Ben jij ook wel eens opgelucht als de kerst voorbij is? (En voel je je daar schuldig over?)

De kerstdagen zijn voorbij en je bent eigenlijk nog net zo moe als ervoor. Je bent weer drie kilo aangekomen, je mist je routine, voelt je niet fit en stiekem denk je: "Gelukkig begint straks het normale ritme weer." Maar dat zeg je natuurlijk niet hardop. Want je "hoort" toch van de kerst te genieten?

Je betrapt jezelf op gedachten als:

• "Waarom ben ik niet dankbaar? We hadden zo'n gezellige kerst"

• "Ben ik toch weer losgegaan met eten en wijn, waarom heb ik geen discipline"

• "Ik heb zin in mijn eigen ritme en structuur terug"

• "Gezellig klinkt leuk, maar ik heb eigenlijk niets gedaan wat ik wilde"

• "Drie dagen familie... ik had het na één avond wel gehad"

Het punt is: Je voelt je niet moe omdat je te veel hebt gedaan, maar omdat je jezelf vergat in wat je deed. Je liet je leven, in plaats van dat je leefde.

En dat is niet zo gek:

De meeste vrouwen denken dat genieten hetzelfde is als 'geen regels of afspraken'.

Genieten = overeten
Genieten = alles mag, niets moet
Genieten = voor je familie zorgen, want als zij genieten, dan pas...

Maar je voelt je leeg omdat "gewoon gezellig doen" eigenlijk betekent dat anderen voor jou kiezen. Je bent gewend aan zorgen voor iedereen, meegaan in wat anderen willen, en jezelf vergeten, ook met kerst.

Daarom vind je het stiekem niet zo erg als de kerst voorbij is.