Het geheim van slanke mensen · aflevering 103
103 – Stap in de helikopter, zie wat jezelf doet en sta even stil bij wat je werkelijk wilt
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit waarom je bij afvallen automatisch eet, zonder erbij stil te staan. Bij een trigger, zoals stress of een aangeboden hapje, moet je een pauze inlassen voordat je eet, wat Mieke de helikopterview noemt. De Regieformule van Mieke Kosters sluit hierbij aan: je verandert je eetgedrag in plaats van je eten. De aflevering is voor wie op de automatische piloot eet en het eetgedrag blijvend wil veranderen.
Hoe stop ik met eten op de automatische piloot?
Mieke legt uit dat je een pauze moet inlassen tussen de trigger en het eetgedrag, bijvoorbeeld door één keer diep adem te halen voordat je iets in je mond stopt. Zo stap je in de helikopter en zie je wat je precies aan het doen bent, in plaats van automatisch te eten.
Wat is de psychologie achter overeten?
Mieke Kosters legt uit dat een mens ongeveer 30.000 beslissingen per dag neemt en daar maar over ongeveer 0,1 procent bewust nadenkt. Bij overeten kies je dus vaak automatisch, zonder erbij stil te staan, tenzij je bewust een pauze inlast.
Hoe verander ik mijn eetgedrag?
Volgens Mieke moet je bij een eetdrang het verhaal dat je jezelf vertelt veranderen, bijvoorbeeld van ik denk pas na als het te laat is naar ik sta nu wel stil bij wat ik doe. Zo kies je bewust ander gedrag in plaats van automatisch te eten.
Waarom lukt afvallen niet met wilskracht?
Mieke legt uit dat de hoe-vraag vaak irrelevant is, want je weet negen van de tien keer al hoe je het moet doen, namelijk het niet in je mond stoppen. Het gaat erom dat je jezelf een pauze gunt om stil te staan bij wat je werkelijk wilt, in plaats van op wilskracht te vertrouwen.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Dan moet je dus een soort van pauze inlassen tussen die trigger en dat gedrag. Dan moet je even stilstaan bij wat je precies aan het doen bent.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Ha, het is weer tijd voor een podcast. Het is even geleden en dat komt omdat ik twee weken lang mezelf helemaal teruggetrokken had, zowel in huisje op de Veluwe als in Spanje, om echt aan mijn boek te werken. Ik had afgesproken dat ik alles op alles zou zetten om mijn boek af te krijgen, zodat het nog voor de zomer uit kan komen. Nou, ik dacht, dan zet ik alles even aan de hold en dan ga ik helemaal voor mijn boek.
Nou, vorige week ben ik op vakantie geweest en ik zou de dag voordat we op vakantie gaan een boek aanleveren. En ik had het nog niet helemaal af, dus ik was echt zo helemaal aan het doorstressen tot het allerlaatste moment. Dus ik had bedacht, weet je wat, in het vliegtuig onderweg naar mijn vakantieadres lees ik het nog één keer door. Maar op vakantie wil ik echt niet werken. Nou, zo gezegd, zo gedaan. In het vliegtuig pakte ik alles wat ik geschreven had erbij en ik las het nog één keer door. En ik stapte uit op mijn vakantieadres en ik zei tegen mijn mannen en kinderen, ik ga dit niet inleveren. Het klopt nog niet helemaal.
En het stomme is, als je ooit een boek hebt geschreven, dan herken je het misschien wel. Ik herken het in ieder geval van mijn eerdere boeken, dat je soms zo in kan zitten terwijl je aan het schrijven bent, maar dat je eigenlijk die helikopterview een beetje mist. En ik kwam erachter dat één deel wat ik geschreven had eigenlijk qua structuur niet helemaal klopte. Het moest eigenlijk ergens anders. Misschien was dat wel de algehele structuur van het boek. Dus ik begon echt een beetje op deze manier erover na te denken.
En toen dacht ik, oké, timing is minder belangrijk dan kwaliteit. Dus het moet gewoon goed. Dus ik heb mijn uitgever gebeld en gezegd, ik ga nu vakantie vieren. En als ik terugkom, ga ik verder met mijn boek. En dan ga ik het herschrijven zoals ik het nu bedacht heb. Nou, daar ben ik dus nu mee bezig. Maar ik dacht, ja, die twee weken waren fullpoolboek. En nu moet ik ook weer gewoon tijd hebben voor alle andere dingen die belangrijk zijn. Waaronder podcast opnemen.
Nou, lang verhaal kort. Maar over wat ik ontdekte eigenlijk in mijn boek. Dat ik die helikopterview niet meer had. Omdat ik zo in het proces zat. Dat vond ik direct een leuke aanleiding om een podcast op te nemen. Omdat dat heel vaak voorkomt als het gaat om afvallen. Dus, daar gaan we het deze keer over hebben.
Mijn naam is Mieke Kosters. Ik ben auteur van Het Geheim van Slanke Mensen en nog zeven boeken over afvallen zonder dieet. Afvallen door eetgedragsverandering. Ik ben dus druk bezig met mijn achtste boek. Daarnaast heb ik online trainingprogramma's en coachingprogramma's via skinnyminds.nl. Daar gaan we.
Goed, het kan dus zo zijn dat je soms zo in een proces zit, dat je eigenlijk niet meer ziet wat je precies aan het doen bent, maar je doet gewoon. Nou, dat is bij afvallen heel vaak het geval. Dus, er gebeurt iets, er is een trigger. Je bent bijvoorbeeld op een feestje en er wordt je eten aangeboden en je denkt er eigenlijk niet eens over na, maar je hebt het al in je mond. En pas achteraf denk je, oeh, had ik dat nou wel moeten doen? Dus, je hebt een trigger en er volgt eigenlijk bepaald gedrag op. Zonder dat je er heel erg bij stilstaat. Nou, dat is normaal.
Want je kunt niet over elke beslissing nadenken. Een mens die maakt, ik geloof, ongeveer 30.000 beslissingen per dag. En als je bewust nadenkt, dan denk je echt maar na over, ik geloof, 0,1%, echt heel weinig van al die beslissingen. Dat is logisch, want daar heb je helemaal niet de tijd en de energie voor.
Maar als dat gedrag wat je automatisch kiest niet leidt tot de resultaten die je wil. Oftewel, als je een ander doel hebt, in dit geval natuurlijk afvallen, ja, dan zul je ander gedrag moeten kiezen. En dan moet je dus een soort van pauze inlassen tussen die trigger en dat gedrag. Dan moet je even stilstaan bij wat je precies aan het doen bent. Dan moet je stilstaan bij waar je naartoe wil. Dan moet je dus, ja, ik noem het maar echt een pauze inlassen, even stilstaan bij jezelf.
En voor mij is dit super herkenbaar. Maar als ik niet in een fijne flow zit. Als ik niet goed zit qua eten en eetgedrag. Als ik teveel eet. Dan is wat ik niet meer doe, is die pauze inlassen. Dus het enige wat ik dan doe is: ach, er is iets. Ach, ik heb het al in mijn mond. Achteraf denk ik: oh ja, nou doe ik het weer. Dus wat je nodig hebt.
Is na die trigger al stilstaan. Of je überhaupt heel erg voorbereiden. Op situaties waarin je komt. Waarin je weet dat je triggers krijgt. Dus bijvoorbeeld als je een etentje hebt 's avonds. Dat je daar vooraf al heel duidelijk over nadenkt. Hoe ga ik dat aanpakken? Wat wil ik? Welk gedrag wil ik zien eigenlijk van mezelf? Nou, dat is het ene.
En het tweede is, op het moment dat je er bent. En je hebt die neiging wat in je mond te stoppen. Om echt even te zeggen, stop. Ho, stilstaan bij mezelf. Pauze inlassen. Ik moet inzicht krijgen in wat ik aan het doen ben.
En ja, het is een smoesje als je zegt dat je altijd onbewust eet. Als dat niet kan. Dat je altijd pas te laat nadenkt. Nou ja, dat is een smoesje, maar dat is natuurlijk wel een smoesje wat gevoed is door de werkelijkheid. Want je bent het waarschijnlijk zo gewend. Dat is waarom het ook een gewoonte is geworden bij stress, eet je. Daar denk je verder niet heel erg over na. Maar je kunt er wel altijd over nadenken. Dus als je niet bereid bent die pauze erin te stoppen, maar je wilt wel afvallen, dan ben je eigenlijk aan het duiken. Dan doe je niet wat je moet doen.
Want de enige manier waarop je uiteindelijk je gedrag kan veranderen, is door ander gedrag te kiezen. En dat doe je weer door dus na te denken, als je eetdrang hebt. Nou, je kunt natuurlijk ook proberen eetdrang te voorkomen, dat is weer wat anders. Maar ik heb het eigenlijk nu over het verhaal dat je er al in zit. Dus dat je al die neiging hebt om te eten en dat je dus jezelf tot de orde moet roepen. En eigenlijk moet denken, ho ho, wacht even, ik moet even opstijgen, ik moet even die helikopterblik halen.
Nou, dat is precies wat er bij mij eigenlijk gebeurde. Dus wat ik vertelde in het schrijven van mijn boek. Ik had die helikopterview even nodig, omdat ik er zo in zat. En ik geloof, als jij blijvend wilt afvallen, als jij blijvend je eetgedrag wilt veranderen, dat het essentieel is dat je gewend raakt om veel vaker in die helikopter te stappen. Om veel vaker die actie aan je repertoire toe te voegen, zeg maar.
Want als jij echt inzicht krijgt in wat jij doet. Als je echt inzicht krijgt in wat jij ervaart, welke eetdrang je ervaart, waar dat vandaan komt bijvoorbeeld. Maar ook wat het verhaal is wat jij jezelf dan vertelt, dan kun je ingrijpen.
Nou, dit model wordt de basis van mijn nieuwe boek. En daar ben ik dus nu alles naartoe aan het herschrijven. Maar ik vond het wel leuk, omdat het zo herkenbaar van me is.
Want heel veel mensen vragen dan bijvoorbeeld, bij stress eten, ik laat het hier nog even als voorbeeld nemen. Dan zeggen mensen, ja, maar ik weet dat ik dat niet meer wil, maar hoe doe ik dat dan? Maar de grap is dat de hoe-vraag eigenlijk een hele irrelevante vraag is. Want hoe weet je best wel, namelijk het niet in je mond stoppen. De koek als deur dicht doen. De zak erop wegleggen of überhaupt niet kopen. Je wordt niet leeg eten. Nee zeggen.
Weet je, de hoe-vraag, kijk, misschien vind je soms nee zeggen moeilijk vooruit. Daar kan dan gewoon een hoe-vraag bij komen. Kan je nog zeggen, hoe zeg ik dan netjes nee als iemand me wat aanbiedt bijvoorbeeld? Nou, daar kan ik mee komen. Dan denk ik, ja, daar kan je inderdaad, nou, er zijn natuurlijk technieken voor. Beleefd nee zeggen, vriendelijk nee zeggen, duidelijk toch vriendelijk nee zeggen. Dus dat kan je leren, dan is hoe relevant.
Maar negen van de tien keer, weet je eigenlijk wel hoe je doet? Namelijk het niet in je mond stoppen, even kort door de bocht. Komt het daar negen van de tien keer of neer? Of wel naar buiten gaan, wel gaan sporten, wel gaan bewegen. Dus hoe is niet zo relevant.
Dus de vraag is vooral wat daarvoor zit. Wat er eigenlijk zit, waarom je dat niet doet. Wat dat verhaal is wat jij jezelf vertelt. En dat is, als jij altijd zegt, ja maar bij stress, ik denk pas na als het te laat is. Dan is dat waar het om gaat.
Ga dan daar een ander verhaal toe doen. Ga zeggen van ja, maar luister eens, ik wil nu afvallen. Dus ik ga wel degelijk stilstaan als ik stress heb. En ik heb de neiging om naar de kast te lopen. Dan ga ik alles uit de kast halen. Maar niet uit de stoelkast. Maar dan ga ik alles doen wat nodig is. Om die pauze in te lassen. Om even te denken. Hé, wat ben ik nu aan het doen? Hé, ik heb stress. Oh, als honger niet mijn probleem is. Is eten nooit de oplossing. Wat kan ik wel doen? Wat helpt wel?
Ik heb behoefte aan ontspanning. Nou, misschien kan ik in bad gaan. Misschien kan ik een stuk wandelen. Misschien kan ik iemand bellen. Misschien kan ik even rustig gaan liggen. Misschien even een dutje doen. Weet je, wat helpt wel?
Dus het gaat er echt om dat jij jezelf dwingt om die pauze in te voegen. Die pauze in te lasten, zodat je even in die helikopter kan gaan kijken. Wat ben ik aan het doen? Welke neiging heb ik?
Oh, wacht, ik zit weer in het verhaal. Ik vertel mezelf weer het verhaal dat het allemaal zo moeilijk is. En dat ik eigenlijk toch nieuw doorzet omdat ik het nooit volhoud. Als dat het verhaal is wat jij jezelf vertelt, bekijk jezelf vanuit die helikopter. Hé, als jij doorgaat op dit verhaal, wat ga je dan doen? Ja, dan ga je te veel eten. Dan pak je het toch weer allemaal. Is dat wat je werkelijk wilt? Is dat wat je werkelijk belangrijk vindt? Nee.
Nou, dan vertel jezelf een ander verhaal. Vertel jezelf het verhaal van, ja, maar dit is mijn doel. Ja, maar ik heb met mezelf afgesproken dat ik echt ga voor mijn doel dit keer. Kortom, even stilstaan bij waar ben ik mee bezig. Even die pauze inlassen tussen die eetdrang en je uiteindelijke gedrag. Is essentieel als je blijft wel afvallen. En nog meer, je hoeft niet altijd, nu klinkt het net misschien alsof je op het moment dat je die pauze inlas, dat je een enorme analyse gaat maken van wat je allemaal denkt en weet ik wat.
9 van de 10 keer gaat het in een flits. Weet je, gaat het razendsnel. Maar het kan dus ook razendsnel wel de goede kant op gaan. Als jij echt een besluit hebt genomen, ik ga die doen, no matter what. No matter what ga ik vandaag niet overeten. Ja, dan kan het ook razendsnel die andere kant op gaan.
Dat je denkt, oh, zal ik nog een, ik had het net nog bijvoorbeeld, ik had bananenbrood gebakken. En ik dacht net, ik was naar boven, dacht ik, oh, zal ik nog een stukje bananenbrood pakken? En toen dacht ik opeens, oh nee, wacht even, dat wil je niet. Dus weet je, dat gaat dan heel snel.
Maar dan denk ik daar niet verder heel diep over na, van waar die gedachte om nog een stukje bananenbrood te nemen vandaan komt. Maar wat ik wel heel snel doe, en dat is ook die pauze, is dat ik denk, oh nee, dit is niet wat ik wil. No matter what, punt. Dus ik denk er dan niet verder over na, maar ik loop gelijk weer naar beneden en niet naar de kast. Dus ook op die manier kan het gaan.
Dus dat je heel snel eigenlijk in dat andere verhaal schiet. In je besluit schiet. In het besluit wat je hebt genomen van, hé, wacht eens even. Ik stop met overeten. Want ik voel me veel beter als ik niet langer overeet. Ik word veel blijer daarvan. Nou, dat is eigenlijk waar het om gaat.
Maar hoe dan ook gaat het om een soort pattern interrupt. Dan kan je het in het Engels zeggen. Maar eigenlijk weet je, als je geneigd bent, ik wil nog een stukje bananenbrood, bam, ik loop naar de kast, pak nog een stukje bananenbrood. Dat kan ook heel snel gaan. Als dat je neiging is. Als je dat heel vaak doet, dan heb je dus iets nodig om daarin te zetten. Om onderweg naar die kast echt stil te staan bij jezelf. En dat vergt een extra stap zetten. Dat vergt moeite doen. Dat vergt in die helikopter stappen.
En je bent niet direct in die helikopter. Dan moet je wel wat voor doen. Je moet de deur open doen. Bam. Je moet erin gaan zitten. Maar voor de rest kan het razendsnel gaan. Maar gun jezelf die pauze voordat je wat in je mond stopt. Al is het maar één keer diep ademhalen. Dat is vaak al genoeg. Maar verzin iets voor jezelf waarmee je die pauze in gaat lassen. Waarmee jij even jezelf gunt om stil te staan bij wat je aan het doen bent. Waarmee jij jezelf gunt om stil te staan bij je eetkracht. Want dan kan je je eetkracht veranderen.
En hoe vaker je het sneller niet doet. Dus hoe vaker je denkt, oh nee, dat wil ik helemaal niet, ik neem geen banaan op brood, hoe vaker je dat doet, hoe makkelijker dat uiteindelijk weer wordt. En dat dat bij wijze van spreken voelt als een nieuwe gewoonte. Namelijk dat je niet meer het automatisch wel neemt, maar dat je het eigenlijk automatisch niet neemt, omdat je direct denkt, oh nee, dat is niet wat ik wil, punt, klaar.
Weet je, daar wil je natuurlijk uiteindelijk naartoe. Nou, dat kwam bij me op nu ik mijn hele boek ga herschrijven. Ik bedoel, ik hoef gelukkig bijna alles weg te gooien wat ik heb geschreven. Dus prima, maar het komt op een andere plek te staan. Daar ga ik nu weer mee aan de slag.
Ik hoop dat jij dat hebt aan deze podcast. Gun jezelf die stilte. Gun jezelf die pauze. Gun jezelf om even bij jezelf stil te staan. Wat ben ik aan het doen? En wat wil ik werkelijk?