Podcast / Aflevering 104

Het geheim van slanke mensen · aflevering 104

104 – Heb jij last van FOMF? De Fear Of Missing Food? In deze aflevering leg ik uit wat het is én hoe je het oplost

Door Mieke Kosters10 maart 2023Tekst bijgewerkt 7 november 202611 minuten

0:0011:01
Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit wat FOMF is: de angst dat je op feestjes of vakantie iets lekkers misloopt als je niet alles proeft. Mieke Kosters legt uit dat dit patroon lijkt op FOMO en dat je het oplost door te beseffen dat je in overvloed leeft en niets tekortkomt. Mieke Kosters introduceert JOMF, de joy of missing food: het besef dat minder eten en regie op je eetgedrag juist blij maken.

Wat is FOMF, de fear of missing food?

FOMF staat voor the fear of missing food, de angst dat je iets lekkers misloopt als er veel eten is, bijvoorbeeld bij een buffet, op een feestje of tijdens de kerst. Mieke Kosters herkent het van vroeger, toen ze bij een weekendje weg of bij een buffet het gevoel had dat ze alles moest proeven omdat het zonde zou zijn om iets te missen.

Wat is de psychologie achter overeten op feestjes en vakantie?

Mieke Kosters legt uit dat FOMF vergelijkbaar is met FOMO, de fear of missing out: het draait om alles uit het leven willen halen en de angst om een verkeerde keuze te maken. Doordat er zoveel keuzemogelijkheden zijn, wordt de angst om iets te missen juist groter.

Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag als ik altijd bang ben iets te missen?

Mieke Kosters legt uit dat je FOMF oplost door te beseffen dat je in overvloed leeft en morgen weer een dag is als je vandaag iets mist. Regie op je eetgedrag betekent volgens haar dat je zelf kiest wat je echt belangrijk vindt in plaats van dat de angst om iets te missen de keuze maakt.

Hoe ga ik om met eten op een feestje of tijdens vakantie zonder alles te willen proeven?

Mieke Kosters vertelt dat ze zelf tegenwoordig gerechten deelt met haar gezin, zodat ze toch meerdere dingen kan proeven zonder te veel te eten. Ze noemt dit hetzelfde patroon, maar dan bewust onder controle.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Denk niet in schaarste, maar denk in overvloed.
Want dan wordt het hele leven beter.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Luister ook

Welke aflevering past bij jou?

Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!

Naar de podcast-advies tool

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Nou, zoals ik al vertelde, was ik vorige week op vakantie. Ik was met Ray en Anne en Jaap, twee vrienden van ons, waren we uit eten bij een heel leuk restaurant. In Spanje was het, in de Bergen. En nou, daar kwamen we eigenlijk bij toeval in een wandeling. En ja, ze hadden zoveel lekkere dingen. En we hadden echt veel te veel besteld. En we hadden al dus te veel eigenlijk al aan hoofdgerechten besteld.

En toen kwam de toetjeskaart. Nou, die was echt heel erg lekker. Bovendien hadden we al gelezen dat ze daar bekend om stonden. Dus ook daar gingen we heel veel bestellen. Dus we hadden veel te veel eten. En we zaten daar zo. En ook nog eens een keer dat we allemaal alles gingen proeven.

En toen zei iemand aan tafel, die zei, ik weet niet precies wie het was, maar die zei, eigenlijk hebben we nu last van FOMF. The fear of missing food. Nou, dat vond ik echt een hele mooie term. Ik dacht, die ga ik erin houden, want, yo, wat hebben veel mensen hier vaak last van. FOMF, the fear of missing food.

Daarover deze podcast. Mijn naam is Mieke Kosters, ik ben expert in eetgedragsverandering. Daar schrijf ik, ik ben druk bezig met mijn achtste boek inmiddels. En ik geef er heel veel trainingen over en coachingprogramma's organiseer ik. Daarover vind je alle informatie op skinnyminds.nl. Maar nu gaan we door met deze podcast. Nou, als jullie af en toe wat gegil horen

In deze podcast, helemaal op de achtergrond, dan is dat het schoolplein. Mijn kantoor grenst aan het schoolplein, dus af en toe hoor je dat. Ik hoop dat je er verder geen last van hebt, want dan ga ik snel verder met deze podcast over FOMF. The fear of missing food.

Nou, wat ik al zei, wij hadden het op vakantie. Ik herken het zeker van vroeger. Toen ik bezwaarde was, herken ik het heel erg. Als ik een weekendje wegging, was het altijd van, oh, we moeten wel genieten. Er was dan heel veel eten en ik herken het. Dus van dat soort dingen herken ik het. Van feestjes, dat je er alles uit moet halen. Als heel veel bij een buffet, dat het zonde is om niet alles te nemen of niet alles te proeven. Bij dat soort dingen herken ik het heel erg. Nog steeds herken ik het wel.

Ook nu minder eet. Omdat ik geneigd ben altijd te delen. Dus als wij uit eten gaan met mijn gezin of zo. Gelukkig heb ik mijn dochter inmiddels zover gekregen dat die dat ook al willen. Dus ik zeg altijd zullen we het delen. Jij die en ik die en dan delen we. Dat heeft natuurlijk een beetje met hetzelfde te maken. Dat je eigenlijk beseft dat je moet kiezen. Ik wil ook niet meer teveel eten over het algemeen. En dat doe ik ook niet. Maar ja, dan toch liever wel wat meer dan één dingetje kunnen proeven. Dus dan is delen wat dat betreft wel een oplossing. Maar ergens is het natuurlijk nog wel hetzelfde patroon. Alleen heb ik het op deze manier wel onder controle zonder aan te komen. En dan is het natuurlijk prima.

Maar herken je dit ook? Ik herken het ook heel erg. Ik heb er al wel eens eerder overigens een podcast opgenomen. Over de paradox eigenlijk.

Dat heel veel mensen bang zijn om iets te kort te komen in december. Omdat er dan zoveel eten is. Maar ook specifiek eten, zoals pepernoot of kerststol. Want dat moet je wel eten, want ja, dat is er alleen nu. Ook dat is een vorm natuurlijk van fear of missing food.

Maar ik denk, nou ja, ik krijg heel vaak die vraag van, ja, weet je, als ik in gezelschap ben en iedereen neemt wat, ja, dan vind ik het toch wel heel erg moeilijk om nee te zeggen. Nou, ik dacht, laat ik nou eens kijken of dit principe, de fear of missing food, of dat nou vergelijkbaar is met FOMO.

De fear of missing out, waar je tegenwoordig zoveel over hoort. En ik herken het ook wel bij mijn kinderen, pubers hebben er veel last van, tieners. Die eigenlijk niks willen missen, overal bij willen zijn en alles moet leuk zijn.

Toen dacht ik, wat zouden nou veel overeenkomsten zijn? Wat wordt nou gezegd in de theorie over FOMO, de fear of missing out, dus ergens niet bij willen zijn. Dat draait vaak om dat je alles uit het leven wil halen. En het draait om dat je angst hebt om verkeerde keuzes te maken. En zeker dat laatste is, nou dus eigenlijk het beide is het meer geworden de afgelopen tijd. Maar de angst om verkeerde keuzes te maken komt ook omdat er zoveel overvloed is aan keuzes. Er zijn zoveel keuzemogelijkheden. En dat je bang bent dat je ongelukkig wordt, dat je ook eerder ongelukkig wordt van de gemaakte keuze, omdat er nog zoveel andere opties zijn.

Nou, en alles uit het leven halen, dat hangt dan weer samen met dat het leven maakbaar is. Het moet allemaal leuk zijn, het moet allemaal mooi zijn, het moet er alles uithalen, het moet overal van genieten. En dus dat werkt eigenlijk dus twee kanten op. Dus alles moet leuk zijn, ik mag geen verkeerde keuze maken en het moet fantastisch zijn. Ja, dat wordt ingewikkeld.

Maar grappig genoeg is dit veel herkenbaar als je het vergelijkt met de fear of missing food. Althans hoe ik ernaar kijk. Ook daarvoor geldt van ik moet wel alles meemaken, ik moet wel alles proeven. Ik moet niks tekort komen. Weet je, er zijn zoveel lekkere dingen, dat moet ik wel meemaken aan de ene kant. En aan de andere kant angst om verkeerde keuzes te maken. Ja, als ik alleen dat neem en het is niet zo lekker, dan baal ik heel erg. Dus ik denk dat dat best wel heel erg vergelijkbaar eigenlijk is in wat erachter zit.

Daarnaast is het zeker voor mensen die willen afvallen of die bezig zijn met bewuste keuzes maken, ook een soort verplichting om te moeten kiezen. Want ja, als je niet kiest, dan word je te zwaar. Dus het voelt eigenlijk ook nog als een verplichting om keuzes te maken. En dat maakt het nog weer dat je er eigenlijk banger voor wordt om verkeerde keuzes te maken. Want ja, als je al veel minder gaat eten en je kiest dan ook nog dingen waar je helemaal niet van geniet, ja, wat houd je dan nog over, weet je, dan kom je wel heel erg tekort. Dan ben je wel heel erg zielig, dan mis je wel heel veel plezier, lol, genieten. Nou, dat is volgens mij een beetje de angst die daar dan onder zit.

Nou, het schijnt FOMO hangt ook vaak samen met moeheid, met tekort aan slaap,

Met stress, met andere psychosomatische problemen. Dus dat kan ook. Ik geloof ook dat dat weer geldt. Namelijk, zeker als je moe bent, als je minder slaap hebt, dat het allemaal nog moeilijker is om die keuzes te maken.

En ik denk dat een van de oplossingen hiervoor is, is dat je aan de ene kant echt beseft dat we leven, als het gaat om FOMF, maar eigenlijk ook om FOMO trouwens, dat je leeft in een tijd met overvloed. Er is zoveel lekker eten beschikbaar. En als je het serieus vandaag mist, nou dan is er morgen weer een dag. Je komt echt niets tekort. Ik denk dat die basisgedachte essentieel is.

Je leest het vaak op meerdere gebieden. Denk niet in schaarste, maar denk in overvloed. Want dan wordt het hele leven beter. Ik geloof dat dat hier ook voor geldt. Dus, fear of missing food kan je aan de ene kant oplossen door iedere keer te denken, ik kom echt niets tekort. Er is zoveel lekker eten.

Het is echt niet erg om een keer een verkeerde keuze te maken. Het is echt niet erg om één keer iets minder te genieten dan wat mijn buurman doet. Ik kom echt niks tekort. Dus dat is de ene kant. Waarvan ik denk dat dat in ieder geval een gedachte is die je echt kan helpen.

En het tweede is om je te realiseren dat niet alles leuk hoeft te zijn. Niet alles makkelijk hoeft te zijn. Niet alles een fantastisch, leuke, lekkere hap moet zijn. Of een lekkere beleving moet zijn. Ja, af en toe is dat gewoon niet zo. Af en toe is het gewoon echt heel moeilijk.

om keuzes te maken. Af en toe baal je van de keuze die je maakt. Maar ja, dat hoort toch ook bij een waardevol leven.

En de derde gedachte, waarvan ik denk dat die misschien wel het allerbelangrijkste is, is de tegenhanger van FOMF, is eigenlijk JOMF. JOMF, mooie term. The joy of missing food. Ik geloof dat dat essentieel is, dat je het om gaat draaien. Dat je gaat beseffen, hé, maar ik heb helemaal niet al dat voedsel nodig. Sterker nog, wat ik nodig heb is juist minder. Is juist minder eten. Want op het moment dat ik minder eet, op het moment dat ik keuzes maak, goede of geen goede keuze, dat maak ik eigenlijk niet eens uit, maar op het moment dat ik minder eet en meer focus op wat ik nu wel eet, maar dus ook niet meer zo veel bezig ben met alles wat ik niet mag of alles wat ik niet eet, maar ga genieten van wat ik wel heb, dat is één, en stil gaan staan bij die joy van afvallen, van regie hebben, van hoe goed dat voelt, hoe blij je daarvan wordt.

Ik weet in ieder geval van mezelf, dat als ik regie op mijn eetgedrag heb, dat alles in mijn leven beter stroomt. Omdat ik keuzes maak en ik denk, joh, het maakt niet uit, maar ik zorg echt goed voor mezelf. Ik ben de baas over mijn eetgedrag, ik ben niet machteloos, maar ik maak mijn eigen keuzes. Ik kies voor mezelf, ik kies voor wat ik werkelijk belangrijk vind. Ik zorg echt goed voor mezelf. Dat is de joy of missing food.

Dat is ook waarom ik altijd zeg dat afvallen leuk is. En waardoor ik honderd procent geloof dat regie op je eetgedrag zo belangrijk is. Niet omdat de hele wereld slank moet zijn, maar wel omdat regie hebben op je eetgedrag betekent regie hebben breder in je leven. Dat betekent keuzes maken die echt werken voor jezelf, die echt goed zijn voor jezelf. Dus kiezen voor dat wat je echt nodig hebt en belangrijk vindt. Dat is wat mij betreft JOMF, de joy of missing food.

Toch even nog een extraatje, want ik vind dit thema zo leuk, FOMF, en zo herkenbaar voor veel mensen,

Dat ik net heb besloten dat ik er dinsdag aanstaande een live training over geef. Nu geef ik elke dinsdag een live training aan iedereen die een training volgt bij mij, of een cursus. En daarom heb ik net een mail uitgestuurd naar iedereen die op mijn maillijst staat, dat je mee kan doen de komende vier weken met een startcursus voor, jawel, slechts 49 euro. En dan kun je dus vier dinsdagen meedoen met een live training. Waarvan de eerste aanstaande dinsdag gaat over FOMF. Met hele interactieve, leuke oefeningen. Dus, ik hoop als je dat ook leuk vindt, meld je snel aan de kant via de site. En dan ga je naar skinnyminds.nl slash startcursus.