Podcast / Aflevering 110

Het geheim van slanke mensen · aflevering 110

110 – Blijf je maar overeten? Blijf je maar eetdrang houden? Stop met dweilen met de kraan open, pak de echte issue aan

Door Mieke Kosters31 maart 2023Tekst bijgewerkt 7 november 202618 minuten

0:0017:34
Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit waarom je blijft overeten of eetdrang blijft houden. Mieke legt uit dat overeten vaak makkelijker te hanteren is dan de onrust of het verdriet dat er echt achter zit, en dat je zelf kiest voor overeten omdat de echte keuze te moeilijk voelt. Deze aflevering is voor mensen die merken dat ze dweilen met de kraan open bij hun eetgedrag.

Waarom eet ik altijd te veel?

Mieke legt uit dat overeten vaak makkelijker te hanteren is dan de onrust, het verdriet of de angst die er achter zit. Je kiest dus voor eten omdat dat op dat moment de makkelijkste uitweg lijkt.

Wat is de psychologie achter overeten?

Mieke legt uit dat overeten een manier is om pijn of onrust te vermijden die eigenlijk over iets anders gaat, zoals je werk, je relatie of je opvoeding. Je moet daarom eerst die onderliggende laag aanpakken in plaats van alleen op discipline te vertrouwen.

Waarom lukt afvallen niet met wilskracht?

Mieke legt uit dat je met vaardigheden en discipline wel op gewicht kunt blijven, maar dat je dan blijft dweilen met de kraan open als je de onderliggende onrust niet aanpakt.

Waarom is voor jezelf kiezen zo moeilijk?

Mieke legt uit dat voor jezelf kiezen soms moeilijke keuzes en minder leuke consequenties met zich meebrengt, voor jezelf of voor anderen. Ze legt uit dat moeilijke keuzes uiteindelijk leiden tot een makkelijk leven.

Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag?

Mieke legt uit dat regie pakken op je eetgedrag begint bij erkennen dat je altijd een keus hebt. Daarna kijk je een laag dieper naar wat er echt onder je eetdrang zit.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Jij kiest er alleen voor om over te eten op zo'n moment.
Omdat je dat makkelijker vindt te hanteren.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Luister ook

Welke aflevering past bij jou?

Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!

Naar de podcast-advies tool

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Heel veel mensen kijken toch nog negatief naar afvallen, naar regie pakken, naar minder eten, meer bewegen. Weet je, het is zwaar en dat maakt mijn leven minder leuk en dan moet ik weer afzien en dan moet ik weer streng zijn. En dat is eigenlijk de kijk die mensen hebben op afvallen, op regie pakken.

En ik geloof dat het precies andersom is. Dat overeten die grote grijze deken is. En dat regie pakken lichtheid is. Daarover deze podcast.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat was ook de titel van mijn eerste boek. Ik heb zeven boeken geschreven over eetgedragsverandering. Ruim 300.000 boeken verkocht. En ik geef online trainingen die je allemaal vindt op skinnyminds.nl.

Deze podcast doe ik tegenwoordig twee keer per week, dus dat blijf ik doen. Daarnaast stuur ik altijd elke week een mail met een ervaringsverhaal of een theorie of iets anders. Dus als je denkt, goh, dat vind ik eigenlijk ook wel leuk, meld je dan aan. Voor mijn inspiratiemail, is gewoon gratis, krijg je elke week een mail op skinnyminds.nl, vind je daar meer informatie over.

Daar gaan we. Ik vind het altijd zo zonde als ik nog mensen hoor praten over afvallen, over regie pakken, over minder eten, meer bewegen, alsof dat zo moeilijk is en zo zwaar. En weet je, alsof het te moeilijk is en te zwaar voor jou. Eigenlijk wat er dan gebeurt, is mensen denken dat dat de moeilijkheid is, zeg maar, weet je.

En in mijn optiek is het precies andersom. Ik denk dat overeten die grote grijze deken is waar je onder zit. En dat regiepakken op je eten dat een lichtheid is. Het betekent dat je gaat staan in het licht. Dat je gaat staan voor jezelf. Dat je jezelf laat zien. Dat je in actie komt. En dat is dat je die deken van je afschudt.

Maar als je blijft overeten. Als je maar naar die kast blijft lopen. Als je maar de tweede keer blijft opscheppen terwijl je eigenlijk wil afvallen. Als je maar onder die grijze deken blijft zitten. En je vertelt jezelf hoe zwaar het wel niet is. Ja, dan wordt het inderdaad natuurlijk wel heel moeilijk.

Maar dat zit in je hoofd. Een deken is niet zo zwaar. Dat heb je alleen jezelf verteld. Jij heb je verteld hoe zwaar die deken is. Jij heb je verteld hoe moeilijk dat is om op te gaan staan en die deken af te schudden. En dat is niet waar.

Maar weet je wat wel nou is? Is dat het ook wel knus is onder zo'n deken. Lekker in je eigen cocon, lekker een

Beetje dropjes naar binnen schuiven. Dat is ook wel veilig. Het is ook wel bekend onder die grote grijze deken. En ja, laten we eerlijk zijn, eten is ook wel lekker. En dus blijf je gewoon lekker zitten in je coconnetje onder die grote grijze deken.

Maar je blijft ook klagen. En je blijft er ook wel een beetje voor schamen, omdat je het ergens ook niet het fraai idee vindt, en je voelt ook wel misschien dat het niet helemaal is wat je echt wil, in je eigen coconnetje onder die grote grijze deken die zo zwaar is, waar je allerlei dingen zit weg te eten eigenlijk.

Dus je blijft wel klagen over je gewicht. En wat je vaak doet is je gooit het dus op het proces: ja, maar het is ook zo moeilijk en het is ook zo zwaar, en elk dieet werkt niet, en je blijft je schamen. Maar het verandert dan uiteindelijk niets.

Weet je wat er gebeurt onder zo'n grote grijze deken? Is dat je energie wegdruipt. Je energie lekt weg. Je energie voor het proces.

Je energie voor je doelen. De energie om voluit te leven. Dat druipt allemaal weg. En dat is zo'n zonde.

Maar belangrijk, en wat ik echt belangrijk vind, is dat je je realiseert dat als je blijft zeggen: ik kan het niet, ik kan die deken niet afschudden, het lukt me niet. Dat is niet waar, het klopt niet. Wat waar is, wat feitelijk de situatie is, is dat je er niet voor kiest. En daar kan je op zich misschien wel een goede reden voor hebben. Dat klinkt misschien een beetje gek, maar dat kan zo zijn op dit moment in je leven.

Wat er dan vaak is, is dat er andere, belangrijkere dingen in je leven zijn, die jou zo dwars zitten, waar je zoveel last van hebt, waar je zoveel onrust door ervaart, of onzekerheid, of angst, of weet je, in ieder geval of verdriet. Dus er zijn andere dingen in je leven die spelen en die hebben zoveel effect op je, dat je eigenlijk geen andere uitweg ziet dan eten. En weet je waar dat op neerkomt? Dat komt

Het komt erop neer dat je die pijn eigenlijk, de pijn die je krijgt onder die grote grijze deken, of die pijn die je krijgt van overeten, die vind je makkelijker te hanteren dan die onrust. Of dan dat verdriet. Of in ieder geval dan wat er echt achter je eetdrang zit. En dat kan. Dat mag. Ja, dat hebben mensen gewoon wel op een bepaald moment.

Maar maak jezelf niet wijs dat je machteloos bent. Want dat is niet waar. Dat ben je niet. Je hebt altijd een keus. Jij kiest er alleen voor om over te eten op zo'n moment. Omdat je dat makkelijker vindt te hanteren. Omdat die andere dingen toch ingewikkeld zijn.

Kijk, ik zeg heel vaak ook in mijn trainingen bijvoorbeeld, geef ik heel veel vaardigheden, heel veel inzichten ook, maar ook gewoon skills om om te gaan met eetdrang. Dus om ander gedrag te kiezen op het moment dat je eigenlijk wil eten. En dat zijn hele handige vaardigheden. Dat zijn hele effectieve vaardigheden, als je die leert. En daar kun je heel

vaak heel veel mee. Die zijn ongelooflijk effectief als je ze toepast. Zo simpel is het ook nog een keer. Maar op het moment dat je die grote onrust maar blijft houden, op het moment dat je die eetdrang, zeg maar, blijft, die blijft maar terugkomen, dan is het soms ook een beetje dweilen met de kraan open. En dan is de vraag hoe lang je het volhoudt. Want dan doe je het toch op discipline vaak. En ja, dan is er maar één echte oplossing. En dat is een laagje verder, een laagje dieper gaan. Is kijken, wat is dat nou wat die onrust continu veroorzaakt? Wat is dat nou op mijn werk, of in mijn relatie, of in mijn vriendschappen, of in mijn opvoeding, of in mijn contact met mijn ouders? Ik weet niet, het kan echt van alles zijn. Of dat ik eigenlijk geen passies meer heb. Ik noem maar wat. Het kan van alles zijn. En dat maakt niet uit wat het is. Maar op het moment dat dat hetzelfde iedere keer weer leidt tot die grote onrust. En je ziet eigenlijk geen andere uitweg meer dan eten. Omdat je die pijn kunt hanteren. Dan weet je wel nu wat je te doen staat. En dat is een laag verder kijken. Dat is ook de skills toepassen en de vaardigheden. Maar ook kijken wat zit er nou echt onder. Wat leidt nou continu. Want je hebt altijd een keus. Hoe moeilijk het ook is. Je bent altijd 100% verantwoordelijk voor je eigen gedrag. En ik geloof dat zolang jij je blijft verschuilen achter machteloosheid, achter ja, ik heb eigenlijk geen keuze,

Want ik kan het gewoon niet, dan zeg je in feite, de keuze is te moeilijk voor mij. De echte keuze is te moeilijk. Ik ben niet bereid de prijs te betalen van verandering. Daar gaat het om. Ik ben niet bereid om te veranderen. Ik ben niet bereid om een gedrag aan te pakken. Ik ben niet bereid om een gedrag te veranderen. En ik accepteer de consequentie daarvan.

Nou ja, weet je, dat kan. Het kan zijn dat er zulke grote dingen spelen, of moeilijke dingen spelen in je leven. Dat je denkt, ja, nu even niet, ik ben daar nu nog niet klaar voor, ik kan dat nu niet aan. Ik blijf liever eten. Maar dan weet je, dan weet je in ieder geval waarvoor je kiest. Dan ben je ook niet machteloos, maar dan is het nog steeds een keus. En dan kan je zeggen, ik accepteer de consequentie.

En dat geldt voor jou, ga aan de slag met die vaardigheden. Ga aan de slag met wat anders omgaan met eetdrang. Weet je, pas alles toe wat je hebt. Doe wel je regieactie bijvoorbeeld elke dag. Dat kan nog steeds. Dus je kunt zorgen dat je dan met alle vaardigheden, met alle inzichten, met alle trucs en dingen, op discipline misschien, al die dingen om je patronen te doorbreken. Pattern interrupts noem ik het wel. Dat soort dingen zitten er allemaal bij. En ook op discipline, wat ik al zei.

Als je dat wel toepast, dan blijf je waarschijnlijk wel op gewicht. Dan kom je niet aan. Alleen, je ervaart niet die echte joy van voor jezelf kiezen. Dat krachtige, dat woest aantrekkelijke gevoel wat regie geeft, dat ervaar je dan niet. Je blijft overleven in plaats van kiezen.

Voor voluit leven. In plaats van kiezen voor succes. En geloof me, ik kan het weten, want ik heb dit zelf ook gehad. Een paar jaar tussen 2018 en 2022. Ik herken dit. Ik wist ergens wel dat ik keuzes te maken had. Ik had een verdriet te verwerken, dat was moeilijk. Maar daarna had ik gewoon echt moeilijke keuzes te maken. En dat betekent keuzes maken om weer voor mezelf te gaan staan. Om mezelf weer te laten zien. Om weer echt te kiezen voor wat ik blij word. Hadden gewoon consequenties die niet leuk waren voor andere mensen.

Ik heb bijvoorbeeld mijn hele bedrijf weer omgegooid. Ik heb de mensen met wie ik het allerliefste samenwerk in de hele wereld, heb ik gezegd dat die samenwerking toch moest stoppen. Omdat ik dacht, ja, maar ik word niet gelukkig als ik op deze manier doorga. En dat vond ik echt super moeilijk. Het was ook heel ingrijpend, het waren echt moeilijke keuzes. Maar uiteindelijk geloof ik dat moeilijke keuzes leiden tot een makkelijk leven.

En weet je, toen ik op alle fronten, en dat was dus op werkgebied speelde dingen, maar ook in mijn relatie ben ik het gesprek aangegaan. Weet je, op alle fronten heb ik moeilijke keuzes gemaakt. Maar uiteindelijk leidt dat tot een makkelijk leven. Leidt dat tot dat ik nu wel weer het gevoel van regie heb. Weet je, ik ben ongelooflijk blij met hoe dat heeft uitgepakt. Omdat dat het waard is voor mijzelf.

Omdat je soms schuld moet pakken. Omdat het soms betekent dat als je keuzes maakt, dat die ook echt minder leuke consequenties hebben. Voor anderen misschien. En misschien ook voor jezelf. Maar uiteindelijk, weet je, kunnen mensen die verantwoordelijkheid er ook zelf alweer aan. Die maken er weer wat van, weet je, dat iedereen komt alweer op zijn beide beentjes terecht.

En dan maakt het wel dat het belangrijk is voor je eigen leven. Dus de vraag is, hoe wil jij doorgaan? Ik heb een quote van Timothy Ferris, heet hij. Hij is de schrijver van de vieruurige werkweek. En een van die quotes is me bijgebleven. Die zegt, heel veel mensen, in het Engels zei hij, people will choose unhappiness over uncertainty. En dat is best heftig. Hij zegt, veel mensen verkiezen ongelukkig zijn boven onzeker zijn. En dat betekent dus, ze blijven liever in een ongelukkige situatie hangen. En in dit geval dus overeten, waar ik het over heb. Ze blijven liever hangen in overeten boven onzeker zijn. Omdat ze eigenlijk de onzekerheid niet aandurven om te gaan veranderen.

En dat kan zijn, die onzekerheid kan zitten in het resultaat zelf. Dat je bijvoorbeeld bang bent. Ja, maar wat nou als ik echt afval? Wat nou als ik echt verander? Dan heb ik die strijd niet meer. Wat nou, moet ik dan ook leuke jurkjes aan? Ik heb al eens iemand gehad in de training die zei, ja, maar stel nou dat ik echt afval. Moet ik dan zo'n jurkje aan als jij, zei ze tegen mij. En moet ik dan ook gaan daten? En moet ik dan ook, weet je, die vond het zo eng om zichzelf te laten zien. Die verkoos eigenlijk ongelukkig blijven, onder die grijze deken blijven zitten. Boven het doel.

Dus mensen verkiezen ongelukkig zijn boven onzeker zijn. Maar bottom line is dat je wel een keuze hebt. Oh, dit is een keus. En als jij voor jezelf op een rijtje wil zetten waar je naartoe wil, is dat goed om eens bij stil te staan. Wat kost het je om nu gewoon door te gaan,

om onder die grijze deken te blijven zitten en te blijven vertellen hoe zwaar het allemaal is om die af te schudden? Wat kost je dat? En wat kost het je om wel te veranderen? Welke keuzes heb je dan te maken? Welke risico's loop je dan? Welke pijn veroorzaak je dan in jezelf, misschien bij anderen? Maar wat betekent dat? Wees daar eerlijk over.

Maar ga ook op een lijstje zetten wat het je oplevert. Wat levert het je op om zo door te gaan? Wat levert het je op om niet te veranderen? Wat levert het je op om te blijven overeten? Wat levert het je op, waar leidt het toe als je onder die grijze deken blijft zitten? En hoe ziet je leven er dan over een jaar uit en over twee jaar? En wat levert het je op als je wel verandert? Wat levert het je op als je een moeilijke keuze maakt? Wat levert het je op als je echt de dingen aangaat die spelen in je leven? Als je risico's gaat nemen. En als je echt gaat kiezen voor je doelen. Als je echt gaat voor dat regie pakken op alle fronten. Daar gaat het om. Wat levert je dat op?

Maar wat je ook kiest, sta recht op. Jij kiest voor jezelf. Het is jouw leven. En alles wat je kiest is oké. Maar weet dat het een keuze is. Dus kies jij ervoor om in deze fase nog even onder je deken te blijven? Prima, doe dat. Maar stop met klagen, stop met schamen, want het is oké.

Weet je, als jij gelooft dat deze keuze voor jou het beste is op dit moment in je leven, of in ieder geval dat het misschien goed genoeg is op dit moment in je leven, dan weet je dat je daarvoor kiest. Accepteer dan dat je nog een gevecht houdt met eten. Accepteer dan dat je die vaardigheden in moet zeggen, die skills. En dat het misschien op discipline gaat en dat het niet vanzelf gaat. En dat je misschien niet dat hele krachtig gevoel hebt. Maar dat dit wel nodig is om nu niet aan te komen. Dat dit ook nodig is nu in je leven om niet helemaal los te gaan. En dat is prima, dat kan af en toe. Hé, daar doe je het al heel lang goed op.

Grappig genoeg is heel vaak het gevecht met gewicht voor veel mensen ook een veilig gevecht. Dat gevecht ken je al jaren in je leven. Je vindt het niet leuk en je wil het eigenlijk wel anders. Maar op een of andere gekke manier is het

ook wel comfortabel. Is het ook wat je gewend bent. Kies jij ervoor om die deken wel af te schudden. Om echt in het licht te gaan staan. Om voluit te leven. Om te gaan voor je doelen op alle gebieden. Om aan te gaan wat er speelt in je leven. Om echt voor jezelf te gaan kiezen. Helemaal top. Maar accepteer dan ook de consequentie. Pak die verantwoordelijkheid. Onthoud moeilijke keuzes leiden tot een makkelijk leven.

En bedenk dan hoe het licht eruit ziet. Wat gebeurt er als jij die deken afschudt? Wat gebeurt er als je weer echt gaat staan voor jezelf? Wat gebeurt er als je weer echt gaat kiezen voor wat je wil? Wat is jouw ideaal? Wat zou je het allerliefste willen in je leven? Hoe zou je het leven willen leiden? Hoe zou je willen eten? Hoe zou je willen omgaan met bewegen? Waar wil je allemaal grip op hebben? Welk effect zou dat hebben op die onrust die je steeds ervaart? Op dat verlangen naar eten? Welk effect zou dat hebben uiteindelijk op je eetdrang? En waarom is dat leuk en belangrijk voor je?

Verdraag dan dat het niet altijd makkelijk is. Maar weet waarom je het doet. Weet waarom je het wil. En weet dat regie pakken altijd draait om bewust kiezen. Wat zijn die moeilijke keuzes? Wat zijn die moeilijke eetkeuzes? Ja, aan elke keuze hangt een prijskaartje. Aan elke keuze zitten consequenties.

Maar ik geloof dat als jij hier doorheen gaat, als jij echt beseft hoeveel vrijer je je voelt, hoeveel meer rust je ervaart, hoeveel aantrekkelijker je je voelt, hoeveel fitter je je voelt, hoeveel energieker je je voelt. Als je niet blijft zitten onder die grijze deken. Maar als je rechtop gaat staan in de zon. Dan is het misschien eng. Maar ik geloof dat dat alle moeite weer dan waard is. Altijd.

En misschien ben je er nog niet helemaal klaar voor. En misschien zet dit net dat ene vlammetje aan. Zo'n klein vlammetje wat misschien gaat sudderen bij je. Want zo begint het vaak. Je kunt niet altijd opeens zo'n keuze maken. Maar ik hoop dat ik hiermee misschien iets aanzet in je. Waarmee je weet, ergens diep in jezelf zegt: ja, dit is bij mij ook het geval.

Want geloof me, iedereen kan die deken afschudden. Een deken is niet zwaar. Dat kan jij ook. Maar je moet ertoe besluiten. Je moet ertoe bereid zijn. Je moet bereid zijn de consequenties te aanvaarden.

En zie jezelf dan als winnaar als je het gaat doen. Ook als het niet altijd goed gaat. Ook als je af en toe even heel snel die grijze deken weer over je heen trekt. Om er weer even in terug te vallen is prima. Een dag prima, twee dagen prima. En op een gegeven moment moet je bedenken: hé, nu is het weer tijd. Nu is het weer tijd om rechtop te staan. Nu is het tijd om weer door te gaan.

Omdat dat is wat ik wil. Vrij zijn, vrijheid in mijn leven. Vrijheid in mijn eetkeuzes. Vrij zijn in bewegen. Vrij in mijn lichaam. Daar draait het uiteindelijk om. Daar ga je voor, hoop ik. In ieder geval, ik gun je het je om daarvoor te gaan.