Het geheim van slanke mensen · aflevering 119
119 – Wat is dieetdenken, en hoe kom je ervan af?
In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit wat dieetdenken is en hoe je ervan afkomt. Dieetdenken betekent dat je braaf regels volgt of rebels laat lopen, zonder zelf verantwoordelijkheid te nemen voor je eetgedrag. Mieke Kosters legt uit dat je met regie, dus bewust kiezen voor je gedrag, 100 procent verantwoordelijkheid neemt voor je eigen eetgedrag en gewicht. Deze aflevering is voor wie wil afvallen zonder dieet en wil stoppen met kindgedrag rond eten.
Wat is dieetdenken?
Dieetdenken is dat je jezelf braaf aan de regels van een dieet houdt of dat je juist rebels wordt en de regels loslaat, zonder dat je daarbij zelf verantwoordelijkheid neemt voor je eetgedrag. Mieke Kosters noemt dit kindgedrag, omdat je dan niet stilstaat bij wie je zelf bent en wat je zelf wil.
Hoe verander ik mijn eetgedrag?
Mieke Kosters legt uit dat je je eetgedrag verandert door 100 procent verantwoordelijkheid te nemen voor wat je eet, in plaats van regels van een dieet te volgen. Je bepaalt zelf je basis eetpatroon en kiest bewust of je op dit moment wel of niet iets lekkers eet.
Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag?
Je pakt regie op je eetgedrag door elke keuze bewust te maken en de consequentie ervan te overzien, zegt Mieke Kosters. Regie betekent dat je zelf kiest voor je gedrag rond eten, in plaats van te handelen vanuit braafheid of rebellie.
Waarom lukt afvallen niet met wilskracht?
Afvallen lukt niet met alleen wilskracht als je nog in dieetdenken zit, want dan doe je het braaf volgens regels of je laat het rebels lopen, zonder een volwassen eetrelatie. Mieke Kosters legt uit dat het pas blijvend werkt als je zelf 100 procent verantwoordelijkheid neemt voor je eetgedrag.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Kijk, de crux is, als je uit dat dieetdenken stapt, is dat je echt 100% verantwoordelijkheid voelt voor je eigen gedrag, voor je eigen eetgedrag, voor je eigen gewicht.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Het is maandagochtend, bijna 10 uur. Gisteravond om 8 uur is de gratis challenge jouw lichtste zomer ooit begonnen. Nou, ik ben echt ongelooflijk blij. Er zijn 735 aanmeldingen op dit moment. Dus heel veel mensen doen mee. En ja, ik hoop natuurlijk van harte dat je geïnspireerd wordt door de challenge en mijn verhaal.
Nou, deze podcast, ik ga de komende week elke dag een podcast opnemen, rond 10 uur komt die online. Vandaag wil ik het graag hebben over dieetdenken. Want gisteren in de eerste sessie van de challenge heb ik het echt gehad over de basis.
Ik geloof dat als jij wil afvallen zonder dieet, moet je beginnen bij de basis. Als je basis niet op orde is, ja, dan val je niet af. Dan kun je nog zoveel bezig gaan met je mindset en met gedachten en met omgaan met emoties en alle andere dingen die achter die eetdrang kunnen zitten van jou. Maar als je basis niet op orde is, dus als jij niet weet wat jouw basis eetpatroon is en niet weet met welke regie-actie jij jezelf dagelijks aanzet, ja, dan wordt het wel heel moeilijk. Dus vandaar ook dat ik gisteren daarop ben ingegaan.
Nou, en waar ik het vandaag in deze podcast over wil hebben, is echt over dieetdenken. Omdat dat ook heel vaak terugkomt, juist als ik het over de basis heb. Van, ja, maar als ik toch een eetmeter bij ga houden, is dat dan niet dieet? Of ja, maar mijn basis eetpatroon is best wel weinig eten, dat voelt dan toch een beetje als dieet. Hoe kijk ik daartegen aan? Daar gaat deze podcast over.
Mijn naam is Mieke Kosters en in deze
podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat was ook de titel van het eerste boek. Mijn achtste boek komt eind dit jaar uit, die heet Succesvolle Afvallers, die heet het niet. Daarnaast geef ik trainingen. Ik ben op dit moment bezig met een gratis challenge. Daar kun je nog aan meedoen als je gaat naar miekekosters.nl slash lichte zomer. Dan krijg je de opnames van de livesessies die al geweest zijn. En je kunt vanavond en morgen de volgende livesessies nog bijhouden. Daarnaast deel ik elke dag deze week een podcast.
Nou, dit ter introductie. Laten we gaan beginnen. Nou, zoals ik gisteren in de live-sessie ook vertelde, ben ik vanaf mijn vijftiende aan bezig met afvallen. Ik was in mijn puberteit best wel zwaar geworden. Ja, en de enige manier waarom ik daar wat aan deed was door een dieet te gaan volgen. Dat deed mijn moeder ook. En ja, dus daar ging ik ook eigenlijk in mee. Nou, noem een dieet en ik ken het. Ik heb heel veel diëten gedaan in de afgelopen jaren.
En pas op mijn 33ste, dat was inmiddels ook alweer bijna 18 jaar geleden, ben ik daarmee gestopt. Dan heb ik zelf bedacht wat ik nou ging eten. Dan heb ik me gericht echt op gedragsverandering. En ben ik afgevallen en altijd slank gebleven.
Nu vragen mensen wel eens, maar wat is nou het verschil met een dieet? Kijk, dat is natuurlijk ook waar dat niet iedereen altijd gedragsverandering volhoudt. Net zo goed als niet iedereen altijd een dieet volhoudt. Dat klopt. Maar wat mij betreft zit het verschil eigenlijk in de verantwoordelijkheid die je neemt voor je eigen eetgedrag.
En dat zit als volgt. Kijk, ieder dieet die je volgt, dan krijg je eigenlijk een lijstje met als je dit doet, als je dit eet en dat niet eet, dan komt het goed. Alsof er een soort magische oplossing is, een soort manier van eten die voor iedereen werkt voor altijd. Maar goed, als die manier van eten eigenlijk helemaal niet zo bij je past.
Ik weet, ik heb wel eens dieet gedaan, dan moest ik ochtends ontbijten met een cracker met pindakaas en grapefruit. Ik geloof dat het een Hardwell-dieet of zo, ik weet niet eens meer hoe het heten. Maar in ieder geval, A hou ik niet zo van pindakaas, B hou ik niet van grapefruit. Dus ja, hoeveel kans van slagen denk je dat een dieet heeft waarin ik heel vaak dit als ontbijt heb? Ja, ik geloof daar dus niet in.
Dat is wat mij betreft het grote verschil tussen diëten. Dieet heeft iemand anders bepaald wat jij moet doen. En wat dat betekent, of waar dat echt op neerkomt, is dat jij zelf niet echt verantwoordelijkheid hoeft te nemen voor wat jij wil op lange termijn. Je doet dingen omdat het zo moet.
Omdat het zo op papier staat, omdat je het zo geleerd hebt. Ja, en eigenlijk omdat je braaf de regels volgt. Dus bij een dieet sta je niet stil bij: hé, wie ben ik? Wat wil ik nu? Wat wil ik zelf? Wat wil ik echt? Je doet het braaf, of je laat het los. En daar zit dan vaak een soort rebellische, bozige ondertoon in. Ah, laat het maar nu even niet, dat gezeik de hele tijd. Ik weet niet of je dat kent, dat ken ik zeker. Dat is natuurlijk ook de sasdag, in de tijd dat iedereen aan Sonja Bakker deed. En dan krijg je dat rebellische.
Dus je bent of braaf, je doet het braaf volgens de regels, of je wordt rebellisch. En dat betekent in beide gevallen dat je niet echt verantwoordelijkheid neemt voor je eigen eetgedrag. Dat je geen volwassen eetrelatie hebt.
Ik weet niet wat jij erin hoort, maar braaf of rebels klinkt behoorlijk kinderlijk. Nou, ik heb pubers, ik kan je vertellen: braaf of rebels, dat is behoorlijk pubergedrag. Dus of je doet het braaf volgens de regels en dan wil je erkenning en dan wil je een beloning. Of je laat het los en je bent een beetje bozig. En dat noem ik zelf altijd kindgedrag, dat is ook een theorie die ik in mijn programma bespreek, dat komt uit transactionele analyse. Het is eigenlijk dat je op verschillende manieren naar jezelf kan kijken: of je zit in kindgedrag, of je handelt vanuit verschillende rollen, of je handelt vanuit kindgedrag, dat is wat mij betreft dit dieetdenken. Maar wat er ook gebeurt, is dat je vanuit zeg maar oudergedrag kan kijken naar jezelf, en dat betekent, als je dan niet de regels volgt, word je boos op jezelf, vind je jezelf waardeloos.
Het lukt je ook nooit, en waar ben jij nou mee bezig? Dus je schiet eigenlijk daar tussendoor. Maar wat je vergeet, is dat er ook een volwassen manier is. Dat er ook een manier is om echt te bedenken: jongens, ik ben volwassen. Wat wil ik eigenlijk? Waar wil ik naartoe met mijn gewicht? Waar voel ik me goed bij? Wat past echt bij mij?
Kijk, en dan ga je bedenken, ja, wat wil ik op dit moment? Wil ik nu echt een koekje? Nou, dan neem ik een koekje. Maar dan weet ik ook wat de consequentie is van dat koekje. Ja, en dit ene koekje maakt misschien niet zoveel uit, maar als ik bij het volgende koekje weer zou denken, ja, dan val ik uiteindelijk niet af, of word ik zwaarder.
Kijk, er zit een prijs aan de keuzes die je maakt. En als je die heel helder ziet, als je die consequenties overziet, in het hier en nu, dus als je bereid bent om na te denken, hé, wat betekent deze keuze, en wat betekent dat voor mijn doelen, wat betekent dat voor mijn langetermijnvisie, wat betekent dat voor mezelf, ja, dan kun je bewust kiezen. En bewust kiezen is natuurlijk waar het om gaat.
Dus dan kun je echt zeggen: ja, af en toe neem ik wel wat lekkers. Omdat ik dat echt wil. En af en toe doe ik dat niet. Omdat ik deze week al te veel lekkers heb gegeten. En ik heb wel een doel. Dus, ook al heb je er misschien al zin in, ja, dan denk je van: nee, dat hoeft niet. En dat is oké. Want ik kies liever voor slank zijn.
Nou, even terug naar dat dieetdenken. Dan voel je dit dus eigenlijk niet. Sta je hier niet meer bij stil. Maar denk je: ik doe het braaf, of ik laat het los. Wat er gebeurt is, als je het braaf doet, is dat heel veel mensen dan ook een soort erkenning willen voor hoe goed je
Eigenlijk bezig bent, voor hoe goed je het doet. En die erkenning, als je in dit, in dieetdenken zit, dan kan je die erkenning onvoldoende eigenlijk uit jezelf halen. Dus die zoek je, of bij anderen, of op de weegschaal. En daar krijg je ook gelijk het probleem. Want als de weegschaal dan niet meewerkt en je valt niet af, dat je denkt, ja, ik doe zoveel goed. Wat is mijn beloning? Niks, nada, noppes, lauw. Waar doe ik het allemaal voor? Hoe kan ik nou gemotiveerd blijven? Dus dan ben je eigenlijk helemaal niet bezig met... Je doet het om je goed te voelen over jezelf. Dan ben je alleen maar bezig met die beloning, met dat resultaat. En dat is zonde.
Want weet je wat er ook gebeurt? Sommige mensen halen dat misschien ook uit de weegschaal, maar ook van anderen. Dat gebeurt heel vaak ook bij mensen die goed afvallen. Die voelen zich ongelooflijk goed over zichzelf. En die krijgen complimenten van anderen, die zijn super trots. En dat geeft je ook een boost en dat is logisch. Dat is ook waarop je in een flow komt. En dat is hartstikke fijn. En dan heb je vleugels, dan gaat het alles vanzelf. Maar op een gegeven moment neemt dat af bij iedereen. Want op een gegeven moment wordt het gewoner. Dat is het voor slanke mensen ook. Het gedrag wat je dan kiest wordt gewoner. Dus de complimenten drogen op, mensen raken gewoon gewend. Maar ook voor jezelf raak je gewend. Dus dat hele euforische gevoel van trots neemt een beetje af. En het wordt gemoder. En de vraag is, doe je het dan nog steeds? Kies je dan nog steeds voor wat je zelf wil, ook op lange termijn? Of laat je het dan toch beetje bij beetje lopen?
Kijk, de crux is, als je uit dat dieetdenken stapt, is dat je echt 100% verantwoordelijkheid voelt voor je eigen gedrag, voor je eigen eetgedrag, voor je eigen gewicht. En dat je dat doet voor jezelf. Dus ik hoef nu niet meer af te vallen. Maar ik ga nog steeds dagelijks de deur uit. Weet je. En dat geldt voor heel veel mensen die dat ook nog steeds dagelijks doen. Omdat je beseft. Van dit is hoe het leven werkt. Als ik iets wil bereiken op lange termijn. Dan moet ik daarvoor het doen. Dan moet ik de work ervoor doen. Weet je. Dat is hoe het is. En wil je dat of niet.
Ik geloof dat je dat gaat willen als je het leuk vindt. Als je ervan geniet. Als je veel vaker stilstaat bij hoeveel beter je je voelt met regie dan als je maar bloot op de bank hangt. Ik geloof dat je het blijft doen als je dus veel meer op dat stuk gaat zitten. Ik voel me er goed bij. Ik voel dat ik veel meer energie heb. Ik voel me actief. Ja, nee, natuurlijk heb ik af en toe geen zin. Maar ik doe het omdat dat is wie ik wil zijn. Omdat dat is hoe ik naar mezelf kijk. Omdat dat is hoe ik voor mezelf wil zorgen. Dus dat gaat veel verder dan alleen maar getalletjes op de weegschaal.
Je doet het echt voor jezelf. Je doet het omdat je jezelf belangrijk vindt. Je doet het omdat jij het waard bent. Je doet het omdat je werkelijk goed voor jezelf wil zorgen. Beter voor jezelf wil kiezen. Daar gaat het om. En met welke manier van eten je dat dan doet, dat is helemaal aan jou. Daar gaat ie weer. Het is jouw verantwoordelijkheid.
Dus, voel jij je goed bij hoe je eet? Voel jij je goed bij minder koolhydraten? Voel jij je goed bij pas eten vanaf 12 uur? Voel jij je goed bij juist stevig ontbijten? Alles is goed, het draait juist om jou. Ga, doe wat jij wil. Ga steeds stilstaan bij wat wil ik. Wil ik dit nu echt of wil ik dit niet?
En herken het als je weer in dat kindgedrag schiet. Herken het als je weer rebels bent of als je weer te braaf bent. Of zoekt naar bevestiging. Herken het van jezelf en bedenk, ik zit er weer in. Maar ik ga eruit stappen, want ik wil niet meer in dat dieetdenken zitten. Ik ben verantwoordelijk. Ik wil die volwassen eetrelatie.
Daar gaat het om. Nou, als jij dus, als jij een basis eetpatroon. Als je naar aanleiding van die sessie bezig gaat met een basis eetpatroon. Maar je maakt dat super streng. Ja, dan moet je even stilstaan. Want het gaat erom dat je wel ook blijft genieten. Dat je echt ook kan genieten. Dat je echt flexibiliteit hebt om af en toe wat lekkers te eten. Omdat je daar zin in hebt. Omdat je dat wil op dat moment. Omdat je bereid bent die consequentie daarvan te ervaren. Dat is ook een volwassen eetrelatie, dat er wel ruimte is om ook te genieten.
Dus voel jij je vaak te beperkt, wil je geen calorie bijhouden, be my guest. Wil je wat gezonder eten in dat basis eetpatroon, be my guest. Maar voel jij je toch te beperkt en te streng, dan moet je er weer even kritisch naar kijken. Maar ben je 80% zou ik zeggen tevreden met hoe jij eet, dan zou ik zeggen helemaal prima. Het is jouw keus, jouw aanpak, jouw manier. En jouw manier is altijd goed als het is wat jij wilt.
Maar daar gaat het om. Dat wat jij wilt in lijn is met wat je denkt, maar ook met wat je doet. Oftewel, met wat je eet. Als je dat hebt, dan hoef je niet altijd zin in te hebben, en hoef je niet altijd makkelijk te vinden, want dat vindt niemand. Dus dat hoeft niet altijd Hosanna te zijn, en je hoeft er niet altijd complimenten over te krijgen. Maar als het in de eind is wat jij wil, dan is het zaak om daar steeds weer naartoe te gaan. Dat is een volwassen eetrelatie. Dat is volwassen eetgedrag.
En dan heb je autonomie. Dan zit je niet in dat dieetdenken. Dan doe je dat niet omdat iemand anders het zegt. Of omdat iemand anders het goed vindt. Of omdat het zo'n grote opoffering is. Of zo'n grote prestatie is voor jezelf. Dan doe je het omdat je weet dat dat is hoe jij wil eten. Dat dat is hoe jij met eten om wil gaan. Hoe je met jezelf om wil gaan. Hoe je met bewegen wil gaan.
Kijk, slank worden, je doelen bereiken, heeft ook een prijs. Daar moet je wel wat voor willen doen. Daar moet je wel wat voor willen laten. Precies dat is die volwassen eetrelatie. Als je dat inziet, dat beseft, dat accepteert. En beseft dus ook dat het erbij hoort dat het af en toe moeilijk is. Maar dat je ondanks dat steeds weer in actie komt.