Podcast / Aflevering 120

Het geheim van slanke mensen · aflevering 120

120 – Anke (-28): dit was mijn laatste poging, nu moest het lukken om een operatie te voorkomen

Door Mieke Kosters25 april 2023Tekst bijgewerkt 7 november 202625 minuten

0:0024:32

In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.

Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen praat Mieke Kosters met Anke, 54 jaar, die 28 kilo afviel in het programma Het geheim van slanke mensen. Anke overwoog een operatie na jaren van mislukte pogingen, tot ze inzicht kreeg in haar eetgedrag: eten was haar manier om te ontspannen na een drukke dag. Met de aanpak van Mieke Kosters bouwde ze een basispatroon op zonder dieet en kreeg ze regie over haar eetgedrag. Deze aflevering is voor iedereen die al veel geprobeerd heeft om af te vallen.

Hoe val ik blijvend af?

Anke vertelt dat ze pas echt overtuigd raakte dat het gewicht eraf zou blijven toen ze inzicht kreeg in haar eigen eetpatronen, in plaats van steeds opnieuw op discipline te vertrouwen. Ze zegt: discipline werkt gewoon niet eeuwig, en als je een druk bestaan hebt, val je terug in je oude patronen.

Hoe verander ik mijn eetgedrag?

Anke leerde herkennen dat ze at als strategie voor rust en ontspanning na een drukke dag, in plaats van uit honger. Door dat patroon te erkennen kon ze een andere manier kiezen, zoals even stilstaan bij een gevoel in plaats van eten.

Waarom lukt afvallen niet met wilskracht?

Anke omschrijft zichzelf als iemand met knetterdiscipline die daarmee steeds tijdelijk kilo's kwijtraakte, maar ze zegt dat discipline gewoon niet eeuwig werkt. Pas met inzicht in haar patronen bleef het resultaat behouden.

Waarom eet ik als ik geen honger heb?

Anke herkende dat ze at bij een wijntje of chips na het werk, niet uit buikhonger maar om even uit te rusten en te ontspannen. Ze gebruikt nu de gedachte dat honger niet haar probleem is als ze toch de neiging voelt om te eten.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Het grote verschil nu is dat ik veel meer inzicht heb gekregen in waarom ik nou zoveel at.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Luister ook

Welke aflevering past bij jou?

Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!

Naar de podcast-advies tool

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Maar ik heb ook gedacht, dit gaat nooit meer goed komen. Ik dacht, nu ga ik het nog één keer proberen en anders moet ik een operatie overwegen. Eigenlijk wilde ik dat gewoon niet. Ik kan zoveel dingen en ik ben zo gedisciplineerd. Hoe kan het nou toch dat ik het zo belangrijk vind en dat me dit maar niet lukt?

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast onthul ik de geheimen van slanke mensen met je. Deze keer doe ik dat niet alleen, maar doe ik dat samen met Anke. Anke heeft meegedaan aan een programma van mij, het 100 dagen programma. En ze vertelt ongelooflijk inspirerend over haar proces. Dus ik hoop van harte dat je heel veel aan deze podcast hebt.

Als je denkt, goh, die challenge klinkt toch wel leuk. Ik wil eigenlijk ook nog meedoen. Nou, dat kan nog steeds. Meld je aan op miekekosters.nl slash lichte zomer. Dan kun je de eerste twee sessies nog terugkijken. En de laatste sessie op 25 april, 's avonds om 8 uur, gewoon live bijwonen. Dus ik zou zeggen, twijfel niet langer, maar ga ervoor.

En dan gaan we nu eerst luisteren naar het verhaal van Anke.

Ik zit hier vandaag met Anke. Anke heb ik net leren kennen, want die heeft het 100 dagen programma de afgelopen tijd gedaan. Ze hebben elkaar veel vaak gezien de afgelopen tijd. En ik had gevraagd of ze een podcast met me wilde opnemen, omdat ik vind dat ze heel inspirerend vertelt over haar proces. Maar misschien, Anke, kun je eerst even zeggen iets over jezelf vertellen. Wie ben je? Wat doe je? En hoe ben je hier zo gekomen?

Ja, nou, allereerst dankjewel voor de uitnodiging. Ik ben Anke, 54 jaar. Ik woon in Den Haag met mijn man en kat. Kinderen zijn inmiddels net allemaal de deur uit, net de laatste.

En hoe ben ik hier gekomen is de reden waarom de meeste mensen, denk ik, bij jou uitkomen, is overgewicht, heel veel dingen geprobeerd, nog eens geprobeerd, op een of andere manier jou tegenkomen en denken, oh, nou, en dan iets gaan lezen en denken, nou, dit is het, dit gaan we doen.

Dus ik kwam jou tegen in mijn eigen boekenkast. Ik had een boek gekocht van jou ooit een keer en dat nooit gelezen. Dus dat kwam ik tegen. Dat boek, dat heb ik gelezen en toen viel het kwartje in. Ik wil dit, ik wil dit.

Echt? Ik was toen al met een ander programma bezig en ik ben dat eigenlijk gaan omvormen naar Mieke Kosters. Toen heette het nog Skin and Mind. En dat heb ik gedaan door gewoon een kleine aanpak mee te maken. Ik heb toen een boek van jou, nog een ander boek van jou gekocht, wat meer een samenvatting was van wat je de afgelopen jaren had geschreven. En dat ben ik rustig aan gaan toepassen.

Toen heb ik meegedaan aan de challenge in januari. En ik twijfelde heel erg of ik me zou inschrijven voor het programma. Ik was toen inmiddels 20 kilo afgevallen. Mijn startgewicht was 110, voor mensen die dat willen weten. Dus het was echt heel erg zwaar. Dus ik twijfelde heel erg. Het ging eigenlijk heel goed. Ik snapte ook wel goed waar ik heen moest. Maar ik dacht, ja, echt een fundament leggen in je eentje is best wel lastig. En toen heb ik toch besloten om me aan te melden.

Ja, dat was gewoon echt een hele goede keuze. Dus ik heb de afgelopen honderd dagen ongeveer alles wat ik zou kunnen bedenken, wat ik nodig heb om de koers te blijven volgen, van jou geleerd. En van mijn groepsgenoten. Dus dank je wel.

Nou, wat leuk zeg. Hé, en je was dus al 20 kilo afgevallen toen je begon. En waar sta je nu?

Ik ben nu 82. Ik ben nu 28 kilo afgevallen. En ik wil in ieder geval nog door tot... Mijn eerste soort meldpaal is qua de kilo's dan. Is een gezond BMI. Dat is voor mij 70. Dus dat is nog wel een eentje. En eigenlijk wil ik daar nog wel in het midden ergens uitkomen. Van een gezond BMI. Daarvan heb ik gezegd, dat doel ga ik preciezer zetten als ik bij het gezonde BMI ben uitgekomen. Want dat is veel om te overzien. Maar er is minstens nog twaalf kilo.

En ga je dat halen?

Absoluut. Het gaat er geduren, maar ik ga het zeker halen. Ik zal je een mailtje sturen als ik het gehaald heb.

Ja, maar dat is wel leuk, want je bent heel overtuigd. Kun je daar iets over zeggen? Hoe was dat vroeger? Of wat is er veranderd? Hoe komt dat, denk je, dat je dat nu zo voelt?

Nou, ik was er eerlijk helemaal niet van overtuigd. En voor mij, en ik denk voor veel mensen, die we kennen van de groepsgenoten uit de groep van het programma, is het meestal niet de eerste keer dat je dit probeert. Ik ben al heel veel dingen geprobeerd om gewicht te verliezen. Ik ben ook wel eens heel veel afgevallen. Ik heb het ook weer aangegeten. Het was nog nooit zo zwaar als toen ik nu met jouw programma begon. En elke keer dacht ik wel, nu gaat dit lukken. En dan was dat toch niet zo. En de wanhoop daarover werd nog steeds groter.

En het grote verschil nu is dat ik veel meer inzicht heb gekregen in waarom ik nou zoveel at. Die, zeg maar, verstoorde relatie met eten die ik had, die herkende ik niet zo. En ik heb een knetterdiscipline. Je zou zeggen van niet, dat je heel veel weegt. Maar toch, in heel veel dingen heb ik een enorme discipline. En dus kreeg ik die kilo's per keer wel tijdelijk af. Maar ja, discipline werkt gewoon niet eeuwig. En als je dan een druk bestaan hebt met een groot gezin, dan verdwijnt dat op een gegeven moment. En dan val je dus terug in de patronen die je gewoon hebt. En juist het inzicht daarin krijgen, die patronen, dat is wat het nu heel anders maakt. En waarom ik ook overtuigd ben dat het er nu afgaat en dat het er ook af blijft.

Dat zeg ik vooral. Dat het er afgaat, had ik je eerder ook al kunnen zeggen. Maar dat het er af blijft, is een overtuiging die nu echt anders is.

Ja, wat leuk. En kun je een concreet voorbeeld geven van zo'n patroon, zeg maar? Kun je iets concreets geven dat je vroeger ging eten en nu niet meer?

Ja, bij mij zit dat heel erg in het niet goed voelen wat ik eigenlijk nodig heb. Dus ik heb bij heel veel dingen, bijvoorbeeld, ik kwam terug van een drukke dag werk. En ik had toen een gezin met vier kinderen en dus dat was thuis ook best druk. En natuurlijk, ik had ook een partner en die kinderen deden ook veel zelf, dus niet heel zielig. Maar ik deed ook veel. Ik was heel druk. En dan kwam ik thuis en dacht ik, even een wijntje, even iets erbij. Want we eten wat later. Zaterdag laat wat eten.

En wat je nu leert, is dat waar je thuis komt en waar je behoefte aan hebt, is ik moet even uitrusten. Ik moet heel even ontspannen voordat ik weer aansta voor het volgende stuk. En de strategie die ik daarvan bij koos, ook niet zo bewust, maar ik deed het wel, was iets te eten pakken. Of een wijntje, of een zakje chips, of wat borrelnootjes. Of weet ik veel. Maar ik vind die tijd wat. Dus dat was iets van zo'n strategie.

En dat was ook als ik. Ja, als er iets tegenvalt. Kijk, echt dingen. Ik ben heel oplossingsgericht. Dus het zit in mijn hoofd. Ik zoek een oplossing. En boem, daar gaan we weer. En zeker als je druk bent, het werkt super goed. Alleen voor de grotere dingen is dat lastig. Want die zijn soms gewoon niet oplosbaar.

Dus er waren twee dingen. Eén was dat ik dus vaak de eetstrategie koos voor eigenlijk rust en ontspanning. En twee was de grotere dingen. En eten was gewoon mijn vriend, realiseer ik me nu. Dat eten een hele makkelijke weg is voor snel je leven beter voelen. Aan de ene kant je bewust, je stopt het bewust in je mond, maar niet in realiseren dat dat is wat je aan het doen bent.

En nu ik me dat realiseer, doe ik dat niet meer. Of meestal niet meer. Af en toe gebeurt het, doe je het toch een keer, ofwel bewust, ofwel heel snel daarna bewust. Maar overal niet heb ik gewoon andere manieren. Dat ik het erken dat het er is. Dat dat soms lastig is. Dat ik het ook niet kan oplossen. En dat dat oké is. En dat ik dan maar even verdrietig ben. En dat ik ga even stilstaan bij dat verdriet. En vervolgens hoef ik daar ook niet mijn hele dag door te laten lijken. Je kunt dan ook denken: nou, dat verdriet draag ik met me mee.

Bijvoorbeeld daarvan kan ik, als ik dan iets persoonlijks noem, is dat mijn man een paar jaar geleden heel ernstig ziek werd. En weet je dat, daar is hij voor behandeld. En dat gaat nu eigenlijk goed. Maar daar zitten nog wel een soort naweeën aan. En we weten ook dat er op een gegeven moment nog wel iets terug gaat komen. Soms kan ik daar heel verdrietig over zijn. Dat is heel moeilijk. En nu erken ik dat. Dat er dagen zijn dat ik me daar heel rot over voel. En dat eten niet mijn oplossing is. Eten gaat dat niet beter maken.

En een slogan van jou die ik daarbij veel gebruik voor mezelf, om een soort kort mechanisme te maken, is dat honger niet mijn probleem is. Of honger bedoel ik, buikhonger. Dus ik heb echt een knorrende maag. Dan is eten niet mijn oplossing. En als je dat probeert te bedenken, en je herkent je emoties.

Voor mij werkt dat heel goed om het anders te doen. Mooi. Heel goed. En heeft het ook. Want dit gaat natuurlijk heel erg over regiepakken. Dus dat je echt weet van hier wil ik naartoe. En daar doe ik gewoon echt wat voor.

Hoe ziet je dag eruit? Kun je dat zeggen? Is je dag ook veranderd? Wat je doet? Ben je actiever? Hoe eet je anders? Kun je daar iets over vertellen?

Ja, dat is wel heel anders. Kijk, sowieso, bottomline is natuurlijk, als je wil afvallen, ga je minder calorieën moeten innemen dan je verbrandt. Dus dat is iets waar je mee begint. En dat kan je doen door een dieet te volgen. Dat iemand zegt, nou, je eet zoveel broodjes of juist geen broodjes. Nou, whatever. En dan doe je een dieet. Zo was ik ook wel een beetje begonnen. Zei ik dat het wel een dieet was dat ik enigszins kon inrichten. En met het programma ben ik eigenlijk begonnen met een basis eetpatroon. Dat je wel minder calorieën inneemt dan je verbrandt. Want ja, ik wil afvallen. Maar dat wil ik. Dus daar kies ik zelf voor. Maar dat je wel kijkt, wat vind ik nou echt lekker om te eten. En de calorieën die je dan bereikt op een dag. Dat je daar dan wel in ieder geval allemaal hele lekkere dingen voor eet. Dat maakt wel dat het helemaal niet meer voelt als een dieet. Je eet gewoon anders.

En daarnaast ben ik meer gaan bewegen. Aanvankelijk gewoon met wandelen en fietsen. Omdat dat voor mij makkelijk was. Want als ik zo zwaar, dat was echt iets van echt sport, vond ik lastig ook. Ik bewoog me ook niet zo makkelijk. En toen ik onder de negentig was, ben ik begonnen met hardlopen. Dat had ik zelf gekozen als iets, omdat ik dat vanuit huid kan doen, makkelijk is. En ik dacht, dan ben ik in ieder geval actief. En wat ik dan later verder wil, dat zie ik wel.

Ik ben niet echt heel sportief van aard. Ik lees heel graag een boek op de bank bijvoorbeeld. Zal ik eerlijk lekker naar de sauna, vind ik veel lekkerder dan denken... God, ik ga een potje voetballen of zo. Maar oké, dat heeft ieder voor zich. Maar ik wil wel actief zijn en fit zijn. En daarvoor moet ik een goede basisconditie hebben. Wil ik dat? Ik wil een goede basisconditie hebben. En dat doe ik met hardlopen. Dus nu loop ik drie keer in de week hard. En als ik kijk naar mijn hele dag.

Ik word wakker. Meestal ga ik eerst opstaan en meteen douchen. En onder de douche doe ik een ochtendritueel. Dat heb ik ook in het programma geleerd. Dat vond ik eerst heel zwevig. Ik dacht, ja hoor, ochtendritueel. Maar toen ik dacht, ik ga het toch maar eens proberen. Je moet af en toe uit je comfortzone stappen. Merkte ik dat dat heel goed werkt.

Voor mij is dat dat ik elke dag even achterom kijk. Onder de douche. Waar kom ik vandaan? Toen ik heel zwaar was. Hoe voelde dat? De wanhoop die ik toen voelde. Van hoe moet dit? Hoe komt dit ooit tot iets waar ik weer gelukkig mee ben. De verbinding met mezelf weer vinden. Die roep ik op voor mezelf. Dat heb ik binnen tien seconden voor elkaar.

Vervolgens kijk ik vooruit. Ik heb een heel duidelijk doel. Dat heb ik gevisualiseerd. Het is niet alleen een kilo. Want dat is nogal weer, het is gewoon abstract. Maar ik visualiseer mezelf hoe ik eruit zie als ik slank ben. En voor mij is dat de situatie, eind van het jaar, zie ik mezelf in Finland, Lapland. En dan wil ik een huskytocht maken. En dan sta ik op zo'n slee. En dan moet je een pak over je skikleding aan. En dan kan ik gewoon een pak aan uit het midden van het rek. Toen hoeft niet meer aparte kleding van mij te worden gezocht, wat ik ooit een keer gehad heb.

Oh ja. En ik sta op alle foto's. En iedereen heeft een toestel bij zich en dat komt goed uit. Want ik sta gewoon op alle foto's. En dat is het beeld. Ik zie me gewoon over zo'n meer zoeven in de sneeuw. Helemaal slank. En dat roep ik op.

En dan kijk ik, wat zijn er vandaag voor obstakels die mogelijk op een pad komen. Dat kan zijn dat ik de hele dag voor werk in een van de praktijken ben waar ik werk. Waardoor eten moet ik dan meer voorbereiden. Of dat ik heel veel gesprekken heb op een dag. Kan van alles zijn eigenlijk. En dan probeer ik te kijken wat ik kan doen. Om te zorgen dat ik daar niet in een valkuil van overeten ga vallen. En dan besluit ik dat ik dat ga doen. En dan ga ik beginnen aan de rest van de dag.

En dan drie keer in de week dan hardlopen. Dat doe ik dan voor het douchen, hardlopen wel. En dan ga ik gewoon aan het werk of mijn andere dingen doen.

Wat ongelooflijk leuk om te horen. Want je vertelde net, voordat we dit gesprek begonnen, dat je vanavond ook een hardloopwedstrijd hebt. Of een wedstrijd?

Ja, een loop. Het is niet meer een wedstrijd. Dus eerst ik het ga doen. Mijn jongste dochter is net van kamers. Die is het jongste kind uit het huis. Het is best een ding. En dan sta ik ook nu in Leiden. Fantastisch leuk. En we gaan vanavond, zij en mijn man en ik, in Leiden de single loop lopen. Echt 6,5 kilometer, dat is iets verder dan ik normaal loop. Maar ik denk dat ik dat wel haal. En nou ja, er zult niet van gebeuren, dat ik een stuk ga wandelen. Dus dat gaan we doen. Dat is heel leuk. Dat had ik vorig jaar nooit gedaan.

Nee, wat grappig. Hé, en wat ziet je omgeving? Wat zeggen je man en je kinderen of andere mensen, zeg maar? Wat ziet je omgeving aan je?

In eerste lang zie je ze in dat ik langzaam gewoon fysiek krimp. Nou zie je eerst wel de overtuiging dat ik dit wil gaan doen. En ze hebben me daar ook wel in gesteund. Ik heb wel voor gekozen, ik heb het echt aan ongeveer iedereen verteld. Op mijn werk, in de verschillende partijken waar ik werk, thuis, met mijn vrienden. Gezegd dat het heel belangrijk voor mij was. Dat ik het echt wilde. En ook zoiets dat het moet nu gewoon voor mij, moet dit nu gaan lukken. Ook hulp gevraagd daarbij, van wie er met mijn been denkt. Willen jullie me daar aan helpen herinneren?

Ja, wat leuk zeg, wat goed van je.

Dat en dan gaan mensen, in het begin zien mensen niks. Was ik acht kilo afgevallen of vijf kilo afgevallen, wat ik echt best heel veel is. Een hele grote zak aardappelen voel. En niemand ziet het, ikzelf inclusief. Dat was nog wel ingewikkeld. Maar daarna gaan mensen gewoon zien dat je slanker wordt. En ze zien ook dat je meer, een vriendin van mij noemt het, ik sta meer rechtop, ik ga rechter op. Ik was altijd wel een energiek iemand, maar ik straal een andere energie uit, meer zelfvertrouwen. Ja, meer mezelf voor aan het zetten. Dat was ook wel een bewuste keuze en dat doe ik ook, en dat zien mensen ook, dat merken mensen ook. Niet altijd fijn natuurlijk, maar goed, het is toch wel goed. En nou ja, dat is wat mensen zien.

Nou wat leuk zeg, wat goed. En wat, als jij nou anderen die de podcast luisteren, die zeggen van ja, ik wil eigenlijk nu ook echt beginnen. Ik weeg ook rond die 100 kilo bijvoorbeeld. Maar het kan ook heel anders zijn hoor. Maar meer even voor mensen die toch wel veel willen afvallen. Wat raad jij ze nou aan?

Ik denk als eerste dat je moet besluiten dat dit is wat jij wil. Er is niemand tegen jou die zegt, of misschien is dat er wel, dat een accent tegen je zegt. Maar het maakt niet uit. Het gaat goed werken als jij zegt, ik wil dit. Het is jouw keuze, het is ook je eigen verantwoordelijkheid. Maar het is ook omdat je het zelf wil. En dan is het veel minder lastig om daar af en toe wat voor te laten. Want het heeft wel een prijs. Je kunt niet meer alles in je mond stoppen. En je kunt zeker elke dag chocola eten. En dat is wat voor jou belangrijk is. Maar niet elke dag een hele reep. Dat dan weer niet. Dus je moet besluiten om het te willen. Ja, nu.

En dat is ook omdat ik dat nu zo heb aangepakt, zou ik zeggen. Met het programma van Mieke Kosters aan de slag. Of volg mijn serieus en of volg een programma. Dat kost het best wat geld. Dus als je dat hebt, zou ik dat doen. Moet je ook wat tijd voor hebben dan. En als je zegt, ja, dat is leuk bedacht, maar dat heb ik niet. Dan zou een boek kopen en daarmee serieus aan de slag gaan voor jezelf. Maar ook echt dingen opschrijven voor jezelf. Heel belangrijk zijn. En dan zou ik zeggen, kies. Kies ervoor voor jezelf. Visualiseer je doel. Wat wil je bereiken? Het gaat niet om kilo's, maar vooral om hoe jij eruit als je slank bent. Wat draag je? Waar ben je? Hoe voel je je dan? Hou dat goed voor ogen. En werk met hulp van de methode aan een basis eetpatroon. En volhouden.

En als het een keer mislukt, geef het helemaal niet. Je fiets hebt je ook niet in één dag geleerd. Dat geldt voor dit ook. Het is best ingewikkeld. En tuurlijk val je af en toe terug in je oude gedrag. Want gedrag veranderen is hartstikke lastig. En dan denk je, ach, dat is dan jammer voor vandaag. Dan ga ik het nu weer oppakken. Dan is het dan middag een nieuwe middag. En wat je nu doet, is wat je succes bepaalt. Dus je kan ieder moment de draad weer oppakken. Dat denk ik. En dat kan je vervolgens in de methode met van alles uitbereiden. Je krijgt heel veel aangereikt. Maar als je de kans hebt, je hebt de tijd en het besluit genomen, zou je het onder het dagenprogramma...

Ik ben heel erg blij, ondanks dat ik er heel veel afgevallen stroombaan begon, dat ik gedaan heb. En de reden daarvoor is eigenlijk, als ik dat dan meteen zal geven, je krijgt dat inzicht beter met de feedback in de trainingen. En ook met de feedback van je groepsgenoten. Dus het feit dat ik met een groep doe, is voor mij heel fijn geweest. Ik heb daar veel van geleerd. En je krijgt van jou, dus van Mieke, voor de mensen die nu luisteren, krijg je gewoon alles. Allerlei tools aangereikt. Dus ik weet nu heel goed wat mij te doen staat. Er is ontzettend veel informatie te gebruiken. Dan moet je ook niet erdoor overweldigd raken. Je pikt gewoon je eigen dingen eruit. Je kunt dan nog dingen terugkijken en teruglezen.

Maar het maakt dat ik echt... Ik heb alles in mijn rugzak zitten wat nodig is om mijn doel te bereiken. En ik zal ongetwijfeld wel eens verdwalen onderweg. Maar ik weet ook wat ik kan doen om dan weer op mijn pad terug te komen. Of om het pad wat bij te stellen. En het inzicht dat ik heb over mezelf, over mijn eigen gedrag, wat ik heb gekregen, is eigenlijk essentieel om te blijven kunnen veranderen.

Wat mooi. Wat leuk. Dank je wel dat je dat zou zeggen.

Graag gedaan. Echt uit het hart gemeend.

Nou, dat is helemaal mooi. Ik heb er nog één vraagje over. Want ik weet dat heel veel mensen, die lijken juist zo'n groep helemaal niks. Maar jij zegt, ik vind eigenlijk die groep heel leuk. Kun je er iets over zeggen?

Jazeker, dus ik dacht, van tevoren dacht ik, oh is een groep, dat leek me helemaal niks. En dan ook nog alles via Zoom, ik dacht, alles online en dan allemaal van die mensen die ik niet ken. En ergens ook, als ik ergens ben van, heb ik dan wel genoeg ruimte om mijn dingen aan te kaarten, want dan in één keer voor je het weet gaat het over iedereen en heb ik er dan wel genoeg aan. En ik heb het toch gedaan, want ik dacht, ik denk toch dat ik het fundament daar vandaan heb, het fundament eigenlijk onder mijn verandering van eetgedrag. En ik heb juist heel veel aan die groep gehad.

In basis vond ik het heel fijn dat je met een groep, in mijn geval was het alleen maar vrouwen, met een groep vrouwen bent die eigenlijk allemaal in een vergelijkbare situatie zitten. Was ik wel een van de zwaarderen uit de groep. In ieder geval met het oorspronkelijke strak gewicht. Er zijn ook mensen die dan misschien een aantal kilo willen afvallen of 10 kilo. Ja, 5 kilo zit er ook tussen 4 kilo. Dus het luidt helemaal niet uit. Mensen die op gewicht willen blijven. En dat heel ingewikkeld vinden. Maar iedereen is bezig met die verandering van dat eetgedrag. En dat heeft iets troostends. En iets heel fijns.

En wat heel fijn is. Iedereen heeft bewandeld in die training. En het is drie maanden. Dus best een tijd. Bewandeld zijn eigen pad. En je leert gewoon heel veel van elkaar. Of ik heb in ieder geval heel veel van anderen geleerd. En dan pakt het op een andere manier aan. En natuurlijk zitten er dingen bij waarvan ik denk. Oh, dan doe ik anders. Maar er zijn ook dingen dat ik denk, god, dat is een flim idee.

Als ik een voorbeeld van een van mijn... Mag ik een voorbeeld van een van mijn medeers?

Ja, tuurlijk, leuk. Doe maar.

Nou, moet ik even denken, ere wie ere toekomt. Het was of Karin of Annette. Dus sorry, lieve dames, dat ik niet meer weet wie van jullie het was. Die heeft een melding op haar telefoon ingesteld. Elke ochtend om elf uur krijgt zij een melding. Ik denk slank. En toen dacht ik, als je nou wil dat je dagelijks een focus hebt op dat je hiermee bezig bent. Ik vond het zo briljant bedacht, want dan ben ik bijvoorbeeld op werk. Dan zit ik dus in een wat voor mij een wat meer risicovolle tijd op de dag is, zeg maar. En dan heb je zo'n reminder die je even je helpt herinneren van, weet je nog waar je mee bezig was? Weet je nog waar je voor gekozen hebt? Nou, zoiets had ik nooit verzonnen. Ik ben helemaal niet zo creatief. Dus dat, ja, zo leer je van andere mensen. Ook van struggles die anderen hebben, die je herkent. Dat je denkt, oh, wat goed. Om dat zo te ervaren. Of om daar dan dat en dat wel of niet mee te doen. En vooral ook het soms even niet iets doen. Maar daar gewoon even bij stilstaan kon ik veel van leren. Want ik heb dan eigenlijk al meteen in de wat ga ik doen actie te staan. Ja, heel leerzaam en heel fijn.

Hartstikke goed. Wil je nog iets toevoegen? Of zeg je, wil je nog iets... Zijn er nog dingen die je eigenlijk graag wilt vertellen die ik niet behandeld heb, zeg maar?

Misschien wat ik zelf niet genoeg benadrukt heb. Ik heb het wel even genoemd, maar wat wel goed is om echt je te realiseren. Het is voor mij, ik vond het echt niet erg als het af en toe een keer niet lukte. Want natuurlijk heb ik wel eens iets gegeten, meer gegeten dan ik van plan was. Of anders gegeten dan ik van plan was. Of helemaal geen plan gemaakt wat het eigenlijk wel van plan was. En dat is goed. Het is met vallen en opstaan. En dat af en toe vallen is helemaal niet erg als je maar weer opstaat. En dat is denk ik heel belangrijk. En het klinkt veel groter dan het is. En zeker voor mensen die dit horen, die denken, ja, maar ik moet wel 40 kilo afvallen. Dat had ik dus ook. Daarvan heb ik er nu al 28 achter de kiezen. Dus ja, waarom zouden die laatste twaalf niet lukken? Het is gewoon stap voor stap. En je hoeft ook niet de hele dag alles op te schrijven wat je eet. Daar kan je voor kiezen als je dat fijn vindt. Maar ik doe dat inmiddels al helemaal niet meer. En toch val ik nog steeds af. Dus het lijkt groter dan het is. En af en toe vallen is helemaal niet erg. Dat hoort er gewoon bij.

Nou, hartstikke goed. Helemaal mee eens. Ik bedoel, ook ik val echt nog heel regelmatig. Maar ja, dat is gewoon het is. Dus misschien hoef je niet eens meer vallen te noemen. Misschien is het bijna wel hoe het leven is. Maar als je toch kiest voor regie, voor slank willen blijven, voor fit willen zijn. Ja, dan ga je toch weer in actie komen. En, want dat is misschien wel het laatste, want dat zeg ik zelf, ik benadruk heel vaak. Heb je dat ook zo gezien, dat je meer uit je hoofd in actie bent gegaan?

Ja, meer uit mijn hoofd in actie. En iets wat ik ook nog niet genoemd heb, is dat ik merk dat ik veel meer vanuit mijn waarde leef. Ik ben me veel bewuster geworden van, wat vind ik nou eigenlijk belangrijk? Wat vind ik belangrijk in mijn leven? Hoe wil ik mijn leven leiden? En voor mij is dat heel gezond zijn. Ik wil fit en actief zijn. Ik ben zorgzaam en ik verbind. Waarbij ik met name bij die laatste twee, nou fit, ben ik meer geworden ook met hardlopen. En met zorgzaam en verbinden ben ik me nu veel bewuster ook voor mezelf aan het zorgen. En met mezelf aan het verbinden in plaats van alleen maar voornamelijk voor anderen. Ik word altijd zo druk met zorgen voor anderen. Dat ik soms het wel veel is vergat. Dat deed ik helemaal zelf. En ook wel dat ik me helemaal niet meer zo bewust was. Wat heb ik nou eigenlijk echt nodig? En dat leven naar mijn waarde. Dat is ook wel iets om voor jezelf vast eens over na te denken. Ook als je nu denkt van. Ik vind het toch wel groot. Ik weet het niet. Denk daar voor jezelf eens over na. Want al dat soort dingen helpen.

Nou, ongelooflijk mooi. Leuke afsluiting. Dank je wel voor dit gesprek. Heel inspirerend. En nou, ik twijfel niet over die laatste twaalf kilo. Jij ook niet. En het gaat zeker goed komen. Ik verwacht wel een mailtje inderdaad wat je hebt gezegd. En dankjewel.

Heel graag gedaan. En voor de mensen die dit luisteren en het gebruiken als bron. Heel veel succes. Maak er iets moois van.