403 – Fijke viel 20 kilo af. Ze kan veel meer dan ze ooit dacht.

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie: Fijke's update na 20 kilo afvallen

In deze podcast komt Feike aan het woord. Feike is afgevallen, straalt op de foto. We hadden een heel erg leuk gesprek en achteraf stuurden ze me nog een geluidsfragment. Zij zei, nou ben ik nog vergeten dit te zeggen, want ik wil zo graag iedereen die nog moet beginnen de tip meegeven, doe het vooral, want je bent het waard en je kunt veel meer dan je zelf denkt. Dat heeft voor mij zo gewerkt en dat werkt voor jou ook zo. Dus bij deze heb ik die tip doorgegeven, maar dat is niet haar enige. Ze vertelt heel veel inspirerende dingen, dus ik zou zeggen, luister snel naar de podcast met Feike.

Je eet niet te veel uit honger, dat weet jij allang. Mijn naam is Mieke Kosters. Ik heb ruim 350.000 boeken verkocht over afvallen zonder dieet. Maar afvallen kun je wellicht wel. Slank blijven is het geheim. In deze podcast ontdek je hoe je dat doet. Met elke dag chocola, met plezier, komt het deze keer niet terug.

Het speciale aanbod voor mijn vernieuwde lidmaatschap Het Geheim van Slanke Mensen loopt tot 20 april om 8 uur. Dan starten we samen met een kick-off richting de zomer. Wil jij deze zomer energiek, slank, relaxed, aantrekkelijk, fit op dat strand lopen, meld je dan nu aan. Het wordt fantastisch. Laten we het samen doen.

Vorige week kreeg ik een mailtje met foto's erbij. En ik dacht, wauw. En dat kwam omdat het fantastische foto's waren. En er stond ook nog bij dat degene op de foto meer dan 20 kilo was afgevallen. En dat is natuurlijk leuk, maar jouw uitstraling die deed het hem, wat mij betreft. En degene die dat berichtje stuurde met als onderwerp zomaar een update, stond erboven, is Feike. En ik heb Feike uitgenodigd voor een podcast en ze zit hier bij me om haar verhaal met jou te delen. En dat is natuurlijk niet zomaar een verhaal. Dus, van harte welkom, Feike. Wat leuk dat je die foto's stuurde.

Het kantelmoment: ongelukkig op de foto in motorpak

Volgens mij stond je in een soort motorpak, als ik het goed zag. Maar kun je vertellen waarom je dat deed of wat er door je heen ging toen je die foto's stuurde?

Nou, die foto, er staan twee plaatjes op. Een van het begin in een motorpak waarvan ik eigenlijk dacht, nou hier sta ik gewoon ongelukkig op. Dat was mijn excuus. Ik ben ongelukkig ingeschoten, maar dat was wel mijn moment dat ik echt dacht, dit kan niet meer zo. Ik wilde al een poos afvallen, ik heb pogingen gedaan. En, nou ja, toen dacht ik, die dag dacht ik, dit moet veranderen. En toen, ja, echt mijn inner voice die zei gewoon, je moet gaan wandelen, je moet Mieke Kosters gaan luisteren. Ik had al eerder een jaar terug naar je podcast geluisterd, getipt door een hele lieve collega. En ik dacht, nou, dat ben ik dus die dag gaan doen. Ik weet ook nog de datum. Het was 27 mei en toen ben ik gaan wandelen. Ik dacht, ik moet gaan wandelen en luisteren. Toen luisterde ik. Toen kwam ik precies op de laatste dag dat ik me kon aanmelden voor een zomerchallenge, denk ik.

Ja, dat klopt.

De Vlaamse Zomer 6 Weken Fit, of nou ja, zoiets heb ik gedaan. En vanaf die dag ben ik iedere dag een uur gaan wandelen en gaan luisteren. Nou ja, en zo, ja, ben ik mijn traject begonnen.

Ach, wat leuk. En nou, de na-foto was een hele andere foto.

Klopt. Ik ben gaan motorrijden vorig jaar en daarmee samenhangend ook gaan lijnen. En mijn doel was eigenlijk, of is, een leren motorpak kopen, want ik paste er nooit één aan in de winkels. Nou, dat doel dat heb ik bereikt. Ik ben nog niet op mijn einddoel, maar mijn doel was wel voor deze zomer dan een leren motorpak aan te hebben.

Ja.

Ja, en toen vond ik dat zo mooi, die twee foto's bij elkaar. En ik ben jouw programma gewoon zo dankbaar. Ik leer er zoveel van, dat ik dacht, nou, dan koppel ik het een keertje terug.

Nou, wat ontzettend leuk. Heel erg leuk. Ik vind het altijd waanzinnig leuk om dit soort appjes te krijgen, of mailtjes, dus zeker ook die van jou. En kun je iets over jezelf vertellen? Wie ben je? Wat doe je? Hoe ziet je leven eruit?

Wie is Fijke: kinderverpleegkundige en moeder van drie

Ik ben Fijke, ik ben 52 jaar oud, ik ben kinderverpleegkundige, ik werk in het ziekenhuis en in thuissituaties met ernstig zieke kinderen. Ik heb drie kinderen, twee zijn er de deur uit, één woont er nog bij mij, die is nu op stage, dus ik ben alleen, geen partner helaas meer, maar eigenlijk m'n leven gewoon prima op de rit.

Met ups en downs, ik voel me eigenlijk gewoon heel goed. En ja, dat lijden is gewoon in de loop der jaren blijven liggen en wel eens pogingen gedaan. Maar nu dacht ik, ja, nu moet het gewoon gebeuren. Ja. Ik ben als hobby gaan motorrijden, dus dat is m'n andere grote passie, maar ik ga niet foto's in m'n motorpak.

Ja, nou, dat zag er hartstikke mooi uit. En je zegt eigenlijk dat de aanleiding was dat je het echt zat was, hè? Hoe zit het daarmee, kun je dat eens vertellen?

Jarenlange gewichtstoename en het beslissende moment

Nou, ik was in de loop der jaren heel wat kilos aangekomen, dan kan je zeggen, na iedere zwangerschap tien, dan ga je verhuizen, ik ben geëmigreerd en weer terug, gescheiden, ellende. Dus ja, dat bleef maar een beetje schommelen. En toen de laatste vijf jaar echt flink doorgeschoten. Ik dacht, nou, ik kom nooit boven de honderd kilo uit, dan was het dus toch, en dan laat je het gaan. En ja, op een dag werd ik gewoon wakker en mijn benen werden gewoon steeds dikker. Ik was wel mooi in verhouding nog steeds. Ja. En ik dacht, nou, dat kan gewoon echt niet meer met die benen. En ik dacht, straks word ik diabeet. En ja, dat moment van die foto in combinatie met dat ik ochtends ook mijn benen had bekeken, dat ik dacht, dit kan echt niet meer. Dit moet veranderen.

Er was echt, laat heb ik dat in jouw training geleerd, je leidingsdruk moment. Ja, precies, ja. En ja, daar heb ik echt actie op ondernomen. Ik dacht voor mezelf ook echt, het is nu of nooit. Ja, ik kan het wel laten gaan, ik kan wel blijven doorgaan. Ja, en ik had steeds weer een excuus en ik ben een emotie-eter, maar ook leuke emoties eet ik weg, verdrietige ook. En toen dacht ik, als ik ga lessen met motorrijden, dan wil ik afgevallen zijn. En dan was het niet gelukt en dan ging ik weer een ander doel, nou ja, zo blijf je uitstellen. En ja, dankzij jouw training heb ik dus heel veel over gedragsveranderingen geleerd. En dat maakt me juist, zodat ik het nu volhoud, zeg maar.

Nou, wat goed. Want het is inmiddels bijna een jaar geleden, maar weet je nog hoe je bent begonnen? Wat jouw eerste stapjes waren, zeg maar? Want het eerste was wat je deed.

Eerste stappen: calorieën tellen en dagelijks wandelen

Nou, ik ben, die calorieën, of naar jouw podcast gaan luisteren en ik ben begonnen wel met calorieën tellen en een basisdiëten. Een patroon maken misschien. Dus niet meer bedenken van wat mag ik allemaal niet, maar vooral ook wat mag ik gewoon wel. Want ik dacht, ja, dit moet ik gewoon vol kunnen blijven houden. Ja, ik ben dus gewoon minder gaan eten, meer bewegen.

Wat heel erg binnenkwam ook, die eerste podcastserie dat je zei, wat je niet verandert, kies je. Ja. Ik heb die foto van, die ongelukkig ingeschoten foto van mezelf ook opgehangen, gelamineerd met die tekst ook erop. En ik dacht, ja, nou ja, dus dat was een hele erge binnenkomer. Dus iedere dag een uur gaan wandelen, rain or shine. Dat was echt jouw no matter what actie, zeg maar. Ja. En ja, ik werk onregelmatig, ik eet ook onregelmatig, dus veel beter mijn eten plannen. Ik ben, op mijn werk staat iedere dag snoep, taart, koek, noem het maar op. Heb ik het ook gewoon gemeld.

Ja, ik ken jou als verpleegkundige, dan geloof ik dat wel, ja.

Gemeld van, jongens, ik mag niet meer snoepen. Nou, als mijn collega's me dan toch zien snoepen, dan zeiden ze, niet doen, weet je wel. En dan sta ik ook altijd daar. Ik lust geen chocolade, ik lust geen taart.

Die zomerchallenge, daar heb ik in geleerd om afspraken te maken toen ik op vakantie ging.

Oh ja, ja.

Ik ging met een vriend wandelen, drie weken in Ierland en toen heb ik van tevoren gezegd, joh, ik ben hier en hiermee begonnen. Dus heb ik hele duidelijke afspraken gemaakt. Was ook een tip uit een van de podcasts, nou, dat heb ik me aangehouden. En toen kwam ik terug en toen vlogen de kilo's er eigenlijk af.

Ja.

En toen, dan kom je in zo'n flow en toen ben ik heel goed wel zelf doorgegaan.

Ja, en uiteindelijk je trainingen gaan volgen en de masterclasses en daar heel veel van, ja, onderliggend gedrag en van anderen geleerd.

Ja. En dat is bij mij wel de sleutel geweest.

Ja. Kun je uitleggen wat, kun je ook een voorbeeld daarvan noemen? Misschien moet ik het zo vragen, van wat is dan onderliggend gedrag voor jou, wat je nu anders doet dan toen?

Onderliggend gedrag en gedachten doorbreken

Je primitieve brein versus je, wat is het, je overlevingsbrein. Het reptielenbrein. Nou ja, stemmen in je hoofd, bepalen bijvoorbeeld regie en wat voor patronen je, in welke patronen je blijft hangen.

Maar dat gaat heel erg over je gedachten dus, klopt dat? Dat je daar heel erg bewust bent te worden over wat je allemaal doet.

Ja, heel veel over gedachten.

Een masterclass tip.

Ja, nou, in plaats van overleven, dat je voluit wil leven, wegdempen van emoties, ik heb geleerd dat het niet, ja, één kant op werkt, maar dat je ook alles wegdempt. Ik ben me daar ook steeds fitter gaan voelen, ook gewoon mentaal.

Ja.

Ja, ook bijvoorbeeld door het wandelen, dat je gewoon echt frisse lucht inademt en doelen gezet, van wat voor iemand wil je zijn.

Ja, ook dat ochtend een beetje in de spiegel, een beetje herhalen, doel voor ogen houden.

Ja.

Ja, dat soort dingetjes.

Ja, je noemt eigenlijk al heel veel aspecten.

Heel veel. Heel veel. Een grote hoop inderdaad.

Ja.

Maar dat is wel mooi, dus dat zowel van doelen, focus op je doel, succes, even kijken wat goed gaat, heel erg bewust worden van je gedachten en besef dat je daar grip op kan krijgen.

Ja, en ook wat me dan helpt, dus als ik andere verhalen hoor of wat je vertelt, van die kleine dingen, dat je op de bank zit, dat je denkt, oh, er liggen chips en van die stemmetjes in je hoofd.

Ja.

Dat is gewoon heel veel herkenning geeft, dat heel veel mensen dat hebben.

Ja.

Nou, dat is ook echt zo, ja. En hoe je daarmee om kan gaan, ook van kleine dingetjes, van wil je nu die zak erop leggen, weet ik. Nou, tel even terug van vijf naar één, doe de kast dicht, loop weg. Op mijn werk ook zat altijd nog in een verborgen hoekje een potje met koekjes en dan denk ik, wil ik dit? Nee, dit wil ik niet. Want wie wil ik zijn? Je doel voor ogen houden helpt.

Ja, precies.

Nou, dat is natuurlijk ook echt zo en dat heb je dus ook zelf doorgezet.

Ja.

Maar er waren vast ook wel moeilijke momenten, hè? Weet je nog wat je toen dan deed?

Omgaan met tegenslagen en milder voor zichzelf

Ja, eerder herstellen, dus als ik me wel eens liet gaan, maar dat gebeurt al steeds minder. Dan toch eerder aardig voor mezelf zijn en niet meer denken van, oh, nu ben ik mislukt, dan laat ik het allemaal weer gaan, weet je wel?

Ja.

En ik had dus doelen gesteld en aan het eind van het jaar was ik dan onder de negentig kilo gekomen met kerst en daar was ik echt heel blij mee en ik heb nog een aantal kilo's te gaan. Maar toen, waar ik bang voor ben, wat ik eerder in mijn leven ook wel eens vaker ben afgevallen, dat ik dacht, ik moet een vangnet hebben.

Ja.

Je hebt jouw traject voor zes weken gedaan in de zomer en de podcast blijven luisteren en dan af en toe wel iedere dag schrijven en dan weer ook weer dagen niet en dan als ik een beetje ontspoorde, dan ging ik weer terug naar iedere dag schrijven, dus ja, hoe meer je je focust. Maar nu heb ik me dan wel ingeschreven voor het gewoon doen traject, omdat ik dat weet.

Oh, leuk, ja.

Dan zit ik in een interviewsgroep en dan, want ja, jij zegt ook, er komen altijd weer ups en downs, maar ja, die komen en ja, en dan staande blijven, dus dat lukt me nu, ja.

Oh, wat fijn.

Ja.

Wat goed.

En als je dat zo zegt, dan ben ik ook milder voor mezelf. Ik kom eerder echt al een weglijn van, als ik me dan, weet ik, of misschien teveel had gegeten, dat ik dan ging alleen maar, werd er zo'n sneeuwbal effect en dan ging je door en dan dacht ik, ja, maakt niet uit en het is nu al verpest. Nou, nu denk ik eerder, nee, ik kan gewoon stoppen. Het is niet verpest. Pak op en ga morgen weer door. Dit is wat erbij hoort, dit is wat er iedereen gebeurt, dat kan niet anders inderdaad.

Het is die grote knop in je hoofd, als die om is, dat het niet meer is van goed of fout, succes of mislukt, maar gewoon een proces wat eigenlijk altijd doorgaat.

Maar dan ook heel veel. In je cirkels klein houden, ja.

Van die one-liners die je altijd hebt en ook, op een gegeven moment krijg je complimenten, dus mensen gaan het zien, maar nu merk ik soms, dan zegt iemand, ja, het lukt maar niet, want ik doe dit of ik doe dat, dan zeg ik, nee, en dan ga ik er helemaal over roer en dan zeg ik, ja, maar dan moet je naar Mieke Kosters luisteren.

Dan denk ik, ja, het helpt echt om te zeggen, je pakt op je gedrag aan en je onderbouwt het met onderzoeken en met, weet je, dingen die je leest en ja, dus dat, al die one-liners wat je niet veranderd. Kies je, heb ik al een paar keer genoemd, eaten, klok, klein beginnen, hoofdhonger niet je probleem is, is eten niet de oplossing, zoiets.

Exact, als honger niet je werkelijke probleem is, dus kijk, ik geloof echt dat, nou, pak een beet, 95 procent, nou, dat is een eigen gok hoor, maar wel, van de mensen die echt te zwaar is, eten veel uit hoofdhonger, niet uit maag.

Ja, want ik kon ook gewoon eten, terwijl ik geen trek had, zeg maar.

Hoofdhonger herkennen en bewust kiezen bij buffetten

Nou, dat is het. Makkelijk, en nu merk ik, als je dat helemaal afleert, in het begin moest ik echt wel afkikken van de suikers en van het veel eten, nu kan ik niet eens meer veel eten, dus, en ik heb ook echt geleerd om te plannen en om te kiezen, als ik nu nog wel zo'n buffet heb, dan ga ik er twee rondjes lopen en dan ga ik kijken wat ik het lekkers vind.

Dan ga ik heel langzaam opscheppen en dan ga ik daarvan genieten en dan zie ik om me heen al die mensen met die volgeladen borden en dan denk ik, nee. En ook geleerd dat, wat zeg je ook al, fear of missing food, ja, de fear of missing food, ja, want het werkt gewoon echt, ja, en als je er constant mee bezig bent, dan wordt het een soort, dan zit het eindelijk in je systeem, ik ben erg hard leers, blijkt, in mijn leven, maar nu heb ik het uiteindelijk geleerd.

Ja, nou, maar dat is natuurlijk zo, want als je, kijk, dat is de kracht van herhaling, dat zegt ze natuurlijk niet voor niks, gedragsverandering, weet je, dat is niet in één keer. Een heleboel mensen vallen ook weer terug, maar goed, het gaat erom om dit te blijven herhalen, omdat je dan zoveel beter jezelf eigenlijk kunt herpakken en jezelf kunt coachen en jezelf weer kunt doen, opstaan, van ja, waar wil ik naartoe, ik heb wel heel veel een keus.

Ja, en wat ik ook heb geleerd, wat jij uiteindelijk, wat mij begonnen bent, is dat je leert kijken naar wat slanke mensen kiezen, dus het gaat om keuzes maken, ja, waarom kan ik niet ook één dingetje kiezen, of weet je, dat helpt, die eye-openers hebben me echt enorm geholpen. Ja, en dan een intervisiegroep, we zijn niet heel actief, maar we hebben één sessie nu samen gedaan en vrijdag weer één, en ja, af en toe dan zeg je even van, ik heb nu een baal of ik had nu wel één keer een pak stroopwafels op, en dan zeggen ze, nou, morgen weer verder, weet je wel. Was lekker, prima, en weer door.

Oh, goed, dus ze helpen je ook relativeren eigenlijk.

Ja, ja. Leuk. En is er nog meer veranderd, want je lijf zal echt veranderd zijn, meer dan 20 kilo is natuurlijk echt heel veel.

Ja, ik voel me echt wel veel fitter mentaal ook, want als je zo zwaar bent en iedere keer maar zoete dingen eet, dan voel je je op een gegeven moment ook gewoon moe. Ik was best wel veel moe, en ik werk natuurlijk wel regelmatig, maar ook wel eens in de nachtdienst, en ik voel me nu ook gewoon veel fitter, ja. En 's nachts waren altijd de triggers om te gaan snoepen, want ik weet niet, dan ben je moe en dan is het nacht en dan ben je zielig, maar ja, de arme ik, die krijgt geen antwoord meer. Nee, die komt nog wel eens voorbij, maar die moet het maar even volhouden die nacht. Het is niet dat het elke dag perfect gaat hoor, maar in de grote lijnen echt wel, ja.

Mentale en fysieke verandering, wandelen als passie

Maar bij niemand gaat het elke dag perfect, ook bij slanke mensen eet je elke dag precies goed. Nee. Dus je zegt mentaal fitter, en ben je ook fysiek? Je zegt, ik ben elke dag gaan wandelen, ben je verder ook wel gaan sporten, of is dat eigenlijk je belangrijkste doel?

Nou, sporten is niet helemaal mijn ding. Ik heb een bloedsuiker aan sportscholen, ik heb al heel wat armen gebroken, dus ik doe niet heel veel. Ik ben gaan motorrijden, maar dat is niet echt sport. Daar val je niet van af, maar dat is wel mentaal heel erg rustgevend. En vrij. Wandelen is echt mijn ding. Ik hou niet van groepsverbanden, en ik wandel gewoon iedere dag hetzelfde rondje. Maar helemaal prima. Ik luister een podcast, of ik zet muziek aan, en ja, ook als het regent, trek ik een regenjas aan en waterdichte schoenen. Ja, fantastisch. Dat is echt mijn ding, ja.

Je vindt het echt fijn dus ook om te doen?

Ja. Moet ik wel zeggen, de afgelopen drie weken zat ik met een zieke moeder en veel zorgen, dus dan schiet het echt bij in. En dat is nu dan even mijn soort van downtime, dat je denkt, oh ja, nu moet ik me staande houden. Want na een week ziekenhuis dacht ik, nu ga ik patat eten, want daar heb ik zoveel zin in. En mijn kind is wel op stage, en ik voel me alleen. Maar dan dacht ik, nee, hier gaat het gewoon koken. Dus soms pak ik mezelf ook aan, en dan zeg ik, ga ik het niet doen? Dan luister ik echt naar mezelf. Ja, dat soort dingen.

Ja, wat mooi. En weet je wat ik wel leuk vind in wat je vertelt? Omdat, kijk, heel vaak, heel veel mensen die meedoen, die zijn best wel heel streng op zichzelf, hè. Dus die oordelen, en die maken eigenlijk alles daarmee heel groot, en dan ook best een opgeven. Dus mildheid is onwijs belangrijk, maar de andere kant is ook belangrijk. Daadkracht is ook belangrijk. En dat is eigenlijk wel mooi wat jij nou zegt. Want als je altijd mild bent, dan komt die patat misschien toch weer dichterbij. Terwijl je ook af en toe moet zeggen, oh wacht even, nu hoeft mildheid niet.

Ja, dat kan wel. Ik mag mild zijn, omdat ik het zwaar heb. Ik mag mezelf wel wat gunnen, maar dat hoeft geen eten te zijn. Geen patat, maar dat hoeft ook iets anders te zijn. Ik heb bijvoorbeeld wel eens, er was zoiets, ik weet niet eens meer wat, en dan was ik even verdrietig. En dan dacht ik echt, nee, nu ga ik straks naar de winkel, dan koop ik echt die zak met, weet ik veel, snoepjes. En toen dacht ik, nee, dan liet ik het toe even de emotie, nou, ik mag even verdrietig zijn. Ik heb bloemen voor mezelf gekocht. Gewoon bosje tulpen. Gewoon van die kleine dingetjes.

Heel mooi voorbeeld, wat leuk.

Je zegt, ik ben er nog niet, het zei je net. Wat is je doel nog, of hoe kijk je ernaar?

Toekomstig doel: het leren motorpak en acht kilo

Nou, mijn doel is eigenlijk, nou, dat leren motorpakken is een van mijn doelen. Maar wat ik er nog af wil, dat past nog in dat motorpak. Dat kan ook niet te groot en niet te klein. Ik wil er nog ongeveer acht kilo af, dat ik onder de tachtig kilo weeg.

Ja, ik kom nog ver in de honderd.

Ja, maar hoe fantastisch is dat toch?

Fantastisch. Maar vroeger was ik altijd heel erg bezig met lijstjes maken. Dan dacht ik, dan moet ik schematjes maken. Dat heb ik allemaal losgelaten. En ik ga door totdat ik me gewoon prettig voel. Maar helemaal slank naar hoe je vroeger was, dat kan ook niet meer. Je bent ook al wat ouder en het moet ook nog bijpassen.

Ja, snap ik.

Maar ja, dus dat heb ik nu deze zomer nog voor. Dan ben ik straks een jaar verder en dan ga ik dat motorpak ook echt dragen.

Oh, wat leuk. Dat is leuk. Ja, dat klinkt goed. Dus het klinkt niet alsof je er tegenop ziet. Je vindt het lekker, je gaat lekker door.

Nee, ik zag het met kerst een beetje tegenop. En toen kregen we ook weer de kerstchallenge en heb ik me aangehouden. Toen heb ik twee kilo geschommeld en ging ik weg met mijn kinderen. Drie keer uit eten en dacht ik, het ga ik gewoon doen, maar gewoon genieten. En ja, nu heb ik het gewoon weer opgepakt. Alleen kon ik de afgelopen drie weken echt niet wandelen. Omdat ik echt iedere dag bij mijn moeder zat in het ziekenhuis. Maar dat gaat nu ook. Ik ga binnenkort twee weken met vakantie. Dan ben ik helemaal weer, of nou niet, ik ga voor werk naar de zon. Maar dan ga ik wandelen en dan heb ik weer meer tijd om hiermee bezig te zijn. Dan ben ik even los van al het stress hier.

Ja, dat snap ik.

Dan ga ik even weer focussen, ja.

Maar je blijft staan, als ik het zo hoor.

Ja, en ik wil ook echt nooit meer, want dat zeg ik nu ook steeds, ik wil nooit meer dik zijn. Ik ben het echt zo zat, ook dat ik wel eens in het vliegtuig zat, dat ik dacht, ik pas bijna niet meer in de stoel. Ik ben echt een dikke dame aan het worden, weet je wel. Dat wil ik gewoon echt nooit meer.

Dat gaat ook niet gebeuren, nee. Oh, wat leuk. Dit vind ik wel grappig, want dit is eigenlijk letterlijk wat ik op een gegeven moment met mezelf heb afgesproken. Dat heb ik gezegd, ik wil nooit meer dik zijn, dikker zijn. En dat betekent niet dat ik nooit meer een kilo aankom, of twee of drie of zo, dat gebeurt echt bij mij zeker nog. Alleen, ik heb toen besloten, want het is makkelijk om te zeggen dat je het nooit meer wil, want eigenlijk wil natuurlijk niemand dat. Dus ik bedoel, in dat opzicht is dit mijn tip voor je. Begin hiermee met deze overtuiging, maar vertaal hem naar, ik ben bereid om te doen wat nodig is om dat te voorkomen. Want daar komt het eigenlijk om, dat je echt die bereidheid hebt om te doen wat nodig is. En soms is dat veel meer dan dat je denkt, hè. Want dan denk je, toen ging het makkelijk, soms moet je wel maanden struggelen.

Tip: bereid zijn te doen wat nodig is

Ik ben bereid, kijk even voor mij, ik ben bereid dat te doen, dan des tens maar maanden struggelen. Heel vaak, als je maanden struggelt, komt er daarna weer een periode dat het wel weer heel erg als het vanzelf gaat. Maar ik ben bereid dat te doen, omdat ik het belangrijk vind om fit te zijn, om conditie te hebben, om me goed te voelen, om me aantrekkelijk te voelen, om te lachen, ja, dan hoort dit er dan maar bij.

En dat is een beetje, als je zegt ik wil nooit meer zwaarder worden, dan denkt niemand, maar ben je bereid? Nou, je klinkt alsof je dat bent.

Ja, ik ben er echt nog nooit zo ver gekomen. En ik blijf ook fotootjes uitprinten van de mijlpalen die ik heb bereid en zo. En ik schrijf dingen op van de masterclasses. En wat ik ook nog als tip heb, sorry, ik spring misschien van...

Ja, nee, helemaal goed, ga door.

Een klein boekje, dat stop ik altijd in m'n tas, dat gaat mee naar m'n werk, dat gaat overal mee naartoe. En dan schrijf ik, kan ik, als het even misgaat, kan ik erin opschrijven. Maar soms ben ik ook drie dagen helemaal in de focus of podcast aan het luisteren en dan schrijf ik alles op. Want dan onthoud ik het beter. En dan blader ik soms erin en dan plak ik ook m'n fotootjes in en m'n successen. En dan schrijf ik dan ook m'n gewicht erin op.

O, dat is eigenlijk een beetje je eigen journal, zeg maar.

Ja, m'n eigen journal, ja. En de masterclassen schrijf ik uit, gewoon op grote papiertjes, want dan onthoud ik het ook beter, zeg maar.

Grootste inzicht en tip voor beginners

Ja, wat leuk. Wat denk je dat je allergrootste eye-opener is van de afgelopen tijd?

Nou ja, dat je het echt zelf moet doen. En echt, wat je echt niet verandert, dat blijf je dus kiezen. En dat is echt, daar hangt of staat het bij mij echt mee, deze rit. Dus dat je het echt zelf moet veranderen. En minder eten is niet de verandering, de verandering is alles wat erachter zit. Van hoe komt dat tot stand en hoe kies je, ja, dat. Het eten is maar dat topje van die ijsberg eigenlijk, hè. Hoeveel je eet en beweegt. Hoe komen die keuzes tot stand? Waarom eet je wat, waar eet je weg? Wat zit erin?

Hé, en heb je nog een tip voor mensen die aan het begin staan? Die denken, zal ik ook beginnen met afvallen of niet? Wat zeg je?

Ja, zeker doen, want je kan het ook. Heel veel mensen die zeggen van, ja, maar ik heb al zoveel gedaan. Je kan echt aan de slag met je eigen gedrag. Het is wel echt wel fijn als je bijvoorbeeld iemand in vertrouwen neemt. Dat heb ik ook gedaan en dat is soms best wel gewoon spannend.

Hoe heb je dat gedaan?

Nou, ik heb wel twee vriendinnen wel echt, nou, ik heb veel vriendinnen. En ze weten ook vaak wel dat het echt wel altijd de struggle of my life is. Maar ik heb één vriendin ver weg en dan bellen we vaak. En dan heb ik het ook echt, ja, dat ik het met haar erover heb van, nou, dit is nu mijn doel. Weet je, als je iedere twee jaar weer zegt, ik ben nu aan het lijnen. Iedereen zegt, ja, leuk, goed, weet je wel. En dan drie weken, dan stop je weer. En dan denk je, nou, als niemand me meer onthoudt. Maar deze vriendin, die houdt me dan ook wel scherp, zeg maar. En dat helpt. In de interviewgroep ook, maar door drukte lukt het ook niet altijd. En je kent de mensen ook niet echt. Maar het is wel ook een vangnet. Maar als je iemand in je omgeving, ja, het kan ook een partner zijn. Maar mijn kinderen weten het bijvoorbeeld ook. Ik heb ook thuis gemeld van jongens, ik doe echt niet meer mee met jullie dingen. En dat gaat ook goed. Dan zegt ze, hoef je echt niet uit eten? Wil je echt niet sushi? Nee, ik zeg, ik eet mijn eigen dingen. En dan is het ook gewoon goed.

Ja, hartstikke goed. Ja, als je mensen om je heen die je goed kennen erbij betrekt, dan helpt het ook wel. Helpt het ook. Dus je doet het zelf, hè. Grappig, dan heb je eigenlijk een dubbele tip. Je hebt gezegd van, je doet het zelf, maar je hoeft het niet alleen te doen. Dat is eigenlijk wat je zegt. Met mensen uit je omgeving, met een programma, met men, interviewen, coachen.

Maar echt doen. Dus ook als je niet wil bewegen. Ik heb ook wel eens dat ik dacht, ik wil nu echt niet. Gewoon echt doen. En je voelt je daarna echt altijd beter. En ook als je denkt, ik ga nu patat halen en in je hoofd heb je het al op. Maar als je dan toch, al is het maar een heel simpele spinazie met een beetje pasta. Iets wat gezond smaakt. Dan voel je je echt beter.

En als je dan in de goede flow zit en je valt af en mensen gaan het aan je zien. Dat is alleen maar leuk.

Ja, tuurlijk. Maar eigenlijk ook, dus je kunt meer dan je denkt. Want als ik je zo hoor, gaf je vroeger juist op dat soort momenten altijd toe. En nu niet.

Nee, soms ben ik ook echt wel veel strenger voor mezelf. En dan pak ik mezelf echt aan. En ja, dan denk je, je bent je eigen coach. Maar dankzij zo'n programma waar je aan mee kan, dan doe je het toch ook niet helemaal alleen. En dan blijf je wel alert.

Ja, snap ik. En het is altijd leuk om verhalen van andere mensen te horen. Want ik luister ze ook altijd graag in de podcast. Nou, en nu zit jij erin.

Ja, nu zit ik wel in de podcast.

Ja, precies. Nou, ontzettend leuk dat je mee wilt werken. Is er nog iets waarvan je denkt, nou, dat zou ik eigenlijk nog wel willen delen. Het hebben we niet echt besproken.

Nee, eigenlijk niet. Nee, nou. En je gaat. Dan is het helemaal goed. Dan zijn we rond. Ja.

Dan wil ik je hartelijk bedanken. Want ik vond het ontzettend leuk om je te horen. Zo enthousiast, zo stralend. Zo, nou ja, lichter in alle opzichten. Fitter eigenlijk in alle opzichten, wat je zegt. En fysiek en mentaal. En ja, fantastisch. Echt heel erg leuk en inspirerend om te horen.

Nou, graag gedaan. Dank je wel. Alsjeblieft.

Ik schrijf het groot in mijn agenda, dik omcirkeld rood. Ik fiets door de stad met mijn sandalen in het maantje, zon op mijn huid. Ik fluister zacht, dit jaar ben ik aan de beurt.

Ik ga voor regie, ik kies voor mij. Deze zomer ben ik licht, zo licht, zo vrij, slank en fit. Ik voel me nieuw, met energie. Ik leef weer op mijn gevoel. Ik loop relaxed op het strand in mijn bikini. Ik lach naar mezelf in elke etalage uit. Ik geniet van lekker eten en van drinken en toch heb ik energie. Ik beweeg, ik straal het uit.

Ik laat de weegschaal in de kast. Geen cijfers in mijn hoofd. Ik tel de keren dat ik dans. De keren dat ik hardop lach. Ik proef de frietjes op het plein. Het ijsje aan de kade. Zonder schuld alleen maar smaak en ruimte in mijn maag.

Ik ga voor regie, ik kies voor mij. Deze zomer ben ik licht, zo licht, zo vrij, slank en fit. Ik voel me nieuw, met energie. Ik leef weer op mijn gevoel. Ik loop relaxed op het strand in mijn bikini. Ik zwaai naar de zee en naar de ondergaande zon. Ik geniet van lekker eten en van drinken en toch heb ik energie. Ik beweeg, ik kom weer in mijn flow.

Ik zei te vaak misschien ooit later. Maar later werd nu en nu voelt beter. Ik zet een stap nog in, ik blijf niet meer staan. Mijn topzomer begint als ik het hardop uit wil spreken.

Ik ga voor regie, ik kies voor mij. Deze zomer ben ik licht, zo licht, zo vrij, slank en fit. Ik voel me nieuw, met energie. Ik leef weer op mijn gevoel. Ik loop relaxed op het strand in mijn bikini. Elke voetstap in het zand schijnt, jij of ik. Ik geniet van lekker eten en van drinken. Ik heb energie. Ik beweeg en dit verhaal is van mij alleen.