122 – Annet (-12): m’n gewicht beïnvloedde alles. Ik vertel mezelf nu een veel krachtiger verhaal.

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Hoe gewicht haar hele leven beïnvloedde0:00

Nou eigenlijk, ik vertel mezelf een ander verhaal, ik ben ontzettend blij dat ik mijn gewicht, hoe ik met mijn gewicht omging, dat had invloed op de rest van mijn leven. Ik ging steeds meer omhoog in gewicht en toen ging ik vervolgens elke dag denken, nou weet je wat, ik wil wel heel veel leuke dingen, maar dan moet ik eerst afvallen, want anders kan ik ook nergens verschijnen. Of dan denkt iedereen, hoezo kon jij nou iets vertellen? Want je ziet er heel gek uit, of je bent veel te dik. Ik weet niet, ik ging daar een heel ingewikkeld verhaal van maken.

Mieke's intro en het 100 dagen programma0:36

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. En ik doe dat niet alleen, ik doe dat deze week ook af en toe samen met iemand die succesvol is afgevallen. Omdat ik het echt heel interessant en inspirerend vind om meer te leren van hoe anderen dat aanpakken. Ik hoop natuurlijk dat jij dat ook vindt.

Word je enthousiast van deze verhalen en denk je, joh, ik wil dit ook. Ik wil echt die regie pakken. Ik wil afvallen met eetgedragsverandering. Meld je dan aan voor mijn 100 dagen programma. Dat start op 1 mei.

Introductie en voorstellen van gast Annet1:08

Dus alleen tot en met 1 mei, 8 uur kun je je aanmelden. En daarna is het programma niet langer beschikbaar. Nou, ik zou zeggen, pak deze kans. Dan zie ik je heel graag maandag, 8 uur bij de kick-off sessie.

Met mij vandaag in de podcast is Annet. Ik heb Annet ook leren kennen de afgelopen honderd dagen. We hebben elkaar heel veel gezien. Je was denk ik bij bijna alle sessies wel, twee dagen in de week. Dus het is best intensief. En kun je iets over jezelf vertellen, Annet?

Ja, dat kan ik. Nou, ik ben Annet. Ik ben 53. Ik woon in het oosten van het land. Ik werk voor mezelf. Eigenlijk als onweskundige adviseur, trainer, coach. Maar op dit moment zit ik in een soort time-out. Omdat ik eigenlijk niet meer zo goed weet welke kant ik op zou gaan. Nou, inmiddels begint dat weer veel meer te borrelen. Ook naar aanleiding van dit programma. Dus dat is wel grappig om te vertellen. Ik ben vooral op dit moment nu aan het werk in het hotel hier bij ons in de plaats. En ik vind het helemaal grappig. Ik doe nu de hospitality-branche. Ik heb het nog nooit eerder gedaan.

Twaalf kilo afgevallen, vragen beginnen2:14

En ik vind het helemaal leuk. Ik heb met het programma van jou meegedaan. En ik ben tot nu toe twaalf kilo afgevallen. Daar ben ik heel erg blij over. En ik ga nog een heel eind afvallen. Dat weet ik ook zeker. Dat durf ik voor het eerst van mijn leven echt zo te zeggen. Dus ja, wat mij betreft, brand maar los met je vragen over hoe het is gegaan.

Nou, wat ongelooflijk leuk om te horen. Dan ben ik eerst even benieuwd. Wat borrelt er? Naar aanleiding van het programma. Dat vind ik wel heel grappig.

Nou wat het borrelt is, sowieso ben ik

Nieuwe inspiratie en ideeën na het programma2:46

Iemand die altijd heel erg houdt van sparren en meedenken met mensen. En waar ik nu over na zit te denken: kan ik niet met dat wat ik nu weer heb geleerd - ik paste heel veel dingen daar ook al wel van toe - kan ik daar niet op mijn beurt weer mensen mee helpen? Niet over afvallen hoor, maar hoe professionals in hun communicatie zich gedragen binnen onderwijs, kinderopvang. Ik vind dat heel leuk om over na te denken en dat gaat weer borrelen, dus ik schrijf er allerlei ideeën op en ik borrel ook over: misschien ga ik wel met iemand zelf een of andere bnb beginnen. Het gaat alle kanten op, maar dat is iets wat ik sowieso heb, maar dat was een beetje weg en er is weer inspiratie. Dus dat vind ik alleen al gewoon weer zo'n zegen.

Wat leuk, wat goed om te horen. En hoe denk je dat dat komt?

Ja, hoe denk ik dat? Omdat ik, nou eigenlijk, ik vertel mezelf een ander verhaal. Ik ben ontzettend blij dat ik zie, hoe ik met mijn gewicht omging, dat had invloed op eigenlijk de rest van mijn leven. Ik was al een paar jaar, we gingen steeds meer omhoog in gewicht. Ik wist al eigenlijk niet meer zo goed, vond ik mijn werk nou heel erg leuk. Daar ging ik van schrikken ook weer wat meer van eten. En toen ging ik vervolgens elke dag denken: nou weet je wat, ik wil wel heel veel leuke dingen, maar dan moet ik eerst afvallen. Want anders kan ik ook nergens verschijnen. Of dan denkt iedereen, hoezo kon jij nou iets vertellen? Want je ziet er heel gek uit. Of je bent veel te dik. Ik weet niet, ik ging daar een heel ingewikkeld verhaal van maken. En doordat ik eigenlijk een beetje ten einde raad dacht: weet je, ik moet iets. Ik las wel stiekem al een beetje steeds mee in mails die ik van jou kreeg. En ik dacht, ik weet alles, alles wat ik bedacht. Ik zat heel erg in mijn hoofd en ik bedacht heel erg veel dingen. Maar overal stond 'maar' achter. Oh ja, oh ja, ik wil eigenlijk wel dit. Ja, maar ik zou het wel hartstikke leuk vinden om samen met iemand anders eens na te denken over een nieuwe training. Ja, maar ik wil eigenlijk wel afvallen. Maar ja, vandaag even niet. Weet je, dat - het was echt die zwarte deken, wat jij zelf ook wel ergens in een podcast zegt.

De spiraal naar beneden en de zwarte deken4:56

Ik zat er gewoon onder en ik kwam er niet onder vandaan. Ik kwam er gewoon niet onder vandaan. Ik werd heel passief. Echt oprecht heel passief. Ongelukkig eigenlijk. Was ik echt ongelukkig. Dat liet ik niet merken. Want daar ben ik goed in. Maar dat kost weer heel veel energie. Dus het was een soort cirkel. Nee, het was een spiraal naar beneden. Ik had echt een spiraal naar beneden.

En toen zag ik jouw programma voorbij komen. En we waren op vakantie. En ik zag mezelf in zo'n etalage. En ik dacht, jongens toch. Het kan ook echt niet meer. Ik wilde het gewoon niet. Dit past niet bij mij. En toen ging ik zeggen tegen mijn man, zal ik dat doen?

Ja, ik ben helemaal geen online type. Ik vind het verschrikkelijk om in een Zoom-sessie te zitten. Want ik ben heel afgeleid door mezelf. Dan kijk ik en dan denk ik, oh nee, mijn haar. En dat ziet er raar uit. Ja, ongemak. Echt ongemak. Maar ik dacht, en toch ga ik het doen. Ineens dacht ik, ik ga het toch doen. Dat heb ik ook soms. Dan ineens weet ik het zeker. Ik ga het gewoon wel doen. Maar daar heb ik geen seconde spijt van gehad.

Nou, wat grappig, wat leuk. Wat een mooi verhaal ook. Maar ben ik wel benieuwd. Had je het ook door dat je in die spiraal daar beneden zat? Of ontkende je dat? Duwde je dat weg?

Ja, die down had ik dat zeker door. Maar ik ontkende het wel. Ik deed elke dag denken, oh ja, weet je, vandaag, ik ben er doorheen. Ik ga het vandaag gewoon weer doen. En ik voel me ook best wel oké. En ik ben ook wel happy. En ik doe gewoon wat minder. Maar dat is even gewoon een soort time-out. Ik was mezelf aan het gerust hebben. Maar ik werd er echt niet blij van. Ik had ook heel veel inactieve dagen. Weet je, dat ik dacht, dan begon ik met een heel groot plan. En dan wist ik zeker dat ik allerlei nieuwe dingen ging maken. En aan het eind van de dag dacht ik, oh ja, ik heb gewoon niks gedaan. Behalve veel te veel gegeten. Nou ja, nee, het was echt niet fijn. Ik zal niet zeggen depressief, dat ook zeker niet. Want dan heb ik heel veel leuke dingen om me heen. En genoot ik daar ook van hoor. Ik maak het nu misschien wel iets te dramatisch. Maar het laat wel zien dat ik het echt wel intens vond.

Nou, ik denk dat ik het wel herken hoor, want zeg maar, je kan nog steeds een heel leuk leven hebben en leuke dingen doen, maar dat is ook een soort van vlucht. En als je steeds niet echt doet wat je heel belangrijk vindt, dan kan je nog wel plezier hebben, maar dan voel je wel dat er ergens iets niet klopt of zo, een beetje dat idee volgens mij.

Ja, je hebt zo'n 24x7 had ik dan zo'n eigen commentaar op mezelf in mijn oogst, weet je, die volgde me overal. Dan zat ik leuk op een borrel en was het ook heel gezellig. Ik dacht, maar ja, god, iedereen ziet er wel veel leuker uit. En iedereen is slank en iedereen heeft leuke kleren aan. Weet je, daar kom ik dan nog steeds heel leuk doorheen praten. Dat kan ik wel een soort van negeren. Maar nee, dat is natuurlijk niet fijn.

Start van het programma, directe opluchting7:41

Nee, grappig. Nou, en toen begon je dus aan het programma. En wat veranderde dan?

Ja, het veranderde eigenlijk instant. Ik snap nog zelf niet zo helemaal goed waarom dat is gebeurd, maar het feit dat ik de keuze had gemaakt en ik was zo op de bodem van mijn eigen verhaal aanbeland, dat ik dacht, daar zit geen verhaal meer. Dus ik zal eruit moeten komen en mezelf iets anders vertellen. En ik vond het vanaf het begin gewoon heel erg leuk. Ik vond het meteen heel erg ongemakkelijk, want we moesten meteen beginnen met een film. Dat ik dacht, oh ja, zie je, daar gaan we. Dus die heb ik wel tachtig keer over gedaan. En toen dacht ik, nou ja, weet je, deze doe ik gewoon. Maar dat was het eerste, dat was toch wel een, het was de eerste doelactie die ik deed. Waarvan ik dacht, oh ja, ik doe iets. Dat vond ik meteen al een opluchting.

En toen moest ik een eetplan maken, daar begint het dan in basis mee. Nou, die eerste twee weken zat ik af en toe nog wel een beetje recalcitrant zijn in mijn hoofd. En ik dacht, ja, één plan, ja, weet je. Ik hou helemaal niet van iets wat ik vastleg. En daar ging ik een beetje op zitten mopperen. Maar vervolgens ging ik het wel doen. Dat was heel grappig. En ik merkte na eigenlijk een week al, ik vind dit heel fijn. Ik vind dit heel prettig. Ik heb mijn eigen verhaal geloofd, maar dat sloeg nergens op. En dat heb ik meteen, dat heb ik eigenlijk de hele drie maanden gewoon kunnen doen. En natuurlijk vond ik het af en toe best ook wel moeilijk, hoor. Maar dat kon ik ook wel accepteren. Dat kon ik ook wel weer... Ja, dat was niet zo overal moeilijk dan.

Worstelen met dieet denken en schrappen9:22

Heel die periode daarvoor, die was veel moeilijker. Maar wat vond je moeilijk? Kun je dat vertellen? Wat vond je moeilijk of lastig?

Ik werd zaggerijnig. In het begin zat ik echt in dieet denken. Dus ik ging übergezond doen. Ik hou van alle eten, hè. Dus ik hou van heel gezond, maar ik hou ook van heel erg ongezond. Ik kan niet iets bedenken wat ik eigenlijk niet lus, bijvoorbeeld. Dat vind ik wel jammer. Dus ik ging heel erg naar dieet denken. En ik ging toch heel erg denken, oh jeetje, wat is dit ook. Ik moet dit doen. Ik vind het wel zwaar. En ga ik dit nou echt mijn hele leven moeten doen? Ik ging een beetje in dat altijd, altijd moet ik zo heel erg opletten. En dat vond ik gewoon nog een beetje, ik moest een beetje wennen aan die gedachten.

Maar gaandeweg het proces kwam ik erachter dat ik het heel leuk vond. Dat ik het veel minder zwaar vond. En dat ik het juist heel fijn vond. Dit zou ik heel fijn vinden. Ik ga heel veel ontspannener met eten om.

Wat ik in het begin heel moeilijk vond is dat ik heel erg ging schrappen. Dus ik plande geen lekkere dingen. Dat was echt mijn vaste mind van goed of fout denken. Dus ik heb goed eten en ik heb slecht eten. En in het programma leer je natuurlijk dat dat niet de meest effectieve strategie is. Want dat ga je niet je hele leven volhouden.

En dieet denken is toch weer de oplossing als het ware buiten jezelf leggen. Dat is bedenken, oké, dan houd ik me maar aan deze voorschriften. En dat is dan de oplossing die voor de rest van mijn leven werkt. Maar zo werkt het niet. En ik kwam erachter dat vooral mijn mindset en mijn eigen gedrag,

Eten plannen zonder schuldgevoel11:00

Dat ik dat heel leuk vind om te onderzoeken. En dat ik dat heel veel effectiever kan inzetten. Dus ik ging voor het eerst iets plannen wat ik lekker vond, in mijn eetplan plannen. Nou, ik ging echt ceremonieel naar Albert Heijn en ging chips kopen. Ik dacht: dit ga ik vanavond eten. En dat was echt een feestje, omdat ik voor het eerst kon eten zonder een schuldgevoel.

En dat is heel erg. Op het moment dat je dat niet in control hebt, dan is alles wat je eet, daar zit schuld op.

Ja, dat klopt. Dat is vreselijk.

En dat heb ik nu niet meer. Dus het werd steeds lichter.

Eigenlijk een beetje zoals jouw nieuwe logo. Die klopt dus ook heel.

Dat klopt heel erg. En van zwaar wordt het steeds lichter. Het wordt echt steeds makkelijker.

Met dippen, want je leven is niet altijd leuk.

Nee. Maar zelfs nu, op dit moment, is mijn leven best zitten over wat ingewikkelde dingen in. En ik dacht bij mezelf: oh jee, oh gosh, nou, hoe ga ik dat nu volhouden? Want dit is voor mij altijd het startzijn om te denken: oh ja, maar nu ben ik wel een soort van zielig. En nou heb ik wel even wat lekkers verdiend, of dan kies ik voor gemakkelijk. Maar het gebeurt niet, omdat ik echt heb besloten dat ik dat niet wil. Ik wil het niet.

Dat je dit bent en dit wil je, dat je hier goed bij voelt.

Ja, fascinerend vind ik het hoor, dat het zo... Ik ben nog nooit zo enthousiast geweest over gezond eten. En ik ben best wel in mijn leven, ik ben mijn hele leven wel te zwaar geweest, ook wel op een gewicht waarvan ik nu denk: nou, daar zou ik echt heel blij mee zijn, maar dat vond ik ook al te zwaar. Maar ik ben nooit fundamenteel met mijn eigen gedrag aan de gang gegaan en dat vind ik toch wel een heel cruciaal punt. En dat vind ik heel leuk van het programma wat jij hebt ontwikkeld, dat je je gedrag meeneemt, dat het natuurlijk ook gaat over wat je eet, maar er zit heel veel vrijheid in. Ik vind het een programma waarin je heel erg autonoom je eigen dingen en je eigen keuzes kunt maken, waardoor het van jezelf wordt. En dat is denk ik voor mij, ik vind dat heel belangrijk, dat ik zelf een beetje bepaal hoe ik het ga doen.

Ja, dat is ook het enige wat werkt uiteindelijk.

Ja, maar je denkt heel snel, op het moment dat je het niet goed voelt: heb ik wel de oplossing buiten mezelf te zoeken. Als iemand mij nou een beetje tekenen moet, dan hoef ik er niet over na te denken. En dan leef ik daarna nog lang en gelukkig. Maar ja, zo werkt het anders niet.

En ik weet uit het programma dat je ook al vertelde dat je vaak borrels hebt en

Omgaan met borrels en etentjes13:43

Etentjes. En dat is natuurlijk niet veranderd. Hoe ga je daar nu mee om? Want je bent twaalf kilo afgevallen in onderdaag.

Ja, nou als ik uit eten ga dan kies ik heel bewust voor alleen een hoofdgerecht. Ik compenseer gedurende de dag al een beetje. Dus dan denk ik erover na. En op een of andere manier vind ik het ook, ik vind het oprecht heel gezellig. Ik dacht altijd, ik ga het eten en hou ik ervan om alles te nemen, voorgerecht, hoofdgerecht, nagerecht. Ik kan nu veel makkelijker zeggen, jongens, ik doe alleen een hoofdgerecht. Van schrik zegt iedereen bij me altijd, oh, dat doe ik ook. En dan denk ik altijd, nee, nee, nee, dat hoef je niet voor mij te doen, want ik vind dat echt niet erg. Dus ik kies er nu heel bewust voor.

Op de borrels kan ik nog wel eens. Ik kies er altijd voor om weinig alcohol te drinken. Omdat ik dat, ik vind dat makkelijk. Dus die calorieën hoef ik niet. Ik kies wel voor één of twee bitterballen bijvoorbeeld. Dat vind ik heel erg lekker. En dat vind ik dan te sneu voor mezelf als ik dat niet zou nemen. En het kan ook. Ik voel me daar ook heel, ik vind het wel een soort van cool gevoel. Dat ik denk, oh ik sta hier heel gecontroleerd te borrelen of zo. En dat lukt niet altijd hoor. Soms ga ik wel naar huis en denk, epadorie. Ik heb best wel wat teveel genomen dan dat ik van tevoren had bedacht. Maar ik pak het de volgende dag meteen weer op. Het is voor mij niet het teken om dan te denken, dan ga ik nog maar weer twee, drie dagen, twee weken, zes weken door met alles even wat los en vast zit. En daardoor kan ik er wel flexibel mee omgaan.

Als ik me heel goed voel, dan neem ik eigenlijk niks. Voel ik me een beetje wiebelig. Nou, niet wiebelig, maar dat ik denk, oh, ik heb echt wel zin in wat, dan kies ik twee of drie dingen. En soms denk ik, oh, dit gaat wel ietsje meer mis dan ik eigenlijk had verzonnen. Dan besluit ik dat ik het niet zo erg vind. Ja, en het wel weer oppakken, want niet zo ook weer eens één. Maar dan hoort het natuurlijk dan bij dat je de dag erna denkt, ja, en nou ga ik weer gewoon keus. Want dat is wat mijn nieuwe leefstijl is, een beetje doorgaan.

Ja, en ik kies ook wel vaak gewoon, dus het staat bijna altijd gezondere dingen. En die kan je natuurlijk heel makkelijk kiezen. En als je heel gezellig met iemand in gesprek bent, of met elkaar heel gezellig hebt. Ik kan het gek genoeg soms ook het eten vergeten. Ik ben er ook minder op gefixeerd. Dat is grappig. Dat had ik me vroeger waarschijnlijk niet voorstellen.

Nee, nee, echt niet.

Want ik vind dat een heel sterk onderdeel waar ik heel veel van heb geleerd, is dat ik ongemak kan verdragen. Dan wel, ja, eigenlijk ongemak verdragen. En ik was echt een beetje zo bang voor honger. Gek. Daar kwam ik achter. Dat ik dacht, oh ja, ik moet geen honger krijgen. Dus dan moest ik altijd eten meenemen of zo. Maar dat heb ik, ik denk, ja, dat is onzin. Ik vind een beetje trek eigenlijk bijna wel grappig voelen. Ik denk, oh ja, ik ben goed bezig. En ik vind het helemaal niet erg. Ik vind het echt oprecht niet meer zo erg.

Ik zorg er altijd voor dat voor een borrel schaar, als ik echt uit eten ga, dat ik niet te weinig eet op de dag zelf. Dus ik compenseer me niet met te weinig. Want als ik met te veel trek aan tafel ga zitten, nou, dan verlies ik daar soms wel de

Wat haar man en omgeving merken16:56

Ja, snap ik, ja. Oké, wat leuk.

Hé, en wat zien anderen aan je, denk je? Je omgeving, merkt die wat? Ja, dat weet ik niet. Ja, misschien wel. Ik ben wat opener, wat energieker. Alhoewel, ik denk dat veel van mijn vrienden niet echt aan mij merkten dat ik er niet zo heel lekker in zat. Maar ik heb het wel aan mijn man gevraagd. Want die kreeg natuurlijk veel meer mee dat ik er niet zo heel erg prettig bij zat. En die zegt echt, oh ja, je hebt veel meer zin in leuke dingen. Dat klopt ook. Ik ben veel actiever. Ik vind het leuk om gezellige dingen te doen. Ik ben opener. Ik ben soms ook chagrijniger. Want ik eet het namelijk niet weg. En dan ben ik wat meer bitchier, kan ik af en toe zijn. Want normaal zou ik dat ook wel snel pleasen. Ik denk, oh dan ga ik dat alleen voor jou doen. Of ik ga wel even. Nu zegt hij, nee hoor, dat doe je maar even zelf. Dus ik zit ook al te zoeken naar waar is die balans daarin. Dus hij merkt aan de ene zijde dat ik, ik ben echt blijer. Ik ben energieker. Ik vind het heel leuk om over nieuwe dingen na te denken. Ik vind het heel leuk om gezellige dingen toch met elkaar te doen. Daar waar ik, toen ik me nog niet zo heel goed voelde, altijd dacht, weet je, zullen we gewoon lekker thuis blijven.

Oh ja. Dat vind je, dat is natuurlijk wat prettiger, wat veiliger.

Dus ja, dat merkt hij wel. Ik denk dat ik het vooral zelf heel erg merk.

Nou ja, als je heel goed bent in het camoufleren, is dat natuurlijk ook het grootste verschil.

Ja, het is nog niet zo dat iedereen heel erg aan mij ziet dat ik heel erg ben afgevallen. Dus dat valt mensen nog niet zo op, maar ik was natuurlijk ook heel zwaar. Dus dat eerste stukje, dat voel je vooral heel erg zelf. Nu krijg je voor het eerst van die opmerkingen dat mensen gaan zeggen. Oh ja, maar je kan het wel zien. En je moet ook niet teveel nog gaan doen. Dat ik denk, hou op zeg.

Dat is ook gek hè, dat mensen dat dan gaan zeggen. Terwijl ik denk, nou niet teveel. Ik ga zeker nog 25 kilo.

Beste tip, dagelijkse routine en afsluiting19:04

Dus ja, ik ga dat wel doen. Grappig zeg. Ja, leuk.

En wat zou je anderen aanraden? Hoe moet je om het aan te pakken, zeg maar? Of wat is je beste tip?

Ja, mijn beste tip. Ik denk dat je vooral moet durven kiezen voor iets wat oncomfortabel voelt. Dus als je twijfelt over het programma, dat is je hoofd. Geloof je hoofd niet. Ga iets doen. Maak een keus en weet dat het je iets gaat opleveren. Ik denk dat je dat hier heel goed moet realiseren.

Heb ik een gouden tip? Realiseer dat het best wel intensief is. Dat je best wel jezelf kunt tegenkomen. Maar eigenlijk nooit zwaarder dan je jezelf op dit moment tegenkomt.

Mooi. Wat mooi gezegd.

Ja, ik denk dat dat een grootste tip is voor anderen. En wees ook een beetje, wees vooral lief voor jezelf en ga iets doen. Hou je niet vast aan het verhaal wat je nu aan jezelf vertelt. Het is gewoon je hoofd die je iets voor houdt.

Ja. En er zijn veel meer mogelijkheden. Er zijn veel meer mogelijkheden.

Ja, precies. Want kun je iets zeggen over je dagelijkse dag? Wat daarin veranderd is? Wat eten en bewegen vooral?

Ja, qua eten. Ik hou me echt aan drie eetmomenten op een dag. Dat vind ik heel prettig. Ik functioneer niet zo goed op zeven keer op een dag iets kleins eten.

Nee. Dan hou ik de hele dag honger. Omdat ik elke keer net niet genoeg eet. En daar word ik heel onrustig van. Ik krijg heel veel rust van drie goede maaltijden. Ik plan dat oprecht. Ik denk daarover na. Ik heb van tevoren de goede boodschappen in huis. Ik kom daarmee dan niet voor verrassingen te staan. Of ga ad hoc iets doen als ik thuis kom uit mijn werk. En denk, nu wil ik eten, maar er is niks. En dan ga ik hele gekke dingen verzinnen. Dat eetplan vind ik heel fijn. Dus ik hou in de eetmeter ook ongeveer bij het aantal calorieën waar ik me aan wil houden. Wel flexibel, maar ik vind dat heel rustgevend om dat te weten. Ik hou me wel aan een soort van structuurtje. Dus vaste eetmomenten, omdat dat voor mij heel fijn werkt.

Qua bewegen, daar zit nog wel wat winst. Winstmogelijkheid moet ik heel eerlijk zeggen. Maar ik beweeg wel veel meer. Ik ga niet, veel mensen in het programma gaan heel erg goed sporten. Daar ben ik wel jaloers op. Dat heb ik niet echt gedaan. Maar op een gegeven moment denk ik ook niet dat dat heel extreem bij mij past. Ik hou wel van heel erg bewegen. Of veel bewegen buiten zijn. Dus ik ga zeker elke dag in principe een uur naar buiten. En dat betekent dat ik ook soms 's avonds om tien uur denk. Verdorie, ik heb dat nog niet gehaald. Die stappen. En ik ga. En ik ben daarmee, en dat vond ik ook wel een van de eye-openers, tevreden. Als ik een klein rondje loop. Want soms denk ik. Ik heb niet echt geen zin om nog een uur te lopen. Maar ik ga wel naar buiten. Dus ik doe de actie wel. En dat geeft me toch het gevoel. Dat ik ergens wel goed bezig ben. Maar dat is ook zo.

Dat is volgens mij het hele. Dat in kleine deeltjes opknippen. Geldt voor elk gebied dat me dat ook heel erg helpt. Want dat haalt mij heel erg uit mijn fixed mindset. Waar we het in de training ook veel over hebben. In dat zwart-wit denken. Of in alles of niets denken. En het voelt waanzinnig veel vrijer in je hoofd als je blij mag zijn met kleine stapjes. Want dan kun je elke keer een klein stapje doen en uiteindelijk levert het heel veel resultaat op. En dat is ook wel echt iets wat ik heb geleerd. Want het liefst wil ik elke week vijf kilo afvallen en meteen snel en klaar en huppakee door met mijn leven. Maar zo werkt dat natuurlijk niet. En dat kan ik nu ook wel accepteren.

Ja, leuk. Nou, hartstikke goed. Dank je wel voor je verhaal. Heel inspirerend. Heb je nog iets dat je denkt van dit wil ik graag nog toevoegen of zeggen? Of denk je nou het is allemaal wel besproken?

Nou ik kan er echt wel uren over praten. Maar ik denk wel dat het voor mensen niet zo leuk is om naar te luisteren. Dus ik denk dat ik nu wel heb gezegd wat ik wil zeggen. En het is een programma wat ik echt iedereen kan aanraden. Dat klinkt flauw. Het lijkt net alsof jij me daarvoor hebt. Maar dit is echt uit mezelf. Ik doe dat zelden. Maar ik vind dit echt een life-changing programma. En ik denk dat het heel veel mensen heel goed kan helpen.

Nou, ik denk dat dat wel goede afsluitwoorden zijn.

Nou, ik ben helemaal blij.

Oké, nou hartstikke goed. Dank je wel.

Jij ook. Dank je wel, Mieke. En heel veel succes met je op het programma. En ik luister nog steeds. Ik doe nog steeds een aantal dingen mee. Want echt loslaten vind ik nog... Ja, dat vind ik gewoon jammer. Dus ik ga gewoon zo leuk door.

Top.