Het geheim van slanke mensen · aflevering 123
123 – Randi (-7): Ik heb m'n perfectionisme in afvallen, het dieetdenken, eindelijk losgelaten.
In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen vertelt Randi hoe ze haar perfectionisme en dieetdenken rond afvallen eindelijk losliet. Mieke Kosters legt uit dat alles-of-niets denken je saboteert zodra een dag niet volgens plan verloopt. Randi viel 7 kilo af door zich aan een vast basispatroon te houden in plaats van steeds strenger te worden na een misser. De aflevering is voor iedereen die merkt dat perfectionisme het afvallen juist tegenwerkt.
Hoe ga ik om met perfectionisme en alles-of-niets denken bij eten?
Randi merkte dat ze bij de minste afwijking van haar plan stopte of het juist strenger maakte. Ze leerde dat een dag niet meer verpest is als iets niet perfect ging, en dat ze gewoon door kon gaan met haar basispatroon.
Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag?
Randi houdt zich elke dag aan een vast basiseetpatroon en een dagelijkse beweegactie, en checkt zich elke ochtend in bij een groep. Ze zegt dat het gevoel van regie niet vastzit aan haar gewicht, maar aan of ze doet wat ze met zichzelf heeft afgesproken.
Hoe blijf ik gemotiveerd om af te vallen?
Randi kijkt niet te ver vooruit en richt zich soms alleen op de komende drie uur in plaats van de hele dag of week. Als ze in een dip zit, pakt ze het na een paar dagen weer op in plaats van helemaal te stoppen.
Hoe verander ik mijn eetgedrag blijvend?
Randi's belangrijkste tip is een vast basispatroon maken waar je altijd op terug kunt vallen, zonder dat het steeds strenger of perfecter hoeft. Ze merkte dat ze hierdoor ook in haar werk en gezin sneller ziet wanneer ze de regie kwijtraakt.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Omdat ik het licht heb gemaakt doordat het niet meer zo perfect hoefde.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Mijn theorie was, als de auto stuk gaat of zo, en iets heel stoms, de accu of zo, dan moet je die ook voor een paar honderd euro vervangen. En dan denk je, ja, nou ja, dat moet. Of de airconditioning of zo. En dan is iets voor jezelf. En dan ga je heel erg over nadenken van, ja, moet ik dat dan wel doen? En toen dacht ik, nou, volgens mij ben ik belangrijker dan de auto. Dus toen dacht ik, ups, we gaan weer even opfrissen.
Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. En dit keer doe ik dat samen met Randi. Randi is 7 kilo afgevallen terwijl ze eindelijk is gestopt met diëten. Hoe dat precies werkt, dat vertelt ze zelf in deze podcast.
Wil jij dat ook, wil je ook stoppen met diëten en wel die kilo's verliezen, maar vooral regie pakken op je eetgedrag, meld je dan snel aan voor het 100 dagen programma. Dat kan nog tot en met 1 mei 8 uur en het is 100% de moeite waard. Ga naar miekekosters.nl slash honderd dagen.
Ik zit hier met Randi samen. Randi, super leuk dat je mee wilt werken aan een podcast. Kun je iets over jezelf vertellen en hoeveel je afgevallen bent? Dan gaan we het daarover.
Ik ben Randi en ik ben 48 en ik heb twee leuke pubers, een leuke man en ik ben nu met het 100 dagen programma ben ik 7 kilo afgevallen en ik had daarvoor ook al twee keer het coachplan gedaan, dus af en toe doe ik dit even als een soort herinnering, want ik wil het nooit meer zo ver laten komen als het ooit was, want dat was denk ik nou, al wel veertien kilo er nog bij dan nu.
Dus af en toe doe je even een herhaalmodus en dan ben je er weer helemaal bij. Nou, wat goed.
Kun je vertellen waardoor je besloot toch hier aan mee te doen? Wat was zeg maar de trigger voor jou? Was je helemaal zat? Wat was er aan de hand?
Dat weet ik eigenlijk niet. Ik dacht, ah nee, ik moet het nu wel weten. Maar het is soms, nou ja, een aantal jaar, dan heb je eigenlijk wel weer even een opfrismoment nodig, merkte ik. Want ik merkte dat ik wat aan het rommelen was in de marge, van ja, ik kan dat wel. Ik ging toen volgens mij ook die challenge doen. En toen dacht ik, nou, maar niet met het doel om die honderd dagen te gaan doen. En toen tijdens de challenge dacht ik, ja, waarom ook eigenlijk niet? Mijn theorie was, als de auto stuk gaat of zo, iets heel stoms, de auto of zo, dan moet je die ook voor een paar honderd euro vervangen. En dan denk je, ja, nou ja, dat moet. Of de airconditioning of zo. En dan is iets voor jezelf. En dan ga je heel erg over nadenken. Van ja, moet ik dat dan wel doen? En toen dacht ik, nou, volgens mij ben ik belangrijker dan de auto. Dus toen dacht ik, hups, we gaan weer even opfrissen.
Wat een goede vergelijking, hoor. En was dit anders dan eerder?
Ja, ik vond alle drie de keren heel anders. De eerste keer had ik allerlei eye-openers. En de tweede keer dacht ik, nou, dan ga ik nu ook weer allerlei eye-openers krijgen. Toen had ik mezelf een beetje vastgezet. En nu dacht ik, oh ja, ik heb toch de vorige twee keer nog wel heel erg in de dieetdenkmodus soms gestaan.
En ik weet, dat is nu ook nog steeds mijn valkuil, hoor. Om daar nog steeds wel bewust van te zijn. Oh ja, dit is dieetdenken wat ik nu aan het doen ben.
En wat is voor jou dat dieetdenken?
Dat het perfect moet. Nou ja, zo had ik het bedacht die dag, dus zo moet het dan ook gaan. Maar ja, zo gaat het natuurlijk niet altijd. Ik denk dat ik dat de laatste honderd dagen wel veel meer los heb durven laten. Dan is niet alles verpest en dan kun je gewoon nog doorgaan. En ook in een week waarvan je denkt, nou dit was het niet, kan je dan toch afvallen. Omdat je denkt, nou ik ga toch gewoon mijn beweegactie elke dag doen. En dat heb ik echt heel trouw gedaan. Maar dan ook zonder dat het heel perfect moest. Want als ik dan een beweegactie doe, dan dacht ik, nou dit gaat zo makkelijk. Dan moet die even wat moeilijker. Ik moet nog wat verder en nog wat. En eigenlijk doordat jij toen zei, het maakt niet uit hoe lang je gaat. Als je maar gaat. Dat was voor mij eigenlijk wel een hele goeie. Dus als ik vandaag dacht, ik moet een beweegactie doen. Nou, ik woon in the middle of nowhere. Dus denk ik, ik ga op de fiets naar de winkel. Nou, we hebben toch een tien kilometer gefietst. En dat is dan ook goed. En vorig jaar zou ik dan denken, nou, het is niet zo ver, ik moet eigenlijk ook nog wandelen. Waardoor het allemaal heel groot en moeilijk werd. En nu hoeft dat niet.
Oké, dus jij zei dat je in het begin nog wel een beetje meer in dieetdenken was. Perfectionisme. En kun je vertellen hoe dat dan ging? Wat gebeurde dan? Dus als je dan alleen maar tien kilometer had gefietst.
Of je had je net niet helemaal in je plan gehouden. Wat was dan je reactie?
Stoppen. Of opgeven of het nog strenger maken. Dus dan was de dag daarna, moest ik dan nog verder lopen of zo. Of nog verder wandelen. Nou ja, stoppen is niet helemaal, dan gooi ik niet alles overboord, maar wel de rest van die dag. Of was die week al mislukt of nou zo.
Dus je kwam heel erg in dat alles of niets.
Ja.
Oké. En hoe doe je het nu?
Je zei al, ik ben eerder tevreden, zeg maar. Maar hoe werkt het dan als je toch even in een dipje raakt? Dan pak ik het sneller weer op. Soms duurt dat ook nog wel eens een paar dagen. Maar ook dan weet ik, nou ja, dan was het een paar dagen. En dan gaan we weer verder. Want elke dag die goed gaat, zeg maar, dat ik het regiegevoel heb, dat is er weer eentje die meegenomen is. En ik denk dat ik probeer om niet te ver vooruit te kijken. Dus dat ik niet denk, oh ja, maar woensdag ga ik toch uit eten. Dus dan kan, dan heeft het toch geen zin. Maar dat ik eigenlijk denk, ik kijk alleen naar vandaag. En als dat al te veel is, omdat ik denk, ja, ik weet niet precies hoe dat vanavond gaat. Dan kijk ik eigenlijk alleen naar de komende drie uur.
Ik denk zo intensief, maar dat is niet zo hoor.
Nee, heb je het ervaren als zwaar?
Nee.
Nee? En waar lag dat aan, denk je?
Omdat ik het licht heb gemaakt doordat het niet meer zo perfect hoefde. En dat is dan het gevaar, zeg maar, wel als je er al wat meer ervaring mee hebt. Dat je dan denkt, ja, vorige keer kon ik het ook. En dan heb ik het helemaal niet als zwaar ervaren. Dus nu moet het ook allemaal makkelijk gaan. Maar het is natuurlijk niet altijd makkelijk. Je hebt echt wel eens van die momenten dat je even vastloopt. Maar het hele traject vond ik niet zwaar. Ik vond het juist wel lekker dat je twee keer in de week er moest zijn, zeg maar, dat je elke ochtend even aan moest om ook even met de anderen te delen wat je aan het doen bent, ook als je soms dacht, ja, wat heb ik nou te melden. Nou, melden mag, want ik heb eigenlijk niks te melden, maar gewoon even een soort incheck actie.
En hoe vond je dat met een groep?
Ja, heel leuk, het allerleukste vond ik eigenlijk dat we elkaar aan het begin gezien hebben.
Die live dag bedoel je?
Ja, ik denk dat dat heel erg meegeholpen heeft en dat we even buiten de comfortzone, een medecursist en ik samen met de auto zijn gegaan, terwijl je elkaar helemaal niet kent.
Ja.
Maar dat heeft wel een hele hoop opgeleverd.
Wat zijn je andere aanraders voor mensen die willen beginnen met afvallen, los van het programma of niet?
Maar wat is nou jouw belangrijkste tip? Maak een basis, een patroon waar je altijd op terug kunt vallen.
Ja. Want dat had je eerder waarschijnlijk ook niet gedaan, dus dat heb je nu dan ook echt gedaan voor het eerst.
Nou, ik had dan een systeem, noemde ik dat dan zelf, maar dan ging ik dan elke keer, als het dan goed ging, dacht ik, oh, maar dan kan dit er ook nog wel van af. Dan ging ik dat ook weer perfectioneren. En nu had ik in overleg ook met jou eigenlijk gezegd van, nou, we gaan, dit is gewoon goed zo. En dat ga ik gewoon volgen. En als het dan goed gaat, hoeft het niet nog beter, meer en strakker.
Nee, precies. Dat patroon heb je echt heel duidelijk gezien, hè?
Dat heb ik echt anders gedaan dan wat ik eerst deed.
Als je nou kijkt hoe je je voelt over jezelf, is daar veel in veranderd?
En soms wel, of meestal wel, maar ook niet altijd. Je hebt nog steeds wel eens, als je dan een paar dagen wat minder regie hebt gehad, dan kan ik me nog net zo voelen als toen ik bijna 90 kilo woog. Nu weeg ik, nou ja, nog een paar kilo, dan weeg ik onder de 70. Maar dat gevoel, zeg maar, dat staat niet eens zozeer vast aan je gewicht, maar meer met het gevoel dat je de regie hebt of dat alles je maar overkomt.
Heel rekken, maar dat zeg ik ook altijd. Je wordt niet gelukkig van slank zijn, maar je wordt wel gelukkig van regie. Of gelukkig van in ieder geval. Dat geeft echt het goede gevoel. Dat je doet wat je met jezelf hebt afgesproken. Of in ieder geval dat je je houdt aan je plan. Of dat je het snel weer oppakt, maar dat je in actie komt.
Hé, en wat zijn jouw regieacties?
De acties die ik dagelijks doe? Nou, houden aan het basis-eetpatroon. In ieder geval, dat is wat ik doe. Elke ochtend iets in de Slack zetten. Daar hebben we nu dan een WhatsApp groepje voor, maar dat doen we nog steeds. Elke dag een beweegactie en daar had ik dan ook een lijstje voor van wat ik dan zou kunnen doen en wanneer het ook goed genoeg was.
Ja, leuk. Sommige dingen doe je misschien ook inmiddels wel onbewust.
Ja, en goed, je valt natuurlijk af door je baas eetpatroon. Dat is altijd zo, maar de andere dingen, mindset en al die andere dingen die je misschien veranderd hebt, dat zit vooral in het volhouden. Daarom blijf je het doen.
Volgens mij is dat toch de crux?
Zo zou ik het in ieder geval wel omschrijven.
Wat vond je, denk je, het meest interessant van wat je geleerd hebt de afgelopen tijd?
Het meest interessant? Ja, dat je je eigen smoesjes omver kunt gooien. Dat je denkt, oh kijk, dan doe ik het weer. Of ja hoor, dan gaan we weer. En ook wel eens dat je dacht van, nou, ik weet het, het moet worden, doe ik lekker niet. Dat je een soort, zo even een opstand dag had.
Ja, zo rebels.
Ja, en dat je dat ook weer herkent. Dat was gisteren, vandaag is weer een nieuwe dag. Ik denk ook wel, je moet het vandaag doen. En niet op wat je gisteren hebt gedaan, daar kun je niks meer aan doen. En wat morgen, en altijd maar van alle ga ik morgen wel weer verder.
Ja, dat heeft gewoon geen zin. Want dan ga je dat klooien in de marge, noem ik het marge.
Ja, precies.
En wat waren jouw meest voorkomende smoesjes, denk je?
Ja, het is nu vrijdagavond, dan mag ik even lekker ook een keer op de bank, want ik werk toch hard. Vooral die, dat was mijn grootste trigger, op de bank zitten, bij een tv-programma, daar moet dan iets bij.
En wat voor rol gaat eten dan, denk je, in je leven?
Ja, eigenlijk een soort beloning voor als je moe bent. Of dat, denk ik. Dat is ook nog wel een leuke, misschien bedenk ik me ineens. Omdat ik zei tegen jou, regieacties die je onbewust doet.
En nu weet ik er ineens één. Ik eet alleen achten, negens en tienden. Als ik zevens of zessen ga eten, weet ik: dan gaat er iets niet goed, dan ben ik de regie kwijt. Dat is voor mij, als ik iets eet dat ik eigenlijk helemaal niet lekker vind. Dan moet ik even alert zijn. Dan weet je, dat is een alarmbel, zeg maar. Dan weet je, er klopt iets niet helemaal.
Oh, wat grappig, wat leuk. Dat herken ik trouwens ook wel, ja, nu je dat zo zegt.
Wat zou je verder nog aan mensen die aan het begin staan willen zeggen?
Dat het je niet aankomt waaien.
En dat het in mijn geval eigenlijk niet alleen over eten gaat, maar over hele andere dingen. Over hoe je je werk aanpakt. Of hoe je dingen bekijkt in je thuissituatie, dat sommige smoesjes ook op meerdere vlakken terugkomen en dat als je dat aanpakt, dat het dan ook op meerdere vlakken effect heeft, dat het goed komt.
Heb je daar een voorbeeld van?
Nou, we moesten toen een hele lijst maken over waarden. Dat was eigenlijk heel mooi, want die kon ik ook heel mooi leggen op wat ik belangrijk vind in het werk en dat ik dan kan zien wanneer ik daar van afdwaal. Dat ik daar dan ook een gevoel heb van dat alles me maar gebeurt. En dat ik geen regie heb. En dat is denk ik in de gezinssituatie ook zo.
Nou klinkt het allemaal heel therapeutisch.
Dat hoeft niet hoor. Maar je ziet gewoon dingen dat je denkt: oh ja, maar dat doe ik niet alleen met eten. Dat doe ik ook met. Als je het hebt over het perfectionisme, dan denk ik: oh ja, dat doe ik in mijn werk ook. Dat moet ik altijd helemaal goed, anders is het niet goed genoeg. Maar ik denk dat dat ook zo is. Want als je echt de echte patronen van jezelf te pakken hebt, dan kan het niet zo zijn dat het alleen op eten is. Dan is het altijd breder. Dus ik denk dat dat super herkenbaar is. En juist het feit dat je dat benoemt, dat je dat ziet, dat je daarvoor openstaat, betekent eigenlijk dat je gewoon de goede patronen te pakken hebt. Daar ben ik van overtuigd.
Ja. Dus eten is wat dat betreft ook vaak maar symptomen van de dingen die spelen natuurlijk.
Ja, precies.
Oké. Zou je verder nog iets willen zeggen? Of zeg je van, nou, ik heb het meeste wel gezegd wat ik wil delen.
Nou, ik zou zeggen voor mensen die twijfelen, zou ik zeggen,
Ga het gewoon doen. Ga het aan en gun jezelf dit traject, denk ik. En waarom? Omdat het heel interessant is en omdat ik denk van, we zijn vaak, althans dat zag ik in onze groep, we zijn vaak zo gericht met alles wat we moeten doen en om het allemaal maar voor andere mensen goed te doen en allemaal drukke banen en verhuizingen en toestanden. Terwijl ik denk, dit zijn een paar punten in je week dat je echt even helemaal alleen maar met jezelf bezig bent.
Ja, en dat is best fijn.
Ja, dat is best fijn. Dat stop ik.
Nou, hartstikke goed. Superleuk dat je mee wilde doen. En nou, ik denk dat het heel inspirerend was. Dus dankjewel.
Oké, graag gedaan.