Podcast / Aflevering 124

Het geheim van slanke mensen · aflevering 124

124 – Judith (-7) werkt als gedragsdeskundige en zat aan de repen en shakes; "Nooit bedacht dat ik kon afvallen met gedragsverandering".

Door Mieke Kosters29 april 2023Tekst bijgewerkt 7 november 202615 minuten

0:0015:25
Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen praat Mieke Kosters met Judith, gedragsdeskundige, over haar afvalproces. Judith viel ruim 7 kilo af in 100 dagen door haar eetgedrag te veranderen volgens de Regieformule: je verandert je eetgedrag in plaats van je eten. Judith ontdekte dat regie over eten meer oplevert dan de kilo's zelf, na eerdere pogingen met shakes en repen. Deze aflevering is voor wie wil weten hoe gedragsverandering werkt bij afvallen.

Hoe verander ik mijn eetgedrag?

Judith legt uit dat ze als gedragsdeskundige dagelijks met gedrag bezig was, maar nooit had bedacht dat gedragsverandering ook op haar eigen eten toegepast kon worden. Ze stapte over van calorieën tellen en shakes en repen naar een basis eetpatroon.

Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag?

Judith zegt dat ze niet alleen kilo's is afgevallen, maar vooral regie heeft gewonnen over haar eetgedrag. Ze noemt dit het volwassen eetgedrag: zelf de keuzes maken en niet zeuren als een keuze even niet bij haar waarden past.

Wat is de psychologie achter overeten?

Judith herkende bij zichzelf dat ze ging eten als compensatie zodra ze mentaal of fysiek niet lekker in haar vel zat. Via de podcast leerde ze het verschil tussen hoofdhonger en maaghonger herkennen.

Hoe blijf ik gemotiveerd om af te vallen?

Judith stelde zichzelf een doel van een halve kilo per week en kwam na 100 dagen uit op 7,2 kilo. Ze zegt dat ze het traject bewust tot het einde heeft volgehouden, ook toen ze de principes al onder de knie had.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Ik ben kilo's afgevallen, maar ik heb regie gewonnen.
Dat is het voor mij.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Luister ook

Welke aflevering past bij jou?

Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!

Naar de podcast-advies tool

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Ik had voor mezelf zoiets in mijn hoofd van, goh weet je, ik ben kilo's afgevallen, maar ik heb regie gewonnen. Dat is het van mij, met name die regie.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Nou, deze week zitten er heel wat slanke mensen bij me aan tafel. En dat zijn mensen die zijn afgevallen met het 100 dagen programma. De afgelopen ronde binnenkort, 1 mei, dat is echt al heel binnenkort, starten we weer een nieuwe ronde. Er zijn nog een paar plekken, dus vind je het interessant en denk je, ja, dat is echt wat voor mij, pak deze kans. Tot 1 mei kun je je aanmelden. Ga naar miekekosters.nl slash honderdagen. Dan gaan we nu snel verder met de podcast.

Ik zit hier niet alleen, ik zit hier samen met Judith. En Judith is net afgevallen, heeft het 100 dagen programma gedaan en ik heb gevraagd of zij ook een podcast op wil nemen, omdat ik het heel erg inspirerend vind en leuk vind om te horen wat voor een proces nou mensen doormaken die beginnen, van begin tot eind eigenlijk. Dus Judith, welkom, hartstikke leuk dat je erbij bent. Kun je misschien heel kort iets vertellen over jezelf?

Ik ben Judith, 52 jaar en moeder van twee fantastische zonen van 17 en 19. In het dagelijks leven ben ik gedragsdeskundige, regiebehandelaar bij een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. En geef ik zelf ook heel veel supervisie aan mensen van de postmasteropleiding tot orthopedagoog generalist.

Dus in die zin ben ik heel veel met gedrag bezig.

Ja, ik weet toch dat we die live dag hadden. En dat jij toen vertelde dat je gedragswetenschapper was. En dat dacht ik, wat grappig, wat leuk. Want, dat is wel gelijk mijn eerste vraag. Je bent heel veel bezig met gedrag. En ben je ooit eerder zelf afgevallen met gedragsverandering?

Nee, nooit. Nee, nee.

En hoe kan dat?

Ja, hoe kan dat? Omdat ik me nooit gerealiseerd heb dat het ook op die manier kan. En, nou ja, afgelopen honderd dagen heeft dat voor mij wel echt de omzwaai gegeven. Ik was natuurlijk altijd bezig met calorieën tellen of shakes of repen. En bezig met wat je vooral wel niet mag eten, met name wat je niet mag eten. En ja, ik ben de hele dag met gedrag bezig, maar nooit bedacht dat ik dat ook op mezelf zou kunnen toepassen.

Maar je hoort het zo vaak van mensen die coachen bijvoorbeeld, of die zelf coachen, en die dan tegen mij zeggen, nou ik heb nooit bedacht dat je dit ook op eten kan doen. Omdat het toch, iedereen denkt nog bij eten, als je wil afvallen, moet je een dieet volgen. Op een of andere manier is dat zo normaal eigenlijk, dat je er misschien ook niet verder over nadenkt. Maar kun jij vertellen wat het voor jou het grootste verschil dan nu is geweest, met hoe je nu bent afgevallen, nou überhaupt of je bent afgevallen, maar ook hoe je dat dan nu hebt gedaan vergeleken met andere pogingen?

Ja, nou, eind vorig jaar zat ik echt mentaal niet zo lekker en fysiek niet zo lekker. En dan ga ik eten. De bekende compensatie. En ik was aan het wandelen in het bos met de hond, omdat ik even dacht, ik moet even rust om me heen hebben. En toevallig, ja, of misschien niet toevallig, geen idee. Zag ik een podcast van jou en ik heb gisteren even opgezocht, het was podcast 28. En wat ik daarvan onthouden heb was dat er een verschil is tussen hoofdhonger en maaghonger. En het ging over zeven triggers. Nou ja goed, triggers is natuurlijk wel een gedragswetenschappelijke term. Dus daar ging ik ook op aan. En nou ja, al luisterende en al wandelende ging ik voor mezelf eens even analyseren. Hoe zit dat nou bij mij? En ja, de titel sprak me ook heel erg aan. Dus nou ja, toen dacht ik, oh ja, dat is dus ook een manier waarop je het kunt benaderen.

Dus toen heb ik me eigenlijk vrij snel ingeschreven voor die masterclasses van 3, 4 en 5 januari. En ja, ik merkte dat dat zo'n boost gaf. Ik heb ook al een collage zitten maken tijdens een van die masterclasses. Zo van ja, wat wil ik nou? Wat wil ik vooral niet? En ik dacht, ja, dit is dus echt de ingang waar ik naar op zoek was. Ik had al, voordat ik de podcast luisterde, al bedacht van ik denk dat ik gewoon terug moet naar een basis eetpatroon. Maar even niet meer weten hoe ik dat moest doen. Omdat ik, nou, ik was in de zomer gestopt met shakes en repen en zo, een programma. En toen kwam het besef van, ja, weet je, dit is dus echt de manier voor mij om het heel goed te gaan benaderen, eens een keertje. En het voelt als een blijvertje, kan ik je vertellen.

Nou, wat leuk zeg. Hé, en hoeveel ben je afgevallen?

Ik ben bijna zeven kilo, nee, dik zeven kilo afgevallen.

Mooi.

Dus ik had ook een, je moet wel een doel stellen. En dan zeg jij, een halve kilo per week is mooi. Dus ik dacht, nou, dat ga ik dus ook precies zo uitrekenen. Dan zou ik op dag 100 ook 7 kilo afgevallen moeten zijn. Dus het zijn 7,2. Dus ik heb me netjes aan mijn programma gehouden.

Wat leuk. En ben je ook al bij je streefgewicht nu?

Nee, nee, nee. Nog lang niet. Nee, dus dit is voor mij ook niet zozeer een programma geweest, als wel een aanzet tot op een hele andere manier met eten omgaan.

Nou ja, de rest van je leven klinkt heel groot. Maar de komende tijd wel.

Nou, de rest van je leven hoop ik voor je.

Ja, dat hoop ik ook. Want je vindt het ook leuk, toch? Ja, ik vind het ook heel leuk. Het heeft heel veel rust gebracht.

Ja, ik wou net zeggen. Wat heeft het je nou het meest opgeleverd als je terugkijkt?

Ik had voor mezelf zoiets in mijn hoofd. Ik ben kilo's afgevallen, maar ik heb regie gewonnen. Dat is het voor mij. Met name die regie. Het volwassen eetgedrag vanuit de transactionele analyse. Het volwassen eetgedrag. Ik moet degene zijn die de keuzes maakt. En als ik een keuze maak die even niet bij mijn waarde past, dan moet ik ook niet zeuren. Dan moet ik de volgende dag zelf bepalen wat ik daarmee wil. En dat is het. Dus het zit veel meer op regie. Bij shakes en repen mag je precies iets eten. En iemand anders bepaalt wat je mag. En nu is het aan mij. En in het begin was dat natuurlijk heel spannend. Van kan ik dat wel? Maar ik kan dat. Ja, ik kan dat. Iedereen kan dat. Daar ben ik honderd procent van overtuigd. Maar je moet het wel willen.

Ik bedoel, je moet het natuurlijk ook wel over doen. Het gaat niet vanzelf. Ik bedoel, dat heb je ook wel gemerkt natuurlijk.

Nou, ik vond het nog meevallen, moet ik eigenlijk zeggen. Ja, omdat dit voor mij volgens mij het antwoord is op wat ik zoek.

Dus het ging eigenlijk een beetje als vanzelf voor je gevoel.

Ja, omdat je wel, je bent honderd dagen heel erg gefocust hierop. Van wat wil ik nou, wat moet ik nou doen, wat zijn de juiste keuzes, wat zijn minder goede keuzes. Maar juist, van wat wil ik, die waardes die zijn heel belangrijk. En goed, als je afvalt, je komt in een soort flow.

Daar hebben we natuurlijk ook wel tijdens het programma over gehad.

Ja, die voel ik ook echt wel. Maar die voel ik in mijn lichaam, maar die voel ik ook in mijn hoofd. Dus het is voor mij fysiek en mentaal processen geweest.

Ja, wat leuk. En wat vond je nou het zwaarst? Of het moeilijkst, of het lastigst?

Eigenlijk weinig. Ik vind zelfreflectie ook wel heel erg leuk, zeg maar, om daarmee bezig te zijn. Nee, dus ik vond het niet zwaar. Ik stond centraal in dit programma. Dat vond ik wel heel fijn. En er waren een aantal momenten in het programma wel. Want die zitten natuurlijk in een groep. Dus jij doet ook het beroep op zorg goed voor elkaar. En ik merkte een aantal keren weer dat mijn redderscomplex even aanging. En dat ik dacht, nou wil ik heel hard voor die anderen gaan zorgen. Maar uiteindelijk dacht ik, nee, het gaat om jou. Het gaat om wat jij doet. En dan klikt het even in mijn hoofd. En dan denk ik, nee, ik moet voor mezelf gaan. Maar ik vond het niet zwaar te stappen. Ik vond het heel interessant.

Nou ja, dat hoop ik altijd. Want dat is wel leuk dat jij dat nu zegt. Want ik geloof dat je... je houdt iets alleen maar vol als je het ook enigszins leuk vindt. Of interessant vindt. Of in ieder geval dat je er een soort passie in vindt, zeg maar. En dat heb je dus wel gevonden. Dus dat is wel echt leuk om te merken.

Hé, en wat raad jij nou andere mensen aan? Wat zeg je nou van... Nou, dit is voor mij... Dit was wel een heel groot verschil. Wat raad ik andere mensen aan? Ik denk dat mensen heel goed moeten bedenken wat ze eigenlijk willen. En wat het ze mag kosten ook. Wat ze ervoor willen laten. Ja, dat dat heel belangrijk is.

En vertaal dat eens voor jezelf?

Het zit voor mij echt in het kiezen voor mezelf. Ik sta centraal. Ja, het laten minder eten, minder snoepen. Die overvloed is er toch wel, maar ik hoef daar niet mee te doen om die op te maken. Dus dat is het laten.

Als je dit zo zegt, kan ik me voorstellen dat later ook is van, ik kies voor mezelf dus, ik red niet anderen, ik noem maar wat, dat misschien anderen daar ook even aan moeten wennen of, ik weet niet of je dat gemerkt hebt in je omgeving of niet.

Nou ja, wel dat ik vaker bijvoorbeeld niet met mijn kinderen tegelijkertijd at omdat ik wilde gaan sporten en dan laat je een gezinsmoment even liggen. Die hebben daar overigens helemaal geen last van, anders had ik het niet gedaan. Die zijn al redelijk groot. Maar dat is wat je moet laten, denk ik, om voor jezelf te kiezen.

Dus toch minder met elkaar aan tafel of toch meer tijd voor jezelf opeisen ergens.

Nou, dat gaat ten koste van iets. En dat moet je afwegen.

Ja, dat moet je afwegen. Dus het is eigenlijk een prioriteitsverschuiving een klein beetje. Dus meer dan jezelf en wat minder misschien andere dingen die je allemaal moet van jezelf.

Los van dat het dus helemaal niet erg is als het gebeurt. Want je hebt er geen last van gehad, denk ik, toch?

Nee, ze hebben er geen last van gehad. Nee, want tijdens de sessies maandag een kwart voor zes.

Ja, dat is etenstijd.

Maar dan zat ik met mijn bordje en zaten zij gewoon aan tafel. En dan was ik de sessies aan het luisteren. Of ik zat even apart. Maar dus dat is het even geweest. En ja, als je tijd kiest voor jezelf om te gaan sporten.

Ja, dan kan je iets niet aan een ander besteden.

Maar ja, ik vond dat ik best honderd dagen centraal mocht staan eigenlijk.

Ja, mooi.

En ik voelde me daarin gesteund ook. Dus dan is er ook geen probleem.

Nee, dat is fijn inderdaad. En even vragen, heeft het ook nog impact verder in je leven? Of heb je het echt op eten?

Nee, ik heb het op meer facetten doorgezet. Ik hield op mijn werk eigenlijk nooit pauze. Ik ging altijd maar door. Dat is misschien een beetje het redderscomplex wat mensen in de zorg hebben. En ik ben veel meer pauze gaan houden. Er werd vanuit de thuisfront ook wel even over geappt. Zo rond 12 uur heb je al pauze.

Oh ja.

Dat hield ik ook wel weer. Ja, even een reminder, dus dat hielp ook wel. Maar ook van ja, ik heb recht op pauze en het is ook beter als ik pauze houd. Dus ja, dat bijvoorbeeld. En ja, het werk stopt toch nooit. Maar je moet wel goed zorgen. Ja, ik kan de hele avond gaan zitten werken, maar ik kan ook ervoor kiezen om te gaan sporten. En dan is het heel ontspannen daarvan terug te komen of door te werken en met een vol hoofd te gaan slapen. Dus die keuze is aan mij geweest.

Oké, en ik zit er even te denken, als je nou heel praktisch kijkt, wat is er nou veranderd in je eetpatroon bijvoorbeeld, of in je dagelijkse doen?

Nou, het eetpatroon heeft mij wel, het schrijven van het eetpatroon heeft mij wel heel erg geholpen. Ik weet wat ik ongeveer aan kilocalorieën mag eten. Ik bereid 's avonds mijn lunchtasje voor de volgende dag als ik naar mijn werk ga. Ook als ik thuis ben, weeg ik mijn voeding zoveel mogelijk af, omdat dat mij een gevoel van regie geeft. En dan leer ik ook welke voedingsstoffen een hoge calorische waarde hebben en welke een lagere calorische waarde. Dus dat is veel meer geborgd, zeg maar, in hoe ik naar eten kijk.

Dat is kennis, ja, precies.

Dus dat is veranderd. En de regieacties, die helpen me ook echt om dat te doen.

En jou, als ik vragen mag?

Nou ja, het begon al met soms wegen, op die weegschaal gaan staan. En nou ja, als die weegschaal omhoog gaat, is dat natuurlijk minder leuk. Maar als die omlaag gaat, is dat fijn. Maar af en toe ging die ook wel even omhoog. Maar dan schrikte ik niet meer af. Het is gewoon een moment. Het vastleggen van het gewicht per dag in een app. Dat hield ik bij, wel doorgeven natuurlijk in de Slackgroep. Wat heel leuk was om van de andere dames te horen hoe het met hen ging. We hebben nu ook een WhatsAppgroep. En daarin doen we hetzelfde eigenlijk nu.

Ja, heel leuk dat jullie dat hebben gedaan.

's Ochtends tanden poetsen en 's avonds tanden poetsen. En dan 30 squats doen ondertussen. Ja, dus dat zijn de vaste acties die ik nog steeds doorvoer eigenlijk. Ja, en ik ben veel beter gaan letten op wat ik eet en wanneer ik het eet.

Hé, en wat is veranderd in het gevoel over jezelf? Want je zei van, je luisterde die podcast toen je eigenlijk niet zo heel lekker in je vel zat. Is daar wat in veranderd?

Ja, daar is heel veel in veranderd. Ja, gewichtsverlies doet natuurlijk ook iets met je. Dus andere kleding aan. Ik voel me veel energieker. Ik sport twee tot drie keer in de week. En dat voelt echt heel fijn. En ik merk dat ik daar conditie in opbouw. Dus dat ik langer hard kan lopen. Dat het bootcamp wat ik doe me makkelijker afgaat. Dat ik wandelen langer vol kan houden. Niet dat ik dat niet kon, maar het gaat makkelijker. Mentaal veel meer rust in mijn hoofd. Me niet schuldig voelen als ik voor mezelf kies. Ja, dat is denk ik het belangrijkste. Mentaal veel meer in evenwicht zijn. Ja, energiek en trots en zelfverzekerd.

Nou, dat is het beste prettig gevoel. Het was mooi.

Het beste prettig gevoel, ja. Hartstikke goed. Even kijken.

Jij bent ook iemand die de grote kleding al heeft weggedaan, toch? Ja. Hoe was dat voor je? Nou ja, ik vind het heel jammer om kleding weg te gooien. En dan denk ik, oh, ik vond het heel vervelend. Maar ik wist wel dat het moest gebeuren. En het helpt ook wel. Het is ook fijn om je kledingkast gewoon lekker op te ruimen. Maar ik ben gaan zoeken van, goh, wat zou ik daarmee kunnen doen? En toevallig was er die week bij mij in het dorp een soort ophaalactie. Om kleding in te zamelen die dan weer verkocht kan worden. Dat mensen niet nodig hebben. Dus dat heb ik eigenlijk gelijk gedaan. Ik heb drie zakken weggebracht.

En hoe voelde dat? Ja, dat was heel fijn. Ja, heel fijn. En ik heb ook gelijk diezelfde avond nieuwe kleding besteld. In een maat kleiner. Dus dat is dan ook heel fijn. En als ik die dan draag, dan denk ik. Ja, dit is mooi het resultaat van het traject wat ik afgelegd heb.

Nou, hartstikke mooi. Ongelooflijk bedankt. Zijn er nog dingen die jij graag wilt toevoegen?

Dat zou ik graag nog wel willen vertellen aan anderen. Of dit vind ik belangrijk. Of hebben we het allemaal wel besproken, denk ik? Nee, ik ben gewoon ongelooflijk dankbaar. Hoe jij die trajecten hebt aangepakt. En ik ben heel blij dat ik daar zelf ingestapt ben. Want dat heb ik natuurlijk zelf gedaan. En ik heb me gecommitteerd. En dus dat is wel iets wat ik gedaan heb. En ik heb het ook expres tot het einde volgehouden. Ook al wist ik op een gegeven moment wel. Ja, dit snap ik allemaal wel. Deze principes kan ik wel. En het gaat allemaal prima. Maar ik vond toch dat ik het vol moest houden. Ik ben heel dankbaar dat ik dit traject ontdek heb.

Nou, hartstikke leuk om te horen. Ongelooflijk inspirerend. Dank je wel voor je medewerking. En nou, we houden contact. Dankjewel.