Het geheim van slanke mensen · aflevering 139
139 – Terug in het zadel.. Hilda staat al weken stil, waar ligt dat aan?
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen praat Mieke Kosters met Hilda, die eerder 16 kilo afviel en nu al weken op ongeveer 97 kilo blijft hangen. Hilda geeft haar eetgedrag gemiddeld een 7 tot 8, terwijl alleen een 9 of een 10 verder gewichtsverlies oplevert. Mieke Kosters legt uit dat Hilda een nieuw, aantrekkelijk doel nodig heeft, zoals straks weer paardrijden, om opnieuw in beweging te komen. Deze aflevering is voor iedereen die na een tussendoel blijft steken en zijn eetgedrag niet meer verandert.
Hoe blijf ik gemotiveerd om af te vallen als ik een tussendoel heb bereikt?
Mieke Kosters legt uit dat je alleen in beweging komt als je doel echt urgent en aantrekkelijk is. Na het bereiken van een tussendoel, zoals Hilda's vliegtuigstoel, mist die urgentie en moet je een nieuw, aantrekkelijk plaatje bedenken, zoals Hilda's doel om weer te gaan paardrijden.
Waarom val ik niet meer af terwijl ik al veel ben afgevallen?
Hilda is 16 kilo afgevallen maar blijft nu op ongeveer 97 kilo hangen, omdat ze zichzelf gemiddeld een 7 tot 8 geeft voor haar eetgedrag. Mieke Kosters legt uit dat je pas verder afvalt als je een 9 of een 10 scoort.
Hoe pak ik de draad op na een terugval in eetgedrag?
Mieke Kosters adviseert om een eetbui niet groot te maken en er geen conclusies over jezelf aan te verbinden, maar gewoon de draad weer op te pakken. Dan komt het resultaat vanzelf weer terug.
Hoe verander ik mijn eetgedrag blijvend na het bereiken van mijn doelgewicht?
Mieke Kosters legt uit dat je een nieuw plaatje van je doel nodig hebt dat net zo aantrekkelijk en urgent is als je eerste doel. Zonder dat nieuwe plaatje verlies je de urgentie om je eetgedrag te blijven veranderen.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Pas echt, als je die 9's en 10'en weer gaat scoren, val je af. En als je onder de zeven daalt, dan kom je heel lichtjes aan.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Ha, deze keer deel ik een hele bijzondere podcast. Dat is een podcast die ik heb opgenomen samen met Hilda. Hilda kwam ook in podcast 125, misschien heb je die gehoord. Zij was 16 kilo afgevallen en ongelooflijk blij. Nu zijn we een paar maanden verder en ik was wel benieuwd hoe het nou met Hilda ging. En daar gaat deze podcast over, want ja, nou ja, ze vertelt het zelf. Het gaat wel goed, maar ze valt niet echt af. En we zijn in deze podcast samen gaan onderzoeken waar ligt dat aan. Nou, ik hoop natuurlijk dat jij ook heel veel hebt aan dit verhaal. Wellicht herken je er wat in.
Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat is ook de titel van mijn eerste boek, Het geheim van slanke mensen. Ik heb inmiddels zeven boeken geschreven over eetgedragsverandering, meer dan 300.000 boeken verkocht en al duizenden vrouwen online getraind. Heb je ook interesse? Wellicht in de gratis training op 18 juli. Kijk dan snel op miekekosters.nl
Ik zit hier vandaag niet alleen, maar samen met Hilda. Hilda is al eens eerder te gast geweest in de podcast. Een aantal, nou wat is het, maanden, weken geleden. En toen was je 16 kilo afgevallen en heel blij. En je paste weer in de vliegtuigstoel, was het hele idee. En de vraag is, hoe is het nu met je, Hilda?
Ja, goed. Ik pas nog steeds in die vliegtuigstoel, hoop ik. Ik heb er nog niet in gezeten, dat duurt nog drie weken. Maar ja, ik ben in ieder geval niet aangekomen, dus dat is heel positief. Maar goed, ik ben dus ook niet afgevallen.
Nee. Ik blijf hangen.
Je blijft hangen. Nou, en dat is de reden waarom we dus deze podcast weer een gesprek voeren. Omdat ik dacht, misschien is het wel leuk om een keer in een podcast. Ja, gewoon samen met iemand eens te kijken. Wat gebeurt er nou eigenlijk? Waarom blijf je hangen? Waarom val je niet verder af? Wat speelt er precies? En hoe zie je dat precies? Dus ik vroeg Hilda als ze daar voor open stond. En toen zei ze ja.
Dus we gaan gewoon eens kijken hoe dit is. Oké? Ja, helemaal oké. Nou, kun je dan iets vertellen over, zeg maar, wat je doel is nu? Laten we daarmee beginnen. Want je was 16 kilo afgevallen en wat was na je doel?
Nou ja, mijn doel was uiteindelijk om 69 kilo te wegen. Ik kom van 115. Ik weeg nu dus 97, zo rond de 97. En daar schommel ik een beetje.
Ik schommel meer omhoog naar de 98 als naar de 96. Maar goed, ik blijf daar wel hangen. En dat is op zich hartstikke prima. Maar ja, niet mijn doel.
Nee, dat snap ik helemaal. En hoe hou je het op gewicht?
Door niet alles los te laten.
En kun je daar concreet in zijn? Wat doe je allemaal nog?
Wat doe ik? Nou ja, ik doe sowieso mijn litertje water drinken elke dag. En ik sta elke ochtend op de weegschaal. Ik ben onlangs weer gaan hardlopen. Heeft even geduurd in verband met blessures. Maar inmiddels loop ik wel hard. Gaat niet hard, maar ik loop. Effect. Ja, dus ik ben wel actiever geworden. Dus dat is heel fijn. Maar wat betreft het eten. Ik heb dagen dat ik minder eet. En ik heb dagen dat ik meer eet. Om het maar even positief te benaderen. Ja, en over het geheel genomen zit ik gewoon niet meer op die rondom 1400 calorieën. Maar ja, weet je, in het weekend vind ik dat ook wel eens op gekke dagen. Als het echt heel gek gaat, dan gaat het ook over de 2000 calorieën. Gelukkig niet zo heel vaak. Maar ja, ik zit zo gemiddeld rond de 1600, 1700 calorieën op een dag. Ja, daarmee blijf ik hartstikke netjes op gewicht.
Ja, precies. Dus dat heb je onder de knie?
Dat heb ik onder de knie. Maar waar het dan helemaal misgaat, nou ja, ik heb wel eens een beetje te veel excuses voor mezelf, denk ik, of zo. En dan toch stiekem nog een beetje dat diëten
en zo van, ja, en ik hoor het mijn collega's ook regelmatig zeggen. Ja. Maar je mag toch ook wel genieten? Oh ja. Geniet ook wel zonder dat ik dat eet. Ja. En ja, weet je, het lukt me 90% om nee te zeggen, maar die andere 10% lukt me dat dus niet.
En dat is precies de reden waarom je niet afvalt, maar opgewicht blijft.
Ja, ik denk dat dat ook klopt. Dit is heel herkenbaar volgens mij voor veel mensen die veel zijn afgevallen. Ik hoor het echt heel vaak, ik herken het zelf ook. Dus je bent heel veel afgevallen, je doet eigenlijk al heel veel goed. En dat vind je ook lekker. Dat is het idee van ja, kijk, ik doe toch nog hartstikke veel goed. Dus mag ik, en dat is eigenlijk dan al bijna een reden, om ook alweer af en toe wat toe te staan. Want ja, als dat ook allemaal niet moet, dan wordt het allemaal weer teveel eigenlijk. Dus dat betekent inderdaad, herken ik, dat je nog een klein beetje denkt in dat dieet. Denk van dit doe ik daarom, dit moet ik eigenlijk doen, maar ik wil het andere ook.
Maar even, kun je zeggen wat nou het grootste verschil is tussen nu en toen je afviel? In beleving van je doel of is er een trigger? Is er iets waardoor het echt veranderd is?
Ja, weet ik niet. Op een gegeven moment gaf jij mij aan, ik was toen ook even ontevreden. Ik denk dat het einde van de honderd dagen was. Toen kregen we van jou ook nog een persoonlijke spraakbericht. En daar zei je van, ja, maar je past nou toch al in je vliegtuigstoel.
Ja.
Ja, dat klopt. Dat ga ik vanuit dat ik pas. Ja, maar weet je, dat is niet mijn doel. Ja, dat was een deel van mijn doel. Maar dat was niet mijn uiteindelijke doel.
Maar ik denk wel dat dit een hele belangrijke is, eerlijk gezegd. Omdat jij vanaf het begin, toen we begonnen samenwerken, zei je, ik ga deze zomer naar Australië op vakantie en dan wil ik in die vliegtuigstoel passen. En dat heb je bereikt. Dus ik denk, maar dat is inderdaad, dat kan ik me zeggen, dat ik jou dat ook terug gaf toen in die feedback. Dat het belangrijk is om weer een nieuw plaatje of een soort nieuwe beleving van je doel te krijgen. Wil je verder gaan? Want heel, heel, heel vaak is het zo dat mensen dan al een soort tussendoel of een doel hebben bereikt, en eigenlijk dus best al wel tevreden zijn. Eigenlijk vinden dat ze al heel veel goed doen. En daarmee verliezen ze een beetje de urgentie om door te gaan. En ook het belang. En een mens verandert alleen maar als een doel super urgent is en heel aantrekkelijk. Dus heel belangrijk voor je, maar ook echt heel aantrekkelijk voor je. En dat doel van die vliegtuigstoel was natuurlijk super aantrekkelijk en belangrijk en urgent voor je, want je gaat zo meteen. Maar de vraag is, wat komt daarna? Dus ik denk dat het een hele goede is om daar eens over na te denken. Om echt daar, ja, misschien wel gewoon een oefening op te doen. Maar gewoon eens echt te bedenken van, als je nu, stel nou weet je, je komt straks terug.
Dus de komende drie weken, dan heb je waarschijnlijk helemaal vakantiestress, weet je. Je moet allemaal nog dingen afronden en noem maar op. Dus laten we nou zeggen: deze drie weken en de vakantie is jouw doel op gewicht blijven.
Ja. Ik denk dat het beste reëel is. Ja, dat is ook echt mijn doel.
Ja, precies. Nou, dat zit je eigenlijk goed op schema. Dus je zorgt wel dat je echt actief bent, ook op vakantie. Dat je niet de hele dag niks doet.
Maar ja, Australië is ook wel uitnodigend om te gaan wandelen en ontdekken. Maar mijn hardloopschoenen gaan ook echt mee.
Ja, perfect.
Ja, dat is... Ik kan daar bijvoorbeeld wegen, moet ik helaas loslaten daar. Vind ik op zich ook niet erg. Ik heb laatst toevallig even een weekendje uit mogen proberen hoe dat ging. Toen ben ik naar Luxemburg geweest en ik was gewoon niks aangekomen. Dus dat was heel goed. En dat ging ook qua eten ook heel goed en qua bewegen ook heel veel bewogen. En ja, dat is gewoon mijn doel voor nu ook, weet je, hardloopschoenen mee. Gewoon elke dag even, in ieder geval de ochtend, zeven uur op, of hardlopen of even een rondje wandelen. En dan gaan we de dag beginnen met weet ik veel wat.
Helemaal goed. En als je behoefte hebt aan wel een soort ijkpunt, wat die wegen gaan natuurlijk ook zitten, dan kan je altijd jezelf een cijfer geven over de dag. Dus dat je zegt welk cijfer, aan het einde van de dag even bedenken welk cijfer geef ik mezelf qua eten en bewegen en genieten.
Doet die er dan ook bij, want het is dan leuk om die er ook bij te doen op vakantie.
Maar als je dan merkt dat het toch daalt, dan kan je weer net even ietsje scherper worden. Maar goed, laten we dan even dat ook, dus je vakantie in de komende drie weken op gewicht blijven.
Maar daarna is het tijd voor een nieuwe start. Ja, en dan wil ik gewoon echt weer oppakken waar ik ben gebleven, zeg maar drie maanden geleden.
Ja, maar dan is de vraag, waarom wil je dat?
Nou, gewoon ook omdat ik het fijn vind om een bepaalde... Ik mis dan denk ik toch een stiekem die routine wel een beetje, die ik nu heb. Elke ochtend.
Oh, die heb je nu ook. Ja, dus dat is niet een nieuwe start.
Nee, nee, dat is waar. Ja, zo heb ik hem nog niet eens bekeken. Ja, waarom wil ik dat? Nou ja, ik wil gewoon echt nog meer kilo's kwijt, weet je. Ik ben echt nog niet per se gelukkig zoals ik nu ben.
En waarom wil je die kilo's kwijt?
Om lichter in mijn lijf te zitten, nog lichter in mijn lijf te zitten. En nog meer bewegingsvrijheid te krijgen.
En wat zou dat opleveren, bewegingsvrijheid? Wat zou dat doen in je leven?
Ja, dat is een goeie. Daar moet ik even over nadenken. Wat zou mij dat brengen? Ja, sowieso ook het beter in je kleren ook passen. En gewoon elke winkel in kunnen en gewoon iets leuks uit het schap trekken en gewoon passen. Al ging dat de laatste keer al iets beter als dat dat ging, dus dat scheelt. Maar ja, weet je.
Nee, dat is juist eigenlijk niet gunstig.
Nee, dat was niet per se. Maar op zich, weet je, het was wel leuk om... Maar goed, ik zit nog steeds her en der in een XL. Dat heb ik helemaal, ja. Dus dat zijn niet de maten die ik graag benijd, zeg maar.
Nee, dat snap ik. Maar waarom is dat belangrijk? Even serieus. Waarom is dat belangrijk om, zeg maar, kleding te passen... die je in de gewone winkels kunt kopen, die je leuk vindt?
Nou, ik zou het gewoon heel fijn vinden... Dat ik niet alles online moet bestellen. Omdat het in de winkel niet past.
Maar wat voor een gevoel zou je dat geven?
Nou, een stuk gelukkiger. Een stuk blijer ook. Een beetje een beter zelfbeeld misschien ook wel.
Ja. Oké. Ik denk dat dat soms nog wel mist. En denk je dat dat ook de oorzaak is waarom je het nu niet doorzet dan? Want je bent ook wel tevreden nu. Dus misschien is dat ook...
Soms wel, ja. Maar waar ik vooral ook nog tegenaan loop, er zijn gewoon momenten dat ik een soort van los ga op eten. Ik heb toevallig net een paar werkdagen achter de rug dat ik gewoon, nou ja, alles wat los en vast zat, gewoon voor het grijpen had, dat ging mijn mond in. Terwijl ik wel het besef had van, joh, weet je, maar ik had echt een soort van onverzadigbaar gevoel of zo. Ik bleef ook gewoon eten, het was ongelooflijk.
Ja, ook dat gebeurt dus helaas nog wel.
Ja, maar dat is ook niet zo gek, dat gebeurt bij iedereen nog wel eens.
Het was heel, ja, nou en daarmee omgaan, dat zou ook gewoon echt heel veel vrijheid geven, gewoon niet meer het constant moeten eten. Tuurlijk, ik geniet nog steeds van het eten en dat vind ik ook heel belangrijk, maar niet meer dingen in mijn mond moeten stoppen terwijl het eigenlijk niet een 8, 9 of 10 is.
Ja, precies. Maar dan even, want dit is denk ik dat, vroeger denk ik dat dit heel vaak gebeurde. En nu gebeurt het denk ik heel veel minder vaak. Klopt dat?
Gelukkig wel, ja.
Ja, precies. De vraag is of het reëel is om te verwachten dat het nooit meer gebeurt.
Dat geloof ik grappig nog niet.
Ik heb het zelf ook nog steeds. Ongeveer iedereen die ik ken heeft het wel eens. Alleen, kijk, hoe je ermee omgaat is, tenminste, ik spreek even voor mezelf. Als ik zo'n bui heb dat ik van alles eet, dan denk ik daarna, wat was er eigenlijk aan de hand? Dus dan ga ik A, kijken naar de trigger en B, dan denk ik dan, nou ja, ach ja, het was zo'n dag dat ik even in mijn kind gedrag, of even in mijn grijze dekendagen, of weet ik veel hoe ik die noem, maar even in zo'n dagschoot, nou ja, so be it. Maar nu is er weer een andere kant. En als je dat doet, als je het dus niet zo groot maakt. En er geen conclusies aan verbindt over jezelf. En over je manier van omgaan met eten. En het draad weer oppakt. Dan komt het natuurlijk gewoon weer goed. Dan kun je gewoon nog afvallen. Dus dat is wel één. Maar dat weet je volgens mij ergens ook wel.
Maar je gaat denk ik weer twijfelen als het weer vaker gebeurt. En je niet echt resultaat doet.
Ja, nou ik denk dat dat misschien ook daarna mogelijk. Gewoon het niet resultaat boeken, terwijl je voor je gevoel echt wel hele goede dagen hebt.
Ik denk dat jij, als jij je eigen eetgedrag een cijfer moet geven over de afgelopen dagen,
dat je een zeventje scoort, gok ik. Nou, ik had toevallig een iets hoger gescoord deze week, maar nog niet uitpuntend of zo. Het was nog geen tien. Wat had je gescoord, jezelf, deze week?
Volgens mij een zeven en een half of een acht.
Ja, goed, zeven en een half had ik ook kunnen zeggen. Het was iets meer, maar weet je, ik dacht van ja, oké, weet je, ik was ook wel tevreden met het feit dat ik gewoon op gewicht blijf. En dat ben ik ook echt.
Ja, maar dat mag ook, want dat is ook je doel, dus dat is helemaal prima. Maar geloof me, als jij jezelf een 7, 7 à 8, maar zeg maar een kleine 8, scoort, dan val je over het algemeen niet af.
Maar dan blijf je wel op gewicht, inderdaad.
Pas echt, als je die 9's en 10'en weer gaat scoren, val je af. En als je onder de zeven daalt, dan kom je heel lichtjes aan. En daal je onder de zes, dan kom je wat sneller aan. Dat is echt bijna altijd klopt dit. Dus dit is ook een handige, wat ik al bedoelde voor Australië. Maar wat ik denk, is nog even weer terug. Want je hebt het over je zelfbeeld. Waarom wil je na de vakantie echt weer beginnen?
Je zelfbeeld. Maar welk plaatje past erbij? Want dat plaatje, jouw vorige keer werkte jouw plaatje van die vliegtuigstoel heel goed. Dus ik wil eigenlijk heel even nog daarna terug. Want wat zie jij voor je? Als je nou eens denkt aan jezelf in 70 kilo. Hoe zie je dat voor je? Wat doe je dan? Hoe beweeg je dan? Hoe zie je eruit? Heb je daar een plaatje bij?
Dan loop ik hard als een hinde. Toevallig had ik het daar gisteren nog over. Ja, echt dan hardlopen. Soms zie je mensen hardlopen en dat ziet eruit alsof ze er helemaal geen moeite mee hebben. Het zal wel niet zo zijn, maar zo ziet het er wel uit. En ik denk van: ah, weet je, dat wil ik ook.
Oké, dat is mooi. Dus dat is een plaatje wat een hele goede voor je is.
Ja.
Top. En wat past er nog meer bij dat plaatje? Welke kleding heeft die hinde aan?
Ja, gewoon hardloopkleding helaas. Ja, die vind ik lastig. Ik ben nogal lastig met kleding wat dat betreft.
Oké, als je het voorloopt voor kleding, dan moet je iets anders. Dus dat is helemaal geen probleem. Dat is denk ik misschien ook wel het probleem. Maar gewoon überhaupt kleding in maatje, weet ik veel, 36 of 38.
Nou, 36 is misschien wat klein. 38 vind ik prima. Dus ja, gewoon maat 38 aankunnen.
Ja, oké. Maar goed, daar word je niet helemaal warm van.
Word je niet echt warm van, nee.
Dus de hinde word je wel warm van. Waar word je nog meer warm van? Word je warm van, een goed voorbeeld zijn voor je kinderen. Word je warm van...
Dat heeft geen invloed meer, helaas.
Oh, ja, dat is niet precies. Hoe oud zijn ze?
17 en 18. Is wat aan de late kant, maar het kwam altijd.
Oké, ik probeer wat verschillende dingen. Maar waar word je, denk je, warm van? Waarom wil je dit? Wat zie je het allerliefst voor je als je dan denkt? Is het zelfverzekerd zijn in bepaalde situaties, bijvoorbeeld, omdat je het daarover had?
Heb ik wel, ja, dat heb ik wel heel sterk gehad. Maar dat is niet meer zoals het vroeger was. Vroeger was ik echt mega onzeker. En dat is het ook niet meer.
Ik vind je ook heel kwetsbaar. Ook dat we dit nu doen. Echt hartstikke goed. Nee, serieus. Dat vind ik echt petje af.
En dank je wel ook.
Maar dat vind ik ook heel goed. Maar als we het plaatje niet kunnen vinden...
Ja, die is wel lastig.
Om in beweging te komen. Dus het is wel belangrijk om er echt even voor jezelf bij stil te staan. En dat hoeven we misschien niet per se nu in dit gesprek op te lossen. Maar je draait het wel om.
Ja, nou ja, in ieder geval het bewegen ook. Weet je, als ik nu ga wandelen, dan heb ik...
Ja, bewegen.
Ja, bewegen is voor mij wel echt een ding. Ik vind buiten zijn heel fijn. Maar ik merk gewoon dat ik, weet je, voorheen ging ik makkelijk even een uurtje lopen.
Ja.
Nou moet ik zeggen dat soms het leven ook in de weg staat. Weet je, qua drukte heb ik gewoon niet altijd een uurtje.
Maak je het niet vrij?
Nou, dat ook, weet je. Ik maak het wel vrij om te gaan hardlopen, even twintig minuten. Maar ik heb dan niet dat uur om een uur te gaan lopen.
En als je nou eens een doel bedenkt hierop. Dus bijvoorbeeld de Dam tot Damloop volgend jaar.
Ik wou het zeggen, wij hebben hier de Proost Meerloop. Die wil ik al heel lang heel graag lopen. Alleen die is in september, maar dat wordt dan volgend jaar. Want ik ben niet zo heel optimistisch dat ik de vijf kilometer ga lopen nu al.
Dan lijkt me volgend jaar september 10 kilometer een perfect doel.
Ik ben dan blij als ik er vijf kan rennen.
Ja, maar ik voel dat als je zeg maar begint, want je begint pas als je terugkomt van je vakantie. Dus dat is dan september, zeg maar even als nieuwe start.
Ja, dan denk ik dat voor een heel jaar dat je ook wel 10 zou kunnen doen. Je mag jezelf wel een beetje uitdagen hierin natuurlijk. Als jij een heel jaar hebt voor vijf kilometer, de urgentie nog niet zo hoog.
Daarom probeer ik eigenlijk iets te zoeken wat dichterbij is. Want nogmaals, je komt alleen maar in beweging als iets woest aantrekkelijk is of heel urgent.
Maar we moeten iets hebben waardoor je aan... Het is nog steeds geen doel.
Nee, ik wou net zeggen, want we kunnen nu natuurlijk zeggen, nou mooi in de pocket. Maar heel eerlijk geloof ik nog niet dat we het hebben waarvan jij in september zegt, yes, ik ben er helemaal klaar voor. Ik ga er helemaal voor, want ik ga het maar weer helemaal oppakken, want ik wil verder. En wel hier en hier om.
Ja.
Ja, maar het is wel zo. Want die vliegtuigstoel, ik zit even op mijn bord te kijken. Maar daar staat inderdaad ook slanker in de vliegtuigstoel. Ik ben niet zo heel erg van de pretparken. Mijn kinderen wel.
Dus die slepen ons wel eens mee, zo van: kom, we gaan. De laatste keer... was al niet mijn beste dag, dat ik dacht van: dit ga ik even doen, gingen wij in Pony Park Slagharen, gingen wij in de nieuwe achtbaan. Ik ben dus helemaal niet een achtbaanmens. Vroeger vond ik dat fantastisch, nu niet meer zo. En dit was ook nog zo'n stoel waar je dan dat ding in je buik gedrukt krijgt. Niet over je schouders, maar gewoon in je buik. En dat ding wou niet dicht bij mij.
Oh, kijk. Dat hels.
Dus ik had al zoiets van, nou, dit hoeft voor mij niet zo nodig, ik ga er wel uit.
Nee, als je een stoeltje even omruilt met je partner, hij zegt, dan wil het wel.
Nou, ik geloof niet dat ik heel lekker in die rit heb gezeten. Hij wou uiteindelijk wel dicht, maar dat wil ik dus gewoon niet meer. Dat soort dingen wil ik niet meer.
Dit is ook een goeie. Dit is echt een hele goeie. Het schrijft die echt op. Jij hebt het gewoon wel met stoelen, hoor ik al wel.
Ja, ik heb echt wel met stoelen. Ja, maar datzelfde geldt voor van die tuinstoeltjes, weet ik. En die plastic tuinstoeltjes verslucht.
Maar dit zijn goede dingen, want je moet of bedenken waar je echt naartoe wil. En of bedenken wat je echt vanaf wil. Maar dat zou ook een doel kunnen zijn om, je vroeg vond je achtbanen wel leuk. Dus misschien ligt het best wel ook een beetje hier aan dat je het wat minder leuk vindt. Dus misschien is je doel wel in januari naar Walibi en van de heftigste achtbaan gaan, en dan heel relaxed in dat stoeltje.
Ik word daar zo ziek van. Tegenwoordig zo misselijk van die dingen.
Oké, oké. We hebben hier niet een goed doelheffen door het maak.
Ja, dus daarom vind ik het niet meer leuk. Maar goed, dat ik het niet inpas, dat vind ik nog erger.
Ja, precies. Het is zeker wel een doel om er gewoon weer in te kunnen passen. Maar schrijf dat mee, weet je. En probeer dat echt eens te bedenken. Waar kom je dat nog meer tegen? En hoe zou je dat dan het liefste willen? Hoe fijn zou het zijn als je dat wel zou kunnen? Hoe waard zou het zijn dat je daar geen zorgen hoeft over te maken? Hoe fijn zou het zijn als je overal lachend inpast en opstaat en onderuitgezakt en op de kop zit? Weet je wat het dan ook maar is? Omdat je volledig vrij bent in je lichaam, in wat je gaat doen, in hoe je je voelt.
Inderdaad, dat. Gewoon het vrij zijn in wat je gaat doen. Gewoon niet erover na hoeven te denken, ben ik niet te zwaar? Of ben ik niet te dik, pas ik er wel in, hebben ze wel iets in mijn maat, dat.
Nou, maar hier sla je wel op aan, zie ik, grappig genoeg.
Ja, hier sla ik wel echt op aan, ja, grappig. Het heeft wel even geduurd voordat ik dit zelf ook zag.
Maar schrijf deze dingen alsjeblieft op, en weet je, schrijf het gewoon uit. Mijn tip, mijn advies aan je is om echt vanaf september, of tenminste als je terugkomt uit Australië, hier een verhaal over te maken. Gewoon echt even uit te schrijven. Waarom ik het weer helemaal op ga pakken. Waar wil ik vanaf? Waar ga ik naartoe? Weet je, en maak dat plaatje compleet in je hoofd. Met vrij zijn. Met niet over na hoeven te denken. Met niet bang hoeven te zijn. Dat je ergens niet inpast. Of dat je maat niet is. Of weet je, maar gewoon bam, hier ben ik. En het is altijd goed.
Het is waar zijn voor het paard. Nou, weet je, dat zijn van die dingen. Ik rij al jaren niet meer, maar dat is al jaren niet meer hoor. Echt al jaren niet meer. Ik heb dat als kind gedaan. Ik vond dat heel erg leuk.
Nou, dat is een goeie. Maar ik stap niet meer op een paard. Ik vind dat gewoon zielig.
Nou, maar dit is een geniale. Dit is een goeie. Ik zie je helemaal lachen.
Ja, het is een podcast. Jullie zien het niet. Ik zie je zelf stralen. Is dat niet een hele goeie? Als je in september begint. Wanneer vind je het oké voor het paard? Bij welk gewicht denk je dat dat...
Nou ja, ik vind 75 kilo. Ja, dat duurt even. 80, 75, 80 kilo zijn er wel mensen die paardrijden met dat gewicht, toch?
Ja, ongetwijfeld, maar ja, ik ben dan wel weer een uitzondering misschien.
Ja, maar dit is nou een doel dat wel gaat, zullen we dat afspreken? Dat jij gaat voor weer paardrijden? Op het strand of door de weilanden in Groningen? Je hebt ook in Groningen.
Ja, dat zie je niet. Maar gewoon een rit maken, zeg maar. Een rit op een paard.
Is dat niet een fantastisch plaatje? Vrij. Je past erop. Je hoeft je geen zorgen te maken. Je hebt gewoon die paardrijbroek aan in de gewone kledingwinkels. En verdorie, daar ga je gewoon. Hoog te paard.
Ja. Lijkt me echt fantastisch. Ik denk dat dit het wordt. Dat dit het moet zijn. Ik serieus. Ik denk dat jouw doel het allerbelangrijkste is. Waarom je nu eigenlijk tevreden bent. Wat ook mooi is. Dus geniet hier ook een beetje van.
Doe ik ook hoor. We gaan de komende drie weken. En ook in Australië. Ongelooflijk genieten van dat je dit gewoon onder de knie hebt. Weet je, natuurlijk eet je af en toe teveel. Maar je pakt het ook weer op. Je blijft bewegen. Je hebt ook met eten, zeg je, hele goede dagen. Dus je doet dit hartstikke goed. Dus geniet hier ook van. Relatieve rust misschien.
Maar straks als je terugkomt. Ga jij voor dat paard. Voor die rit op dat paard.
Ja, lijkt me echt gek. Doen? Doe ik. Ik ga hier een mooi doel van maken.
Nou, maak het plaatje in je hoofd. Want hetzelfde als die stoel wordt dit een nieuwe stoel. Het paard, het zadel. Het zadel wordt het.
Hartstikke goed. Hé, ik ga je bedanken. Want ik vind het ongelooflijk leuk dat je de eerste kandidaat wilde zijn bij een podcast in deze vorm. Ik vond het in ieder geval heel leuk om een keer uit te proberen. Ik wil graag aan iedereen die luistert vragen om je reactie achter te laten. Is dit iets? Moet ik verder gaan met dit soort podcast op deze manier?
Maar Hilda, voor jou echt petje af, ongelooflijk dapper en leuk dat je je vraag wilde stellen en dat je zo open bent en dat je mee wilde werken. Dus dankjewel.
Jij ook, bedankt. Ik wens je ongelooflijk veel plezier in Australië, geniet er echt heel erg van en we hebben zeker nog contact, want ik verwacht natuurlijk wel ergens volgend jaar een foto op een paard.
Maar sowieso spreken we elkaar vast nog wel.
Yes. Komt goed. Hé, dankjewel. Tot ziens.
Nou, dit was de podcast. Een soort coachingspodcast met Hilda. Ik ben dus heel benieuwd wat jullie ervan vinden. Maar als jij nou ook ergens tegenaan loopt en je denkt, goh, het lijkt me toch wel leuk om daar een keer over in gesprek te gaan met Mieke, dan kan dat. Meld je dan aan. Stuur een mail naar info@miekekosters.nl. Daar kun je ook je reacties op deze podcast heen sturen. En ja, wellicht nodig ik jou heel graag de volgende keer uit in een podcast.
Maar in ieder geval gaat Hilda terug het zadel in na de vakantie. En dat plaatje, terug in het zadel, zal ze echt nog vaak nodig hebben de komende tijd. Bij een tegenslag, als het toch een keer teveel heet, hup, terug in het zadel. Bij het gevoel, oh, het lukt mij nooit, hup, terug in het zadel. Jij bepaalt waar je heen gaat, jij zit aan de teugels.
Maar ook als de collega's zeggen, ach, je mag toch wel genieten? Ja, dat doe ik zonder overeten. Ik geniet veel meer van die ritten op het paard of terug in dat zadel dan van overtollige dingen in mijn mond stoppen.
Maar hoe dan ook, wat voor Hilda geldt, geldt ook voor jou. Je komt alleen maar in beweging als je weet wat je wil, als je er echt warm van wordt en als je daarvan gaat stralen. De vraag, wat is woest aantrekkelijk voor jou?