Het geheim van slanke mensen · aflevering 156
156 – Alarm... de regie ontglipt me. Ik word te makkelijk met hier een hapje, daar een cracker, daar een snoepje te veel....
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit wanneer de regie over je eetgedrag ontglipt. Mieke Kosters bespreekt vijf alarmbellen, waaronder hannissen met regieacties, acties die je dagelijks doet om regie te pakken, en geen nee zeggen tegen lekkers. Mieke Kosters legt uit dat je dan moet stilstaan bij je werkelijke behoefte in plaats van te overeten. Deze aflevering is voor wie merkt dat het net iets te makkelijk wordt met eten.
Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag?
Mieke Kosters legt uit dat je eerst moet herkennen welke alarmbellen bij jou aangeven dat de regie ontglipt, zoals hannissen met regieacties of geen nee meer zeggen tegen iets lekkers. Vervolgens ga je in de helikopter, stel je jezelf de vraag wat je werkelijke behoefte is, en kies je een echte oplossing in plaats van eten.
Hoe stop ik met eten op de automatische piloot?
Mieke Kosters legt uit dat onbewust eten begint met kleine dingen zoals een extra cracker bij de lunch of een koekje bij de koffie, zonder dat je het doorhebt. Mieke Kosters adviseert om dan even stil te staan, een paar keer in en uit te ademen en te bedenken wat er op dat moment speelt.
Waarom eet ik altijd te veel?
Mieke Kosters legt uit dat overeten vaak hoofdhonger is in plaats van maaghonger, je hebt dan eetdrang terwijl je lichaam geen honger heeft. Trek je een lijn onder je hoofd, dan zit trek onder de lijn in je maag en boven de lijn in je hoofd, en bij hoofdhonger is eten niet de oplossing.
Hoe verander ik mijn eetgedrag?
Mieke Kosters raadt aan om vijf persoonlijke alarmbellen te herkennen, zoals minder persoonlijke verzorging, meer klagen of geen nee meer zeggen tegen lekkers, als signaal dat de regie ontglipt. Op het moment dat een alarmbel afgaat, neem je bewust de tijd om je werkelijke behoefte te achterhalen in plaats van te overeten.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Echt even stilstaan, even tijd nemen voor jezelf, even een paar keer in en uit ademen, even te bedenken, wat speelt er nu? Wat is nou eigenlijk echt mijn behoefte op dit moment?
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Tijd voor een nieuwe podcast en ik wil het hebben over de situatie waarin je misschien herken je dat wel: je wilt graag afvallen, je wilt graag regie hebben, maar regelmatig, zonder dat je dat echt bewust doet, zonder dat je het echt door hebt, stop je toch iets in je mond. Dat kan een extra cracker zijn bij de lunch die bam die zo naar binnen werkt, zonder dat je je eigenlijk bewust bent van wat je aan het doen bent. Kan ook zijn dat koekje wat je bij de koffie krijgt op het terras, een tractatie die iemand voor je meeneemt, kan van alles zijn. Maar dat gebeurt je eigenlijk steeds vaker, terwijl je graag wilt afvallen. Als je dat herkenbaar vindt, luister dan vooral verder.
Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik het geheim van slanke mensen met je. Nou, dat doe ik in de podcast, maar dat doe ik ook in boeken. Ik heb zeven boeken geschreven, meer dan 350.000 boeken verkocht. En boek acht, jawel, mijn nieuwe boek heb ik net ingeleverd bij de uitgever. Dus die komt eraan. Nou, superblij dat dat gelukt is. Maar dat betekent ook dat ik nu weer meer tijd heb om podcast op te nemen, optredingen te geven en te ontwikkelen. Dus mocht je daar interesse in hebben, ga snel naar miekekosters.nl.
De podcast van vandaag gaat over alarmbellen. Daar heb ik ook net een inspiratiemail over rondgestuurd. Dat is een nieuwsbrief die ik wekelijks wil rondsturen. Als je denkt, goh, dat vind ik eigenlijk wel interessant, meld je dan even aan op miekekosters.nl voor de inspiratiemail. Snel verder nu met de podcast.
Goed, ik ga het dus hebben in deze podcast over de situatie waarin je toch steeds of te vaak eigenlijk iets eet. Waardoor je niet echt meer afvalt. Vaak is dat het resultaat ervan. Maar echt slecht gaat het verder ook niet. Je bent gewoon net iets te makkelijk eigenlijk. Nou, voor mij betekent dat, is dat een alarmbel. Zo noem ik het. Ik zeg altijd, ik heb een heel aantal alarmbellen waarvan als ik me daar bewust van word, dan weet ik, hé, ik moet even alert zijn. Ik moet even opletten. Want ergens in mijn leven ontglipt de regie me een beetje. Dat kan een momentopname zijn, dat kan iets langdurig zijn, maar heel vaak zijn het ook gewoon niet per se hele zware of serieuze dingen, maar gewoon dat ik net even wat te druk ben of net even wat te veel over mijn eigen grens heen ga op een bepaald gebied, weet je. Of net even wat meer tijd voor mezelf nodig heb, ik noem maar wat. Maar als ik dit uitzicht dus in bepaald gedrag bij mij. En een van de dingen is dus dit onbewuste, ja, net iets te makkelijk worden eigenlijk. Nou, op het moment dat zo'n alarmbel rinkelt, op het moment dat zo'n alarmbel gaat, dan weet ik wat mij te doen staat. En dat geldt ook voor jou. Wat je dan te doen hebt is, ja, eigenlijk, ik zeg de situatie schreeuwt me om één ding en dat is zelfbewust zijn.
Echt even stilstaan, even tijd nemen voor jezelf, even een paar keer in en uit ademen, even te bedenken, wat speelt er nu? Wat is nou eigenlijk echt mijn behoefte op dit moment? Wat heb ik nodig om weer meer regie te kunnen pakken, om weer meer bewust te kunnen worden, om de puntjes zeg maar weer op de i te zetten? Nou, dat is de vraag.
Want, kijk, wat je dan ook maar nodig hebt of wat er ook maar speelt, overeten is het niet. Dat heeft niemand nodig. Dat heb jij zeker niet nodig in je leven. Dat doe je alleen maar omdat je iets anders nodig hebt wat je jezelf niet gunt of waar je jezelf niet bewust van bent of waar je dus niet bij stilstaat.
Maar als je wel de tijd neemt om even stil te staan bij jezelf, als je weet wat je werkelijke behoefte is, als je weet wat er speelt, is het echt makkelijker om de regie op je eetgedrag weer terug te pakken. Omdat je dan veel beter een echte oplossing kan zien, kan vinden. Ik bedoel, ben je te druk? Nou, kun je zorgen dat je wat rustiger wordt? Of wat kun je nog meer doen om te ontspannen? Of kun je hulp vragen van iemand? Of kun je eerder naar bed gaan, omdat je juist dat nodig hebt? Dus je kunt veel eerder een echte oplossing kiezen. En daarmee neemt je eetdrang weer af. Dus die drang om over te eten wordt dan gelijk weer minder. En je kunt natuurlijk direct stoppen met overeten, omdat dat toch niet werkt.
Nou, om dat te kunnen doen, om stil te staan bij jezelf, moet je dus weten wanneer het voor jou tijd is om in die helikopter te gaan. Wanneer is het nou voor jou tijd om echt even alert te zijn? Om even die tijd, even een pas op de plaats te maken. Even die tijd voor jezelf te nemen, eigenlijk te pakken.
Nou, ik heb in ieder geval vijf, ongeveer vijf alarmbellen die ik echt inmiddels in de loop der jaren heb erkend. En die ik ook steeds makkelijker herken. Waardoor het ook weer makkelijker is om in te grijpen. Omdat ik weet als zo'n alarmbel gaat, is het echt niet zo dat ik per se alweer veel te veel eet. Dat is heel vaak helemaal nog niet het geval. Ik weet alleen wel dat als een van die alarmbellen speelt in mijn leven, als ik die herken, als ik die zie, dan ontglipt de regie me ergens een beetje. En dan moet ik wel alert zijn, want voordat ik het weet, uit zich dat wel in meer eet hangt. Dus hoe eerder je bewust wordt van, hé, alarmbel, let even op, hoe minder snel je echt vervalt in overeten.
Nou, ik geef je als voorbeeld gewoon mijn alarmbellen. En ja, ik ben benieuwd wat die van jou zijn natuurlijk. Kijk eens wat dat voor jezelf is. Maar daar komen ze.
Mijn eerste alarmbel, en dat is een hele heldere, is dat ik ga hannissen, noem ik het maar, hannissen met mijn regieacties. Dus regieacties zijn acties die je echt elke dag doet, zonder discussie, no matter what, dat doe jij dagelijks. Want je weet, als ik die regieactie doe, dan zet ik mezelf aan, dan pak ik makkelijke regie, dan ben ik nog lekker bezig. En dan wordt het ook echt makkelijker om je aan je basis eetpatroon te houden, omdat je dat gewoon dagelijks doet.
Nou, over regieacties heb ik al eerder een podcast opgenomen. Dat is podcast 51, weet ik. In ieder geval, dus als je denkt, ja, ik wil er graag meer over weten, raad ik je aan om die ook even te luisteren.
Maar, kijk, ik geloof dat je spreekt van een gewoonte, een slanke gewoonte in dit geval, als je dat doet, in 85% van de gevallen, zonder al te veel discussie in je hoofd. Merk ik dus dat ik in meer dan 15% toch ga discussiëren of mijn regieactie niet gaat doen, maar dat het in ieder geval weer wat moeizamer wordt, dan is dat een alarmbel. Tadaa, opletten, wat speelt er echt? Nou, dat is de eerste.
Mijn tweede alarmbel, en dat is voor mij een hele belangrijke, is dat ik helemaal geen nee zeg tegen iets lekkers op een dag. Kijk, ik geloof, voor mij is de vuistregel, en ik ben ervan overtuigd dat jij ook heel veel aan deze vuistregel kan hebben. Voor mij is de vuistregel dat als ik op gewicht wil blijven, moet ik minimaal één keer nee zeggen tegen iets waar ik wel zin in heb. Of tegen iets wat ik wel lekker vind. En dat kan heel bewust gaan, maar dat kan ook vrij onbewust gaan.
Dat kan bewijs van spreken zijn dat ik in de keuken sta en dan toch die kast opendoe en wat lekkers wil pakken. Dat ik dan denk, oh nee, dat wil ik helemaal niet. En de kast weer dicht doen. Dat is een hele expliciete nee. Maar het kan ook eigenlijk wel een soort van onbewust gaan. Of tenminste dat ik er helemaal niet zoveel mee bezig ben. Maar dat ik wel bij de lunch bijvoorbeeld denk, oh dat was wel heel lekker. Maar dat ik denk, nee, maar ik neem sowieso niet nog een cracker. Want dat doe ik niet. Dat is ook een nee, zeg maar. Maar dan gaat hij misschien wat makkelijker. Wat vanzelf, wat meer vanzelf.
Maar hoe dan ook. Als ik weet, aan het eind van de dag. Ik heb eigenlijk helemaal geen nee gezegd. Ik heb eigenlijk gewoon alles waar ik echt een beetje zin in had gedaan. En nogmaals, het hoeft dus niet te betekenen dat je dan extreem overeet. Het betekent alleen dat je niet echt nee zegt. Voor mij weet ik dat dat een alarmbel is. Want dan schiet ik een beetje uit de regiezone. Want in de regiezone zeg ik toch echt wel minimaal één keer per dag nee tegen iets wat ik wel lekker vind.
Wil jij nu afvallen, dan heb je niet genoeg aan één keer nee. Dan moet het wel minimaal drie keer nee zijn tegen iets waar je wel zin in hebt. Dus dat is even voor als je echt nog wilt afvallen. Maar dat is voor mij een hele belangrijke alarmbel.
Nou, wat ook een alarmbel is, is voor mij persoonlijke verzorging. Als ik gemakkelijk word, ik werk natuurlijk veel thuis, dus ik hoef me ook niet altijd op mijn paasbest te kleden. Maar als ik geen leuke kleding aan doe, de hele dag in een joggingbroek loop, zonder make-up de deur uitgaan. Maar ook bijvoorbeeld als ik makkelijker word in mijn benen, onze haren of zo scheren. Weet je, al dat soort dingen hebben een beetje met elkaar te maken. En makkelijker wordt in de make-up niet afhalen 's avonds. Er zijn heel veel van dat soort voorbeelden. Maar ik weet, als ik makkelijker word qua persoonlijke verzorging, dan is dat ook een alarmbel. Dan moet ik ook even uitkijken, even bedenken, wat speelt er waar behoefte aan.
Alarmbel number four is ontevredenheid. Klagen, roddelen, dat is ook een alarmbel. Als ik mezelf hoor praten over anderen, en dat is niet per se heel gemeen. Het kan ook over politici zijn die ik niet ken, of de mode, of het haar van de prinses, of whatever. Maar als ik ontevreden ben, dan schiet ik dus sneller in klagen. Of het praten over andermans problemen. En ik weet inmiddels dat als ik mezelf dat hoor doen, dat het gewoon tijd is om de helikopter in te gaan. Dan moet ik even kijken, want ik hou er helemaal niet van. Dus als ik dat toch doe, dan speelt er iets bij mij. Dan moet ik even naar mezelf kijken in plaats van naar anderen.
Nou, en de laatste alarmbel, en dat is een bekende, een oude bekende, die zeg ik vaker.
En dat is dat ik geen maaghonger heb, maar hoofdhonger. Dus dat betekent dat ik inderdaad steeds weer die eetdrang ervaar. Dat is vaak al als het iets verder al is. Weet je, dat ik echt weer eetdrang heb. Dus de neiging heb om vaker wat te eten. Terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet wil. Vaker weer naar de kast lopen als ik thuis ben, et cetera. Nou, dat is ook echt een alarmbel.
Als jij dat herkent, die eetdrang, doe dan ook, nogmaals, dat heb ik al vaker verteld, maar het blijft toch echt een gouden tip. Trek een soort lijn even onder je hoofd en vraag jezelf eens af, waar zit mijn trek? Is het in je maag, dus onder de lijn? Ja, dan heb je gewoon werkelijk trek of werkelijk honger. Nou, dan zeg ik altijd, als je binnen een uur wat gaat eten, verdraag het. Een beetje trek kun je best verdragen, maar is het boven de lijn, dan zit het in je hoofd. En dan heb je geen trek, maar dan heb je hoofdhonger.
Ja, dan geldt, als honger niet je werkelijke probleem is, is eten niet de oplossing. Nou, dan is het tijd om in die helikopter te stappen en te kijken, wat speelt er in je leven?
Nou, mijn vraag aan jou is, wat zijn jouw alarmbellen? Waarvan weet jij inmiddels, zeker als je al langer bezig bent met afvallen, dan herken je het misschien wel. Waaraan merk je dat je gewoon even alert moet zijn. Dat je even wat tijd aan jezelf moet besteden, even moet stilstaan bij wat zijn mijn behoeftes, wat heb ik nu nodig, hoe kan ik zorgen dat ik weer sneller terugkom, zodat je weer bewuster wordt, bewuster van de keuzes die je maakt en weer nee zegt tegenover eten. Zeker weten dat je je direct tien keer beter voelt als je dat weer doet.