Het geheim van slanke mensen · aflevering 157
157 – Danielle viel af van 100 naar 75 kilo door deze podcast te luisteren, zo kun jij dat ook.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen vertelt Danielle hoe ze afviel van 100 naar 75 kilo door haar eetgedrag te veranderen in plaats van steeds nieuwe diëten te proberen. Mieke Kosters bespreekt met Danielle hoe ze stopte met shakediëten en het weekend volproppen voor het maandag weer 'moest', en hoe ze leerde zichzelf geen lekker eten meer te ontzeggen. Zo viel Danielle 18 kilo af en leerde ze regie pakken over haar eetgedrag. Deze aflevering is voor wie na jaren jojoën blijvend wil afvallen zonder dieet.
Kan je afvallen zonder dieet?
Danielle deed jarenlang shakediëten en at zich in het weekend vol, wetend dat ze maandag weer moest stoppen. Via de podcast leerde ze dat ze zichzelf geen lekker eten hoefde te ontzeggen en viel ze zo 18 kilo af zonder dieet.
Hoe val ik blijvend af?
Danielle zegt dat je jezelf echt de tijd moet geven en niet moet denken dat je binnen een paar maanden op je gewicht bent. Bij grote aantallen kilo's, zoals haar 18 kilo, duurt het volgens haar al snel meer dan een jaar.
Hoe stop ik met emotioneel eten?
Danielle stelt zichzelf de vraag of ze hoofdhonger of maaghonger heeft. Bij maaghonger kijkt ze of ze binnen een uur gaat eten en wacht ze dan nog even, bij hoofdhonger geeft ze er soms aan toe maar eet ze niet meer een hele zak chips leeg.
Hoe viel Danielle af van 100 naar 75 kilo?
Danielle stuurde Mieke Kosters een mail over haar verhaal en ging tijdens het sporten de podcast Het geheim van slanke mensen luisteren omdat ze niet wist hoe ze het moest aanpakken. Ze leerde zichzelf geen lekker eten meer te ontzeggen en viel zo 18 kilo af, na eerdere pogingen met shakediëten en een periode van puur eten na een waarschuwing van de huisarts.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Het belangrijkste, dat ik mezelf geen lekker eten ontzeg. Ik denk dat dat de grootste verandering was, want daar ging het de hele tijd mis.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 432Programma afvallen zonder dieet: hoe werkt de appLuister →
Aflevering 429Tips afvallen zonder dieet: wat zeven vrouwen deeldenLuister →
Aflevering 403Blijvend afvallen zonder dieet: hoe Fijke 20 kilo afvielLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Ik voel me absoluut zelfverzekerder, omdat ik me weer voel zoals ik hoort te zijn. Ook draag ik nu kleding weer die ik leuk vind, en niet alleen meer zwart, meer kleur. Ik durf weer strakkere kleding aan, bloter. Ik durf mijn lichaam te laten zien. Ik straal weer en ik voel me lekkerder in mijn lichaam. Dit is waar ik me goed bij voel, zoals ik hoort te zijn. Als ik eerder in de spiegel keek, dacht ik, zoals ik eruit zie, zo voel ik me niet. Maar nu klopt het weer.
Dit was een heel klein stukje uit een mail die ik kreeg van Danielle. Het was een hele mooie mail en ik heb haar gelijk teruggemaild. Mag ik een podcast met je opnemen? En dat mocht dus vandaag de podcast met Danielle. Die is afgevallen van 100 naar 75 kilo.
Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat is ook de titel van mijn eerste boek. Ik heb inmiddels zeven boeken geschreven over eetgedragsverandering. Boek 8 komt eind dit jaar, begin volgend jaar, in ieder geval rond januari uit. Ik geef trainingen en daarover lees je van alles op miekekosters.nl.
Nu snel verder met de podcast met Daniela. Ja, ik ben in gesprek vandaag met Daniela. En dat kwam omdat Daniela mij een mail stuurde, een hele uitgebreide mail, waarin ze zei, goh, ik heb begrepen dat je het leuk vindt om ervaringsverhalen te horen. Nou, ik heb er eentje. En ik heb de mail gelezen en het was een ontzettend leuk verhaal. Dus ze zit hier naast me en dan kan ze het helemaal zelf vertellen. Daniela, welkom. Hartstikke leuk dat je mee wil doen. Hartstikke goed.
Nou, jouw mail begon eigenlijk toen je, je bent nu nog steeds jong. Hoe oud ben je, als ik vragen mag?
Ik ben 30 jaar.
Oh ja, dat zie je nog steeds jong, dat zag ik al. Maar je mail begon dat je zei, als klein meisje was ik eigenlijk altijd slank. Maar op een gegeven moment ben ik aangekomen. Kun je iets over je achtergrond vertellen? Iets over hoe dat bij jou is gegaan in je leven?
Ja, zeker. Ik ben eigenlijk altijd een slanke meid geweest, inderdaad. En ongeveer vanaf mijn 17e, toen ben ik langzaam aan mijn hand wat aangekomen. Wat moeilijke dingen meegemaakt in het leven. En dan ga je snel eten. Ik ben ook een emotie-eter wat dat betreft. Ik heb eigenlijk ook mezelf nooit goed gevoeld in mijn lichaam toen ik zwaarder werd. Dus ik wilde ook heel graag weer lichter worden. En daar heb ik heel veel pogingen voor gedaan. Heel veel verschillende diëten geprobeerd. En ik ben meestal ook wel iets afgevallen. Dat lukte vaak wel.
Alleen op een gegeven moment moest ik natuurlijk op gewicht houden. En dat was best wel een uitdaging. Meestal kwam ik ook gewoon weer aan. Meer ook dan voordat ik ging afvallen. Dus ja, dat lukte niet.
Grappig. Eén ding hoor, over wat jij zegt. Dat vind ik altijd wel, ik dacht, ik ga het toch even noemen. Het is misschien wel leuk om te weten. Er is ooit eens onderzocht dat van nature ongeveer de helft van de mensen gaat eten bij stress. Of als ze moeilijke dingen mee te maken. Maar de andere helft niet, juist niet eigenlijk. Maar van de mensen die overgewicht heeft, is ongeveer 80-90% eet bij stress. Dus dat is wel heel herkenbaar, dat gebeurt heel vaak. Maar er is ook aangeleerd gedrag. Dus wat dat betreft, je kunt het ook weer afleren. Nou, dat heb jij natuurlijk ook een beetje gedaan.
Ben ik weer bezig, ja.
Ja, ben je weer bezig, precies. Maar vertel verder, want je kwam dan toch steeds weer aan. En toen zei je, op een gegeven moment zei je, woog je toch bijna 100 kilo, klopt dat?
Ja, ik was 100 kilo op mijn zwaarste inderdaad. En toen was ik echt helemaal klaar mee. Toen dacht ik echt, dit wil ik niet langer.
Hoe oud was je toen, als ik je vraag?
Ik denk dat dat in 2020 was, dus dat is drie jaar geleden.
Dus ja, op dat moment toen dacht ik, ik ga weer diëten. Ik had al wat shakes diëten gedaan in het verleden en dat had wel een aantal keer geholpen. Dus dat ging ik weer doen en meestal dan van tevoren, dan dacht ik, nou, dan begin ik maandag. En dat weekend wat er dan vooraf kwam, dan ging ik naar de winkel en dan kocht ik chips en dan kocht ik worstjes en kaas. En dan weet ik veel, alles werd gekocht, want maandag, dan mocht ik niks meer.
Nou, en dan ging ik maandag goed beginnen. En dat ging een tijdje goed, maar dan ging het me niet snel genoeg. Of, nou, meestal was het ook zo, dan wilde ik in de zomer slank zijn. Maar dan begon ik een paar maanden voor de zomer. Ja, dat werkt natuurlijk niet, want dan ben je nooit slank in de zomer. Dus ik was ook eigenlijk altijd teleurgesteld. Dus dat, nou ja, dat maakte ook dat ik niet doorging, zeg maar. Of dat ik iedere keer dacht, ja, zie je wel, het lukt niet.
Maar goed, dus iedere keer deed ik wel een poging. En dan viel ik wel een beetje af, maar kwam ik ook vaak weer aan, omdat ik ook vaak weer begon met dat weekend, wetende, maandag ga je weer stoppen met alles. Dus dat weekend dan had ik weer alles wat los en pas zat, zeg maar.
Ja, heel herkenbaar. Ja, natuurlijk goed. Hé, en wat is er toen, wat was de ommekeer, zeg maar? Wat is er veranderd?
Nou, op een gegeven moment was er een vriendin van mij, die heeft gezegd, ik ga jou helpen met avondmaaltijden maken, met schema's maken. Dus we gingen ook echt samen bij elkaar zitten. Ze hadden allemaal foldertjes mee en dan liet ze mij het werk doen. Zoek jij me uit, wat wil je eten? En dan maakten we gewoon een menu voor de hele week.
Wat leuk.
Dus ja, dat heeft me heel erg geholpen.
Mag ik even één vraag? Want wat hielp daar aan, zeg maar? Heb je daarmee geleerd anders eten of gezonder eten? Of zeg maar, wat voegde dat toe bij jou?
Nou, vooral lekker eten. Ik haal er niet zo van koken. Ik wil liever niet te lang in de keuken staan. Ik wil niet te veel boodschappen doen. Dus het moet gewoon allemaal heel makkelijk. En wat ik lekker vind. Dus daar heeft me vooral mee geholpen om dat samen te stellen. Dus iedere avond als ik dan eens ging eten, was het ook echt iets waar ik naar uitkeek en wat makkelijk te maken was.
Ach, wat leuk zeg.
Nou, toen ben ik uiteindelijk ook wat afgevallen. Maar dat kon ik niet volhouden, omdat ik toch nog bleef snoepen. Of nou ja, daar ging het mis te maken.
Ja, snap ik.
Ik kende vooral. En toen was ik weer rond de 93 kilo, denk ik. En ik had wat gezondheidsklachten, ben ik naar de huisarts gegaan en toen bleek dat ik een verhoogde leverwaarde had. De huisarts heeft toen ook tegen mij gezegd, als je zo doorgaat, dan heb jij diabetes. Nou, daar ben ik heel erg van geschrokken. Toen dacht ik ook echt, dit wil ik echt niet, echt no way dat mij dit gaat overkomen. Dus dat was ook echt wel een punt dat ik dacht, nu gaat het veranderen.
Dus ik vroeg ik aan de huisarts van, heb je ook tips, hoe moet ik dat dan gaan doen? En de huisarts zei, nou dan moet je minder suiker gaan eten. En ik dacht, ja dat is nog steeds heel onduidelijk, maar hoe moet ik dat dan doen? Dus de huisarts zei, nou dan moet je gewoon vers gaan eten. Niet meer makjes, geen chips, geen chocola, gewoon groente, fruit, eigenlijk gewoon zo puur mogelijk. Dus dat heb ik een tijdje gedaan, vier maanden volgehouden, zeven kilo afgevallen. En dat kon ik natuurlijk ook niet volhouden, want uiteindelijk kreeg ik weer trek in lekker eten. Dus toen kwam ik weer wat aan.
En om me heen zag ik ook dat andere mensen aan het afvallen waren. En daar raakte ik ook door gemotiveerd. En toen dacht ik, ja, je bent eigenlijk wel goed bezig geweest die laatste maanden. Je gaat gewoon door. Dus ja, ik was gewoon heel strijdlustig. Ik dacht, nu gaat het me gewoon echt lukken. Alleen ik wist niet hoe.
En toen kwam je met mij in aanraking en dat was de podcast, toch? Ja, dat klopt.
Hoe kwam je daarbij? Ik was aan het sporten. Ik luister altijd muziek om te motiveren, maar ik dacht ik wil ook gewoon iets motiverends horen. Iemand die me vertelt, zo moet je het doen, want ik wist gewoon niet zo goed hoe ik het moest aanpakken. Dus toen vond ik jou. En toen ben ik begonnen bij podcast 1 en toen had je eerst nog niet zo veel podcasts. Dus op een gegeven moment was ik er doorheen, maar begon ik gewoon weer opnieuw te luisteren. En dat heeft me gewoon super geholpen.
Wat leuk. En wat is het belangrijkste dat je eruit hebt gehaald, denk je? Het belangrijkste, dat ik mezelf geen lekker eten ontzeg. Ik denk dat dat de grootste verandering was, want daar ging het de hele tijd mis. Dat ik niks lekkers meer mocht eten. En dat mocht ineens bij jou. Dus dat vond ik ook zo'n openbaring, dat dat mocht, überhaupt.
En hoe heb je dat toen gedaan? Ben je dat toen gaan inplannen dan of zo? Of hoe heb je het precies aangepakt?
Ik heb een tijdje mijn calorieën bijgehouden. Wat ik at overdag, het ontbijt, lunchen en avondeten ging op zich wel goed. Alleen het snacken in het weekend of door de week of uit eten gaan, thuisbezorgd bestellen, daar ging het mis. Dus ik ben minder gaan eten, maar nog steeds wel de lekkerste dingen. Dat is ook vaak gezegd. Wel het allerlekkerste, maar niet meer alles. Dus dat was echt een stemmetje die heel vaak door mijn hoofd ging. Cijfers geven aan eten. Voelen in mijn lichaam. Vind ik dit echt lekker? Wil ik dit echt? Of is het omdat ik gewoon zin heb in eten? Dat ik vind dat ik dat verdien?
Of wat voor reden dan ook. Toen hoeveel ben je afgevallen? In totaal dit jaar of afgelopen jaar 18 kilo.
Zo, wauw. Hartstikke goed zeg. En je stuurde ook hele leuke foto's mee. Ik weet niet zeker of ik die erbij kan zetten. Maar dat je echt heel aan het sporten was ook.
Ja, dat klopt inderdaad. Ja, sporten heb ik eigenlijk nooit opgegeven. En dat vond ik altijd leuk om te doen. Dus dat ben ik nu ook blijven doen. Alleen nu sporten heeft niet meer het doel om af te vallen. Maar ik sport omdat ik het leuk vind. Omdat ik fit en gezond wil zijn. En ik had wat klachten. En ik had last van mijn schouder en mijn knie. Daar ben ik vooral op gaan trainen. En ik wilde heel graag de mudderrun nog een keertje doen. Alleen dan niet als een slome slak achteraan lopen. Ik wilde iets meer conditie hebben. Dus daar heb ik voor getraind.
En? Heb je hem al gedaan?
Ja, ik heb hem gedaan. Het ging ietsje beter. Ja, ik ben nog niet tevreden over mijn conditie.
Ga je het nog een keer doen of niet?
Ja, absoluut. Ja, ik wil volgens jou nog wel een keertje
Nou, tijdens het afvallen heb ik heel vaak de gedachte gehad. Dat ik het niet kon. Of zie je wel, je bent niet goed bezig. Mijn gewicht stond ook vaak stil op de weegschaal. Dat waren de momenten dat ik heel vaak al wilde opgeven. En dan moest ik ook echt tegen mezelf zeggen. Nu ga je door. Als je niks doet of je gaat weer terug naar je oude patroon. Ja, dan gaat sowieso niks veranderen. Dus dat heb ik echt herhaald in mijn hoofd. En dat was niet makkelijk. En wat ook opvallend was, is dat ik dacht dat ik een andere persoon zou zijn. Als ik 75 kilo zou zijn. Dat ik dan, ik weet niet zo goed hoe ik me moet omschrijven, maar een soort van gelukkiger of me anders zou voelen. Maar dat was dus niet zo. Dus dat was wel even bijzonder toen ik op dat gewicht kwam. En ik dus me gewoon nog steeds mezelf voelde. En dat was ook goed. Ik voel me wel lekkerder en zelfverzekerder in mijn lichaam. Het voelt alsof ik hier thuis ben in mijn lichaam.
Mooi. Maar ik voel me niet per se gelukkiger. Want een slanke lichaam, dat is heel fijn. En daar voel je je goed in. Maar dat bepaalt niet het geluk.
Nee, wat mooi. Want ik zeg dit heel vaak. Omdat mensen heel vaak denken, als ik eerst maar eens afval, dan begint mijn fantastische grootste leven. Dan ga ik alles meemaken wat ik nu niet meemaak en dan word ik gelukkig en noem maar op. En dat is niet zo. Slanke mensen zijn natuurlijk ook niet altijd gelukkig. Ik bedoel, dat zit hem echt in jezelf en hoe je met dingen omgaat. Maar goed, op het moment dat je kunt kiezen voor jezelf en beter zorgt voor jezelf, durf je vaak wel meer en andere dingen aan. Of kun je meer aan, doe je meer. Zoals deze podcast bijvoorbeeld. Want jij zei, dat had ik anders nooit gedaan. Vroeger nooit gedaan, of wel?
Nou, ik vond het wel een beetje spannend, ja. Maar ik was enthousiast dat ik het ook wel heel graag wilde delen, inderdaad.
Hé, en wat heeft het je dan opgeleverd, denk je? Zijn er dingen waarvan je zegt, ja, maar daarin voel ik wel dat het veranderd is?
Nou, het heeft me opgeleverd dat ik sowieso absoluut zelfverzekerde voel in mijn lijf. Ik voel me weer zoals ik hoort te zijn. Ja, wat dat betreft ben ik echt een stuk zelfverzekerder. En ik merk ook dat ik weer kleding met kleur draag. Ik durf mijn lichaam weer te laten zien. Ik heb wat strakkere kleding aan, wat meer bloot. Ja, ik voel me gewoon weer lekker in alles wat ik draag. En ik denk dat ik dat ook uitdraag, uitstraal.
Jij hebt het tijdens de podcast ook vaak gehad over dat als je regie pakt over het eten en het afvallen. Dan ook meer regie krijgt in het leven. En ik heb toen heel vaak ook nagedacht tijdens die podcast van, nou, hoe is dat dan voor mij?
Ik vond het eigenlijk heel moeilijk. Ik herkende dat niet zo, omdat ik me eigenlijk wel goed voelde. Perfect. Ja, alleen dat was best wel, ja, ik was toen heel erg aan het zoeken van... Waar heb ik nog meer regie nodig? Ja, omdat ik dat kan voelen zeggen. Nou, weet je, dat hoeft natuurlijk niet, hè? Bij jou is het een heel aanwijsbare oorzaak. En daarom ben je enorm in dat diëten geschoten eigenlijk. En daar ben je nu uit. En ik denk dat dat super is.
Kijk, ik weet van mezelf. Ik had dat toen ik de eerste keer afviel ook niet echt heel erg dat gevoel. Ik had wel door dat ik merkte. Hé, zo werkt dat doorzetten. Zo werkt dat kiezen voor jezelf. Zo werkt dat toch af en toe echt zeggen van ja, maar ik vind dit belangrijk. Om maar een voorbeeld te gaan als wij op vakantie waren. Dan zei mijn man, zullen we weer uit eten gaan? En dan zei ik, nee, ik ben al drie keer geweest de afgelopen tijd. Ik wil niet, want ik wil niet teveel eten. Vroeger had ik me altijd aangepast in dat soort situaties. En nu, omdat ik meer keuze wilde maken voor mezelf, daar begon dat toen mee. Merkte ik, hé, maar zo werkt dat. Als ik beter weet wat ik wil, kan ik ook beter voor mezelf kiezen. Hoef ik niet me altijd aan te passen. Of weet je, ben je gewoon wat steviger. Ik merk het ook in grenzen stellen op werk, naar mijn kinderen toe. Dus in dat opzicht merk ik dezelfde principes, dat ik die breder toepas. Maar het kan natuurlijk heel goed dat je het niet nodig hebt. Ik heb jaren, heb ik dat ook niet heel erg ervaren.
Ja, maar ik heb ook wel weer periodes gehad dat ik wel weer een beetje wegzakte. En dan kan je wel op die principes, kan je ook toepassen op andere dingen. Dat is een beetje hoe ik er in ieder geval naar kijk.
Ja, nou, mits ik jou dit hoor zeggen, denk ik ja, op mijn werk is het ook wel wat veranderd. Maar los van het eten was ik daar ook wel mee bezig hoor. Dat ik op mijn werk ook wat steviger in mijn schoenen wilde staan. Dus misschien is het wel een combinatie geweest met het eten ernaast.
Het is een beetje kip-ei, dus het is natuurlijk niet zo. Je kunt ook beginnen met een aantal dingen aanpakken, steviger gaan staan. En dan denk ik, ja, maar dan pak ik ook het eten steviger aan. Maar het zijn diezelfde principes. Eigenlijk is dat waar het om gaat. Waar je dan precies mee begint, maakt niet uit. Of dat het tegelijk gaat. 9 van de 10 keer. Het is echt niet zo dat het volgtijdelijk hoeft. Maar 9 van de 10 keer gaat het vaak gelijk. En ja, dat is gewoon, als je het niet ziet als dieet, maar meer als keuzes maken, bewust kiezen, echt weten wat je wil. En je niet laten afleiden door al die stemmetjes, al die saboterende dingen. Dat principe geldt eigenlijk natuurlijk in heel veel situaties. Dus in dat opzicht geloof ik heilig dat het op veel meer dingen toepasbaar is als je het nodig hebt.
Ja, precies. En die eigen stem wat je zegt is ook wel heel belangrijk, dat je weet wat je wil.
Ja, nou als je niet weet wat je wil, kijk voor jou wat ik wel mooi vind in je verhaal is dat je zegt, de dokter zei dat ik anders richting diabetes ging. En dat is wel, dat is, overigens heb ik dat ook net in mijn boek beschreven, dat is heel vaak, ja dat noem ik leidensdruk. Als het zeg maar de pijn groot genoeg is, als je zo doorgaat, dan gaan mensen vaak echt veranderen.
Nou ja, dat is heel mooi beschreven. Dat wilde ik echt niet.
En toen dacht ik, nu moet er wat gebeuren. En je zei wel, ik ben ook een soort emo-eter bij stress. Hoe ga je daar nu mee om?
Ik sta wat meer stil bij hoe ik me voel. Ik stel me vaak de vraag of ik hoofdhonger of maaghonger heb. En als ik dan wel maaghonger heb, dan stel ik me ook de vraag: ga ik binnen nu een uur eten? Dan kan ik best even wachten, heb ik eerder, of ga ik later eten, dus dan heb ik eerder even wat nodig, dan neem ik wat. En heb ik hoofdhonger, nou soms dan geef ik daar naar toe, maar dan eet ik niet meer een hele zak chips leeg. En dat deed ik voorheen wel. En het is ook niet zo dat ik helemaal geen hele zak chips meer heb leeggegeten, dat is me nog steeds wel eens gebeurd. Alleen dan baal ik ook niet meer zo van mezelf en dan denk ik gewoon: nou, morgen ga ik weer verder. En dan eet ik morgen een koekje minder of iets anders niet. Dus ik ben ook niet meer zo streng voor mezelf. En ik mag nog steeds wel iets lekkers eten als ik dat wil.
Ja, mooi hoor. Dus dat zegt, je hoofdhonger dan meer voelen en soms geef je nog wel naar toe, vind ik ook herkenbaar hoor, maar dat het inderdaad minder is. En waarschijnlijk minder vaak ook, of niet?
Ja, maar dat komt ook omdat ik heel erg mijn doel scherp heb, dat ik echt weet waar ik naartoe wil. En ik heb ook vaak tegen mezelf gezegd: je kunt nu chips gaan eten, maar dan duurt het ook iets langer voordat je slank bent. En je mag chips eten. En dan word je alsnog wel slank, alleen dat duurt het dan een beetje langer. Dus op een gegeven moment, dat was vooral in het begin, toen heb ik ook heel lang de chips ook echt vermeden. Het was ook zo dat ik op een gegeven moment dan bang werd voor de chips. En dat ik ook mezelf echt ging dwingen, zo van: nou, je moet even wat chips eten. Maar dan kon je het helemaal niet eten. En dan kwam je weer in dat dieet denken. En dat is ook niet goed. En dat is dus wel gelukt.
Ja, dat was heel erg beland zoeken. Ja, wat leuk, wat goed. Hé, en wat is nou, je had wel lekkers mogen eten, het is je grootste eye-opener eigenlijk. Wat zou je anderen aanraden?
Wat ik anderen zou aanraden? Nou, luisteren naar je podcast. Geloof in jezelf, dat dat heel belangrijk is. Je moet je niet laten misleiden door het stemmetje in je hoofd, want het stemmetje is continu aanwezig. En het is een lange termijn doel, dus dat moet je ook echt goed voor ogen houden. Je moet niet denken dat je binnen een paar maanden op je gewicht bent. Tenzij je misschien een paar kilo wil afvallen, maar als je echt grote getallen wil afvallen, zoals die 18 kilo die ik kwijt wilde, dan moet je echt tegen jezelf zeggen: dit gaat wel meer dan een jaar duren. Dus echt jezelf wel de tijd geven eigenlijk.
Absoluut, ja. En gewoon niet opgeven, want met opgeven bereik je sowieso niks.
Hé, je hebt een paar keer over je doel gehad, maar kun je vertellen wat jouw doel is? Nou, ik vraag het ook nu, omdat je natuurlijk op gewicht bent. En wat ik vaak hoor, is dat mensen dan moeite krijgen met het plaatje rondmaken: wat wil ik nog? Maar goed, gelukkig zei jij al: ik sport omdat ik het leuk vind. Want dat scheelt, want dan ga je daar in ieder geval mee door. En dat geldt natuurlijk ook voor je eten. Als jij je eten gewoon lekker vindt, ga er ook gewoon mee door, dan hoef je misschien niet verder af te vallen. Maar dan gaat het om één of twee keer nee zeggen tegen iets waar je wel zin in hebt op een dag. Terwijl als je echt slanker wil worden, dan moet je minimaal drie keer wel nee zeggen tegen iets waar je wel zin in hebt. Dat zijn een beetje van die vuistregels waar je best wel wat aan hebt, vind ik. Ik merk zelf altijd, als ik de hele dag nooit meer nee heb gezegd, dan moet ik toch een beetje uitkijken. Want dan glipt er ergens iets van de regie weg, zeg maar.
Ja, ik snap precies wat je bedoelt. Ja. Dat heb ik ook wel eens gehad, dat het ook gewoon even een paar weken of zelfs een maand of twee maanden heeft stilgestaan. En dan zei ik nog steeds wel een paar keer nee, maar dan had ik toch nog wat andere dingetjes waar ik dan geen nee tegen zei. En dat waren de momenten dat ik niet afviel. Dus toen wist ik ook vaak weer van: nou, nu moet je even weer in de app gaan kijken hoeveel calorieën je aan het eten bent. En toen kwam ik erop wel achter dat het net even weer iets te veel was. En dus inderdaad, ik weer een extra keer nee moet zeggen.
Ja, nou heel herkenbaar. Hartstikke leuk om je verhaal zo te horen. Ik vind het, dank je wel dat je wilde meewerken en dat we deze podcast mochten opnemen. Heb jij nog een vraag of opmerking dat je zegt van: goh, dit zou ik graag nog willen weten of willen toevoegen? Of iets wat je nog kwijt hebt?
Nou, eigenlijk niet. We hebben het al gesproken.
Nou, hartstikke goed. Dan laten we het hier gewoon bij. Dan nogmaals dankjewel. Ongelooflijk leuk. Ik zet hem zo snel mogelijk online. Want ik denk dat het een heel inspirerend verhaal is. Dankjewel.
Graag gedaan.
Ik ben benieuwd.