Het geheim van slanke mensen · aflevering 163
163 – Lachen om een taart van 8000 kcal
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen vertelt Mieke Kosters over een cheesecake van 8000 kcal die ze met haar kinderen bakte. Mieke legt uit dat schuldgevoel na te veel eten voortkomt uit de gedachten die je erover hebt, niet uit de calorieën zelf. In plaats van streng te worden of alles-of-niets te denken, leert ze relativeren en lachen om een uitschieter. Deze aflevering is voor wie zich schuldig voelt na overeten en het eetgedrag wil veranderen.
Hoe ga ik om met schuldgevoel over eten?
Mieke Kosters legt uit dat je het incident klein moet houden in plaats van groot te maken: je hebt een keer wat meer gegeten en dat betekent niets voor je hele leven. Als je het groot maakt met schuldgevoel, verlies je de relaxedheid en wordt de kans dat je opgeeft groter.
Waarom voel ik me schuldig na het eten?
Schuldgevoel ontstaat door de gedachten die je hebt over wat je hebt gegeten, niet door de hoeveelheid calorieën zelf. Mieke Kosters legt uit dat je gedachten bepalen wat je voelt en dat je daarmee grote impact hebt op je gedrag.
Hoe ga ik om met perfectionisme en alles-of-niets denken bij eten?
Als je een uitschieter groot maakt, denk je al snel dat alles verpest is en ga je juist meer eten of jezelf heel streng straffen, bijvoorbeeld door te gaan hardlopen of bijna niets meer te eten. Mieke Kosters raadt aan het incident klein te houden en te zien als iets wat nu eenmaal een keer gebeurt.
Wat is de psychologie achter overeten?
De psychologie achter overeten zit in de gedachten die je erover hebt: maak je een uitschieter groot met schuldgevoel, dan raak je in een strijd en geef je sneller op. Maak je het klein en kun je erom lachen, dan blijft het licht en heeft het geen invloed op je verdere eetgedrag.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Als jij doorhebt dat jouw gedachten bepalen wat jij voelt en dat je daarmee heel veel impact hebt op je gedrag, dan kun je hier iets mee doen, maar dan kun je hier ook iets van leren.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Nou, gisteravond was ik thuis met mijn kinderen, alle drie toevallig, en we gingen eten halen en toen had ik een recept gezien op Instagram van een cheesecake met speculoos. Nou, ik hou enorm van speculoos en dat leek me echt lekker. Dus ik zei tegen mijn zoon van, joh, is dat niet dat? Zullen we dat maken? Oh, is dat leuk? Dat wil ik wel doen na het eten. Dus ik zei, nou prima, ik ga naar de winkel, ik haal ingrediënten. Nou, over die taart wil ik het graag hebben in deze podcast. Mijn naam is Mieke Kosters en in deze
In deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat doe ik ook in mijn boeken. Ik heb zeven boeken geschreven. Boek acht komt eind dit jaar uit en ik geef trainingen. Ik ben bezig met een nieuwe training. Daar kan je nu aan meedoen in combinatie met mijn boek. Meer informatie daarover vind je in de gratis training die ik geef. En die kun je ook nog volgen. Daar kun je je gewoon voor aanmelden op miekekosters.nl. Dat is een training van een uur. En daarin vind je de vijf redenen waarom diëten niet werken als je blijvend wil afvallen. En wat wel werkt.
Nou, de taart begon niet zo goed, want ik had een ingrediënt gekocht en ik had zelf eten gemaakt. En toen ging mijn zoon beginnen en zei hij, ja, er moeten eieren in. Nou, die hadden we niet in huis en die was ik ook vergeten te kopen. Nou, zo was er nog iets. Er kon geloof ik slagroom bij, was ik ook vergeten. Dus dat ging allemaal niet. Maar hij zei, ah, wacht maar, hij kan goed koken.
Dus hij zei, weet je wat, ik maak er wel wat van. Dus hij pakt die speculoos en maakt een soort vulling. Ik had nog de bodem gemaakt. Nou, en hij ging er eigenlijk mee verder. En ja, wij vonden het best wel lekker wat we zo'n beetje proefden tussendoor.
Dus we hadden die taart gemaakt. We moesten zes uur in de koelkast. Nou, daar hadden we natuurlijk geen geduld voor en geen tijd voor. Dus we hadden hem twintig minuutjes in de vriezer gedaan. Toen dachten we, nou, dat is wel goed. En wij nemen een stuk. Mijn kinderen hadden allemaal best wel een groot stuk. Ik zei nog, doe mij maar een klein stuk.
Want ik had er wel in de gaten dat het een behoorlijk zware taart was. En toen namen we dat, nou ik denk een paar happen, zeiden we allemaal, oeh, hij is wel wat zwaar op de maag. Ja, hij is toch wel, hij is wel pittig. Ja, hij was ook best lekker, maar wel, er zat niet veel lucht in, zal ik maar zeggen.
Ik zei, ik zou het toch eens uitrekenen. Hoeveel calorieën zouden er nou in zo'n taart zitten? Nou, mijn kinderen zitten er niet helemaal in, maar die gingen gokken. En de een gokte 4000, de ander 5000, de ander 3. En ik ging het uitrekenen. Zat er in die taart die we even zomaar hadden gemaakt, 8000 calorieën. Nou, dat heb ik nog nooit gehoord. Maar echt, wij schoten zo ontzettend in de lach.
En ik had dus daarvan al een vrij groot, of vrij groot, was niet super groot, maar wel een stuk gehad. Ik denk zeker 400 calorieën. Mijn kinderen hadden stukken van zeker 800 calorieën gehad. En daar zaten we aan tafel. Wij zeiden, vind je het gek dat we zo vol zitten? Wij zijn taart, dat is gewoon vier keer een dag, een normale dag eten voor iemand. Nou, daar moesten wij echt heel erg om lachen. En ik moest er later nog wel even aan
Omdat ik dacht, dit is toch wel echt leuk hoe dat is gegaan. Maar ook leuk, vind ik, hoe dat in mezelf werkt. Kijk, ik dacht, als ik deze taart, als dit gebeurt bij sommige mensen die in mijn training zitten. Maar ook heel veel, en ook ik zelf, hoe ik vroeger was als het ging om afvallen. En ik had zo'n taart gemaakt en ik had gewoon al een heel stuk opgegeten. En ik kwam er later pas achter wat dat betekende. Dan had ik het waarschijnlijk heel groot gemaakt. En dan had ik daar waarschijnlijk schuldgevoel over gehad. Dan had ik onrust gevoeld van ja, dit is toch niet goed. Ik moet afvallen, ik moet het goed maken, ik moet het compenseren. Zie, ik moet weer aan de bak nu. Nou, dat idee.
Maar dit is precies wat er gebeurt. Want nu lachten we erom. Sterker nog, mijn zoon die had later op de avond nog trek. Dus die had nog een groot stuk. Nu lachten we erom en bleef het heel licht. En bleef het heel luchtig en bleef het eigenlijk heel grappig. Dus dat is wat je gedachten doen. Wat ermee gebeurd is, omdat wij erover lachten, het relativeerden, ja, deed het verder niks met mijn gevoel, behalve dat ik een hele leuke avond had. En het deed überhaupt niks met mijn eetgedrag. Ik bedoel, ik wilde sowieso verder niks eten, maar daar had ik ook echt geen behoefte meer aan, kan ik je vertellen.
Maar hier gaat het om. Als jij doorhebt dat jouw gedachten bepalen wat jij voelt en dat je daarmee heel veel impact hebt op je gedrag, dan kun je hier iets mee doen, maar dan kun je hier ook iets van leren.
Want als je het dus heel groot zou maken, oh wat heb ik nou gedaan, oh wat verschrikkelijk, oh deze taart, oh weet je nu, dit is funest voor mijn gewicht. Als je het super groot zou maken, dan zou ik of hebben gedacht, alles is verpest, laat maar, en dan nog meer gaan eten. Overigens, dat kon bijna niet zo vol ik zat. Maar goed, dat zou in principe ook nog kunnen. En zeker vandaag zou dat dan nog kunnen.
Of je wordt juist heel streng. Je denkt, ik moet het goed maken. Ik moet morgen gaan rennen. Maar ja, er is een hele storm, maar dat maakt niet uit. Dit moet beter of ik moet morgen bijna niks eten, et cetera.
Dus ja, mensen vragen dan wel eens aan mij van, is dat dan erg als je zo streng wordt? En mijn antwoord is dan, nou op zich niet. Als je compenseren gewoon ziet als iets wat in jouw leven past en hoort en wat ik in ieder geval zelf ook al heb, dan is dat geen probleem als je er geen last van hebt. Maar als jij, doordat jij je schuldig voelt en denkt ik moet hier wat mee, alleen maar in een strijd belandt, alleen maar denkt in moeten, ja dan is het wel schadelijk. Want dan verlies je de relaxedheid, dan verlies je de lol in afvallen en dan is de kans dat je opgeeft veel groter.
Dus, dat is in beide gevallen geldig, als jij het heel groot maakt, of je nou doet alles is verpest, of te streng, dan ga je weer sneller van alles of niets eten. En het gevolg daarvan in beide gevallen is dat je dus veel eerder opgeeft. Of dat je weer enorm veel strijd ervaart, moeten, et cetera, en dan geef je uiteindelijk ook op.
Dus, erom lachen mag je best wat vaker doen. Dat dacht ik in ieder geval voor mezelf. Nou, dat doe ik dan nu. Inmiddels ook, dat heb ik inderdaad geleerd.
Maar dat kan jij ook leren. Want hou het eens zo klein als het werkelijk is, als je een keer wat meer hebt gegeten. Of het nou zo'n taart is of iets anders wat jij hebt gegeten. Maar hou het klein. Je hebt een keer wat meer gegeten. Moet je je even voorstellen wat dat betekent in je hele leven. Niks. Helemaal niks. Het is een incident. Het is iets kleins, weet je.
En ja, dit is echt waar ik echt in geloof, is dat afvallen met mijn aanpak, met mijn methode, gaat echt om anders omgaan met eten en met jezelf. Dus echt duiken in je eigen gedachten, in je eigen gevoelens en daarmee in je eigen gedrag. Weet je, dat is echt anders dan een dieet, want daar zit de crux dat je dit verandert, hoe je naar dit soort situaties kijkt, hoe je naar tegenslagen kijkt, hoe je naar teveel eten kijkt.
Het draait om dat anders leren denken en anders doen, waarmee je ook andere gevoelens ervaart en waarmee alles lichter wordt, waarmee afvallen lichter wordt, waarmee je gewicht lichter wordt, waarmee je leven luchtiger wordt, waarmee je meer lacht, waarmee het ook leuker is om wel weer minder te gaan eten. Omdat je het doet vanuit willen, ja nou ja, er kan er af en toe eens wat gebeuren, who cares.
Dat lichter, luchtiger en dat meer lachen, die keuze heb jij ook. Dat kun je echt ook doen, dat kun je echt leren.
Maar goed, mensen zeggen weleens, ja dat zeg je dan wel, maar hoe dan? Want ik voel het nu niet zo, ik heb gisteren teveel gegeten en dat voelt echt slecht. Nou, als dat zo is, dan is dat jouw realiteit. Wat je dan kan doen, is echt die onrust
Gaan benoemen. Gewoon benoemen wat er speelt. En verdragen. Gewoon bedenken, ja, dit is nu wat ik voel. Maar ondertussen kun je je dan wel op iets anders richten, wat wel voldoening geeft. En dat hoeft dus niet per se op hetzelfde gebied te zijn. Het kan ook zijn dat je, weet ik veel, een kleurplaat gaat inkleuren. Of dat je gaat focussen op wat je te doen hebt door je werk. Maar doe iets wat, zeg maar, wel voldoening geeft. Maar daarnaast mag je natuurlijk wel leren van deze situatie.
Even terug naar mijn taart. Nou, ik kan daar zeker van leren. Namelijk dat ik echt even moet kijken naar het recept voordat we zoiets beginnen. Want dit was ook zonde. Het was gewoon te zwaar om lekker te zijn, zeg maar. Weet je. Dus je kunt ervan leren. Een nieuwe strategie kiezen. Maar in dit geval is dat een ander recept bijvoorbeeld zoeken. Of het lichter maken. Maar als het hele andere dingen betreft. Het kan ook zijn een gesprek aangaan, een keuze maken, een andere strategie kiezen, weet je. Maar dit kan dus allemaal samengaan, daar gaat het juist om.
Je kunt alsnog een goede dag hebben, dus je richten op dingen waar je voldoening krijgt, en leren van de situatie die is geweest, en nog steeds, nou, die stenen in je maag voelen, die nekpijn, dat fladderende gevoel, dat gestresste gevoel in je lichaam, dat kan allemaal samen. Het een sluit het ander niet uit. Dus je kunt je onrustig voelen en toch kiezen er een betere dag van maken. En ervan leren.
Is het daarmee dan leuk, op het moment dat je je wel richt op dingen die voldoening
geven, heb je dan een leuke dag? Nee, niet per se. Want je voelt die onrust nog. En die steen zit nog in je maag. Maar het leven is niet altijd leuk. Of makkelijk. Of harmonieus. Of licht. Of altijd volgens plan. Dat heb je te verdragen, maar dat kun je ook verdragen. Dat kan ieder mens verdragen, want dat is zoals het is. Ja, dat is een beetje een cliché, maar het is echt waar. Weet je, het leven is niet altijd leuk. Daar moet je ook helemaal niet naar willen streven. Waar je naar kunt streven is, ondanks alles wat er speelt, er toch het beste van maken. En je wel degelijk richten op je doelen. En op het moment dat je dat iedere keer doet, dan komt de zon ook weer terug. Dan krijg je de flow weer terug en dan krijg je die lichtheid, die lucht ook weer terug. En dan kun je er meer om lachen en je verliest 100% zeker je kilo's.