Het geheim van slanke mensen · aflevering 17
17 – ‘arme ik’ mag geen eten meer. Over stoppen met emotie-eten
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit wat emotioneel eten is. Mieke legt uit dat overeten vaak begint met arme ik, het slachtofferige gevoel waarbij je eten gebruikt om jezelf te troosten. Mieke geeft drie stappen om regie te pakken op een emotioneel moment: energie en een besluit nemen, bewustwording van wat er speelt, en verantwoordelijkheid nemen zonder eten. Deze aflevering is voor mensen die merken dat stress of een moeilijke dag leidt tot overeten.
Wat is emotioneel eten?
Uit onderzoek blijkt dat emotie eten eigenlijk niet bestaat als eten bij emoties, legt Mieke Kosters uit. Wat er gebeurt is dat je emoties wegeet, je onderdrukt wat je voelt in plaats van het te erkennen.
Hoe stop ik met emotioneel eten?
Mieke Kosters geeft drie stappen: eerst energie en een besluit nemen dat je de baas bent over je eetgedrag, dan bewustwording van wat er echt speelt, en dan verantwoordelijkheid nemen zonder eten.
Waarom eet ik als ik geen honger heb?
Mieke Kosters legt uit dat je dan uit hoofdhonger eet in plaats van maaghonger, en dat er altijd iets achter die eetdrang zit wat je op dat moment niet aan wil gaan.
Waarom eet ik te veel bij stress?
Mieke Kosters legt uit dat eten bij stress een vluchtreactie is: je dempt de gevoelens die je niet wilt voelen, maar het lost niets op aan de situatie zelf.
Hoe stop ik met troosteten?
Mieke Kosters raadt aan om bij troosteten eerst te voelen wat er speelt, en daarna voor echte troost te kiezen zoals contact zoeken of rust nemen, in plaats van eten.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Als honger niet je probleem is, is eten nooit de oplossing.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 441Emotioneel eten stoppen: verdriet wegeten eet ook trots wegLuister →
Aflevering 419Waarom eet ik als ik geen honger heb: grijpen naar chips?Luister →
Aflevering 408Emotioneel eten behoeften: waarom je eet zonder hongerLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Mijn naam is Mieke Kosters, ik ben de oprichtster van Skinny Minds en in deze podcast deel ik heel graag de Geheimen van Slanke Mensen met je. Dat is ook de titel van mijn eerste boek, Het Geheim van Slanke Mensen. Ik heb zeven boeken over afvallen zonder dieet geschreven en ruim 300.000 exemplaren verkocht.
Met Skinny Minds trainen we duizenden vrouwen in eetgedragsverandering. Het is mijn missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen lachend in de spiegel te kijken. Elke dag chocola, 12 kilo eraf, het kan.
Ik was gewoon aan het schelden. Zelden had ik zo'n stomme voetbalwedstrijd gespeeld. We hadden onze wedstrijd met 13-2 gewonnen, moterbenen. De grootste overwinning die we ooit hebben gehad. En ik, ik zag werkelijk niks positief. Ik vond alles stom, super chagrijnig was ik. Ik wilde weg, ik wilde naar huis, ik wilde chocola.
Goed, ik ga deze aflevering met je hebben over emotie eten. Het eten als je, zoals ik, na de voetbalwedstrijd super chagrijnig was. En dat was afgelopen week, speelde dit bij mij en het was echt heel raar. Ik snapte mezelf helemaal niet, zo ben ik eigenlijk helemaal niet, zo chagrijnig. Terwijl het natuurlijk echt een hele goede wedstrijd was. En echt heel erg leuk dat we met zoveel gewonnen hadden. En mijn man, die is de coach van mijn team. Nou, die vond het helemaal top. Die kon daar ook niet over ophouden. Mijn vriendin had voor het eerst in vijf jaar gescoord.
Die waren allemaal super enthousiast. En ik voelde me helemaal niet goed. Nou, de dag erna werd ik wakker. En toen was ik nog niet vrolijk. En ik dacht, het klopt toch niet, hè? Deze hele situatie, dat ik zo chagrijnig ben, dat past eigenlijk helemaal niet bij me. En opeens dacht ik, oh nee, ik heb ze weer, hormonen.
Weet je, ik had mezelf eigenlijk wijsgemaakt dat ik er overheen was. Ik heb al heel lang vrijwel geen last van de overgang en andere dingen niet. Dus opeens dacht ik, shit, dit is het. Het gevoel dat er zo'n grijze deken over je dag ligt. Maar ook die ruime kilo die er zomaar in één keer bij is op de weegschaal en die ik echt niet kan verklaren met eetgedrag of ander gedrag. En dat had ik vorig jaar best wel vaak. Ja, ik noem het maar van die grijze dekendagen. Van die zware dagen. En bij mij duurde dat steeds een dag of twee, drie. En dan is de zwaarte zomaar weg. Dan is de zwaarte zo weer weg en ziet de wereld er weer zonnig uit in de weegschaal. Gelukkig ook. Nou, inmiddels kan ik mijn zonnebril weer opzetten, gelukkig maar.
Maar ja, je zult je misschien afvragen, waarom val ik je lastig met mijn hormonen? Nou, dat is omdat ik nu zo blij ben met hoe ik ermee omga. Het verschil met vorig jaar is voor mij nu heel erg groot.
Vorig jaar, toen ik vaker van dit soort, ja, ik noem het maar even down dagen had. Het ging eigenlijk meestal gepaard met teveel eten. Te veel lekkere dingen eten. Weet je, in die dagen dat ik het dus zwaar had, dat als een grijze deken lag, zei ik altijd, ach, daar hebben we het weer. Het zijn maar een paar dagen per maand. Oh, ik heb het nu ook wel heel zwaar. En hop, dan ging ik weer een stuk chocolade naar binnen, want dat is waar ik dan behoefte aan had. En ja, dan bleef ik er een beetje in hangen. Dan ging ik daarmee door en oké, na een paar dagen als het weer voorbij was, dan pakte ik die regie op mijn eetgedrag ook wel weer terug. Maar echt afvallen lukt dan niet. Daarvoor eet je dan toch te veel te vaak.
En dat deed ik deze week niet. Dus deze week, ook al had ik er wel weer last van, ik was niet het zonnetje in huis. Maar ik hield wel regie op mijn eetgedrag. En ik bleef er dus niet in hangen. En dat is super goed nieuws.
Want het punt is, je kunt dus, je hoeft er niet in mee te gaan. Je kunt dus wat er ook maar speelt, wat er ook maar speelt qua emoties. En dat kunnen dus hormonen zijn, zoals dit voorbeeld. Maar het kan ook gedoe thuis zijn. Het kan stress zijn, het kan zijn dat je te druk hebt. Maar wat er ook maar speelt, je hebt toch echt zeker weten een keuze. Je hoeft niet in overeten te vluchten. Je kunt kiezen voor niet eten. Je kunt kiezen voor de regie op je eetgedrag. Maar daarvoor moet je niet in je eigen twijfel stappen of in je eigen smoesjes. Zoals ik vorig jaar deed van, ach, het is maar een paar dagen, ik heb nu ook wel heel zwaar. Dus je moet er niet mee gaan en niet mee aan de haal gaan. En niet in blijven hangen.
Nou, op zich is dit natuurlijk niet nieuw voor me. Dat weet ik eigenlijk al heel langer. En jij waarschijnlijk ook. Ik zeg altijd, als honger niet je probleem is, is eten nooit de oplossing. Dus als er dingen in je leven spelen, waardoor je meer eetdrang hebt. Waardoor je die neiging hebt om te gaan eten. Ja, dan is dat natuurlijk niet altijd slim om daar aan toe te geven. Want sterker nog, het lost gewoon helemaal niks op. Iedere keer dat jij eet als jij je zo voelt, dan is het enige wat je eigenlijk doet, is het dempen van de gevoelens die je hebt, omdat het vaak negatieve gevoelens zijn. En die wil je niet voelen, die wil je niet ervaren, je wil er niet aangaan, je wil geen confrontatie aangaan, je wil eigenlijk vluchten dempen, vluchten vermijden.
Het is een stressreactie. En heel veel mensen die te zwaar zijn, die vluchten vermijden met eten. Dus die gaan die gevoelens weg eten eigenlijk. En dat is wat emotie eten is. Mensen zeggen vaak, nou emotie eten, dus je zou denken aan een eetje bij emoties.
Maar er is ooit een onderzoek geweest en dat vind ik altijd nog super interessant. En dan moesten mensen een groep, moesten een hele zielige film kijken, extreem zielige film. En daarna kwamen ze in de ruimte, stond allemaal lekker eten. En dan was het een wachtruimte en daarna moest ze, ik geloof ik, de smaak van ijs testen of iets dergelijks. Maar er werd hun verteld dat het daarover ging, over die smaaktest. Maar waar het eigenlijk om ging is dat ze mensen observeerden in die wachtruimte om te kijken hoeveel mensen nou aten na zo'n superzielige film. Nou, dat was één groep. De tweede groep die dat deed, die moest diezelfde film kijken, die keek diezelfde film. Maar daar werd tegen gezegd, je mag niks voelen bij deze film. Je mag geen emoties laten zien, je moet je emoties allemaal onderdrukken. Die tweede groep had geloof ik anderhalf keer zoveel in die wachtruimte dan de eerste groep.
Dus emotie eten bestaat eigenlijk helemaal niet. Wat het is, is emoties weg eten. Is niet willen voelen wat er speelt. Is niet erkennen wat er in jouw leven aan de hand is. Maar is dat weg eten? Eigenlijk is dat dempen met eten, is dat weg eten? En nou ja, voor de meeste mensen die te zwaar zijn, doen dit wel.
En ik dacht vroeger, zei ik altijd, ik ben geen emo-eter. Maar ja, ik voel ook gewoon niet zoveel. Ik ben knetterend oplossingsgericht. Ik denk altijd als er iets speelt of er is iets. Nou, dan ga je kijken wat is er aan de hand. Wat kan ik doen? Pats, dan kies je een oplossing en dan ga je daarvoor. Dan kom je eigenlijk vaak niet bij je gevoel. Dus bij mij zit er niet zo heel veel connectie, nou zat vooral, tussen mijn hoofd en mijn lichaam. Want gevoelens voel je vaak in je lichaam. En gedachten zitten dan weer vaak in je hoofd.
Dus ik zei altijd, ik ben niet zo'n emo-eter, want ik voel gewoon niet zoveel. Inmiddels weet ik dat het niet waar is. Dat het ook een smoesje is. Omdat ik wel vaak te veel wil eten, terwijl ik eigenlijk helemaal geen trek heb. Dus ik eet wel uit hoofdhonger in plaats van uit maaghonger. En ja, er zit altijd iets achter die eetdrang. Je hebt dat niet zomaar. Er speelt dan iets wat je waarschijnlijk niet aan wil gaan op dat moment.
Nou, sinds ik dat weet, is die keuze die je altijd hebt, die iedereen altijd heeft, voor mij in ieder geval veel duidelijker. Want nu weet ik, hé, ik heb weer eetdrang, ik wil eigenlijk afvallen of ik wil in ieder geval niet aankomen, maar ik heb toch de hele tijd de neiging om naar de kast te lopen zonder dat ik trek heb. Oh, wacht eens even, dan speelt er iets.
Wat speelt er dan precies? En op het moment dat je deze theorie kent, dat je dit weet, is het dus voor mij in ieder geval makkelijker om die keus te maken. Maar goed, ik kende deze theorie vorig jaar ook. Dus de vraag is van mij, dat wat ik interessant vind is, waarom lukt me dat nu wel om die regiekeuze te maken en lukt me dat vorig jaar niet?
Nou, uit mijn recente, dus de ervaring van afgelopen week, heb ik eigenlijk drie dingen kunnen concluderen voor mij. En ik denk dat er drie dingen essentieel zijn om wel die regiekeuze te kunnen maken op een moeilijk moment. Op een emotioneel moment of in ieder geval op een moment waar iets speelt wat je eigenlijk liever niet wil.
Het eerste is, dat draait om energie, je eigen energie en het besluit wat je hebt genomen. En dat staat eigenlijk voor, je moet ergens besloten hebben van, ik ben de baas over mijn etengedrag en ik heb er zin in om die regie te pakken. Dat is één.
Het tweede is bewustwording. Hé, daar is arme ik. Wat speelt er? Wat is er echt aan de hand? Wat voel ik?
Dat is de tweede, bewustwording. En de derde is, je moet bereid zijn die verantwoordelijkheid te nemen. Geen eten voor 'arme ik'. Want eten helpt niet. Want dat is mijn probleem helemaal niet.
Als ik daar nou iets meer op inga. Is die eerste dus. Dat je energie hebt en het besluit hebt genomen. Ik ben de baas over mijn eetgedrag. Dat is voor mij echt een heel groot verschil met vorig jaar. Ik heb ergens begin dit jaar in januari besloten. Dat ik met 100% commitment ga voor mijn doel dit jaar. Dus wat er ook gebeurt. Ik doe wat nodig is. Ik grijp in. Ik zet door. Al moet ik op mijn kop staan om mezelf weer te herpakken. Dit besluit is heilig. 2022 is mijn fitste jaar ooit. En ook mijn beste jaar sinds tijden. Tot nu toe in ieder geval. En dat blijft ook zo. Want ik heb dit besloten. Ik heb er zin in. Ik heb echt lol in regie pakken. Ik heb lol in minder eten. In bewust kiezen. Ik vind het super fijn dat ik weer iets afval. Ik blijf helemaal niet meer hangen in machteloosheid. Iedere keer denk ik. Ik heb een keuze. Blijf ik in de staat van lijden of stap ik eruit. Dus ik blijf er niet in hangen. Geen gedraal of getwijfel. Wil ik dit wel? Het lukt me ook niet. Nu ik ouder ben, gaat het allemaal veel moeilijker. Dat soort dingen denk ik elke keer. Onzin. Het gaat erom dat ik me goed voel. Dan volgt het resultaat op die weegschaal vanzelf wel. Maar ik wil regie. Ik wil die fitste versie van mezelf zijn. Dus ik zorg ook dat ik steeds weer regie heb. En dat ik snel uit die dipje stap. Want regie is toch echt het allerlekkerste. En dat werkt voor mij veel breder dan op eten alleen. En dat maakt mijn leven ook echt leuker.
Nou, dit gevoel, dit besluit eigenlijk, die commitment die ik nu heb. Maar ook dat gevoel van zekerheid, dat ik het gewoon blijf doen en ga doen. En die energie die daarbij hoort, dat zin hebben, is dus echt heel erg belangrijk wat mij betreft. En er zijn eenvoudige technieken voor om die te krijgen.
Dus als hier een probleem voor jou zit, dan heb ik wel iets leuks. Want ik ga binnenkort een nieuw gratis event organiseren, het Power Event. Dat is, elke maand ga ik er één geven. Daar is plek voor honderd mensen. Dus als je je aanmeldt, ga snel naar de site. Skinnyminds.nl en meld je slash power-event. En dan kun je je aanmelden. Kun je een datum zoeken waarop jij kunt, je aanmelden. Het is een live event via Zoom. En dat gaat echt hierover hoe jij die energie en die commitment krijgt.
Maar goed, dat is dus super interessant als het jou niet helemaal lukt. Om die energie en die zekerheid nu te ervaren. Want dat is wel de eerste stap. Dat besluit moet je ergens genomen hebben, ook om klaar te zijn voor moeilijke momenten, ook op emotioneel gebied.
Het tweede punt, wat dus heel belangrijk is, is die bewustwording. Hé, daar heb je arme ik. Wat speelt er echt? Dus bewustwording is echt essentieel om sneller in te kunnen grijpen. Om niet echt aan te komen en om dipjes klein te houden. Dus het gaat er wel om dat je jezelf eerlijk aankijkt in die spiegel. Of überhaupt eerlijk naar jezelf kijkt. Als je te lang blijft overeen, als je te lang wegvlucht, als je iedere keer heel veel eetdrang hebt bijvoorbeeld, dan weet je dat er ergens iets scheef zit in je leven. Dat je ergens regieloos bent.
En dan kan je kiezen voor kip, ei. Of je pakt eerst die regie op je eten en daarmee pak je straks ook makkelijk regie op die andere dingen die spelen. Of je zegt ik los die andere dingen op en daarmee pak ik ook meer regie op eten. Het is allebei goed. Ik heb zelf begonnen met regie pakken op mijn eten. En dat heeft zich heel erg doorgewerkt in al die andere dingen. Dus dat kan heel goed. Maar daarvoor moet je wel openstaan. Daarvoor moet je wel erkennen wat er is.
Dus als jij je niet goed voelt. Als jij last hebt van emoties. Dus als jij in die grijze dekendagen zit. Of in die down dagen. Maar ja, dat kan ook stress zijn. Ik bedoel, het kan ook veel te druk zijn. Het kan ook verdriet zijn. Het kan echt van alles zijn. Maar de vraag is dan, wat voel je? Wat speelt er echt?
Kijk, in mijn voorbeeld zijn er bijvoorbeeld hormonen. Ja, daar kan ik niet zoveel tegen doen. Dat is gewoon mijn realiteit. Dus die situatie kan ik niet veranderen. Ik kan alleen veranderen hoe ik ermee omga. En dat is wel vaker zo natuurlijk met emoties. Dat je er niet zoveel aan kan doen dat het speelt. Maar dan moet je veranderen hoe je ermee omgaat.
Maar soms kun je ook de situatie veranderen. Als jij je steeds ongelukkig voelt in een bepaalde situatie, kun je daar niet meer naartoe gaan. Als je al heel lang stress hebt op je werk, kun je natuurlijk een gesprek aangaan met je basis. Je kunt ook soms de situatie veranderen om eruit te stappen. Maar dat kan alleen maar als je weet wat er speelt. Of het al boosheid is, of stress, of piekeren, of jezelf vergeten in de drukte, dat kan allemaal.
Het allerbelangrijkste bij bewustwording is ook dat je gaat voelen. Dus niet alleen in je hoofd gaat analyseren wat er is, maar ook gaat ervaren wat je echt voelt. En dat voelen geeft je rust, want op het moment dat je dat gevoel, die ruimte kan geven in jezelf, heb je het ook niet meer zo nodig om het weg te eten. Omdat het er gewoon mag zijn, omdat je het ervaart, omdat je het erkent, omdat je het toegeeft, omdat je het voelt.
Pas als je het durft te voelen, kun je ook ervaren wat je echt nodig hebt. En kun je die echte oplossing kiezen die wel helpt. Eten helpt nooit op dit soort dingen. Dus dan heb je overeten niet nodig om die arme ik waar je in zit te troosten.
Heel vaak als je blijft hangen in emoties. Kijk, wat ik zei, emoties zitten vaak in je lichaam. Dat is vaak een fysieke reactie, maar die duurt ongeveer 90 seconden. Daarna gaat eigenlijk jouw brein ermee aan de haal. Wat voel ik, wat betekent dit? Oh, het ligt aan hem. Vaak ga je anderen de schuld geven of de situatie. Maar dat heeft eigenlijk allemaal geen zin.
Op het moment dat je iets voelt, ga het gewoon voelen. Maar ga daarna, kom daarna in actie. Want dat is het derde punt.
Dat is die verantwoordelijkheid nemen. Geen eten voor arme ik, zeg ik wel eens. Kijk, als je weet wat je voelt, kun je ook mild zijn aan jezelf. Iedereen heeft wel eens ofdees. En natuurlijk ben je best zielig voor jezelf. Ben je best zielig af en toe, dat is iedereen wel. Maar het gaat erom dat je dan goed voor jezelf gaat zorgen.
Dus als je troost nodig hebt, zoek een mooi boek. Of vraag een arm om je heen. Vraag die troost of erkenning, zoek contact met mensen, ga lekker in bad, laat je nagels doen, mediteer. Heel veel mensen helpt het om rust te zoeken of de natuur in te gaan. Het zijn allemaal dingen die je kan doen om werkelijk goed voor jezelf te zorgen als je het zwaar hebt. Maar overeten hoort daar niet bij. Dat is niet goed voor jezelf zorgen.
Dus schiet jij een arme ik, is het niet alleen die lichamelijke emotie, maar gaat je brein ermee aan de hand. Blijf erin hangen, blijf erover piekeren. Kan je de situatie moeilijk loslaten. Dan blijf je, dus zit je in die arme ik. Realiseer je dan echt dat hij absoluut geen eten nodig heeft. Maar even wat aandacht. En regie. Altijd als je in arme ik zit, heb je regie nodig. Want arme ik doet helemaal niets voor je leven. Helemaal niets voor je gewicht. Daarin blijven hangen, daar word je echt niet blij van.
Dus stap er weer uit. Dat is de keus die je hebt. Je kunt altijd uit zo'n situatie stappen. Uit zo'n stemming stappen. Uit zo'n staat stappen. Ook daar zijn technieken voor die echt heel effectief helpen. Die zal ik ook tijdens het Power Event geven.
Dat is belangrijk. Het is echt belangrijk om werkelijk voor jezelf te kiezen. Dus met mildheid naar jezelf te kijken. En jezelf te troosten als je dat nodig hebt. En met mildheid voor jezelf te zorgen. Maar daarna die daadkracht weer te pakken. Mildheid en daadkracht. Die combinatie is echt heel belangrijk als jij wilt afvallen. Afvallen zonder dieest.
Dus kies acties die je uit die staat, uit die stemming trekken. Gebruik die emoties die je voelt als brandstof. Om juist wel de juiste dingen te doen. Om goede dingen voor jezelf te doen. Acties die bijdragen aan wie jij wilt zijn. Die bijdragen aan jouw waarden. En die bijdragen aan jouw doelen. Jouw afslankdoelen. Want daar hebben we het hier natuurlijk over.
Dus stuur die arme ik weer naar de achterbank. Blijf niet hangen in emoties. Maak weer ruimte voor jouw krachtige zelf. Die energieke versie van jezelf. Want van die versie word je wel blij. En slank.
Nou, dat is even in kort en ook vrij snel hoor.
De theorie over emo-eten. Maar we hebben daar een uitgebreide training natuurlijk over, als je meedoet met de Academy.
Maar in ieder geval wil ik je nog één keer wijzen op het power event wat eraan komt. Want dat gaat hier ook over. Dat gaat vooral over dat eerste stuk. Dus die energie die je nodig hebt. Die commitment, die overtuiging. Het power event is voor nieuwe mensen, om echt die motivatie te laten stromen.
Dus als jij in een dip zit. Misschien zit je er al te lang in. Misschien blijf je überhaupt soms te lang hangen in dingen. Maar misschien is het meer een kwestie van dat je er zo tegenop ziet om weer te starten. Maar als je wel graag wat kilo's voor de zomer wilt, dan is dit de tijd.
Dus meld je dan nu aan voor dat gratis event. Helemaal gratis. Het duurt een uur, anderhalf uur. Nou, ik wil me eigenlijk niet vastleggen op de tijd, want ik ben hem nog helemaal aan het ontwikkelen. Maar ik gok dat het rond de anderhalf uur duurt. De eerste is 27 mei om tien uur 's ochtends. En daarna moet je even op de site kijken.
Nogmaals, skinnyminds.nl/power-event. Want daar vind je onder het knopje aanmelden eigenlijk alle data. Dus dan kan je kijken wanneer je kunt. Maar het is dus een live online event gericht op motivatie en energie. En om dat besluit om nu te starten. Want dan zeg jij ook: dag arme ik, ik kies lang.
Dat is wat ik dit keer met jullie wilde bespreken. Dat is wat ik wilde vertellen over emo-eten. Ik hoop natuurlijk van harte om je snel te zien op het Power Event.
En wil je eigenlijk gelijk meer doen met deze theorie? Wil je er echt in duiken? Wil je er opdrachten bij krijgen? Wil je er echt verdiepend mee aan de slag gaan? Dan kan je natuurlijk ook altijd lid worden van de Academy. Want dan kan je de hele training stoppen met emotie-eten volgen.
Nou, tot zover. Ik hoop je snel te zien. Tot dan.