408 – Emo-eten gaat niet over eten (wel over je regels en behoeften)

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Voorbeelden van emo-eten momenten

Je hebt geluncht, heerlijk geluncht, je hebt geen trek en toch is er 2 uur later iets in je dat wil eten. Je hebt dus gesprekken gehad, niks ergens, niks bijzonders en toch loop je richting de keuken of de bakker of het tankstation. Maar ook na een goede dag kan je 's avonds toch voor de bel gaan.

Ik zeg natuurlijk heel vaak, ook in de vorige podcast, emo-eten, waar dit allemaal voorbeelden van zijn, gaat niet over eten. Maar de vraag is natuurlijk, wat speelt er dan? En waarom is eten op zo'n moment toch zo aantrekkelijk? Daar ga ik in deze podcast nog wat verder op in.

Intro Mieke Kosters en haar boeken

Je eet niet te veel uit honger, dat weet jij al lang. Mijn naam is Mieke Kosters. Ik heb ruim 350.000 boeken verkocht over afvallen zonder dieet. Maar afvallen kun je wellicht wel. Slank blijven is het geheim. In deze podcast ontdek je hoe je dat doet. Met elke dag chocola, met plezier, komt het deze keer niet terug.

Aankondiging live masterclass 21 mei

Donderdag 21 mei om 8 uur houd ik een live masterclass over stoppen met emotie-eten. Anders omgaan met die cravings, die je bijna niet kunt weerstaan. De oplossing, beter voelen. Ongemak verdragen. Stoppen met vechten en strenger moeten zijn. In de nieuwe masterclass ontdek je hoe jij dat doet. Want als honger niet je probleem is, is eten nooit de oplossing. Meld je snel aan en doe live mee, of ontvang de opname achteraf. Maar hoe dan ook, aanmelden kan alleen tot donderdag 21 mei om 8 uur. Daarna is deze masterclass niet meer beschikbaar. Ben je al lid van het geheim? Dan heb je, zoals altijd, automatisch toegang tot deze masterclass. Ga snel naar MiekeKosters.nl of klik op de link hieronder in show notes.

Emo-eten is geen eetprobleem

Emo-eten is geen eetprobleem. Dat is waar ik heilig in geloof. Dat is geen slogan, maar dat is ook letterlijk hoe het werkt. Want je eet niet omdat je honger hebt. Dat weet je zelf ook wel. Je hebt heel vaak net gegeten of je was best voldaan van je avondeten. En toch is er iets in jou dat roept, ga eten, ga eten, ga eten. En dat iets, daar wil ik het dus vandaag met je over hebben. En waarom is dat zo belangrijk om dat te snappen? Omdat je dan veel meer mogelijkheden hebt. Dan kan je ruimte creëren in de keuzes die je maakt.

Onder elk emo-eten zit een onvervulde behoefte

Eén van de dingen die echt heel belangrijk is om te beseffen, is dat onder elk emo-eten moment een onvervulde behoefte zit. Daar komt het eigenlijk op neer. Dus het is niet altijd dezelfde behoefte. Het kan elke keer iets anders zijn. Maar het is wel een behoefte die je hebt. Dus de ene keer is het bijvoorbeeld een behoefte aan rust. Maar het kan ook zijn een behoefte aan verbinding. Of gezien worden. Of moedig zijn, of zoiets. Wat ik al zei, er zit eigenlijk altijd iets onder je eetdrang.

Kijk, ieder mens heeft natuurlijk basisbehoeftes. Ieder mens heeft ook behoeftes gewoon. Dat hoort bij mens zijn. Dus als je echt gaat kijken naar je eigen patronen, dan gaat het erom of je niet alleen de momenten gaat herkennen, daar hadden we het natuurlijk over in de vorige podcast, maar ook je behoeftes eronder.

Voorbeeld: uitstelgedrag en behoefte aan hulp

Ik vertelde al eerder dat ik vaak naar de kast liep als ik ergens tegenop zag qua werk. Een telefoongesprek bijvoorbeeld dat ik moeilijk vond. Of een mail die niet lekker liep. Of een stuk dat ik moest schrijven. En dan weet ik, hoe moet ik dan beginnen? Het loopt niet helemaal, dat soort dingen. Een lastig gesprek wat ik nog moet voeren. Dat soort momenten ging ik uitstellen en liep ik naar de kast.

Dus dat uitstelgedrag is als het ware een beetje wegvluchten van iets wat ik moeilijk vond. Dus dat heeft niets met honger te maken. Maar wel met even niet hoeven. Even iets makkelijks. Even een hapje, dan denk ik er straks wel over na.

Maar de vraag is dus, wat is mijn behoefte eronder? Dus wat heb je werkelijk nodig op zo'n moment? In mijn voorbeeld is dat dus niet chocola of een koekje, maar hulp bijvoorbeeld. Even hulp vragen aan iemand die me verder op weg kan helpen. Support kan ook. Doorzettingsvermogen kan je het ook noemen. Weet je dat je gewoon behoefte hebt aan doorpakken en het afmaken. Dus die taak doen.

Regels botsen met je echte behoeftes

Kijk, en dat is waar het om gaat. Die echte behoefte onder je emo-eten eigenlijk te doorzien. Dus doorzetten, hulp vragen, het werk afmaken. Dat was mijn behoefte. Maar dan komt er iets bij. En dat is belangrijk en dat is ook nieuw. Want heel vaak is het moeilijk om voor je echte behoeftes te kiezen. Omdat er een soort regels zijn. Omdat je een regel hebt voor jezelf.

Dus bijvoorbeeld, in mijn voorbeeld van mijn werk, zou mijn echte behoefte zijn hulp bijvoorbeeld. Maar ik heb ook als regel, ik moet dit zelf kunnen. Of ik moet niet zo moeilijk doen over een mailtje. Dus het gaat erom dat de regel die jij zelf hebt, harder roept eigenlijk dan je behoefte. En dan wordt je behoefte als het ware weggeduwd. En om de spanning daarvan te dempen, loop je naar de kast. Want eigenlijk botsen jouw behoeftes dan met je eigen regels. Daar ontstaat het emo-eten.

Dus laat ik het uitleggen aan de hand van een aantal voorbeelden.

Voorbeeld: lunch met je moeder

Je hebt net met je moeder geluncht bijvoorbeeld. En ze maakte weer een opmerking. Over je werk of over je kinderen of over die ene trui. Terwijl je echte behoefte is op zo'n moment. Een erkenning misschien van je moeder. Rust of jezelf zijn, dat zijn je werkelijke behoeftes. Maar je regel is, doe niet zo aanstellig over je moeder. Ze bedoelt het toch goed. Dus je mag niet moeilijk doen als iemand het toch goed bedoelt. Bijvoorbeeld, dat is dan eigenlijk de regel die je hebt. Maar jouw behoefte verdwijnt daar niet mee. Die blijf je houden, die behoefte aan erkenning. Aan jezelf zijn. En omdat dat dan niet vervuld wordt, omdat je eigenlijk dat niet mag. Je mag daar eigenlijk niet eens behoefte aan hebben. Volgens je eigen regels. Ja, daar ontstaat een soort spanning. En die eet je weg. En daarom ga je langs dat tankstation.

Voorbeeld: avondje met vriendinnen

Nog een voorbeeldje. Stel je bent een avondje weg met vriendinnen. En die eten altijd heel veel en drinken heel veel. En jouw behoefte is contact hebben met ze. Verbindingen soort van. Maar ook jezelf zijn en dingen op je eigen tempo doen. Dat zijn allemaal behoeftes van jou. Maar je regel is: doe gezellig mee, anders ben je een spelbreker. Dat is jouw algemene regel. En dat botst. Dus die behoefte aan jezelf zijn is er. En die regel is meedoen. Nou, daar ontstaat die spanning. En dan eet je toch vaak te veel. Of je drinkt twee glazen wijn weer. Nog een voorbeeld dan.

Voorbeeld: drukte op je werk

Is bijvoorbeeld op je werk. Je hebt het heel druk. En je behoefte is dan even pauze. Even ademen, even niks. Maar je regel is: ik mag pas pauze als alles af is. Maar die behoefte verdwijnt niet. Dus daar heb je hem weer. Daar ontstaat die spanning. En dan heb je die lekkere snoeppot bij de receptie. Dus dit zijn verschillende behoeftes. Verschillende regels. Maar het gaat allemaal om hetzelfde patroon. En in alle gevallen lost eten niets op. Want die behoefte blijft. Een mars vervangt geen rust. En een wijntje vervangt niet jezelf zijn. Dus het eten is echt een dempmiddel. Geen oplossing.

Blamen en het probleem vergroten

En wat er dan gebeurt is: op het moment dat je dan toch in dat emo-eten bent geschoten, dan gebeurt er eigenlijk nog iets, dan doe je nog iets. Dan ga je vaak blemen. Het is je moeders schuld. Of jouw vriendinnen kunnen ook nooit eens matigen. Of de stress. Je zoekt eigenlijk de oorzaak buiten jezelf. En ook dat lost niets op.

Wat ook gebeurt, is los van het blemen: is dat je dat rotgevoel wat je krijgt, omdat je dan toch ook teveel hebt gegeten, gaat dempen met nog meer eten. Of misschien scrollen. Of drugs. Of harder werken. Daarmee vererger je het eigenlijk nog meer.

Het derde is: als je iedere keer toch hetzelfde blijft doen, en hopen dat het op een gegeven moment anders gaat, daar heb je allemaal niets aan.

Dus, waar je wel wat aan hebt, zijn die twee dingen: wat heb ik echt nodig, en wat zijn je regels. Als je vaak emotie eet, dan laat je gedrag vaak te veel leiden om de regels die je jezelf hebt opgelegd, en te weinig om wat je werkelijk nodig hebt.

En dat is ook goed nieuws, want regels kun je echt veranderen, en behoeftes kun je vervullen. En dan zul je echt minder gaan overeten.

Regels veranderen, behoeftes vervullen

Dus. Daar hebben we hem weer. Emo-eten gaat niet over eten. Het gaat over je behoeftes. En je regels. En emotieregulatie. Als je dat wilt weten. En echt mee aan de slag gaat. Dan zou ik zeggen. Meld je aan voor de masterclass. Donderdag 21 mei om 8 uur. Geheb ik het hier over. En leer je beter om te gaan met cravings. Zodat je echt stopt met dat emo-eten. Nou reken maar eens uit. Hoeveel kilo's je jou dat bespaart. Op jaarbasis. Ik denk een hele hoop. Dus. Wil je die kilo's kwijt?