186 – Bookcast Zo ontwikkel je een volwassen eet-relatie én bereik je je doelen

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Intro: 100% verantwoordelijkheid nemen voor je doelen0:00

Hi een nieuwe podcast en in deze podcast ga ik het weer hebben over een stukje uit mijn nieuwe boek Succesvolle Afvallers Diëten Niet en dat stukje, ja, ik vind dat zelf even een heel interessante hoofdstuk, dat gaat over een volwassen eetrelatie ontwikkelen.

Ja, ik moet er een term aan geven, ik vind dit een term die de lading wel dekt, maar het gaat er wat mij betreft om dat je echt gaat staan voor jouw doelen, dus dat jij 100% verantwoordelijkheid neemt voor je gewicht en voor je eetgedrag, dat jij echt bedenkt: ik weet wat ik wil bereiken, ik weet wat mijn doel is, ik weet waar ik voor ga, ik weet hoeveel ik wil afvallen, ik weet waarom ik dat wil, dus ik weet echt dat ik wil. En ik ben verantwoordelijk om dat te krijgen, ik ben verantwoordelijk om mijn gedrag zo aan te passen dat ik inderdaad dat doel haal. Wat er ook gebeurt, ik kan altijd weer opstaan en weer focussen op dat doel en weer doorgaan naar dat doel.

Pas als je bereid bent 100% verantwoordelijkheid voor te nemen, dus echt te zeggen ja, dat is aan mij, ik bepaal wat ik eet, ik bepaal wat ik in mijn mond stop, niet de zoveelste goeroe bepaalt het of het zoveelste dieet, maar ik ga staan voor wie ik ben en wat ik wil, dan gaat dat lukken.

Nou, hoe doe je dat dan en wat betekent het dan precies? Daarover meer in deze podcast.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik De Geheimen van Slanke Mensen met je.

Mieke Kosters over haar boeken en trainingen1:39

Dat was de titel van mijn allereerste boek, Het Geheim van Slanke Mensen. Inmiddels heb ik meer dan 350.000 boeken verkocht. Maar mijn nieuwe boek is net uit. Succesvolle afvallers diëten niet staat op dit moment in de bestseller 60. Dus dat is ontzettend leuk.

En ik geef er ook trainingen bij. En deze week tot en met 21 januari geldt er een speciale aanbieding voor de training afvallen zonder dieet. Dat is echt de basistraining met 10 modules, videolessen en alles erop en eraan. Waardoor je echt jouw plan van aanpak maakt. Precies bedenkt, hier wil ik naartoe. Dit is het opdracht waarmee ik daar kom. Dit zijn de trainers waar ik tegenaan loop. En nog veel meer.

Meer weten? Ga snel naar miekekosters.nl. Daar vind je er alle informatie over.

Wat een volwassen eetrelatie betekent2:11

Nu door naar die volwassen eetrelatie. Goed, de volwassen eetrelatie. Wat betekent dat nou? Wat mij betreft betekent dat dus dat je 100% verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gewicht. En ik denk dat dat misschien wel de allerbelangrijkste stap is.

Verantwoordelijkheid nemen ongeacht hoe eetgedrag ontstond2:42

Want wat betekent het? Het betekent natuurlijk dat je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen doelen, voor waar je naartoe wil. Maar het betekent ook dat je beseft dat ongeacht hoe jouw eetgedrag is ontstaan, dus ongeacht waarom je het hebt aangeleerd of waar het vandaan komt, het aan jou is om er wat aan te doen als je wat anders wilt. En dat betekent verantwoordelijkheid nemen. Maar het gaat dus echt om naar jezelf willen kijken en naar de keuzes die je hebt en te bedenken: als ik wat wil veranderen, voorgoed, in mijn gewicht en dus ook in mijn eetgedrag, dan zal ik daarmee aan de bak moeten. En dat zal misschien niet altijd leuk zijn of makkelijk, maar het kan wel. Een mens kan veel meer dan hij zelf denkt.

Maar wat heel vaak gebeurt is dat mensen dit een beetje verwarren met de schuldvraag. En ik vind grappig genoeg de schuldvraag helemaal niet interessant of relevant. Of dat voegt helemaal niks toe. Want als je gaat praten over schuld, dat is ook gelijk heel negatief. Het is je eigen schuld, ieder pontje gaat door het mondje, dat soort dingen. Ja, echt, hoe kerst? Weet je, mensen doen niet dingen. Niemand kiest ervoor om alleen maar over te eten omdat ze graag dik willen zijn, zeg maar. Daar geloof ik niet in. Dus hoe dat is ontstaan, dat maakt niet veel uit.

Aangeleerd eetgedrag vanuit je opvoeding3:48

Heel veel is gewoon aangeleerd eetgedrag. Kijk, als jij uit een gezin komt waar jouw moeder bijvoorbeeld altijd aan de lijn deed, dan is er een grote kans dat jij ook gewend bent aan dieetdenken. Als je juist uit een gezin komt waar wijn drinken, lekker eten, weet je, al dat soort dingen staat voor gastvrijheid en gezelligheid, ja, dan is er een grote kans dat jij dat ook hebt overgenomen.

Nou, maar ook bijvoorbeeld, als jij als kind al geleerd hebt dat je eigenlijk emoties niet moet tonen, dat daar geen ruimte voor was, of geen aandacht, of er werd al gezegd niet zeuren, dan kan het heel goed zijn dat je hebt geleerd om die weg te eten.

Maar ook andersom, ik heb ook al eens mensen in mijn training die zeggen van ja, er was bij ons nooit iets in huis en mijn moeder was super streng, dus toen ik eindelijk op mezelf woonde, dacht ik, nou ga ik ervan nemen. Dus dan krijg je eigenlijk een beetje meer verzet, een beetje meer rebels gedrag.

Maar het kan van alles zijn. Het kan zijn dat jij denkt, ja, regels beknotten mij in mijn vrijheid, weet je, regie pakken is extra moeilijk voor je, omdat je niet gewend bent om voor jezelf te kiezen. Omdat bij jou altijd maar werd benadrukt hoe belangrijk het is dat alles in harmonie gaat. Of dat je zorgt voor anderen. Of dat je denkt aan anderen.

Maar het kan ook nog veel letterlijker zijn. Is echt dat je een extra vetlaag, een soort beschermlaag was tegen de buitenwereld. Als je echt in moeilijke situaties hebt gezeten. Dus dat je eigenlijk geleerd hebt om je werkelijke ik maar een beetje te verstoppen. Omdat je die gewoon simpelweg beter niet kon laten zien.

Maar weet je, wat er ook maar achter zit, ja, dat is geweest. Dat is het verleden en dat was er gewoon. Dus je kunt daar wel tegen blijven vechten en je kunt er wel boos om blijven en je kunt er frustreerd om zijn. En natuurlijk mag je voelen dat je dat liever niet had, laat dat duidelijk zijn.

Je verleden accepteren en ermee dealen6:02

Maar nu, op dit moment in jouw leven nu, is het aan jou. En is het tijd om op te staan als jij een ander doel hebt, als je ergens naartoe wil, als je echt van dit eetgedrag af wil, van deze patronen wil doorbreken, omdat je je gewicht wil veranderen, ja, dan is het aan jou om op te staan.

En of je dus baalt dat je het zover hebt laten komen, of dat dit gewoon gebeurd is in je leven of niet, ja, daar kun je niet zoveel mee, want dit is je lot. Dit is jouw realiteit op dit moment. Dus ja, misschien had je het wel anders gewild. Maar ja, dat is het leven. Niet altijd alles is precies hoe je het wil. En dat is jouw leven. En dat is zoals het is.

Dus ik zeg wel eens vaker, een gevecht met je verleden verlies je altijd. Dus als je maar blijft hangen in het verleden. En vergis je niet hoeveel mensen met afvallen blijven hangen in het verleden. Ja, ik heb alles geprobeerd. En waarom zou ik doorzetten? Want ik hou het toch nooit vol. Weet je, allemaal dat soort dingen. Maar ook, ik ben nou eenmaal een emo-eter. Maar ook, ik ben gewoon een grondisch type, ik heb geen ruggengraat, weet je. Het maakt niet uit, het komt allemaal uit het verleden. Het zijn allemaal patronen die ergens zijn ontstaan.

En het enige wat je nu kunt doen, is aanvaarden dat jij dit hebt. En dat dit jouw werkelijkheid is. Ja, accepteer het, accepteer je huidige gewicht, accepteer jezelf en deal ermee. Want je kunt nu eigen verantwoordelijkheid nemen voor je keuzes. Je kunt patronen die niet langer voor je werken loslaten. Heel vaak zijn ze al lang geleden ontstaan.

Maar je bent nu volwassen als je hebt over volwassen-eetrelatie. Jij bent volwassen. Jij bepaalt zelf wat je eet. Maar jij bepaalt ook welke patronen niet meer voor je werken en welke wel. En de dingen die niet meer voor je werken, daar kun je afscheid van nemen. Dat kun je veranderen. Maar dat is niet altijd makkelijk. En dat gaat niet met één... Ik weet niet of je mijn knipje hoort in mijn vingers. Het is niet met één knip in je vingers gebeurd. Daar moet je wel wat aan doen. Maar goed, nogmaals, het kan wel.

Nou, als je nou kijkt naar dit hoofdstuk waar ik over inga,

Model van vier eetrelaties naar Erik Berne8:14

is de verschillende eetrelaties die ik in ieder geval heel vaak zie in mijn praktijk. En voor de kritische oplettende lezer, moet ik zeggen, het staat trouwens ook in de tekst, maar misschien mensen met wat meer inzicht of die al wat psychologische theorieën kennen, we weten misschien dat dit is gebaseerd op een model van TA, losjes gebaseerd, moet ik zeggen. Dat is een transactionele analyse van Erik Berne. En daar heb ik naar gekeken en dat heb ik bedacht van hoe zit dat in mijn visie als het gaat om eten.

Nou, als je een volwassen eetrelatie hebt, dan weet jij wanneer je te kritisch op jezelf bent, te streng voor jezelf bent. Maar weet je ook wanneer je te coulant voor jezelf bent, wanneer je weer alles goed praat. Wanneer je daardoor schiet in te makkelijk zijn, zeg maar. Maar je weet ook wel wanneer je te aangepast bent, wanneer je rebels wordt. Of wanneer je denkt, nou zak er allemaal maar in, ik doe het niet meer. En dat zijn nou precies de patronen die echt funest zijn. Maar in ieder geval die niet werken als jij dat niet inziet en als je daarin doorslaat.

Kijk, een volwassen eetrelatie betekent niet dat jij nooit meer iets goed praat voor jezelf. Of dat je nooit misschien heel streng bent, of dat je nooit rebels bent, of dat je nooit aangepast bent. Dat is allemaal wel zo, maar je ziet het en je kiest er zelf voor. Dus het gaat vanuit regie in plaats vanuit machteloosheid.

Nou, om er iets meer op in te gaan, wat betekent dat nou precies? Kijk, bij een volwassen eetrelatie, laat ik daarmee beginnen.

Kenmerken van een volwassen eetrelatie9:50

Dan weet jij wat je wilt bereiken, wat je belangrijk vindt, die doelen. En je bent bereid daarna te handelen. Dus iedere keer denk je weer van, hé, wat wil ik bereiken? Wie wil ik zijn? En als je het moeilijk hebt, kan je bedenken, wat heb ik nu nodig om daar te komen waar ik naartoe wil? Maar ook, ik ben bereid het af en toe moeilijk te hebben. Ik ben bereid me af en toe schuldig te voelen. Ik ben bereid te aanvaarden dat niet iedereen blij is altijd met mijn poging. Of dat niet iedereen me steunt. Weet je, ja, natuurlijk wil ik af en toe meer eten. Dat hoort erbij. Maar ja, daar geef ik niet altijd aan toe, want dan bereik ik mijn doelen niet. Weet je, maar ook na een tegenslag kan je echt weer opstaan en zeggen, nou, dit is gebeurd, maar wat kan ik nu doen richting mijn doelen? Weet je, dit gaat echt over die verantwoordelijkheid pakken.

Maar goed, als je niet in die volwassen eetrelatie zit, dan zit je vaak in één van de vier, ja, ik noem dat in mijn boek, doorgeslagen varianten. Nou, ik kan het natuurlijk niet helemaal precies allemaal vertellen, maar in ieder geval zijn er een aantal. En één daarvan is dat je aangepast en braaf bent.

Doorgeslagen variant: braaf of rebels10:56

Ik noem dat, dat is heel vaak onderdeel van dieetdenken. Weet je, mensen van dieetdenken die gaan vaak van alles naar niets. Of ze doen braaf, doen ze alles volgens de dieetregels die er dan gelden. Of ze zeggen, ach kan mij het ook schelen, laat alles maar los, dit hou ik er niet voor op. En ze worden rebels. Dus het is braaf of rebels. En dat is een van die doorgeslagen varianten. Want dat betekent dat je geen volwassen eetrelatie hebt. Weet je, je doet het of A of B. Het is de uitersten allebei.

Ja, en dat werkt niet, want dan blijf je jojo, dan blijf je heen en weer gaan, blijf je onrust ervaren, blijf je balen van jezelf en dat is echt zonde.

Nou, hoe uit zich dat nou, dat brave eten, is dat je echt bedenkt, ik moet het goed doen. Dus wat zijn de regels? Ik voldoen aan de regels. Dus daarom, dat zeggen mensen ook heel vaak bij een dieet, doe mij gewoon de regels, wat moet ik doen, wat moet ik eten op een dag, daar hou ik me aan en dan doe ik het goed. Nou, dat is een voorbeeld van braaf, te braaf eten in plaats van zelf kiezen en bedenken wat jij lekker vindt, waar jij voor staat, doen wat een ander heeft bepaald eigenlijk.

Dus er zijn ook weleens mensen die dat overigens doen in mijn training hoor, of in mijn aanpak, dat ze echt denken, ja maar jij zegt dat ik wel gewoon lekkere dingen mag eten, terwijl ze daar bijvoorbeeld geen zin in hebben. Of jij zegt dat ik elke dag moet wegen, nou dat zeg ik overigens helemaal niet, maar ik zeg ook niet dat het niet hoeft. Ik zeg dat je dat kan doen als het bij jou past. Maar goed, er zijn ook wel eens mensen die volgen dan precies op wat ik zeg. Terwijl ik denk dat mijn methode juist staat voor zelf nadenken. Staat voor, ga rechtop staan en bepaal eens echt wat jij wil.

Nou, wat nog meer is, is aangepast gedrag. Een voorbeeld die heel vaak voorkomt, is dat beleefdheidseten. Dus iemand heeft speciaal wat gemaakt of gekocht of meegenomen voor je. Ja, dan moet je wel. Want nee zeggen is dan onbeleefd. Pleasen is ook een vorm van aangepast gedrag.

Kijk, bij al deze doorgeslagen varianten, wat ik net al probeerde te vertellen, is als je er een beetje van hebt, is het natuurlijk helemaal niet erg. Het is natuurlijk ook leuk om sympathiek te zijn en leuk en lief en aardig en goed te reageren als iemand je wat aanbiedt. Maar als je het altijd doet, als het een patroon voor je is, dan geldt dat je geen volwassen eetrelatie hebt. Want als jij nee zegt tegen een tractatie, zeg je niet nee tegen een persoon, maar je zegt nee tegen de extra calorieën. En dat is een heel, heel groot verschil.

Kijk, ik geloof dat je geen volwassen eetrelatie kan ontwikkelen als je niet bereid bent, ook als je niet accepteert, kan ik beter zeggen, dat je ook af en toe iemand teleurstelt. Ja, als ik, weet ik veel, ik wil niet aankomen of ik wil afvallen. Ik ben op vakantie met mijn gezin. En ik zeg, nee, sorry, ik wil vanavond niet uit eten, want het is al de zoveelste keer. En ik wil eigenlijk even vandaag iets rustiger aandoen. Ja, daar zal niet iedereen blij mee zijn. Maar nog steeds mag ik dat zeggen als dat mijn behoefte is. Staan voor je eigen behoeftes is echt een heel belangrijk onderdeel van een volwassen eetrelatie.

Nou, de eerste doorgeslagen variant is dus dat brave of rebels. Dus daar horen teksten bij als ik doe het braaf volgens de regels. Maar ook die arme ik hoort hier heel erg bij. Maar ook, ik dacht dat dit het helemaal zou zijn, waarom is het zo moeilijk? Of anderen doen het veel beter dan ik. Maar ook, zo is het goed toch? Ik heb een eetdagboek bijgehouden, dat heb je gezegd. Maar ook dat waarom moeite doen, ik hield het toch niet vol. Maar ook de rebelsheid, dus het kan mij iets schelen. Ik doe gewoon wat ik zelf wil, et cetera.

Nou, de volgende doorgeslagen variant is juist het hele vrije, doorgeslagen vrije type. En dat betekent dat je eigenlijk vindt dat alles moet kunnen. Dat regels er zijn voor saaie mensen. En dat jij het leven neemt zoals het komt, inclusief lekker eten.

Doorgeslagen variant: het vrije type14:46

Dat is gewoon hoe het is. Je houdt het niet van regels, je houdt het niet van als mensen je zeggen wat je moet doen. Je wil niet beknot worden in je vrijheid. Het moet gaan zoals het jou uitkomt. Vrijheid, blijheid en noem maar op. Ook hiervoor geldt natuurlijk, als je dit een beetje hebt, is het eigenlijk alleen maar top. Dat is natuurlijk fantastisch. Als je het leven neemt zoals het komt en je maakt er altijd wat leuks van. En je zet er naar je hand, dat is helemaal prima.

Maar doorgeslagen betekent in feite dat jij resultaat wil, zonder dat je bereid bent de consequenties daarvan te aanvaarden. Dus je wilt er eigenlijk niks voor doen. Je wilt slank zijn, maar je wilt er eigenlijk niks voor doen. Dus dit zijn mensen, je moet het leven vieren of een eetdag moet bijhouden, dat is gewoon een dieet. Of het leven moet wel leuk blijven of ik ga toch niet elke dag hetzelfde eten. Of routine, discipline, dat is voor saaie mensen. Je zegt toch geen nee tegen een borrel of tegen een wijntje op een borrel. Nou, dat soort dingen.

Dus, dat is de tweede. De derde doorgeslagen variant. En ook hiervoor geldt, geldt voor allemaal, een beetje van dit is heel gunstig. Maar doorgeslagen wordt het too much. En dat is de goedprater.

Doorgeslagen variant: de goedprater15:53

Dus de doorgeslagen variant is dat je eigenlijk alles goed praat wat je doet. In feite gaat het zo ver dat je je eigen behoeftes vaak ontkent. Dus het belang van je eigen doelen voel je vaak niet eens meer of zie je niet eens meer. Je gaat er als het ware een beetje buiten staan en je bent ook niet boos en je bent ook niet gefrustreerd. Het is gewoon niet zo belangrijk voor je. Het komt al goed met je gewicht, je gaat het echt wel doen. Alleen nu ben je op een feestje. Ja, of nu heb je het even moeilijk. Of nu heb je het even heel druk op je werk. Of nu, ja, nu spelen er gewoon even andere dingen. En dus dat is de doorgeslagen goedprater, zeg maar. Dus die eigenlijk, ja, behoefte ontkenner. Het is maar geef het beestje een naam.

Maar deze zegt, ja, het moet wel goed voelen, want anders hoeft het niet. En dit zijn mensen die houden niet van gedoe. Niet van moeilijk doen. Houden niet van conflicten. Dus als het even tegen zit, haak je af. In mijn eerdere boek heb ik al een saboteurs beschreven. En dit lijkt het meest op de prinses. En als het niet lukt, of je doet het niet, je zet niet helemaal door, dan zeg je, nou, ik pas gewoon mijn doel wat aan. En soms voelt dat dan ook echt goed, zeg maar. Dus dat is het moeilijke aan deze variant.

Ik herken deze zelf het beste van allemaal. En dat heb ik ook in mijn boek overigens erbij geschreven, dat ik zei, plan B, ik heb altijd plan B. Weet je, als even iets niet lukt, dan denk ik, nou ja, plan B is ook wel goed. En het mooie is dat plan B echt ook wel goed voelt. Dus ja, eigenlijk heb je niet zo vaak, je bent heel vaak een tevreden mens. Weet je wel, je maakt er wel iets van, pas je makkelijk aan, het ziet het altijd positief. Dus dat is allemaal gunstig.

Maar voor mij was het doorbraakje dat ik doorkreeg dat ik eigenlijk uiteindelijk altijd bij plan B terechtkwam. Op welk gebied dan ook maar in mijn leven, maar ook dus met afvallen. Want dan begon ik wel weer, maar ja goed, ik wilde eigenlijk wel tien kilo kwijt, maar vijf was ook al mooi. Om maar eens een voorbeeld te nemen. Nou ja, weet je, dan kom je nooit echt bij wat je wil bereiken.

En voor mij was dat dat ik dacht, ja, maar luister eens. En dat geldt niet alleen voor afvallen hoor. Dat geldt overigens echt breder in mijn leven. Dat ik dacht, ja, maar ik vind het wel belangrijk om soms voor mijn plan A te gaan. En dat hoeft echt niet altijd. Ik ga echt niet overal super streng. Nou, u hoort het al, er zit al een half oordeel in. Of weet je, overal strepen staan of noem maar op.

Maar als je dit een beetje herkent en ook dit wat ik nu zeg, dan heb jij hier waarschijnlijk ook last van. En dan is de vraag, voor welke dingen wil je wel voor plan A gaan? Want dan moet je dit gaan herkennen. Moet je deze stemmen in jezelf herkennen. Dus stemmen als, ach je bent goed zoals je bent. Op alle vlakken, wat maakt je gewicht nou uit? Zo erg is het allemaal niet. Natuurlijk mag je wel een keer alles eten. Dat verdien je, doe maar gewoon. Als het er moeilijk is, doe je het gewoon even niet. Dan zijn andere dingen belangrijker. Ach, je doet al zoveel goed. Het komt wel. Het is niet erg, dat soort dingen.

Maar ook buiten jezelf leggen hoort hier overigens bij. Dus het zit in je genen, je aanleg, je opvoeding, je leeftijd, de voedingsindustrie, de overgang, etc. Dat soort dingen. Nou, de vierde doorgeslagen variant.

Doorgeslagen variant: te streng en perfectionistisch19:11

En ook daar kan je een beetje heel goed gebruiken, maar doorgeslagen helpt het je niet. En dat is te streng, te kritisch, te perfectionistisch zijn. Dus dat uitzicht in, ja, oordelend vaak, oordelend en bestraffend gedrag.

Dus als jij hierin doorslaat, in deze arme ik, het zijn natuurlijk allemaal ook arme ikjes, maar als jij hierin doorslaat, dan haal je vaak jezelf naar beneden, of een ander overigens, heb je ook vaak hoge eisen aan een ander, maar zeker aan jezelf. Dus als je een terugval hebt, dan veroordeel je jezelf, dan doe je het weer niet goed genoeg, dan moet het beter, moet het strenger, moet het sneller, ben je weer een loser die het niet haalt. Nou, dat soort dingen.

Het komt er eigenlijk op neer dat je het perfect moet doen. Dus als het niet goed genoeg gaat, moet je harder werken, minder eten, meer bewegen, doorbuffelen, beter presteren, et cetera. Regels en regels, een plan is een plan.

Nou, dit zijn ook vaak structuurnerds. Die vinden het wel lekker als er een soort structuur is, een soort plan is en noem maar op. Alleen ze overvragen zichzelf vaak. Dus stellen zoveel eisen aan zichzelf. Het moet perfect, anders is het niet goed genoeg. Ja, dat je dat eigenlijk nooit haalt. En daarmee blijf je dus altijd in gevecht. Want dan moet het altijd beter. Ook als je op je streefgewicht bent, kan er nog wel een paar kilo af. Weet je, je bent eigenlijk nooit tevreden.

Dus je viert je successen niet. Het blijft bij presteren zonder voldoening. En dat blijft leeg. Dus dit is echt heel vaak die onrust, stress erover. Totdat je echt zegt, nou, later komen maar. Weet je, dat kan wel. Dan krijg je dat alles of niets eten. Dan schiet je eigenlijk door naar de rebellische kant.

Maar in ieder geval zijn dit vaak mensen die vergeten te genieten. Die mild voor zichzelf zijn, is echt een belangrijk leerdoel. Dus dat is deze doorgeslagen variant.

En in die volwassen eetrelatie heb je ze dus alle vier, een beetje. Heb je de goede dingen ervan. Dus je hebt wel wat structuur. Je hebt wel wat regels. Je hebt wel een plan. Maar je bent ook mild. En je gaat niet bij de zak patat neerzitten. Als het een keer niet terug gaat, dan praat je het goed of praat je jezelf weer omhoog. Je hebt ook wat vrijheid. Je mag ook genieten, je mag ook in het moment leven, maar je hebt dus ook wel wat structuur. Je bent af en toe aangepast en af en toe niet. Maar je gaat steeds meer door van: ik wil uiteindelijk voor mezelf kiezen en staan voor wat ik wil.

Dus als jij jouw doel weet en jij weet wat je wilt bereiken, zorg dat je deze vier doorgeslagen varianten gaat herkennen en erkennen. En iedere keer als je weet, ik zit er weer in, stap eruit. Het is tijd om volwassen te worden. Een volwassen eetrelatie leidt tot de doelen die jij wilt bereiken.