191 – Iris is 24 kilo afgevallen en verwonderd over hoeveel ze veranderd is. Ze deelt hoe ze dat gedaan heeft, wat ze nog moeilijk vindt en nog veel meer. Ongelooflijk inspirerend..

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie van Iris' inspirerende verhaal0:00

In deze podcast het ongelooflijk inspirerende verhaal van Iris. Iris is 24 kilo afgevallen en vertelt hoe ze dat gedaan heeft, wat ze moeilijk vindt nog steeds, maar ook waar ze achter is gekomen wat echt niet voor haar werkt. En dat is dat wegvluchten in kindgedrag en even helemaal geen verantwoordelijkheid moeten nemen, wat wel heel lekker is, maar wat niet helpt voor je gewicht. Maar ook vertelt ze dat ze veel meer geniet van wat ze nu wel eet.

Ik kan het me beter kort houden nu, want ze kan het veel beter zelf vertellen. Dus, ik zeg doe inspiratie op en geniet van het verhaal van Iris.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat doe ik in de podcast, dat doe ik ook in verschillende trainingen en dat doe ik ook in mijn boek. Mijn nieuwe boek heet Succesvolle Afvallers Diëten Niet. Als je het interessant vindt, je kunt de eerste 40 pagina's nu gratis lezen en die kun je downloaden via mijn site. Dus op miekekosters.nl, ik zal ook hieronder een link zetten in de show notes, kun je de eerste 40 pagina's de pdf downloaden en toch eens kijken of dat boek wat voor je is. En als je denkt, ja dat is wat, dan kun je ook nog meedoen met mijn gratis training 5 redenen waarom diëten niet werken. Ik hoop je snel te zien.

Mail van Iris en aanleiding gesprek1:05

Afgelopen week kreeg ik een mail van Iris. En Iris ken ik, want Iris heeft meegedaan met een programma. En de laatste zin in haar mail wil ik je heel graag even voorlezen.

Die zei: nou, het is een heel verhaal geworden. Het is een beetje van de hak op de dak, maar het zijn ook geen lineaire processen. Dus ik laat het gewoon even zo. Ik wil je in ieder geval heel erg bedanken voor jouw bijdrage aan de wereld. En hoe je mij de sleutels hebt gegeven om mijn relatie met eten en daarmee ook mijn gewicht te veranderen.

Nou, die mail kwam echt heel erg bij me binnen. Was ontzettend mooi geschreven. Was inderdaad een heel verhaal. Maar om dat nou voor te gaan lezen, dat lijkt me minder interessant dan dat Iris het zelf kan vertellen. Want ze zit hier bij mij, Iris. Welkom. Super lief en leuk dat je die mail hebt gestuurd. Kun je iets vertellen over waarom je dat gedaan hebt en hoe dit zo gekomen is?

Iris start het 90 dagen programma2:12

Ja, ik heb het 90 dagen programma gevolgd. Daar ben ik in september mee gestart. En toen dat afgelopen was, was ik echt zo verwonderd. Hoeveel veranderingen er hadden plaatsgevonden in de manier waarop ik dacht, wat ik deed. Maar ook mijn gewicht en mijn gewoontes. Ja, dat vond ik wel erg bijzonder, want ik weet dat veranderen ook helemaal niet zo makkelijk is. Dus dat wilde ik je heel graag laten weten.

Van 115 naar 91 kilo afgevallen2:43

Nou, wat leuk. Laten we even beginnen met gewicht. Vinden de meeste mensen toch wel leuk om te horen. Hoeveel ben je afgevallen?

Nou ja, dat gaat echt... Ja, zo snel had ik dat niet gedacht. Maar toen ik startte op 1 september was ik 115 kilo. En vanochtend stond ik op de weegschaal en toen was ik 91 kilo.

Wauw. Dus dat is 24 kilo vanaf in september. Dat is echt inderdaad heel snel ook.

Ja, en dat had ik ook niet verwacht. Want dat was ook niet zozeer, ik dacht, dit gewicht, ik ben al heel lang te zwaar. En ik had mijn koers eigenlijk al een beetje bij neergelegd. En dus toen ik startte dacht ik, nou dit gaat gewoon, dit is een twee jaren plan, minstens.

Ja, precies.

En dan doe ik het gewoon stap voor stap, ik heb geen haast. Dus ik had al die, nou ja, soort van die haastgedachte had ik laten gaan. Ik denk, doe dit gewoon en ik zie het wel hoe het gaat. Maar het gaat heel voorspoedig.

En ben je dan ook heel streng? Kijk, want even voor de luisteraars ook. Wij raden altijd aan om ongeveer een halve kilo per week af te vallen. Omdat je uit elk onderzoek blijkt dat dat het meest effectief is. Als je relaxed afvalt, dan krijgt je lichaam ook niet dat idee van hongersnood, ik moet er wat aan doen. En dan merk je het eigenlijk niet, maar dan kan je heel lang doorgaan. Maar dat is bij jou dus wel wat sneller. Maar ben je dan extra streng of heb je toch nog stiekem een beetje dat dieetgevoel of niet?

Ja, soms vind ik dat wel lastig. Ik denk dat ik in het begin nog wel heel erg zat te hinkelen op twee gedachten. Dat ik wel geloofde en wilde geloven in dat diëten, dat dat niet werkte en dat het ook gewoon heel gemakkelijk zou kunnen. Maar nee, ik heb helemaal niet het gevoel, als je vraagt, ben ik streng geweest voor mezelf? Ik denk, nou, ik ben wel, ik heb wel een heel heldere keuze gemaakt in wat ik wil en wat ik niet wil. En ik eet echt vrij veel voor mijn gevoel en ik eet ook eigenlijk allemaal lekkere dingen. Ik heb het gevoel dat ik veel meer geniet van wat ik eet dan voorheen. Veel bewuster eet. Dus concreet had ik mezelf gezegd, ik ga 1800 calorieën per dag eten. Want dat vind ik een heel mooi, dan kan ik echt lekker ontbijten. Ik kan heerlijk lunchen, echt ruim. Ik kan heerlijk avond eten, kan ik echt een groot bord opscheppen. En tussendoortjes doe ik dan niet zo heel veel. En aan het eind van de dag, dus na het eten, eet ik altijd ook nog iets wat ik heel erg lekker vind. Dus een snack, wat dat dan ook is.

Wat is dat?

Ja, voor mij, ik vind van die ovenzoutjes heel erg lekker. Van die pittige ovenzoutjes vind ik heel erg lekker. En het is een soort chipsachtig hartig iets. Daar kan ik van genieten. En omdat ik dat dan 's avonds doe, kan ik de rest van de dag eigenlijk heel makkelijk de rest laten staan. Dus het ging veel sneller dan ik had gedacht. Maar ik dacht, 1800 calorieën is het. En daar heb ik echt overvloedig kan ik daarin eten.

Nou, wat heerlijk, wat leuk.

Het bewuste besluit om te veranderen5:58

Klinkt fantastisch. En kijk hoor, dus je zegt, er is nog veel meer veranderd dan alleen maar gewicht. En ik haak even aan op dat je zegt: ik heb heel bewust keuzes gemaakt. Ik heb heel bewust eigenlijk een soort besluit genomen. Kun je vertellen waarom je nu dat besluit nam? En waarom je denkt dat dat nu wel lukt?

Ja, dat is zo'n moment waarop allerlei dingen samenkomen. Dus de afgelopen jaren ben ik vrij veel bezig geweest met mijn mentale gezondheid en kracht. En dus ik had heel veel dingen al veranderd in mijn leven. Ik voelde me ook wel veel meer krachtiger en veel meer in control als het ware van mijn leven, op heel veel gebieden. Maar eten was een ding dat gaf me echt stress. Dus als ik al heel laat dacht, omdat ik daar ook nog, zeg maar, arme ik, ook nog, ik heb al zoveel dingen goed gedaan. Ik werk zo hard om een betere versie van mezelf te worden. Als ik dan ook nog, zeg maar, dat eten zelf moet gaan beperken, ja, dat trek ik niet. Dat is echt te veel. Dus dat voelde heel lang als iets van, ik wilde overal aan werken, alles aangaan, maar niet eten. Daar moest iedereen van afblijven. Inclusief ikzelf.

Dat was een beetje je vlucht.

Ja, dat was mijn laatste soort van bolwerk, in mezelf. Wat ik voelde van nou, ja, een soort van geoorloofd. Geen regie, zeg maar.

Ja, grappig.

Ja, dus dat was echt mijn laatste dingen. En in augustus, zo na de zomervakantie, vielen er gewoon een paar dingen samen, waardoor ik dacht van oké, nu is het gewoon klaar met dat excuus. Ik had een aantal podcasts van jou geluisterd, waarin ik dacht: ja, maar het is ook gewoon een keuze. Dus het is niet iets dat groter is dan ik. Ik kan hier gewoon zelf een keuze maken om er wel voor te gaan. En dat voelt als het goede moment.

Ja, wat leuk. En wat zijn de belangrijkste dingen die veranderd zijn, denk jij?

Voor mij?

Andere verhalen vertellen, voorbeeld met chocola8:09

Ja, ik denk vooral wat mij ontzettend heeft geholpen is, ik heb zelf altijd wel erg interesse in de invloed van wat ik denk op wat ik doe en hoe ik me voel. Daar ben ik al jaren heel erg interesseerd. Dus dat deel van jouw programma spreekt me ook heel erg aan. Dus ik heb heel erg veel baat gehad bij mezelf andere verhalen vertellen. Dus niet het verhaal zeggen van, oh ik mag maar zoveel, of ik moet dit, of er is niet genoeg van iets, of ik kom iets tekort. Ja, nou ja, dat soort verhalen, dat hield me voorheen heel erg vast in mijn oude eetrelatie, waarin eten meer macht leek te hebben dan ik. En door die verhalen te veranderen in mijn hoofd, kreeg ik echt veel ruimte om andere keuzes te maken.

Ja, en kun je vertellen hoe je dat hebt gedaan?

Ja, heel alert te zijn op dat wat ik denk. Want voor mij is dat echt het startpunt voor dat wat ik in mijn mond stop. En wat ik eet.

En kun je een concreet voorbeeld doen? Bijvoorbeeld, je zit 's avonds op de bank en dan?

Ja, ik zit gewoon niet op de bank.

Nee, het mag ook een ander voorbeeld zijn, ja.

Nou ja, ik had ook al even een mail geschreven, die ik naar jou had gestuurd, omdat het zo koud was dat ik ineens heel erg de behoefte kreeg om zoete dingen te gaan eten. Terwijl ik helemaal niet zo heel erg van chocola hou. Maar dat ik ineens dacht, ik heb zo'n zin in zoete dingen. En toen was er een soort gedachte in mijn hoofd. Die dacht van, ja, maar het is ook koud. Dus dan klopt dat ook een beetje. Dan krijg je gewoon zin in zoete dingen. En toen zei ik dat ook tegen mijn buurvrouw. En die zei, ja, dat klopt, heb ik ook. Ja, dat komt gewoon door die kou. Dan heb je gewoon wat extra brandstof nodig. En toen dacht ik, ja, vind ik ook. Dus ik wilde al bijna, zeg maar, naar de kast lopen om daar iets van chocola uit te halen. En toen dacht ik, maar wat een gek verhaal eigenlijk. Want dat is gewoon een oud programma van misschien heel vroeger toen het gewoon heel koud was. En dat je inderdaad extra brandstof nodig had. Maar ik denk, ja, ik heb gewoon een centrale verwarming en ik heb een warme trui. Dus ik heb die chocola echt niet nodig om mij warm te houden. En dan ineens is ook dat impuls een stuk minder. En dan kan ik ook denken van, nee, dat doe ik niet. Ik wil vanavond gewoon lekker mijn snack eten, na het avondeten. Dus laat dat stuk chocolade maar liggen, want eigenlijk vind ik het ook helemaal niet zo lekker.

Oh, wat een fantastisch voorbeeld. Ja, precies inderdaad aan hoe die theorie werkt, hoe het programma wat dat betreft werkt. En dat is echt dit. Gaan herkennen dat wat jij jezelf vertelt, maar een verhaal is. Niet de waarheid, zeg maar, maar het verhaal wat jij jezelf vertelt. En dat er echt ook een ander verhaal is, wat wel helpt richting je doel. Nou, fantastisch. Wat een goed, leuk voorbeeld.

Een vast eetplan in plaats van impulsief eten10:54

Oké, en je zegt, ik heb ook andere gewoontes. Kun je daar wat over vertellen? Ja, voorheen kwam de dag zoals die kwam. Dan dacht ik daar ook niet over na. Dan was elk moment dat ik soort van trek voelde, of dacht dat ik moest eten, weer opnieuw een moment waarop ik ging besluiten wat dat dan zou zijn. Dus dat achteraf gezien gaf dat heel veel stress. Want ik had er ook allemaal oordelen over wat dan juist was om te eten. Of niet, of het moment. Maar op dat moment voelde dat alsof dat vrijheid was.

Maar bij jou in het programma is de eerste stap om toch een plan te maken. Een soort basis eetplan te maken. En dat had ik eerst best veel weerstand tegen. Want het voelde als een beperking van mijn vrijheid in wat ik kon eten. Maar uiteindelijk heb ik dat toch gedaan. Dus ik heb een plan. Ik weet gewoon wat ik ga ontbijten. En dat vind ik echt heel fijn. Hoef ik echt niet over na te denken. En als ik nou echt een keer een ontbijt iets anders wil, dan kan ik dat ook gewoon doen. Dat is geen probleem. Maar ik heb gewoon een plan. Dus dat hebben van een plan, dat is echt een grote verandering voor mij.

En ook gewoon dat ik elke keer weer opnieuw kies. Van ik heb trek, ga ik nou wat eten of niet? Dus niet een soort van ik heb trek dus ik eet wat, maar meer dat er zit een soort stap tussen waarin ik een keuze kan maken. En ik heb een plan, dus dat de keuze niet heel groot is, maar dat ik gewoon een plan heb van keuzes die ik zou kunnen maken.

Tegenslag: een plateau rond de 100 kilo12:29

Ja, oké. Dus je hebt ook wel bedacht van dit wel, dit niet, al van tevoren. Hé, maar heb je ook wel eens tegenslagen gehad? Want je gaat supergoed, hè?

Ja, nou, de eerste drie weken vond ik best pittig, omdat ik gewend was veel meer te eten. En ik ineens toch, 1800 calorieën is er niet weinig, maar voor mij was dat wel echt weinig. Dus de eerste weken had ik echt wat trek en moest ik echt wel leren dat ongemak van aan de ene kant die gewoonte om te pas en te onpas gewoon iets te eten, om dat niet te doen en ook gewoon om die trek af en toe te verduren. En ik had dan wel houvast aan dat jij ook zei en ook andere mensen die dat hadden gedaan van dit verdwijnt. Je lichaam moet gewoon wennen aan een nieuwe situatie en dat komt goed. En dat was ook zo. Dus dat vond ik in het begin wel zwaar.

En het was ook heel grappig, omdat het voor mij wel echt magisch was om onder die 100 kilo te komen. En dan net voor die 100 kilo kwam ik op een soort van plateau uit. Waardoor die weegschaal echt wel twee weken, misschien wel drie weken, net boven die honderd bleef zitten. Ja, toen kwam het toch echt aan op het vertrouwen van het proces. En op dat moment was het ook heel fijn om die support te hebben in de coachuren en in het interviewgroepje, om je daar dan doorheen te helpen.

Nou, ik wou je vragen, hoe heb je het toen doorgezet? Want voor heel veel mensen is dit bijna het moeilijkste. Dat je op een gegeven moment toch stilstaat. Of dat het niet helemaal gaat zoals je wilt. Ja, en dan komen al die stemmetjes weer in je hoofd van, zie je nou wel, onder de 100 kilo lukt voor jou niet, het leek allemaal heel leuk, maar nou komt de werkelijkheid. Weet je, dat soort stemmen, tenminste, die hoor ik heel vaak. Ik weet niet wat jij had, maar hoe heb je dat gedaan?

Ja, nee, ik vond het ook, omdat het natuurlijk vrij zwaar was begonnen, ging het heel lekker naar beneden. Dus ik had een soort van, ik deed de dingen zoals ik met mezelf afgesproken had en mijn gewicht ging naar beneden. Dus er voelde een soort logica daarin. En op het moment dat ik dus nog steeds de dingen deed die ik met mezelf had afgesproken en de weegschaal niet naar beneden ging, ging ik echt twijfelen aan dat proces. Ik denk, dat is dus toch een of ander mysterieus proces, waardoor dat bij mij in ieder geval niet zo werkt, dat als je minder eet dat je dan afvalt. Of dat mijn verbranding echt ineens ontzettend naar beneden was gegaan, waardoor ik niet meer af ging vallen. En wat ik gedaan heb, is gewoon stug doorgaan. En ook die gedachten, mezelf weer een ander verhaal vertellen. Mijn lichaam heeft deze tijd nodig om zich aan te passen. Niet alles hoeft logisch verklaarbaar te zijn. Het zijn geen lineaire processen.

Dit hoort erbij. Dit hoort er gewoon bij, inderdaad. Het is ook een soort van test van hoe graag wil ik dit nu? Hoe aantrekkelijk is mijn doel? Dus maar gewoon doorgaan. En ik denk, nou ja, weet je wel, wat is nou het ergste dat er kan gebeuren? Nou, en je voelt je sowieso beter als je doorgaat dan als je opgeeft, zeg ik altijd.

Ja, want ook wat me heel erg veel bracht, is dat gevoel van de regie hebben. Dat ik me echt veel trotser voelde, sterker, krachtiger, doordat ik zelf koos wat ik at en wanneer en hoeveel. Dus dat was sowieso een winst. Als je daarop focust, komt dat gewicht echt, weet je wel. Terwijl als je alleen maar focust op gewicht, dan geef je vaak op bij een tegenslag. Terwijl als je juist die andere dingen ook heel hoog houdt, dan kan je het toch makkelijker doorzetten vaak.

Bredere veranderingen: verbouwing en nieuwe sport15:53

Hé, je zegt ook, er is heel veel veranderd in mijn leven. Kun je dat vertellen? Hoe werkt het voor jou breder dan alleen op je gewicht?

Nou, ik vind het wel echt ook wel een hele mooie bijvangst die ik niet verwacht had. Maar dat ik, ik kan ook wel heel erg kunnen verliezen in de theorie van dingen. En het luisteren naar en dan dat Bahama denkt, ja inderdaad, zo gaat dat. En dan heb ik echt denken, oh ja. En dan vervolgens ga ik weer over tot de orde van de dag. Maar in dit programma heb ik heel erg geleerd om gewoon te doen. Te doen, actie te ondernemen, afspraken te maken met jezelf en dan daar ook vorm aan geven. En ik merk ook wel dat dat op, we hebben net verbouwing van de woonkamer achter de rug. Ik weet niet of we daar ook aan begonnen zouden zijn als ik het programma niet was gestart. Want dat is ook zo'n doen, gewoon starten. Je kan het wel uitstellen, maar als je het niet vandaag doet, wanneer dan? Waarom morgen? Waarom is morgen beter dan vandaag? Dus niet het uitstellen van dingen, maar gewoon aangaan.

Ik ben gaan sporten. Ik deed ook wel sporten, maar ik ben een nieuwe sport gestart. Ik dacht, nou, een nieuwe start.

Je advies was, als je gaat bewegen, dat is heel belangrijk. Niet zozeer voor het afvallen, maar wel voor je mindset. Maar doe dan iets wat je ook echt heel erg leuk vindt. Want anders wordt het zo zwaar en een opgave.

Dus toen ben ik gaan boksen en kickboksen. En ja, dat gaf ook weer heel veel energie. Ik kan wel tegen een stootje. Ik kan wel wat ongemak verdragen. Ik kan wel grenzen aangeven.

En hoe heb je dat gedaan? Gewoon in de buurt? Of met andere mensen of alleen?

Nee, ik heb gewoon in de buurt gekeken waar ik dat kon doen. En toen ben ik een proefles heb ik gedaan. En ik denk, ik ga gewoon, ik ben wel een beetje de oudste geloof ik. Maar dat maakt niet uit. Ik denk, ik vind het leuk en elke keer gaan we er weer een beetje beter in. En het geeft me veel energie en ook een soort van daadkracht, energie. En dat is, ja, dat helpt gewoon.

Superleuk, hartstikke goed.

Advies: de verborgen lijdensdruk als trigger18:06

Hé, en wat is nou, als er nu mensen aan het begin staan, wat zou je hun aanraden? Wat hielp jou het beste in het begin?

Ja, op een gegeven moment neem je gewoon het besluit om ervoor te gaan. En ook om niet genoegen te nemen met hoe de situatie nu is. Als je daar niet tevreden over bent tenminste. Want het is natuurlijk niet dat als je zwaarder bent dat je per se moet afvallen. Maar het is als je zelf het gevoel hebt dat je toch met minder genoegen neemt.

En ook wat ik ook heel mooi vond, want dat was ook een trigger voor mij om te starten. Dat was toen jij het had over die verborgen leidensdruk. Want ik was echt zo iemand die was wat te zwaar, maar ik deed gewoon wel alles. Dus ik had nergens last van. En ik ging gewoon zwemmen en ik was best actief en ook best sportief. Maar ondertussen dacht ik van, ja, maar ik heb wel... Toen ik laatst een keer in een vliegtuigstoel zat, voelde ik me echt heel ongemakkelijk. Dat was niet fijn. En ik wil graag paardrijden. En dat kan ik dus niet, want ik ben te zwaar. Dus dan waren er best veel momenten waar ik dacht van, oh, ik neem eigenlijk genoegen met minder dan zou kunnen. Dus ja, dat is een beetje zonde dat dat alleen is doordat ik geen regie heb op wat ik eet. Dus toen dacht ik van, ja, ik gun mezelf wel meer dan dat.

Dus nou ja, dat besef, wat je jezelf gunt. En dat je daar best een beetje ongemak voor kan verdragen. Dat dat best wel meevalt. Dat je veel meer kan dan je denkt, van tevoren. Ja, dat waren wel gedachtes die mij hielpen om er echt vol voor te gaan.

Lastige momenten zonder plan, zoals shoppen19:44

Ja, nou, ontzettend inspirerend. Is er nog iets wat we nu niet besproken hebben, waarvan jij denkt, nou, dat wil ik eigenlijk nog wel even zeggen of toevoegen?

Ja, het zijn ook nog wel dingen die ik wel lastig vind. En voor mij is dat bijvoorbeeld als ik even geen plan heb. Dan zwem ik als het ware een soort van in een zee van mogelijkheden. En dan wordt het voor mij wat ingewikkeld. Dus daar ben ik nog wel op aan het leren hoe ik bijvoorbeeld... Laatst ging ik een dagje shoppen, want het is heel leuk om nieuwe kleding te mogen kopen. Ik heb mijn oude kleding overigens allemaal weggedaan, ook op jouw advies.

Heel goed.

Dus mijn excuus als ik dan weer wat aan zou komen om een toch iets grotere broek te nemen, die bestaat er dan niet meer. Maar dan ben ik een dagje aan het shoppen en dan heb ik eigenlijk niet zo goed nagedacht als dan is het tot twaalf uur en dan begin ik trek te krijgen. En dan negeer ik dat. Ik denk nee, want ik weet het even niet. Dus dan laat ik het even. Maar dan wordt die trek groter en groter. En dan is het moment dat ik eigenlijk te laat pas een plan ga maken, maar dan heb ik eigenlijk al te veel trek. Dus dat zijn nog van die momenten die dan buiten mijn plan zijn of waar ik dan even bewust niet aan gedacht heb. Omdat ik dan misschien mezelf toch een excuus geef om dan toch maar gewoon ergens iets heel erg lekkers te gaan halen.

Wat op zich prima is hoor.

Ja, dat vind ik ook niet zo ergens denk ik.

Dat kan ook hoor, maar dan heb ik ook 's avonds iets lekkers gepland om te eten. Dus zo zonder plan vind ik nog wel lastig.

Ik heb heel erg gehouden vast aan de regieacties die ik elke dag doe. Voor mij is het heel fijn om elke dag even op de weegschaal te staan. Want dat geeft me een soort realiteitszin. Ik kan soms wel eens een beetje een soort van zwaar hoofd krijgen. Als ik dan iets meer gegeten heb dan ik had gepland. Of nou ja, oude gedachten komen. Dan lijkt het net alsof ik me ineens heel erg veel zwaarder voel. En die weegschaal geeft me daar dan een soort realiteitszin in. Van oh ja, het is gewoon dit, niet meer. Niet minder dan dat. En nou, de dag begint weer.

Dat is ook juist de positieve kant op. Dus dat je echt juist er alvast aan hebt van je komt niet in één keer vijf kilo aan als je eetjes wat.

Nee, dat zijn een soort van die oude magische gedachtes van hoe dat werkt met aankomen en afvallen. En dan geeft die weegschaal mij wel echt houvast. Als ik dan af en toe weer ja ga zeggen tegen dingen, kan ik daar dan weer maat in houden. Maar dat wordt het volgende proces dan om aan te gaan.

Kijk, als je je basis-epitroon houdt, dan houd je dus ook wat ruimte, zeg maar. Dus ik geloof wel dat je niet op... Ik denk dat je die 1800 calorieën gewoon dan zou moeten aanhouden. Het zou mijn tip voor je zijn. Maar dan kan je wel weer net ietsje makkelijker zijn op andere gebieden bijvoorbeeld. Weet je, en dan zie je wel waar je dan behoefte aan hebt. En als je daar ook bewust mee omgaat, zo van, oh wat leuk, weet je, ik doe dit weer gewoon en ik blijf gewoon op gewicht. Ja, dan is dat... Ja, wat zou je nou meer willen dan, zeg maar? Waarom zou je dat moeten hebben? Dat vraag ik. Als je jezelf dat af kan vragen, ja, dan zit je echt wel goed.

Het kind versus de volwassene bij vrij eten22:27

Ja, maar ik merk ook wel, laten we een keer in zo'n wokrestaurant. En dan had ik van tevoren wel afspraken gemaakt. Maar dan had ik gezegd, nou neem ik niet de rijst en de frietjes en de sausje en zo. Maar dan mag ik wel van mezelf, hoeveel ik ook maar wil, laten wokken of zo. En dan heb ik een soort van ongelimiteerd gegeten. Dat is op zich niet erg. Maar ik merk dan wel dat ik drie dagen of zo nodig heb om weer dat kinderlijke wens.

Want ik heb ook transactionele analyse gedaan. En systemisch werk en NLP. Ik heb al die opleidingen gedaan. Dus ik herken gewoon, dan heeft dat kind gewoon even helemaal de ruimte gehad om gewoon lekker kinderlijk nergens verantwoordelijkheid voor te nemen. En lekker geen regie. En dat is ook wel even lekker. En dan moet ik daarna ook weer even uitbalanceren om die volwassenen wat meer plek te geven.

Dus ik vind die transactionele analyse, je had er laatst wel wat meer over gedaan. Dat vind ik echt, dat helpt mij wel ook in dit proces om ernaar te kijken. En ik denk, oh ja, nu zit ik in die kritische ouder. Die zegt, dit mag je niet hebben. En dat helpt niet. Want dan komt bij mij mijn kind naar voren. Die zegt, nou, ik doe het lekker toch. Dus dat over en weer. Tussen die ouder en dat kind. Om dan vervolgens in die volwassenen te komen. Dus ik heb wel echt de rol dat ik veel meer die volwassenen rol kan innemen. Met het programma. Dus dat is natuurlijk een heel mooie plek voor iedereen om in te zijn.

Nou, super. Dus nee, ik heb echt zoveel geleerd en dingen dat ik, nou ja, ik kan er een uur mee volpraten, denk ik.

Ja, nou, ik vind het leuk wat je gedeeld hebt. Ik vind het heel inspirerend om je te horen. En nou ja, ook om te zien wat je dan gedaan hebt. En dat je wel echt bent, wat je zelf ook zegt, dat je eigenlijk meer geniet. Terwijl je je dus op alle vonden beter voelt en gewoon wel minder eet. Maar ja, wat je eet, nou ja, als dat heel lekker is en je geniet daarvan. Dat is natuurlijk het gevoel wat je volgens mij graag wil hebben. Nou ja, net als die regie op alle andere vlakken. Je straalt ook helemaal en ik vind het fantastisch dat je je verhaal wilde delen. Dus heel erg bedankt.