Het geheim van slanke mensen · aflevering 193
193 – Over ongemak verdragen: weten dat je geen honger hebt, en toch wilt eten
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit wat je kunt doen bij hoofdhonger, terwijl je weet dat je geen maaghonger hebt. Mieke Kosters legt uit dat verandering gepaard gaat met ongemak, en dat je dat ongemak leert verdragen in plaats van weg te eten. Mieke Kosters geeft drie technieken: verander je lichaamshouding, verleg je focus en moedig jezelf aan met de juiste woorden. Deze aflevering is voor wie bij vermoeidheid, verveling of stress naar eten grijpt zonder honger.
Waarom eet ik als ik geen honger heb?
Mieke Kosters legt uit dat er twee soorten trek bestaan: maaghonger en hoofdhonger. Zit de trek in je maag, dan helpt eten, maar zit de trek in je hoofd, dan is eten nooit de oplossing.
Hoe stop ik met emotioneel eten als ik moe of gestrest ben?
Mieke Kosters legt uit dat ongemak verdragen betekent dat je de vermoeidheid, verveling of het gevoel voelt, maar je gedrag er niet door laat leiden. Je kunt de taak toch afmaken of nee zeggen tegen het snoep, ook als je je er niet naar voelt.
Hoe ga ik om met cravings en zin in zoet als ik er even niets aan kan doen?
Mieke Kosters noemt drie technieken: verander je lichaamshouding, verleg je focus naar je doel en moedig jezelf aan met vragen als wat heb ik nu nodig om door te zetten. Deze technieken werken op het moment zelf, ook als je niet weg kunt lopen van de situatie.
Hoe stop ik met troosteten op de automatische piloot?
Mieke Kosters raadt aan om te onderzoeken of de trek in eten een incident is of een patroon. Is het een patroon, dan is het belangrijk om de structurele oorzaak aan te pakken, zoals te weinig grenzen stellen of te weinig erkenning op je werk.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Als honger niet je werkelijke probleem is, is eten nooit de oplossing.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 441Emotioneel eten stoppen: verdriet wegeten eet ook trots wegLuister →
Aflevering 419Waarom eet ik als ik geen honger heb: grijpen naar chips?Luister →
Aflevering 408Emotioneel eten behoeften: waarom je eet zonder hongerLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Ik kreeg onlangs een mail van iemand, want ik had gevraagd van weten jullie nog leuke onderwerpen voor je podcast? En ik kreeg een mail van iemand en die zei ik luister altijd met heel veel plezier naar je podcast. Ik heb ook een programma bij je gevolgd. Ik vind je benadering heel verfrissend. En het maakt dat ik heel anders tegen mijn eigen gedrag, eetgedrag aan ben gaan kijken. Dus dank daarvoor. Ik heb er heel veel aan. Toch heb ik nog een vraagje die je misschien wel in een van je podcasts kan beantwoorden. Jij zegt altijd, als honger niet het probleem is, is eten niet de oplossing. Dat is natuurlijk waar. Maar soms ben ik niet in de gelegenheid om te doen wat wel nodig is. Om die echte behoefte te bevredigen. Hoe kan ik dan hiermee omgaan?
Nou, daarover, ik vond het een ontzettend interessante vraag. Daarover vertel ik meer in deze podcast. Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat doe ik in de podcast en dat doe ik natuurlijk in mijn nieuwe boek. Nou, ik weet niet of je hem al in huis hebt, maar ik zou zeggen snel naar de boekhandel en bestel hem of doe het op mijn site MiekeKosters.nl. Als je nou denkt, ja, ik wil graag eerst even wat meer lezen, op MiekeKosters.nl kun je de eerste 40 pagina's van mijn nieuwe boek gratis downloaden. Dus heb je een heel goed inkijkje in hoe het boek is opgebouwd. Ik hoop dat je dat snel doet. Schrijf je dan ook gelijk even in voor de gratis training. Die geef ik heel regelmatig. Dan gaan we nu verder met de podcast.
Goed, in de mail stond dus.
Hoe kun je omgaan met hoofdhonger? Terwijl je dus wel weet dat het hoofdhonger is. Dus je bijvoorbeeld, zegt ze ook nog in de mail.
Ik zit op mijn werk, op kantoor, en dan ben ik heel moe. Of ik heb eigenlijk echt geen zin meer in de taak die ik moet afronden. Maar ja, dat moet toch gebeuren. Dus heb je tips hoe ik hiermee omgaan? Want ik krijg dan inderdaad op bepaalde momenten zo'n onbedwingbare behoefte aan iets lekkers. Terwijl ik dus helemaal geen honger heb. Ik voel dan heus wel dat ik gewoon moe ben of geen zin meer heb. Maar ja, ik zit vast in de situatie. En ik kan dus niet even een dutje gaan doen of een wandeling maken. Wat kan ik doen om niet naar de droppel te grijpen?
Nou, dat was de vraag. En ik denk dat het een ontzettend herkenbare vraag is. Voor veel mensen, in ieder geval voor mij. Want dit is heel vaak hoe het werkt. Kijk, ik zeg altijd, als je eetdrang hebt, je hebt echt die neiging om naar die droppel te gaan. Trek een lijn onder je hoofd. Waar zit je trek? In je maag of in je hoofd? Nou, zit het in je maag, dan helpt eten wel.
Maar zit het in je hoofd, dan heb je inderdaad hoofdhonger. En dan geldt, als honger niet je werkelijke probleem is, is eten nooit de oplossing. Maar wat is dan wel de oplossing, vraagt Marjolein.
Nou, kijk, één ding is hier ongelooflijk belangrijk in. En dat is deze. Verandering gaat altijd gepaard met ongemak. Ik geloof dat als jij gevoelig bent voor hoofdhonger, als je vaker emoties weg eet, of als je in een situatie die je niet fijn vindt, ongemakkelijk vindt, geen zin in hebt, moe bent, als je dan gewend bent naar eten te grijpen, dan is één van de allerbelangrijkste dingen die je zult moeten leren als je niet meer wilt overeten, dus als je op dit soort momenten wilt stoppen met eten in je mond stoppen, dan is dat ongemak verdragen. Dus, dat betekent gewoon ongemakkelijk zijn. En dat betekent die intense moeheid gewoon ervaren. Of dat echte verdriet wat je misschien kan hebben.
Of het ongelooflijke, tenminste voor mij, is dat een ongelooflijk nagevoel van machteloosheid. Weet je, dat je in situaties komt waarin je gewoon echt niet meer weet wat je moet doen of wat nou het juiste is. En dat maakt je vaak ook nog eens een keer ontzettend bang. Bang voor alles wat er kan gebeuren, alles wat er mis kan gaan. Als het gaat over je kinderen, je relatie, je werk, weet je, vriendschappen, et cetera.
Weet je, maar ook over jezelf het maakt je bang. Het kan zijn dat je tranen hebt die hoog zitten. Het kan zijn dat je je hartslag omhoog voelt gaan of je ademhaling versnellen. Weet je, het gevoel dat je het niet meer allemaal aankan bijvoorbeeld is ook zo'n rot gevoel, of juist het gevoel dat je vast zit, wat jij ook schrijft eigenlijk in die mail, dat je vast zit, dat je zoveel moed... maar dat je er zo geen zin meer in hebt, of het dus allemaal niet aankan.
Er zijn zoveel verschillende gevoelens, zoveel verschillende situaties waarin je hoofdhonger kunt krijgen. Kijk, ergens is het natuurlijk eigenlijk gewoon het makkelijkst als je wel weet wat je wilt. En daar een oplossing voor kiezen. Dus als je 's avonds thuis weet dat je moe bent en dat je daarom eetdrang krijgt, ja, dan kun je naar bed gaan. En als jij je verveelt, ja, dan kun je afleiding zoeken. En dan kun je misschien een hobby zoeken. Als je je vaak verveelt, dan moet je misschien eens kijken naar de invulling van je avonden. Wat vond je vroeger leuk? Wat kun je weer oppakken? Een hobby, een passie ontwikkelen, weet je, daar kun je dingen aan doen. Maar als je overdag even heel moe bent en je zit op je werk en je kunt niet even een dutje doen, ja, dan betekent dat dat je te ervaren hebt wat je voelt. Klein en groot.
En dat het erom gaat, is het opmerken eigenlijk wat deze emoties je willen vertellen. En dan heb je op twee momenten daar wat mee te doen. Dan kun je op twee momenten wat doen. Op het moment zelf en natuurlijk de grote lijn in de gaten houden.
Nou laten we dan beginnen met het moment zelf. Dus je zit op je werk en je hebt echt geen zin meer in die taak en die moet toch af. Ja, eerlijk gezegd Marjolein, ongemak verdragen betekent voelen dat je er echt geen zin meer hebt, dat je echt niks meer aanvoelt, dat je niet het gevoel hebt dat je het nog wilt doen. Maar het enige wat je kan doen, is het toch gewoon doen. Ook al voel je het dus niet, ook al voel je je niet 100%.
Ik had een live dag zaterdag, en daar was een van de dingen ook hierover. Het ging echt over dat omgaan met ongemakkelijke gevoelens. En ja, bottomline is, je kunt je rot voelen, en toch leren, en toch slank eten, en toch er een goede dag van maken en toch die taak afmaken voor je werk. Je kunt onzeker zijn en toch ergens naartoe gaan. Je kunt geen zin hebben en toch die taak afmaken. Je kunt moe zijn en wel naar de sportschool gaan. Je kunt zin hebben in lekkers om misschien toch die emoties weg te eten, maar toch nee zeggen, dat kun jij ook.
Je bent geen slaaf van je emoties. Ongemak en ongemakkelijke gevoelens en minder leuke dingen en minder leuke gevoelens horen er echt bij. Juist als je dat kan omarmen, juist als je dat kan ervaren, juist als je dat kan accepteren, dan heb je ook een keus. En dat betekent, dit voel ik nu, dit is echt niet prettig, dit wil ik eigenlijk niet, maar dit is hoe het is. Maar ik kan wel mijn eigen gedrag kiezen. Ik hoef mijn gedrag niet te laten leiden door mijn emoties.
Je bent geen slaaf van je emoties. Als jij ervaart, als jij voelt, als je benoemt, kun je echt je eigen eetgedrag kiezen. Sterker nog, zo'n sensatie van gevoelens is vaak maar 90 seconden in je lichaam. Daarna gaat je hoofd ermee aan de slag. Maar je hoeft je er niet door te laten leiden. Dat is hetzelfde met het verzeren van gedachten.
Je kunt ruimte creëren tussen wat je voelt en wat je denkt en wat je doet. En wat je doet, heb je zelf in de hand. Je gedrag kies je altijd zelf. Dus wat kun je doen in zo'n moment?
Ja, dat kan ik echt niet vaak genoeg herhalen. Ik denk dat ik misschien deze technieken het meest zeg, maar die zijn ook zo helpend. Wat kun je doen als je in zo'n moment zit en je hebt echt geen zin, maar ja, je hebt ook een doel?
Dan is één: verander je lichaamshouding. Schouders naar achter, hoofd omhoog. Daar begint het mee. Neem een andere houding aan. Zet wat power in jezelf, lach naar jezelf. Spring drie keer op en neer als je moe bent. Als je geen keuze hebt en je kunt niet even liggen, je kunt niet even verslappen, dan is dit wat je te doen hebt. Verander je lichaamshouding, dat is één.
Tweede is: verleg je focus. Richt je aandacht op iets anders. Where focus goes, energy flows, zegt Tony Robbins wel eens. En daar ben ik het 100% mee eens. Waar jij je aandacht op richt, daar gaat je energie naartoe. Dus richt jij je aandacht op die enorme moeheid, blijf je daarin hangen, blijf je daar op focussen, dan blijf je dat voelen. Dan lekt je energie weg. Maar als jij je focus verlegt en denkt, oké, ik ben moe, maar ik ga nu toch echt even mezelf tot die taak zetten. Of ik ga nu toch echt even naar buiten. Of ik ga nu toch echt even dit gesprek aan. Of je verlegt je focus op je doel bijvoorbeeld. Als je het echt moeilijk hebt, leef even in hoe jij je voelt als je je doel bereikt hebt. Kijk even, misschien heb je wel een moodboard of iets dergelijks, plaatjes waar je blij van wordt, of een muziekje wat je blij maakt, of ga naar buiten, kijk naar de schoonheid. Maar er is altijd iets mogelijk, dus bepaal zelf waar je je aandacht op richt.
Weet je, als ik heel moe wakker word, en ik heb maar vier, vijf uur geslapen, dat gebeurt mij ook wel eens, dan zeg ik heel vaak tegen mezelf: ik kan niet blijven hangen hierin en denken, nou, vandaag wordt zo'n moe dag, moet maar zien of ik het vandaag allemaal volhou met dat eetpatroon. Je kunt ook zeggen, dat wat ik vaak zeg, want in alle biografieën die ik heb gelezen van succesvolle mensen, neem Elon Musk-achtige types, die zeggen altijd dat ze maar vier, vijf uur per nacht slapen. Dus dan denk ik altijd, nou, dan kan ik wel één nachtje. Dat moet ik dan ook wel aankunnen. En bam, ik doe wat ik te doen heb. Weet je, als je je focus verlegt, wordt je emotie anders.
En tenslotte, de derde van deze driehoek is: moedig jezelf aan met de juiste woorden en de juiste vragen. Dus niet van, oh, hoe hou ik het ooit vol nu ik zo moe ben? Of, oh, waarom heb ik het nu zo moeilijk en ik heb nog zoveel te doen? Maar: wat heb ik nu nodig om door te zetten? Hoe kan ik nu zorgen dat ik wel gewoon mijn taak doe? Hoe voel ik mij als ik nu wel in beweging kom? Met dat soort vragen, dat soort zinnen tegen jezelf, moedig je jezelf aan. Zet je jezelf in de actiestand. Zet je jezelf in het doen.
Maar het allerbelangrijkste is dat je beseft: laat je beslissingen over je gedrag niet leiden door je emoties. Dat is iets anders. Je bent geen slaaf van je emoties. Je kunt je gedrag zelf kiezen. Ook als je je rot voelt, kun je slanke keuzes maken. En kun je er alsnog een goede dag van maken. Dat is essentieel. Nou, dit is wat je te doen hebt in het moment zelf.
En makkelijker kan ik het niet maken. Leuker kan ik het ook niet maken. Sterker nog, het is gewoon niet leuk. Want dat is ongemak verdragen. Beseffen dat er echt geen snars aan is. Maar dat je het toch te doen hebt, wil je verder komen. Wil je doorgaan. Dus dat is één.
Het tweede is, waar je over stil bij kan staan, en dat is denk ik ook wel een hele belangrijke, is in jouw geval even die moeheid op je werk, is dat een incident of een patroon? Want dat is een andere vraag die ik je altijd aanraad om jezelf te stellen. Dus eerst, haal jezelf eruit, lichaamshouding, focus, taalgebruik, en ga doen wat je te doen staat. Go, kom in actie.
Maar het tweede is dus, is dit, wat er nu gebeurt, deze situatie, een incident of een patroon? Ben je altijd moe op je werk, dan is het wel belangrijk om, dan willen die emoties die je dan hebt, je ook wat vertellen. Dan betekent het dat je daar in mag duiken. Hoe komt dat dan? Komt het omdat je geen enkele energie uit je werk krijgt? Komt het omdat je eigenlijk veel te veel taken hebt? Komt het omdat je moeilijk nee kan zeggen? Weet je, komt het omdat je echt al heel lang slecht slaapt?
Maar dan weet je, dan ga dan kijken wat een structurele oplossing ook al is. Ben je altijd moe? Kijk of je je werk anders in kan delen. Of kijk wat je kunt doen aan je slaapritme. Weet je, is het omdat je eigenlijk altijd voor anderen zorgt en geen nee zegt, bijna nooit nee zegt? Ja, dan heb je wat te doen op het gebied van grenzen stellen. Is het dat je eigenlijk niet gezien wordt of te weinig erkenning krijgt van wat je doet? Dan betekent dat zichtbaar worden, voor jezelf opkomen bijvoorbeeld. Mis je juist verbinding? Voel je alleen de dingen die je moet doen? Ja, dan betekent het dat je wat te leren hebt op het gebied van kwetsbaar zijn en openstellen.
Want als je het structurele wat er wellicht achter zat niet aanpakt, dan blijft het teveel dweilen met de kraan open. Dan blijf je die eetdrang houden, blijf je in diezelfde situatie komen. En nogmaals, dan helpt die driehoek en doen wat je te doen hebt ook al voel je het niet goed. Maar je doet het omdat het goed voor je is, dat helpt nog steeds. Maar continueren maakt je natuurlijk wel, dat gevecht maakt het niet makkelijker. Dus dan blijft het een klein beetje dweilen met de kraan open. En dan heb je erachter te kijken wat er echt achter die eetdrang zit. Structureel achter die eetdrang zit.
Nou, dan heb ik ook nog goed nieuws. Want de technieken die je nu leert om regie te pakken. Een doel hebben, een actieplan maken, je gedachten herkennen. Maar ook daarvan defuseren, je gevoelens ervaren. En ook echt weten en beslissen dat je altijd zelf je eigen gedrag kiest, kun je ook toepassen op dat wat er achter
je eetdrang zit. Of het dan onzekerheid is, of een andere baan willen, of meer energie willen of beter willen slapen, et cetera, et cetera. Maakt eigenlijk niet uit. Dezelfde technieken gelden voor elke vorm van gedrag. Kijk, daarom vind ik leren regie pakken op je eetdrang in dit geval, maar daarom vind ik dat zo ontzettend belangrijk. Want ik weet zeker dat als je begint bij je eetgedrag en je beheerst die techniek en je hebt die kennis en je gaat ermee oefenen en je krijgt succeservaringen en je merkt hoe het werkt, dan voel je je zoveel beter over jezelf dat je echt ook makkelijker andere dingen aanpakt.
Dat is echt jezelf opeenzetten. Dat betekent voluit leven. Echt gaan voor je eigen behoeftes op alle gebieden. Jezelf, je leven, je gewicht, je relaties, je carrière. Maar in ieder geval jezelf het gevoel gunnen wat jij het liefste wilt. Gaan voor jouw doelen. Nou, is dat altijd makkelijk? Nee. Maar het is wel echt de moeite waard. En dit gaat om kleine en grote dingen. Dus laat dat ervoor opstaan. Het zijn niet alleen maar grote dingen.
Als het incidenten zijn, dan zeg ik stop met zeuren. En pas die theorie toe. Hap, schouders naar achter. De driehoek die ik net noemde. Als het een incident is, gaat het echt om dat. In het moment zelf kun je altijd wat doen. Maar is het een patroon, dan heb je werkelijk nog wat meer te doen. En is dat altijd makkelijk? Nee, maar wel ongelooflijk de moeite waard. En juist dat leren om moeilijke dingen te doen, daar heb je ontzettend veel aan in de rest van je leven, in alles eigenlijk.
Nou, laat ik dan daarover de nieuwe podcast opnemen over leren om moeilijke dingen te doen. Daarover meer in de volgende podcast. Ik hoop in ieder geval dat je met deze in je achterhoofd bedenkt, beseft, dat regiepakken betekent niet altijd doen wat goed voelt, maar ook doen wat goed voor je is. Ongeacht wat je voelt.