Podcast / Aflevering 195

Het geheim van slanke mensen · aflevering 195

195 – Anke (-40 kilo) is inmiddels op haar streefgewicht. Haar leven is echt veranderd. Een ongelooflijk inspirerend verhaal

Door Mieke Kosters15 februari 2024Tekst bijgewerkt 7 november 202623 minuten

0:0022:39
Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen vertelt Anke aan Mieke Kosters hoe ze in 1 jaar en 5 maanden 40 kilo afviel en op haar streefgewicht kwam. Anke legt uit dat ze zichzelf altijd de sluitpost maakte en dat eten daardoor haar troost werd bij vermoeidheid. Met inzicht in haar eigen eetgedrag en de aanpak van Mieke Kosters leerde ze risicomomenten herkennen en beter voor zichzelf kiezen. Deze aflevering is voor iedereen die denkt dat veel kilo's afvallen niet haalbaar is.

Hoe verander ik mijn eetgedrag?

Anke kreeg inzicht in haar eetgedrag door te zien dat ze zichzelf altijd de sluitpost maakte en dat eten daardoor haar troost werd. Met dat inzicht en het herkennen van haar risicomomenten begon ze stap voor stap kleine dingen te veranderen.

Waarom eet ik als ik geen honger heb?

Anke merkte dat ze at uit vermoeidheid: als ze moe thuiskwam, pakte ze een wijntje met een bakje chips voordat ze verder ging koken. Ze herkende dit als een risicomoment en leerde het te doorbreken.

Hoe leer ik voor mezelf te kiezen?

Anke was altijd heel zorgzaam voor anderen en maakte zichzelf de sluitpost. Nu zorgt ze net zo goed voor zichzelf als voor anderen en staat ze beter bij haar eigen behoeften stil.

Hoe blijf ik gemotiveerd om af te vallen?

Anke keek elke ochtend onder de douche terug naar waar ze vandaan kwam en visualiseerde waar ze naartoe wilde, bijvoorbeeld slank op een huskytocht in Fins Lapland. Die visualisatie hielp haar de grit vast te houden, ook na een terugval.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Ik heb er nu een jaar en vijf maanden over gedaan om 40 kilo kwijt te raken.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Luister ook

Welke aflevering past bij jou?

Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!

Naar de podcast-advies tool

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

De podcast van vandaag is een hele bijzondere podcast voor mij. En dat is een podcast met Anke. Misschien denk je, die naam komt me bekend voor. Dat kan, want ik heb in podcast 120 ook een podcast die ik samen met Anke heb opgenomen. En dat was een hele inspirerende podcast. We hebben daar heel veel reacties op gehad, zowel ik als zij. En toen zei ze aan het eind van, als ik nou op mijn streefgewicht ben, dan neem ik weer contact met je op. En dat heeft ze gedaan.

Nou, toen kwamen we natuurlijk weer in contact. Toen zei ze, ja, ik wil eigenlijk nog wel een podcast opnemen. Juist omdat ik het zo belangrijk vind om mijn verhaal te delen. Omdat het voor mij zoveel betekend heeft om meer inzicht te krijgen in de oorzaak achter mijn eetgedrag. En wat je daaraan kan doen. En hoeveel effect dat heeft. Niet alleen op kilo's, want ze is dus heel erg veel kilo's afgevallen. Maar dat is een ongelooflijk effect. Maar ook op de rest van mijn leven. Zoals zij het zegt in haar woorden. Het heeft mijn leven veranderd. Ik kies veel beter voor mezelf. Ik voel me zoveel beter over mezelf. Ik luister meer naar mezelf. Ik luister beter naar mijn behoeftes. Ik kom beter voor mezelf op.

Nou, ze vertelt het zelf veel beter dan ik in deze korte samenvatting. Maar voor mij is Anke een ongelooflijk voorbeeld en een enorme inspiratiebron. En ik weet zeker dat ze dat ook voor jou is. Dus luister snel naar haar verhaal.

Daarnaast kun je bijvoorbeeld de eerste 40 pagina's van mijn nieuwe boek downloaden, maar natuurlijk ook mijn nieuwe boek gelijk bestellen. Mijn nieuwe boek heet Succesvolle Afvallers Diëten Niet en het is verkrijgbaar via mijn site, maar ook via alle boekhandels, zowel hier als in België.

Nou, genoeg daarover. Laten we snel doorgaan naar het verhaal van Anke. Naast mij, of eigenlijk in Zoom moet ik zeggen, zit Anke. Want ik kreeg een ongelooflijk mooie e-mail van Anke met foto's op een hele bijzondere locatie. En Anke, misschien wil je daar zelf iets over vertellen. Anke heeft al eerder in de podcast gezeten. Volgens mij is het nummer 120.

Ja, klopt zo. En nu zijn we toch ongeveer een half jaar verder en kreeg ik deze mail.

Nou Anke, kun jij vertellen wat er in de mail stond?

Ja, in de podcast 120, was ik 28 kilo afgevallen. En mijn streefgewicht was een gezond BMI. Daarvoor moest ik nog iets meer dan 12 kilo afvallen. En ik was overtuigd dat dat ging lukken. En Mieke zei, nou, dan ontvang ik graag een mail. Ja, ik heb Mieke dus die mail gestuurd van, ik heb het gehaald.

En mijn visualisatie was, toen ik begon aan het programma, toen was ik overigens al best wel behoorlijk wat afgevallen, al bijna 20 kilo. Toen begon ik toch met het 100 dagen programma, vooral om meer inzicht te krijgen in mijn gedrag. En een van de opdrachten was een visualisatie.

Van, als je slank bent, waar ben je dan? Hoe zie je er dan uit? Wat doe je? Nou, jaren geleden een huskytocht in Noorwegen gemaakt. En dan krijg je zo'n pak over je kleding. En ik paste in geen enkel pak. Ik was sowieso waar dat ook het grootste mannenpak eigenlijk te strak was. En toen hebben ze in een of andere hok een oud jack gevonden. Beetje smoezelig. Maar ja, anders kan je niet mee. Dus ik had een beetje smoezelig jack aan. Maar wel mee op huskytocht, wat evengoed fantastisch was. Maar het was wel zo'n moment dat ik dacht, dit wil ik niet meer.

En dat heb ik aangegrepen, eigenlijk toen ik begon met het 100 dagen programma. Want ik dacht als ik slank ben, dan ben ik in Fins Lapland. En dan ben ik een huskytocht aan het maken. En dan heb ik een pak over mijn kleding die gewoon komt uit het midden van het rek.

En het is maar goed dat iedereen met wie ik ben een fototoestel bij zich geeft. Want ik sta echt op alle foto's. Want dat meet ik ook best wel. Omdat ik me dan toch ongemakkelijk voelde met hoe ik eruit zag. Maar er ook al voor schaamde. Ja, maakte ik vaak de foto's.

En het zijn wel wat foto's van mij uit die tijd. Maar wel heel weinig. En daar heb ik een hele lieve man, Dick. En een heleboel lieve kinderen. Waarvan vooral mijn jongste dochter Lotte ook een steun en toeverlaat is geweest. In de afgelopen jaar en vijf maanden, waarin ik dus veertig kilo ben afgevallen.

En zij hebben samen bekokstoofd, mijn man had het bedacht, dat we dan een reisje gingen maken naar Fins Lapland. Zonder dat ik dat wist. Ik was jarig vorige week en dan op mijn verjaardag een huskytocht zouden maken.

Uiteindelijk hebben ze het wel verteld om toch wat dingen te kunnen voorbereiden en te overleggen. En ik zou met mijn dochter kleding passen. Dat zou zij stiekem doen, Lotte. Want ik was daar toch mee bezig: wat kan ik alweer aan van mijn oude kleren? Ik had kleding in alle maten in mijn eigen kledingkast.

En uiteindelijk hebben ze het dan verteld. En ben ik dus vorige week naar Fins Lapland geweest. En heb ik een huskytocht gemaakt op mijn verjaardag. Uiteindelijk toch in een wat groter pak, want toevallig waren er pakken in het midden van het rek op, omdat we een hele grote groep waren. Maar dat slobberde aan alle kanten om me heen, dus dat was ook helemaal goed.

En ik sta inderdaad op heel veel foto's. Ik had een knalroze ski-jack gekocht, omdat ik dat een hele fijne kleur vind en ik vind dat me dat ook goed staat. Ja, en ik sta gewoon op foto's en je ziet gewoon hoe blij ik ben en hoe vrij ik me voel in mijn lichaam. En ja, dus mijn visualisatie is ook nog eens werkelijkheid geworden. Dus ik was, ja, ongelooflijk gelukzalig dat dat kon.

En dat had ik aan Mieke gestuurd. Dat waren de foto's.

Ja, precies. Ik heb ze gezien in de ronde ski-jack en je straalt erop. Je bent ook echt slank. 40 kilo, dat is ook wel echt natuurlijk ongelooflijk veel.

Zoveel doorzettingsvermogen. Wist je dat je dat in je had? Ergens wel. Maar ja, het was natuurlijk niet poging één. Zoals denk ik bijna iedereen die het toch maar doet. Had ik het al honderdduizend dingen geprobeerd. Toen was ik ook wel eens afgevallen en toch weer aangekomen.

Ja, en heb je ook wel een gevoel... Ik had in ieder geval wel een gevoel van mislukking en falen. En ik wilde het weer eenzaam over. Maar ik voelde me ook wel heel ongelukkig in mijn overgewicht. Ik vond het echt niet mooi hoe ik eruit zag. Ik meet foto's. Ik kon moeilijker bewegen. Ik was verder wel gezond, maar toch.

Dus ik dacht, ik ga beginnen met... Ik was begonnen met een ander programma. En daar ook best wel goed mee afgevallen. Maar dat was toch wel meer echt dieet houden. Wel met eetpatroonverandering.

Ja, snap ik.

En toen kwam ik in mijn eigen boekenkast notabene... Het geheim van slanke mensen tegen. Eerste boek van Mieke. Dat had ik kennelijk een keer gekocht en nooit gelezen. Dat had ik gelezen en dacht ik... Goh, dat is interessant.

Toen heb ik het nieuwste boek besteld. En mijn aanleiding daarvan toch opgegeven voor het programma. Vooral voor het inzicht in mijn eigen gedrag. En ik denk dat dat is wat mij heel veel gebracht heeft.

Dat de praktische dingen van je eetpatroon, maar daar begin je al. En dat is wel echt inzicht in wat eet ik nou eigenlijk.

De visualisatie. Waar ik heel erg mijn gevoel van wanhoop en mijn gevoel van dit wil ik echt niet meer, achterom kijken van waar kom ik vandaan, omgezet heb in een beeld van ik denk: ja, maar daar verlang ik naar en daar wil ik naartoe. Wat ik ook heel makkelijk kon oproepen, dat hielp.

En alle theorieën die je krijgt, dat er ontzettend veel is, daar pikt iedereen zijn dingen uit, maar daar heb ik heel veel aan gehad.

Ik heb heel erg geleerd dat voor mij, ik heel erg bezig was met emoties van anderen en wat anderen nodig hadden, het gezin. En ik mezelf eigenlijk vaak de sluitpost maakte. Dat deed ik ook zelf, als er niemand die zei dat dat moest. En dan was er gewoon minder tijd.

En dan, ja, ik weet niet hoe dat is ontstaan, dat eten gewoon mijn beste vriend werd. Dat was ook niet zo bewust hoor. Maar in dat programma werd ik daar wel mee geconfronteerd. Dat ik dacht: ja, dat is wat ik doe.

Als ik moe ben, dan ga ik zitten. En dan neem ik even een wijntje met een bakje chips. En dan ga ik daarna weer opladen om te koken. Eigenlijk wil ik afvallen.

En met eigenlijk dat inzicht in combinatie met alle tips en tricks hoe je dat zou kunnen doorbreken, ben ik gewoon met kleine dingen begonnen.

Maar wel echt met de grit dat ik dit echt wilde. En natuurlijk met vallen en opstaan. Het is ook vaak mislukt. En wel eens over eten. Of gewoon eventjes de flow kwijt zijn. Ja, dat snap ik. Maar wel de grit steeds terugvonden.

En wat bij mij hielp, ik keek elke ochtend onder de douche gewoon achterom. Waar kom ik vandaan? Ik denk, dit wil ik echt nooit meer. En waar wil ik naartoe? Dat heel goed visualiseren. Kijken van, wat is er vandaag? Wat dat mogelijk in de weg staat. En wat kan ik daaraan doen?

In combinatie met dat ik al een ook geleerd had van, waar zitten dan je risicomomenten? Dat was bij mij bijvoorbeeld als ik moet thuis komen en dan met eten. Dat je dan gaat eten halen of toch minder goed koken.

Wat we bijvoorbeeld in het gezin hebben afgesproken. Nou, ik maak één keer in de week een pan soep. Dus op sommige avonden eten we dan soep. En dan wel lekker met brood en smeerseltjes erbij. Maar daar kan je dan wel smeerseltjes met bijvoorbeeld een beetje hummus of mohamara. Er is dan niet als veel brood erbij. Dan heb je dan gewoon een prima maaltijd. Voor mij werkte dat heel goed.

En zo heb ik gewoon mijn eigen dingen uitgepikt. En wel ruimte in mijn basis eetpatroon voor ook af en toe wat lekkers. Ik heb gekozen om dat beperkt te doen. Omdat ik toch dat beperkt doen makkelijker vind dan toch elke dag wat lekkers. Dat deed ik niet, maar dat is ook een keuze die je maakt.

Maar ik had wel af en toe bitterballen of ik nam eens een keer een wijntje. Als ik echt iets had, vond ik dacht, oh hier past een wijntje bij. Dan nam ik dat ook lekker en genoot ik daar ook van.

En ik heb heel erg gekeken naar wat vind ik nou echt heel erg lekker om te eten. Dat ik de calorieën die ik gebruikte, ja, echt hele lekkere dingen had. Wel wat anders, ook wel dingen, ja, in de avondmaals heb ik nog gezegd, dat moet ik ongeveer zoveel calorieën zijn. Maar dat zijn ook allemaal keuzes die je zelf maakt en die voor jezelf werken.

Maar ik heb me wel heel leerbaar opgesteld. Ik heb echt geprobeerd om te kijken van wat kan ik met de dingen, wat is op mij van toepassing. En daar bij mezelf mee aan de slag gegaan. Ja, daar heb ik gewoon ongelooflijk veel profijt van gehad.

Ja, en dan is het eerst dus die 20 kilo. Nou, dan beginnen mensen het net te zien. Ik wou gewoon met een team. Dus bij 90 gaan mensen wel denken. Hé, nou, jij lijkt nu wel wat afgevallen. Dan ben je al 20 kilo kwijt. Maar met dat inzicht.

Ja, en op een gegeven moment ga je gewoon merken. Van, dan was ik onder de 90. En toen ben ik begonnen met hardlopen. Nou, en eerst een klein rondje, een wat groter. Tot ik op een gegeven moment in mijn vorige podcast al beschreef. Ik ging voor het eerst een run lopen.

Later heb ik nog met iemand anders ook uit mijn groep van Skinny Minds afgesproken om een parkrun te lopen in Rotterdam. Gewoon vijf kilometer rennen voor de lol, weet je wel. Dat buiten rond de Kralingse Plas. Zo gezellig samen daarna een kopje koffie samen gedronken. Met Anneke was dat.

Wat leuk. Onwijs leuk. En ja, dan in één keer vind je die dingen leuk en gaat dat. Dan liep ik drie keer in de week hard. Soms ook wel met tegenzin, hoor. Als het regent en ik heb er ook heus wel overgeslagen. Als ik heel moe was, liep ik gewoon wat korter. En verder wandelen. Maar dat je gewoon een actievere levensstijl krijgt.

En heel erg kijken van: wat zijn nou eigenlijk de waarden in mijn leven. En ik leef daar wel naar, maar vooral voor anderen. Dus ik was heel zorgzaam, of ik ben heel zorgzaam. En dat vind ik ook een hele goede eigenschap van mezelf. Ik ben daar heel trots op.

En wat dan mijn uitdaging is, en wat ik nu dus echt veel beter doe, is dat ik nu net zo goed voor mezelf zorg als ik voor anderen zorg. En ik merk dat, omdat dat ook lukt nu, en ik beter bij mijn behoefte ben. Dus dat ik niet alleen maar bezig ben met anderen, maar ook heel erg met wat voel ik zelf en welke behoefte heb ik. Daar kan ik niet altijd invulling aan geven, maar dan weet ik wel dat het er is. En ben ik me gewoon bewust van: ik ben moe, of ik ben onrustig, of ik maak me druk om werk, of whatever er dan aan de hand is. En stap ik gewoon niet meer in de val, of veel minder snel, dan val ik wel over eten.

En dat, dat leven vanuit mijn kern nu, zeg maar zo voel ik dat, geeft heel veel rust en kracht. En ik denk niet, ik weet niet eens of anderen dat heel erg merken, maar het geeft mij heel veel rust. En ik ben heel tevreden met mezelf en trots op mezelf. En tuurlijk zijn er punten die anders en beter kunnen. Het is wel goed genoeg nu en dat is zo'n fijn gevoel. En dat maakt ook dat ik het makkelijker kan onderhouden.

Ik heb gewoon een aantal dingen die zijn nu wel echt meer ingesleten. En nog vlieg ik wel eens uit de bocht hoor. Toch een keer denk ik: ah, dat was te veel. Of heb ik gewoon te veel gegeten. Weet je, zit ik gewoon te vol. Dan denk ik: ah, weet je, volgende keer toch een schepje minder. Maar ja, weet je, dat geeft niet. Dat is dan even zo. En soms is het ook, altijd een week lastiger is. Geeft ook niet. Het is echt met vallen en opstaan gegaan. En nog.

Maar ja, nu heb ik wel een gezond BMI. En daar stabiliseer ik nu ook op voor mezelf. Nu ga ik even kijken hoe het gaat om dit te onderhouden. In het vertrouwen dat dat ook lukt.

Maar ik wil het eigenlijk heel graag delen ook. Omdat als je begint bij 110 en je streefgewicht is 70. Dan is het bijna niet te overzien aantal kilo's. Dan denk je, dat lukt me nooit. En dat je ziet dat beetje bij beetje, dat dus gewoon kan. En ik ben nu net 55 geworden en in de overgang. En het kan echt, het gaat niet makkelijk, het gaat wat langzamer. Maar het kan, ik heb er nu een jaar en vijf maanden over gedaan om 40 kilo kwijt te raken. En ja, het kan.

Eigenlijk omdat het mij zo ontzettend veel gebracht heeft en nog brengt. En dus veel breder dan alleen maar het slank zijn. Maar ook gewoon het gevoel over mezelf en anders met mijn gevoelens omgaan. Ja, dat wilde ik eigenlijk dan toch ook allemaal heel graag delen. Omdat ik hoop dat anderen daar misschien ook wat aan hebben. En dat als je denkt, oh, nou maar ik kan dat echt niet. Dat is echt het verhaal wat je jezelf vertelt van stapje voor stapje. Weet je, één stapje tegelijk. Kan je echt gewoon ook echt heel veel afvallen. En inzicht krijgen in waarom je de dingen doet die je doet. Dus ja, dat wilde ik heel graag toch wel delen.

Dus toen Mieke zei van, oh, denk je nog? Toch een podcast, ja? Toen dacht ik, ja hoor, ik wil het nog wel graag vertellen. Omdat het voor mij zo belangrijk is.

Ongelooflijk inspirerend. Echt, ik denk dat je hier heel veel mensen, want je hoort het zo vaak dat het zo'n groot stuk is wat je moet overwinnen maar wat jij zegt, zo werkt het echt stap voor stap en dat doel voor ogen en dat inzicht krijgen, dat vind ik echt heel mooi. En je merkt het dus ook echt breder, dat is natuurlijk ook heel belangrijk inderdaad, maar ook in de verhouding met andere mensen, in hoe je je opstelt, gewoon hoe je in je leven staat.

Voor mij is echt van, in het programma krijg je ongelooflijk veel informatie aangereikt. En ik merkte zelf dat dat soms overspoelt, dat je, dat je veel, kan dit nooit allemaal onthouden. En ik ben dan ook wel iemand, ik moet met alles wat doen. Nou, dat hoeft dus ook helemaal niet. Het is wel goed om die lessen allemaal, voor mij in ieder geval, ik heb wel al die lessen gemaakt, maar soms ook wel later. Sommige dingen ook wat globaler. En op een gegeven moment merk je, of merkte ik in ieder geval, dat ik dacht, ja, hier zit wat bij mij. Dat ging ik dan uitgebreider doen.

En ook bij de feedbackmomenten die we hadden met Mieke heb ik wel altijd dingen ingestuurd en feedback gekregen, veel steun uit de groep gehad, dingen voorgelegd. En dat was ook fijn, met elkaar dingen delen. En ja, dus je moet je ook niet laten overspoelen door alles wat er op je afkomt. De dingen eruit pikken, de kunst is wel om er dan vervolgens ook echt wat mee te doen, dat je erboven gaat hangen en gewoon naar jezelf kijkt van waar sta ik in dit verhaal.

Ja, en uiteindelijk moet je dat natuurlijk wel doen. Iemand uit onze groep, Riemke, je had al die slogan in het begin. Just do it. En natuurlijk, dat is... Ze zeiden ook allemaal, ik heb het simpel gezegd. Maar bottom line komt het daar wel op neer. Dus je pikt de dingen eruit.

En als je echt de overtuiging voelt dat dit is wat je wil, dan kan je dat ook. En het mislukt af en toe. En dat moet je jezelf gewoon vergeven. Dat je denkt, oké, weet je. Maar ik probeer het wel. En ik ga morgen gewoon opnieuw proberen. Of straks opnieuw proberen. En op een gegeven moment merk je dat het lukt. En als het drie, vier, vijf keer wel lukt, dan geeft dat ook een enorme kick. En de just do it in combinatie met het verhaal van de grid, heeft met alle losse dingen die je aangereikt krijgt, waar je je dingen uitpikt. Maar ja, gewoon echt wel intern een ander en gelukkiger mens gemaakt.

Nou, en ook extern. Ik bedoel, 40 kilo, dat is... Ja, dat is zichtbaar. Ongelooflijk zichtbaar. Ja, precies, op alle gronden. Ja, en ik ben nog niet super strak, slank. Zo strak ben ik sowieso niet geworden. Ik heb wel her en der allemaal stel hangen en zo. Maar gewoon in kleding ben ik gewoon... Ja, weet je, ik heb het gevoel dat ik nu gewoon... Ja, ik mail in de groep en ik kan jurkjes aan. En ik kan gewoon in elke winkel nu binnenstappen en denken... Oh, dat is leuk. En hoef ik het niet meteen te kopen. Maar het kan wel. En ik voel me gewoon heel vrij. Maar ook intern gewoon een bepaalde rust. En een goed gevoel over mezelf. Wat gewoon fijner leeft. Nog los van mijn uiterlijk, zeg maar.

Weet je wat ik wel grappig vind? Want ik weet nog toen jij meedeed met het programma, dat ik je eigenlijk vanaf dag één een hele krachtige vrouw vond. Dus toen je net meedeed al. Maar grappig genoeg heb ik wel het idee dat je dat zelf ook wel vond. Ook toen al wel. Maar ergens nu dat je gewoon dat niet eens meer hoeft te zeggen. Maar dat het er gewoon is of zo. Ik weet niet. Rust, kracht, weet je.

Het is inderdaad, ja, je straalt het ook uit. Ja, en ik had ook altijd wel veel energie. Dus ondanks mijn overgewicht. Weet je, en ik had het werk wat ik heel leuk vond. En het was niet dat ik echt een, het had verder gewoon een echt ongelooflijk fijn leven.

Anders klinkt het ook zo heel dramatisch, maar dat was het niet. Maar dat overgewicht was wel een ding en ik voelde me daar heel eenzaam in, dus dat stuk was wel moeilijk. En het is ook heel gemerkt dat ik het moeilijk vond om te delen, omdat je denkt: oh, dan komt zij weer met poging 3010. En ja, dus het geeft maar het is ook het inzicht, het is ook wel echt, het is los van de kilo's ook het inzicht in mijn eigen, in hoe ik omging met mijn eigen gevoelens en mijn eigen behoeften.

Wat veranderd is: dus ik ben nu, ik was al wel sterk ook naar buiten, maar nu voel ik me ook heel sterk van binnen, voor mezelf. Dus voor anderen had ik dat al, en nu is dat ook voor mezelf. Beter. En fijner. Vooral heel veel gelukkiger. En dat is gewoon heel fijn. En die kracht die heb ik, en dat heb ik nog steeds. Ja, ik was en ben, denk ik, een sterke vrouw. Maar ik heb ook mijn zwaktes. En ik laat wel meer ruimte nu om die dingen er ook te laten zijn. Dat ik bang kan zijn voor dingen, of onrustig kan zijn over dingen. En eerst drukte ik dat, denk ik, iets meer weg. Niet omdat het niet mocht of zo, maar omdat het gewoon niet zoveel tijd en niet zoveel ruimte was. Ik weet niet, het was gewoon een mechanisme. En dat heb ik doorbroken. En dat geeft gewoon meer ruimte.

Nou, ongelooflijk inspirerend. Heel erg bedankt dat je dit mailde, dat je deze podcast wilde opnemen. Echt, ik vind je een voorbeeld. En ik hoop, en ik weet zeker, maar ik hoop ook dat heel veel mensen wat hebben aan jou.

Ja, ik hoop het ook. En ik wil nog wel zeggen van het programma is echt... Ik weet, het kost best veel geld. Ik heb daar ook heel erg over getwijfeld. Maar als je het geld hebt, ik zou echt zeggen, als je nog twijfelt, ga en je hebt de ruimte om er echt in te duiken, ga het doen. Ik heb geen aandelen bij Nieke, ik ben ook geen coach bij Nieke, dat ga ik ook nooit worden. Het is echt puur op mijn eigen ervaring, dat het, het kan ook met het boek, denk ik, zeker als je dat hard echt goed aanpakt. Maar het effect van de groep en het effect van de coaching, als je de ruimte hebt, volg het programma.

Nou, dankjewel.

Ja, en jij heel erg bedankt, Mieke, voor alles wat je opgebracht hebt. Zoals ik je al zei, voor mij is het echt een soort levensverandering geweest. En daar ben ik echt heel erg gelukkig mee. Dus dankjewel daarvoor.

Graag gedaan. Je hebt het natuurlijk helemaal zelf gedaan. Maar ik ben wel blij dat ik daar dan zo'n klein rolletje misschien in heb gespeeld.

Dank je wel.

Graag gedaan.