203 – Eten uit onrust: zo voorkom je dat

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Waarom het woord eetbuien niet klopt0:00

Vandaag wil ik het een keer hebben over eetbuien en dan ja, ik heb altijd een beetje moeite met dat woord eetbuien, want het zegt niet zoveel. Sterker nog, het klinkt vaak vrij zwaar, dus dan zeggen mensen: ja ik had zo'n last van het eetbui. En als je dan doorvraagt wat dat dan precies betekent, betekent dat dat ze naast het basis eetpatroon 's avonds nog een lik uit de Nutella pot hebben genomen of vijf, en nog een cracker extra of iets dergelijks. Dus ja, ik noem het liever niet het woord, ik heb het liever over ja, te veel eten, dat klinkt een stuk vriendelijker.

Dus ik geloof dat taal namelijk heel belangrijk is in wat je doet in je proces. Dus als je woorden gebruikt die zwaar klinken, die moeilijk klinken, waarvan iedereen weet van: als je echt eetbui hebt, dan is dat heel moeilijk te veranderen. Ja, dan zou ik zeggen: het begint al. Mijn eerste tip om om te gaan met eetbuien is om ze niet langer eetbuien te noemen, maar te zeggen: ik had even wat te veel gegeten gister, of ik had me niet aan mijn plan gehouden.

Intro: Mieke Kosters en de podcast1:07

Of had een drang naar zoetigheid of iets dergelijks. Nou, dat is tip 1 in deze podcast. Nog veel meer tips, en dan maar vooral over teveel eten uit onrust. Dat is het thema van vandaag. Herken je dat? Dat je eetdrang krijgt door onrust in jezelf. Luister dan vooral verder.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat doe ik in de podcast, dat doe ik in trainingen. Ik hoop dat je mijn gratis training al eens gevolgd hebt. Vijf redenen waarom diëten niet werken. Daar kun je je nog steeds voor aanmelden. Als je naar miekekosters.nl gaat, lees je daar meer over. En daarin geef ik je heel veel praktische tips waarmee je nu wel aan de slag kunt gaan om werkelijk gewicht te verliezen zonder dieet. Nou, dat is één.

Ik heb ook de training afvallen zonder dieet. Dat is een training waarin je echt veel meer de diepte in gaat en echt een plan van aanpak gaat maken voor jou. Het plan van aanpak waarmee jij die kilo's verliest zonder dieet. Dus ook daarvoor verwijs ik je graag door naar miekekosters.nl.

En tenslotte, wat ik vast heel graag even wil noemen is dat er binnenkort, begin april, kun je je weer aanmelden voor een gratis challenge. Die ik drie keer per jaar doe en ook nu weer ga doen. Maar goed, daarover later meer, daar ben ik eigenlijk zelf nu heel druk mee bezig. Dus daarom zit het in mijn hoofd, maar de informatie daarover volgt later.

Laten we snel gaan beginnen met een podcast over eten uit onrust.

Wat is onrust eigenlijk2:51

Goed, over eten uit onrust dus. Heel vaak hoor je dat van mensen die zeggen, ja, gisteren had ik zo'n eetdrang en ik kon het niet weerstaan en ik heb veel te veel gegeten, want ik was zo onrustig. Wat is dan onrust eigenlijk, vraag ik me wel eens af. Nou, als je daarover nadenkt, onrustige gevoelens, dat is vaak ondefinieerbaar, zeg maar. Het is een soort optelsom van emoties die je nog niet helemaal kan of wil duiden.

Dus ik heb wel eens voor mezelf bedacht, wat gebeurt er nou bij mij als ik onrust heb? Want als ik weet, als ik dat weet en als ik weet hoe ik onrust kan voorkomen of kan verminderen, dan verminder ik dus ook mijn eetdrang, want ik herken het in ieder geval zelf heel erg, dat als ik onrust heb, als er allemaal dingen door mijn hoofd spelen, of je het nou overprikkeld noemt, of te veel gedachten over thinking, of allerlei dingen gecompliceerd maken, ik weet niet precies wat het allemaal is, maar in ieder geval is er dan heel veel en dat wil ik eigenlijk niet duiden. Ik wil er niet echt induiken. Ik heb nog geen zin om het te analyseren. Dat is in ieder geval onrust.

En ik heb een tijd terug eens een keer een artikel erover geschreven. En dat staat in de inspiratiedatabase voor deelnemers van mijn trainingen. En toen, ik las dat toevallig weer terug. En toen dacht ik, ja, eigenlijk is het wel goed om dit nog een keer misschien ook te vertellen in een podcast. Over hoe dat dan precies werkt. In ieder geval bij mij.

Nou, dat was een artikel over een weekje. Ik was een weekje weg met vrienden en vriendinnen.

Voorbeeld: een weekje op de camping4:31

Op kamperen. En daarover ging dat artikel. En dat was een weekje op een camping. En dat was een fantastische week. Het was echt heel leuk. Met heel veel mensen, heel veel vrienden. Met de kinderen erbij. We waren heel veel aan het drinken. Heel veel gezelligheid. Het was echt een hele leuke zomerse week. En ik kan dat best heel goed opgaan in zo'n week. Opgaan in gezelligheid. Dus me gewoon meelaten voeren met wat er gebeurt in mijn leven en plezier maken. Of dat nou is overigens op zo'n camping of als dat nou is hier thuis.

Ik merk dat hier thuis ook. Weet je, ik had gisteren bijvoorbeeld nog zelfs een dag. Daar kom ik er ook een beetje door op, want dat is een beetje vergelijkbaar wat er dan gebeurt. Alleen was het maar één dag dat ik zou naar kantoor gaan. Ik had de sleutel niet bij me en ik stond daar en ik kon er niet in. En toen ben ik terug naar huis gegaan. Toen waren mijn kinderen daar en mijn dochter had een feest. En mijn zoon had allerlei dingen die hij met me wilde delen. En voordat ik het wist, zaten we zo gezellig. En ja, het was eigenlijk hartstikke leuk. Het was een hele leuke dag. Maar ik werkte hom aar en daar baalde ik eigenlijk toch een beetje van. Dus kreeg ik onrust.

Dus ik laat me dan meevoeren met wat er gebeurt. En ik maak het dan ook nog werkelijk leuk. En dat is waar ik dus eigenlijk best wel goed in ben. Zo ook dus die week op die camping. Maar wat mijn conclusie is, is dus ook dat dat niet te lang moet duren. Want wat er gebeurt in ieder geval in die week op die camping, is dat ik mezelf toch een beetje voorbij loop als ik niet uitkijk. Want ik kom nergens aan toe, zo noem je dat dan. Ik kom nergens aan toe. In ieder geval niet aan de dingen die ik eigenlijk wil doen.

Gisteren bijvoorbeeld werken, destijds op die camping, is dat dingen die ik echt wil doen is, ik wil eigenlijk elke dag even schrijven, ik wil dingen lezen, ik wil sporten. Maar ja, zo loopt het gewoon niet. Dus ja, zo gaat dat dan niet. En voordat ik het weet, zit ik dan toch weer gezellig te kletsen of een spelletje te doen of te borrelen.

En kijk, het stomme is, ik kan niet zeggen dat ik te druk ben of iets dergelijks. Ik heb best veel tijd. Alleen gaat die tijd zo snel voorbij. Zonder dat ik kies. Kijk, in een periode of een dag of een week met veel prikkels sta ik eigenlijk niet echt stil bij mijn behoefte. Dus dat is mijn conclusie. Wat er dan gebeurt is dat ik niet meer weet of voel of ervaar of stilsta bij wat ik zelf wil, waar ik blij van word. Ik doe mee, ik pas me aan.

De onrustgolf zwelt aan7:13

Ja, ik maak het ook gezellig, ik maak er wel weer wat van, dat absoluut. Maar toch merk ik dat onrust aanzwelt. En bij mij onrustige gevoelens, maar ik weet zeker dat het niet alleen bij mij is, maar ook bij jou. Onrustige gevoelens zwellen dan aan als een soort golf. En kijk, het punt is, soms is dat een beetje meegaan en dat spontaan leven en kijken wat er gebeurt en er wat leuks van maken. Soms is dat natuurlijk heerlijk. Ik vind het ook fijn dat ik dat wel kan, dat ik makkelijk ben en niet teveel moet op zo'n moment. Maar dus als het te lang duurt, dan zwelt die golf aan. Dan komt die onrust op. En dat begint klein en op het moment dat het klein is, is het eigenlijk nog prima te negeren. Maar het wordt steeds sterker. Totdat die onrustgolf niet meer te houden is en tot een soort uitbarsting komt. En als dat gebeurt, ik waarschuw, nou ja, jullie zitten waarschijnlijk niet echt in mijn buurt, maar op zo'n moment kun je ook beter niet in mijn buurt zijn. Want wat er gebeurt is, dan sla ik om me heen.

De uitbarsting: iedereen de schuld geven8:18

Dan ga ik blemen. Dan krijgt iedereen en alles om me heen de schuld. Tegen mijn partner zeg ik dat jij vraagt te veel van me. Jij neemt te veel ruimte in. Van jou moet ik van alles. Naar mijn kinderen doe ik dan dingen als jullie. Neem ook helemaal geen verantwoordelijkheid. Waarom moet ik altijd alles opruimen in dit huis? Dat soort shit. Vrienden kan ik denken, waar zijn jullie dan? Ik sta er toch alleen voor. Maar eigenlijk komt het erop neer dat iedereen het gedaan heeft, behalve ik zelf. Want ik ben zielig. Ik ben vooral zielig, want ik moet zoveel in mijn leven. En niemand begrijpt me of helpt me echt. En ja, dat is wat er uiteindelijk gebeurt. Ik zak volledig in, arme ik.

En dat zijn dus ook de momenten waarop ik de regie een beetje op mijn eetgedrag vaak wat laat lopen. Dus dat ik echt die eetdrang krijg die ik niet kan weerstaan. Dat ik gewoon van alles in mijn mond stop wat ik eigenlijk helemaal niet wil. En dat zijn de momenten dat ik zelfs inderdaad die lik uit de Nutella pot of een handje hagelslag neem als ik niks in huis heb. En eigenlijk komt het erop neer dat ik niet wil voelen of ik wil niet in actie komen. Ik ben aan het uitstellen, ik ben aan het vermijden, ik loop mezelf voorbij.

Nou, in het voorbeeld van die camping voelde ik dus ook die golf opkomen na dat weekje op de camping. Maar wat ik al zei, het gebeurt me echt vaker, niet alleen op een camping. Het gebeurt me dus ook zoals gisteren, als ik dan tegenslagen heb en eigenlijk in een andere situatie kom dan dat ik had bedacht. Maar ook als ik het bijvoorbeeld juist wel te lang te druk heb, dan krijg ik dit ook. En ook heel erg voor mij, heel erg bij uitstelgedrag, dat geeft mij ook heel veel onrust. En dan ga ik te veel series kijken bijvoorbeeld. Weet je, dat soort dingen.

De conclusie is, ik verlies het contact met mezelf. Ik laat de regie over mijn tijd lopen en ik ga daarmee echt over mijn eigen grenzen heen, zonder dat ik me dat zo direct bewust ben. Maar het contact verliezen met jezelf is eigenlijk wel, denk ik, het belangrijkste hierin.

Op tijd ingrijpen is de oplossing10:27

Maar ja, weet je, arme ik blijf te dik, ik bedoel, daar kunnen we lang en kort over praten, maar dat is één ding wat zeker is. Dus, ik moet er wat aan doen. Op het moment dat ik die golf voel, juist als die nog heel klein is, moet ik in actie komen. Kan ik dingen doen om die onrust te verminderen, want daarmee verminder ik die eetdrang en daarmee verminder ik dus ook die buien waarin ik overeet.

Nou, de oplossing is eigenlijk helemaal niet zo heel moeilijk als je op tijd bent. Het gaat wel om op tijd ingrijpen. Kijk, als je dat te laat doet en je hebt zo'n golf uitbarsting gehad, dan moet je eerst weer sorry zeggen tegen iedereen. Moet je dan weer helemaal kijken, wat kan ik eraan doen? En ja, dat is niet zo leuk, eerlijk gezegd. Ook niet altijd makkelijk, maar wel 100% noodzakelijk of nodig, omdat het uiteindelijk natuurlijk gewoon is wat de waarheid is.

Je bent altijd zelf verantwoordelijk voor wat je voelt. Je gevoel bepaal je zelf. En vooral, je bent 100% verantwoordelijk voor je eigen behoeftes. Jij bent degene die jouw behoeftes kan vervullen.

Goed, dus als je ingrijpt, als je eerder ingrijpt, dan kom je niet in deze situatie. Dan is er nog niks aan de hand en dat is dus het juiste moment om in te grijpen. En voor mij werken een aantal dingen direct en die wil ik graag met je delen.

En dat is niet zozeer op een matje gaan zitten en in mezelf keren om in contact te komen met mezelf. Al kan dat ook heel goed en lekker zijn en misschien werkt dat voor jou wel heel goed. Maar voor mij werkt het heel erg goed om dingen te gaan doen. Om de juiste dingen te gaan doen.

Drie directe hulpmiddelen: sporten, schrijven, kikker eten12:09

Dus drie dingen die mij sowieso helpen. Eén is sporten of nou beter is meer specifiek hardlopen. Sporten ook hoor, wat breder, maar in ieder geval hardlopen is eigenlijk altijd makkelijk en kan ik altijd doen. Dus als ik zo onrustig ben, laat ik dat juist vaak als eerste lopen, terwijl ik na zo'n stukje hardlopen altijd denk, zo, wat er verder ook gebeurt, mijn dag kan niet meer stuk, dit heb ik gedaan. Het geeft me direct kracht, het geeft me een beter gevoel over mezelf, het geeft me een fris hoofd, weet je, dus dat werkt echt direct.

Het tweede wat voor mij direct werkt, is dagelijks even schrijven of lezen. Daar voel ik me echt goed bij. En dan het liefst eigenlijk schrijven voor mij. En ik heb toevallig net ook een opdracht gedaan in de coach. We gaan nu eens tien of twaalf minuten, was het. Alleen maar schrijven wat er allemaal in je hoofd opkomt over een bepaald onderwerp. En dat geeft zoveel inzicht. Het ordent je gedachten. Het geeft je inzicht. Het helpt je reflecteren. Het helpt je weer nieuwe mogelijkheden zien. Het geeft je echt weer nieuwe inspiratie. Dus voor mij is dat superbelangrijk. En als ik dat echt even doe op het moment dat ik onrust heb, ja, dan kan ik gewoon verder. Dus dat is een hele goede oplossing.

En wat voor mij heel goed werkt, is een kikker eten. Nou, daar heb ik misschien wel eens vaker wat over gezegd. Maar eat that frog, dat betekent direct een klein, het liefst klein, maar in ieder geval een taak doen die ik aan het uitstellen ben. Bam, oppakken, doen. En dat kan zijn de was doen, dat kan zijn een appje sturen waar ik tegenop zie, een telefoontje plegen, een story maken voor social media, administratie doen, kleren opvouwen, weet ik veel wat. Het mag echt alles zijn. Het gaat om kleine dingen die helemaal niet zo moeilijk zijn, maar die je wel aan het uitstellen bent. Bam, doen, 5, 4, 3, 2, 1, go. En dat werkt ook heel erg.

Nou, dit zijn dingen die voor mij, deze drie dingen werken voor mij, direct op een moment van onrust. Wellicht heb je er wat aan.

Nou, wat ik ook nog wilde zeggen is, want wat ik wel grappig vind, wat ik ook merk wat helpt bij mij, om die eetdrang uit onrust te verminderen, is meer aandacht besteden aan mijn uiterlijk.

Aandacht voor je uiterlijk helpt ook14:19

Dus als ik blijf hangen in mijn pyjama. Of in mijn joggingbroek. Of sowieso eigenlijk als ik de hele tijd blijf hangen. Of geen make-up op doe of iets dergelijks. Ja, dan is dat voor mij vaak een alarmbel.

Maar het werkt dus ook andersom. Op het moment dat ik dat wel weer doe, ben ik eerder genaagd om weer open te gaan. Om naar buiten te gaan. Om contact te maken. Dus dat kan. Sowieso contact met anderen. Dus gesprekken aangaan. Contact maken. Weet je, dat geeft toch het gevoel dat je er weer bent, dat je er weer toe doet en dat kan je echt in de actiestand zetten.

Nou, toen ik dit zo aan het lezen was, dacht ik, hé, dat is grappig. Het lijkt echt een klein beetje op die grote vijf tegen eetdrang uit mijn boek, mijn eerste boek, Het Geheim van Slanke Mensen. En ja, daarin zeg ik, als jij voldoende aandacht besteedt aan vijf dingen, de grote vijf tegen eetdrang, dan heb je veel minder snaaibehoeften, minder eetdrang, minder dus neiging om 's avonds over te eten. En je zegt echt makkelijker, nee, als je toch verleiding in krijgt.

Dus, dat is wel een goeie. Ik zal binnenkort even, nou, laat ik het gewoon de volgende podcast doen. Die vijf punten nog even precies op een rijtje zetten, dat je die weer even weet.

Definitie van zelfliefde15:24

En dat helpt wel. Voor nu wil ik het vooral houden bij stilstaan bij jezelf. Weer in contact komen met jezelf. Weer weten, beseffen, stilstaan bij wat jouw eigen behoeftes zijn. En dat is zo ongelooflijk belangrijk. Weten wat jij nodig hebt.

Kijk, ik heb een definitie van zelfliefde gemaakt. En die vind ik zelf echt een topdefinitie, waar ik zelf vaak heel veel aan heb. Maar wat mij betreft is de definitie van zelfliefde: weten wat je behoeftes zijn, erkennen dat ze belangrijk zijn, en de moed hebben om erna te handelen.

Dus, komt-ie. Weten wat je behoeftes zijn. En dat is voor heel veel mensen echt al heel moeilijk. Maar dus stilstaan bij wat je echt nodig hebt, wat je wilt. Een tweede is erkennen dat het belangrijk is. Ja, jouw behoeftes zijn minstens net zo belangrijk dan alle andere behoeftes, dan behoeftes van anderen, weet je, je mag echt voor jezelf kiezen. Dus erken dat ze belangrijk zijn en de moed hebben om erna te handelen. Ook als niet iedereen staat te juichen of te applaudisseren. Ook als je misschien een keer andere mensen daarmee teleurstelt. Om simpelweg omdat het is wat jij wilt. En dat is genoeg. Het is genoeg dat jij het wilt.

Nou, daarover zou ik ook nog eens een keer een podcast maken. Leuk, ik heb allemaal weer nieuwe ideeën. Hartstikke goed.

Maar voor nu geldt: ervaar jij onrust, kom in contact met jezelf. Weet je, ga je eigen behoeftes achterhalen en neem verantwoordelijkheid voor die behoeftes, voor wat jij wilt. Dat maakt je leven, in ieder geval mijn leven, maar ik weet zeker dat ook voor jou geldt, maakt je leven leuker. En het maakt je een leuker mens. Zonder die vervelende uitbarstingen en met veel meer regie. Regie op je eetgedrag, regie op jezelf, regie op je leven.

Dus, maak een lijstje. Wat zijn dingen die jou helpen? Wat wil jij of wat ga jij voortaan doen als zo'n golf van onrust aanzwelt?