216 – Heidi (-10 kilo) deelt wat ze ontdekt heeft over zichzelf en eten

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Hoe Heidi in de podcast terechtkwam0:00

Meestal aan het einde van mijn programma Coachtraject, dan vraag ik mensen van goh, zijn er mensen die het leuk vinden om een podcast op te nemen? Nou, Heidi was een van de mensen die niet daarop had gereageerd en toen een paar dagen later kreeg ik van haar een mailtje en toen zei ze: Joh, ik heb er even over nagedacht en ik was eigenlijk bang dat ik niet zoveel te vertellen had, maar ik merk nu hoe enthousiast ik vertel aan mensen die eigenlijk heel weinig weten over jou en over je programma. En ze zegt, dus ik heb eigenlijk toch wel een verhaal te vertellen. Dus ik zou het eigenlijk toch wel heel leuk vinden om dat te delen in de podcast. Nou, ik heb haar gelijk uitgenodigd, want ze heeft een ontzettend leuk verhaal. Een open en eerlijk en inspirerend verhaal te delen. Dus ik zou zeggen, luister naar Heidi, die 10 kilo is afgevallen.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Ik help je om niet alleen te kijken naar wat je eet en drinkt en hoe je beweegt, maar ook te kijken naar de psychologie achter je eetgedrag. Wat zit er nou achter de keuzes die jij maakt? Heb je daar interesse in?

Deze week, alleen deze week, sterker nog, alleen vandaag is het zondag en morgen, kun je je nog aanmelden voor mijn coachtraject. Dat start slechts drie keer per jaar. Dus als je denkt, ik heb toch echt die begeleiding nodig. Het lijkt me ontzettend nuttig om hiermee echt aan de slag te gaan. En weerzaam en leuk. Dan zou ik zeggen, wacht niet langer, maar meld je aan. Want je hebt nog maar twee dagen. Je vindt de link hieronder in show notes om je aan te melden. Of je gaat naar de website en zoekt Regie Totaal Next Level. Dat is mijn coachtraject, coachprogramma. Dat start morgen op maandag om acht uur. Dus wacht niet te lang meer, maar doe mee.

Heidi stelt zichzelf voor1:40

Ik zit hier samen met Heidi. Heidi, ontzettend leuk dat je er bent en dat je mee wilde doen en dat je je verhaal wil vertellen, want ik geloof 100% dat het de moeite is om te delen. Maar kun je even heel kort iets over jezelf vertellen?

Ja, ik ben 54, ik woon in Nijmegen alleen met een hond en een kat en werk ook vanuit huis. Dus ik ben iemand die best wel veel thuis is. Volwassen kinderen zijn het huis uit.

Nou, en dan beginnen we gelijk even.

Weinig lekkers in huis, toen en nu2:10

Want veel thuiswerken is vaak best lastig, want er zijn vaak lekkere dingen in huis, of niet? Hoe heb je dat gedaan de afgelopen tijd?

Ik had meestal niks in huis.

Ja, dat is gelijk een praktische tip.

Ja, dat is toch wel de... En ik denk. Ik heb nog steeds bijna niks in huis. Wel eens geprobeerd, maar dat gaat nog niet zo heel erg goed.

En had je voordat je meedeed aan het programma ook niks in huis?

Zeker wel.

Oh, kijk, dus daar zit wel een verschil in.

Zeker wel, ja. Wel minder dan, niet heel veel of zo. Ik had altijd wel pure chocola waar jij een mening over hebt.

Maar ik vind dat oprecht ook wel lekker.

Ja, of iets van noten of dat soort dingen. Niet bakken vol hoor, dat is toch wel makkelijk als je alleen woont.

Tien kilo kwijt en gevoel van vrijheid3:16

En je bent afgevallen? Ja. Hoeveel? Nu ongeveer 10 kilo, ruim 10 kilo. Heerlijk. Heerlijk, vertel eens. Hoe voelt dat? Wat doet dat?

Bij mijn waarden, die ik sowieso wel weet, maar die zijn afgetoverd in het proces teruggekomen. Er staat vrijheid bovenaan. En dat voel ik nu ook al fysiek. Ik voel me gewoon veel... En tien kilo is niet weinig, maar ook niet... Ik bedoel, dat is van één maat ongeveer verschil. Ik beweeg me makkelijker. Ik voel mezelf vertrouwen. Ik kan al meer de kleding aan die ik leuker vind. Dat soort dingen. Ja, vrijheid is het woord wat het meest in me opkomt.

Ja, mooi. Wat leuk. En jij zei van, ik vertel dus wel aan mensen die er eigenlijk niks van weten, vertel ik wel over mijn proces.

Hoe ze bij het coachtraject terechtkwam4:22

Nou ja, ik ben natuurlijk benieuwd, wat vertel je dan?

Ja, ik vertel dat ik er eigenlijk al direct toen ik over hoorde, ik ken jou niet, ik heb jouw boeken niet gelezen, ik heb er niet één. Vorig jaar in Italië kwam ik jou een podcast tegen, dus heb ik er één geluisterd en daarna ook niet meer. En op de een of andere manier ben ik in die challenge begin dit jaar terecht gekomen. Maar ik geloof je heel erg in. Ik ben er ook altijd wel bewust van geweest. Ik kon de laatste jaren steeds meer te realiseren van overhip, maar ik ben boos. Op het moment dat ik naar de Nutella of zo.

Ja, ja, ja, precies.

Dus daar geloof ik heel erg in. En dat is ook enorm bevestigd. En ja, daar ben ik mee aan de slag gegaan. Ik heb in de afgelopen jaren al heel veel meegemaakt, maar daardoor ook opgelost en geleerd in mezelf. Al de nodige valse overtuigingen over mezelf opgeruimd.

Ja, ja.

Overtuiging dat volhouden niet zou lukken5:24

Dus in die opzicht liep ik niet tegen heel veel dingen aan. Maar echt volhouden, dat kon ik bijvoorbeeld helemaal niet. Ik had echt wel wat overtuigingen over eten die gewoon niet kloppen. Sowieso dacht ik van: ik kan dit nooit volhouden. En dat is ook wel mijn grootste. Ik dacht van, ik heb het gisteren nog in mijn interviewgroepje gezegd van: ik kan dit dus gewoon. Ik was er weer een kilo af. Ik kan dit dus gewoon. Heel fijn, echt super blij mee.

Calorieën tellen en een basisgewicht vinden5:57

Ja, ik at altijd al wel de juiste dingen. Maar ik dacht, nou ja, dat ene stukje chocola. Of dat ene dit. Daar zit het hem niet zo in. Maar calorieën tellen, dat deed ik nooit. En nu ben ik er ook weer mee gestopt. Maar dat heb ik dus drie maanden wel gedaan. En dat geeft je dan wel heel veel inzicht.

Inzicht, ja. En heb je een basisbehoefte? Ja. En dat geeft ook wel rust en vrijheid.

Ja, het is gewoon, ik vind het zelfs een soort van lekker. Als je een wat afwijkend weekend hebt. Ja, sowieso vind ik het eten wat ik eet lekker. Ik geniet van wat ik eet. Maar ik vind het ook wel zo'n lekker gevoel. Stel dat ik een weekend met een feestje en een dingetje ofzo. Dat ik dan weer terug kan gaan. Denk, oh ja, gewoon weer lekker. Een basis.

Ja, ik herken het. Dat voel ik ook altijd. Het geeft rust ofzo.

Zichzelf zien als emo-eter6:29

Hé, en je zei, ik had wel vaker een beetje dat ik dacht, hé, waarom eet ik eigenlijk? Zou je jezelf eerder hebben omschreven als een emo-eter? Ja, dat zou ik me wel omschreven hebben. Maar ik heb wel geleerd in de afgelopen drie maanden dat dat niet helemaal het geval is.

Want? Nou, omdat ik emoties ook heel vaak niet uit de weg ga. Maar soms wel, soms wel. Dus ik dacht echt dat ik 's avonds begon te grazen. Uit verveling van lange avond en ja, in het traject ben ik er wel achter gekomen dat ik op dat moment eigenlijk eenzaam voel. Dat was even niet fijn. Maar dat is dan wel een heel waardevol inzicht. Als ik dat nu weer heb, dan voel ik me maar zo. Dan heb ik niet de neiging meer om afleiding te zoeken in iets zoets.

Dus het lukt je echt beter om die emoties te laten zijn eigenlijk, om toe te laten. Ja, en toch herken ik ze ook niet altijd, want ik was onlangs op een verjaardag gewoon een vriendin waar ik bijna niemand van de andere gasten kende. En dat waren allemaal wel karakters, heel stevige dames. Stevige types, ja.

Verjaardag: ongemak verdragen zonder eten8:09

En toen dacht ik later, waarom heb ik nou van alles gegeten wat ik eigenlijk helemaal niet zoiets had. Het is voor mij geen negen of tien of zo. Wat heb ik dan nou gedaan? En toen heb ik later, want toen heb ik toch zo'n oefening gedaan van situatie, gedachten, gevoelens, et cetera. En toen merkte ik wel van, oh ja, eigenlijk wist ik me niet goed een houding te geven. En dus ging ik gaan. En dat wil niet zeggen dat ik me de volgende keer wel op mijn gemak voel, maar dan weet ik wel weer van, oh wacht, Valko, en dan zal ik dat waarschijnlijk niet meer doen, verwacht ik.

Wauw, wat mooi gezegd, want dit zijn wel echt onwijs natuurlijk leerervaringen. En wat ik ook wel mooi vind aan hoe jij het vertelt, is dat je zo duidelijk voelt of ziet of hoort, dat het niet per se leuk maakt. Want dat denken mensen wel eens als ze aan mijn methode beginnen. Ja, dan ga je anders met emoties om en dat is dan leuk of makkelijk of weet ik veel. Maar het maakt natuurlijk sommige dingen ook gewoon moeilijker. Want voelen dat je je niet op gemak voelt op een verjaardag is niet per se de leukste gedachte of emotie over jezelf, zeg maar. Maar als je die realiteit kan aanvaarden en verdragen, ja, dan geeft dat zoveel vrijheid. Want dan is eigenlijk dat waar je misschien bang voor bent. Want als je merkt, hé, maar ik kan dat gewoon handelen. Ja, dan kun je zelf kiezen wat je doet. Waar je je aandacht op richt, hoef je het niet weg te eten. En dat is volgens mij echt de essentie.

Dus je beschrijft het als heel mooi. Ja, je hebt ook wel eens, meer dan eens denk ik, gezegd van wees genadeloos eerlijk tegen jezelf. En dat is niet altijd heel leuk. Maar dat levert wel heel veel op.

Ja, ik denk ook niet dat ik nu, en sowieso ben ik qua afvallen nog niet klaar. Maar ik ben wel over de helft van wel van mijn boek. Maar ja, sowieso is er met het nooit klaar, vind ik hoor, in ontwikkeling. Maar dit gaat gewoon wel door. Want er komen altijd situaties, waarin ik misschien toch uit een eerdere gewoonte begin te grazen of wat dan ook.

Ja, kijk, en het is natuurlijk niet zo. Kijk, je kunt natuurlijk wel kijken, kan ik een oplossing vinden voor wat ik voel? Dus als je ongemakkelijk bent, misschien zijn er wel oplossingen voor. Namelijk met iemand gaan of niet gaan of toch een gesprek aan knopen. Ook al vind je het spannend, ik noem maar wat. Dus er zijn allerlei manieren voor. Maar ook als dat niet gebeurt, kun je het dus verdragen. Dus je hoeft niet per se altijd een oplossing te voelen. Dat is het direct te hebben. Dat heb je voor eenzaamheid natuurlijk ook niet direct. En dat is echt het gevoel dat je dat gewoon aan kan. Dat je dat kan verdragen, dat dat er mag zijn. En dat het jou niet minder maakt, dat het je leven niet minder maakt. Maar dat het gewoon de realiteit is. Nou, en daarna focus je toch weer ook op het andere ding en ga je weer door. Ja, dat is volgens mij de kern.

Grootste inzicht: dit kan ik dus10:51

Ja, wat leuk, wat ontzettend goed. Hé, en wat denk ik, wat als je dan, dit noem je nu zo mooi, wat vind jij nou, als je zo terugkijkt, eigenlijk het grootste verschil voor jou?

Wat een, even kijken, vriend, denk vroeg mij van de week, wat is nou het belangrijkste wat je hebt geleerd? En toen zei ik dat ik dit dus kan. Ik heb geen jojo of lijn verleden. Ik heb de laatste vier jaar, twee keer, 28 dagen zo'n sap gebeuren gedaan. Oh ja. Heel moeilijk is en daarna kom ik om, ja. Maar verder heb ik dat nooit gedaan omdat ik dacht, ik kan dit toch niet. En ik kan dit dus wel.

Ja, en ik realiseer me ook wel wat ik wel en wat ik niet lekker vind. En ik vind heel veel dingen helemaal niet zo lekker. En ik merk nu als ik een stuk chocolade heb of twee, dan denk ik van ja, maar ik hoef ook niet meer. Ik hoef gewoon, ik heb gewoon genoeg. Ja, dat vind ik echt wonderlijk. Ja, dat vind ik echt wonderlijk, maar zo gaat het dus wel. Ja, dat je gewoon echt niet zoveel eten nodig hebt. En dat inderdaad heb je een receptie of weet ik wat gehad aan het eind van de middag. Ja, dat ik dan makkelijk mijn avondeten kan overslaan. Dat zijn ook wel die ingebakken gewoontes die niet per se helpend of nodig zijn.

Ook een goed inzicht. Nou, wat leuk zeg. Wat ontzettend leuk om te horen wat je er allemaal uit hebt gehaald. En wat vond je het moeilijkst?

Vertrouwen op het proces. Om dat te leren.

Moeilijkste: vertrouwen op het proces12:28

Nu vertrouw ik op het proces. Maar om dat te leren, om niet overstuur te raken als ik een week of twee weken hetzelfde bleef, hetzelfde gewicht bleef, of zelfs een beetje aankwam. Dat gaat nu goed, maar dat vond ik wel een lastige.

En hoe heb je dat, hoe ben je daarmee omgegaan?

Gewoon doorgaan. En ik heb wel, toen ik hier instapte, toen dacht ik echt van, ik ga er dan ook helemaal vol in. Dus ik heb misschien één of twee coachuren gemist.

Ja, je was overal, hè?

Ik was er altijd. Ik heb ze ook gelijk allemaal in mijn agenda gezet. Wat mij ook heeft geholpen: het is natuurlijk wel, financieel is het een investering. Dat is altijd relatief. Voor de een is het meer en voor de ander is het minder. Voor mij was die echt wel groot. Maar dat bedrag hielp mij tegelijkertijd in de commitment. Ik heb dit nu gedaan voor mezelf. En ik ga er ook helemaal vol voor. En nu inmiddels ben ik meer zo van, ja, ik wil gewoon slank worden.

Tip voor beginners en meer regie in werk13:33

Ik wil gewoon slank worden. En wat je ook vaak zegt, het is maar eten. Zo kan ik er inderdaad ook steeds meer aan kijken. Het is maar eten. Dus ja, ik ben helemaal blij.

Je lacht ook helemaal, je straalt gewoon mooi. Wat leuk om te horen.

Hé, nou dan wil ik graag afsluiten met, wat is nou je belangrijkste tip voor mensen die nog willen beginnen?

Want als je het aangaat, dat je het dan ook echt volledig aangaat. En dat je naar de live dag gaat, dat je elke dag mee actief bent in je intervisiegroep, dat je zoveel mogelijk de coachuren meemaakt en anders terugluistert, de masterclasses luistert, iedereen heeft zijn eigen aanpak, er zijn ook mensen die maken allemaal samenvattingen en weet ik wat, wat voor jou werkt, maar doe het in ieder geval. Je moet het echt gewoon doen. En niet bang zijn om je vragen te stellen. Of om je verdriet te laten zien. Of wat dan ook. Want ik heb ook tranen in mijn ogen gehad, als ik met andere mensen mee keek tijdens coachuren. Want iedereen gaat wel echt door een traject. Maar dat levert je gruwelijk veel op. Op heel veel levensgebieden.

Nou, wat ongelooflijk mooi gezegd. Dank je wel.

Helemaal goed. Zijn er nog dingen dat je denkt, nou, dat hebben we nog niet besproken? En je zei, ik heb al dingen opgeschreven. Zijn er nog dingen dat je denkt, dit zou ik nog wel leuk vinden om even te vertellen? Of zeg je, het is geregeld?

Ja, dat realiseerde ik mij vorige week ergens. Dat ik in mijn werk, ik zei al in het begin, ik woon alleen. Ik hoef niet in die zin meer voor mezelf te kiezen of zo, weet je wel.

Nee, dat snap ik.

Dat soort situaties heb ik niet. Maar in mijn werk merk ik dat ik, nou eigenlijk gewoon in de mails die ik stuur, dat ik daar dus ook meer regie in neem. Ik noemde mezelf altijd zo flexibel als een dropveter. En daar was ik dan trots op. En dat ben ik niet meer. Ik geef veel meer grenzen aan en zo. En nu denk ik van, ja, daar hoef je niet trots op te zijn. Dat is gewoon, dat is toch een vorm van zwakheid. Het is dat het in dezelfde tijd gebeurt. Anders zou ik niet zo goed de link kunnen leggen met dit programma. Maar toch denk ik wel dat het mee te maken heeft. Dat het wel een uitvloeisel ook is.

Kijk, als het goed is, tenminste wat ik hoop. En wat natuurlijk ook een van mijn doelen is, is dat mensen gewoon beter leren luisteren naar hun eigen echte behoeftes. Dus niet weg eten, maar echt kijken wat heb ik nodig. Wat is nu belangrijk voor mij. Wat wil ik op dit moment. En dat werkt natuurlijk ook in je werk door. Dat is op alle gebieden zo. Je kunt wel altijd overal meedoen en altijd alles oplossen. En de flexibelste van het hele stel zijn. Maar dan krijg je ook al het werk. En als jij dat niet altijd wil, dan zul jij daarin iets moeten veranderen. Want dat gaat niemand doen. Dat is echt je eigen verantwoordelijkheid, om voor je eigen behoeftes op te komen. En dat kan je wel zo doortrekken op alle leeftijd. Tenminste dat merk ik zelf, in ieder geval bij mezelf ook.

Het was geen doel, maar het viel me ineens op dat ik echt grenzen aangaf in mijn mails. Wanneer mensen moesten reageren. Of dat soort dingen.

Ja mooi. Nou, dan sluiten we wat mij betreft af. Dank je wel voor je verhaal. Je hebt absoluut een verhaal te vertellen. Heel mooi en open. Dus ontzettend leuk dat je mee hebt gewerkt. Dank je wel.