Het geheim van slanke mensen · aflevering 228
228 – Compenseren kun je leren, net als slanke mensen
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit hoe je compenseert na te veel eten, zonder schuldgevoel en zonder aan te komen. Compenseren is een kernvaardigheid van slanke mensen: je neemt bijvoorbeeld een boterham minder na een traktatie of je slaat het avondeten over na hapjes bij een borrel. Het gaat om incidenten in je eetgedrag, niet om patronen, en om compenseren vanuit regie, de controle over je eigen keuzes, in plaats van als straf.
Hoe compenseer ik als ik een keer te veel heb gegeten?
Mieke Kosters legt uit dat je bijvoorbeeld een boterham minder eet na een traktatie, of bij een spontane borrel alleen hapjes neemt en daarna geen avondeten of een lichte salade eet.
Hoe houd ik vol op een feestje of verjaardag?
Mieke legt uit dat je gewoon kunt meedoen met bitterballen op een borrel, zolang je dat compenseert, bijvoorbeeld door daarna iets minder te eten, zonder dat het als straf voelt.
Moet ik meesnoepen als iedereen het doet?
Mieke Kosters vertelt dat het niet gaat om wat een ander op één moment eet, want dat is maar het topje van de ijsberg, en dat het patroon over de hele dag bepaalt of je aankomt.
Hoe ga ik om met schuldgevoel over eten?
Mieke legt uit dat je compenseren niet als straf moet zien maar als kernvaardigheid vanuit regie, zodat je kunt genieten van iets lekkers zonder schuldgevoel.
Hoe verander ik mijn eetgedrag blijvend?
Mieke Kosters zegt dat het niet gaat om wat je op één moment eet maar om het patroon over de hele linie, en dat je door compenseren als kernvaardigheid te leren je eetgedrag structureel aanpast.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Met compenseren maak je er ruimte voor. Dat betekent dat je wel gewoon naar die spontane borrel gaat en daar ook van geniet.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Hi, het is weer tijd voor een nieuwe podcast en in deze podcast wil ik het graag hebben over compenseren. En dat betekent, wat doe je nou als je toch een keer te veel eet? Of dat je wel een plan hebt, maar dat je vriendin je belt voor een spontane lunch. Nou, hoe ga je daar nou op een manier mee om, zodat je wel kunt genieten zonder schuldgevoel en niet aankomt of zelfs gewoon verder afvalt? Daarover meer in deze podcast.
Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat doe ik natuurlijk niet alleen in de podcast. Ik heb acht boeken geschreven, meer dan 350.000 exemplaren verkocht. Ik geef trainingen en daarover kun je van alles lezen op mijn website MiekeKosters.nl. Daar vind je ook meer informatie over gratis trainingen die ik geef. Dus ga daar een kijkje nemen als je dit interessant vindt.
Nu eerst door naar compenseren. Toen ik een tijdje terug vroeg naar praktische
tips, kwam heel vaak compenseren terug in de antwoorden die ik kreeg van jullie allemaal en van mensen die meedoen met mijn trainingen. En voor mij is compenseren een van de dingen die ik echt heb geleerd toen ik 18 keer afviel en nooit meer ben kwijtgeraakt. Dat is ook de reden waarom ik, ook als ik even niet lekker in mijn vel zit of wat minder regie heb, niet direct heel veel aankom. Omdat ik compenseren eigenlijk altijd ben blijven doen. Nou, en ik weet nog dat ik vroeger, als
Ik keek, als ik dacht over compenseren, ik dacht er overigens niet zo vaak over na. Maar ik weet wel dat ik dan dacht, oh, weet je, dan heb ik een keer wat lekkers gegeten, dan moet ik daarna gelijk weer opletten. Moet ik daarna gelijk weer streng zijn? Moet ik nee zeggen? En slanke mensen die eten ook gewoon al die bitterballen op een feestje. En die hebben nooit ergens last van. Die hoeven nooit ergens rekening mee te houden. Dat is eigenlijk hoe ik dacht over compenseren. Ik dacht dus dat ik daarmee pech had. En dat slanke mensen dat allemaal niet
nodig hadden. Die konden wel gewoon een zak chips opeten, als ze brak waren of als ze een off-day hadden. En grappig genoeg ben ik erachter gekomen toen ik dus echt naar mijn slanke vriendinnen ging kijken en contact met hun kreeg. En soms een hele dag opletten wat ze precies aten, kwam ik erachter dat juist compenseren iets is wat vrijwel alle slanke mensen die ik ken in ieder geval doen. Dus de grap is dat je, als je kijkt naar wat een ander eet op een feestje of op
een verjaardag of bij een barbecue nu het zomer wordt. Dat het eigenlijk niet zegt als je niet ziet wat ze verder allemaal doen. Ik weet niet of je hem kent. Ik moet even kijken of ik hem op mijn site kan zetten. Maar ik had een filmpje een keer gezien op TikTok en dat vond ik echt heel grappig. Dat was een vrouw die zat dan met vriendinnen bij een etentje en ze hadden een dessert met, geloof ik, Oreo-koekjes met ijs of weet ik veel wat, in ieder geval veel calorieën. En dan zag je, in dat filmpje liet ze zien, wat iedereen in zijn hoofd had. En die ene vrouw dacht, waarom eet iedereen dit gewoon? Waarom kan ik dit eigenlijk niet eten? Waarom mag ik dit niet? En de ander dacht, oh, eindelijk dit. Ik heb me zo ingehouden met alles, want ik wist dat dit dessert nog kwam. En weer een ander zei dan van, nee, ik neem nu niet, maar ik heb straks als ik thuis kom, dan neem ik een extra groot stuk. En weet je, dus in ieder geval, je ging zo allemaal af wat er allemaal in ieders hoofd rondging. En dan zag je die vrouw weer, die hoofdrolspeelster, en die zei van, waarom kan ik nou niet gewoon normaal omgaan met eten zoals zij allemaal?
Nou, dat is volgens mij heel vaak hoe het gaat. Dus je ziet soms alleen maar van anderen wat ze eten op zo'n moment. Dat is ook vaak wat ik zeg over die ijsberg. Ik weet niet of je dat kent van mij. Maar dat ik zeg, wat je eet en hoeveel je beweegt, is eigenlijk het topje van de ijsberg wat boven water uitsteekt. Dus wat je ziet, maar ook wat mensen laten zien. Maar alles wat eronder zit, alles wat in je hoofd speelt, al die gedachten, al die afwegingen, al die argumenten, al die
Redenaties, al die moeilijke momenten, al die keuzes. Dat zie je niet altijd. Dus je ziet niet wat er bij iemand speelt.
Kijk, ik zeg, daarom heeft het geen enkele zin om naar anderen te kijken op momenten. Het gaat om die patroon, het gaat om de hele tijd.
Kijk, de bottomline is simpel. Als je niet teveel eet, dus als jij eet wat je verbrandt, of je eet minder dan wat jij verbrandt, ja, dan geldt toch echt in 99 van de 100 gevallen dat je niet te veel weegt. Punt. Als je eet wat je verbrandt, blijf je op gewicht. Als je minder eet dan je verbrandt, val je af. Eet je meer dan wat jij verbrandt, ja dan kom je aan. Hoe je dat dan ook maar doet, dat is eigenlijk over de hele linie wat geldt. Dus wat jij dan van iemand ziet op een bepaald moment, zegt eigenlijk niet zoveel. Het gaat juist om dat complete patroon.
Kijk, ik weet nog heel goed dat mijn moeder vroeger altijd zei, ja, wij eten helemaal niet veel, we komen
Van de wind alleen, nou dat idee. En dat ze op een gegeven moment dat ging bewijzen, zei ze tegen mij, ja, maar bijvoorbeeld, destijds mijn schoonzusje, die eet toch veel meer dan ik en die eet wel vier of vijf boterhammen bij de lunch en ik maar één of twee en toch is zij slanker dan ik.
Nou, toen hebben we dat dus echt op een rijtje gezet. Dus heb ik gewoon eens met mijn moeder en mijn schoonzusje gezeten en gekeken: wat eet je nou over de hele linie? En wat bleek? Mijn schoonzusje had inderdaad echt meer bij de lunch. Maar verder had ze eigenlijk echt veel minder. Terwijl mijn moeder hier een hapje, daar een koekje, daar een halfje, daar een dit. Dus die was heel veel bezig, maar ik mag het eigenlijk niet, nam ze de helft. Maar al met al, ja ik noem het wel grazen. Grazen ze over de hele linie, over de hele dag, net zoveel binnen als die vier boterhammen die mijn schoonzusje dan nam bij de lunch.
Dus weet je, het punt is dat dit eigenlijk altijd weer de bottom line is. Ik kan dat niet vaak genoeg halen. Het gaat over de hele linie hoeveel je eet,
Niet op momenten. Terug naar compenseren, want dit gegeven kun je daarbij betrekken. Dit betekent dat je dus echt wel af en toe ja kunt zeggen tegen iets heel lekkers. En toch niet aan kan komen. Dat is, tadaa, wat slanke mensen ook doen. Dat is wat je ziet als iemand wel bitterballen eet op een borrel en toch niet aankomt.
Dus als jij compenseren gaat leren, dan kun je zonder schuldgevoel genieten van iets ongeplands, maar wel heel lekkers. Bijvoorbeeld zo'n traktatie op je werk waarvan je denkt, wow, dit is echt een 8, 9 of 10. Maar ja, ik heb het eigenlijk niet ingepland. Hoe moet het allemaal?
Nou, met compenseren maak je er ruimte voor. Dat betekent dat je wel gewoon naar die spontane borrel gaat en daar ook van geniet. Dat betekent dat je wel die verrassingslunch gaat doen zonder stress. Maar dat betekent ook dat geplande uitje, dat je daar op een hele normale manier mee omgaat.
Maar daarvoor is het noodzakelijk dat jij tussen je oren krijgt: compenseren is een kernvaardigheid van slanke mensen.
En dus van jou. Want jij bent ook een, denkt en doet ook al als een slank mens. Ik zeg altijd, ga nou denken en doen als slanke mensen, dan word je slank. Dus, denk niet als je toch die traktatie hebt genomen, oh, dan moet ik nu weer opletten, dan mag ik bij de lunch minder, oh, arme ik. Maar denk, hé, ik compenseer. Want compenseren geeft vrijheid. Compenseren geeft flexibiliteit in je eetkeuzes. Het geeft je echt de mogelijkheid om te genieten van lekkers zonder schuldgevoel.
Dus dat betekent, als jij zegt tegen die traktatie dat je een boterham minder eet, bijvoorbeeld. Dat is hoe het werkt. Als jij toch naar die spontane borrel gaat en je neemt er hapjes, dan neem je misschien geen avondeten. Of je neemt alleen nog een soepje, of je neemt alleen een salade, een lichte salade. Dat is compenseren.
En denk dan wel, wat belangrijk is, is dat je ook beseft dat het dan gaat om incidenten versus patronen. Kijk, ik geloof echt niet, ik wil je echt niet zeggen, ga nou elke dag gewoon lekker borrelen en neem hapjes en eten, geen avondeten meer.
Maar als dat incidenteel gebeurt, is dat dus prima. Want dat is een incident. En met een incident hoef je niks. Van een incident kun je genieten. Kijk, het is echt een kwestie van, is dit een incident of is het een patroon?
Nou, wat ook belangrijk is, is dat je afkomt dan van wat goed en fout eet. Kijk, niemand wordt ziek na een avond McDonald's eten en dan daarna wellicht ook nog een reep chocolade binnenwerken omdat je toch niet zo gevuld was van je McDonald's maaltijd. Ja, weet je, als dat een keer gebeurt, zo beheert als dat een incident is. Prima.
Als jij dan de dag erna gewoon weer terug gaat naar je basis eetpatroon, is dat echt goed genoeg. Dan hoef je niet overigens nog extra streng te zijn of te compenseren. Maar als jij gewoon weer terug gaat naar die basis, is dat goed genoeg.
In een moment zelf, op een dag zelf, kun je per moment natuurlijk compenseren. Maar niet als je dat dan doet als straf. Kijk, probeer dat niet te compenseren dus te zien als straf. Want dan zit je nog in dat arme ik-denken.
Dus het gaat echt om schouders naar achter, hoofd omhoog en denk ik heb regie. Als ik dit kies, dan kies ik iets anders.
niet. Punt, dat hoort erbij. Dat is die kernvaardigheid die ik aan het ontwikkelen ben. Dat is hoe ik het doe. Dat is hoe het bij mij past. En dat is hoe ik echt een leuk leven houd en geniet van lekkere dingen. En inga op spontane situaties en borrels, maar niet aankom of zelfs afval.
Nou, wat ook nog kan, wat er hierbij hoort, is dat je vooraf compenseert. Dat is vaak nog veel makkelijker dan achteraf, omdat het achteraf nog wel eens kan voelen als straf. Nou, ik heb je net al gezegd hoe je daar anders mee om kan gaan, hè. Door dat rechtop staan en gewoon bedenken, hé, vanuit de regie, wat kies ik dan?
Maar vooraf is het soms nog veel makkelijker. Als je weet dat je een etentje hebt, dan kan je daar die dag rekening mee houden. Of als je weet dat je een weekend weggaat, kan je daar die week rekening mee houden. Dat is heel makkelijk. Dan kan je echt je planning eigenlijk daarop aanpassen en er gewoon rekening mee houden.
Maar je mindset, je manier van kijken en je manier van denken dus over compenseren, bepaalt echt hoe jij je voelt en bepaalt
Wat jij je doet. Als jij compenseren omarmt als kernvaardigheid. Een vaardigheid is iets wat je kan leren. Dat kun je jezelf aanleren, dat kun je gaan doen. Dat kan echt onderdeel worden van jouw repertoire. Dus als jij compenseren omarmt als kernvaardigheid vanuit regie en niet als straf. Vanuit ik mag genieten van eten en niet alleen goed en fout. En vanuit ik heb die flexibiliteit, ik heb die vrijheid en op die manier val ik af zoals ik dat wil. Als je dat omarmt, dan heb je ongelooflijk veel aan deze vaardigheid. Succes!