236 – Zo kom ik uit mijn DIP: minder denken, meer voelen, meer doen

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Waarom er vorige week geen podcast was0:00

Misschien is het je opgevallen, maar afgelopen week had ik geen nieuwe podcast geplaatst en dat maak ik deze week graag goed. Maar dat komt omdat ik in een dipje zat en dat hebben we dus allemaal wel eens, ik ook. Ik was vooral aan het bufferen, ik deed allerlei dingen dan de dingen die ik eigenlijk wilde doen, die belangrijk zijn voor mijn werk onder andere. En daarover vertel ik graag meer in deze podcast.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke

Twee kerntrainingen: afvallen zonder dieet en hek je brein0:37

mensen met je. Dat doe ik in de podcast en dat doe ik in trainingen. Ik heb twee kerntrainingen, afvallen zonder dieet en hack je brein. Dat gaat over anders omgaan met je gedachten, je gevoelens en je gedrag. En de eerste afvallen zonder dieet gaat echt over de basis van hoe verlies je nou kilo's. Het gaat over een basisplan, basis eetpatroon, actieplan, regieacties, bewegen, omgaan met triggers, je doel, dat soort dingen. Dus dat is echt de basis.

Die tweede hack je brein gaat echt over hoe zet je nou door. Hoe zorg je nou dat je je gedachten verandert, je gevoelens verandert en vooral blijft je gedrag veranderd.

Nou, daarover vind je meer informatie op de website en nu snel verder met deze podcast.

Hoe mensen bij gedragsverandering in hun hoofd gaan zitten1:10

Ik weet niet of ik het vaak heb genoemd in een podcast, ik denk het wel, in ieder geval in mijn trainingen. En dat is dat ik heel erg vaak zie dat mensen die bezig zijn met mijn aanpak, met gedragsbehandeling, soms helemaal in hun hoofd gaan. Dus dat betekent dat ze dan heel erg veel bezig zijn met, ja wat gebeurt er nou precies en hoe komt het dan wat ik eet en wat speelt er dan, et cetera. Nou, dat noem ik heel veel in je hoofd gaan, dat noem ik wel overdenken.

Het is iets wat ik zelf ook herken. Dus als ik ergens niet lekker in mijn vel zit, dan is een van mijn manieren analyseren. Dus in mijn hoofd gaan bedenken, wat was nou de trigger? Hoe kwam dit nou? Wat speelde er nou echt? Etcetera, etcetera.

Maar ik heb ooit een quote gelezen en die is als volgt. Overthinking is underfeeling. Nou, die quote, daar geloof ik heilig in.

De quote: overthinking is underfeeling and underdoing2:16

En ik heb er nog iets anders van gemaakt. Ik heb het nog een beetje aangepast, de variant waarover ik het wil hebben in deze podcast. En dat is dit. Overthinking is underfeeling and underdoing. Oftewel onderpresteren. Wat bedoel ik daarmee? Is, als jij alleen maar in je hoofd blijft zitten. En je blijft maar nadenken. En je blijft maar twijfelen. En je blijft maar analyseren. En je blijft maar eigenlijk heen en weer gaan in je hoofd. Dan betekent dat ook voor het algemeen dat je gevoelens niet wil ervaren. Dus dat je niet echt wil stilstaan bij wat er speelt of wat je voelt. Of je nou verdrietig bent of bang of boos of blij of geïrriteerd of gefrustreerd of machteloos of eenzaam. Of nou ja, wat je dan ook maar speelt. Als je aan het overdenken bent, dan ben je aan het underfeeling, ondervoelen zeg maar. Je voelt niet. Dat is één.

En het tweede is, meestal 9 van de 10 keer ben je dan ook aan het onderpresteren. Nou, onderpresteren, de definitie daarvan is dat je minder presteert dan je op grond van je aanleg en capaciteiten zou kunnen. Dus ben jij iemand die aan het onderpresteren is op het gebied van afvallen, namelijk je doet niet wat je eigenlijk wel kan, je doet niet wat je eerder wel hebt gekund, je doet niet wat je eigenlijk wil. Ja, onderpresteren, dan betekent dat over het algemeen dat je aan het ondervoelen bent, dus niet voelt wat je te voelen hebt en aan het overdenken bent, dus dat je teveel in je hoofd zit.

Nou, wat er gebeurt is, als je dit allemaal niet doet, dan ga je bufferen. Nou, eigenlijk is overdenken ook een vorm van bufferen, een copingstrategie. Dus mensen die maar blijven analyseren,

Overdenken als copingstrategie om jezelf gerust te stellen3:56

Blijven in hun hoofd bezig zijn en het niet omzetten in actie of niet ervaren wat ze voelen, maar die kiezen dan als copingstrategie, bufferen noem ik dat dan, kiezen ze dat overdenken, want daarmee brengen ze zichzelf een beetje tot rust. Ja, maar ik ben ermee bezig. Ja, maar ik ben het aan het analyseren. Ja, ik snap nog niet helemaal wat er echt speelt, maar ja, daar ben ik wel mee bezig.

Dus je bent ergens, geef je jezelf, zeg je, ik ben wel goed bezig, dus het is niet zo erg dat ik het allemaal niet doe, want ik maak wel stapjes. Alleen het zijn stapjes in je hoofd. Het zijn geen concrete stappen, niet echte

Tweede vorm van bufferen: vermijden door series of overeten4:29

Acties. Je presteert niet echt. Je zust jezelf alleen in slaap. Nou, hoe doe je dat nou anders? Kijk, het kan ook zijn, de tweede vorm van bufferen is dat je überhaupt niet wil nadenken. Dus je wil nergens over nadenken. En je vermijdt. Dus je gaat alleen maar series kijken of boekjes lezen of shoppen of alcohol drinken of over eten. Nou, dat is natuurlijk hoe dat werkt.

Doorbraak: het concept hoog functionerende vermijder5:02

En als je dat doet, als je zo'n copingstrategie kiest, dan hoef je even nergens over na te denken. Dus dan hoef je ook niet te overdenken. Dan hoef je al helemaal niet te voelen. En dan hoef je ook niks te doen aan je gedrag.

Nou, gisteren had ik zelf een soort doorbraak. Dus ik voel wel dat ik weer de verantwoordelijkheid teruggepakt heb. En vandaar ook deze podcast. Maar ik had een soort doorbraak, ik was met een vriendin aan het wandelen. En toen zei zij, ik ben eigenlijk een hoog functionerende vermijder. En dat vond ik een fantastische term, want dat vind ik ook heel herkenbaar.

Dus het kan soms zijn dat je wel aan het overeten bent, dus wel aan het bufferen bent, of een van die andere dingen die ik al noemde. Dus je bent wel aan het vermijden eigenlijk. Maar je functioneert nog wel. Je doet in principe de meeste dingen wel die je moet doen. Je komt wel afspraken na, maar als het maar even kan, dan trek je je terug in jezelf en dan ben je toch de regie wel een beetje kwijt. Dus ook als je een hoog functionerende vermijder bent, zoals ik dat dan maar even mooi noem, betekent dat dat je eigenlijk te weinig regie hebt.

En hoe kom je daar nou weer uit? Dus dit gaat allemaal over, ik hoop dat je door hebt, de combinatie van gedachten, overthinking, gevoelens, het ervaren van wat je echt voelt, het voelen van wat je voelt, gewoon echt bij je emoties kunnen komen. En onderpresteren is doen, dat gaat om actie, dat gaat echt om gedrag.

Nou, dat zijn precies de drie dingen die natuurlijk, wat mij betreft, centraal staan in mijn aanpak. Het gaat altijd hierom, wat zijn je gedachten,

Twee paden: stoppen met overeten of regie terugpakken6:40

wat zijn je gevoelens, wat is je gedrag en hoe kan je dat veranderen. Nou, als je nou uit wil komen, als je dit enigszins herkent en je bent ook een hooggepresterende vermijder, dan betekent dat dat er wel werk aan de winkel is. En ja, daar kan je wel wat aan doen. En ook hiervoor geldt weer, je hebt altijd twee paden die je te bewandelen hebt als je een overeter bent. Eén is dat je stopt met overeten omdat je een doel hebt, je wilt afvallen. Het tweede is die regie terugpakken over dat wat er dan echt speelt.

Eigen ervaring: dip gehad, maar niet overeten7:13

Regie terugpakken over je leven, waarmee het ook weer veel makkelijker is. Ik moet anders zeggen, waardoor je als je die regie op je leven terugpakt, heb je eigenlijk helemaal niet meer zoveel eetdrang. Dus dan heb je automatisch veel meer regie.

Maar ik zat te denken, want ik had dus een slechte week vorige week, ik zat echt wel even in een dipje. Maar ik ben afgevallen. Ik heb dus helemaal niet overeten. En toen dacht ik, hoe komt dat nou? Want dat was toch echt altijd mijn favoriete pufferstrategie, copingstrategie. En ik dacht, hoe kan dat nou dat dat niet gebeurd is?

Wat hielp: een besluit nemen en praktisch uitvoeren7:44

Nou, wat mij geholpen heeft, zijn twee dingen. Eén is dat ik doorhad dat ik me niet zo lekker voelde. Of dat ik de regie een beetje kwijt was. En dat ik echt met mezelf heb afgesproken: maar ik ga niet overeten. Want dat wil ik echt niet. Ik voelde me eigenlijk juist zo lekker. Ik was wel weer goed bezig qua bewegen, minder eten. En hoor je het al, een hoogpresterende vermijder. Maar dus dat was een besluit. Dus het één wat echt helpt is voor jezelf een besluit nemen. Dit ga ik niet doen, hoe dan ook.

Maar daar heb je dan wel praktische uitvoering bij nodig. Dus in mijn geval heb ik dat praktisch uitgevoerd door niks in huis te halen. Ik zat in een omgeving met mensen die ook allemaal lekker bezig waren, gezond aan het eten waren. Dus dat helpt ook nogal. Dus dat kan je opzoeken. Nou, niets in huis halen is dus een super praktische, bewust wel aandacht besteed aan gezond eten, gezond koken 's avonds. Daar wat leuks van gemaakt. Dat hielp mij enorm om niet te gaan overeten.

Nou, voor de rest deed ik dus heel veel dingen ook niet. Dus ik was niet uit mijn dip. Had ik dan echt regie?

Kies je eerste stap: eten loskoppelen of regie pakken8:48

Nee. Maar ik heb ook niet overgegeten. En dat kan. Dus kies wat jij wilt. Wat is jouw eerste stap? Wil je eten loskoppelen van wat jij doet om te vermijden? En of wil je beginnen met het oplossen van wat er echt speelt? Of allebei?

Nou, ik denk dat allebei uiteindelijk natuurlijk altijd nodig is. Maar misschien kan het best wel zijn dat je stap voor stap doet. Dat je eerst zegt, hé, ik stop nu met overeten. Want wat er heel vaak gebeurt is, als overeten jouw favoriete strategie is om niet te voelen en om niet te bewegen, om niks te doen, niet echt in actie te komen.

Als overeten jouw favoriete strategie is en je stopt daarmee, je neemt dat besluit, want dat ga ik echt niet meer doen. Dan zie je dat er echt al wat verandert, want het geeft je wel een beter gevoel op die kleine stukjes. En dat maakt dat als je daar successen in haalt en als je die successen gaat vieren, dat je het toch stiekem maar een klein beetje weer beter voelt. Want je overwint iets wat je altijd deed. Je doet iets anders dan wat je altijd deed. En dat leidt uiteindelijk natuurlijk tot andere resultaten. Dat is een ander gevoel over jezelf. En het is al ander gedrag. Nou, dat leidt ook weer tot andere gedachten. Dat maakt dat je weer makkelijker regie pakt, ook op al die andere dingen die spelen.

Daarom zeg ik altijd dat regie op je eetgedrag zo belangrijk is. Niet omdat iedereen slank moet zijn, maar omdat als jij ergens regie oppakt, dat doorwerkt op andere gebieden. En dat is in ieder geval wat bij mij nu wel gebeurd is en wat bij jou ook kan.

Maar het kan ook de andere kant op dat je zegt, nee, ik pak eerst regie op dat wat speelt. Ik ben, weet ik veel, niet blij met mijn werk of ik heb ruzie of ik heb gedoe met mijn kinderen. Maakt niet uit wat er dan ook maar is. Daar pak ik regie en ik ga daarna automatisch eigenlijk ook minder eten. Dat kan ook.

Over het algemeen heb je beide nodig. En als jij denkt, ja, ik ga het aanpakken, dan zou ik zeggen, ga het allebei aanpakken. Als je die energie hebt en die drive en

Uit de dip komen: actie ondernemen en voelen10:54

Je bent zat om te blijven zitten in die dip, dan kan je dat doen. Maar je kan ook kiezen, eerst stap 1, dan stap 2. Dat is up to you. Hoe dan ook is het belangrijk dat je dit beseft. Als je aan het onderpresteren bent, dus je doet niet wat je werkelijk wilt, je kunt echt meer dan dat je doet, dat weet je, want dat heb je al eerder gedaan, bedenk dan, dan ben je aan het ondervoelen en aan het overdenken 9 van de 10 keer.

Nou, hoe stap je daar nou uit? Ga het doen. Kom in actie. Ga weer doen wat je te doen hebt en zet de dingen in beweging. Weet je, sta stil bij je gedachten. Wat zorgt er nou voor dat je steeds weer in die dip komt? En voel. Ga, kom bij je emoties. Wat heb je te voelen? Wat speelt er? En wees daar mild in over jezelf.

Nou, dat is het voor vandaag.