Het geheim van slanke mensen · aflevering 250
250 – Wat als je alles een 8,9,10 vindt? Hoe ga je om met compenseren en wat als je langer stilstaat...
In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen beantwoordt Mieke Kosters luisteraarsvragen over afvallen zonder dieet. Mieke legt uit wat het betekent als je opeens alles een 8, 9 of 10 vindt, hoe je omgaat met compenseren na te veel eten en waarom stilstand op de weegschaal bij een langetermijntraject hoort. De aflevering gaat over eetgedrag, gedragsverandering en de psychologie achter overeten, en is voor iedereen die twijfelt aan zijn aanpak zodra het tegenzit.
Wat als ik geen discipline heb om af te vallen?
Mieke Kosters legt uit dat motivatie nooit op hetzelfde niveau blijft en dat het niet om motivatie draait, maar om bereidheid om door te gaan ook als je het even niet voelt. Dat noemt ze commitment: doen wat nodig is, ook als de motivatie even weg is.
Wat is een cheat day en werkt het?
Mieke Kosters ziet compenseren als normale vaardigheid: als je een keer te veel hebt gegeten, is het logisch om daarna wat minder te eten. Compenseren wordt volgens haar pas een probleem als je het inzet als straf in plaats van als gewone bijsturing.
Hoe ga ik om met perfectionisme en alles-of-niets denken bij eten?
Mieke Kosters legt uit dat als je opeens alles een 8, 9 of 10 vindt, dit een smoesje van je brein is om nog geen keuzes te hoeven maken. Ze adviseert eerlijk te blijven kijken welke hap echt het allerlekkerst voor je is, ook als kiezen een beetje pijn doet.
Waarom kom ik weer aan na een dieet?
Mieke Kosters legt uit dat aankomen na een periode van succesvol afvallen erbij hoort, omdat afvallen net als het leven cyclisch is. Ze noemt haar eigen kleine cirkels van maximaal een tot drie kilo, in plaats van de tien tot vijftien kilo die ze vroeger kwijtraakte en weer aankwam.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Het is niet waar dat jij alles opeens even lekker vindt en alles het allerlekkerst vindt. Wat het betekent is dat je nog een beetje moet wennen aan dat je inderdaad wil afvallen.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
De gratis challenge zit erop. Drie dagen, drie avonden lang heb ik een gratis sessie gegeven. Ik hoop dat je erbij was, ik hoop dat je er heel veel aan gehad hebt, dat je er veel van hebt geleerd en dat je gaat starten met afvallen zonder dieet.
Nou, ik heb best een heel aantal vragen binnengekregen, zowel praktisch als inhoudelijke vragen en die ga ik beantwoorden in deze podcast. Nou, ik noem ze even op en dan weet je wat er voorbij komt in deze podcast.
Ik ga het hebben over, iemand zei, nu ik opletten, ik heb je eerste sessie bekeken en ik ga nu opletten van is deze hap een 8, 9 of 10 voor me, maar nu merk ik dat ik alles opeens een 8, 9 of 10 vind. Werkt het ook in de overgang, die vraag kwam een paar keer terug.
Iemand zei, het klinkt zo makkelijk, maar ik vind het vaak echt niet meer belangrijk als ik begonnen ben met afvallen. Hoe ga je daarmee om? Geef je ook 1 op 1 coaching.
Iemand zei, jij hebt het over calorieën bijhouden en compenseren. Ik heb een verleden met een eetstoornis en ik heb altijd geleerd dat je niet moet compenseren. Hoe kijk je daarnaar? Daar ga ik het over hebben.
Iemand anders zegt, ik ben 18 kilo afgevallen met medicijngebruik en nu sta ik toch stil. Is het dan toch moeilijker om af te vallen met deze medicijnen?
Een vraag is, soms komen mensen, zei iemand ook aan, naar jouw programma. Hoe kijk jij daarna? Dus daar vertel ik wat over.
En nog een praktische vraag over mijn programma en wanneer de sessies zijn. Dat allemaal in deze podcast.
Laten we snel beginnen. Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat doe ik in de podcast, dat doe ik in boeken en dat doe ik in trainingen en programma's.
En deze week start mijn meest complete programma Regie Totaal Next Level. Dat is niet zomaar een programma, dat is een coachtraject. En dat is ook de reden dat het maar drie keer per jaar start. Ik begeleid het zelf. Dus we starten samen in een grote groep. In dit geval op maandag, 9 september, om acht uur starten we weer een groep. En we gaan 90 dagen super intensief aan de slag met Regie Bakko op je eetgedrag.
Nou, het is een ongelooflijk effectief programma. Mensen die meedoen vallen succesvol af. Je kunt hier dus nu aan meedoen. Alleen deze week, vijf dagen de tijd om je aan te melden. Wil je er meer over weten, ga snel naar miekekosters.nl slash nextlevel. Daar lees je er alles over. En als je vragen hebt, kun je altijd mailen naar info at miekekosters.nl.
Maar nu ga ik snel door met het beantwoorden van de vragen. Nou, een van mijn meest bekende tips is dat ik zeg, ga nou niet meer al het lekkers eten, maar wel het allerlekkerst. Een van de hulpmiddelen daarbij is je happen een cijfer geven. Als jij nadenkt bij wat je in je mond stopt en denkt, is dit echt een 8, 9 of 10 voor mij? Dan neem ik het. Maar is het lager? Dan vind ik het zonde van de calorieën, dan leg ik het weg. Als je dat principe toepast op alles wat je eet, dan val je gewoon af met het allerlekkerste eten.
Ik kreeg een vraag over van iemand die zei, ja, maar ik ben daar nu op aan het letten, al een paar dagen. En ik merk dat ik opeens alles een 8, 9 of 10 vind. Hoe ga je daarmee om?
Nou, ik vond het een hele leuke vraag, ook herkenbaar, want wat betekent dat eigenlijk? Kijk, het is niet waar dat jij alles opeens even lekker vindt en alles het allerlekkerst vindt. Wat het betekent is dat je nog een beetje moet wennen aan dat je inderdaad wil afvallen. Dat je daar wat voor gaat doen, dat je daar bewust mee bezig bent. En eigenlijk zegt jij tegen jezelf, ja, ik wil er wel wat voor doen, maar niet echt. Moet ik echt keuzes maken? Nee, ik vind alles even lekker. Heel vaak mensen die dit zeggen, ik vind opeens alles even lekker. Ja, je kan het zien als een soort smoesje. Een smoesje dat je nog niet helemaal bereid bent er echt voor te gaan. Dat je nog niet helemaal bereid bent om keuzes te gaan maken.
Dus als jij dit herkent, hou jezelf niet voor de gek. Je vindt echt niet alles even lekker. Je kunt wel degelijk keuzes maken, maar dat doet een klein beetje pijn. Want dat betekent nee zeggen tegen iets waar je misschien wel zin in hebt. En ja, dat klopt. Dat heb je nodig om af te vallen. Als je alles eet wat voorbij komt, dan val je niet af. Dus, keuzes maken.
Maar in plaats van dat erg vinden of te denken aan die pijn, kun je er natuurlijk ook anders naar kijken. Kun je ook bedenken, hé, hoe tof is dit? Ik eet het allerlekkerst. Ik eet gewoon elke dag een ijsje of iets van chocola of ik neem een wijntje en ik val af. Dat is toch fantastisch. Dat wil ik altijd wel. Dat is de spirit die je volhoudt. Dat is waar het uiteindelijk naartoe moet gaan.
Dus, hou jezelf niet voor de gek. Weet je, schouders naar achter, sta rechtop en bedenk, wat kies ik echt? Waar geniet ik het allermeest van? En, zodat ik ook nog afval. Dat is je uitdaging.
Goed, vraag twee is, werkt jouw aanpak ook in de overgang? Nou, dat kan ik heel makkelijk en kort over zijn. Het antwoord is ja. Ik heb zoveel vrouwen in mijn doelgroep of die meedoen aan mijn programma's, die net zo oud als ik zijn of rond mijn leeftijd zitten. Ook jonger, eigenlijk alles tussen de dertig en de zestig, soms zelfs zeventig. En daar zitten dus heel veel vrouwen bij die of in de overgang zitten of er net uit zijn, maar in ieder geval rond die tijd. En ja, die vallen allemaal af. Dus het kan. Maak jezelf niet wijs dat het niet zo is.
Maar dat is iets anders dan dat het ook waar is dat je kan aankomen in de overgang. Maar dat je kan aankomen in de overgang betekent alleen niet dat je niet kan afvallen. Het betekent dat je er misschien meer voor moet doen dan vroeger. En dat is waar.
Kijk, je lichaam verandert als je in de overgang komt. De meeste mensen krijgen wat meer buikvet. Je wordt ouder, dus je valt ook langzamer af. Je verbrandt minder door hormoonschommelingen. Heb je misschien vaker moeilijke momenten, zeker als je er gevoelig voor bent, als je dingen soms weg eet, heb je misschien vaker eetdrang. Dus het maakt het allemaal niet makkelijker. Maar dat betekent alleen niet dat je niet kan afvallen. Natuurlijk kan dat wel, maar daar moet je dan wel wat voor doen. Je moet bereid zijn hier overheen te stappen.
Kijk, als jij aan jezelf blijft zeggen, ja, ik zit in de overgang, dus ik kan niet afvallen, dan hoef je er ook niks voor te doen. Dan hoef je geen stappen te zetten, want ja, de oorzaak van jouw gewicht ligt buiten jezelf. Jij kunt er niks aan doen. En als je mijn gratis sessies hebt bekeken deze week, dan weet je dat de oorzaak buiten jezelf leggen, waar of niet waar, waar het dan ook maar vandaan komt, nooit zin heeft als jij wilt veranderen.
Als jij nu wilt veranderen, is het zaak het heft in eigen handen te nemen en denkt, overgang kan mij het schelen. Ik ga het doen. Ik ga minder eten. Ik ga meer bewegen. Ik krijg meer energie. En ik ga ervoor op een hele positieve regievolle manier. Want dan kan je zeker ook afvallen in de overgang.
Nou, de volgende vraag. Het klinkt zo makkelijk wat je zegt. Maar ja, weet je, ik krijg dan nu enthousiast. Ik ben gemotiveerd door jouw verhaal. Maar als ik dan een tijdje bezig ben, dan voel ik dat echt niet meer.
Nou, dat is een hele herkenbaar. Ik heb er toevallig ook vorige week een mail over geschreven. Dit is een van de meest voorkomende smoesjes, grappig genoeg, tijdens het afvallen. Wat gebeurt er namelijk? Kijk, je bent super gemotiveerd, hè? Mensen overschatten altijd motivatie. Zo kan je het zien. Dus mensen denken, zeker na een tijdje wat meer eten, misschien na een vakantie, weet je, denken, maar ik ben er helemaal klaar voor. En nu gaat alles anders worden en ik ga het helemaal die regie pakken en dit wordt mijn tijd. Als je denkt, ik ben zo gemotiveerd, dat kan nooit meer anders worden. Maar daarmee overschat je eigenlijk de kracht van motivatie. Want ja, dat heb je, maar dat blijft niet op hetzelfde niveau. Als je zo'n heel traject gaat doen, en afvallen is een langetermijndoel, dat is altijd een traject. Dan komen er momenten dat je die motivatie niet meer voelt.
Dus in the end is motivatie niet waar het om draait. Waar het om gaat is of jij bereid bent te doen wat nodig is, ook als je de motivatie niet meer voelt stromen. Dat is de definitie ook van commitment. Bereidheid, commitment, daar gaat het om. Dat kun je jezelf afvragen. Ben ik bereid door te gaan, ook als ik het af en toe even niet meer voel?
Want hoe werkt je brein? Je brein werkt zo. Je bent gemotiveerd, je doet het, het gaat vanzelf, je voelt je fantastisch. En dan, bam, dan heb je slecht geslapen, ben je moe, heb je een roddag, heeft iemand een rare opmerking gemaakt. Kom je in een gelegenheid waar toch wel heel veel lekkers is, eet iedereen, behalve jij, voel je jezelf toch een beetje zielig. Nou ja, wat er dan ook maar gebeurt, er kunnen honderdduizend dingen gebeuren. Maar bottom line is, je krijgt het moeilijk. Je vindt het even niet meer zo makkelijk.
En wat doet jouw brein dan? Die denkt, oh, wacht eens even, alarm, dit gaat niet makkelijk, dit geeft pijn, dit is ongemak, dit moeten we niet hebben, we moeten plezier. Dus zegt hij, ach joh, zo belangrijk is het niet. Dus wat er gebeurt is, je gaat jezelf voeden met argumenten waardoor het eigenlijk normaal is om wat meer te eten. Omdat je dan direct weer op korte termijn dat plezier ervaart. Op langer termijn niet. Maar als jij jezelf gaat goed praten met, ach ja, ik vind het eigenlijk ook helemaal niet zo belangrijk, ik voed het gewoon niet meer. Ja, dan geef je eraan toe en zul je opgeven.
Maar weet dat dit zo werkt. Weet dat het precies dit soort gedachten zijn waar het om gaat, dat dit soort gedachten in jezelf jou steeds weer van dat pad halen. Dus daar moet je alert op zijn. Die moet je gaan herkennen. Hé, daar heb ik hem weer, want ik vind het eigenlijk niet zo belangrijk. Maar dat is niet waar. Want als ik het twee weken geleden waanzinnig belangrijk vond en zeker weet dat dit mijn doel is voor dit jaar of voor dit najaar, dan is het niet waar dat het een week later niet meer belangrijk is. Dan heb je het gewoon moeilijk. En dat is niet erg, dat hoort erbij. Maar daar hoef je niet naar te luisteren. Je hoeft niet mee te gaan met dit soort gedachten. Je kunt nog altijd je eigen gedrag kiezen. Zo werkt dat.
Vraag vier. Geef je ook één-op-één coaching? Nou, dat doe ik niet. Dat heeft een reden. De belangrijkste reden is dat ik echt geloof, 100% geloof, in de kracht van groepscoaching. Zeker op dit gebied. Op het gebied van regie pakken, beter voor jezelf zorgen, afvallen. Er zijn zoveel herkenbare situaties. Er zijn zoveel dingen die andere mensen ook meemaken. En je kan je niet voorstellen hoeveel steun dat geeft om dat te horen. Of hoeveel je leert van het feit dat als ik iemand anders coach. Dan hoef jij niet alles in te brengen, maar je kunt ook meedenken en meedoen, terwijl iemand anders een vraag stelt die jij ook herkent. Maar ook meedenken in oplossingen, ook meedenken in tips geven. Met elkaar weet je altijd meer dan één.
Kijk, ik doe dit al jaren, vanaf 2011, dus ik heb ongelooflijk veel ervaring in het begeleiden van mensen die regie willen pakken, die willen afvallen, die beter voor zichzelf willen zorgen. En ook ik zit af en toe echt in sessies en dan zeg ik, joh, wie heeft hier een idee, wie heeft er een tip? En dan komen er dingen en dan denk ik, dat is een goede, daar was ik zelf nooit opgekomen. En dat is de kracht van zo'n groep.
En ja, natuurlijk is dat ook spannend, want het zijn vaak persoonlijke verhalen en er zit vaak kwetsbaarheid ook achter eetgedrag. En dat klopt. Maar als je in je comfortzone blijft, verander je nooit. Dus het gaat er juist ook om, om jezelf te laten zien.
En je zult erachter komen, stel dat je denkt van, joh, ik ga meedoen met zo'n groep. Dan kom je erachter dat het allemaal, en dat vind ik altijd zo bijzonder, heel veel mensen zien op tegen het groepsgebeuren voordat ze beginnen, maar als ze er eenmaal in zitten, vinden ze het meest waardevolle. Omdat je ziet dat het allemaal normale mensen zijn. Allemaal intelligente vrouwen, vaak drukke banen, carrières. Nou ja, eigenlijk alle smaken zitten erin. Maar het zijn allemaal normale mensen. Maar die lopen allemaal te worstelen met eetgedrag en met regie pakken. En houden op eetgedrag. En dat is ongelooflijk leerzaam, herkenbaar, troostend en helpend.
Dus, nee, ik doe niet een een-op-een coaching. Ik geloof heilig in groepscoaching.
De volgende vraag. Iemand zei, ik heb een eetstoornis verleden. En nou hoor ik jou praten over calorieën bijhouden en compenseren. En ik heb altijd geleerd dat ik dat niet moet doen.
Nou, punt 1. Ik richt me op coaching. Ik doe aan coaching. Dus dat zeg ik al, coaching van Rob Regie Pakken. Coaching gaat ervan uit dat jij in staat bent om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen eetgedrag. Coaching werkt, zo noem ik het maar, met het gezonde deel van iemand. Dus ik ga ervan uit dat jij die keuzes kan maken.
Als je te maken hebt met een eetstoornis, dan heb je te maken met een ziekte. Dan betekent dat dat je eerst beter moet worden. Dat is niet de hulp die ik bied. Ik heb niet gespecialiseerde hulp op eetstoornisgebied. Dan verwijs ik je altijd door naar gespecialiseerde hulp op dat gebied. Ben je daar nou helemaal overheen, dan is de vraag of je zo'n programma als dit nog nodig hebt. Maar het kan dat je zegt, ik wil juist relaxter worden.
Dan is één ding heel belangrijk. Als je aanslaat op de woorden calorieën bijhouden en compenseren, ja, dan zegt dat eigenlijk al wel iets natuurlijk. Want dat zijn hulpmiddelen, maar geen doel op zich. Als jij weet dat dat voor jou niet helpend is, wellicht gezien je verleden, maar ook überhaupt, geldt ook gewoon voor mensen die daar helemaal geen last van hebben gehad. Ja, dan moet je dat niet doen. Dat hoeft niet, het is een hulpmiddel, het is nooit een doel op zich.
Calorieën bijhouden raad ik altijd drie dagen aan om inzicht te krijgen in de keuzes die je maakt. Maar het gaat altijd om de patronen. Als jij wil afvallen, gaat het altijd om patronen. Het gaat nooit om de laatste 20, 50 of zelfs 100 calorieën. Dat is niet relevant. Het gaat niet om individuele voedingsmiddelen. Het gaat niet om echt die laatste calorieën. Het gaat om patronen. Hoeveel kun jij ongeveer eten om die halve kilo per week af te vallen? Of hoeveel kun je ongeveer eten om op gewicht te blijven? Ja, dat wordt nou eenmaal in deze wereld gemeten in calorieën. Hetzelfde als als jij wil besparen, dan ga je eerst bijhouden hoeveel je uitgeeft en waaraan. Dat is het idee erachter.
Nou, over compenseren. Je hebt verschillende manieren waarop je kunt compenseren. Ik geloof zeker in compenseren. Ik zie dat ook als vaardigheid. Die slanke mensen beheersen zonder het compenseren te noemen, maar gewoon normaal gedrag. Want ja, als je een keer teveel hebt gegeten, is het slim om daarna wat minder te eten als je niet wil aankomen. Dus als je er op die manier naar kijkt, is het normaal, is het logisch, zit er een bepaalde laconiekheid eigenlijk in.
Als jij compenseren toepast als straf, zo van, ik heb te veel gegeten, dan moet ik morgen wel rennen, dan moet ik dit, dan moet ik dat. Dan kom je weer in die strijd en dan is het niet een handige manier. Maar als jij weet dat jij 's avonds een etentje hebt, is er natuurlijk niks mis mee om wat minder te lunchen op een dag. Maar ook hiervoor geldt, als je weet dat je hier gevoelig voor bent en je merkt toch dat je het als straf gaat inzetten, dan zou ik ermee stoppen. Maar goed, dan gaat het gewoon op een andere manier.
Hoe dan ook, is het altijd belangrijk om te kijken wat werkt voor jou en daar je eigen verantwoordelijkheid voor nemen. En dat moet je kunnen. Dat is dat gezonde deel wat verantwoordelijkheid kan nemen voor het eigen gedrag. Wij kunnen je daarbij helpen, maar jij bent de gatekeeper voor wat jij doet en wat jij wilt en wat jij kiest.
Een andere vraag was, ik ben afgevallen met medicijnen, antidepressiva in dit geval. 18 kilo maar liefst, lekker hè, zei ze. Maar nu sta ik toch stil, is het dan toch moeilijker met medicijnen?
Ik vond het een grappige vraag en ik snap dat het vrij specifiek is, dat niet heel veel mensen hier last van hebben. Maar de vraag an sich geeft een patroon weer waar wel heel veel mensen last van hebben. Namelijk, mensen vallen ergens mee af en dan op een gegeven moment sta je stil. En dan ga je twijfelen aan je methode, aan je aanpak. En dat is precies weer zo'n gedachte waarmee je brein je op andere strategieën wil zetten, wat niet nodig is.
Dit is een van de zes succesfactoren voor regie. Die heb ik gisteren genoemd in de sessie. In de derde sessie, als je het nog niet gezien hebt, zou ik zeker even terugkijken. Dat kan nog altijd. Via de website moet je nog even aanmelden, dan krijg je de opnames.
Maar een van de succesfactoren is vertrouw op het proces. Als het werkt, werkt het. Kijk, stilstand hoort er echt bij. Een week stilstaan is pech. Twee weken is ook pech. Drie weken kan nog een keer toeval zijn. Maar langer dan drie weken gebeurt eigenlijk nooit, als je gewoon doorgaat met wat je deed.
Word je toch makkelijker, omdat je denkt, het is wel heel moeilijk, sta stil, het werkt niet meer. Of ga je switchen, ga je toch rommelen, ga je toch weer denken, dan skip ik die koolhydraten, of dan moet ik dit, of dan moet ik maar opgeven, want ik slik medicijnen. Ja, dan wordt het ingewikkeld. Maar ga je door op dezelfde manier, dan val je gewoon weer af. Een plateau hoort er echt bij, in een langetermijntraject.
Nou, als het langer duurt, dan kan het zijn, zeker als je 18 kilo bent afgevallen, dat je toch nog ietsje kan minderen in wat je eet. Want hoe minder je weegt, hoe meer je nodig hebt, hoe minder je verbrandt uiteindelijk. Dus dat kan dan de reden zijn om weer even opnieuw naar de formule te kijken. Ja, wanneer val ik nu af? Kan ik nog hier en daar wat veranderen? Kan ik hier en daar nog wat skippen?
Dus, vertrouw op het proces en ga gewoon door. En wees daarin vooral eerlijk naar jezelf. Als je stilstaat, geef jezelf een cijfer. Dat heb ik ook in de derde sessie verteld. Geef jezelf eens een cijfer over je eetgedachte afgelopen week. Score je echt een 9 of een 10, dan is er niks aan de hand. Dan kun je gewoon doorgaan met wat je deed. Dat is mijn antwoord.
De volgende vraag is, iemand vroeg, soms komen mensen ook aan naar jouw programma. Hoe kijk je daarnaar? Nou, dat is wel grappig. Ook dat heb ik uitgelegd in de laatste sessie, want ik heb ook verteld dat ik zelf, ik ben 18 jaar geleden 8 kilo afgevallen, echt niet altijd in een flow zit. Dat ik er ook echt af en toe hard voor moet werken, zeker als het leven een beetje tegen zit. Dat je minder goed in je vel komt en dat dan de regie op je eetgedrag ook gaat schommelen. Dus dan scoor je niet meer die negen of tien, waarin je dat volle gevoel hebt, of misschien een acht, maar dan scoor je een zeventje als het gaat om je eetgedrag of misschien een zesje. En ja, dan kom je langzaam en zeker toch heel ietsje aan.
Ook ik ken die periodes. Dat hoort erbij in het leven. Ik geloof dat het cyclisch is. Dat je leven cyclisch is, maar dat afvallen ook cyclisch is. En dat het dus niet zo is dat je altijd op gewicht blijft. Kijk, ik zie bij slanke mensen ook dat ze af en toe te veel eten, na een vakantie of weet ik wat, en dan zeggen: ik moet weer even de puntjes op de i doen. Alleen zij voelen dat niet als straf, maar normaal.
In de sessie heb ik uitgelegd dat ik dat zie als cirkels. En de vraag is, hoe groot zijn jouw cirkels? Vroeger waren mijn cirkels 10, 15 kilo, dus ik deed een dieet, ik viel af. Dan kwam ik uit de flow en dan verloor ik de regie en dan baalde ik, gaf mezelf op de kop. Dan stopte ik mijn kop in het zand, net zo lang tot ik weer 10, 15 kilo of meer zelfs bijkwam. En dan dacht ik: wanneer ben ik het weer echt zat, dan ga ik weer beginnen. Nu zijn mijn cirkels maximaal één of misschien twee, misschien drie kilo. Dus mijn cirkels zijn veel kleiner. Het gaat hier om de vaardigheid om in te grijpen als je het nodig hebt.
Ja, en dat je dat niet altijd doet, of dat het misschien bij jou soms toch langer duurt dan dat je echt ingrijpt, dat kan. En dat kan ook in mijn programma's. Maar ik geloof wel dat er een heel groot verschil zit in dat je weet, als je mijn programma volgt, weet je vaak wat er speelt. Heb je geleerd om te kijken naar wat er onder die eetdrang zit, wat er achter zit. En dan is de kans dat je ingrijpt vele malen groter, omdat je niet meer je eigen eetgedrag en gewicht platslaat met: het zit er voor mij niet in, het lukt mij toch niet, ik kan nooit slank worden, ik ben nou eenmaal een lekkerbek, ik heb nou eenmaal geen discipline. Dat soort dingen zeg je niet meer.
Maar het kan wel zijn dat je gewoon een moeilijke periode hebt. En dat je weer even een zetje nodig hebt. Of dat je weer even hulp nodig hebt. Of dat je weer even motivatie nodig hebt om er weer echt in te gaan. Ja, dat heb ik zelf ook. Dan ga ik ook weer een nieuwe training volgen. Of dan ga ik ook boeken lezen. Of naar een event. Of ik bedenk een doel op sportgebied. Weet je, dat doe ik zelf ook. Het gaat er juist om dat je jezelf steeds weer aanzet. En als je daar een beetje hulp bij nodig hebt, dan kan dat. Dus zo kijk ik ernaar.
Ik geloof dat je niet altijd regie hebt. Ik geloof wel dat je leert in mijn programma om het steeds sneller op te pakken. Steeds sneller weer in te grijpen. Steeds sneller weer die regie terug te pakken. En die keus heb je altijd. Het gaat om de vaardigheden om het weer op te pakken. En het gaat om dat doen.
En wat wel gebeurt, wat ik wel eens zie, is dat mensen het niet doen. En dan toch weer, dat het brein je eigenlijk toch weer overneemt met allemaal, maar dan vaak nieuwe smoesjes. Ik ben nu ouder, dit lukt me toch niet. Ja, maar mijn situatie is nu veranderd. Als ik eerst maar eens dit oplos, dan pak ik het wel weer op. Dat je toch weer in die als-dan scenario's bijvoorbeeld valt. Of dat je op een gegeven moment denkt, laat allemaal maar, ik begin er niet meer aan, omdat je geen zin hebt.
Maar dat betekent dat je wegzakt, toch wegzakt in dat arme-ik-gedrag. En in die arme-ik-gedachten. En dat je die eigenlijk jouw gedrag laat bepalen. En dat vind ik zonde. Want dan kan je altijd weer uitstappen. Maar doe wat nodig is. Dat is aan jou. Die verantwoordelijkheid, dat is weer die 100% verantwoordelijkheid waar het over gaat in mijn aanpak.
Goed. Nog een laatste inhoudelijke vraag. Dat ging over het programma zelf. Ik heb verteld dat maandag de kick-off sessie is. En ik krijg echt heel veel vragen met wanneer zijn de andere sessies. Nou, er zijn twee in mijn programma, als je meedoet in mijn coachprogramma, heb je twee live sessies per week. Die zijn vaak op maandagavond met Peggy, soms op woensdagavond en op vrijdagochtend vaak met mij. Daarnaast heb je elke dinsdagavond een training of een masterclass of een intervisiebijeenkomst. Dus op dinsdagavond heb je ook altijd iets. Dat zijn de programmaonderdelen. Nou, drie keer per week kun je wel denken van ja, en nog lessen doen. Wow, dat is wel heel veel. Je hebt ook nog een intervisiegroep natuurlijk.
Dat klopt. Het is dus ook niet de verwachting. Wij verwachten van niemand dat je overal bij bent. Wij verwachten dat je er zoveel mogelijk bij bent. En dat je erbij bent als je het nodig hebt. Dan 100%. Want duiken is geen optie in het programma. Als je merkt dat je het moeilijk hebt, stel je vragen. Kom bij de sessies. Dat zal je intervisiegroep je ook stimuleren en aanzetten. En dan word je eigenlijk direct persoonlijk verder geholpen. Dus je hoeft niet per se overal bij te kunnen zijn. Je kunt alle sessies twee jaar lang terugkijken. Maar mijn ervaring is wel, de mensen die er zoveel mogelijk bij zijn, halen echt het allermeest eruit.
Nou, ik hoop van harte dat je aangezet bent, dat je gemotiveerd bent, dat het gaat borrelen, dat het gaat stromen. Want ik zeg, pak dan dit moment, pak deze kans, doe mee. Het is nog vijf dagen dat je je kan aanmelden voor mijn programma. Als je denkt, joh, ik wil eigenlijk eerst die gratis sessies nog even bekijken. Ook dat kan nog via de website. Ik zal ook de link hieronder nog even zetten in show notes. Meld je aan, dan krijg je de opnames gewoon in je mailbox. Nou, bekijk ze snel. En ik zou zeggen, meld je aan voor Regie Totaal. Ik heb ongelooflijk veel zin in dit nieuwe programma. Dus ik hoop je te zien maandag om acht uur. Tot dan.