Het geheim van slanke mensen · aflevering 252
252 – Elma viel 25 kilo af!
In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
In deze aflevering
Nou, een van de mensen voor wie dit absoluut geldt is Elma. Elma zit eigenlijk nog steeds in een moeilijke tijd. Ze is ondertussen, terwijl ze meedet aan het programma, ook aan het revalideren. Maar wat heeft ze er een succes van gemaakt. Ze is 25 kilo afgevallen, maar ze kan het zelf het allerbeste vertellen.
Dat je mild bent voor jezelf, dat je de lat niet al te hoog legt, die eigenlijk niet realistisch is.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 443Jojo-effect voorkomen: hoe Eva blijvend afviel zonder dieetLuister →
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 441Emotioneel eten stoppen: verdriet wegeten eet ook trots wegLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Veel van de deelnemers aan mijn programma's hebben behoefte aan een nieuwe start, nieuwe energie, fit zijn, energie, weer het leven in de eigen hand nemen eigenlijk, zelf regie pakken. En ik zeg altijd, er is één ding waar je het allerbeste mee kan beginnen en dat is met regie op je eetgedrag, want dat heb je zelf in de hand en dat kun je leren.
Nou, een van de mensen voor wie dit absoluut geldt is Elma. Elma zit eigenlijk nog steeds in een moeilijke tijd. Ze is ondertussen, terwijl ze meedeed aan het programma, ook aan het revalideren. Maar wat heeft ze er een succes van gemaakt. Het is een ongelooflijk inspirerend verhaal. Ze is 25 kilo afgevallen, maar ze kan het zelf het allerbeste vertellen. Luister snel.
Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik het geheim van slanke mensen. Dat doe ik in de podcast en dat doe ik natuurlijk in mijn trainingen.
Nou, alleen vandaag en morgen kun je je nog aanmelden voor mijn nieuwe coachtraject. Dat start op 9 september om 8 uur 's avonds en dat is ook de deadline. Daarna kun je je niet langer aanmelden. Is het programma ook echt niet langer beschikbaar?
Dus, wil jij, denk jij, het is mijn tijd om die boost te krijgen? Het is mijn tijd om die energie te krijgen. Het is mijn tijd om de regie terug te pakken. Om weer zichtbaar te schijnen. Voor mezelf te kiezen. Mezelf eens een keer op nummer 1 te zetten. Meld je dan vooral aan. Je krijgt er geen spijt van.
Nou luister maar naar het verhaal van Elma. Want zij vertelt hoe zij het heeft beleefd. In deze podcast zit ik samen met Elma.
Elma heeft een hele brede klimlach op haar gezicht. Dat zien jullie niet, maar ik wel. Maar Elma, wat ontzettend leuk dat je hier bent en dat je mee wil doen aan de podcast. Kun je iets vertellen over wie je bent en waarom je hier zit?
Nou, ik ben Elma en ik was op een punt in mijn leven, ik ben pas vijftig geworden, dus nou ja, dan ga je wel terugkijken, vooruitkijken en ik heb eigenlijk altijd wel gestoeid met mijn gewicht en diëten gevolgd, diëtist gehad en eigenlijk, nou ja, soms was het resultaat heel goed. Maar dan liet ik het toch weer wat lopen. En nou ja, ik woog best wel heel veel. En toen kreeg ik op een gegeven moment gezondheidsproblemen. Dat ik dacht van ja, het roer moet nu om. En toen kwam ik, ik had een boek van jou, Mieke. En toen had ik al zoiets van, nou het sprak me wel aan. En toen ging ik kijken op de site. En toen zag ik een challenge. Ik denk, ik ga eens meedoen die drie dagen. En toen werd ik eigenlijk zo enthousiast dat ik me aangemeld heb voor het programma.
Regie Next Totaal. Dus dat is het verhaal eigenlijk. Nou ja, en nu zit je hier een paar maanden later. Wat is er veranderd?
Eigenlijk een heleboel. Ik ben inmiddels 25 kilo afgevallen. Dat is echt heel veel. In een half jaar tijd, en ja, gewoon een andere mindset gekregen op eten, bepaalde dingen wist ik natuurlijk wel, maar ook het feit van, nou, het is geen dieet, het is een vorm van een levensstijl, en wat dat betreft heb ik heel veel aan het mantra van jou gehad van, ik wil wel alles, en ik mag alles, maar ik doe het niet, op dit moment, of ik neem het niet. Dus ja, ik kies er niet voor eigenlijk.
Nee, ik kies er niet voor inderdaad. Nou, wat ontzettend goed. Dat is echt heel veel hè, 25 kilo in een half jaar. Hoe heb je dat aangepakt?
Nou ja, het programma begon dan en ik heb wel bijna alles live gevolgd. Ik moet zeggen, dat helpt wel heel veel.
En in het begin heb je zoiets van, oké, nou ja, ik heb iets. Dus ik zeg niks, maar op een gegeven moment heb je toch zoiets van, nou ja, dat groepje, wat er dan bij was, met name de coachuren, dat je toch wat kleinere setting hebt. En dan merk je gewoon dat het heel erg oplucht en dat andere mensen tips geven waarbij je dan denkt, oh ja, daar had ik nog niet eens aan gedacht. Ja, heel leuk.
En in het begin focus je heel erg op je basis eetpatroon om dat goed te krijgen. Dat vond ik wel een uitdaging, dat ik dacht van hoe ga ik dat nou eens aanpakken met gezond eten, wat doe ik? Dus ja, daar heb ik wel even mee gestruggeld en dat ik op een gegeven moment ook zoiets had van ja, maar goed, door mijn gezondheid wil ik sneller afvallen. En dat Mick het recht zei, ja, maar je moet ook je genietmomentjes hebben, dat ik dacht, ja, dat is ook zo. Volgens mij een genietmomentje is drie dropjes per dag. En als het dan even niet lukt, dan soms neem ik tien. Dan denk ik, nou, daar kom ik nog mee weg. Maar goed, ja, de weegschaal die gaf steeds goede resultaten. Dus schijnbaar...
Dat motiveerde.
Ja, dat motiveerde zeker.
Dus drop is eigenlijk jouw, omdat je zegt, dat is mijn ding.
Dat is echt mijn guilty pleasure, ja.
Ja, heerlijk. Nou, hartstikke goed.
Nee, en toen heb je het dus toch gevonden. Maar goed, je hebt wel eens vaker waarschijnlijk een poging gedaan of het was vaker afgevallen. Hoe komt het dat je het nu steeds volhield? Wat was dat?
Ik denk inderdaad van nou, ik mag alles eten, maar ik kies er niet voor om het te doen.
En wat doet dat dan met je als je dat zegt?
Dat je niet in je, nou ja, arme ik-modus schiet. Dat je denkt, ah, maar ik ben nu zielig en ik mag dat niet hebben. Wat je bij diëten wel eens hebt. Dat je denkt, ik mag geen zoetigheid. Ik mag geen chips of wat lekkers. En dat was nu eigenlijk niet zo.
Dat ik zoiets had van. En dat ik soms ook dingen nam. Bijvoorbeeld zo'n reuzenmergpijp. Vond ik altijd erg lekker. Dat ik zo wel drie op kon eten achter elkaar. En die at ik na een aantal weken weer. Dat ik dacht van. Vind ik dit nou echt zo lekker? Nee. Dus dat was wel heel grappig. Dat je dan eigenlijk dingen. Waarvan je denkt. Oh, dat kan ik niet zonder. En dan eet je dat je denkt, nou nee, het hoeft eigenlijk niet.
En ook van het bewuster ermee bezig zijn. En ook snappen van, goh, ik heb nu zin om zoetigheid of iets anders te nemen. Ja, maar wat wil ik nou eigenlijk echt? Ik wil niet zeggen dat de uitvoering 100% is. Want ik heb ook wel momenten gehad dat ik wel vijf keer naar de kast liep met de lekkere dingen. En dat ik dacht van, waarom doe ik dit? Heeft iets met emoties te maken, maar ik ben bewust. Dat is dan de eerste stap.
Precies, dus kom maar door met dat lekkers.
Ja, precies. Dus dat vind ik van het geheel ook wel het moeilijkste deel. Hoe ga je om met je emoties en dat je het niet dempt met eten. Maar ja goed, bewustwording is in die zin denk ik stap één. En dan, nou ja goed, dan ga je ook steeds verder. We hadden dan ook de training Hek je brein. Met S, G, G, G, G's model, ja. Dus ja, weet je, je krijgt steeds wat meer handvaten. En bij sommige dingen dan merk je ook gewoon van, daar heb ik iets aan. En bij andere dingen, ja, dat heb je wat minder. Of dat past op dat moment niet bij jou.
Nee, maar dat hoeft ook niet, hè. Het is een soort snack-buffet. Dus ook hiervan geldt, pak je de 9 en 10 voor jou uit. En voor jou, jij bent misschien op een bepaald moment meer geholpen met, weet ik veel, meer aandacht voor je baas, meer aandacht voor mogen genieten, meer aandacht voor lekkers, ongezonde dingen proberen. En eens kijken wat dat met je doet. Dan een ander, weet je, anders denken over schaarst of zo, ik noem het.
Ja.
Ja, oké. Hé, en dat emoties, want ik weet, we hebben elkaar natuurlijk veel gezien de afgelopen tijd, dat kwam inderdaad vaak terug. Hoe deed je dat vroeger dan? En wat is er nu veranderd, denk je?
Vroeger dan pakte ik met name eten om het gewoon te dempen, omdat ik zoiets had van, ja, dat was eigenlijk mijn copingsmechanisme. Zo van, nou ja, als er nare dingen gebeuren of waar emoties bij loskomen met bepaalde, nou ja, toch wel ingrijpende live events. En dan ging je gewoon overeten, zo van om het maar niet te voelen. En nu merk ik in die zin, doordat ik me ervan bewust ben, dat ik soms dan ook denk, oké, maar dit is het niet, dit wil ik niet. Dan pak ik het eten ook minder snel. Of ik pak inderdaad wat meer dropjes. Maar vroeger zou ik dan denken, ik pak de chipszak en alles wat voorhanden is, pak je dan. Maar dat is nu absoluut, ja, dat is wel veranderd doordat je toch op een andere manier naar eten kijkt.
Heel leuk. En je hebt het best gaan in een roerige fase in je leven. Wat je al zegt, je had gezondheidsklachten, dus daar zit je eigenlijk nog middenin. En een soort van revalideren, dat je dat dan toch zo gepakt hebt en zo voor jezelf bent gaan zorgen.
Ik wil even zeggen, pet je af. Dat heb ik ook, volgens mij al vaker gezegd, maar juist in zo'n tijd, ik bedoel, je hebt ook energie nodig voor dat revalideren, voor al die dingen die je meemaakt. Dat je dan zo de regie gepakt hebt, nou, ik vind het echt heel knap en ook wel heel erg mooi om te zien. En misschien heeft het je ook wel meer ruimte om te doen, maar ik dacht, dat wil ik toch wel eventjes noemen, omdat ik het echt heel bijzonder heb gevonden, iedere keer weer.
Want het is niet zo dat nu alles koek en ei is en je alleen maar goed nieuws op goed nieuws krijgt. Dus er spelen nog steeds wat dingen. En toch, hoe lukt het jou dan nu steeds weer om die regie te pakken?
Ik had zelf ook zoiets van, kan ik dit doen naast mijn revalidatietraject? Want dat kost inderdaad wel de nodige energie. Maar ik had ook zoiets van, ja, dit is wel voor mijn gezondheid, is dit ook het beste. Dus waar stop ik nu tijd in? En op dit moment had ik zoiets van, nou ja, die ruimte heb ik gewoon. Laat ik die gewoon pakken. En ja, dat gaat dan de ene keer iets beter dan de andere keer. Dus ja, op die manier blijf je dan toch wel de regie houden. Dat ik ook dacht van, ja, oké, regie op eten, dat vond ik ook wel een eye-opener. Als ik regie op mijn eten heb, dan heb ik het ook op andere vlakken. En dat is echt zo, dat klopt ook.
Ja, en hoe merk je dat?
Ja, als het gewoon lekker loopt met het eten, dan merk je ook, dan komt er ruimte in je hoofd voor andere dingen. En daar kun je dan ook mee aan de slag, om het zo maar eens te zeggen.
Wat vond je het moeilijkst? Je hebt al gezegd van die emoties, zeg maar in het traject. Heb je echt moeilijke momenten gehad en hoe ben je daar dan mee omgegaan?
Ja, eigenlijk viel het wel mee. Ik denk dat voor mij, want je gaf ook aan in een masterclass, qua energie of qua motivatie, dat je meerdere soorten motivatie hebt, intrinsieke motivatie, externe motivatie. En ja, doordat je weet dat het goed voor je gezondheid is, heb je die intrinsieke motivatie. Want we moesten dan elke dag de ME-scores doorgeven, motivatie en energie. Eigenlijk zat mijn motivatie wel altijd op tien, alleen de energie was af en toe wat minder.
Ja, precies. Dus ja, dat merkte je wel. En dat scheelt wel heel veel, zeg maar. Dat je daardoor ook echt wel, ik heb deze stap ook bewust gemaakt van: nou, ga ik dat programma wel of niet doen? Daar heb ik wel even over getwijfeld. Maar ik had toch zoiets van, nou, ik ga het doen. Ja, dat heeft mij wel heel veel geholpen. Waardoor het ook wel makkelijker was. Nou ja, net wat ik zeg, mijn grootste struikelblok zijn eigenlijk de emoties. Qua eten lukt het allemaal wel heel goed. Dus ja.
Maar dat is wel het goede wat jij zegt met die motivatie. Want ik zeg altijd, als je zoiets wil doen, het gaat altijd om twee dingen. Of je moet voldoende lijdensdruk hebben, zoals dat dan zo mooi heet. Maar dat betekent dat je echt zat bent. Of dat er echt iets moet veranderen. Of dat je gezondheid in gevaar loopt. Een beetje wat bij jou natuurlijk zo speelde. Dus dat moet echt zo groot zijn dat je denkt: nu is het klaar, dit is het moment, nu pak ik het, nu ga ik echt goed voor mezelf zorgen. En, het liefst en, maar het kan ook of zijn: je hebt een woest aantrekkelijk doel. Dat je echt zegt, zo wil ik zijn, daar wil ik naartoe. En als jij nu bedenkt, want jij bent het gaan doen voor je gezondheid, dus dat is in die zin, het resultaat natuurlijk hartstikke goed. Maar wat wil je blijven doen hiervan? Bepaalde gewoonteacties of regieacties wat eigenlijk gewoontes worden.
Zo ga ik elke dag, elke morgen als ik uit bed stap, dan sta ik op de weegschaal. Dat helpt mij ook. Zo af en toe als ik een dag wat minder heb gehad, ga ik op de weegschaal staan. En ik denk, nee, gewoon gaan staan. En het grappige is dat het me dan altijd weer meevalt. Dat ik denk, oh, oké.
En ja, een andere actie is ook, met cirkels gaf je aan, dat je het dan laat lopen en dan soms bijvoorbeeld weer 10 kilo hebt en dan denk ik, oh, dan moet ik gaan afvallen. Dat ik denk, oké, voor mezelf, mijn cirkel is 1 kilo. En als ik dan merk, dat gaat snel in een aantal dagen omhoog, dan even weer op de rem trappen, even weer rustig goed kijken van, hé, wat wil ik? En net wat je zegt, je woest aantrekkelijke doel. Ja, ook daar goed naar kijken en denken van, wat wil ik? Waar wil ik naartoe? Hoe ga ik dat doen?
En jezelf daarin ook de tijd gunnen. In het begin had ik echt dat gejaagde van, ik moet zo snel mogelijk afvallen. En dat ik op een gegeven moment dacht zo van, ja, maar waarom? Je hebt het er niet in één dag bij gegeten, dus het gaat er ook niet in één dag weer af. En dan merk je wel, als je daarmee bezig bent, viel mij op dat ik heel erg was van, oh, die weegschaal, die had ik niet in controle, zeg maar, dat je jezelf daarmee saboteert. En toen ging het ook ineens een stuk langzamer. En toen ik dat losliet, toen liep het ook weer. Dus ja, je brein doet wel heel veel in die zin.
Zeker, 100%. Nou, hartstikke goed.
En wat is nou je belangrijkste eye-opener, zeg maar, of inzicht, waarvan je zegt, nou dat wil ik graag delen, want daar hebben misschien meer mensen wat aan?
Dat je mild bent voor jezelf, dat je de lat niet al te hoog legt, die eigenlijk niet realistisch is. En de andere eye-opener was van ja...
En waarom, sorry, mag ik vragen, waarom is dat belangrijk, die mildheid?
Omdat ik van mezelf nogal perfectionistisch ben en de eisen heel hoog stel. En dan denk ik van, oké, ik ga dit doen. En wat we al eerder zeiden, een aantal, nou ja, toch wel ingrijpende live events wat allemaal speelt. En dat je dan toch denkt, oh dan moet dit ook nog goed. Ik moet alles goed doen.
Ja, en je doet het naar best te kunnen en dan is een zesje is ook goed genoeg op dat moment.
Precies, want als je veel geëisen hebt, dan voldoen je niet. Dan raak je teleurgesteld. En dan kom je eigenlijk weer in dat emoties weg eten. In de cirkel naar beneden. En nu je milder bent, kun je veel meer zeggen, ik doe mijn best. En het volgt een beetje dat soort teksten.
Ja, precies zo. Je doet het hartstikke goed. Kijk eens waar je wegkomt. Wat je al bereikt hebt. En ook bewust daarbij stilstaan. Gewoon eens even denken van nou, ik ben afgevallen. 25 kilo klinkt natuurlijk hartstikke veel.
Maar ook zo van nou, kijk eens hoe trots dat is. Is ook heel veel. Weet je hoe zwaar dat is als je dat moet dragen?
Ja, ik heb heel grappig. Want ik heb natuurlijk ook een einddoel. En nou ja, ik ben nu dan zo'n beetje op de helft voor een gezond BMI. Dat ik op een gegeven moment heb ik flessen frisdrank en alles gepakt. En dat gewoon eens op een tafel neergezet. Van nou kijk, dit ben je afgevallen. Zo van dit moet nog. Dat ik ook dacht van oh ja, dit is eigenlijk best wel heel erg zwaar. Zoveel flessen frisdrank wat je dan meesleept. Maar moet je je voorstellen dat je dat elke dag, dag in dag uit bij je draagt. Ik bedoel oké, het is verdeeld. Je hoeft niet helemaal in je armen te houden. Maar toch is het natuurlijk wel dat.
Hoeveel vrijheid geeft dat als dat er al af is, toch?
Ja, zeker. Dat geeft ook veel vrijheid en ook gewoon in mijn kast. Want ik heb verschillende kledingmaten, omdat het nu omhoog en omlaag ging. Maar ook dat je dan zo'n kast uitruimt en denkt, oké, dit heb ik niet nodig. En eerder had ik dan zoiets, nou, laat ik dit in de kast leggen. Stel je voor dat ik nu rucksichtloos denk, nee, deze maat heb ik niet meer. Weg ermee.
Oh, wat goed dat je dat al gedaan hebt. Fantastisch.
Ja, ik geloof daar heilig in. Dat heb ik al vaker gezegd. Ik had vroeger altijd drie stapeltjes voor dik, middel en dun. En die heb ik zo lang in mijn kast gehad. Het was totaal uit de mode als ik dan ooit weer eens in die dunne stapel past. Dat is een ander verhaal. Maar nu weet ik, je houdt dan eigenlijk altijd een achterdeurtje open. Omdat je altijd denkt, stel dat ik terugval, dan heb ik dat. Eigenlijk zeg je daarmee tegen je brein, de kans op terugval is nog steeds aanwezig. En die is best reëel, dus daar kan je je beter maar op voorbereiden. Als je het weg doet, dat je gewoon kiest, dit ben ik nu. Zo ga ik nu om het eten. Dit is wie ik wil zijn. Dit is hoe ik leef. Weet je, dan is dat echt anders.
Ja, maar dat is ook denk ik wel wat je ook wel eerder aangaf. Zo van, je maakt eigenlijk geen keuze op dat moment. En nu maak je wel een keuze. Zo van, net waar jij zegt, ik wil nooit meer zo dik worden. En wat ik ook wel heel fijn vind, dat je dan milder naar jezelf bent. Dat geeft ook rust en ruimte. Dat je ook zegt van, ik heb de regie in alle omstandigheden. En nou ja, als het een dag of een avond even misgaat. Of nou ja, misgaat is dan een groot woord. Maar goed, dat je even wat meer eet als wat je basis eetpatroon voor zit. Wat je daarbij bedacht hebt. Dat je weet, ik kan elk moment de regie weer terugpakken. Ik heb handvaten daarvoor. En dat is wel een lekker gevoel. Dat je eigenlijk zelf een keuze hebt. Maar jij beslist uiteindelijk ook altijd. En dat je nu ook weet van, ik doe het zelf. En niet, zoals eerder, gaf je dan misschien, nou ja, het is de situatie. Of het is de drukte. Of dat soort dingen, die gaf je dan de schuld. Terwijl nu is het gewoon van, ja, dit is wie jij bent. En jij kiest.
Ja, mooi hoor. Hartstikke goed. Hé, en want ik onderbrak je, over die mailtijd ging ik door. Maar je had nog een eye-opener.
Nou ja, dat was die regie. Dat jij de regie hebt. Dat je zelf verantwoordelijk bent eigenlijk. Dus dat je niet meer buiten jezelf ligt bij de situatie of bij een ander. Maar in elke situatie heb je altijd weer een keuze.
Ja, zeker. Dat vond ik wel de twee grootste eye-openers.
Nou ja, goed. En inderdaad, emo-eten. Dat is eigenlijk gewoon dempen van je gevoelens. Je echte behoefte niet onder ogen willen zien. Ja, en dat hoeft niet eens met emoties, maar ook als je bijvoorbeeld 's avonds moe bent en op de bank zit en denkt van, ik heb helemaal geen zin. Terwijl je eigenlijk gewoon moe bent, dat je dan denkt van, ja, ik kan beter gewoon naar bed gaan. En eerder bleef je dan zitten zo van, ja, ik mag pas tegen half elf, elf uur naar bed toe. En dan ondertussen schooft er van alles ongemerkt je mond binnen. Dus ja, mooi, hartstikke leuk.
Oké, en als je nou mensen die twijfelen van waar moet ik beginnen, wat moet ik doen, hoe zal ik het aanpakken, wat is jouw advies?
Om toch te kijken in eerste instantie naar je basis eetpatroon, om dat goed voor elkaar te krijgen. En op het moment dat je dat hebt, krijg je ruimte voor andere dingen en dan kun je een stapje verder gaan van, goh, waar loop ik tegenaan? Waar zitten voor mij de triggers? En daarmee aan de slag gaan. Want het is heel veel. En je kunt niet alles in één keer doen. Dus pak de dingen uit waarvan jij denkt, oké, op dit moment is dat voor mij het issue. Daar ga ik mee aan de slag. Pak het dan stuk voor stuk op. Want je hebt hele mooie modules.
Dus in het begin was ik daar ook, nou ja, elke week probeer ik toch een aantal modules te doen. Maar ik geloof dat ik nog steeds ergens op 12 hang. En dan zijn er 23. Maar goed, voor mij op dit moment is dit voldoende om hiermee bezig te zijn. En dan komt dat wel weer.
Het is ook, kijk, het is niet een training als je begint bij A, dat je dan stap voor stap gaat en op een gegeven moment ben je bij Z. Het is, je gaat van A zo omgegaan rechtstreeks door naar M. Omdat daar wat zit wat ze willen weten. En dan ga je, weet je, je kunt er zelf op jouw manier overheen gaan. Je hebt sowieso meer dan twee jaar de toegang natuurlijk. Dus je hebt ook de tijd. Dus als je een keer terugvalt of als je ergens moeite mee hebt, kun je altijd even opzoeken. Hé, wat is dit en waar loop ik tegenaan? Dat is ook de opzet van. Dat je wel backup hebt vooral als het nog weer moeilijk wordt.
Ja, en dat geeft ook wel rust. Dat ik denk, oké, je kan er twee jaar naar kijken. Dus het hoeft nu niet allemaal in één keer. En dat je dat gewoon in je eigen tempo doet. Ik had wel zoiets van, het was afgelopen. Dat ik dacht, en nu? Maar nu volg ik dan dat het toch nog met een coachingsuur één keer per maand is, dat programma. En ik moet zeggen, dat geeft wel een beetje een stok achter de deur.
Maar het is wel zo, hoe meer je ermee bezig bent, hoe makkelijker het gaat. Dus dat is wel, ja, maar goed, als je dat weet voor jezelf, dan hoeft het geen valkuil te worden.
Nee, en dat is ook voor jezelf creëren. Kijk, ik weet, grappig genoeg, heel vaak zeggen mensen wel eens van ja, maar ik heb een training gevolgd bij jou. En nu wil ik wel misschien een coachprogramma of niet, maar ja, maar ik moet het toch eigenlijk nu al weten. En dan denk je altijd grappig hoe dat toch ontstaat. Want als je toch, kijk, bij afvallen gaat om zoveel gebieden, zoveel gewoontes, dat heb je gewoon niet zomaar even voor elkaar. En als ik naar mezelf kijk, ik volg ook elk jaar wel drie trainingen, weet je, dat vind ik gewoon leuk. Ook omdat ik het leuk vind om te leren, om te ontwikkelen, om nieuwe dingen. Dus ik zeg ook heel vaak tegen mensen, ja, als je klaar bent met mijn training en je vond een onderwerp super interessant, ga daar dan in verdiepen, weet je, zoek daar wat bij. Of het nou bij mij is of bij iemand anders, maakt het niet uit, maar gewoon omdat het leuk is om jezelf hierin verder te ontwikkelen en verder te leren en te doen wat nodig is. Maar ook omdat het gewoon leuk is om, nou ja, vind ik in ieder geval, om te blijven leren hoe oud je ook maar bent. Dus dat is, ja goed, daar kun je nog alle kanten mee op.
Ja, maar dat herken ik ook wel. En je merkt ook wel, dat vond ik ook wel een eye-opener. Je hebt zelf je eigen bagagezakje, zeg maar. En je eigen normen en waarden en ideeën. En dan worstel je ergens mee. En dan vervolgens kom je op zo'n coachuur en je legt dan je situatie uit. En dat mensen met hele goede tips komen en ik denk van, nou daar heb ik helemaal niet over nagedacht. En dat je ook heel veel leert van anderen, waar zij mee worstelen. Dat je, ja, het is echt constant leren en dat maakt het wel heel leuk en uitdagend, dat je denkt van ja, wat fijn ook om het op die manier dan eens een keer te horen. Ja, soms is het heel herkenbaar en soms heb ik ook denk van, oké, je hebt weer wat geleerd.
Ja, maar dat is juist heel leuk. Iedereen heeft zijn eigen motivatie om mee te doen aan het programma. Dus uiteindelijk hebben we allemaal hetzelfde doel om wat af te vallen.
Ja, en de regie te pakken inderdaad. Nou, hartstikke goed. Is er nog iets wat je denkt, nou, dit heb ik nog niet genoemd, dit wil ik eigenlijk nog wel vertellen?
Ja, nou ja goed, in die zin denk ik van volg je programma voordat je echt op een andere manier met eten om wil gaan. En als je dat doet, stel je dan ook open, want het brengt je zoveel meer om je gewoon kwetsbaar op te stellen. Daar krijg je best heel veel voor terug.
Nou, wat leuk, wat goed om te horen. Ik ben het er echt helemaal mee eens. Ik heb het bij jou gezien ook heel erg hoe het heeft gewerkt. Dus dank je wel. Superleuk dat je mee wilde werken aan de podcast. En ja, ik zou zeggen, ga lekker door. Nou, we blijven elkaar wel zien in de coachuren voorlopig af en toe. En nogmaals dank je wel. En heel veel succes met de laatste kilo's. Met het volgende traject. En alle andere dingen waar je mee speelt.
Nou, ik zou zeggen, jij ook bedankt in ieder geval. We zullen elkaar zeker nog wel zien. Dus wat dat betreft. Ja, ik hoop dat ik andere mensen heb kunnen inspireren met mijn verhaal. Zoals dat ik ook door andere mensen geïnspireerd ben.
Dus ja, graag gedaan. Dat weet ik wel zeker.