443 – Eva (57) is 32 kilo afgevallen, ze besloot: drie keer per dag eten en niets ertussen

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie: Eva is 32 kilo afgevallen0:00

Ik zit hier samen met Eva. Eva is 32 kilo afgevallen. Nou, dat is heel wat. Ze is 57, struggelt al jaren met haar gewicht. En ze volgde voor het eerst een programma bij mij in 2022, als ik het goed heb, ga ik zo navragen. Maar toch viel het kwartje pas echt in 2025 als we op de cijfers af mogen gaan. Maar al die tijd gaf ze dit niet op. Het was een bumpy ride, zullen we maar zeggen. Dus Eva, gefeliciteerd dat het toch gelukt is.

Mieke's intro over boeken en podcast0:31

Superleuk dat je mee wilt doen in de podcast. Jij stuurde een mail en ik vroeg je. En toen zei jij van: nou, ik vind het eng, maar ik ga het wel doen. Want andermans verhalen hebben mij ook geholpen. En wellicht is mijn verhaal voor een ander ook helpend. Welkom Eva.

Je eet niet te veel uit honger, dat weet je allang. Mijn naam is Mieke Kosters. Ik verkocht ruim 350.000 boeken over afvallen zonder dieet. 10.000 vrouwen volgden mijn online trainingen en deze podcast is al meer dan 2 miljoen keer beluisterd. Nou, ik ben zelf inmiddels alweer ruim 19 jaar geleden 18 kilo afgevallen, maar ik ben nog altijd slank. En in deze podcast leer jij hoe je dat doet. Afvallen en slank blijven met elke dag chocola zonder dieet. Het kan echt, want niets smaakt zo lekker als regie op je eetgedrag.

Nou, denk jij: ik wil hier meer over weten, maar ik wil het niet alleen doen. Ga dan naar miekekosters.nl en daar vind je alle informatie over mijn gratis startweek. Een soort mini training van drie dagen met video, met hulp bij een eetpatroon bedenken, je valkuilen ontdekken, je regie pakken op je saboteurs en je maakt gelijk gebruik van de interactieve digitale coach die ook in mijn echte programma en in mijn app zit. Dus ik zou zeggen, ga kijken en meld je aan voor de startweek, dan gaan wij verder met de podcast.

Nou, ongelooflijk leuk dat je mee wil doen.

Wie Eva geworden is: een bewegend mens2:12

Zoals ik al zei, stuurde je een mail en die mail eindigde met deze zin. Ontzettend bedankt voor de hulp naar wie ik ben geworden. Nou, dan ben ik wel benieuwd. Wie ben je geworden en wie was je? Kun je daar iets over vertellen?

Ja, zeker. Ik ben nu een bewegend mens. Ja, dat is het eigenlijk. Een bewegend mens. Ik ben dus geen sporter geworden, maar ik ben een vrij bewegend mens.

Actief iemand geworden.

Ja, precies.

En wie was je dan?

En ik was helemaal niet actief. En alles wat ik deed moest voor een reden. Namelijk bewegen voor het afvallen of calorieën tellen voor het afvallen. Maar nu heb ik het helemaal omgegooid. Dus ik beweeg omdat ik het lekker vind. Ik heb een krachttraining omdat ik het belangrijk vind. En dat allemaal om straks, nee, om nog dertig jaar huppelend door het leven te gaan.

Dat is maar niet al, nog dertig jaar huppelen.

Nog dertig jaar huppelen, wat wijs leuk, wat goed om te horen.

Besloten wie je wilt zijn3:18

En nou klinkt dat natuurlijk hartstikke mooi en dat klinkt ook makkelijk. Misschien als je het zo even snel vertelt. Maar dat is het natuurlijk niet. Wat maakt dat je dit nu zo kan voelen en vroeger niet?

Ja, nou, daar ging ik natuurlijk ook een beetje over nadenken. Ik kan het nu zo voelen omdat ik echt besloten heb wie ik wil zijn.

Ja.

En niet stiekem meer ook nog doe vanwege calorieën of vanwege gewicht. Dat is er eigenlijk een beetje af. Dan ben ik natuurlijk over 32 kilo afgevallen. Dus ik kan ook heel tevreden zijn.

Ja, zeker. Maar ik bedoel eigenlijk te zeggen, ja. Nee, ik ben het even kwijt. Ik denk dat je bedoelt, je bent die 32 kilo afgevallen omdat je nu weet wie je wilt zijn.

Ja, zo is het. Wie jij wilt zijn is nog huppelend door het leven gaan. Beweeglijk. En niet meer stiekem omdat je het moest.

Want kun je vertellen hoe je er dan naar keek vroeger, zeg maar. Hoe dat dan in je hoofd ging?

Nou ja, ik ben een van diegenen die al

Vroeger: diëten, Atkins en calorieën tellen4:26

Heel lang veel is afgevallen. Met van alles en nog wat. Vooral Edkins. Dat was echt ideaal voor mij. Behalve dan dat ik mijn lijf dat verschrikkelijk vond. Maar mijn kilo, dat ging goed. Ging er ook, ja. En altijd, nou, het klassieke verhaal. Alles er weer bij. En nog meer. Dat ik echt wel een beetje met tranen in mijn ogen bij de huisarts heb gezeten. Ik ga het nog één keer doen. En als dit niet lukt, dan wil ik hulp. Dat ben ik gaan doen. En toen toch nog weer ben ik weer alles weer aangekomen. Dus dat was echt helemaal niet leuk.

Toen kreeg ik ook nog lichamelijke klachten. En ik dacht dat mijn hart was, maar dat was helemaal niet zo. Het was iets anders, gelukkig. Maar toen was er wel een wake-up call. Want mensen zeggen wel eens, je moet afvallen, zegt een arts dan. En dan is dat even belangrijk. Was het bij mij even belangrijk. En daarna stopte het weer. En nu denk ik. Het is heel belangrijk. Want ik wil 30 jaar echt huppelen.

Die oefening van jou. Waarin je ons meeneemt. Hoe is het als je dit door blijft gaan. En over drie jaar. En dan over drie jaar. En dan over vijf jaar. Die oefening. Dat was denk ik de start van. Wat wil ik zijn. Ik wil huppelen. En als ik zo doorga. Dan kan ik dat niet. Dus ik wilde kracht, ik wilde lenig en ik wilde opgewektheid en humor. En spelen, zeg maar. En toen dat eenmaal in mijn lijf begon te zitten, dat ik dat het belangrijkst vond, toen ging het ook goed.

Wat grappig. Dus het is eigenlijk een combinatie, als ik het zo mag vertalen, van een soort leidensdruk. Dat je echt dacht van lichamelijke klachten. Ik wil dit echt niet meer. Als ik dit doortrek na vijf jaar, dan word ik er heel ongelukkig van. Plus, opeens voelen wat je wel wilt. Speelsheid, verlangen. Heel grappig, want je noemt eigenlijk helemaal niet slanken. Dat noem je helemaal niet in je doen.

Nee, maar dat is wel anders geweest. Een paar jaar geleden. Dat was ook grappig. Ik zat te denken, hoe was dat nou ook weer? Kijk, toen ik de eerste keer met Japs gewoon me deed, net na corona. En dan ging ik ook mijn eten bijhouden. Niet in jouw app, maar in de vetsie. En dan ging het zo. Dan was ik trots op mezelf dat ik ochtends een licht ontbijt had. En dat ik toch heerlijk aan het werk was. Dat ik trots op was dat ik een lichte salade at tussen de middag. En dat ik aan het eind van de dag dan prima werk had verricht. Daar was ik heel tevreden mee. Maar dan aan het eind van de dag dacht ik. Oh, ik heb nog 400 calorieën over. Wat ga ik daar eens eventjes voor doen? Dus zo geïndoctrineerd werd ik daardoor. Dat vond ik al niet zo'n hele handige toestand. Dus toen werd ik het gaan opschrijven op een papiertje. En de dag erna gaan invoeren. Dat ik er niet meer naar kon gaan leven. Dat was al stap 1.

Oh ja, heel slim.

Maar nu... Maar deze ronde, dus de laatste anderhalf jaar.

Echt beslissen: drie keer per dag eten7:41

Heb ik gewoon besloten, ik wil drie keer per dag eten. En niks meer ertussen. Dus het echte beslissen.

Ja.

Is echt heel belangrijk. Want mensen om me heen. Want ik heb ook in een gliedtraject gezeten. Een leefstijlinterventie. En daar zitten dus ook mensen die ook willen beslissen. Maar we hebben dat gesprek vrij vaak gevoerd. Want dan hoorde ik deze mensen praten: ah, maar je hebt stiekem toch niet besloten. Dan werd ik een soort Mieke Kosters 2.

Nou, dat is ook het verhaal wat je jezelf vertelt. Ja, mooi, mooi. Dus dat. Maar als je nou mensen die hiernaar luisteren, die ook al jaren struggelen, zoals jij ook deed, wilt adviseren van hoe doe je dat dan, echt beslissen, wat zou je dan zeggen?

Echt beslissen op je hoofd. Je kan wel echt in je hoofd dingen beslissen, zonder dat je lijf het leuk vindt.

Ja.

En dan ga je natuurlijk wel even doen. Het zit ongemakkelijk. Wat is dat ongemak dan eigenlijk? En over drie minuten is het weer voorbij. Je moet jezelf ook verhaaltjes aanleren.

Ja, dat is ook weer over het verhaal wat je jezelf vertelt. Grappig genoeg, is dit eigenlijk wat je zegt? Dus je zegt, je maakt een besluit. En je gaat daarna zorgen dat het verhaal erbij past. Klopt dat?

Klopt, ja. En er is nog een laagje. Want je kan dus kijken naar het verhaal dat je zelf vertelt. Je kan ook daar nog weer even beter op reflecteren. Dus ik heb heel lang gedacht. Nou, ik moet even een voorbeeld zoeken. Ik heb het nu nodig. Kan dit echt niet weer staan? Het lukt me niet.

Ik weet niet waar jij last van had. Eten als demping heb je...

Ja, dat sowieso inderdaad.

Ja, dus neem vier uur. Dat je denkt, ja, ik ben er bijna, maar toch niet...

Ik heb echt iets nodig. Nou, als je echt gaat denken, gaat kijken: heb ik dit nodig? Nou, en je gaat oefenen met, misschien is het wel waar, niet waar. Maar oefenen met, misschien heb ik wel geen gelijk. Dat is echt super interessant. En ook hele kleine dingetjes. En ook dingen die echt heel erg van binnen, echt totaal vastzitten.

Ja, wat een mooi voorbeeld, dat vind ik echt mooi. Dat doet me denken aan mijn moeder. Die ging altijd, als ze ging bewegen, ging wandelen, nam ze altijd eten mee. En dat had ze eigenlijk ook altijd op. Want dan zei ze, ja, maar als ik dat niet doe, word ik slap. Toen zei ik: hoe vaak ben je slap geworden? Ja, nooit. Want ze had altijd. Toen zei ik, nou, misschien moet je eerst eens weer, dat weer eens een keer terugdraaien. Gewoon eens echt feitelijk kijken. Dus een beetje wat jij zegt.

Nou, je zit heel erg te knikken. Dat zien podcastluisteraars natuurlijk niet, maar dit herken je.

Ontzettend. Nou, ik heb twee dochters, echt fantastisch, groot en het huis uit. Maar ik als moeder nam altijd veel te veel mee. Het was echt verschrikkelijk. En nu denk ik, nou ja, ik ga dus een uur iets doen. Wat heb ik nodig? Nou, misschien een slokje water, maar misschien wel helemaal niks. Want ik heb gewoon besloten, ik ga tussendoor helemaal niks meer nodig hebben. En dat heb ik ook helemaal niet. En je overleeft het wel.

Luisteren naar je lijf en insuline10:55

Stel dat je nou wel trek krijgt in dat uur. Zo wat? Nou, dat draag je echt wel, toch? Echt eerlijk. Ja, dus je hoeft helemaal niet dat meteen te dempen of zo. Ja, dus dat is ook wel een hele les die ik heb geleerd. Is luisteren naar je lijf en zo. Dat vond ik allemaal zo zweverig. Dat wilde ik echt niet aan. Maar het is helemaal niet zweverig. Want je lijf vertelt je echt dingen. En voor ik dat echt ervaren heb. Heeft het echt heel lang geduwd. Maar ik ben dus 57. Een hartstikke voorbij de menopauze. Maar dan heb je nog weer andere pauzes. Ik heb echt minder brandstof nodig. Echt. Ja, dat is gewoon zo. En dat hele insulineverhaal. Ik ben me daar eens op gaan focussen. Dus ik eet iets. En dan geef ik mijn lijf eigenlijk rust om dat te verwerken. En daarna ga ik pas weer eten. Want anders is mijn lijf de hele tijd maar bezig om al dat eten maar te verhapstukken. Maar ik vertel mijzelf nu het verhaal dat mijn lijf moet dat eten eerst maar eens even verstouwen. En daarna moet ik pas weer eten.

En als je dat concreet vertaalt, betekent dat dat er een bepaald aantal uren zitten tussen wanneer je weer eet? Of hoe doe je dat? Of is dat ook gevoel?

Nee, drie keer per dag eet ik. Ja, precies. Dus meestal zit er, ik wil eigenlijk vier uur er tussen hebben, minstens.

Ja, oké. Dus eigenlijk ook, ja, ik vind het echt makkelijk.

Eten als demping omzetten in brandstof12:29

Grappig, want je bent hier dus wel tevreden mee. Ja, heel tevreden. En ik vind het ook echt... Ja, ik vind het helemaal niet moeilijk om dingen... Het is hartstikke lekker, maar ik vind het echt niet moeilijk.

Maar dan kom ik even op het volgende stuk. Want ergens, of je dat nou gezegd hebt, of in ieder geval... Ik gebruik eten weer als brandstof, niet meer als demping. Maar wat dempte je dan eerst en hoe ga je daar dan nu mee om?

Nou, ik heb best wel een baan waarin je heel veel moet schakelen. Heel veel moet weten. Heel veel moet doen. En ik wil alles goed doen. Ik ben een vrouw die is opgegroeid met doe je best. En daar ga ik dus heel hard van werken. Want ja, ik ben altijd beter. En het is geen klacht. Dat is gewoon hoe ik ben opgegroeid.

De vraag is van wat dempt je dan? Dus je zegt ik heb een baan. Dan doe ik heel veel mijn best.

Ja, dus het mijn best doen.

Ja, dat beloonde ik. Tussendoor. Of stress.

Ja.

Maar ook spanning, spannende dingen. En ook, nou misschien ook wel verdriet.

Ja, maar het is natuurlijk niet zo dat je nu een stressvrij leven leidt, lijkt me.

Nee, maar ja, ik heb echt bedacht, daar heb ik echt eten niet voor nodig.

Ja. En wil je vertellen hoe je dat dan nu doet? Als je stress hebt, bijvoorbeeld?

Nou, ik praat tegen mezelf, ook met heel veel humor trouwens.

Dus de zelfspot die jij af en toe zo te doos blijft, hou ik ontzettend van. Dus dat kan ik ook nu heel goed.

Ja, heerlijk. Dus soms lach ik mezelf gewoon uit. En dan zeg ik, ja, echt heel zielig.

Ja, geloven we niet meer.

Nou, dat. En soms denk ik, ik ga diep ademhalen.

Ja.

Nou, ik ben ook helemaal niet van de ademhaling, maar dat helpt echt.

Mooi wel, die dingen.

Ja ik ben er helemaal niet van, maar het geldt echt.

Ja precies, maar dat komt wel aan, dat past eigenlijk bij wat je zegt, je moet jezelf ook een beetje uitdagen natuurlijk, want als je alleen maar blijft vastzitten in alles wat je ooit geloofde en dacht, dan verander je niet, zo simpel is het natuurlijk ook, en dat is eigenlijk wat jij nu ook steeds zegt.

Ja, en weet je wat het is Mieke, ik heb dus steeds gezegd ik ga het nog één keer doen dat hè, ik denk nu echt, ik voel nu echt dat ik dat niet meer hoef te zeggen.

Nee, dat dit is wie je bent.

Oh, dat is zo'n heerlijk gevoel. En dan denk ik, nou ja, als ik straks weer drie kilo zwaarder ben,

Kleine cirkels van twee kilo15:09

Nou, dan gaan de knoppen weer even uit en dan ga ik luisteren naar mijn coach en dan ga ik, weet ik veel wat ik allemaal ga doen.

En je zei, want dat schreef je ook, dat je moet vertrouwen op kleine cirkels. Dat is die theorie die ik vaak gebruik van de Circles of Weight. Dat ik zeg, heel veel mensen lopen cirkels van 10, 15 kilo. Maar slanke mensen lopen cirkels van 2 kilo pakken beet. Dus dat is eigenlijk wat je hiermee ook bedoelt, of niet? Dat als je merkt dat je toch weer aankomt, dat je het weer even een klein beetje aandraait. Zonder drama, zonder groot project of noem maar op.

Maar daar zit ik nu, in dit proces ben ik daar. Dus dat ben ik nu. Ik heb net voor het eerst een hele cyclus gehad dat ik dacht, hé, dit is het. En ik ben het niet verloren, ik was niet verdrietig, het ging. En dit was dus een cirkel van twee kilo.

Oh ja, wat goed.

Meer, eigenlijk geloof ik wel vier. Maar goed, dat maakte me niet eens uit. Dus ja, dat ben ik nog aan het doen. Maar ik heb wel nog wat te leren hoor.

Ja, maar ja, dat mag hè. Ik bedoel, ook dat hoort er natuurlijk bij, een slanke mindset, een growth mindset. Dus je leven lang blijven leren, er zullen altijd weer andere dingen gebeuren, andere dingen in je leven spelen en noem maar op, en dan moet je weer een nieuwe balans zoeken. Dat hoort er natuurlijk ook gewoon bij. Dus als jij nu een kilo hoger hebt op de weegschaal, dan nou nu denk ik, oh ja, dat klopt want reist of want bij mij gaat het dus echt heel hard, het verschil per dag is echt heel veel.

En sinds ik heb bedacht, dat kan nooit vet zijn, kan het me eigenlijk niet zo heel veel schelen.

Ja, nou, ook niet helemaal waar, ik zou het ook wel leuk vinden als het nou gewoon eens was wat ik had bedacht, dat streef.

Ja precies, maar ja, ook dat is dan weer heel leerzaam en ja.

Beweegmens: wandelen en powerwalking16:47

Oké, dan nog heel even terug naar je beweegmens zijn, wat je zo mooi vertelde, kun je uitleggen hoe dat eruit ziet, wat doe je dan aan bewegingen?

Ik sta elke dag op. Ik heb een nieuw patroon. Oké, vertel. Nou, ik sta elke dag op. Dan kleed ik me aan. Dan ga ik een douche en kleed ik me aan. Dan ga ik water drinken en dan ga ik naar buiten.

Oké. Dat is mijn nieuwe... Dan heb ik alvast stappen gezet. En dan ben ik alvast begonnen. En dan... Nou, dat vind ik heerlijk.

En wat als het regent?

Ja, dan... Nou, dat is op zich wel leuk. Want ik had helemaal geen zin, want het werd herfst. Het verhaal dat ik mezelf vertelde is, ik hou niet van de herfst. Dus daar ben ik begonnen. Toen dacht ik, hoezo hou jij niet van de herfst? Toen ben ik dat eens even gaan uitpluizen. Toen heb ik een regenbroek gekocht voor op de fiets. Een hele goede duurde. En ik heb bedacht welke schoenen ik aan zou doen als het zo nat en vies zou zijn. En welke jas. En ik heb de paraplu uit de auto gehouden.

Wat leuk.

Want, de wijze vrouw heeft ooit gezegd, je moet die drempels zo laag mogelijk leggen.

Ja, dat is het.

Nou, dus nu heb ik ook nog een tweede t-shirt. Wat ik aan kan als ik te warm aankleed. Want ik heb al gedoucht. Ik ben wel lekker schoon aan het werk. Dus dan ga ik wandelen. Naar echt 20 minuten. Dus dat is één. En dan zorg ik dat er mijn stappen boven 5000, 6000 komen op een dag. En als dat niet zo is, ga ik nog een wandelingje maken. En ik ben gaan zoeken naar wat ik leuk vind. Dat is dus wandelen. Dat was dus wandelen. Toen dacht ik, kan ik daar niets meer mee doen? Toen heeft iemand mij daarbij geholpen. Die weet wat er allemaal te doen is hier in de buurt. Die heeft mij gezegd, ga jij eens even kijken wat powerwalking is. En dat vind ik hartstikke leuk.

Dat ken ik ook niet. Vertel eens.

Het is een groepje mensen die allemaal lekker doorstappen op een bepaalde manier. Dat je soms lekker hard gaat, maar niet rent.

Oh ja.

Dus het is heel goed voor je cardio. En dan doe je weer even rustig aan. En tussendoor doe je een paar krachtoefeningen. Ja, dan ben je een uur verder. En dan heb je heerlijk aan je cardio eigenlijk gewerkt.

Leuk.

Ja, dus dat doe ik. En elke week doe ik heel kort, maar heel heftig krachttraining.

Wat goed.

En bij een personal trainer. Dus met twintig minuten. Maar dan echt heel langzaam en heel zwaar. En dat is ook zo'n mindful moment. In die zin dat het doet echt zeer. Maar ik wil gewoon dat die spieren het nog dertig jaar blijven doen. Ik wil gewoon, als ik later lekker oud ben, later groot ben, zeg ik altijd, dan wil ik gewoon kunnen vallen en opstaan.

Ja, wat leuk. Nou, nu vast beginnen.

Ja, nou eigenlijk komt dat ik wel vraag. Je zegt, ik wil nog dertig jaar huppelen. Hoe zie je jezelf op je 87e?

Nou, lekker pittig. Wandelend. Anders noemt. Vriendinnenzoekend. Wandelend naar de bioscoop. Doe ik nu ook. Dus ga ik lopen naar de bioscoop.

Ja.

Ja, zo. Zo, nou.

Ongelooflijk leuk.

Ja. Hé, en als jij nu een tip mag geven aan mensen die aan het begin staan, die willen beginnen.

Tip: beslissen, vezels en eiwitten20:33

Wat is je tip? Probeer echt te beslissen. En ik zeg proberen, want dat mag ook heus een paar keer niet waar zijn, totdat het waar is. Het is helemaal niet erg als je beslist voor je gevoel en je doet het toch niet, geeft het helemaal niks. Dan lach je jezelf een keer uit en dan zeg je, nou lekker besloten, dat is het denk ik. En dan weer opstaan. En dan weer gaan. En bedenk alsjeblieft dat je... Je moet weg van die calorieën. Je moet dat helemaal niet. Je moet helemaal niks. Maar dat zou maar een tip zijn. Dat je weet wat je eet. Want anders dan is het veld ingewikkeld.

Ja, 100%. Daar speelt de calorieën natuurlijk wel een rol in.

Precies. Maar niet zoals jij zegt van... Kijk, heb ik nog honderd ruimte? Heb ik nog dit? Heb ik nog dat? Dat gedeelte? Dus tegenwoordig eet ik gewoon lekker veel ontbijt. Nou ja, veel. Maar een echte goede lunch met heel veel eiwitten. Met heel veel vezels. Heb ik ook geleerd. Dat helpt ontzettend.

Ja. Kreeg je trekgevoel.

En ja, dat zou mijn tip zijn. Vezels, eiwitten. En jezelf niet al te serieus nemen als ik die er aan toe mag voegen. Want dat komt de hele tijd een beetje. Maar ook weer wel natuurlijk. Dus je kunt het wel. Maar ook als het niet gaat, maak het niet te zwaar.

Weet je, u hebt het vaak over streng en mild, hè?

Ja.

Maar je kan dus ook met heel veel humor streng zijn.

Ja. En dat is zo'n heerlijk. Op een wilde manier, eigenlijk.

Eigenlijk wel, ja.

Ja, een beetje polderend.

Ja, mooi.

Afsluiting: lachen om de AI-coach22:09

Hartstikke leuk, Eva. Dankjewel. Ontzettend leuk dat je mee wilde werken. En ik denk dat heel veel mensen hier heel vaak gaan hebben. Dankjewel. Ja, maar snel is het dan weer. Er viel toch reuze mee. Ik heb helemaal niet gezegd hoe hilarisch je... Dat had ik eigenlijk willen zeggen. Dat ik in jouw app ging.

Oh. In jouw AI-coach. Ja. Nou, ik heb schaterlachend door het huis gelopen.

Wat dan? Dat ben ik ook benieuwd. Omdat ik jouw stem gewoon hoorde. Want ik ging het lezen en ik hoorde jou dit gewoon voorlezen.

Ik heb het niet verteld dat ik gewoon bijna woordelijk sommige podcasts kan meepraten, dat vind ik ook hilarisch.

Oh wat grappig. Ik gebruik het gewoon heel vaak als achtergrond en ik heb het ook niet verteld dat ik nog steeds een armbandje om heb.

Oh ja, van de zomerpodcast. Nou ja, ik denk dat ik deze drie er nog even achteraan plak, vind je dat goed?

Dat is wel leuk. Dat is heel goed, ja.