Het geheim van slanke mensen · aflevering 253
253 – Ellen was toe aan een nieuwe start: het is tijd om regie te pakken.
In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen vertelt Ellen, 56 jaar, hoe ze na een moeilijk jaar besloot de regie te pakken over haar eetgedrag. Mieke Kosters legt uit hoe een basispatroon, een beweegplan en het herkennen van emoties achter eten Ellen hielpen. Ellen viel hiermee 13 kilo af sinds januari. De aflevering is voor mensen die na tegenslag een nieuwe start willen maken met hun eetgedrag.
Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag?
Mieke Kosters legt uit dat regie pakken begint met een vast basispatroon en een beweegplan, zodat je niet elke dag opnieuw hoeft te kiezen wat je eet. Ellen vertelt dat dit haar rust gaf en dat ze na haar vakantie snel weer greep kreeg op haar eetgedrag.
Hoe verander ik mijn eetgedrag?
Ellen leerde in het programma van Mieke Kosters om in kleine stappen te denken en te voelen wanneer ze genoeg gegeten had. Ze ontdekte dat ze niet zozeer at om te dempen, maar dat ze emoties niet altijd onder ogen kwam.
Waarom eet ik altijd te veel?
Mieke Kosters zegt dat eten heel vaak een symptoom is van andere dingen die spelen, bij bijna iedereen. Ellen herkende dit toen ze merkte dat ze soms at zonder dat het om het allerlekkerste eten ging.
Hoe blijf ik gemotiveerd om af te vallen?
Ellen vertelt dat vertrouwen houden dat ze blijft kiezen voor wat ze wil, de rest van haar leven, haar helpt vol te houden. Mieke Kosters benadrukt dat je daarvoor steeds terug moet komen bij wat je belangrijk vindt voor jezelf, op eten en op andere gebieden.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Eten is heel vaak symptoom van andere dingen die spelen.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
De afgelopen jaren kwam Ellen steeds een paar kilo aan. Zeker een paar minder leuke gebeurtenissen hadden een desastreus effect op het gewicht. Het was tijd om het over een andere boeg te gooien. Tijd voor een andere aanpak. Tijd voor een grip. In deze podcast vertelt ze hoe ze dat heeft aangepakt.
Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik het geheim van slanke mensen met je. Dat doe ik in een podcast, dat doe ik in online trainingen en dat doe ik in een coachtraject.
Mijn coachtraject start drie keer per jaar en ja, het is weer zover. Deze week, alleen deze week kun je je aanmelden voor de volgende ronde. Die start op 9 september om 8 uur, met een uitgebreide kick-off sessie. Tot die tijd kun je je aanmelden. Wil je echt regie pakken op je eetgedrag en een aanpak kiezen die blijft werken? Twijfel niet te lang, want je kunt je echt alleen maar aanmelden tot maandag 8 uur. Ik hoop je dan te zien. Aanmelden gaat gewoon online via miekekosters.nl slash nextlevel of via de link hieronder in de show notes.
Ellen is afgevallen en Ellen wil haar ervaring delen met jou, waar ik heel blij op ben. En nou, Ellen, welkom. Superleuk dat je erbij bent. Kun je misschien heel even iets over jezelf vertellen?
Ja, nou ja, ik heet Ellen, ik ben 56 jaar. Ik heb eigenlijk vanaf mijn, nou eigenlijk al zo lang als ik me kan herinneren, geworsteld met mijn gewicht. En ik heb een man, twee kinderen, die jong volwassenen bijna, dus dat is leuk. Maar ja, in die fase, zeg maar, van mijn leven.
Ja, snap ik.
Oké, nou je zegt dat je heel lang hebt geworsteld met je gewicht. Kun je daar iets over vertellen? Hoe ging je ermee om, of wat? Nou ja, hoe werkte dat bij jou?
Nou ja, sowieso ben ik opgegroeid met een moeder die eigenlijk altijd aan het diëten was. Dus allerlei soort diëten had uitgeprobeerd. Ook de voorbeelden in de familie, aan die kant van de familie, iedereen is breed. Dus ik heb ook altijd gedacht, ja dat werkt dus niet. Want iedereen was aan het diëten en was nog steeds breed.
Maar toen ik zelf dus wat ouder werd, toen heb ik wel eerst twee bordjes geprobeerd. Toen was ik begin twintig. En dat ging eigenlijk heel goed. Maar na een jaar werd ik echt gek in mijn hoofd. En ging het helemaal mis en los. En toen heb ik me eigenlijk voorgenomen, ik ga dat niet meer doen. Dieten werken niet voor mij. Dat is echt ondergrond voor mijn psyche.
En eigenlijk heb ik in de loop der tijd, zijn er steeds kilo's bijgekomen. En soms wat meer. Soms ging er wel weer wat af. Ik heb een tijdje de eetmeter ingevuld en dat hielp mij enorm. Maar ja, dan ben ik weer teruggevallen. En ja, ik was eigenlijk in de laatste jaren eigenlijk steeds een paar kilo erbij per jaar. Dus dat ging best wel rap.
En baalde je daar dan ook van? Of viel dat wel mee? Of legde je het gewoon naar je neer?
Nou ja, ik wist wel dat dat natuurlijk ook invloed had op allerlei andere dingen. Dus hoge bloeddruk, ik sport wel, beweeg wel, maar niet heel veel. En dat ging eigenlijk ook best moeilijk, dus dat geef je dan ook best wel weer snel op. Achteraf gezien ook, is het zo. Ik wilde wel, maar ik wist niet hoe. Dus ik was eigenlijk ook wel toe aan verandering op het moment dat ik aan jouw programma's ben begonnen. Dat is wel zo, alleen ik had wel een zetje nodig. Ik heb een heel moeilijk half jaar gehad, of eigenlijk jaar sinds vorig jaar zomer. Ik heb echt een aantal dierbaren verloren en dat heeft op het gewicht niet helemaal het gewenste effect gehad.
Maar ook dat ik in januari dacht, en nu is het klaar, het is tijd voor mij. Ik heb nou zoveel energie besteed aan alles in mijn omgeving en ik weet niet meer hoe, maar ik moet me beter gaan voelen.
En toen dacht ik, ja, ik denk dat de eerste volgende stap het gewicht is. En laat ik dat maar in de bek kijken.
Dus daar komt het vandaan. Dus toen ben ik gaan googlen. En toen kwam ik je tegen. Sindsdien heb ik nog een paar keer gegoogeld. En dan denk ik, ja, er zijn er wel meer die zeggen afvallen zonder dieet.
Ja, maar dat heeft me wel getriggerd. En ik heb toen het webinar gevolgd. En toen dacht ik, ja, het snijdt gewoon hout. De manier waarop je je erover vertelt. De manier wat je zegt, hoe je het hebt onderbouwd. Dat spreekt me heel erg aan. Het is niet zomaar onzin. Sommige aanpakken zijn zweverig. Of spreek je qua persoon niet aan. Nou ja, en toen ben ik begonnen.
Oké, en hoe zit je er nu bij?
Nou, in ieder geval 13 kilo lichter.
Oh, wat heerlijk.
Ja, dat is fijn. En wat ook fijn is, is een veel energieker, fitter. Ik heb ook echt gedaan wat minder eten, maar ook meer bewegen. Dus ik heb ook een beweegplan, naast een eetplan heb ik een beweegplan. En daar hou ik me ook echt aan vast. Dat is ook echt, weet je, ik heb door mijn leven heen, weet ik wel van, ik moet regelmatig naar buiten.
Ik moet in ieder geval regelmatig bewegen. Maar een van de inzichten in het programma was ook dat als je vaker hebt geschommeld in je gewicht, dat je dan misschien wat meer moet bewegen dan iemand anders die dat niet heeft gedaan in zijn leven. En dat was ook wel echt een eye-opener. Dus ik voelde me ook niet meer zo zielig daardoor. Ik dacht, ja, dit is wat het heeft gedaan. Dit is jouw realiteit. Maar het is maar zo. Het is allemaal niet meer over... Dat je er zo rebelleert.
Ja, dat vind ik zo mooi. Ik ga er iets over bewegen. Daar heb ik geen zin in. Hoezo moet ik dat? Arme ik.
Ja, ja, ja, precies.
Maar ik heb dat nu wel gewoon geaccepteerd, omarmd, dit is wat nodig is en ik voel me zoveel beter daardoor. Ja, dus het zijn dat soort dingen die me echt hebben geholpen. Dus van die kleine feiten, het basis eetpatroon, dat het inderdaad rust geeft in je hoofd. Van, ik weet gewoon, als ik dit doe, dan val ik af. Tenminste, vooralsnog, ik weet niet hoe lang dit doorgaat, maar vooralsnog is dat zo.
Nou, meestal gaat dat heel lang door, als je het gewoon zo blijft doen, ja.
En wat doet dat? Wat levert zo'n basispatroon jou op? Je zei al iets, hè, van rust. Maar hoe werkt dat?
Nou ja, eigenlijk ook wel na mijn vakantie. Ik ben ook teruggekomen een week geleden. En toen dacht ik, oeh, ik ben toch een kilo aangekomen. Maar ik had ook al heel snel zoiets van, ja, ik kan nu weer gewoon bewegen zoals ik eerder bewoog. En ik kan weer weten wat ik eerder deed. En ik wist dat we dit interview gingen opnemen. Ik denk, ja, het zou me toch niet overkomen dat ik nu de regie kwijtraak. Dus dat helpt natuurlijk ook wel. Ja, dus het geeft rust. Het geeft voornamelijk rust.
En het is een beetje, ja, ik heb er nog over lopen denken vanochtend, want aan de ene kant is het schamel. En aan de ene, en een soort van basis. Dat zou je kunnen denken van, ja, dat is toch heel rigide. Dus in hoeverre heb je vrijheid, maar het geeft je juist vrijheid op andere momenten. En niet continu: zal ik nou wel of niet een croissantje nemen, zal ik nou wel, nee, het zit niet in mijn basis en deze week doe ik de basis. Zo werkt het voor mij.
Ja, wat grappig, dat herken ik zelf ook. Ik heb nog steeds mijn basispatronen van 18 jaar geleden, eigenlijk hetzelfde. Een paar dingen zijn wel anders, maar goed, bottom line is eigenlijk wel hetzelfde. Maar ik zeg heel vaak, rituelen geven vrijheid, dus gewoontes geven vrijheid. Als jij weet, op een gewone dag, nou dit basis heb ik, dan geniet ik enorm van. Het past echt helemaal bij mij. Wat ik lekker vind, wie ik ben en weet je hoe ik met eten om wil gaan.
Ja, als dat voor gewone dagen is, dan heb je dus vrijheid. Als dat gewoonte is op gewone dagen, heb je echt vrijheid als je lekker uit eten gaat. Of naar de kroeg. Of als er iemand onverwachts op visite komt. Zeker als je op gewicht wil blijven. Dan heb je natuurlijk nog iets meer speling dan als je wilt afvallen. Maar hoe dan ook, heel vaak werkt dat zo, dat gewoontes of rituelen, dat die een soort van vrijheid geven.
Dus dat is mooi hoe je dat zegt, want ik vind het heel herkenbaar ook. Ja, en ik denk dat als het even niet lukt,
Dus als je, het is ook hele weken, zeg maar, kunnen er voorbij gaan, dat dat me vrij makkelijk afgaat en dan soms sluipt het er toch in en dan hebben toch heel veel dingen in jouw programma me geholpen om echt meer te luisteren naar wat zit er nou achter, wat zijn de emoties? Waarom voel je je zo? Ik dacht ook niet dat ik een emo-eter was. En ik dacht dat ik vooral van eten hield. Maar dingen als alleen het allerlekkerste eten. Dan dacht ik, ja, maar dat valt eigenlijk niet onder het allerlekkerste. Dus dat klopt dan toch niet. Ja, dat heeft wel heel veel dingen opgeleverd om daar weer meer over na te denken. En dan toch een keuze te maken van, nou ja, nee, dat eet ik dus nu niet.
En wat voor een inzicht heb je dan opgedaan? Of zou je dan nu zeggen dat je wel ook eet om niet te voelen? Dat je vroeger zei, daar heb ik geen last van.
Nou ja, ik heb in ieder geval geleerd om in mijn lichaam te voelen wanneer ik genoeg gegeten heb. Dat is een enorme verbetering. Ik weet nog steeds niet of ik echt een demper was. Maar wel dat ik emoties niet onder ogen kwam. En dan heeft het toch indirect ook effect. Het hoeft niet meteen te betekenen dat je overeet om te dempen op dat moment. Maar wel dat het in het algemeen zo werkt. Dat je daardoor jezelf niet goed genoeg onder ogen komt. En niet onzeker, maar meer vluchtgedrag. Meer op andere momenten ook.
Heb je een concreet voorbeeld daarvan?
Ja, ik denk dat je soms... Ik ben soms wel ongelukkig om bepaalde redenen. Door het programma en in stapjes te denken, denk ik nu ook, laat ik eens kijken wat het volgende stapje zou kunnen zijn.
Oh ja, wat goed.
Om te doen, want ik heb nu geleerd, kleine stapjes werken ook, naar een grote doel. Je hebt er niet altijd invloed op. Soms moet je verdragen, wat je ook zegt. Maar als je denkt, ik kan hier wel eraan doen, dus ik ben bewuster over dat soort keuzes die je hebt. Ja, op verdriet of als ik gefrustreerd ben. En nu denk ik, hé, ik ben gefrustreerd. Waarover eigenlijk? Wat is dan de volgende stap?
Ja, oh wat mooi. Wat goed.
Ja, heel concreet wil ik eigenlijk de voorbeelden niet maken.
Nee, hoeft niet. Dit is wel waar het over gaat. En iedere keer weer dus, als ik jou zo hoor, weer kijken wat is mijn invloed. Wat kan ik doen? Welke stapjes kan ik zetten? In plaats van de ander moet veranderen. Of de situatie moet weg. Of wat er dan ook maar is, maar wat kan ik doen in de realiteit die er toch is, dus weer een beetje realiteit accepteren eigenlijk wat je in het begin. Ja, maar het is dus wel echt begonnen met het eten.
Ja, maar dat is heel vaak zo met eten omgaan betekent wel. Ik dacht toen ik dat hoorde in januari zei ik van ja, regie over ook andere onderdelen van je leven. Dacht ik ja, dat zal allemaal wel, maar daar heb ik wel regie, weet je, het gaat echt om het eten, dus dat.
Dat zullen we nog wel in. Maar het is gewoon waar. Eten is heel vaak symptoom van andere dingen die spelen. Dat is bij bijna iedereen. Niet te zwaar geldt dat ook. Dus dat betekent dat als jij je eten aanpakt, er ruimte ontstaat om te kijken naar die dingen. Naar wat er achter die symptomen zit. Want alleen je eten aanpakken is, om soms dan symptoombestrijding, super nuttig overigens. Want daarmee val je ook af. Maar goed, als je niet gaat kijken naar wat eronder zit, ja, dan is het soms een beetje dweilen met de kraan open, zeg ik wel eens. Want dan blijf je die eetdrang houden. Dus het gaat altijd echt op die twee lagen in.
Ja, daar geloof ik echt heilig in als het gaat om eten.
En dan kom je ook achter als je ermee bezig bent. Eigenlijk komt iedereen erachter. Ik kan me niet heugen dat ik mensen in het programma heb gehad die zeggen, nee, bij mij is dat echt niet zo.
Ja, dat zeggen ze wel. Vooraf zeggen heel veel mensen dat. Maar aan het einde...
Ja, dat herken ik dus ook echt. Grappig, wat leuk. En we begonnen deze podcast. Toen zei je van ja, ik heb zoveel geleerd.
Kun je zeggen wat voor jou de belangrijkste dingen zijn geweest? Het is begonnen met dromen. En dat is voor mij ook een belangrijke geweest. Als je echt iets wil, dan visualiseer het. Denk in stappen. Dus wat ik net ook zei over die emoties. Dat heeft me echt opgeleverd. Wat ik wel had verwacht.
Maar wat ook wel leuk is en wat me ook op de been houdt, zijn de communities. Dus dat vind ik ook leuk. Want ik deel echt dagelijks met een aantal die ik heb ontmoet bij het eerste programma. In januari zijn we toen gestart met Afvallen zonder dieet. We hebben toen een WhatsApp groepje daaruit gevormd. Wij spreken daar nog steeds bijna dagelijks.
Ach, wat grappig, wat leuk.
Ja, en die doen nu ook jouw zomerchallenge bijvoorbeeld een deel daarvan. Dus dat is echt grappig. En ik ben daarna doorgegaan met regie totaal. Dus die community is ook echt belangrijk om het levend te houden. Maar dat gebeurt ook met jouw podcast. Dat is wel ook wat ik geleerd heb. Ik moet het wel levend houden. En het moet een doel blijven. Het moet actueel blijven.
Ja, ik heb heel veel over psychische dingen geleerd, en zinnen, weet je wel, alleen het allerlekkerste eten, dat soort dingen hebben me echt geholpen om mijn brein naar onder te krijgen, om al die gedachten die je hebt, dat dat maar gedachten zijn. Dat heb ik ook wel geleerd in mindfulness, maar ja, bij eten kun je het eigenlijk pas echt heel goed toepassen.
Heel concreet, ja.
Heel concreet. En dat is makkelijker zelfs dan bij sommige andere onderwerpen, omdat je dan, ja, dan raak je toch verzeild in grotere denkloops. En bij eten is het gewoon heel simpel. Zegt gewoon iemand, ik heb er gewoon zin in.
Ja, dat is een maare gedachte.
Ja, precies.
Mooi, wat leuk. Nou, klinkt hartstikke goed.
Hé, en wat wordt je de lastigst?
Er vertrouwen in houden dat ik het volhoud. Ja. De rest van mijn leven. En eigenlijk weet ik ook dat er momenten zullen zijn dat dat niet zo is. Dat kan niet anders. Dat is altijd zo geweest. Het vertrouwen hebben in dat je... Ja, dus eigenlijk dat je net weer terugpakt. Zoals ook na de vakantie is gedaan.
Ja, ik heb gelijk een kleine tip voor je. En dat is in woorden. Want woorden hebben veel effect, welke woorden je gebruikt. Dus vertrouwen dat ik het volhoud de rest van mijn leven. Krijg ik een klein beetje, ik heb levenslang vibes van. Dus dat zou ik niet doen. Die woorden zou ik niet gebruiken. Maar vertrouwen dat ik blijf kiezen voor wat ik wil de rest van mijn leven. Dat ik steeds weer terugkom bij wat ik belangrijk vind voor mezelf, daar draait het eigenlijk om, of dat nou op eten is of andere gebieden, maakt niet uit maar dat is volgens mij waar het om gaat en dat vertrouwen kun je wel hebben want dat is, dat heb je ook zelf in de hand en dat is wie je bent en daar draait het volgens mij om.
Nee, ik ben het helemaal. Ik dacht het een beetje al toen ik het zei, dacht ik. Je gaat weer... dit helpt enorm, dit soort dingen. Het blijven kleine dingen.
En het zijn allemaal, of zelf niet altijd...
Wereldschokkende doorbraken of veranderingen.
Nee, maar alles bij elkaar, Mieke, is het echt gewoon...
Ja, overweldigend.
Nou, wat leuk. Hartstikke leuk.
Zijn er dingen die je zegt van, nou, dit zou ik nou echt adviseren aan iemand die aan het begin staat? Doen. Gewoon doen. En het is allemaal uiteindelijk een kwestie van doen.
Ja, in kwestie van doen, dan komt het altijd weer op neer. Maar soms, hoe vaak zeggen mensen van, ja, maar het lukt me niet. Ja, weet je, ik weet het allemaal wel, maar ik doe het niet.
Wat zeg je dan? Kijken naar de kleine dingen die wel gelukt zijn.
Ja. En soms lukt het ook even niet. En kleine stapjes, zei je net ook al natuurlijk.
Ja. Dat is het eerstvolgende kleine stapje wat je kan doen.
Ja. En het zijn maar gedachten, ook hiervoor geldt dat natuurlijk.
Ja.
Nou, hartstikke goed. Is er nog iets wat je nog wil toevoegen? Dat je denkt, nou, dat heb ik dan niet echt...
Nee, volgens mij zijn we collega geweest.
Echt waar, dit is ongelooflijk. Nou, perfect. Dankjewel.
Helemaal goed.
Nou ja, jij bedankt voor dat je mee wilde doen. Natuurlijk aan het programma, maar zeker ook aan deze podcast. En dat je mensen wil inspireren. Ik vind het heel erg leuk om je verhaal te horen. Heel inspirerend, dus dankjewel.