254 – Afvallen zonder stress, Ellen vertelt hoe ze dat heeft gedaan.

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie: het verhaal van Ellen0:00

Vandaag in de podcast het verhaal van Ellen. Nou zou je denken, hé, die heb ik al gehoord. Nee, dit is een andere Ellen. Ja, ja, er deden meerdere Ellens mee aan Regie op Eetgedrag Next Level de vorige ronde. En Ellen vertelt hoe zij dat heeft beleefd, wat zij heeft gedaan. En hoe ze veel meer rust heeft gekregen als het gaat om eten en genieten.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat doe ik in de podcast, dat doe ik ook in mijn trainingen. Ik geef online trainingen en ik heb één coachtraject. Dat is een training met intensieve begeleiding. Je krijgt drie sessies per week. Waaronder twee coachuren waarin je dus persoonlijk gecoacht kan worden. En een live training elke week. Nou, dat is nog niet alles. Er zit nog veel meer bij. Waaronder een live dag op 2 november in Utrecht. En natuurlijk de hele training zelf met 22 modules. Nou, de hele training hou je minimaal twee jaar toegang toe. Je kunt alle sessies ruim twee jaar terugkijken. Maar de eerste 90 dagen ga je all-in. Gaan we met z'n allen starten vanavond, maandagavond om acht uur. En maken we er een groot succes van. Doe je mee? Het kan alleen vandaag nog. Twijfel niet langer. Meld je snel aan. Dan zie ik je vanavond om acht uur in de kick-off sessie.

Ik zit hier vandaag met Ellen. En Ellen is bezig geweest met Regie op Eetgedrag. En Ellen, misschien is het leuk als je heel even iets over jezelf vertelt. Wie ben je?

Ellen stelt zichzelf voor1:37

Ik ben Ellen en ik ben 58 jaar. En ik ben moeder van vijf kinderen, waarvan er twee bonuskinderen zijn, ook al twintig jaar. Ik ben ook al oma.

En ik heb sinds afgelopen september een soort van sabbatical genomen, maar dat bevalt me heel erg goed.

Levenslang diëten zonder overgewicht2:10

En ja, ik ben, misschien is het ook wel leuk om te vertellen, dat ik eigenlijk al heel mijn leven met diëten bezig ben. Niet omdat het moest, want ik was gewoon 60, 65 kilo. Maar ik denk dat ik altijd met eten bezig was. En ook niet nodig qua gewicht, maar dat was gewoon een soort rode draad bij ons. Dus ik deed heel veel diëten als een soort challenge, denk ik. Van koolhydraatarm naar de weightwatchers. Ik weet niet waarom ik dat deed, maar dat deed ik dan. En dan was het gewoon weer een keer klaar. En dan viel ik vijf kilo af. En dan was ik weer klaar. Dus veel gedieet.

En twintig jaar geleden heb ik mijn huidige man ontmoet. En in 2017 zijn we gaan samenwonen. En toen begon het feest dagelijks te stromen. En ja, dat was zo'n leuke tijd dat het iedere

Samenwonen: van 65 naar 82 kilo3:23

Dag wel gevierd werd. Ja, en dan kun je niet meer eten wat je wilt. Nee. En ja, toen ging ik van, wat was het, 65 naar veel meer, 82.

Oh ja.

En toen zag ik op een gegeven moment mezelf zo in een winkelruit. En ik schrok me helemaal niet. En toen dacht ik, ja, daar moet ik nu gewoon weer een dieet volgen. Dat heeft geen zin. Ik moet echt iets anders veranderen.

Kantelpunt: ontdekking van Mieke's podcast3:59

Ik moet minder gaan eten, maar hoe dan? En toen hoorde ik jouw stem een keer, ik denk in december van het afgelopen jaar, of januari. En ik was echt gevangen door je frisheid en ook wat je zei en je no-nonsense en je stem met ballen, zeg maar. Dat ik dacht, oh ja, daar, die geloof ik wel. Want ik was wel wat meer podcasts gaan luisteren. En ik dacht, oh ja, dat is wel iemand die ik geloof. En ik denk dat dat voor mij wel een kern is. Ik moet iets herkennen waarvan ik denk, dat kan ik volgen.

Ja, nou wat leuk.

Toen ben ik eerst begonnen met een andere cursus van jou. Volgens mij heet dat... Afvallen zonder stress heet die, dacht ik.

Ja, ja, ja.

Toen heb ik volgens mij ook nog wel eens een keer zo'n belofte naar je toegestuurd.

Nou ja, dat zat er nog net niet in.

Dus toen kregen we die mogelijkheid om in april te starten met wat uiteindelijk

Coachtraject: anders leren kijken naar eten5:05

Meer en intenser. Ja, het coachtraject, ja. Ja, precies. En dat heb ik helemaal doorlopen.

Als je daar nou naar kijkt, wat denk je dat je voor jou daar nou het meest hebt uitgehaald?

Nou, wat ik heel erg heb uitgehaald is anders kijken naar eten. Dus ik at altijd maar gewoon. En bijvoorbeeld als ik dan eten ging maken en ik maakte het op borden klaar, at iedereen gewoon dezelfde hoeveelheid. Ja. Gewoon, sterker nog, ik wilde eigenlijk wat het lekkerste was ook het meeste. Ik had altijd een soort gretigheid. Heel suf, bijvoorbeeld gehakt, als er dan eentje was gekocht en die leeg was, dan vond ik toch wel...

Oh, wat heerlijk, ja. Weet je ook, als je nu kijkt welke gedachten daar dan bij zat?

Ja, dat was gewoon fear of missing out of zo. Want ik kan heel goed delen, dat is het punt niet. Maar tekortkomen is natuurlijk toch... En daarom had ik ook veel aan die zin van jou, dat je zei, ja, er is overvloed. Kom op, kijk eens wat er allemaal is.

Waar ben je dan nu, ben je tevreden, ben je blij? Dat je dit gedaan hebt, dat je een ritrie pakt, dat je dingen aanpakt.

Ja, ik ben heel erg tevreden omdat de onrust over dat eten weg is. Dat is heel erg.

Ja. En hoe zit een brugje van dat je vroeger, misschien was het wel regelrigide gedrag,

Vergelijking met recalcitrant gedrag tegenover moeder6:41

Richting mijn moeder, bij wijze van spreken, dat zij altijd heel erg bezig was met diëten en kritische ogen had als ze naar een bord van een ander keek. Ik vond dat heel stom. Want ik dacht, je moet gewoon eten waar je trek in hebt. En ja, eet maar gewoon. En ik bleef gewoon ook dun. Dus ik heb dat misschien wel een beetje overgecompenseerd. Weet ik niet. Maar nu ik dikker werd, dacht ik wel, ja, dan moet ik eigenlijk gezonder gaan eten. Maar dat was dan toch, die recalcitrantie zat er een beetje nog tussen. En die ging er niet uit, denk ik.

Ah, dus nu heb je wel zoiets van, ik moet bepalen wat ik wil voor mezelf. En hoe ik het wil. Hoe snel ik het wil. En op de manier waarop ik het wil. Dat is aan jou, zeg maar.

Nou, dat klinkt al verrassener dan, hè. Je bent een kind, wat we ook wel in de training bespreken, inderdaad.

Ja, ook knoppig.

Wat is je belangrijkste tip voor mensen die rust hier willen pakken?

Nou, ik denk de belangrijkste tip is, zie

Tip: zie het als afspraak met jezelf7:45

Het echt niet als een dieet, maar als een afspraak met jezelf. Dan maak het, ook al zeg je, je boost aantrekkelijke, dat snap ik wel. Zeker als je heel veel wil afvallen of zo, dat dat belangrijk is. Maar daar vind ik ook wel een soort, ik zal niet zeggen stress op zitten, maar ook wel druk op zitten. Ik ervaar ontzettend veel rust in anders naar eten kijken, met meer aandacht eten koken, voor het beste gaan, dus echt naar de markt gaan voor die ene kaas of naar die bakker die het beste brood maakt. Dat is wel leuk, maar ik heb makkelijk praten nu, omdat ik natuurlijk in een soort rust zit, dat ik gewoon mijn eigen leven helemaal vorm kan geven.

Jawel, maar dit is natuurlijk wel een keuze, dit hoef je niet te doen. En dit vind ik wel grappig, want ik denk dat heel veel mensen een moord zouden doen voor rust om eten, echt mogen genieten van super lekkere dingen. Daar aandacht aan besteden, mindful eten, veel meer bewust genieten van wat je wel eet, niet te veel bezig zijn met wat je niet hebt, niet bezig zijn met wat je mist, niet per se het grootste stuk willen hebben, maar gewoon echt als het lekker is, is het goed. Ik denk dat dat een fantastisch doel is, weet je, en daarmee gewicht verliezen is toch eigenlijk hartstikke mooi.

Ja, en wat ook heel leuk is, is ik heb natuurlijk ook die hele leuke man. En die hele leuke man, die kookt heel graag. En dat heb ik me ook altijd een beetje laten aanleunen. Maar daar heb ik dan ook geen regie in. En toen dacht ik van, oh ja, maar ik hoef

Regie pakken: zelf koken in plaats van aanleunen9:27

Het me niet te laten aanleunen. Ik kan ook eerder opstaan om het te doen. En dus hem te verrassen, want hij kookt gewoon wanneer hij trek krijgt. Dus ik kan ook zorgen. En dat is ook hartstikke leuk, dat je zelf leert koken.

Nou ja, maar dat is ook een kwestie van regie pakken natuurlijk, inderdaad. In plaats van het laten gebeuren, bedenken: goh, wat kan ik doen? Wat is mijn invloed? Hoe wil ik het af en toe aanpakken?

Nou, ik denk dat dat een heel leuk voorbeeld is, ja. En wat jij dan ook goed hebt in je

Praktische quick wins in eetgedrag9:59

Dat je een hele praktische oplossing houdt. En die quick wins vind ik grappig. We hebben nooit over nagedacht, joh. Super leuk. En noem eens iets?

Nou ja, minder vlees of kip in de pastasalade. Of dan sta ik voor die crème fraîche. Dan denk ik, ja, waarom nam ik altijd die ene? Weet je, dat zijn van die dingen. En ook heel mooi dat je zegt van, ik drink niks meer wat calorieën heeft en zo. En dan denk ik, ja, want hoezo? Weet je, dus dat zijn die bewuste dingetjes die niet een opoffering voelen, maar gewoon slim.

Weet je, oh ja. Quick wins eigenlijk, hè?

Ja, precies. Wat leuk. Ja, dat geeft een heel positief gevoel. En dan zie ik het wel, zeg maar. En ik denk dus wel dat als ik zestig ben, dus dat is nog anderhalf jaar of zo, ik denk dat ik dan wel weer terug ben op mijn gewone gewicht.

Ja, mooi. Nou, hoe tof is dat?

Ja, toch? De beste jaren komen nog, zeg ik altijd.

Ja, zeker. Maar dat is ook echt zo. Dat denken mensen niet, maar het is echt zo. Als mensen denken, laat maar zitten. Geloof het niet, we worden allemaal honderd als het ons mee zit.

Precies, met lekker eten en gezond eten. Hartstikke goed.

Ik ga ook nog op vakantie vanaf 10 augustus. Maar de vorige keer hadden we elkaar steeds gesproken welke pankreks zat. Toen kwam ik thuis met die afgezakte broek. Dat was ook zo, dus ik kwam ook helemaal niet aan. Dus dat was ook grappig.

Alcohol als zwakste punt en plan maken11:38

Dus dat kan zeker. Dat kan wel. Ja, ik ben niet zo bang voor. Ik merk wel, mijn zwakste punt is wel alcohol. Dat zodra alcohol echt er is, dan zijn er geen remmen meer. Dan zie ik alleen maar, alleen maar, die horen daarbij. Dus dat moet ik gewoon echt nemen. En dan komt het wel goed.

Ja, maak daar gewoon een plan voor, zeg ik altijd. Ik heb op een gegeven moment besloten, samen met mijn man, dat we door de week nooit meer drinken. Als we gewoon thuis zijn. En dat heeft me zoveel rust gebracht.

Ja, dat vind ik toch wel. Ik bedoel niet dat je dat moet doen hoor. Maar meer van, er zijn wel manieren waarop je daar echt mee om kan gaan. Zonder dat je dat helemaal stopt of iets dergelijks. Of altijd restricties voelt. Of altijd stress voelt als je drinkt. Dat hoeft natuurlijk niet. Maar goed, zoek een manier die daarin bij jou past. Maar ook hier, je hebt wel invloed.

Kijk, het is natuurlijk niet zo. Maar heel veel, waar ik zeg mensen. Ja, na twee wijn heb ik geen rem meer. Na twee wijn sta je ook niet te dansen op de bar. Weet je wel, natuurlijk heb je nog wel een rem op je gedrag. Je vertelt jezelf alleen dat het niet zo is. En dat is echt nonsens. Je kunt echt na twee wijn prima zeggen, nu stop ik. Of je kunt na twee wijn prima zeggen, maar ik neem geen hapjes. Want ik kies voor wijn vanavond. Die rem heb je echt wel. Dus maak jezelf dat niet wijs. Want het is ook een smoesje om te zeggen dat al je remmen weg zijn als er alcohol in het spel is. Want het is gewoon echt niet zo. Je doet heel veel andere dingen ook niet en dan weet je echt wel wat je doet.

Ja, dat kan je ook toepassen op wat je eet en wat je verder wil drinken. Maar maak daarvoor een plan. Weet wanneer jij tevreden bent met jezelf, want daar gaat het uiteindelijk om.

Ja, en wat ook een hele goede tip van jou was, was om met je man of partner of die dan ook af te spreken. Als je toch denkt naar die tweede, ik ga door, dat hij dan even zo doet. Of zou je dat echt wel doen? Of wil je dat echt?

Wat wij ook met elkaar hebben afgesproken. Is dat hij niet meer automatisch wijn inschenkt. Maar dat ik hem moet vragen.

Ja. Perfect. Perfect ja. Hele goeie.

Partner inzetten en reminders instellen13:46

En wat jij noemt. Dat je partner dat vraagt. Dat is misschien heel goed om even uit te leggen. Want ik zeg heel vaak: een ander ziet in wezen jouw gedrag vaak scherper dan dat jij je eigen gedrag ziet. Daar ga ik nog een keer een podcast over opnemen. Dat vind ik wel leuk. Maar in ieder geval, dat blijkt gewoon uit allerlei onderzoeken en zo. Omdat jij je laat afleiden door al die stemmen in je hoofd. Al die argumenten, al die voor's en tegen's en noem maar op. Maar een ander ziet dat niet. Die ziet alleen je gedrag. Dus die ziet vaak veel scherper wat je doet. Of wat je zou moeten doen of zou willen doen. Dus als je dat bewust inzet, kun je gewoon vragen aan een ander: wil je mij even waarschuwen als ik het toch doe? En ja, weet je, als dat ongevraagd is, is het irritant. Zou je dat nou wel doen? Je doet de gaande lijn. Nou, die willen we niet. Maar dat is iets anders. Want als je er bewust om vraagt, als je er gebruik van maakt van deze kennis, van deze wetenschap, ja, dan kun je er heel veel aan hebben.

Kan echt een... Die ziet het al hoe je de eerste slok neemt. Die ziet het al gelijk. Ja, precies. Is hij aan het proeven of is hij aan het slempen? Ja, precies. En je kunt ook nog afvragen hoe die het vraagt. Want ik weet ook, mijn dochter zegt dat heel vaak tegen mij: mama, wil je me morgen wakker maken? Zeg ik ja. Zegt ze: ja, ik weet nu al dat ik dan wel chagrijnig ben, en waarschijnlijk niet aardig tegen je ben. Maar wil je desondanks toch doorgaan. Kijk, en als het dan zo gezegd wordt, dan is het echt heel anders, ook die volgende ochtend. Overigens is ze dan zelden echt chagrijnig, omdat ze zelf al heeft gezegd dat het waarschijnlijk zo gaat. Maar zo kun je het ook doen, inderdaad.

Ja, dus. Nou, dat is zeker leuk. Ik heb veel andere dingen die je zegt. Nou, dit wou ik nog even noemen, of dit vind ik nog belangrijk om te zeggen. Nee, wat ook een hele goede tip is, vind ik ook echt een hele goede tip, is toch ook je mobiel hiervoor te gebruiken. En zo'n reminder in je mobiel zetten op zwakke uren. Dat werkt echt heel goed. Ik heb hem om tweeën, eentje om half tien en eentje om half vijf.

Oh, wat leuk. Ja, en dat zijn die twee en dat maakt je gewoon een beetje... Bewust. Ja, dat is het. Ik vind het heel leuk. Ik ben ook heel benieuwd of het gaat lukken zoals ik denk dat het verder gaat. En anders plak ik er nog een keer een cursus tegenaan of zo.

Ho, ho. Stop, hè. Ik ben benieuwd. Daar gaan we alweer, hè. Die moet in je hoofd zitten. Nee, ik besluit dat het gaat zoals ik wil. Zak hier niet meer in. Zak niet in die twijfel. Laat die gewoon niet toe. Of je doet het, of je doet het niet. Maar jij kiest. Weet je, het is jouw besluit, jouw gedrag.

Hartstikke goed. Dank je wel voor je input, voor je tips. Voor het met ons delen hoe jij het doet, hoe jij het aanpakt. En nou, ik wens je heel veel succes.