268 – Lastige vrouwen hebben het leukste leven :-)

Transcript

De hele aflevering om te lezen

De quote 'lastige vrouwen hebben het leukste leven'

De podcast van vandaag gaat over de quote die ik zelf heb bedacht. En dat is lastige vrouwen hebben het leukste leven. Nou, dat is voor iemand die altijd prat gaat op hoe makkelijk ze is en relaxed. Is dit een beste, een rare quote? En die komt hier vandaan.

Afgelopen zaterdag had ik een event voor mijn Regieta Tauw programma. En dat is een ontzettend leuke live dag is dat. Dus iedereen die meedoet, die komt dan bij elkaar. En tijdens het event heb je training, maar ook ruimte voor één op één coaching. Nou, dat doet bijna iedereen.

En wij zaten aan het einde van het event zo na te praten met die coaches. En toen zei één van hen, wat ik zo opvallend vind, is 80% van mijn gesprekken gaan over hoe moeilijk het is om voor jezelf te kiezen. Dat je toch eigenlijk, dat zoveel vrouwen worstelen met wat er van hen gevraagd wordt of misschien vooral wat in hun eigen hoofd zit, waar ze aan moeten voldoen, wat eigenlijk allemaal zou moeten en dat te combineren met wat ze willen.

Nou, misschien herken je dat. Het komt heel vaak naar voren bij gedragsverandering. Bij afvallen door gedragsverandering. Ja, hoe zeg je nou nee als toch iedereen het doet? Of als er je wat aangeboden wordt? Of als je een man gezellig uit eten wilt? Of hoe ga je ervoor zorgen dat je ruimte hebt om wel te gaan sporten, terwijl je kind overhoord moet worden? Nou, heel veel van dat soort voorbeelden. Daarover vertel ik meer in deze podcast.

Introductie podcast en regie over jezelf

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Hoe zorg je nou dat jij zelf bepaalt wat je doet? Dat jij zelf bepaalt wat je eet? En dus dat je zelf bepaalt wat je uiteindelijk weegt? Daarover gaat het in de podcast. Daarover gaat het ook in mijn trainingen en in mijn boeken. Nou, als je daar meer over wil weten, neem snel een kijkje op MiekeKosters.nl

Onderwerp: voor jezelf kiezen en generatieverschillen

Nou, vandaag in de podcast ga ik het dus hebben over voor jezelf kiezen en generatieverschillen. En ja, ik vertel het al even in het introotje. Ik had afgelopen week een live dag voor mijn regietotaalprogramma. Nou, dat is echt een waanzinnig leuke dag. Dus ik geef dan een hele uitgebreide training. Maar naast die training kunnen deelnemers een een-op-een coachgesprek inplannen. Nou, wat ik vertelde, aan het eind van de dag zaten we dus na te praten met die coaches en met mijn twee dochters. Want mijn dochters helpen me vaak op die dag, die doen dan de organisatie ervan.

Nou goed, en een van die coaches zei, Peggy zei, ik denk dat 80% van mijn gesprekken gaan over voor jezelf kiezen. Zij zei, dat zoveel vrouwen dat moeilijk vinden is toch wel echt opvallend. En volgens mij hebben mijn dochters daar veel minder moeite mee.

Nou, toen zei mijn dochter, mijn oudste dochter die studeert psychologie, die zei, en dat vond ik zo interessant. Zij zei, ik denk dat dat komt omdat het nog niet zo heel lang geleden echt de taak van een vrouw was om te zorgen. Eigenlijk om te pleasen. En ze had weinig keus. Ze moest zich wel aanpassen.

Vrouwenrechten sinds 1971 en zorgtaak

Nou, ik heb het eens opgezocht, maar het klopt echt dat pas vanaf 1971 een vrouw het recht heeft bijvoorbeeld om zelf een scheiding aan te vragen. Moet je je voorstellen, dat is echt nog niet zo lang geleden. Veel vrouwen werkten dus ook niet. Dus je was gewoon afhankelijk van je man. Je kon niet zoveel anders doen dan je aanpassen.

Nou, onze moeders zijn dus ook zo opgegroeid. Die hebben nooit anders eigenlijk gezien of geleerd. Dat was hun leven. Wilde jij wat anders, dan was je lastig.

Nou, en toen zei mijn dochter jullie, en daar bedoelden ze mee wij vrouwen, nou in ieder geval vrouwen van rond de 40, 50 zou ik maar zeggen, zijn opgevoed door die eerdere generatie. Dus je krijgt automatisch, of je dat nou wilt of niet, of dat nou bewust is of niet, natuurlijk wel heel veel van die normen en waarden krijg je mee in je opvoeding. Maar jullie zagen natuurlijk ook dat de wereld verandert en je zag en je kreeg steeds meer vrijheid, steeds meer rechten. Maar ergens voel je waarschijnlijk wel die worsteling.

En dat zou verklaren, wat mij betreft vond ik dat wel goed, ik snapte het wel eigenlijk, dat dat verklaart dat zoveel mensen om me heen die worsteling ervaren. Tussen voor zichzelf kiezen aan de ene kant en voor andere zorgen.

Nieuwe generatie kiest makkelijker voor zichzelf

En toen zei mijn dochter, nou ik, zei ze, en vrouwen van mijn generatie zijn vaak juist gestimuleerd door hun moeders om er zelf wat van te maken. En ze zei, ja weet je, mijn vriend verwacht nooit dat ik de piepers op tafel zet. Nou, ze gebruikt het woord piepers niet als mijn woord, maar wel iets in die hoek. Ze zei van ja, dat verwacht hij nooit. Ze zei, mijn vriendinnen zijn allemaal ook bezig met wat wil ik voor mezelf, wat wil ik uit het leven halen, maar ook toch ook wel zelfgericht in tijdbesteding. Dus ze zegt, ik voel me echt vrij om keuzes te maken die hij misschien niet altijd leuk vindt.

Nou, ik vond het heel mooi hoe ze dat zei. En ik vond het dus ook herkenbaar. Ik zag het op het event, maar eerlijk, ik zie het ook in mijn coachuren heel vaak terug en ik zie het ook om me heen. Dus die worsteling, eigenlijk soms überhaupt al om te weten wat je dan wil. Om te weten wat je dan belangrijk vindt. Dus daar begint het natuurlijk mee. En vervolgens, als je dat weet, om daar dan ook nog voor te kiezen. Dus om dat belangrijk te maken en ervoor te gaan.

Nou, wellicht kan je denken, ja leuk, maar wel een beetje theoretisch. En wat heeft dat dan met afvallen te maken? Hoe zit dat dan precies? Dus ik dacht, ik zal eens een aantal voorbeelden uit mijn praktijk noemen. Wellicht herken je het al.

Voorbeeld: mediteren ondanks onderbrekingen door haar man

Nou, bijvoorbeeld, ook trouwens een voorbeeld uit mijn eigen praktijk. Ik had namelijk vanochtend nog een mooi voorbeeld. Dus toen dacht ik, oh ja, zo gaat het. Ik heb een tijdje, bijna elke maand probeer ik iets nieuws te doen. En dan kijk ik daarna wel of ik dat volhoud of niet. Maar in ieder geval, ik ben nu ochtends, iedere ochtend aan het mediteren in combinatie met schrijven. En dat doe ik eigenlijk direct als ik wakker word, voordat ik nog naar buiten ga. En dat vind ik hartstikke leuk.

En vanochtend ging ik dat ook weer doen. Het bevalt me waanzinnig goed. Vanochtend ging ik dat ook weer doen, maar mijn man, die moest naar zijn werk. En die kwam, denk zonder overdrijven, wel vijf keer mijn kamer binnen. Ja, ik ga zo weg. Ja, heb je hier en hier. Ja, zo, zo, zo, zo. Dus ik zei, yo, ik ben even dit aan het doen. Ik vind het belangrijk. Ik vind het fijn. Dus ik wil even nu doorgaan met schrijven en mediteren.

En ik vond het zo'n grappig voorbeeld. Want hoe duidelijk ik ook was, weet je, dit is wel wat hij doet. Eigenlijk wilde hij gewoon gezelligheid. Hij vond het gewoon ongezellig. Dat hij bijna weg moest en ik op die kamer zat. Om dan voor jezelf te kiezen, duidelijk te zijn, zeggen wat je van hem wilt of wat je van hem verwacht, is lastig. Tenminste, ik vind dat lastig. Ik denk dat veel mensen dat lastig vinden.

Overigens ging dat nu wel goed. Maar het is wel een voorbeeld waarom heel vaak die tijd of die voornemens die je dan hebt voor jezelf, voor gedrag, er toch niet van komen. Omdat iemand wat van je vraagt, omdat iemand binnenkomt. En dan kan ik hem kwalijk nemen. Maar het is aan mij om hier wat aan te doen. Het is aan mij om te zeggen, ik vind het vervelend, omdat ik dit een belangrijk moment vind voor mezelf. Dus ik ben er. Over tien minuten kan ik koffie drinken.

En als hij dan niet kan, dan zeg je misschien vanavond, laten we dan vanavond dit of dit doen. Dus je kunt best herkennen dat het ook leuk is dat hij die gezelligheid wil. Want dat is ook zo, vind ik. Maar, nou ja, wel wanneer het jullie allebei uitkomt.

Voorbeeld: hardlopen voor het avondeten

Nog zo'n voorbeeld is hardlopen toch voor het eten, terwijl het eten nog niet klaar is. Ja, als jij echt wil hardlopen en het is er de hele dag niet van gekomen, dan moet het misschien dan maar gebeuren. Nou, dan eet je wat later. Of jij zorgt niet voor het eten. Of je haalt wat. Of noem maar op. Gewoon omdat jij het werkelijk belangrijk vindt om wel te gaan wandelen. Of te gaan hardlopen. Of transporten. Of whatever het is.

Voorbeeld: dochter overhoren wordt samen leren

Nog zo'n voorbeeld. 's Avonds, ik had gisteren ook wel een grappig akkefietje. En die is voor mij in ieder geval herkenbaar. Ik had gisteren heel hard gewerkt en ik was 's avonds best wel moe. Dus ik dacht, nou, nu even relaxen. Maar mijn dochter die had een toets vandaag. En dus die zei, wil je me even overhoren? En toen zei ik, ja, dat is goed. En wat er vervolgens gebeurde, was dat we samen gingen zitten. En dat bleek dat ze helemaal niet geleerd had. Dus het was eigenlijk helemaal niet overhoren. Het was, wil je samen met mij leren? Dus toen kwam er eigenlijk op neer dat ik haar boek voorlas. En zij ondertussen opdrachten ging maken. En dat was dus niet eventjes overhoren. Dat duurde geloof ik twee uur. En het was eigenlijk de hele toets leren.

Mijn zoon die liep langs en die moest heel hard lachen. Hij zei, oh, dit is zo herkenbaar. Dit deed ik ook altijd. Dan zei ik, wil je me overhoren? Maar dan had ik nog helemaal niks gedaan. En dan gingen we gewoon, ik leerde eigenlijk door dat jij dat ging overhoren.

Nou, gisteren vond ik het grappig genoeg prima. Ik had er geen moeite mee. Ik had ook niet echt een groot ander plan. Maar dit is wel een typisch voorbeeld, wat denk ik heel vaak gebeurt. Het is in ieder geval bij mij.

En wat ik heb moeten, echt heb moeten leren. Nou, je hoorde mijn zoons reactie al. Dit is wat ik echt heb moeten leren. Dat ik echt af en toe tegen hem zei, vanavond wil ik je wel overhoren. Maar ik heb alleen maar tussen half negen en negen. Heb ik nog niet geleerd. Of wil je dat tijdens doen? Allemaal prima. Maar dit is de tijd die ik heb. Daarna ga ik echt wat anders doen. Dat werkt. Maar vond ik wel moeilijk. Want ja, je moet er toch zijn en je moet je kinderen helpen. En je moet, nou ja, zo. Maar wat er natuurlijk eigenlijk gebeurt, is dat je de verantwoordelijkheid daarmee een beetje overneemt. En in plaats van dat terug te leggen bij waar die hoort. En gewoon duidelijk j