272 – Eline viel 10 kilo af met dagelijks lekkere broodjes zalm

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie van Eline's verhaal0:00

In deze podcast hoor je het verhaal van Eline. Eline werd vorig jaar, november was ze 39, zei ze, nou over een jaar word ik 40. Dan dit jaar gun ik mezelf een cadeau en dat cadeau is afvallen. Of tenminste iets doen aan mijn gewicht, omdat ik daar al zo lang mee worstel.

Nou, dat wilde ze dus doen, maar wel op een manier, zodat ze lekker kon blijven eten. Want ze zegt, ik hou van lekker eten. Ik hou van een broodje zalm bij de lunch, weet je, lekkere broodjes. Dus ik zocht naar een manier dat ik dat kon blijven doen, maar wel die kilo's verliezen.

Nou, dan zou je denken, ja, hoe dan? En gaat het dan allemaal vanzelf en makkelijk? Nee, maar daarover vertelt ze, ontzettend inspirerend. Inmiddels 10 kilo lichter, dus luister snel naar haar verhaal.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van Mensen met Regie. Geheimen van slanke mensen. Zoals het geheim van Eline wat zij in deze podcast vertelt.

Wil jij dat nu ook? Wil jij ook jezelf het gunnen om nu werkelijk af te vallen? Dan heb ik iets bijzonders voor je. Want deze week geldt er een speciale aanbieding op mijn training. Grip op je eetgedrag. Daar is ook een speciale podcastserie voor. Die heb ik opgenomen. Die kun je gratis beluisteren. Daarvoor kun je je aanmelden via de link hier in show notes. Of via mijn website miekekosters.nl

En als je nou denkt, ja, ik vind dit ontzettend interessant en dit, ik geloof hierin. Dit is wat ik nodig heb om niet alleen te beginnen met afvallen, maar om ook nog eens een keer echt door te zetten. Ook als het moeilijk wordt, ook als je ongemak hebt, als je je niet lekker voelt of als het te gezellig is of wat het dan ook maar moeilijk maakt voor jou. Hoe je dan doorzet, dat leer je in de podcastserie en vervolgens natuurlijk in de complete training.

De aanbieding geldt maar tot en met 2 december, dus wacht niet te lang. Kijk snel op miekekosters.nl of klik op de link hieronder in show notes.

Ik zit hier in deze podcast samen met Eline. En Eline is afgevallen.

Wie is Eline en haar Villafie2:12

Eline die heeft daar zelf een podcast over opgenomen. En die zei, goh, luister eens, we kennen elkaar wel wat langer. Want ik heb wel eens een masterclass gegeven in haar academy. Zo moet ik het noemen, toch Eline? We gaan maar even zelf vertellen wat je precies doet. Misschien is dat een leuk begin om even jezelf te introduceren. Wie ben je en hoezo zit je in deze podcast?

Ja, ik vind het leuk, Mieke, want ik voel me echt een beetje vereerd. Ik ben Eline Hogeboom. Ik ben net veertig geworden. Ik heb twee kinderen, eentje van bijna vier en een van zes. En ik ben getrouwd met Johannes. En ik zeg altijd, ik ben een stadstopte Veluwe. Ik woon in een klein dorp uit Veluwe, maar ik kom uit de stad. En inmiddels voelt dat fijn, maar... Nou, dat is nog wel eens wennen geweest.

En ik ben oprichter van Villafie. En Villafie staat eigenlijk echt voor voluit leven. Dus ik wil vrouwen helpen om niet meer geleefd te worden. Want ja, dat worden we wel vaak in deze levensfase. Ikzelf ook. Maar voluit leven. En ik heb inderdaad een membership en trainingen. Een Villafie podcast. Dus ja, eigenlijk wat ik zelf leer in het leven. Dat probeer ik weer te delen met vrouwen. Ik heb niet alle wijsheid in Bach. Zo van, kijk mij eens. Maar ik vind het leuk om vrouwen er ook in mee te nemen. Ook op Insta. Dus daar deel ik ook stukjes van mijn leven, ja.

Van 95 naar 85 kilo3:15

Nou, hartstikke leuk. Hé, en hoe kom je zo in deze podcast? Wat is er veranderd in je leven? Wat is er gebeurd? Ja, precies. Nou, ik ben dus net veertig geworden. En ongeveer een jaar terug dacht ik, ik was 95 kilo. En ik dacht, het is klaar. Ik wil dit niet meer. Ik ga mezelf een groot cadeau geven voor mijn veertigste. Namelijk afvallen. Mijn doel was dan om tachtig te zijn als ik veertig werd.

Ja, misschien is het leuk om een beetje, ik heb dus vier jaar geleden een zoon gekregen. In die zwangerschappen ben ik allebei de keren echt behoorlijk aangekomen. Bijna 100 kilo geworden. En ja, ongeveer een jaar nadat ik hem heb gekregen, ben ik al een beetje begonnen. Ook wel onder begeleiding en ook wel tien keer op afgevallen. Ook alweer aangekomen. En het was echt best wel, ja, gewoon een frustratie eigenlijk.

Dus vorig jaar, december, dacht ik, het is nu klaar. Ik ga het anders doen. Ik wil de regie eigenlijk. Weet je, ik gebruik zelf het levenshuis. Het is een soort manier om naar je leven te kijken en er grip op te hebben. Hoe kijk ik naar de kamer van werk, relaties, weet je wel. En ik heb het gevoel dat ik in al die kamers wel lekker bezig ben. Ik heb regie, maar op mijn gewicht, maar niet. Ja, dat frustreerde me gewoon, ook omdat ik daar wel een voorbeeld wilde zijn.

Dus ik ben toen begonnen ook met jou. Ik kende jou al wel, dus je boek had ik al wel eens gelezen. Maar ik ben toen begonnen met weer boeken voor jou te lezen. Dus op een gegeven moment kwam je podcast.

En ik ben ook wat meer gaan richten op bewegen. Omdat ik heb een beetje een soort ADHD-hoofd, zeg ik wel eens. Dus ik ben druk. Ik heb veel van die dopamine-stofjes nodig om het allemaal een beetje... Ik ben echt zo'n sensation-seeker, zeg maar. Dus ik dacht, laat ik me ook wat meer op het sporten richten. Ik weet wel dat vooral eten natuurlijk impact heeft op afvallen. Maar als ik de dopamine uit het sporten haal, nou, wie weet. Dus ik ben toen samen met mijn man ook met een personal trainer begonnen. Dus we zijn het echt aan gaan pakken.

Nou, ik ben inmiddels 40 en ik weeg nu 85. Dus mijn einddoel ben ik nog niet. Ik ben nog steeds bezig, maar wel 10 kilo lichter. Dus ik ben heel blij.

Ja, dat snap ik. Wat goed.

Aanpak van eten als project5:22

En kun je zeggen, je bent dus meer gaan sporten, zeg je. Maar hoe heb je het aangepakt qua eten? Hoe is dat gegaan?

Ja, nou een aantal dingen. Jij zegt bijvoorbeeld altijd heel erg van, bekijk het als een project. Nou, dat is iets wat heel erg bij mij past. Ik denk ook dat het bij mij past. Dat heb ik ook in mijn podcast wel gezegd. Ik denk dat iedereen echt zijn eigen reis maakt qua afvallen. Dus voor mij werkte ook zo'n deadline heel goed. Dus dat ik weet, ik werk daarheen. Die 8 november dat ik weer het gehoord. Dat werkte lekker. Maar het als een project zien. Dus inderdaad, er veel over lezen. Veel mee bezig zijn. Met vriendinnen over praten. Dat heeft mij heel erg geholpen.

Ook een eetplan maken. Ik heb een planner. Ik heb ook een eigen planner trouwens van Villavie. Maar ik zet daarin voor elke dag mijn eten. Ik plan het echt in. Ik ben echt druk. Dus ik heb ook gekeken naar wat past. Dus ik werk bijvoorbeeld veel buiten de deur, op kantoor of in de horeca. Ik ben gewoon ook geen salade-eter. Ik hou er gewoon niet zo van. Ik vind het koud, ik vind het ongezellig, doe mij gewoon een tostje met soep. Dus ik ben dat ook gaan accepteren.

En ik denk voorheen dat ik dan toch altijd tegen heugen meugt dingen zat te veranderen die ik eigenlijk niet kon veranderen. Dus ik ben gaan accepteren dat ik overdag graag lekker een broodje eet. Maar dan bijvoorbeeld 's avonds bij het avondeten wat minder gaan eten. Minder aardappels, koolhydratenachtige. Dus ben wel dingen ook in mijn eetpatroon echt gaan veranderen. Maar wel, ja, ik eet gewoon eigenlijk.

Echt op een manier die echt bij jou past dus.

Oorzaken: gezelligheid en emotie eten7:00

En weet je ook waardoor je te zwaar bent geworden? Goeie vraag. Ja, meerdere redenen in zo'n zwangerschap dat ik alle remmen wel los liet. En dacht, oh lekker, 's avonds laat, ik heb zin in McDonald's, kom er even heen. Dat is ook leuk, dat past ook wel bij mij. Ik hou een beetje van lekker gezellig. Weet je, had ik het babykamertje behangen met mijn vriendin en ging hem even McDonald's halen. En nog met z'n drietjes gezellig. Ja, leuk, gezellig. Dus dat gezellig eten, ja, dat is echt een ding waar ik mijn overtuiging een beetje over moest bijstellen.

Dat is iets van vroeger, van ons thuis. Ook iets waar ik bewust over na ging denken van, hé, dan wil ik mijn kinderen ook wel anders in opvoeden. Ik wil ook hun niet meegeven. Ik ging met hun op vrijdagmiddag ook altijd al gezellig een beetje borrelen met lekkere dingen. Geen borrel voor hun trouwens. Maar goed, wel met eten. En ik dacht ook voor hun wil ik meegeven dat gezelligheid ook met een kiwi kan, zeg maar.

Maar ook wel, toch echt wel emotie eten. Ja, als ik me rot voelde. Ja, het was toch ook emotie eten. Ik dacht het niet zo, maar het was toch zo. Arme ik is te dik. Ja, het was echt aan de hand. Ik moet eerlijk zijn. Ja, dus met name denk ik dat dat de twee grootste dingen waren. Dus dat ik dacht, het is heel erg gezellig. En arme ik is te dik.

Nou, laten we die twee dan eens bekijken. Want dat gezellig, hoe heb je dat omgedraaid? Of hoe ben je daar dan mee omgegaan nu?

Ja, nou, door niet het weekend van vrijdag tot en met zondag te laten duren. Dat zijn gewoon drie dagen, dat is te veel. Dus bijvoorbeeld zondagmiddag doen wij nog steeds wel gezellig een borrel. Lekker op tafel, allemaal dingen. Maar dat is dan ook mijn avondeten. Dus ik ga niet daarna nog avondeten. Dat deed ik wel eerder. Dus ik doe nog steeds lekker alles, maar ik eet wel minder. Ik eet al meer olijven en niet meer een hele bak chips of zo bijvoorbeeld. Maar nog wel gewoon lekkere dingetjes. Ik ben ook wel minder alcohol gaan drinken. Sowieso omdat het beter is. Ik drink heel graag alcoholvrij prosecco. Dat is misschien wel een tip, maar ik vind het echt lekker.

Oh, dat is leuk.

Ja. Ik heb ook net mijn veertigste verjaardag... ben ik met acht vriendinnen een weekend weg geweest. Nou, daar hebben we heel veel alcoholvrije prosecco gedronken met elkaar. Dus het nog steeds wel doen, maar dan kiezen. En ik denk dat het leuke is...

En jij zegt natuurlijk altijd het geheim van slanke mensen.

Vriendin Maartje als voorbeeld kiezen9:10

Nou, ik heb een vriendin, Maartje. Ik ga haar gewoon credits geven. Zij is jou. En dat heb ik ook tegen haar gezegd. Als ik met jou... Ik ga vaak met haar een weekend weg. En dan ochtends hebben we lekker ontbijt. En dan ligt er bijvoorbeeld een chocoladebroodje en een croissantje. Zij pakt dan alleen het chocoladebroodje, want die vindt ze het lekkerst. En als lunch neem ik een broodje zalm en zij neemt een yoghurtbol. En als we 's avonds dan sushi gaan eten, stopt zij een ronde eerder dan ik. Dus het hielp mij ook heel erg om naar haar te kijken en te denken: ja, jij bent in levende lijve dit aan het doen. En dat heeft mij ook heel erg geholpen dat kiezen echt wel een manier is. Die manier eigenlijk.

Dat is het, toch? Want het gaat om dat bewust te kiezen inderdaad. En dan kan je alles doen. Dan kan je echt ook af en toe in deze tijd pepernoot eten. Of inderdaad dat broodje bij de lunch. Of wat je dan ook maar belangrijk vindt in jouw leven. Want daar gaat het natuurlijk om. Maar het is wel of of. Het is niet en en en. Dat is eigenlijk een groot verschil.

Nou wat leuk. Hartstikke goed. En dat emotie-eten. Want je dacht eigenlijk dat ik dat niet was. Hoe kwam je er dan achter dat dat toch zo speelde?

Emotie eten herkennen na verlies vader10:14

Ja, ik ben op een gegeven moment in december begonnen en mijn vader is overleden in deze periode ergens. En toen ben ik heel bewust gaan denken, oké, ik ga niet aan de drank. Niet dat ik daarvoor gevoelig had, maar ik dacht ik ga niet, vrienden kwamen met chocoladefles wijn. Maar ik heb heel bewust de eerste week na zijn overlijden geen alcohol gedronken. Omdat ik dacht, ik wil dit niet zo doen, dus ook niet met eten.

Maar ik merkte echt ook wel daarna dat dat zeker wel een ding was, vooral omdat ik heel moe was, je hoort van rouwe gewoon ook heel moe, en dat misschien dus nog wel soms de moeheid meer aanleiding was om makkelijk te zijn en dan op een boterham met chocopasta te pakken dan de emotie. Maar ik merkte wel dat op een gegeven moment het eten dan goed ging en dan vond ik mezelf ineens weer scrollend op internet, en dat ik dacht: ik zit nu gewoon het een met het ander, ik word er dan niet dik van, maar dus ik ging wel heel erg zien van: ik heb toch de neiging wel om dingen weg te bufferen, noem ik dat, buffergedrag eigenlijk.

Maar ieder mens heeft dat natuurlijk, dat krijg je nooit helemaal weg. Maar het gaat om dat je het gaat herkennen. Dus of het nou eten is, of op een gegeven moment als je op gewicht blijft, dan wordt het misschien niet meer eten voor mij, bijvoorbeeld series kijken en ook scrollen inderdaad trouwens. Ja, Instagram scrollen of zo, dat soort dingetjes. Maar dan nog weet ik inmiddels wel: hé, ik doe het weer, weet je. Ik zit weer in dat, wat speelt er dan echt? Dus dat was die vader natuurlijk heel aanwijsbaar.

Maar ben je het later ook nog tegengekomen? Ook bij andere dingen? Of valt dat eigenlijk wel mee?

Ja, nou, ik had vanochtend nog wel een situatie. Ik ging even in principe op mijn vrije ochtend, wat het is, wil ik liever niet op Insta zitten. Maar goed, we zijn allemaal zwak. En ik had best wel een beetje een reactie van iemand die me nogal echt wel intern kwam. En toen ben ik gaan schrijven. Ik dacht, ik vind het zo vervelend, waarom internaliseer ik zo'n kritiek zo erg bij mezelf? En toen ben ik gaan schrijven, ik ben ook gewoon even gaan googlen op tips zeg maar, dat doe ik dan, en ik vond een leuke TED talk over dit onderwerp en ik heb daar dan even wat punten uit opgeschreven in mijn journal die mij hielpen, en ik was het daarna eigenlijk ook gewoon wel kwijt. En dus ik ben me bewuster nu van: ik voel het in mijn buik, het voelt niet lekker, ik ga nu hier even wat aan doen. Het is natuurlijk wel zo dat ik dan ook wel echt merk dat rust daarbij goed doet, dus op dit moment dan heb ik mijn vrije ochtend en dan kan ik, maar als je natuurlijk aan het werk bent en je gaat maar door, hup hup, dan blijft dat wel de kunst om daar ruimte aan te geven, vind ik.

Dat is denk ik een van de allermoeilijkste dingen. Dat is ook zo, dat blijft ook zo.

Dus daar zijn ademhalingsoefeningen bijvoorbeeld ook vaak heel helpend, omdat je die altijd wel in kunt zetten. Hoe druk of waar je ook maar bent, even gewoon even één keer of twee keer of drie keer ademhalen. Kan net even maken dat je weer wat dichter bij jezelf komt, dat je weer even voelt: hé wacht eens even, ik zit hierin, dit vind ik echt vervelend.

En inderdaad, als je druk hebt, dan zou je dus zo veel eerder wel naar eten grijpen.

Ja, dan kom je 's avonds thuis en dan kom je in de rush. En dan denk je 's avonds... ja, dan neem je ook niet altijd de tijd van: hé, hoe is het met mij? Maar dat is natuurlijk wel superbelangrijk.

Ja, leuk. En jij zegt journalen, doe je dat altijd?

Ja, ik ben echt een schrijver. Ik schrijf zelf natuurlijk ook boeken, dus ik hou er ook echt van. Dus ik schrijf bijna elke ochtend wel even gewoon aan de ontbijttafel als de kids erbij zitten. Lekker, we hebben altijd veel tijd om te ontbijten.

Journalen als regieactie13:24

Of al soms ervoor, ik probeer altijd iets voor hun uit bed te gaan. Maar ik heb vroeg vogeltjes. Dus ja, ik schrijf echt bijna bij elke dag. En gewoon even hoe het gaat. Ik ben gelovig, dus ik schrijf ook vaak wel een soort aan God van hoe het gaat. En wat me bezighoudt. Of ik bid dan even. Dat merk ik vooral als ik het ochtends doe, dat ik mijn dag heel anders begin.

Ja, leuk. Ja, ik noem dat vaak regieacties. Dus dat je iets doet ochtends waarbij je eigenlijk even bij jezelf komt. of even aangezet wordt of even dat gevoel hebt van wow, ik zit er nog in, weet je. Ik zit nog in die regiemodus. Ik wil nog, ik pak aan wat ik aan moet pakken. Ja. Op die manier.

Nou, wat leuk. Hé, en wat zou je andere aanraden die nu willen beginnen? Die zeggen, ik word 40 of 50 of whatever, maar dit wordt mijn jaar. Wat zijn je belangrijkste tips?

Tips: regie pakken, doelen en beloningen14:26

Nou, ten eerste denk ik tegen jezelf zeggen, ik heb de regie. Ik zeg dat nu ook echt 's ochtends tegen mezelf weer, want na mijn verjaardag moet ik weer even, ik heb het even, nou niet helemaal hoor want dat vond ik nog wel grappig, ik ben dus dat weekend weg geweest met die vriendinnen, nou mocht ik echt lekker voor mezelf wel even veel eten en tegelijkertijd we hadden nog een afterparty in een van de huisjes, had ik mezelf daar anderhalf jaar geleden teruggevonden met een zak chips die ik dan nog op zat te eten, dat doe ik echt niet meer, dus over eten doe ik echt niet meer, maar ik vond wel ik moest hem wel even oppakken na dat weekend zeg maar, dus dan helpt het mij heel erg om te zeggen, ik heb de regie. Ik pak het nu weer terug. Ik kan dit.

Ik heb ook gewoon weer lekker een doel gesteld. Dus als ik nu weer over drie maanden, dan heb ik weer een doel. En dan heb ik mezelf ook een leuke beloning. Dan mag ik met mijn dochter naar het Frozen Musical. Want uiteindelijk ben ik dit proces ook echt wel een beetje voor haar begonnen. Als een voorbeeld voor haar. Dat ik gewoon een stabiele moeder in die zin wil zijn. Dus toen dacht ik, dat is een mooie beloning.

Dus jezelf belonen, de regie hebben, een plan. Ik heb ook echt weer even goed die planner erbij gepakt. En mijn eetplan op zondagavond gemaakt voor de hele week. Regelmatig even jouw podcast aanzetten. Ik heb van de week gewoon weer lekker even in de auto zitten luisteren. Want dan blijf je erin. Dus inderdaad, over de regieactie had jij het in je podcast. Dat het 's ochtends al een glas water kan zijn. Dat zijn hele goede dingen. Waardoor je bewust wordt van... Ja, ik heb mijn glas water al gehad. En ik heb een yoghurtje al gegeten. Dat klopt.

En ik vind dus het mooie, jij zegt het ook al met meer dingen, maar dat vind ik wel mooi om nog even te benoemen. Dat op het moment dat je het gevoel hebt, ik heb regie op dit vlak in mijn leven, voel je je ook sterker op andere vlakken.

En ik adviseer dus, die trainingen die ik geef, die gaan eigenlijk over de andere vlakken. Maar ik merk ook dat echt op dit gebied, dus op je gewicht, op je gezondheid, ik kom vaak wel vrouwen tegen die dan te zwaar zijn. En dan zeggen van, ik heb er gewoon geen tijd voor, het is geen pure tijd, ik ben oké. Alleen dan spreek ik vervolgens, en dan heb ik het over het levenshuis, en over dat vrouwen toch wel heel vaak veel voor anderen zorgen maar niet altijd voor zichzelf. Of dat de basis niet altijd helemaal goed is van je levenshuis. En dan zie ik toch wel dat ze dan ook wel vaak zeggen: oh ja, ik heb het mezelf niet gegund. En dat vind ik ook wel een ding.

Het kost tijd. Dit proces kost ook tijd. Ja, 100%. En moeite. Ja, dus je moet andere dingen laten. En dat zijn keuzes die ook denk ik moeilijk zijn. Dat veel vrouwen ook wel denken van, ja, ik wil alles. Of in al die kamers van mijn levenshuis wil ik een 10 scoren. Ja, dat kan echt niet. Dus als je vaker wil sporten, kun je minder vaak uit eten gaan met vriendinnen. Dat is gewoon zo.

Ja, dat heeft me allemaal geholpen. Maar ja, dat stuk dus dat het... Ja, ik merk ook echt van, ik voel mezelf zekerder. Ik voel me toch... Ik was nooit onzeker over mijn lichaam. Ik voel mezelf ook altijd mooi. Ik had leuke kleren aan, dus daar genoot ik ook van. Toch vind ik het nu allemaal een tandje leuker en beter.

Ja, nou wat leuk, wat mooi. Dus het heeft echt wel effecten eigenlijk. Dat is echt breder. En jezelf dat gunnen, dat is het natuurlijk ook, hè. En ja, of daarvoor kiezen, misschien is dat nog beter gezegd. Gewoon ergens besluiten, de basis moet op orde komen en dat ga ik doen.

En wat ik mezelf het meeste merk, is dat mensen allemaal willen dat het makkelijk gaat. Dat is eigenlijk wat je het allervaakst hoort. Ja, maar het blijft een strijd. Ja, maar ik vind dit moeilijk. Ja, maar ik ben aangekomen. Ja, maar weet je wel.

Het blijft hard werken en strijden17:35

Dat zijn gewoon die moeilijke momenten die er allemaal bij horen. Heb jij die gehad? Weet jij wat jouw moeilijkste dingen waren?

Ja, maar dat is ook fijn dat jij dat zegt. Want het is echt wel strijden. Soms denk je wel van, oh lekker, deze week ging geleidelijk. En die week is gauw, is leuk. Maar ja, zeker. Maar ik denk dus dat op een gegeven moment je gaat... Ik heb echt wel gezien dat het in het begin heel moeilijk is. Dus dat je in je hoofd natuurlijk echt in je hersenen die andere paadjes aan het aanleggen bent van, ik zeg nu nee. En je krijgt op een gegeven moment wel een soort beloning dat je merkt dat de nee makkelijker wordt. Of dat de suikerbehoefte minder wordt. Ik had altijd echt heel veel zin in suiker na het eten of zo, weet je wel. En dat ik inmiddels weet, want nu na mijn verjaardag had ik dat ook weer. Dan merk ik dat die behoefte meteen weer terugkomt. Maar dan weet ik nu ook, ik hoef het een paar dagen niet te doen en het is weg. Dus je hebt natuurlijk op een gegeven moment ook een soort bewezen resultaat aan jezelf wat wel helpt. Maar ik vind het hard werken.

Ja, dat zeg ik ook eerlijk tegen iedereen. Want ik vind het hard werken dat je gewoon ook wel met mensen in je omgeving te maken hebt die toch wel je dingen aanbieden. Of toch wel zeggen van ja, vanavond toch wel. Of dat heb ik echt heel erg moeten leren om zelf te kiezen om nee te zeggen. Vond ik echt wel soms moeilijk. Dus ja, ik vind het zeker hard werken. En gewoon dat je toch wel continu bewust moet blijven van dingen. En voor in mijn geval, ik toch ook echt wel moet blijven plannen. Het gaat nog steeds ook in die zin niet totaal vanzelf.

Nee, maar het gaat nooit helemaal vanzelf.

Nou ja, goed. Soms voelt dat wel zo.

Maar ik zeg wel eens hetzelfde als relatie of opvoeding van kinderen of vriendschappen. Soms voelt dat als vanzelf en soms moet je er toch even voor werken om het weer op orde te krijgen. Dat is, alle dingen die de moeite waard zijn, kosten soms moeite. Dat zit hem al in dat woord.

Samen sporten met haar man19:12

En de vraag is of jij je gezondheid de moeite waard vindt. En over het algemeen vinden mensen dat wel. Tijd en fitheid. Maar ja, daar hangt dus ook een prijskaartje aan. Dus ook af en toe die tijd erin steekt.

En heb je het samen gedaan? Omdat je zei dat je samen met je man de personal trainer ging inhuren?

Nou, is zeker ook leuk voor je relatie, inderdaad. We hadden het al leuk, maar toch elke week gaan we een avondje daarheen. En het is gewoon leuk om dat samen te doen. Ik ben een stuk fanatieker dan hij, dus ik ben altijd wel trots. Ik hou het langer vol, maar hij geniet er ook van.

En dat vind ik ook het leuke, dat doordat sporten niet alleen maar de focus ligt op het afvallen, maar bijvoorbeeld mijn vetpercentage is veel erg naar beneden. Ik ben echt veel sterker geworden. Ik heb een zoon van 20 kilo, die kan ik makkelijk de trap optillen. En sowieso, ik ren veel makkelijker even de trap op. Dat is natuurlijk ook een tip: actieve mensen zijn ook slanker. Dus dat is ook een ding. Dus ook wel dat je beloond wordt in andere resultaten, die breder zijn dan alleen maar je gewicht.

Maar ja, hij heeft soms nog iets moeite met z'n eten en drinken. Maar hij is wel echt ook lekker fitter. En hiervoor, hij is veearts. Dus hij heeft wel fysiek zwaar werk. Dus hij moest nog wel eens naar de fysio. Dat hoeft hij eigenlijk bijna niet meer bijvoorbeeld. Dus we zien heel erg ook wel andere voordelen van het sporten.

Ja, precies. Ja, het is gewoon superleuk. Hartstikke goed.

Tevreden met langzaam gewichtsverlies21:51

Nou, ontzettend leuk verhaal. Zijn er nog dingen die je zegt van, nou, dat wil ik eigenlijk nog wel even noemen of zeggen. Of dit vind ik nog belangrijk, die nog niet voorbij zijn gekomen. Ja, ik denk dat vrouwen zo vaak kijken naar hoe doet zij het. En dat kan heel motiverend zijn. Ik volg ook een paar accounts op Insta van vrouwen die lekker bezig zijn. Die elke ochtend om zes uur gaan sporten. Vinden ik motiverend. Maar dat het, denk ik, heel belangrijk is voor vrouwen. En dat vind ik ook sterk aan jou. Om je eigen eetplan te vinden. Om je eigen manier van sporten te vinden. En niet blind staren op, oh, zij doet het zo, dus ik moet het ook zo doen. Maar dat je als vrouw hierin ook je eigen route mag kiezen die bij jou past. En dat dat ook niet per se dan een snelle route is. Ik heb ook bijna een jaar over tien kilo gedaan, wat voor mij prima is. Dus ja, dat wil ik gewoon denk ik als aanmoediging voor de luisteraar zeggen. Kies je eigen route en jij geeft daarin ook tools genoeg om zelf te kunnen kiezen van, hé, deze uitspraak past bij mij of misschien vind ik hem wel irritant. Ook dan zegt hij juist iets, dat is belangrijk om te weten. Maar ik blijf ook echt lekker luisteren naar je podcast, want die blijft me echt motiveren.

Nou, hartstikke goed. Hartstikke bedankt. Superleuk dat je mee wilde werken, dat je te gast wilde zijn. Een heel inspirerend verhaal. En ik vind het ook wel heel leuk, dat is even nog wat je me triggert in die laatste woorden, dat je zegt ik ben 10 kilo afgevallen in een jaar. Dat vind ik eigenlijk heel leuk om te horen, omdat dit vaak de moeilijkheid is. Van mensen die bij mij komen, die ergens toch nog dat dieetdenken hebben. Zo van het moet nu gebeuren en ik moet snel en dit en dat. Terwijl 10 kilo in een jaar betekent dus nog minder dan een kilo per maand. En daar ben je tevreden mee. En hoe is dat, zeg maar, had je dat van tevoren verwacht? Of hoe deed je dat vroeger? Was je dan juist wel veel meer gefocust op kilo's? Of hoe maakt het eigenlijk dat je daar nu tevreden mee bent?

Ja, ik heb daar wel een beetje rekening mee gehouden hoe dat zo zou gaan. Omdat ik weet van ik eet dus nog gewoon vaak die broodjes met zalm. Dus ik, ja, geen salades. Dus ik weet wel, dan duurt het gewoon langer. En ik heb wel een paar grenzen gehad dat ik van 95 naar 90 was. En op een gegeven moment kwam ik dan heel vaak op de 89, maar ik ging nooit voorbij die 89. De afgelopen vier jaar was ik daar nooit voorbij gekomen. Dus voor mij was elke keer zo van, oké, als ik nu voorbij die 89 kom, nou dan ben ik, weet je wel. En op een gegeven moment was dat gelukt. Dus toch wel in een soort fases denken, die inderdaad niet super snel gaan, maar die toch wel heel betekenisvol zijn. En waardoor dit voor mij gewoon vol te houden is. En op een gegeven moment ga je ook zien, ik ben veertig, ik heb hopelijk nog veertig jaar. Wat is dat jaar dan? Weet je wel, dat is niet heel veel. Maar is voor mij ook zeker wel een, heb ik wel denk ik aan moeten wennen. Maar ja, als ik nu denk van nou nog een jaar en ik ben misschien nog tien kilo. Dan zijn dat die twee jaar heel erg waard en heb ik nog heel veel jaar maar van te genieten.

Ja, en het is ook juist als je het zo aanpakt als een proces. En juist als je bewust kiest voor ik wil wel lekker blijven eten. Ik wil wel die broodje met zalm en dat soort dingen. Omdat ik dat belangrijk en leuk vind in mijn leven. Dan is het dus ook een proces. En dat is wel houdbaar. Dat is totaal anders dan even snel alleen maar salades gaan eten tegen heugemeugd. En dan toch weer terug spallen op die broodjes en weer alles loslaten eigenlijk. Dus het is een, wat mij betreft, een heel mooi, en vind ik ook heel leuk dat je dit noemt, een perfect voorbeeld van hoe ik er naar kijk. Want dat is echt een levensstijl aanpassen. Dat is echt gaan zien, zo wil ik het. Zo ga ik het doen. Zo blijf ik gezond. Zo zorg ik goed voor mezelf. En zo geniet ik ook.

Ja, absoluut. Nou, ontzettend leuk. Nogmaals dankjewel. En ik denk dat heel veel mensen heel veel aan dit verhaal hebben.

Leuk, graag gedaan.