284 – Bo viel 21 kilo af. Ze heeft al haar te grote kleding weggegooid. Dat is een afgesloten hoofdstuk waar ik veel van heb geleerd: Ik word nooit meer dikker

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Intro: Bo's verhaal aangekondigd0:00

In deze podcast ga ik in gesprek met Bo. Bo is 28 jaar, ze is 21 kilo afgevallen. Ze had kleding in huis van maat S tot 3XL. En nu heeft ze alle grote maten weggegooid. Want, zegt ze, dat is een afgesloten hoofdstuk. Ik word nooit meer zwaarder. Nou, dat niet alleen. Ze deelt ook nog een heel mooi stukje uit een brief die ze zichzelf schreef. Ik zou zeggen, luister snel.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met je. Dat doe ik in de podcast en dat doe ik in mijn boeken en natuurlijk ook in mijn trainingen.

Deze week, alleen deze week, kun jij je aanmelden voor mijn coachprogramma Regie Totaal. Dat is het programma dat Bo en andere vrouwen die deze week een podcast delen ook hebben gevolgd. Dat programma start drie keer per jaar en dit keer is de allerlaatste keer in deze vorm. Een ontzettend effectief, succesvol programma. Dus ben je geïnteresseerd, ik zou zeggen ga snel kijken. Dat kan via de link hieronder in de show notes. Of ga naar miekekosters.nl/regie-totaal. Om meer te weten te komen en om je aan te melden. Want dat kan dus alleen tot en met maandag 13 januari 8 uur. Daarna is het niet meer beschikbaar. Nou, ik zou zeggen pak deze kans. En wil je er meer over weten, luister snel naar het verhaal van Bo.

Ik zit hier met een bezweethoofd en tegenover mij, of in Zoom, zit iemand ook met een bezweethoofd en dat is Bo.

Kennismaking met Bo1:40

Bo, wat ontzettend leuk dat je de podcast samen wil opnemen. Het grappige is, net even in het vorige gesprek zei ik, ik zit er een beetje bezweet bij, want ik ben toch nog even gaan hardlopen.

Zegt Bo: ik ook. Ik dacht, ik heb eigenlijk geen tijd, maar ik ga toch nog even.

Nou, dat is al een heel mooi teken van wat je aan het doen bent, maar daarover horen we heel graag meer. Dus welkom. Kun je heel even iets over jezelf vertellen?

Zeker. Ik ben Bo, ik ben 28 jaar en ik ben moeder. Dat vind ik nog steeds heftig, maar het is waarheid. Ik ben moeder van een dochtertje van anderhalf. En ik woon samen met mijn man en we hebben natuurlijk een druk bestaan, zoals iedereen om ons heen.

Worstelen met gewicht en 21 kilo afvallen2:12

Ja, ik struggle al best wel een hele tijd met mijn gewicht. Als kind eigenlijk niet per se, maar als jong volwassene zeg maar wel. En al van alles geprobeerd en ook echt al wel eens afgevallen, maar nooit blijvend.

En nu was ik, deze zomer ging ik voor het eerst in 100 jaar weer op de weegschaal staan. En toen dacht ik: oké, oké, oké, dat gaan we nu niet meer doen. Ik ben er klaar mee, ik stop ermee. En ik had al wel eens een boek van jou gelezen, Mieke, en ik had jouw theorie ook. En iedere keer dacht ik: zo, dit is zo waar en dit is zo hoe ik het ook voel. Alleen ja, dat heb ik dan op een gegeven moment niet echt heel lang mee gedaan, zeg maar. En toen dacht ik: nee, nou ga ik er echt nog een keer opnieuw in duiken, want dat diëten, het werkt gewoon niet. We laten het er dan even allemaal overheen zijn, in ieder geval niet voor lange tijd. En toen dacht ik: ik ga er nog een keer in duiken. En dat heb ik gedaan.

En ja, met het resultaat eigenlijk wel. Ik heb nu 21 kilo afgevallen in ongeveer ook 21 weken. Want het bleef zo heel netjes steady op een kilo per week eraf. Wat natuurlijk onwijs veel is. Dus iedereen die dit luistert, laat het niet je doel zijn: een kilo per week, dat is veel. Maar het ging een soort van vanzelf.

Ja, je bent altijd vrij jong, hè? Dus ik bedoel, dan gaat het ook wel iets sneller dan mensen die luisteren die vijftig plus zijn, zeg maar even.

Ja.

Maar dat zijn wel dingen ook grappig, dat soort van: ja, maar jij bent jong, dus dan gaat het sneller. Want ik heb het hier uiteraard met mijn ouders en met mijn zusje ook wel eens over gehad. Ja, dan gaat het sneller, bla bla bla. Ik zeg: ja, dat kan misschien ook wel. En ja: Bo, weet je wat het is? Wij hebben ook gewoon aanleg. Dat was dan de volgende zin die er achteraan kwam.

Ja, precies.

Dan dacht ik altijd: ja, en ik was daar. En heel lang heb ik dat ook geloofd.

Aanleg als excuus voor te zwaar zijn4:17

En dat zal ook best wel zo zijn. Ik geloof ook niet dat het niet bestaat. Maar het hoeft niet een reden te zijn om te zwaar te zijn. En dat was toen op een gegeven moment, helemaal in het begin, echt heel erg mijn mantra. Luister, al heb je aanleg, ja, het is wat het is. Je zou dan eerder zeggen, wat dan heel vaak is: ja, ik heb gewoon aanleg, ik kan daar niks aan doen. Nou, ik neem nog een chocolaatje, of ik neem nog een chipje, of ik neem nog een wijntje, ik kan er toch niks aan doen. Terwijl je eigenlijk, als je hem omdenkt, zou je juist denken van: nou, ik heb aanleg, dus misschien moet ik er eentje minder pakken dan mijn man die geen aanleg heeft. En dat zijn dan ook weer van die kleine inzichten. En daar ben ik toen heel erg mee aan de slag gegaan. En ook natuurlijk met behulp van jouw programma.

Ja, wat ontzettend leuk. Ik herken het volledig, want dit was bij mij en de familie ook altijd. Wij komen van de wind al aan, zei mijn moeder, we eten niet veel. En toch, maar het was wel hier een snoepje, daar een dingetje, daar wat lekkers. Als het gezellig was, extra veel, weet je, al die dingen bij elkaar. En inderdaad die aanleg.

En dat klopt hoor, want aanleg bestaat wel. De ene mens komt sneller aan dan een ander. Ik heb wel eens ergens gelezen dat dat uiteindelijk tot ongeveer 9 kilo verschil kan zijn. Maar alle andere dingen daarbovenop en daaronder betekent dat je daar echt wel wat aan kunt doen. Sowieso kun je ook natuurlijk, kijk, het feit dat je meer aanleg hebt, betekent niet dat je niet slank kunt zijn. Het betekent alleen dat het langer duurt, dat je er misschien meer moeite voor moet doen, dat het misschien wat langzamer gaat. Maar uiteindelijk draait het allemaal om inspanning en uiteindelijk draait het allemaal om wat je in je mond stopt natuurlijk. En hoeveel je beweegt.

Wat er veranderde: minder oordelend zijn5:53

En kun je vertellen wat er veranderd is in je leven? Dat kan ik, zeker. Wat er voornamelijk is veranderd, denk ik, want ik heb natuurlijk over deze vraag, wist ik dat ik kwam, dus ik heb er wel over nagedacht.

Ik denk dat ik beter ben gaan kijken naar mezelf, dus een soort helikopterview waar we het al een beetje over hebben gehad. En daardoor ook minder oordelend naar mezelf kan zijn, dat als ik een keer wel uit de bocht vlieg, wat gewoon gebeurt natuurlijk. Dat ik dan kan denken, ja, weet je, het is ook niet het einde van de wereld. Je pakt het nu gewoon op de spot weer op in plaats van morgen of maandag. Ik stop er gewoon nu mee en ik ga nu weer gewoon door. Het maakt helemaal niet uit. Het gaat om het proces. En vertrouwen in het proces. Dat is ook wel heel erg veranderd ten opzichte van eerst.

En daardoor kan ik nu ook wel heel goed kijken naar wat voor taal ik spreek naar mezelf. Dus kan ik heel goed bedenken van, wat heb ik nu nodig? Heb ik nu een schop onder mijn kont nodig van, kom op, herpak jezelf? Of heb ik juist een aai over mijn bol? Want in sommige momenten, maakt niet uit hoe voel je je, hoe is afgelopen week gegaan, gebeurtenissen in die week, die vragen toch soms iets anders. En die krijg je niet altijd van je omgeving. Dus dan zal het van jezelf uit moeten komen.

En ik denk dat dat het meest veranderd is, dat ik dus heel goed kan herkennen van, oké, nu moet ik mezelf even een schop onder mijn kont geven. En dus wel gewoon even nog gaan hardlopen voordat je een podcast op gaat nemen. Of dat ik in die zin een aai over mijn bol geef van, nou weet je, het is inderdaad al gewoon hartstikke goed. Neem even je tijd of ga lekker zitten.

Dus kan je zeggen dat je beter voelt wat je nodig hebt? Ja, ik denk dat dat het inderdaad is. En dan vooral wat ik van mezelf nodig heb. Dus ja, dat is gewoon het allergrootste verschil. En dan gaat het uiteindelijk niet eens meer over of ik heel veel meer of minder eet. Daar begint het uiteraard wel mee. Dat heeft me ook onwijs op weg geholpen.

Basis eetpatroon geeft rust8:03

En ook een onwijs inzicht gegeven van, oké, we gaan gewoon een basis eetpatroon maken. Waarvan ik eerst dacht: een basis eetpatroon maken en mijn calorieën bij gaan houden. Daar had ik precies geen zin in. Nou, doe het toch maar. En dan geeft het je zoveel inzicht. Tenminste mij wel. En dat is gewoon, daar kan ik altijd op terugvallen. En dat is gewoon ook zo fijn. Ik hoef daar ook helemaal niet ingewikkeld over te doen, in mijn hoofd of zo. Het is gewoon maandag. Of het is gewoon dinsdag. Ik hoef nu niet in één keer een oliebol te halen, omdat het nou zo lekker ruikt overal. Het hoeft niet. Het is gewoon dinsdag. Dus je kan je gewoon houden aan je eetpatroon. En dan komt het vanzelf ook wel weer goed.

Dus je hebt best wel rust daardoor gekregen, is dat wat het oplevert?

Ja, heel veel rust in mijn hoofd, geen discussie meer. Zal ik het nou wel nemen of zal ik het nou niet nemen? Het mag nou ook wel, het is nu dinsdag. Nu dus niet meer. Zo is dat proces in mijn hoofd al gegaan en dat geeft me inderdaad heel veel rust en ook een soort balans of zo, waardoor ik zoiets heb van: oké, ik hoef me over mijn hele gewicht niet meer druk te maken, want ik weet gewoon dat dat goed komt.

Ja. Oh, wat leuk.

Dus nou kan ik me gewoon op andere dingen gaan focussen. Ik ben een bedrijf aan het overnemen van mijn vader, dus ik heb echt genoeg andere zorgen ook nog aan mijn hoofd.

Ja.

Daar kan ik me nou ook beter op focussen, anders op focussen. Kan ik ook anders naar kijken nu. Dus dat is ook gewoon heel erg leuk. En dat heeft het programma me ook zeker gebracht, ja.

Hé, wat leuk. En kun je iets concreets vertellen hoe je dan anders kijkt, bijvoorbeeld, naar zoiets?

Het heeft me dat inzicht van een aai over je bol of een schop onder je kont, zo noem ik het maar even. Dat werkt natuurlijk voor iedereen zo. En ik ben ook verantwoordelijk voor personeelszaken. Dus dan denk ik van: oh ja, mensen hebben allemaal op een andere manier, op een ander moment, iets anders ook van mij nodig. Zoals ik het ook van mezelf nodig heb, heeft een ander dat ook van mij nodig dan op dat moment. Dus zo kan ik daar dan ook zeker naar kijken. En gewoon überhaupt de rust, dat ik denk van: joh, als je een plan hebt, dan kun je er altijd op terugvallen. Maakt dan dus inderdaad eigenlijk niet uit of het om eten gaat, om jezelf of over iets anders, over je werk in het leven. Als je een plan hebt, dan kun je daar gewoon op terugvallen. Dan kan het alleen maar rustiger in je hoofd worden, dan kan het alleen maar beter worden. Dan hoef je er gewoon allemaal niet zo ingewikkeld over te doen. Dan is het gewoon zo. En dan kun je dus echt zeggen: ja, het is gewoon zo.

Ja, het is gewoon zo.

Zo doe ik dit en zo wordt het een succes. Zonder de succes. En daar krijg je letterlijk meer vertrouwen van in jezelf. Dus gewoon meer zelfvertrouwen van.

Ja, dat was leuk.

Bewust genieten van eten10:44

En waar geniet je van dan, als het even terug naar eten? Want je zegt dinsdag, ja, dan hoef ik geen extra oliebol. Maar neem je wel eens die extra oliebol of überhaupt niet?

Jawel, natuurlijk uiteraard in het weekend, dan is er sowieso vaak iets aan de hand. Dus dan neem ik dat wel. En het is ook niet zo dat ik helemaal niks lekkers meer eet. Zeker niet zelfs. Ik begin mijn ochtend vaak met... En mensen hebben me hier echt al om uitgelachen. Maar dat maakt me niks uit. Ik eet dan yoghurt en natuurlijk wat fruit. Maar ik doe ook altijd een klein beetje schuddebuitjes erin. Dat vind ik gewoon echt heel lekker. Dus dan blijf ik gewoon eten. En mensen hebben echt zoiets van, hoezo? Het was dus ook een keertje bij mijn moeder ontbijt. En die zei, doe jij nou schuddebuit? Mag jij dat gewoon hebben? Ik zeg, ja, ik mag alles hebben, man. Ik mag gewoon alles hebben. Laat mij gewoon lekker eten.

Dus ik geniet zeker, ik geniet misschien zelfs wel meer van eten dan voorheen. Juist omdat ik heel bewust kies voor wat ik het allerlekkerst vind. En niet alleen maar neem, gewoon maar neem omdat het er staat, zeg maar. Dus dat is zeker zo. En het weekend zijn er genoeg etentjes en die doe ik gewoon ook mee. En geniet ook zeker van een wijntje nog. Dus dat is gewoon nog steeds hetzelfde als voorheen eigenlijk. Alleen nu kan ik alleen maar meer genieten. Omdat ik heel bewust ben van wat ik tot me neem.

En ik dus ook, als ik denk van, oh, er staat heel veel eten. En ik vind het heel lekker. En ik vind alles heel lekker. Oké, dan moet ik even mezelf herpakken. Even rustig worden. En dan verleg ik mijn focus gewoon even naar de mensen om me heen of zo. En dan ga ik gewoon even in jezelf kletsen. Of een rondje lopen als er spelende kinderen zijn of zo. Dan denk ik, oké, dan ga ik wel even mee aan een klimrek hangen of weet ik veel. Dan ga ik gewoon heel even iets anders doen. Dan kom ik weer terug. En dan denk ik, oh ja, nou, daar gaat het wel weer.

Dan kan je eigenlijk zakelijker kiezen, toch? Dat is eigenlijk een beeldsmaak.

Ja, gewoon heel even pauze nemen. Even terug naar jezelf. Van oké, ik merk dan, dan borrelt er iets op. Of dan wordt je een soort van hebberig. Ja, bekerigheid noemde ik het altijd. Dat ik met een soort oog kon kijken. Dat is lekker, dat is lekker, dat is lekker. Oh, alles. En alles ruikt lekker en alles is er voor mij. En ik moet het allemaal proeven. Ik moet het allemaal proeven. Terwijl, er is natuurlijk al helemaal niks van waar. Want dan bepaal je het al helemaal zelf. Maar ja, dat zijn wel inderdaad van die inzichten waar ik eerst helemaal niet over nadacht en gewoon at. Want het was een of zo'n feestje, dus ik ga dit nu gewoon eten. Ja, nee, dat is het nou niet meer.

Wat goed.

Hardlopen weer oppakken13:26

Hé, en bewegen? Je hoorde het hardlopen, hè? Hoe ben je daarmee omgegaan?

Nou, ik sportte sowieso, ik zei altijd, na de bevalling, dan pak ik het wel weer op. Nou, toen was die bevalling in één keer anderhalf jaar geleden. Toen dacht ik, oké, nou moet ik weer even iets gaan doen. Maar daarvoor ben ik eigenlijk altijd wel heel sportief geweest. En dan hield ik ook wel van sporten. En was daar ook best wel gewoon goed in. Maar dat moest ik weer op gaan pakken. En dan moest ik ook mezelf weer in gaan vinden. Nou ben ik vaak een hele vroege vogel. Dus daar ben ik op een gegeven moment ook gewoon mee gestart. Van oké, je gaat gewoon uit bed. En dan trek je je sportkleren aan. En dan ga je gewoon, ik ben natuurlijk in de zomer begonnen. Dus toen was het ochtends licht. Dan ga je gewoon een ronde hardlopen. En dan begin je maar eens gewoon met drie kilometer. Nou, ik kwam voor geen meter vooruit. Maar ik ben gewoon gestart met drie kilometer. En toen dacht ik, oh, dat gaat steeds beter. En dat ging ik dan gewoon drie keer per week doen. En in één keertje zwemmen. Dat is overigens best wel veel natuurlijk. Ik hoef echt niet meteen te starten daarmee. Maar daar lag mijn level al. Dus daar kon ik gewoon verder naar pakken. En dat doe ik nou eigenlijk nog steeds. De afstanden en de tijden die ik loop zijn alleen wat langer en verder. Maar dat doe ik gewoon nog steeds, geeft me zoveel energie en voel me zo lekker als ik het wel heb gedaan. En ik voel me zelfs onrustig en dat ik denk van, oh, oké, ik heb vandaag nog niks gedaan. Ik moet nog even naar buiten. En dat had ik ook echt niet meer voordat ik begon aan het programma. Dus daar ben ik ook heel blij mee, dat dat weer terug is.

Ja, zeker. Nou, wat leuk. Klinkt super.

Grootste eye-opener: gedachten zijn geen waarheid14:31

En wat is nou eigenlijk je grootste eye-opener, als je zo terugkijkt?

Ja, dat vind ik heel moeilijk, want er zijn er, ik denk, 200. Maar ja, voornamelijk dus dat het hele programma draait om jouzelf, om de keuze die jij maakt. Dus dat jij zoveel invloed hebt op je eigen gedachten. En als je die kan omdraaien of op z'n minst kan herkennen, dan weet ik zeker dat het lukt om je doel te behalen. Want dan kun je er ook echt iets mee. Dan ben je bereid om er iets mee te doen. En dan zie je in wat je ermee moet doen. Dus dat is een eye-opener. En ook dat jij niet je gedachte bent.

Of hoe zeg je dat zo mooi? Nou, dat het niet de waarheid is per se wat jij denkt.

Ja, precies. Dat het ooit door ervaringen in je hoofd is gekomen. En dat je daarom op die manier handelt. Maar dat het niet zo hoeft te zijn. Dat was een heel mooie eye-opener. En nog steeds. En dat ik gewoon echt niet altijd eten nodig heb. Dat als ik moe ben, dat ik dan misschien even moet gaan rusten. In plaats van dat ik moet gaan eten. Nou, dat zijn wel eye-openers. Misschien een beetje open deuren. Maar het is wel echt zo.

Nou, zeker die gedachten niet hoor. Want dat is natuurlijk... Kijk, als je het niet weet, dan zeg je dingen als: ik heb aanleg, mijn hele familie heeft aanleg.

Precies waar ik mee begon. Of tenminste, ik zei vroeger ook altijd van, ja, ik heb gewoon geen discipline als het gaat om lekker eten. Ik houd te veel van gezelligheid om lekker eten. Maar dat zijn natuurlijk ook een soort dooddoeners waarmee je eigenlijk die hele verandering pad slaat. Want ja, als je dat bent, dan zul je dus ook niet zo kunnen veranderen. Want je bent nu eenmaal zo. Dus je daar bewust van worden dat dat soort dingen niet per se waarheden zijn. Maar manieren van kijken, gedachten, dat geeft natuurlijk heel veel vrijheid. Dat is niet heel normaal. En dat is ook iedere keer weer wat anders. Dus je blijft daar ook mee bezig. In de rest van je leven. Maar overigens niet alleen qua eten hoor. Ik gebruik het op alle gebieden. Dat je ziet, ik zit mezelf weer zo'n etiket te plakken.

Ja precies. Wat wil ik eigenlijk? Ik kan het ook anders doen. Ik hoef hier niet aan mee te doen. Of ik hoef het niet op deze manier aan te pakken. Dat is ook een klein beetje waarom ik sowieso ben gestart. Dat ik dacht: oké, dat zijn best wel een aantal dingen in mijn leven. Als mensen mij omschrijven, dan omschrijven ze mij vaak als sterk en doelbewust. En wel met veel discipline. En ja, weet je, die kant. En dan, ik denk dat als je me zo zou omschrijven en je zou daarna een foto van me zien, dan zou je denken van: nou, volgens mij zijn dat twee heel verschillende mensen, zeg maar, die ik zie. Dus ik had ook echt zoiets van: waarom omschrijven mensen mij zo? Dus waarom ben ik zo? Maar hoe kan het dan zo zijn dat ik dat op het gebied van mijn gewicht, iets wat ik ook echt gewoon heel erg belangrijk vind, hoe kan het dan dat me dat gewoon niet lukt? Dat ik daar al jaren mee struggle. Uiteindelijk is het antwoord: het ligt gewoon bij jezelf. Maar dan moet je er nog even naar op zoek gaan.

En waarom denk je dan dat je dat liet lopen op gewicht? Waarom kwam je aan of was je te zwaar?

Nou, ik denk ook heel erg, omdat ik heel erg in het dieetdenken zat. Dat is ook wat ik altijd heb geleerd. Niet dat, mam, als je dit hoort, niet dat ik je iets kwalijk neem. Maar het is wel wat ik altijd heb gezien. Van: nou, oké, dan gaan we lijnen en dan vallen we kilo's af. En dan, nee, ja, maar als het nou straks zomer is, dan is het vakantie, dan kan ik gewoon weer normaal doen. Nou ja, en als jouw normaal dan te veel is, dan is 1 en 1 2 en dan wil je gewoon weer zwaarder. Dus het is iets wat ik ook niet altijd op die manier heb geleerd. En het was ook ergens wel makkelijk om er niet over na te hoeven denken. Dus nou ja, dit is gewoon zo, maar de rest lukt allemaal wel. Ja, ik kan niet altijd zes gooien. Dat is wat ik mezelf ook wel wijsmaakte. Ja, alles lukt verder en je bent toch verder gezond. En toch een gezond kind, waar moet je je eigenlijk allemaal druk over maken?

Ja, mooi.

En dat is ook een soort vlucht, dat het gewoon wel makkelijk is om het gewoon zo te houden. Maar dat wilde ik op een gegeven moment niet meer en dacht ik: nou, dit wil ik gewoon echt, echt, echt niet meer. En toen heb ik het roer omgegooid in mijn hoofd.

Ja, nou ontzettend leuk en heel inspirerend wat ik hoor.

Te grote kleding weggooien19:30

Hé, loop je nu ook anders rond of draag je andere kleding? Zijn in dat opzicht ook dingen veranderd? Ja, ik ben wel echt, ik had kleding van alle maten in mijn kast hangen. En echt van maat S tot maat 3XL. Die kleine maten die hij altijd bewaart. Zo van, ik weet gewoon. Want ergens wist ik ook van mezelf. Dit ga ik ooit weer passen. Ik weet het gewoon. En al duurt het nog 25 jaar. Maakt me niet uit. Maar ik ga daar ooit nog een keer in passen. Dus die had ik laten hangen. Maar ja, daar kwam er natuurlijk steeds meer. Ook grotere maten bij. Want ik kreeg mijn grote teen er nog niet meer in. En nou ben ik zo langzaam mijn kast aan het opruimen. En uiteraard ook wel aan het aanvullen voor alles wat ik weggooi. Omdat ik van mezelf ook weer iets nieuws koop.

Leuk, ja precies.

Dus ik heb nou ook alle maten die wat groter waren. Ik heb ze gewoon in de zak. Nou, ook al heb ik ze dus nu nog voor de zomer gekocht.

Ja, jammer dan.

Ik wil er gewoon nooit meer in passen. Ik wil dat het voor altijd te grote kleding is. Dus het gaat weg. Weg ermee. Afgesloten hoofdstuk. Heel veel van geleerd. Heel veel over mezelf geleerd. Maar ik ben klaar ermee ook weg. En weer door. Dus ik draag nu wel andere kleding. Wel meer wat ik leuk vind. En waarin ik niet meer denk. Zo zien mijn buik vind ik ook niet mooi. Dat je anders gaat verbergen.

Nee, dat wilde ik echt niet meer. En een mooi gevulde kledingkast. Met allemaal kleinere maten.

Ja, precies. Wat heerlijk voor je.

Nou, hartstikke leuk.

Beste tip: streng blijven op je proces21:07

Heb je nog dingen dat je zegt, dit is nou echt mijn beste tip? Of dit zou ik graag nog aan andere mensen mee willen geven. Nou ja, en ook zeker mensen die hier in het programma zitten. Daar hoor ik heel vaak, en ook in mijn interviesiegroep, wat dan voorbij kwam als iemand er even niet zo lekker in staat: je moet dat niet te streng zijn voor jezelf. En dan dacht ik altijd, je moet wel streng zijn voor jezelf. Dus, en dit klinkt nou weer alsof je dan, je moet niet gaan diëten. Maar je mag echt wel van jezelf verwachten dat je er voor honderd procent voor gaat. En dat als je verzaakt, dat je gewoon wel streng bent naar jezelf. En op wat voor manier dat dan is, heb je weer een ei over mijn bol of een schop over mijn kont, dat is aan jou. Dat is het proces wat je moet ontdekken, wat heb ik nodig op dit moment. Alleen je moet wel streng blijven op je eigen proces. En dus vertrouwen uiteindelijk. Dus dat is wel mijn tip van, het klinkt heel nagegaat.

Ik zeg wel wat je bedoelt.

Ja, precies. Het gaat altijd over de combinatie van mildheid en daadkracht. Maar als je te veel naar de een doorgaat of te veel naar de andere kant, dan werkt het uiteindelijk niet. Dus het is altijd wel die combinatie. Maar als je je doel uit het oog verliest of je hele doelgerichtheid, of je denkt, ja, maar nu is het even niet het moment, nu zijn andere dingen belangrijker, dan mis je de essentie. Want dat zijn die gedachten waar het om gaat. Dat zijn die gedachten die iedere keer zorgen dat je wegleidt in plaats van doorgaan. Dus het is, ik merk dat ik dat denk, waarom denk ik dat? Wat heb ik nodig? Maar ik ga wel door, want daar is mijn doel. Ik kan ook doorgaan terwijl ik er geen zin in heb. Ik kan ook naar de voorschool gaan terwijl ik moe ben. Of even gaan hardlopen als ik een podcast bijna heb.

Ja, precies. Ik snap wat je bedoelt hoor. En het is niet streng zijn in oordelen over jezelf. Sterker nog, dat helpt er nooit. Dus het gaat niet om oordelen, maar het gaat wel om nieuwsgierig zijn: wat gebeurt er nou precies, en ik wil daarheen, dus wat kan ik nu doen om toch verder te komen. Dat is eigenlijk steeds volgens mij waar het dan om gaat.

Brief aan zichzelf voorlezen22:45

Ja, zeker, en ik had ook nog wel als het mag, want dat zijn mijn interventiegroepje, we hebben natuurlijk afgelopen dinsdag volgens mij afgesloten het programma afgesloten en toen moesten we een brief schrijven naar onszelf en die had ik voorgelezen en iedereen zat echt nog een half minuut zo stil oké, wat is dit nou, echt heel een mooie brief naar jezelf. Dat vond ik allemaal heel mooi. Je moet misschien een stukje voorlezen, omdat dat heel erg beschrijft hoe mijn proces eruit heeft gezien. Dus als je het oké vindt, dan...

Superleuk. Nou, dan ga ik hem even bijpakken. Met dus een shout-out naar de interventiegroep, want het is hun idee.

Sta even stil. In alle haast, drukte en ellende van de decembermaand. Sta gewoon even stil. Bedenk eens wat je zoveel anders doet dan al die andere jaren. Je hebt nog net zo druk, misschien wel drukker met een peuter van anderhalf, maar je hebt nog nul keer de behoefte gehad om te overeten. Je kan herkennen als er een gevaarmomentje op de loer ligt. Als je toch uit de bocht vliegt, betekent dat in tegenstelling tot voorheen nooit het einde van je proces. Je bent vrij. Als je zo stil staat, bedenk dan ook eens even hoeveel je hebt genoten van het laatste halfjaar van 2024.

Die wilde ik nog even delen. Hij gaat nog verder hoor. Maar ja, dat vond ik wel een mooie om even te delen. Omdat ik echt zeker het laatste half jaar dus zo heb genoten. Juist om de focus te verleggen van eten naar al het andere mooie om me heen. Dus ja, die wil ik wel geven.

Fantastisch einde. Laat het je bijhouden. Dank je wel voor je medewerking.

Heel inspirerend.

Graag gedaan.