292 – Eveline viel 15 kilo af door een paar basis dingen te veranderen

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Intro: Eveline viel 15 kilo af0:00

In deze podcast zit ik samen met Eveline. Eveline is 15 kilo afgevallen door het luisteren naar deze podcast. En daar had ze me een mail over gestuurd, een hele enthousiaste mail. En dus heb ik haar gevraagd of ze het leuk vond om samen een podcast op te nemen. Nou, dat gesprek kun je zo meteen horen.

En het wordt je wel duidelijk dat ze het qua eten helemaal op orde heeft. Ze heeft een eetpatroon, ze geniet, het voelt moeiteloos, ze compenseert. En ze is dus inderdaad die 15 kilo al afgevallen, terwijl ze 62 is, diabetes heeft en ook nog eens een keer een medisch verleden. Dus dat gaat fantastisch, dat gaat hartstikke goed.

Maar in de podcast kwamen we erachter dat ze ook nog wel een stap te zetten heeft. En dat gaat vooral over die macht weer terugpakken en hem niet bij de chocola laten liggen. Oftewel, zij zegt in de podcast, ja, maar echt chocola in huis halen durf ik eigenlijk niet, want ik ben bang dat ik dan toch die hele reep chocola opeet.

Nou, dat triggerde mij natuurlijk, want dat is wat mij betreft essentieel, dat je niet meer gelooft dat dat waar is, maar dat je gaat inzien dat dat maar een gedachte is. En dat dat je niet overkomt. Chocola overkomt je niet. Je kunt er zelf voor kiezen om maar een stukje te nemen.

Nou, we eindigen dus in de podcast met een soort extra opdracht voor Eveline om dat aan te gaan. Om eens te kijken wat er gebeurt als ze dat wel doet. Welke gedachten komen erin erop? Hoe gaat ze daarmee om? Wat kan ze daarvan leren en hoe zorgt ze dat ze dit doorbreekt? Zodat ze zelf die macht weer terugpakt. Chocola is maar eten. Het heeft geen stem, geen emoties. Het heeft geen macht. Het is aan jou om dat weer in te zien en dus die macht weer terug te pakken.

Vind jij dit enigszins herkenbaar, zou ik zeggen, doe dan mee. Doe mee met de opdracht die ik met Eveline bespreek. En vooral, ik zou het echt heel leuk vinden, als je dat doet, om me te laten weten, als je me laat weten, hoe dat voor jou heeft uitgepakt. Hoe je dat hebt aangepakt, wat je ervan geleerd hebt. Want daar kan ik binnenkort dan nog eens een keer een vervolgpodcast over opnemen.

Nou, als je denkt, waar heeft ze het allemaal over? Ik zou zeggen, luister snel, dan wordt het volgens mij helemaal duidelijk.

Mijn naam is Mieke Kosters en dit is mijn podcast. En daarin vertel ik hoe jij regie kan pakken op je eetgedrag, op je leven. Nou, dat doe ik in mijn podcast. Dat doe ik ook in mijn boeken. Ik heb 350.000 boeken verkocht over afvallen zonder dieet. Ik heb trainingen, duizenden vrouwen begeleid ik online of heb ik online begeleid in een training. En dat doe ik ook voor jou.

Ik heb, als jij nou deze podcast zo meteen luistert en je denkt, tjoh, ik vind dat toch wel interessant. Dat grip krijgen op die gedachten, weet je, dat echt, dat defuseren, dat steeds weer inzien, dat het maar gedachten zijn. Ik hoef me daar niet door te laten leiden. Dan zou ik zeggen, vraag snel de speciale podcastserie Grip op je gedachten, emoties en je gedrag aan. Dat is een soort, ja, je kunt het zien als een audiotraining. Het zijn drie afleveringen, die vind je niet in de normale podcast platforms, maar je kunt het wel aanvragen op mijn website miekekosters.nl en ik zou zeggen luister snel.

In deze podcast zit ik samen met Eveline en Eveline stuurde mij een mail en daarin schreef ze dat ze was afgevallen. Ze zei, ik heb soms het gevoel dat jij een soort vlieg hier bent op de muur. Zo herkenbaar wat je vertelt. En door het luisteren naar je podcast ben ik afgevallen. Ondanks diabetes 2, medisch verleden, ziek geweest, is het me gewoon gelukt.

Kennismaking: Eveline, 62 jaar, 15 kilo lichter3:53

En je bent inmiddels, nou Eveline, misschien moet je het zelf even vertellen. Iets over jezelf, hoe oud je bent en hoeveel je bent afgevallen. Want dat kun jij ongetwijfeld beter dan ik. Welkom.

Dankjewel, Mieke. Ik ben dus Eveline, ik ben 62 jaar. Sinds augustus heb ik voor het eerst digitaal met jou kennis gemaakt in je podcast. Een dochter van mij wees mee op jouw podcast. En die dochter zei, ze heeft zo'n fijne stem en lekker down to earth. Dus heel concreet. Dus ik ben gaan luisteren. Ik denk, hé, jeetje Mina, het lijkt net alsof ik je ken. Want erg veel van wat je vertelde was herkenbaar voor mij. Dus pas sinds augustus gestart. Ik ben wel 15 kilo al afgevallen.

Wauw.

Daar moet ik wel bij zeggen dat de eerste vier niet eerlijk waren. Want ik had longontsteking en ik ben daar dus even heel ziek van geweest. Maar de rest heb ik door jou gedaan.

Nou, door jezelf, met wellicht wat inspiratie.

Ja, zeker.

Aanpak: acht negen tienen en compenseren4:59

En kun je vertellen hoe je dat hebt aangepakt? Nou, eerst heb ik gewoon geluisterd naar jou. En toen vond ik een aantal van jouw gevleugelde uitspraken, want dat zijn ze eigenlijk, heel passend bij mij. Die 8, 9, 10'en, het compenseren, want dat is gewoon een soort lijfspreuk geworden bij mij. Ik was net vandaag bij een lunch, dus ik heb opgelet. Ik heb alles gegeten wat ik lekker vond, maar ik heb de dag ervoor opgelet en ik let de volgende dag ook beter op.

Dan kan je gewoon eten wat je wil. Het koekje heb ik niet gepakt, want het zag helemaal niet zo lekker uit. En normaliter stop ik dat altijd gedachteloos in mijn mond. En nu niet meer.

Ja, het is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk. Ik heb alle diëten gehad. Ja, net als jij. Ik ben tien kilo lichter nog dan nu. En dertig kilo zwaarder dan nu. Dus ik heb overal tussen gezeten. Maar het was altijd vechten. Vechten tegen mezelf. Vechten met de opmerking. Ja, ik kom al van water aan, zei ik dan altijd. Jij van de lucht. Maar dat is het nu niet.

En ik was aan het lunchen met een vriendin en die zei, oh wat zwaar. Ik zeg, nou, het is helemaal niet zwaar. Het zijn een paar regels. Ik heb een eetpatroon, dus een basispatroon noem jij dat. En dat bevalt me uitstekend. En ik heb geen honger, ik voel me goed. Ik heb wel nog iets wat ik wil gaan leren, maar daar gaan we het over hebben.

In principe, dit gaat eigenlijk vanzelf als je maar een paar basisdingen vasthoudt. En die basisdingen zijn dus alleen acht, negen, tienen, compenseren en een basis eetpatroon.

Bij mij is dat, en ik schrijf het op. Jij zei drie dagen, ik heb het echt wel wekenlang gedaan, als houvast. Ja, precies. Dus niet dat ik het niet meer wist, want van vroeger wist ik dat natuurlijk best wel. Maar meer als houvast, zit ik nog op goede schema? Kan het kloppen dat ik nu toch hoofd- of maaghonger heb? Hoe zit het? En dan denk ik, ja, je hebt veel te weinig gegeten, ga wat eten. Weet je wel? Het is meer een soort houvast geweest.

Ja, leuk. En je maakt dus echt je eigen keuzes. Ik maak zeker mijn eigen keuzes. En geniet je van eten? Ja, zeker. Want ik kies dus alleen maar wat ik echt lekker vind. En ik heb ook niet meer die... Jij noemt het eetdrang. Ik noem het vreetbuien eerlijk gezegd. Het is hetzelfde. Ik kan niet stoppen. En dat heb ik eigenlijk niet meer met het gewone eten.

Wat ik wel ook nog doe. Dus nog iets wat ik doe, is dat wat ik heel moeilijk vind. Zoals bijvoorbeeld de paaseitjes. Die laat ik nu lekker in de schappen liggen. Daar heb ik geen moeite mee. Als ik ze in huis haal, weet ik dat ik er last van krijg. Ook van vroeger. Maar ik ben wel van plan om te gaan doen op paas zelf. Koop ik één zakje en daar ga ik van genieten.

Ja, precies. Dus dat is ook weer een afspraak met jezelf. Dat is een afspraak met mezelf. En ik hou me wel aan de afspraken met mezelf.

Ja, wat leuk. Oké, en waar geniet je dan vooral van? Want je zegt dus geen paaseitjes, maar wat wel? Nou, eigenlijk de combinatie van het dagelijkse eetpatroon. Wat ik gewoon heerlijk vind. Ja, mooi. En het feit dat het effect heeft. Het is een beetje een combinatie.

Regie kwijtraken bij een moeilijk moment8:13

Jij noemt het wel eens, niets maakt lekkere dan regie. En dat is eigenlijk waar ik nu middenin zit. En ik snap onders goed dat je kan vallen. Vallen van de wagen noemde ik het vroeger al. Dus dat je regie even kwijtraakt. En toevallig afgelopen maandag was dat zo'n moment. En ik heb er bewust voor gekozen om me nergens aan te houden. Ik zal niet te diep inwijden, maar een van mijn dochters had een heel vervelend medisch bericht. En er was dus paniek in het gezin. En ook in mijn hart, heel veel verdriet om mijn dochter. En toen hadden we allebei behoefte aan comfort food. Normaal liter koop ik de winkel leeg. Dat deed ik nu niet. Ik kocht een lekkere Tony's Chocolonely, we kochten lekker kaas met komkommer en alleen dat. Dus we hebben wel, en die hebben we ook helemaal opgegeten. En de volgende dag was ik bang dat ik aangekomen zou zijn, wat normaliter is. Maar ook dat is niet gebeurd. Je kan het gewoon, want ja, omdat ik altijd goed oplet, kan je best...

En het is vooral die angst, die maakt dat mensen denken van, als ik één avond wat meer eet, dan kom ik al helemaal aan. Ja, het is niet helemaal waar. Hoe ouder je wordt, hoe makkelijk je wel aankomt, hoor. Dat is ook waar. Alleen, ja, toch is het vaak eerder... Ja, hoe moet ik dat uitleggen? Dus stel dat je anders eet. Dus je eet bijvoorbeeld een hele avond zo chocola, wat jij zegt. Of bijvoorbeeld een zak drop. Dan ben je wel zwaarder. Maar ook omdat de vochtbalans anders is en noem maar op. En een dag later is het weer normaal. Als je daarna gewoon weer normaal doet. Meteen in je patroon. Als ervoor is zo groot dat je dan denkt, het is helemaal mis. En dan gaan mensen in, zie je nou wel, werkt toch niet. Het is alweer zo eigenlijk.

Maar dat heb jij dus niet gedaan. Ik bedoel, je hebt wel bewust gekozen van, nou gaan we dit lekker doen. En dat is prima. Dus we zijn samen op de bank, veel huilen, gewoon tv kijken. En dan die dag doorgekomen. En dat was eigenlijk heel mooi. Ja, de volgende dag gewoon weer in je patroon en zij ook. Ja, mooi.

En dan, ik denk dat heel veel slanke mensen dit ook doen. Ik bedoel, dat is wat ik altijd vroeger ook had met een van mijn slanke vrienden. Die heel vaak zei, oh, nu echt, ik voel me helemaal niet brak of weet ik veel wat er dan was. En die nam dan ook gewoon een zak chips. En dan dacht ik, hoe kan dat nou? Hoe kan jij nou slank blijven? Maar inmiddels, ik bedoel, ik zeg niet dat ik dat aanraad om dat nou heel vaak te doen. Maar als het incidenteel is, je hoeft niet te sturen op incidenten. Dus als dit een incident is, maar geen patroon, dan is het eigenlijk prima. Dan zul je er niet echt van aankomen. Precies wat je zei. En dat klopt.

Diabetes verbeterd, bewegen blijft lastig10:56

En wat vond je het moeilijkst? Dus het eetgedeelte gaat goed. Ik heb daarnaast mijn diabetes. Ik had vier pillen. Ik heb er nog maar twee. Dus in een half jaar. Het gaat waanzinnig goed. Over een half jaar weer prikken. En dan, als ik zo doorgaan mag er weer één af. Dus dat is fantastisch. Wat ik nog moeilijk vind is dat ik dat wel wil. Dat is het beweeggedeelte. En mijn leven is best druk. Ik werk 27 uur op een middelbare school. Dat is wel veel zitten. En ik werk 24 uur voor de kleinkinderen. En voor de kleinkinderen ben ik continu aan het rennen. Ze zijn nog jong. Dus dan beweeg ik goed. Ik heb lichamelijke klachten. Pijn in mijn gewrichten en zo. Dus ik wil eigenlijk niet zo graag sporten. Dus ik heb mezelf gezegd, hoe krijg je het nou voor elkaar dat je meer beweegt?

Zonder dat je jezelf geweld aandoet.

Ja, precies. Nou, dan heb ik gezegd, de dagen dat ik de kleinkinder heb, beweeg ik genoeg. In de andere dagen, dan ga ik in plaats van rechtstreeks naar de koffie, eerst via de trappen van de school en dan ga ik naar de koffie.

En dat doe je ook.

En dat doe ik en dat beweeg je toch.

Ja, nou wat goed. Ja. Nou, als je echt niet van sporten houdt, ofwel zoals jij zegt, dat je een soort medische achtergrond hebt waardoor het ingewikkelder is, dan gaat het wel echt om kijken hoe je je dagelijkse beweging kan ophogen. En dat betekent misschien de spullen niet meer op de trap leggen, maar ze toch even gewoon naar boven brengen. Of wat jij zegt, dus even naar de koffie een extra ommetje maken. Of de auto wat verder parkeren. Het zijn natuurlijk heel veel van dat soort tips, maar die zijn natuurlijk wel effectief. Ik merk het zelf met boodschappen doen. Dat dingen wij altijd op de fiets of zelfs met de auto. Inmiddels, ik ga altijd lopen. Maar dat betekent wel elke dag, ik doe meestal elke dag wel boodschappen. En dat ik elke dag in ieder geval die stappen al heb. En dat is gewoon echt winst. Dat tikt wel aan.

En je moet inderdaad goed kijken wat het past bij je lichaam. Want ik zou dit wel kunnen qua lopen heen en weer. Maar die tassen zijn zwaar. Dus dan krijg ik pijn in al mijn gewrichten. Dus ik denk dat moet je niet doen. Want als je pijn krijgt, dan kom je in een ander soort flow. Maar wat ik nog wel ga doen. Ik heb een van jouw boeken. Ik weet niet meer welke heb ik gekocht. En daarin had je een soort oefeningen geschreven. En toen dacht ik verrek. Waarom kijk ik naar een film en doe ik niet gewoon een paar oefeningen? Want die het ziet. Terwijl ik een film of een actualiteitenprogramma kan ik best langs de banken. Mijn armspieren pakken. Dat heb ik wel als doel, maar nog niet geactualiseerd.

Nou, dat is ook een goeie. Mijn persoonlijke beste tip tot nu toe, vind ik, daarin is dat ik nooit meer zit en bel. Vrijwel nooit meer, moet ik zeggen.

Nou, die vind ik toch zo effectief. Dus zodra de telefoon gaat en het is een vriendin of mijn partner is nu weg, die belt straks wel. En dat ik weet, nou, dan ga ik gelijk even de deur uit.

Ja, dan stop je gewoon een kwartiertje dan lopen. Hoe handig is dat? En anders zit je gewoon.

Ja, zeker als je ook een zittend beroepte hebt, zeg maar, dan zit je best wel snel veel. Hé, en dus dit is dat bewegen. Je zegt, dat vind ik nog lastig. Nou, daar heb je eigenlijk dus al wel wat plannen voor. Maar goed, dat mag misschien nog iets verder dan doorgevoerd worden. Maar is dat ook wat je zei, wat je nog wilt leren?

Slaap en rust als voorwaarde voor verandering14:03

Wat ik nog zou willen aanvullen, waarom het denk ik bij mij gelukt is. Maar ik weet niet zeker hoe jij daarin staat. Ik heb heel veel stress gehad in mijn leven. En jouw verhaal over niet slapen, nadruk uit was schudden, hormonen compleet uit balans. Dan eerst moet wel een bepaalde soort voorwaarden zitten in jouw lijf, zeg maar. Voordat je ook daadwerkelijk geestelijk bezig kunt met jouw programma, denk ik. En ik had het gelukt dat ik daar, voordat ik jou digitaal leerde kennen, ben ik daar een orthomoleculair specialist geweest. En die heeft ervoor gezorgd dat mijn hormonen weer in balans kwamen en dat ik weer ging slapen. Want ik sliep maar vier uur per nacht en ik zit nu al op zeven uur.

Oh, wat heerlijk. Dan werkt dat wel mee.

Ja, nou, ik weet niet. Kijk, dat is wel grappig dat je dit zegt. Want kijk, waar ik in geloof is dat jij er klaar voor moet zijn om een project aan te gaan. Of dat nou met een orthomoleculair iemand, of dat nou per se op slaap, hormonen ligt. Dat laat ik even in het midden, want dat is voor iedereen weer anders. Maar het gaat erom dat het jou helpt en dat jij erin gelooft en dat jij daardoor een soort rust ervaart, waardoor je denkt, ik kan zo'n project aan. Want dat is wel waar. Je kunt niet veranderen als er te veel dingen gebeuren. Als je met te veel dingen bezig bent, of je bent bijvoorbeeld, zit midden in rouw, of je bent, nou ja, je vertelde dat je ziek geweest was. Ik kan me voorstellen dat je daarvan moet genezen. En als je daarin zit, en dat daardoor wellicht alles ook nog onder rol is, dat je eerst daar een soort rust voor moet komen, voordat je verder kan, dat geloof ik 100%.

Ja, dus heb je gewoon geen ruimte in je hoofd.

Nee, en zo simpel is het volgens mij. Zo simpel is het. En het is wel zo dat, bijvoorbeeld niet slapen, ja, ik zou altijd adviseren als mensen niet slapen. Ga een oplossing daarvoor zoeken. Of gaan kijken wat je kan doen. En probeer van alles uit. Want kijk wat voor jou werkt. Want je hebt wel een bepaalde energie nodig. Het is echt makkelijker om regie te pakken als je voldoende slaapt.

Ja, zo simpel. Klopt. Dus dat is super herkenbaar. En ik denk dat dat ook klopt. Het is alleen, je moet ook uitkijken dat je er ook weer niet in terugkomt. Want je kunt best een keer een nacht niet goed slapen. Of misschien zelfs een week. Of misschien zelfs drie weken vanwege stress.

Ja, ik heb het over jaren hoor.

Ja, precies. Maar dat is wel een verschil. Want het is niet zo dat iedere keer in zo'n periode. Dat je denkt, ja, maar nu kan ik dus niet afvallen. Want nou moet ik eerst. Weet je, dat is ook het gevaar daarvan.

Ja, dat is waar. Het gevaar gaat verschuilen als het ware.

Precies. Ja. En dat je zo eigenlijk gefuseerd bent, noem ik dat. Met de gedachte dat als jij niet goed hebt geslapen. Dan kan je je niet aan je eetpatroon houden. Dat dat jouw waarheid wordt. En daar geloof ik niet in. Dus ik geloof dat je het ook los kunt trekken. Ik geloof alleen, als jij nu veel te veel eet en je duikt heel veel en je gaat je emoties niet aan en je hebt een eetpatroon wat niet handig is en je kent het allemaal wel. Als dat allemaal speelt, dan is het niet niks als je dat wilt veranderen. Dat is niet iets wat je even tussen neus en lippen doet, zeg maar. Je moet wel een soort focus op hebben. En dat vergt ruimte in je hoofd, in je lichaam, in je leven. Dus daar kun je ruimte voor maken soms. Maar niet altijd. Niet altijd is dat het juiste moment. En dat moet je ook reëel in zijn. Want dat is ook regie pakken. Zeggen, eerst dit, dan dat.

Maar ik heb zelfs nog een regie gepakt. Een beslissing genomen. Want dat zeg je heel goed hoor. Ik weet niet precies hoe jij het zegt. Maar het komt erop neer dat je of je moet accepteren wat je hebt. Of als je het anders wil, dan moet je veranderen.

Grote beslissing: stoppen met werk17:55

Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. In die trant. Ik ga per 1 december stoppen bij mijn werk. Ik ga met vervroeg pensioen. Ik ga 50 uur voor de kleinkinderen werken. Het is niet dat ik niks ga doen. Maar de kleinkinderen geven me hele positieve energie. En blijf ik rennen. En op school heb ik gewoon te veel stress. Ik kan me niet meer tegen, zeg maar. Dus geweldig. Dat is ook echt niet te pakken.

Ja precies, wat leuk, wat goed van je. Want je straalt er helemaal bij. Dus ik ga er even vanuit dat je zelf heel blij bent met deze beslissing.

Ik ben heel blij. Het heeft een jaar geduurd hoor, voordat het in mijn hoofd een plekje kreeg. Maar ja. Wappig hè.

Heeft dat denk je met elkaar te maken? Dat je regie hebt gepakt op je eetgedrag en dat dit soort dingen er dan uitkomen? De beslissing durft te nemen. Ja? Want ja tuurlijk, je voelt je nu krachtiger.

Zodat ik me in elk opzicht, ik heb ook al mijn grote mate kleren weggegooid. Dus ik ben nu best wel slank. Ik zie er best leuk uit nu. Als ik nu in de spiegel kijk, denk ik, oh ja, ik ben slanker. En die, ja, ik voel mij nu sterk.

Je voelt je mooi, jezelf mooi. Je voelt je krachtig. En dan durf je ook weer beslissingen te nemen. Dan blijf je niet in dat limbo hangen. Wel, niet, wel, niet, wel, niet. Dat gezeur.

Ik ben ook niet eigenlijk zo'n type. Maar ik had geen keuze. Ik heb wel een keuze. Er zijn een paar consequenties aan.

Wat leuk. Dus je zegt eigenlijk, omdat je die regie op je eetgedrag hebt gepakt, voel je je krachtiger, voel je je mooier, voel je je sterker. En durf je eigenlijk steeds meer voor jezelf te gaan staan. Dus ook in werk, in de dingen die jij belangrijk vindt. Of dat nou is inderdaad. Met vervroegd bezoenen voor je kleinkinderen zorgen of andere keuzes maken. Merken anderen het in je omgevingen, denk je ook?

Ik denk het wel. Ik merk zelfs aan mijn man. En voor het eerst nu, want ik heb dus heel veel diëten gehad, zoals ik al zei. Maar dit is voor het eerst dat hij meedoet. Want hij ziet het gigantische effect op mij. En hij doet gewoon met mij mee. En het is voor hem ook beter. Ik kan dus mijn buikje ook een beetje weer onder controle krijgen.

Nou, hartstikke goed.

De droom: een reep chocola in huis20:04

Eigenlijk heb ik ook nog een droom op eetgebied. En dat lukt me nog niet, maar dat vind ik niet erg. Ik ben ook niet meer zo hard voor mezelf. En die droom is een reep chocola kopen. En dan elke dag één blokje bij de thee.

Nou, dan stel ik voor dat je dat vandaag gaat doen.

Die durf ik nog niet.

Nog niet? Serieus, waarom niet? En dat zit echt tussen je oren.

Ik weet het. Het is een besluit.

Het is een besluit, ja. Sterker nog, ik geloof. Maar goed, dat is grappig. Ik heb toevallig net, hadden we dinsdag een training in het Regie Totaalprogramma dat ik heb. En dat is een van de dingen die daarin voorkomt, is een buikpijnopdracht. Dus dan moet je iets doen. Zij moeten allemaal iets doen waarvan ze denken, dat lukt mij nooit. Dat doet pijn. Daar krijg ik een beetje buikpijn van als ik daaraan denk. Dat is dit. En echt, om je gewoon, het is een soort vorm van exposure. Dat als je jezelf eraan blootstelt, maar wel voorbereid. Dus gewoon heel duidelijk van, dit ga ik hoe dan ook gewoon doen. Dan lukt het. En kijk maar eens wat dat je weer oplevert. Want dan krijg je weer het gevoel van: hé, ik kan dit eigenlijk toch wel. Chocola heeft toch geen macht over jou?

Nee, precies dat. Ik snap die gedachten. Maar op welk moment. Want dat vind ik nog wel een interessante voor je. Op dit moment heb ik gekozen voor het gewoon niet in huis halen wat ik lekker vind. Waarvan ik weet dat ik moeite heb. Maar ik heb wel die droom al jaren. Dat ik dat ook kan doen. Wat mijn dunne vriendinnen doen. Die kunnen gewoon een blokje pakken.

Nou, ik zou zeggen, nu doe je alsof er nog een soort magische krachten om je heen hangen. Die ervoor zorgen dat jij dat niet kan en je vriendinnen wel. En ik hoop dat je met mijn podcast juist dat een beetje doorgeprikt hebt. En dat je gaat beseffen, de macht zit in mij. Chocola is niks. Chocola heeft geen stem, het heeft geen emoties. Het heeft helemaal niks. Jij bent het zelf. Het is te bizar geworden. Dus je hebt een keuze.

Ja, maar dat is wel, op het moment dat je nog steeds niet durft, heb je eigenlijk nog gefuseerd met de gedachte dat chocola sterker is dan jij. Dus je ziet dat nog niet als een gedachte, maar je ziet dat nog als de waarheid. En dat is de volgende stap. Dus ik zou zeggen, naast bewegen zie ik hier ook een gegeven, een leuk doel. En dat is echt dit weer onder ogen zien. Ik dacht, ik moet even wachten tot ik echt sterk ben. En nu is het wel een excuus. Dus je hebt namelijk al ruimte, je hebt al rust, je hebt al regie.

Ja, dat klopt. Je lichaam, je slaapt.

Dus ik zou zeggen, niks geen... Koop een reep chocola en ga jezelf testen.

Ja, en dan gaat het mis.

Nou, wat leer je ervan? Daar moet je dan maar over nadenken. Waardoor ging je toch overstag? Wat waren die gedachten dan? Wat vond je dan ingewikkeld? Maar ik denk, als jij je heel goed voorbereidt, en hoe jij erin zit en hoe blij je bent, en hoe regievol, ja, ik zou zeggen, laat je niet meer gek maken door die chocola.

Nee, klopt. En ik vind het wel goed dat je zegt: bereid je voor, want ik denk dat ik dit moet doen, niet op een moment dat ik zo moe ben, want dan is dat het verschil tussen hoofdhonger en ga slapen als je moe bent in plaats van eten.

Ja, en ik vraag me af, wanneer is dat?

De schooldagen. Ik heb het niet van de kleinkinderdagen, maar wel van de schooldagen.

Nou, dan doe ik het op de eerste dag van als dat begint, zeg maar, als je 24 uur met de kleinkinderen begint.

Dat is een goeie. Maar zie je het gewoon als een experiment? Dus niet iets waarin je kan falen of successen, maar een experiment waarin je wat van leert. Want het openstaan om te blijven leren, dat helpt je verder. En niet het uitstellen. En niet nog steeds bang voor zijn. En niet, als je dan toch stelt dat het niet helemaal goed gaat, denken oh, alles is mislukt, dat helpt dan niet.

Nee, ik zal wel snel herpakken, verwacht ik. Dat wel kan. Ik moet alleen een beetje uitkijken, omdat ik zoveel gedieet heb, heb ik dus ook die hele harde gedachten over mezelf. Ik kan echt heel lelijk over mezelf praten. En dat wil ik nu niet meer. Dat gaat juist nu al een paar maanden, doe ik dat niet meer. En ik ben een beetje huiverig dus, dat als ik het, ik weet niet of ik sterk genoeg ben al, of ik het voel, als ik vandaag of morgen zou starten hiermee, en het mislukt, met andere woorden, ik eet toch mijn reep chocola op, of ik dan nog steeds in staat kan zijn om te denken ja maar dan, morgen beter. Weet je wel, dus dat je niet denkt van...

Maar jij doet net alsof dat jou overkomt. En daar wil ik graag op inhaken. Want dat is nou precies wat nog oud is. En dat is nog, denk ik, jouw volgende verandering. Dus ik denk dat je eten nu heel goed hebt aangepakt. En dat je een eetpatroon hebt. En dat je een manier hebt gevonden die echt bij je past. Waarvan je geniet. En wat je goed volhoudt. En wat echt heel erg oké is. En de volgende stap is echt beseffen dat het je niet overkomt. Maar dat je altijd een keuze hebt. En dat je altijd zelf kan kiezen. En dat je dat soms niet doet.

Oké. Maar ja, dan is dat wat gebeurd. Dan kan je daarna wel weer kiezen. Je hoeft daar niet in weg te zakken of weg te houden. Je kunt iedere keer weer rechtop gaan staan. En bedenken, ik ben 62. Ik bepaal wel wat ik eet.

Ik vind het fantastisch wat je zegt. Echt waar.

Notificatieboost. Ik zal je mailen als ik het gedaan heb. En dan wel hoe het gegaan is. En dan ga ik ook nog, bij deze, beloof ik dat als jij wilt, dat ik het nog vertel in een podcast. Dus als ik hier, dan kom ik hier nog even op terug. En ik hoop dat jij niet de enige bent die dat gaat doen. Maar dat er ook heel veel luisteraars zijn die zeggen, inderdaad, het overkomt me niet. Ik kan kiezen en ik kan er ook voor kiezen om een stukje chocolade te nemen. Als dat je droom is. Als het niet je droom is, hoeft het niet. Maar als jij zegt, dit is wat ik eigenlijk wil, wat ik nog wil leren. Nou, lijkt me dit een perfect moment.

Oké, nou, dat ga ik ook doen ook.

Nou, helemaal goed.

Afsluitende tip: stop met smoesjes26:03

Dan wil ik eigenlijk afsluiten met nog één laatste vraag. En dat is, wat is nog een tip voor mensen die eigenlijk nog aan het begin staan die nog echt die kilo's willen verliezen? Wat zou jij ze aanraden?

Ja, mag dat een beetje platgeslagen worden?

Ja hoor.

Daar bedoel ik mee, stop met smoesjes en ga het gewoon doen.

Ja. En dan denk ik aan een vriendin van mij. En dan denk ik aan jouw chocola.

Oh, heel goed.

Ja, precies. Ja, maar het is het wel. Gewoon doen, beginnen. Ieder op zijn eigen weg. En of dat de ene is met sport of de ander met het voedsel of met je eetprogramma. Wat bij jou past. Maar start. Al het andere is smoesjes. Het hoeft niet perfect. En het hoeft niet perfect. Het leren komt na het doen. Het vertrouwen komt na het doen. Het succes. De resultaten komen nadoen.

Nou, volgens mij is dit een hele mooie afsluiting. Dankjewel, ontzettend leuk om dit gesprek met je te voeren. Ja, en heel veel succes verder. En ik hoop dat je nog heel veel harten zult inspireren.