303 – Super tip om om te gaan met cravings: jij MAG lekkers eten!

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Strijd tussen willen en mogen bij cravings

Vandaag een podcast, een praktische podcast over een grip op je eetgedrag en afvallen. En dat begint bij die momenten die je vast wel kent, dat je op de bank zit of je loopt naar de keuken en dan opeens, ja, je hebt zoveel zin in iets lekkers. Chocola, een koekje, kaas, drop, wijn, maakt niet uit. En in je hoofd krijg je eigenlijk gelijk strijd. Oh, ik wil dat wel, maar ik mag het nu niet. En dat, ja, strijd, dat leidt tot ploeteren, tot, weet je, het komt weer neer op wilskracht. Je wilt wel afvallen, maar je blijft maar verlangen naar dat lekkers. En dat wil je eigenlijk niet meer. Daardoor krijg je steeds het gevoel alsof je faalt.

En daar wil ik graag met je over hebben. Hoe je uit die strijd kunt stappen en echt regie kunt pakken op een manier die niet draait om streng zijn of jezelf dingen verbieden, maar juist om vrijheid en keuze. Want als je dit op een slimmere manier aanpakt, wordt afvallen niet alleen makkelijker, maar ook veel meer ontspannen. Nou, daarover wil ik het graag met je hebben in deze podcast.

Mieke Kosters introduceert boek en trainingen

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen. Want deze podcast gaat specifiek over eten en, nou, beter gezegd over stoppen met overeten. Daar geef ik een hele effectieve tip voor. Dat doe ik dus in deze podcast, maar dat doe ik natuurlijk ook in mijn boeken. En ik weet niet of je mijn nieuwste boek al hebt gelezen, Succesvolle afvallers diëten niet. Hij is nog steeds verkrijgbaar via de website, net als de trainingen die je kunt volgen over afvallen zonder dieet. Daarover vind je meer informatie op MiekeKosters.nl

Waarom streng zijn en verbieden niet werkt

Nou, wat ik al zei, veel mensen, en zeker mensen die nieuw bij mij zijn, denken dat je om af te vallen vooral discipline nodig hebt en doorzettingsvermogen en streng zijn en sterk zijn. Ik mag dit niet eten, want dit is slecht. Nou, werkt dat nou? Dat is natuurlijk wat je met veel diëten ook hebt. Je mag dit eten en dat andere mag je niet eten. In de praktijk werkt het niet. Nou ja, misschien werkt het tijdelijk, maar dat is het dan ook. En hoe komt dat nou?

Verbieden creëert slachtoffergevoel en meer verlangen

Nou, dat komt omdat als je tegen jezelf zegt, ik mag dat niet, dat je eigenlijk een soort innerlijke strijd creëert. Je brengt jezelf dus in een positie waarin je iets wel wilt, maar niet mag. En weet je wat dat doet? Dat zorgt ervoor dat je je een soort slachtoffer voelt. Arme ik, ik mag dit niet en ik wil het zo graag. Het leven is zo oneerlijk en waarom moet ik het zo moeilijk hebben hiermee? En nou ja, voordat je het weet, waal je helemaal af in al die arme ik-gedachten.

Maar weet jij wat er vaak gebeurt als je iets niet mag? Dan wil je het alleen maar meer. Nou, ik weet niet of jij kinderen hebt, maar zeg je tegen een peuter, je mag niet op die grote rode knop drukken. Wat doen ze dan? Nou, op die grote rode knop drukken. En dat komt omdat er allerlei alarmbellen afgaan in je hoofd. Waarom niet? Ik moet dat nu doen. En ook al zijn wij nu volwassen, eigenlijk werkt het nog steeds hetzelfde.

De sleutel: jij mag alles eten

En de sleutel om dus anders hiermee om te gaan, is om die hele ik-mag-het-niet mentaliteit los te laten. En echt los te laten. Om echt te zeggen tegen jezelf, maar ook te geloven en er ook naar te handelen, dat jij alles mag. Jij mag alles eten. Jij bent volwassen. Het is jouw lichaam. Jij bepaalt totaal wat jij erin stopt. Dat is aan jou. Jij mag dus alles. De vraag is wat jij wilt.

En dat klinkt, vaak zeggen mensen dat dat toch een soort klein verschil is, maar dat is het niet. Want het verandert alles. En dat komt omdat, als je zegt ik mag het wel, ik mag alles, ik maak keuzes, omdat daar regie in zit. Omdat je dan handelt vanuit verantwoordelijkheid. Jij pakt verantwoordelijkheid voor wat jij wilt. Het is die volwassen rol. Je bent volwassen. Ik ben niet je moeder die jou twee koekjes verbiedt. Jij kiest wat je doet. Alleen jij bepaalt wat je wil en niet eet. De vraag is dus, wat jij kiest. Dat is het eerste. En dat is ongelooflijk belangrijk dat je dit echt gaat omarmen.

Toch nog zin ondanks 'ik mag'

Maar wat er wel eens gebeurt in de praktijk, is dat je toch zin in lekkers houdt. Dus je zegt tegen jezelf, ik mag alles, maar ik wil het nu niet. Eigenlijk denk je tegelijkertijd in je achterhoofd, ja maar, ik wil het koekje toch. Ik wil dit wel. Ik wil het nu. Ik weet niet of je dat herkent.

Nou, dat is in ieder geval feedback die ik wel kreeg op mijn eerste boek. Dat mensen zeggen, ja ik geloof erin, ik ben het met je eens, maar ik voel dan, ja maar ik wil het toch. Ik wil het wel. Ik wil het nu.

Nou, daar voor die situatie, want die is natuurlijk heel herkenbaar, heb ik een aantal simpele, maar echt hele effectieve tips voor je. Dus, die geef ik graag. En ik zou zeggen, schrijf ze ergens op, hang ze ergens op en vergeet ze nooit meer, want ze kunnen je echt heel erg veel opleveren.

Tip 1: zeg nooit nooit

De eerste tip is, zeg nooit nooit. Probeer echt voor jezelf te bedenken. Ik denk niet meer in goed en slecht eten, maar in voldoende of nog niet voldoende. Maar, jij zegt nooit nooit. Dus, als jij namelijk echt praat en ik mag dat niet, want dat is slecht, ik mag dat nooit, dan zorgt dat eigenlijk voor een gevoel van tekort. En tekorten, dat is denken, is schaarste. En dat leidt vaak weer tot stress. Dus, zeg niet, ik mag. Zeg gewoon nooit meer, ik mag het niet. Dat is eigenlijk wat ik net in het begin zei, maar simpel, daar begint het wel mee.

Zeg nooit nooit. Zeg niet, ik mag het niet. Zeg, ik mag dit best, maar ik kies ervoor om het later te nemen. Of, ik mag dit best, maar ik kies ervoor om vandaag een koekje te nemen en niet die drop, bijvoorbeeld. Dus, dat nooit nooit zeggen, dat haalt die druk er al een beetje af.

Nou, dat is één ding. En dat je er echt gaat bedenken, dus, ik mag dit niet, ik mag dit nooit, dat is denken in tekort, in schaarste. En wat helpt, is denken in overvloed. Dus, ik mag dit best, maar er is zoveel lekkers, er is genoeg. Ik kom niks tekort. Dat zijn zinnen die daar ook bij horen, die daar echt bij helpen.

Tip 2: uitstellen van lekkers

Nou, het tweede is, dat je het, en dat hangt heel erg mooi samen met die eerste natuurlijk, is dat je het uitstelt. Dus, je geeft jezelf geen verbod, ook niet een hele intense track, maar je zegt gewoon, ik stel het even uit. Ik mag dit wel, ik neem het ook wel, misschien, maar ik wacht nog even, tien minuten. Als ik het over tien minuten nog steeds wil, dan mag ik het gewoon nemen, of dan neem ik het ook gewoon.

Nou, dat kan zijn, dat je dat houdt bij die tien minuten uitstel. Het kan ook zijn, dat je zegt, ik mag het echt wel, maar ik neem het niet nu, ik neem het vanavond. Dus, je kunt het ook iets langer doen. Maar te langer, dan is het weer wat minder effectief. Maar uitstellen is ongelooflijk simpel en effectief.

En zeker bij een tweede keer opscheppen, dus ik weet niet of je daar gevoelig voor bent, maar als je aan tafel zit en je hebt de neiging een tweede keer op te scheppen, als je tegen jezelf zegt, nou, ik mag echt nog wel iets meer eten, want zoveel had ik nog niet, maar dat doe ik pas over tien minuten. En je kijkt gewoon even op je klok en je wacht tien minuten, negen van de tien keer hoef je dan niets meer.

En dat komt omdat jouw hersenen pas twintig minuten nadat je begint met eten, een signaal krijgt van, hé, ik zit vol. Dus, dat betekent als je iets langer wacht, dus als je die tien minuten wacht, dan heb je je hersenen waarschijnlijk dat signaal al gekregen of gegeven. En dan, ja, hoef je eigenlijk niet meer.

Tip 3: bewust genietmomentjes plannen

Nou, een derde tip die hierbij kan helpen is dat je heel bewust genietmomentjes plant. Dus, ja, je mag wel chocola, tuurlijk mag je chocola, maar je kiest bewust wanneer. En dat is dus niet nu, maar dat is dan vanavond of dat is morgen of dat heb je al gehad. Maar op het moment dat je het dan neemt, maak er dan ook echt een genietmoment van. En sta er echt even bij stil, proef het echt, voel het echt, doe niet hapselijk weg, want dan heb je er niks aan. Maar echt bewust genieten van wat je wel eet, maakt ook dat je veel meer dat gevoel krijgt van overvloed, van ik mag het wel, van daar kies ik voor, want daar geniet ik het allermeest van.

Waarom deze aanpak de druk wegneemt

Nou, waarom werkt dit nou? Het hangt natuurlijk heel erg samen, dus je zegt nooit, nooit, je zegt nooit ik mag het niet. Je zegt ik mag het wel, ik neem het misschien, maar ik stel het uit. En op het moment dat je het dan neemt, geniet je er heel bewust van.

Nou, waarom werkt dit? Het haalt de druk af, dus je verbiedt jezelf niks meer. Dus je voelt niet die paniekreactie van ik mag het niet, ik mis iets, schaarste, help. Dus die druk wordt echt een stuk minder. Dat is ook wat een beetje die rust brengt.

Maar je doorbreekt ook het automatische patroon. Want heel vaak denk je er eigenlijk helemaal niet meer na. En ja, weet je, voordat je het weet, dan zit het eigenlijk al in je mond. Door dit te zeggen, ik mag het wel, maar wil ik het ook echt? Ja, dan doorbreek je eigenlijk als het ware dat impulsieve eten, dus dat patroon. Je creëert eigenlijk een soort ademruimte. En die heb je nodig.

Want cravings, of die echt die korte termijnbehoeftes, dat je echt denkt, oh, ik moet nu wat eten. Die verdwijnen negen van de tien keer binnen een paar minuten. Dus op het moment dat jij uitstelt, ja, werkt dat ook echt. Vaak ben je het dan gewoon vergeten na tien minuten.

Nou, en dat uitstellen geeft je ook een gevoel van controle. Dus je zegt niet nee, je zegt straks. En dat voelt natuurlijk veel vriendelijker en daarmee ook haalbaarder.

Ironic process theory en de roze olifant

Nou, en het speelt in op de manier hoe je brein werkt. Kijk, je hebt, dat noemen ze in de theorie een ironic process theory. Dat is dat hele idee dat als je tegen jezelf zegt, denk niet aan een roze olifant, dat je juist meer aan die roze olifant denkt. En dat is dus als je zegt, ik mag er niet veel meer mee bezig, ervaar je veel meer strijd. Dat noem ik ook vaak als voorbeeld van, ja, alles wat je aandacht aan geeft, groeit. Dus hoe meer je bezig bent met wat je niet mag, hoe groter dat verlangen eigenlijk wordt. Dus als je zegt, ik mag geen chocola, ben je waarschijnlijk de hele dag bezig met chocola. Maar als je jezelf toestem