309 – Stop Met Piekeren

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie: rust in je hoofd door te stoppen met piekeren

Rust in je hoofd, regie in je leven. Daarover gaan we het hebben in deze podcast. Hoe kun je nou stoppen met piekeren en dus meer rust in je leven krijgen?

Want misschien ken je dat wel. Je ligt in bed, je wil gaan slapen, lamp uit en dan... daar gaat je brein. Die gaat aan en die denkt... waarom zei ik dat nou in die vergadering? Was dat nou echt slim? Was dat nou echt nodig? Oh, zag je hoe iedereen keek en reageerde? Wat moet ze wel niet denken? Wat moet ik de volgende keer dan doen? Waar komt het vandaan? Oh, je gaat maar door.

Of je komt thuis van een feestje en je voelt gewoon ongemak. Je had het idee dat niemand echt op je zat te wachten. Of dat je teveel praatte bijvoorbeeld. Of dat je juist zo stil was. Het kan van alles zijn. En hoewel dat moment natuurlijk al voorbij is, want je bent al thuis, blijf je maar doormalen. Blijf het maar doorgaan in je hoofd. Herhaal je het gesprek of de gesprekken steeds weer. Je analyseert het van links naar rechts, van boven naar beneden. Je gaat er maar mee door.

Nou, je bent aan het piekeren. En daar wil ik het graag met je over hebben. Over dat eindeloze rondjes draaien in je hoofd. Waarom je dat doet en natuurlijk vooral hoe je ermee stopt. En zodat je weer vat krijgt op je aandacht. Weer zelf kiest waar je wel aandacht aan wil richten. Want, waarom is het belangrijk?

Piekeren zuigt energie en houdt je klein

Piekeren is niet onschuldig, dat zuigt energie. Het houdt je ook klein en je komt er niet verder mee. Maar het goede nieuws is, je kunt er wel mee stoppen.

Mieke's boeken en trainingen over regie pakken

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast help ik vrouwen om regie te pakken op hun leven. Op hun eetgedrag, maar ook breder in je leven. Nou, dat doe ik met deze podcast. Dat doe ik natuurlijk met mijn boeken. Ik heb acht boeken geschreven over regie pakken op je eetgedrag. Dus afvallen zonder dieet. En inmiddels heb ik ook meer trainingen in regie pakken breder in je leven.

Nou, één van de eerste dingen die je daarin kunt volgen. Ga snel naar mijn website om er meer over te weten. Is de startregieformule moet ik zeggen. Dat is een masterclass die ik heb opgenomen. En die kun je vanaf nu, vanaf deze week, kun je die volgen. Dat is onderdeel van de startbox die ik aanbied. Ik zou zeggen, ga snel kijken op de website voor meer informatie.

Voorbeeld: piekeren na interviews in de media

Vroeger had ik het wel veel met interviews bijvoorbeeld. Ik ben best veel in de media geweest en dan had ik altijd een interview. En dat kun je natuurlijk niet altijd voorbereiden. En dan zei ik soms dingen en dan dacht ik: shit, was dat nou wel handig? Heb ik dat nou wel goed gezegd? Weet je wat ik had moeten zeggen? Oh, ik had dit moeten toevoegen. Ik had dat moeten doen. Ik had zus moeten doen. En dan blijf je daar zo mee in je hoofd zitten. Dan draai je daar zo mee door.

Nou, inmiddels doe ik dat eigenlijk zelden meer. Dus ik heb echt geleerd om te stoppen met piekeren. Om te stoppen met overanalyseren. En dat komt vooral omdat ik inzicht heb gekregen in dat het helemaal niet werkt. Dat juist dat maar dooranalyseren, er maar bezig blijven, piekeren, me klein houdt. Juist dat heeft een heel negatief effect op hoe ik me voel. En toen dacht ik: ja, dat heeft dus geen enkele zin. Ik weet wat het is en dat wil ik niet meer. Ik wil ermee stoppen.

Nou, hoe ik dat heb gedaan en hoe dat werkt. Daarover wil ik jou graag meer vertellen in deze podcast.

Piekeren op feestjes en bij afvallen

En dat geldt voor allerlei dingen. Of het nou zoiets is als zo'n interview wat ik vertelde. Maar ik weet van mensen uit mijn praktijk dat het ook vaker is in sociale situaties. Weet je, dat je soms op een feestje bent en dat je denkt. Ja, ik was helemaal niet aan. Ik vond er eigenlijk niet zoveel aan. Ik zag iedereen lachen en kletsen. En ik deed eigenlijk niet echt mee. Ik stond er een beetje bij. En ik dacht iedereen vindt mij saai.

Ik hoor het ook weleens van mensen die willen afvallen. En daardoor eigenlijk minder eten. Of gewoon niet drinken. Geen wijn drinken of iets dergelijks. En dat ze dat dan krijgen. Iedereen. Ik doe eigenlijk niet mee. Ik sta er een beetje buiten. En dat dat toch een rot gevoel geeft.

Het kunnen dus allerlei verschillende situaties zijn. Maar ze hebben één ding gemeen. En dat is dat je op het moment dat je erover piekert. Er niks meer aan kan veranderen. Want het is al voorbij. En toch blijft je brein het maar herkouwen. Blijf je maar in die cirkels draaien. In die rondjes draaien. En waarom doe je dat nou?

Piekeren is een verkapte poging tot grip

Dat komt omdat piekeren eigenlijk een verkapte poging is om grip te krijgen. Omdat je denkt: als een situatie ongemakkelijk was, of pijnlijk. Dus als je het gevoel hebt dat je iets stoms hebt gezegd of gedaan, of dat je buitengesloten was, dan wil je eigenlijk snappen wat er gebeurd is. Dan denk je: als ik er maar genoeg over nadenk, dan vind ik wel een oplossing. Dan voorkom ik dat dit ooit nog weer gebeurt. En daar ga je dan maar. Ga je maar door en door. En je stelt jezelf nog meer vragen. Dat noemen ze piekervragen, overanalyseervragen. Je stelt jezelf nog meer vragen.

Maar het probleem is: je lost niks op. Je blijft vaak alleen maar hangen in een neerwaartse spiraal. En er gebeurt niks nieuws.

Kijk, het kan natuurlijk wel zo zijn dat je denkt: een volgende keer wil ik dit anders aanpakken. Maar eerlijk, daar hoef je niet zo lang over na te denken. Dat is meestal vrij simpel. Want er gebeurde dit. Misschien denk je nog: dit was de trigger, ik kreeg deze gedachte, toen deed ik dit. En wat wil ik de volgende keer? Ik wil de volgende keer graag een andere opmerking maken. Of als ik me ongemakkelijk voel, wil ik gewoon naar huis gaan. Of als ik me ongemakkelijk voel, vraag ik mijn partner om hulp. Of als ik me ongemakkelijk voel, ga ik heel bewust vragen stellen aan een ander. Daar kun je heel lang over nadenken, maar over het algemeen is de oplossing niet zo moeilijk. Is de oplossing vrij simpel.

De oplossing is meestal vrij simpel

Kijk. Als het gaat over overeten. Waarom heb ik toch te veel gegeten gisteren? Daar kunnen mensen heel veel mee bezig zijn. Heel lang mee gaan analyseren. En dat is allemaal prima. Maar in principe is de oplossing eigenlijk altijd simpel. Namelijk minder eten, meer bewegen. Daar kan je het altijd naar terugbrengen.

Dus je kunt wel gaan kijken. Wat was de trigger? Wat was mijn echte behoefte? Wat wil ik de volgende keer doen? Maar daar ben je in wezen zo mee klaar. Dat is niet moeilijk. Alle aandacht die je er langer aan geeft. Waardoor je maar in cirkeltjes blijft draaien. Waardoor je maar mee bezig blijft. Dat is het overanalyseren. Over piekeren wat geen enkele zin heeft. En wat je toch blijft doen. Omdat je denkt dat je dan nog meer grip krijgt.

Maar soms is het gewoon een kwestie van ongemak verdragen. Is het gewoon een kwestie van. Ja, ik had daar een beetje een rot gevoel over. Ja, ik wil dat de volgende keer anders klopt. Ik heb bedacht hoe. Dus dat is het. Verdragen dat dat gewoon gebeurd is. En dat dat er gewoon bij hoort. Zonder erin te blijven hangen.

Ongemak verdragen in plaats van piekeren

Ongemak verdragen is zo'n belangrijk onderwerp. Ik heb toevallig laatst een training weer gegeven. Die is ook altijd ongelooflijk leuk. Dat is aan mensen in mijn programma. Overigens ga ik die binnenkort wel apart ook aanbieden. Maar dat is ontzettend nuttig. Want dat vinden zoveel mensen moeilijk. Maar het is zoveel effectiever om ongemak te verdragen. In plaats van allerlei strategieën in te zetten. Om maar een beetje grip te ervaren. Wat je eigenlijk helemaal niet krijgt op die situatie.

Nou, wat kun jij nou wel doen? Wat helpt dan wel? Blijven piekeren helpt niet. Overanalyseren helpt niet. Maar wat helpt wel?

Stap 1: merk op dat je piekert

Stap 1. Ik heb 5 stappen. Stap 1 is merk op dat je piekert. Nou, klinkt simpel. Maar dit is eigenlijk altijd de eerste stap. Het begint altijd met bewustwording. Dus het gaat erom dat je letterlijk toegeeft aan jezelf. Hé, ik ben aan het doordraaien. Hé, ik ben aan het piekeren. Eigenlijk alsof je het even loskoppelt van jezelf. Maar dat je het ziet gebeuren. En dat is de allereerste stap om een beetje ruimte te creëren. Om te bedenken, hé, dat gebeurt er. O, wacht. Als je ernaar kijkt, dan zit je er al niet meer helemaal in. Dan heb je dus al een klein beetje ruimte.

Stap 2: label gedachten als gedachten, niet feiten

Nou, stap 2. Die hangt hier heel nauw mee samen. Label je gedachten als gedachten. Niet als feiten. Gedachten zijn niet waarheden. Kijk, dat jij denkt, iedereen vond mij saai. Dat betekent nog niet dat het echt zo is. Of als jij denkt, dit was een domme opmerking. Dat betekent echt niet dat dat zo is. Of dat iedereen dat vond. Vraag je jezelf maar eens af. Heeft iemand dat inderdaad zo gezegd? Of voelt het gewoon even rot? Heb je gewoon even dat ongemak? Heb je gewoon even die twijfel, die onzekerheid die je te ervaren hebt?

Nou, je kunt een realiteitscheck doen. Soms helpt dat door jezelf even drie simpele vragen te stellen. Dat komt van Byron Katie. Misschien ken je hem wel. Maar is dit 100% waar wat ik nu denk? Is het 100% feitelijk waar? Nou, heel vaak is dat niet zo natuurlijk. Heel vaak zit hier ruimte in.

Je kunt het nog aanvullen met, wat is het bewijs dan voor deze gedachten? Maar ga dan ook eens kijken, is er ook bewijs tegen deze gedachten? Want 9 van de 10 keer heeft niemand dat gezegd. Dus is er helemaal geen bewijs voor die gedachten? Ja, ook niet per se misschien tegen die gedachten. Maar misschien als je het nog eens een keer vraagt aan een collega. Goh, wat vond je daarvan? Of hoe zit jij daar dan in? Nou, dan krijg je misschien juist wel bewijs dat het eigenlijk helemaal geen domme vraag was. Maar dat meer mensen met diezelfde vragen zitten.

En de laatste vraag is wat mij betreft, die je jezelf kan stellen. Die doe ik vaak, die vind ik ook belangrijk. Wat zou ik tegen een vriendin zeggen als zij in deze situatie zat? Of dan zei dit aan mij zij. Of mijn dochter bijvoorbeeld, die zegt iedereen vond me dom in de klas. Wat zou je dan zeggen? Kijk, en 9 van de 10 keer zie je dan hoe hard je vaak tegen jezelf bent. Terwijl je tegen een vriendin of een dochter, of een zoon, maar in ieder geval veel zachter zou zijn. Dus op een hele andere manier, met veel meer mildheid, veel meer compassie zo.