31 – Hoe urgent is afvallen voor jou? Alleen als je doel urgent is, kom je NU in actie

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie van Mieke Kosters en de podcast0:00

In deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met jou. Wil jij die extra kilos kwijt en heb je echt geen zin in weer een nieuw dieet? Dan zit je hier helemaal goed. Mijn naam is Mieke Kosters, ik ben expert in eetgedragsverandering. Ik heb zeven boeken geschreven over afvallen zonder dieet, meer dan 300.000 exemplaren verkocht en ik ben bezig met mijn nieuwe boek. Mijn trainingsbedrijf heet skinnyminds.nl. Daar gaan we!

Ik wil het vandaag hebben over de urgentie waarmee mensen willen afvallen. Kijk, iedereen wil wel afvallen. Ik geloof, we hebben wel eens een keer het onderzoek gedaan. Ik geloof dat 80% van de vrouwen, volwassen vrouwen, in Nederland wel een paar kilo kwijt zou willen. Dus iedereen wil wel slanker zijn. Maar goed, het wel willen is natuurlijk iets heel anders dan het ook echt doen. En voor dat doen heb je een paar dingen nodig. Nou, één is een heel aantrekkelijk doel. Je moet het leuk gaan vinden. Je moet er zin in hebben. Je moet weten waarvoor je het doet.

Waarom je doel nu urgent moet zijn1:06

En dan moet je echt enthousiast van worden van dat doel. Daar heb ik al eens een keer eerder een podcast over opgenomen. Maar het tweede wat ook belangrijk is, is dat je nu urgent is. Dus dat betekent dat je het nu moet willen. Je moet nu willen afvallen. Niet na de zomer pas of niet volgend jaar januari. Sorry, dat kan wel. Maar dan zal het nu geen succes worden. Dus afvallen wordt alleen een succes als je het echt nu wil, als het urgent is. Mensen reageren altijd op urgentie. Dat herken je misschien zelf ook wel, dat

Urgentie triggert, andere zaken winnen altijd1:38

Je met iemand in gesprek zit en je telefoon gaat. En ook al is dat misschien helemaal niet zo belangrijk, toch ben je geneigd dat telefoontje op te nemen. Terwijl misschien je gesprek veel belangrijker was. Maar dat komt omdat urgentie triggert. Dus mensen kiezen vaak voor dingen die urgent zijn. Dus als jouw afslankdoel niet heel urgent is voor jou, misschien vind je het wel belangrijk, maar als het niet heel urgent is, dan zullen altijd andere dingen die urgent zijn voorgaan.

En dat vind ik in ieder geval wel herkenbaar. Ik zie het heel veel om me heen. Dat mensen zeggen, ja ik wil het wel en ik begin, maar ja, weet je, uiteindelijk, ja zo erg is dat nog niet. Morgen kan het ook nog wel, weet je wel, maandag kan het ook nog wel beginnen. En op het moment dat dat zo is, wint eigenlijk altijd de waan van de dag. Dan is het nu toch even vandaag niet het moment. Het is vandaag heel warm, dus toch niet het moment om te beginnen met minder eten, ik noem maar wat. Of je hebt het nu toch heel druk op je werk, of je hebt stress, of je hebt dit, of je hebt dat. Het maakt eigenlijk niet uit wat er speelt, maar er zullen altijd andere dingen urgenter zijn dan jouw afslankdoel. En daarmee val je niet succesvol af. Zo simpel is het eigenlijk.

Dus, jouw doel moet niet alleen heel aantrekkelijk zijn, en leuk, en enthousiasmerend, en weet je, aanlokkelijk zijn. Het moet belangrijk zijn, maar dat zit al een beetje in dat aanlokkelijke, in dat aantrekkelijke zijn. Maar het moet dus ook nog urgent zijn.

Nou, weet je nou of jouw doel echt urgent is voor jou? Vaak komt dat voort uit bepaalde lijdensdruk die je nu ervaart. En dat noemen ze in de psychologie lijdensdruk. En dat betekent eigenlijk dat je echt

Wat kost het jou om niet te veranderen3:16

Niet nu zo door wilt gaan als dat je doet. Omdat je dat echt te veel kost eigenlijk. En dat is de vraag waar deze podcast het gedeeltelijk over gaat. En dat is, wat kost het jou om niet te veranderen? Uiteindelijk veranderen mensen als de verandering aan zich minder kost dan niet veranderen.

Kijk, elke verandering, als je het hebt over afvallen is te veranderen van je gewicht, handelen van je eetgedrag, dat kost ook wat, want dat doet ook een beetje pijn. Je gaat moeilijke momenten hebben, je gaat momenten hebben dat iedereen van alles neemt en jij niet. Je gaat het gevoel hebben dat je nee moet zeggen, terwijl je eigenlijk wel wat wil eten. Het wordt wat minder makkelijk, je bent echt even bewust keuzes aan het maken. Dus dat is niet altijd fijn en niet altijd makkelijk. Dus dat kan je er wel voor over hebben, maar dat heb je alleen maar voor over.

En als ze niet veranderen, dus als ze niks doen, gewoon door eten en eigenlijk door van op dezelfde weg je nu doet, erger is. En wanneer is dat nou zo? Dat betekent dat je eens een keer heel

Accepteren zoals je bent of echt veranderen4:21

Eerlijk naar jezelf moet zijn. Heel veel mensen bagatelliseren hun huidige situatie, hun huidige gewicht. Kijk, accepteren is prima. Als je echt accepteert, als je echt je huidige gewicht van eten en dag accepteert, dan klaag je er ook niet over. Als echt accepteren betekent stoppen met klagen, betekent hoe ik nu ben, dat is mijn streefgewicht. Ik ben gewoon prima zoals ik ben en ik heb daar helemaal vrede mee. En dat wil niet zeggen dat je het misschien altijd helemaal zo voelt, maar toch is dat wel het grote gedeelte en je laat er dan ook niks om. Dus dan gaat het, je kiest gewoon het gedrag wat je zelf wilt. Dat betekent je gaat wel zwemmen, je laat jezelf gewoon zien, je trekt kleding aan die je leuk vindt. Je staat gewoon voor wie je bent en dat is helemaal oké. Dat is natuurlijk absoluut prima.

Maar als je dat moeilijk vindt om dat te accepteren, en er zijn toch veel mensen die dat moeilijk vinden, en je wil echt liever wat kilo's kwijt, ja, dan gaat het natuurlijk om dat je verandert. Dan gaat het daadwerkelijk om veranderen in actie komen.

Mieke's eigen jaar van wegduwen gevoelens5:27

En nogmaals, wanneer doe je dat? Dat is als je echt genoeg hebt van je huidige situatie, van je huidige gewicht, van je huidige eetgedrag, van de manier waarop je bezig bent. En dat betekent daar dus echt voor openstaan. En dat is niet zo hip. Niet zo woke. Maar dat is wel wat heel veel mensen hebben ervaren. Maar heel veel mensen zijn ook gewend dat altijd maar weg te duwen.

Dus ik zelf, ik vertelde al vaker volgens mij dat ik vorig jaar best wel een jaar had dat ik een beetje aan het struggelen was. Ik ben niet echt heel erg aangekomen. Maar ik had ook niet echt dat krachtige regiegevoel. Dus ik was ook niet heel erg blij. En, maar toch wuifde ik dat allemaal weg. Al dat gevoel wat ik daarbij had, wat ik ervaarde, wat ik voelde, hoe ik keek naar mezelf, dat wuifde ik allemaal weg. Ik zei alleen maar, ah ja, maar zo erg is het niet. Het zijn maar een paar kilo, twee, drie kilo. Ik pas al mijn kleding nog. Ik zeg ook heel vaak wel mee. Het gaat eigenlijk nog best wel goed. Het is ook wel logisch. Ik heb veel meegemaakt. Dus ik praatte continu goed wat ik zelf deed. Ik ging het gevoel niet aan wat ik werkelijk vond op dat moment. Of wat ik werkelijk vond van de huidige situatie, hoe ik er echt over voelde. Ik praatte eigenlijk alles goed.

En op het moment dat jij je gevoel steeds goed praat, of eigenlijk wegduwt of wegwuift, is de urgentie om te veranderen natuurlijk niet zo groot. Want op het moment dat jij het goed praat, dat is eigenlijk allemaal wel prima, zo echt. Dan is er ook geen urgentie om echt te veranderen.

Eerlijk zijn naar jezelf als doorbraak7:02

Dus wil jij de urgentie ervaren om echt nu aan de slag te gaan, om nu af te vallen, dan is het zaak eens echt eerlijk naar jezelf te zijn. Is het echt waar dat het allemaal goed is? Is het echt waar dat het je niks doet? Is het echt waar dat je best wel tevreden bent? Of niet? Of ervaar je er ook wel echt nadelen van? Of pijn? Of baal je echt van dingen?

Ik heb zelf, op het moment voor mij, de doorbraak dat ik echt weer de regie ben gaan pakken, was echt dit aspect, dat ik dacht ik moet echt eens eerlijk naar mezelf zijn. En toen bedacht ik van ja, maar het is gewoon niet waar dat ik best wel tevreden ben. Ik gaf bijvoorbeeld veel minder events, ik had vorig jaar veel minder events, of ik ging minder op de foto's, minder op social media. Ik liet mezelf minder zien eigenlijk. Ik had veel minder inspiratie om blogs te schrijven, laat staan een boek schrijven. De drive was een beetje weg, mijn enthousiasme was een beetje weg, maar ikzelf vervaagde eigenlijk ook een beetje. Ik was mezelf steeds meer aan het verstoppen en dat geldt echt niet alleen op eten of op mijn werkgebied. Ik merkte dat eigenlijk in allerlei aspecten. Ik had minder regie en daarmee trok ik me een beetje terug.

En voor mij was dat echt, toen ik daar een keer echt voor open stond, dat had ik dacht van ja, ho eens even, maar zonder regie voel ik mezelf een beetje vervagen, kleurloos worden. Toen dacht ik, maar dat wil ik niet. Ik wil niet, als het zo doorgaat, als ik niet ingrijp, als ik niet nu de regie echt terugpak, dan gaat dat door. En dan raak ik straks mijn bedrijf kwijt. Het ging tot nu toe, tot dan toe, altijd nog wel goed met mijn bedrijf. Maar ik dacht, als ik niet ga veranderen, dan zakt het allemaal weg. Net zoals ik zelf wegzak. En dat wil ik niet.

Ik wil weer op een podium staan van mijn eigen leven, van mijn eigen bedrijf. Ik wil weer zichtbaar zijn. Ik wil weer kleur bekennen. Ik wil weer echt staan voor mezelf. Ik wil weer die regie. Ik wil weer mijn eigen keuzes maken. En tevreden zijn. Trots zijn. En gewoon zichtbaar zijn. Dat was voor mij de grote doorbraak. Want ik dacht echt van, maar als ik zo doorga, dan doet me dat wel heel veel. Dan is dat helemaal niet meer goed te praten. Dit is echt niet wat ik wil.

Mijn vraag is: wat kost het jou om niet te veranderen?

En weet je, ik hoor af en toe echt, als mensen daar eenmaal voor open staan, ook wel pijnlijke dingen. Zulke schrijnende dingen. Een vriendin van me die zei van: ik ben uitgenodigd voor de reünie van de lagere school of middelbare school, ik weet het eigenlijk niet precies, maar ik denk dat ik af ga zeggen. Want ik schaam me voor mijn huidige gewicht. En dan heb ik het over een heel sociale, succesvolle, leuke, prachtige vrouw. Dus moet je je voorstellen hoeveel impact dan gewicht heeft.

En zij is niet de enige. Heel veel mensen in mijn omgeving, ik heb dus een beetje een rondje langs het veld gedaan, met dit in mijn achterhoofd: waarom afvallen soms echt urgent is. Komen allemaal dit soort dingen naar voren. Ik schaam me, ik zeg feestjes af. Een ander die stopte met daten omdat ze vond dat ze te zwaar was. Of weer een ander zei, ik kan echt alleen maar afvallen als het festivalseizoen eraan komt, want anders vind ik het vervelend om rond te lopen als ik mezelf te zwaar vind. Allemaal voorbeelden van dat er wel degelijk pijn onder zit.

En mensen maken eigenlijk maar twee bewegingen, naar plezier toe en af van pijn. Dus op het moment dat jij wil afvallen, is het echt wel helpend om één keer echt eerlijk open te staan voor je echte realiteit, voor de pijn die eronder zit voor jezelf. Want dat maakt dat je niet alleen in je hoofd weet dat je wil afvallen en dat je niet alleen gemotiveerd wordt door het plezier wat je zou houden als jij je doel zou halen, maar ook omdat jij die pijn niet meer wil. Omdat je eerlijk bent en zegt, zo wil ik het niet langer, dit wil ik niet langer.

Dat is ook de reden dat bijvoorbeeld veel mensen pas echt gaan afvallen als de dokter zegt, als je nu niks verandert, dan heb je echt een gezondheidsprobleem. Of dat mensen zeggen, mijn kinderen worden ouder en ik zie dat mijn kind een bepaald eetgedrag ontwikkelt. En dat heeft ze van mij. Dat is mijn voorbeeld en dat wil ik niet langer. Dus dat zijn allemaal voorbeelden van ongemak, pijn, hoe je het maar ook wil noemen, angst. Je mag het een naam geven zoals je wil, maar in ieder geval iets wat je niet langer wil. En pas als je dat een keer echt ervaart, daar een keer eerlijk over bent en open

Verschil tussen urgentie voelen en zelfkritiek11:26

verstaat, is je doel ook vaak urgenter. Dan wil je het echt nu veranderen. En dat weet je dan niet alleen in je hoofd, dat voel je dan echt in je hele lichaam. Zo wil ik het niet langer, ik wil het anders doen. Dat is dus belangrijk. Urgentie voelen is belangrijk in verandering.

Maar let op, ik wil er wel één ding bij zeggen, dat is iets totaal anders dan jezelf op de kop geven als je dingen doet die je eigenlijk niet wil. Als jij besluit, ik ga nu afvallen, dan geef ik je op een briefje dat je af en toe te maken krijgt met tegenslagen. Of dat nou is dat je toch teveel eet, of dat nou is dat je op een andere manier uit je flow gekikt wordt, of dat je een beetje aan het struggelen bent, of weet ik veel, het maakt allemaal niet uit. Hoe dan ook gaat het niet altijd precies zoals je wil.

Als je op het moment dat het zeg maar fout, nou laat ik het maar fout gaan noemen, gaat en je heel kritisch op jezelf bent en jezelf op je kop geeft en jezelf vooral veroordeelt, daar heb je helemaal niks aan. Dat heeft geen enkele zin. Die urgentie voelen, je huidige realiteit ervaren, openstaan voor de pijn die eronder zit, is echt iets heel anders dan oordelen over jezelf. Het is openstaan voor je eigen werkelijkheid en daarmee het als een hefboom gebruiken om in actie te komen. Je gebruikt het op een positieve manier. Je zet het om in positieve daadkracht.

Jezelf op de kop geven als je een fout hebt gemaakt, of als je toch een keer teveel hebt gegeten, of als je toch nog die extra crack hebt genomen terwijl je er eigenlijk gezien hebt, dat heeft geen enkele zin. Dat is volledig inactief. Je hebt er helemaal niets aan om uberkritisch op jezelf te zijn en om jezelf naar beneden te praten na een fout. Wat er daarmee gebeurt is

Onderzoek naar de interne criticus bij sporters13:08

Dat je alleen maar meer baalt en dat je veel eerder opgeeft. Dus dat werkt niet. Er is ooit eens een onderzoek geweest naar de interne criticus over hoe mensen het eigenlijk tegen zichzelf praten. De psycholoog ontdekt dat mensen van een derde jaar ongeveer tegen zichzelf praten na bepaalde gebeurtenissen. Het was een onderzoek onder sporters geweest en hoe die tegen zichzelf praten na een fout.

Nou, je had een aantal sporters die als ze fout waren gemaakt, ze gezegd, helemaal op de kop gaven en slappeling of broodzak, waarom doe je dit nou? En zo kan het toch niet? En je kan het ook niet? En je moet dit veel beter doen, want anders dan komt er niks voor jou terecht. En je had een groep die zei, maakt niet uit, focus on the prize, eyes on the ball, ga gewoon door. Je kunt het, weet je, laat je je niet ontmoedigen, zet door, het komt goed.

Moet jij raden wie er na die fouten beter presteerde. Dat was natuurlijk die tweede groep. Jezelf veroordelen na een fout of na een tegenslag. Of als het even niet loopt zoals je wilt. Is kansloos. Is echt zo zonde. En toch doen zoveel mensen dat.

Zeker als het gaat om afvallen. Zoveel mensen die zeggen. Oh zie je wel. Ik kan het nooit, dat afvallen. Het lukt mij niet. Het zit er voor mij gewoon niet in. Ik ben een zwakkeling. Ik ben veel te bourgondisch. Ik houd veel van lekker eten. Allemaal voorbeelden van hoe mensen tegen zichzelf praten na een keer te veel eten met afvallen.

Terwijl als je de andere manier zou kiezen, als je zou zeggen, dit kan gebeuren, dit is het proces, ik ben aan het leren, maakt niks uit. Wat kan ik hiervan leren? Hoe kan ik de volgende keer hiermee omgaan? Focus op mijn doel. Focus op waar ik

Ontdek waarom je nu wilt afvallen14:44

Wil staan straks, qua gewicht, qua fittheid, qua hoe ik wil voelen op mezelf. En zet gewoon door. Dat is veel effectiever. Dus hou die dingen wel uit elkaar. Urgentie voelen om je doel nu op dit moment te behalen, is heel belangrijk voor verandering. Dat zet je echt in die actiestand. Als het urgent genoeg voor je is, kom je in actie. Super belangrijk. En dat is dus iets heel anders dan jezelf veroordelen. Het gaat erom eerlijk zijn. Waarom wil je het nu? En waarom kan je niet nog heel lang wachten? Want als je nog lang kan wachten, dan wacht je waarschijnlijk ook lang. Want dan zal je afvalproces geen succes worden. Dus ontdek en ervaar en erken waarom je nu wilt afvallen en zet dat om in positieve actie. Succes!