325 – SPECIAL

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Aankondiging van de webinar-aflevering en zomerpodcast0:00

Deze keer is het een iets andere aflevering dan normaal. En dat komt omdat ik 7 juli een webinar heb gegeven over regie hebben op vakantie. Eigenlijk gaat het over hoe je echt geniet op vakantie. En dat webinar heb ik opgenomen. Dat is al heel veel bekeken. Maar ik had bedacht dat het eigenlijk wel leuk was om hem ook als podcast te delen. Dus dat is deze aflevering. Ik zou zeggen, luister snel.

Wil je nou aan het eind van de webinar dat je denkt, joh, ik wil ook graag die zomerpodcast ontvangen? Vanaf 14 juli deel ik elke dag een podcast. Alleen niet in dit systeem. Dat is een aparte podcast, een privé podcast. En daar kun je voor aanmelden. Voor 37 euro krijg je vier weken lang, dagelijks, een zomerpodcast. Om inderdaad regie te houden tijdens je vakantie. Om niet aan te komen tijdens je vakantie. Om dingen te doen die je zelf leuk vindt op vakantie. Doe je niet de ergere, maar juist veel meer in verbinding te komen met de mensen om je heen. Daarover gaan de Zomerpodcasts dus. Heb je interesse, meld je snel aan via de link hieronder in show notes.

Welkom bij het zomerwebinar1:05

Ja, hallo. Hallo, welkom allemaal. Ontzettend leuk dat je erbij bent bij dit zomerwebinar. Nou, we gaan snel beginnen. Voor de mensen die mij nog niet kennen, mijn naam is Mieke Kosters. Ik help jullie, of tenminste, ik vertel jullie vanavond graag wat meer over hoe jij nou echt een top zomer kan hebben deze zomer. Aan de vooravond van de vakantie, mijn vakantie begint dit weekend al, en die van jou wellicht ook, is het net op tijd. Want ja, ik zou zeggen, met de kennis uit dit webinar, uit deze masterclass, kun jij ervoor kiezen om echt een fantastische zomer te beleven, te ervaren.

Nou, hoe gaan we het doen? Ik heb een presentatie, die zet ik aan. Dan zie je mij nog klein in het hoekje volgens mij. Maar laten we gewoon beginnen. Ik verwacht dat het ongeveer drie kwartier duurt vanavond, dus het valt mee qua tijd. Ik zou zeggen, wees erbij. Als je vragen hebt, kun je altijd in de chat een vraag stellen. Ik zie de chats die binnenkomen. Ik zal er niet altijd naar kijken, maar af en toe wel. Dus ik zou zeggen, chat ook gewoon mee met de vragen die ik jou stel, want dat gaat ook gebeuren. En laten we met z'n allen gaan voor een top zomer. Ontzettend leuk dat je er bent.

Vakantie voelt soms stressvol, niet alleen leuk2:10

Goed, vertel eens eerlijk. Heb jij ook wel eens dat je ergens een beetje opgelucht bent als de vakantie voorbij is? Dat je thuis komt en dat je zegt, ik ben best blij dat de kinderen weer naar school gaan. En ja, dat je toch ook soms een beetje baalt. Omdat je denkt van ja, op de missie voelt je er een beetje schuldig over. Want je hoort toch te genieten van vakantie. Maar de waarheid is dat best heel veel vrouwen vakantie ook wel eens een beetje stressvol vinden. Ja, en daar praat je verder liever niet over.

Ik had een laatste vriendin en die was op vakantie geweest met haar gezin en die kwam thuis. Ze zei, je mag het niet zeggen, maar ik ben ergens gewoon blij dat ik thuis ben. En dat is wel zonde. En ook met haar, want zo kwam ik eigenlijk een beetje op dit thema door het verhaal van haar. En zij zei, ik denk, ja, ligt het dan aan mij? Ik kan me niet ontspannen of ik geniet verkeerd. En ik denk dat dat niet waar is. Ik denk dat dat onzin is. Maar ik denk wel dat er in een vakantie wel sprake is van bepaalde situaties. Waardoor je toch een beetje in een oud verhaal kunt stappen.

Nou, hoe ziet dat er precies uit? Waar hebben we het dan over? Dat wil ik graag met je bespreken. Want er zijn wel wat, zoals ik het noem, vakantieleugens. Dus je vindt het een beetje stressvol, je zegt het niet. En wat je vooral hebt, of misschien vind je het niet zozeer stressvol als je op vakantie bent. Want dan denk je, ach, laat ook allemaal maar. Maar als je terugkomt, baal je omdat je toch weer zwaarder bent dan toen je wegging. Toch weer een kilo of drie aangekomen. En je hebt zo'n zin in structuur en routine. En je mist eigenlijk je eigen ritme een beetje. En het is dus niet zo leuk als je denkt van ja, maar dat moet toch niet.

Probleem 1: go with the flow maakt passief4:22

Het moet toch leuk zijn. Nou, welke problemen spelen er dan of kunnen er spelen op een vakantie? Dat geldt niet voor iedereen natuurlijk en altijd, maar het kan wel. Nou, het eerste. Ik ga er vier met jullie bespreken vanavond. Het eerste is, je denkt vaak dat go with the flow ontspanning brengt. Maar 9 van de 10 keer maakt je dat passief. Als je denkt, nou ik heb geen plan, ik laat alles los, ik zie wel hoe het gaat. Dan komt het er vaak op neer dat anderen je dag bepalen. Dat de omstandigheden de regie eigenlijk overnemen. Dus aan het einde van de dag, als je niet echt hebt nagedacht over wat je wil, dan kan het best zijn aan het einde van de dag dat je een beetje ontevreden bent of zelfs geïrriteerd. En dat wellicht iedereen blij lijkt, behalve jij. En dat komt 9 van de 10 keer, omdat je dus denkt, laat maar allemaal gebeuren.

Maar wat gebeurt er dan precies? Hoe gaat dat vaak in werkelijkheid? Nou, stel, je slaapt uit tot een uur of half tien. En eigenlijk wilde je eerder opstaan, want je wilde ook nog graag zwemmen elke ochtend. Dat had je jezelf voorgenomen, maar je blijft liggen, je blijft scrollen op je telefoon. Nou, dan ga je pas na een uur het bed uit en ontbijten. En allemaal lekkere dingen. Dan denk je, ach, laat maar, het is vakantie. Ik mag nu wel een croissantje of twee. Nou, om twaalf uur denk je, wat zullen we nou eens gaan doen? Niemand weet eigenlijk iets. Iedereen kijkt naar jou. Misschien ga je wel lunchen uiteindelijk. En als je dan denkt, nou ik wil wel wandelen. Heeft je partner daar geen zin in. Je kinderen willen op een scherm. En aan het einde van de dag heb je eigenlijk niks gedaan. Of althans niet de dingen die jij echt wilde. Maar iedereen lijkt wel tevreden. En dan denk je, nou ja, we nemen maar een glas wijn. Gezellig. En je gaat uit eten. En dan denk je, nou ja, mijn dag is nu toch al verpest. Want ik heb al te veel gegeten bij het ontbijt. Net al een wijntje. Dus ach, laat ook allemaal maar. En aan het einde van de dag lig je in bed. Ja, en het is dan niet dat je helemaal niks hebt gedaan, maar misschien heb je wel weinig betekenisvolle dingen gedaan. En je voelt je zwaar en daar baal je toch van, omdat het eigenlijk gewoon is gebeurd.

Kijk, het probleem is dat als jij niet kiest zelf, dan wordt er voor jou gekozen. Dat geldt natuurlijk altijd, maar zeker op vakantie ben je daar wellicht extra gevoelig voor. En dan kan het zijn dat je kinderen kiezen of je partner of je oude gewoontes. Maar dat betekent dat soms aan het einde van de dag of aan het einde van een vakantie, dat je jezelf een beetje kwijt bent geraakt. Dat er eigenlijk niets van jouw plannen is gekomen. En vergis je niet hoe vaak ik dit hoor. Dat mensen op vakantie gaan met het idee van, ik heb een eetplan en ik wil toch echt regie houden. En toch eigenlijk op een gegeven moment alles laten. Loslaten, zeg maar even. En loslaten is echt iets volledig anders dan wat makkelijker zijn.

Dus, wat er vaak gebeurt is dus, je denkt dat als jij structuur inbrengt in je vakantie of plannen maakt, dat dat teveel stress geeft en dat go with the flow vrijheid is. Maar de waarheid is dat het eigenlijk andersom is. Dat juist als je wel structuur hebt, dat je vrijheid ervaart. En dat wel plannen maken en verwachtingen, vooral ook uitspreken naar elkaar, vaak lijkt tot meer ontspannenheid. Dus, meer rituelen geven vrijheid.

Nou, ik ben benieuwd. Wie herkent dit wel een beetje? Mag je even in de chat zetten. Waar verloor jij wel eens regie tijdens een vorige vakantie? Weet je nog wanneer dat gebeurde? Wanneer je dacht, ach, laat ook allemaal maar. Ik begin in september wel weer. Of het gaat om eetgedrag of andere voornemens die je hebt. Het kan ook gaan om bewegen. Het kan eigenlijk om van alles gaan. Weet jij nog, in andere vakanties, wanneer jij wel eens de regie eigenlijk verloor. En wanneer je dus werd geleefd, in plaats van dat je zelf koos. Dat je ja zei, terwijl je eigenlijk nee voelde.

Nou, ik zie mensen zeggen, ja, herkenbaar. Elke vakantie, zie ik hier. En weet je ook, want dat is natuurlijk zo fijn als je dat weet, wanneer dat dan gebeurt. Is daar een specifieke trigger? Of is dat eigenlijk al vooraf? Dat je het eigenlijk vooraf al laat lopen, zeg maar. Omdat je gewoon denkt, ja, het is vakantie.

Even kijken. Zeker, vooral totaal niet bewegen. Daar geen plan voor. Elke vakantie. Met een grote groep vrienden op vakantie. Elke vakantie. De gif verliezen als andere plannen maken. Ja, duidelijk. Als ik niet duidelijk aangeef wat voor mij belangrijk is. Eigenlijk altijd. Tijdens het avondeten. Beginnen van de vakantie gaat wel goed. En op een gegeven moment wil je gezellig meedoen, met schoonfamilie, veel brood bij het ontbijt, als alleen slechte dingen, al vanaf dag één. Vakantie is routine, structuur is weg, althans die laat je gaan. De structuur hoeft niet per se weg, maar die laat je gaan.

Nou, ik zie dat heel veel mensen dit herkennen. En hoe voelt dat dan? Dat is de grote vraag natuurlijk. En dan mag je ook nog schrijven, voor jezelf opschrijven, wat zou jij, denk je, deze vakantie sowieso wel willen doen? Weet je al iets. Dus. Hoe voelt dat? En wat zou je deze vakantie wel willen doen?

Even kijken. Het voelt leeg, zegt iemand. Ja, regieverlies als andere plannen maken. Het voelt leeg. Wat je kan doen is zelf met plannen komen, zegt ze. Mooi. Elke ochtend zwemmen, zegt Petra. Iedere ochtend een workout doen, zegt Yolanda. Ik zie al heel veel leuke plannen. Ik ga wel sporten zonder van vakantie. Ik ga zelf ook alleen even wandelen. Ja, kan ook in het dorpje. Als ik niet duidelijk aangeef wat voor mij belangrijk is. En ook niet beslis om even alleen wat te gaan doen. Ofwel, dan zit ik met een schuldgevoel. Ja, het voelt als overgaven, maar achteraf niet goed. Een week plannen maken. Nou, er zijn heel veel plannen. Hartstikke goed. Top.

Belangrijk is, wat mij betreft, dat je elke dag even stilstaat. Bij jouw wensen. En dat je deze uitspreekt. Want daarmee creëer je eigenlijk ruimte voor anderen om echt te genieten. En natuurlijk voor jezelf. Dus, vaak mis je niet per se de discipline, maar de focus. En dat is anders natuurlijk als je routine anders is, als je ritme anders is, als je omgeving anders is. Dan heb je een andere manier nodig om te focussen. Dan heb je niet dat je ochtends opstaat in dezelfde badkamer en altijd even naar de weegschaal gaat. Of in de spiegel kijkt en bedenkt van ja, wat wil ik vandaag? Een glas water drinkt, oefeningen doet. Weet je, dat is toch vaak wat anders. Dus je hebt toch een soort dagelijkse functie nodig. Nou, dagelijkse focus, sorry moet ik zeggen.

Probleem 2: jezelf wegcijferen voor kinderen en partner11:23

Daar kom ik straks op terug. Het tweede probleem wat gebeurt is dat je jezelf dus een beetje vergeet op vakantie. En dat komt omdat heel veel, en dat is wel echt voornamelijk vrouwen. Niet alleen maar natuurlijk, maar wel heel veel. Toch zijn opgevoed met of hebben geleerd dat genieten eigenlijk erg groter is. Of mooier. Of erg echter. Of beter. Als je jezelf wegcijfert. En je eigen verlangens eigenlijk onbelangrijk maakt. Als de kinderen maar genieten. Ik hoor het mezelf overigens ook nog zeggen hoor. Een aantal jaren geleden. Als kinderen genieten dan geniet ik ook. Ja, dat is een stom cliché. Maar je hoort het nog steeds heel vaak. Dus wat gebeurt er? Je plant alles om hen heen. Je gaat naar het zwembad omdat zij dat leuk vinden. Je gaat naar het pannenkoekenrestaurant omdat zij dat lekker vinden. Je doet activiteit omdat zij zich vervelen. En daar is op zich natuurlijk niets mis mee. Laat ik dat even vooral heel duidelijk maken. Maar wel als dat altijd voor je eigen plannen komen. Als jij jezelf eigenlijk volledig wegcijfert. Daar ga je ergens dan een grens over. Dus met elkaar leuke dingen doen die zij leuk vinden is hartstikke belangrijk. Maar zij mogen ook af en toe mee met iets wat jij leuk vindt. Dus enigszins balans, enigszins geven en nemen is ongelooflijk belangrijk voor jezelf. Voor je zelfrespect, voor je tevredenheid, voor het gevoel over jezelf.

Nou, dus dat is één ding. Het tweede ding is, dat zijn de kinderen. Maar het kan ook je partner zijn. Dat je zegt, ja, mijn partner werkt zo hard, die moet ook kunnen ontspannen. En hij vindt het zo gezellig als ik ook nog even bij het zwembad blijf. Mijn partner kon dat vroeger zeggen. Ja, ik vind het zo gezellig als je ook nog even wakker blijft. Terwijl ik dan hartstikke moe was en hij niet. En vervolgens deed ik dat dan, maar kwam ik daardoor 's ochtends mijn bed niet uit. Weet je, voordat ik het wist, ging ik dan zo mee in zijn ritme. En ja, cijferde ik eigenlijk mezelf weg. Want mijn verlangen was een ander verlangen, maar dat deed hij niet meer toe.

Dus, vaak zeg je, ik geniet als zij genieten. Maar de vraag is of dat echt, echt, echt, echt waar is. Nou, het kan, en het zal ook zo zijn, maar wel op voorwaarde dat het enigszins balans is. Want, wat gebeurt er anders? Jij zoekt het restaurant uit, je houdt kinderen bezig, jij zegt, ach joh, maakt mij niet uit. Maar dat doet het eigenlijk wel. Je eet dingen mee voor de gezelligheid, omdat iedereen het neemt. Je doet dus dingen waar je niet per se zelf zin in hebt. Je maakt vooral de foto's, staat er zelf niet op. En aan het eind voel je je vaak een beetje leeg. Een eenzaam belicht, want je hebt vooral gezorgd en geregeld voor anderen. En de vraag is soms, wie zorgt er voor jou op vakantie? En geloof me, dat begint bij jezelf. Dat zorg voor jezelf begint bij jezelf. Pas dan zullen anderen wellicht dat ook meer gaan doen.

En wat het stomme is, dan krijg je juist een beetje dat schuldgevoel. Als je jezelf weg hebt gecijferd, dan zeg je, waarom ben ik niet dankbaar? Het was zo mooi, iedereen had het naar zijn zin. Waarom voelt het me zwaar? Ik heb toch genoten van al dat lekkere eten. Waarom mis ik routine? Ik wil juist meer loslaten. Dus je denkt misschien dat het aan jezelf ligt. En dat is geen kwestie van schuld. Het is een kwestie van wat je jezelf hebt aangeleerd. Of wat je misschien gewend bent. Of hoe je misschien opgevoed bent.

Kijk, genieten is niet een synoniem van overeten. Dat hoor ik echt. Ik heb zo genoten en dat betekent dan eigenlijk dat ik veel te veel heb gegeten. Maar als je zo praat, dan weet je dat daar een denkfout zit. Want genieten is absoluut niet hetzelfde als grenzeloosheid. Liefde is niet hetzelfde als jezelf opofferen. En vrijheid is natuurlijk niet jezelf negeren. Dus wat je misschien denkt dat genieten is, is het niet. Wat wel vrijheid is, is bewust kiezen, voor jezelf opkomen, grenzen stellen, balans vinden. Maar dat durf je vaak niet, want dat kun je niet maken.

Nou, ik ben benieuwd, weet je nog een specifieke situatie waarin je dacht, ja, daar koos ik echt voor een ander en vergat ik mezelf. Oftewel ging ik eigenlijk een beetje over mijn eigen grenzen heen. En waarom deed je dat? Of hoe vaak deed je dat? En hoe voelde dat? Nou, ik zie al iemand zeggen, ik voel me dan juist meer eenzaam. Ja, herkenbaar. Dus, bedenk eens op welke momenten schuif jij je eigen behoeftes eigenlijk opzij. Maar dat kan ook al voor de vakantie zijn.

Ik weet zelf, in ieder geval, ik heb dat nu echt veranderd. Maar vroeger eigenlijk bepaalde mijn partner altijd waar we heen gingen op vakantie. En het is niet dat ik dan echt dingen helemaal niet wilde. Maar ik had er gewoon ook niet zo'n mening over. Sterker nog, ik dacht er gewoon niet zo bijna. Het was gewoon, ja, pas te maken. Ik vond alles wel prima. Het was altijd wel leuk. En toch, grappig genoeg, ben ik op een gegeven moment gaan nadenken. Van waar word ik nou echt blij van? En ik weet dat ik echt ook blij van word. Van wat avontuurlijke dingen doen. En pas toen ik daar echt voor ben gaan staan. En heb gezegd, hé, ik vind dit echt belangrijk. Zijn we dat gaan doen? En bleek eigenlijk iedereen het hartstikke leuk te vinden. Maar dat kwam pas toen ik stil ging staan bij wat wil ik dan eigenlijk. Weet je, wat vind ik dan echt belangrijk? Waar wil ik dan heen op vakantie? Hoe wil ik dat mijn vakantie eruit ziet? Ik heb daar helemaal nooit, ik dacht daar eerlijk gezegd gewoon niet eens over na. Het ging gewoon zoals het ging.

Dus, wat zie ik hier? Onprettig en ontevreden voelt dat. Ik ging op vakantie met een vriendin die depressief werd voor haar. Waardoor ik de hele dag naar haar luisterde hoe zij worstelde. Ik was doodmoe. Ja, dat kan ik me helemaal voorstellen. Even kijken, toen de kinderen klein waren, zette ik mezelf vaker opzij dan toen ze groot waren. Dat is ook herkenbaar en denk ik best wel logisch. Ik wou eigenlijk naar de Middellandse Zee, maar een vriend vindt het te ver. Nou ja, kijk, je kunt compromissen maken, maar het gaat erom dat je wel uit wat je wilt. En dat er ook de ander beseft, als je iets laat, zeg maar, daarvoor. Maar dat je wel heel duidelijk aangeeft wanneer, of dat een andere keer wel kan. Omdat je dat bijvoorbeeld wel echt belangrijk vindt. Dus in ieder geval uiten van wat je wilt.

Ik schuif mezelf dagelijks opzij, vind alles snel oké, maar dit zet mij wel aan het nadenken. Ja, inderdaad. Want kijk, ik was ook nooit ontevreden met de vakanties die wij deden. Maar alleen op een gegeven moment dacht ik, hé, mijn wensen doen er eigenlijk niet toe. Wat vind ik eigenlijk belangrijk? En toen kwamen er dingen als avontuurlijk, buiten ook eens een keer hele andere dingen doen dan anders. Het gaat me niet per se om luxe, maar om nieuwe dingen ontdekken. Een beetje avontuur of vrijheid hoort voor mij daar ook bij, dat zijn waarden van mij. En pas toen ik daar echt bij stil stond kon ik dat uiten en zeggen. En kwamen er dus ook echt hele andere dingen op ons pad, wat toch wel heel erg bijzonder was en wat mij echt zo ongelooflijk veel voldoening gaf. Maar het gaat natuurlijk altijd om balans en om keuzevrijheid. Dus die keuzevrijheid begint pas als je weet wat je wilt. En dat is natuurlijk weer die bewustwording.

Dus je moet even stilstaan. En dat is vooraf misschien voor een vakantie. Maar ook op vakantie. Stilstaan bij jouw behoeftes. Wat heb jij nodig vandaag? Wat heb jij nodig op deze vakantie? Wat heb jij nodig waardoor jij er een goede dag van maakt? Waardoor jij echt tevreden bent aan het einde van de dag. Niet gewoon, oh prima, want het is allemaal wel lekker gelopen. We hadden geen ruzie. Maar ook, wanneer krijg je echt voldoening? Je mag kiezen. Je mag zacht en krachtig zijn.

Nou, dat is waar ik je heel graag dagelijks bij ga helpen. Maar daar vertel ik je straks nog wat meer over. Eerst gaan we door naar het derde probleem.

Probleem 3: grenzen stellen lijkt egoïstisch, zegeltjes sparen19:24

Want waarom doen mensen dat? Waarom cijfer je jezelf snel weg? Waarom pas je je veel aan? Nou, heel vaak komt dat omdat je denkt dat grenzen stellen egoïstisch is. En ook dat is echt een denkfout. Want juist jezelf wegcijferen en daar ook nog eens een keer eigenlijk een beetje gefrustreerd over worden, een beetje boos over worden, dat is pas egoïstisch.

Jawel, hoe werkt dat? Nou, dat werkt als volgt. Kijk, als je jezelf steeds wegcijfert, betekent dat dat je over je eigen grenzen heen gaat, of laat gaan. Natuurlijk gaan we naar het restaurant waar jullie zin in hebben. In je hoofd denk je, ik wilde eigenlijk wat lichters eten. Maar ja, doe maar. Ja, ga maar naar het strand, ik ruim nog wel even op. Terwijl je eigenlijk dacht, wanneer krijg ik nou eens tijd om even te lezen. Of, ja hoor, we kunnen wel uit eten. Terwijl je denkt, ja, ik voel me zwaar, maar ik wil niet zeuren.

En wat gebeurt er als dit zo een paar dagen achter elkaar gaat? Weet je hoe ik dat noem? Dat noem ik zegeltjes sparen. Wat er vaak gebeurt is, je zegt niks. Je houdt je mond, want het is vakantie, het moet gezellig zijn. Je bent er natuurlijk ook zelf bij. Dus je houdt je mond, je houdt je mond, je houdt je mond. En dan opeens, boom. Jullie vragen ook zoveel van me, niemand houdt rekening met mij. En dan kan je zo'n ontploffing krijgen, zo'n uitbarsting. Dat je eigenlijk boos bent, terwijl het helemaal niet in verhouding is tot wat er gebeurde.

Maar hoe komt dat? Omdat je zegeltjes gespaard hebt, zo noemen we dat. Dus je bent eigenlijk steeds een stukje opgeschoven of steeds een beetje over je grenzen uitgegaan. En je hebt het niet gezegd, niet geuit, maar je hebt een zegeltje geplakt in je zegelboekje achter in je hoofd. En op een gegeven moment hoeft er nog maar iets kleins te gebeuren en dan zit dat zegelboekje vol en dan bam, weet je, dan word je boos.

Maar zegelsparen ziet er zo uit. Oh, geeft het niet hoor, maar toch zucht je. Of ja hoor, ik blijf wel thuis, maar je voelt je eigenlijk een slachtoffer. En je hoopt dat ze doorhebben, dat het je wel degelijk iets uitmaakt. Dat hoop je, maar je zegt het niet. Nou, dat is zegeltjes sparen. Dan ben je vaak zegeltjes aan het sparen. En eigenlijk is dat een vorm van passieve agressiviteit. Dus dat is wel belangrijk om je te realiseren. Want leuk is anders.

Want wat gebeurt er als jij niet zegt wat je wilt en je grenzen niet aangeeft, maar toch baalt van je keuzes, toch baalt van de situatie, toch baalt als het weer gaat? Wat je dan in feite doet, is dat je de verantwoordelijkheid afschuift. Jij maakt anderen verantwoordelijk voor jouw gevoel. Dus je pakt niet zelf verantwoordelijkheid, maar de reactie, het gedrag, de verlangens van anderen bepalen wat jij voelt. En daar klopt iets niet in. Dus je geeft hen de schuld voor jouw keuzes. Ja, maar goed, zij vinden dat dan belangrijk, dus nou ja, dan doe ik dat maar.

Het voelt niet zo gezellig als ik mijn zin doordruk. Nou, dan ligt het maar net aan hoe je dat doet. Dus dat kan ook. En soms kan het er dus met zo'n uitbarsting, als je boos en geïrriteerd reageert. Ik heb voor mezelf, dat is altijd een soort alarmbel, als ik zomaar redelijk chagrijnig reageer op mijn kinderen, dan weet ik dat ik eigenlijk zelf mijn eigen grenzen over ben gegaan. En dan denk ik altijd, oeh, waar kan ik zorgen dat ik weer een beetje in balans kom, want dit is niet goed. Dus je straft je omgeving eigenlijk omdat je zelf geen grenzen stelt. Nou, heel herkenbaar, maar alleen niet helpend.

En soms verwacht je ook nog dat de ander gedachten kan raden. Dat zij kunnen raden wat jij wilt. Dat zij kunnen raden waar jij behoefte aan hebt. In plaats van dat je het zegt. Kijk, je kunt ook gewoon zeggen, ik heb behoefte aan steun. Of ik zou het heel fijn vinden als jij eventjes voor mij wil zorgen. Of als je een arm om me heen zou willen slaan. Of wat het dan ook maar is. Want passief-agressief reageren, passief-agressief blijven hangen, is helemaal niet liefdevol. Dat is manipuleren. En dat is zonde.

Dus, je kunt het ook anders doen. In plaats van wegcijferen, voor jezelf opkomen. Dus in plaats van, ja, ga maar hardlopen, ik blijf wel bij de kinderen, zeggen, hé, ik ga ook hardlopen. Kunnen we afspreken dat ik morgenochtend ga en jij morgenmiddag? Of allemaal zo. Als je jezelf hoort denken, waarom doet hij nooit, doet hij altijd wat hij wil en ik nooit, dat je denkt, we moeten allebei voor onszelf zorgen. Hoe kan ik dat doen? Als je merkt dat je chagrijnig of geïrriteerd of afstandelijk reageert, jezelf een beetje terugtrekt. Vaak is het ook nog een gevolg dat je afstand creëert tussen jou en de anderen.

Voor jezelf opkomen betekent dat je veel energieker bent, veel vrolijker en veel meer verbonden met jezelf, maar ook met anderen. Nou, dus zeg wat je nodig hebt. Weet wat je wilt en vraag erom. Zeg, ik heb behoefte aan even tijd alleen, als je dat hebt. Hoe kunnen we dat regelen? Het punt is dat jij ook belangrijk bent. Het is jouw vakantie.

Dus als jij, ik zie iemand in de chat, dat voelt niet zo gezellig als ik mijn zin doordruk. Maar doordruk is vaak passief agressief. Dit is, ik vind het echt belangrijk om vandaag dit te doen. Even tijd voor mezelf te hebben. Hoe kan ik dat, hoe zullen we dat regelen? Hoe kan ik dat het beste voor elkaar krijgen? Wat lijkt jou een handige tijd? Je kunt het ook overleggen. Maar hoe dan ook gaat het erom dat jij duidelijk bent over wat jij nodig hebt.

Ik wil elke dag even wandelen. Wanneer zal ik dat vandaag doen? Of ik wil vanochtend even wandelen. Wil jij ook iets? Vind jij het leuk om daarna iets samen te doen? Het kan op allerlei manieren. Maar het gaat om dat je duidelijk bent over wat jij nodig hebt en wat jij wilt. Want dan hebben anderen ook een keus. Die kunnen meedenken, ze komen met oplossingen en ze voelen zich vaak veel meer betrokken in plaats van aangevallen. Maar dat gaat erom dat jij communiceert op het niveau van behoeftes: ik heb behoefte aan, ik vind het belangrijk om, ik word blijer als. Dus echt kijken dat jij je behoeftes uit.

Ik weet nog heel goed, vroeger, dat is echt wel lang geleden hoor, maar dat is toen ik net begon eigenlijk met mijn hele theorie over regie pakken, dat ik altijd op maandagavond wilde sporten. En daar moest ik aan denken in dit verband. En dat ik iedere keer als mijn man belde en die zei, ja, sorry, ik ben laat thuis, ik moet overwerken, ik ben nog niet klaar, dat ik zei, oh, nou, oké, dan ga ik wel niet sporten. En eigenlijk baalde ik daarvan. Maar ja, ik dacht, ja, goed, als je moet overwerken, nou ja, dan regel ik het wel.

Tot ik op een gegeven moment dacht, hey, regie pakken betekent gaan staan voor wat ik belangrijk vind. En ik vind die maandag sporten echt heel belangrijk. Dus toen heb ik tegen mijn man gezegd, joh, ik wil even met je praten, want ik snap dat je af en toe moet overwerken, maar op maandag kan ik het niet opvangen, want ik wil sporten. Dat vind ik echt heel erg belangrijk. Dus, als je op maandag moet overwerken, wil je dan een oppas regelen? Hier heb je een aantal nummers.

En ik zag er tegenop, dat gesprek. Ik dacht, oeh, wat is dit voor een assertiviteit? Hij zal dat wel heel stom vinden. En weet je wat hij zei? Nou, wat leuk dat jij dat sporten zo belangrijk vindt. En dat heb ik altijd aangehouden, omdat ik dacht, wow, ik heb hier in mijn hoofd een heel groot ding van gemaakt, dat het heel moeilijk was. Maar als je duidelijk bent, hebben anderen ook een keuze. Weten ze waar ze aan toe zijn. Geen verborgen agenda, geen passieve agressiviteit, maar gewoon eerlijkheid, duidelijkheid. En dat is de grap. Dus je wordt vaak niet minder liefdevol, je wordt meer liefdevol als jij vertelt wat je wilt.

Want het is niet meer uit machteloosheid dat je jezelf wegcijfert, omdat je niet zo goed weet wat je wilt, omdat je niet weet hoe je het moet zeggen, omdat je het lastig vindt, omdat je het niet goed durft. Het is niet uit machteloosheid, maar het is vanuit regie. En dat voelt de ander ook. Dus tuurlijk kies je nog wel eens voor meegaan met een ander, of dingen doen met een ander, en compromissen maken. Natuurlijk doe je dat, neem aan dat iedereen dat doet. Maar wel vanuit keuze, vanuit regie. En dan voel je niet dat jij iets tekort komt. Dan weet je dat je ook heel goed voor jezelf zorgt.

En dus kan je dit ook heel goed doen. Dan heb je dus niet balen tijdens of achteraf. Maar dan is het duidelijk. En door eerlijk te zijn over je eigen behoeftes, creëer je dus ruimte voor de behoeftes van de ander. Die kunnen dan ook veel eerlijker zijn over hun behoeftes. Dus je krijgt echt veel meer eigenlijk een gelijkwaardige, maar ook een volwassen discussie. En door voor jezelf te kiezen, geef je de ander toestemming om ook voor zichzelf te kiezen. En ook om wel eens de lust af en toe voor elkaar te kiezen. En daar gaat het volgens mij om.

De conclusie: wat veel meer egoïstisch is, is jezelf wegcijferen en daarvan balen. Dat is paradoxaal genoeg, staat hier, en dat geloof ik heilig, misschien wel het meest egoïstische dat je kunt doen. En je doet het misschien vanuit machteloosheid of gewenning of noem maar op, maar je kunt het anders aanpakken. Want als je dat niet doet, als je jezelf blijft wegcijferen, dan maak je anderen verantwoordelijk voor jouw geluk. En dat leidt tot verwijt, tot schuld, tot onrust, maar vooral tot afstand.

Dus wat veel liefdevoller is, is echt goed voor jezelf zorgen. Is duidelijk zijn in wat je wilt. Want dan kun je vanuit overvloed een keuze geven in plaats van vanuit tekort. Nou, dat is alleen niet altijd makkelijk. En ik hoop dat je dat ook realiseert. Dat als jij iets doet wat niet iedereen doet, of wat niet iedereen wil, of waar niet iedereen staat te applaudisseren aan de kant, dat hoort bij volwassen zijn, bij volwassen keuzes maken. Je kunt het als een volwassen iemand nooit iedereen naar de zin maken. Dus dat hoort er echt bij, bij het leven, bij volwassen zijn nogmaals.

Maar als je dat doet, voelt het wel eens lastig. Je voelt je schuldig of je schaamt je zelfs misschien. Je hoort allemaal innerlijke stemmetjes. Ja, maar dat kan ik niet maken. Ik wil niet opvallen. Ik wil niet moeilijk doen. Ik vind het te moeilijk. Ik vind het te lastig. En dat soort dingen. En dat ongemak, als je daar niet bereid bent om doorheen te gaan, dan houdt het je eigenlijk gevangen in je oude patroon. Dan zak je zo terug.

Dus, besef dat juist ongemak op zo'n moment betekent dat je authentiek bezig bent, dat je aan het leren bent, dat je aan het groeien bent, dat je daar stappen in maakt. Ik zeg altijd, ongemak is de prijs van verandering. Ongemak is het wisselgeld voor verandering. En die prijs is het echt waard. Dus doen.

Nou, dat is de vraag weer aan jou. Mag je weer in de chat zetten. Wat heb jij vorige vakantie eigenlijk niet uitgesproken, of misschien niet durven vragen? Misschien een stille wens die je wegslikte, of een activiteit die je eigenlijk wilde doen. Een grens die je niet durfde te stellen. Kan van alles zijn.

Kijk, ik vond deze quote wel mooi, en dat is dit: je onuitgesproken verlangen van vandaag wordt de spijt van morgen. Je onuitgesproken verlangen, dus het verlangen wat je hebt, maar niet zegt, niet duidelijk over bent, niet uit, weet je, dat wordt de spijt van morgen.

Nou, wat zie ik hier? Minder vaak gewandeld dan ik wilde. Uit bed gaan als mijn partner nog wel wil blijven liggen. Ja, ik wil het graag leren, maar ik vind het lastig om aan te geven. Kleine dingen. Ja, praat vanuit behoeften, niet vanuit wat je wilt van een ander, maar vanuit wat jij wilt. Niet vliegen, maar eens met de auto gaan. Dingen die ik bespreekbaar wil maken. Meer gerichte uitstapjes doen. Ja, ik heb het vooral als ik met mijn hele familie weg kan. Nou, dat kan natuurlijk ook. Een grote groep is misschien nog wel lastiger. Maar goed, het is goed om dit voor jezelf te weten. Op tijd naar bed gaan, zie ik hier ook alweer voorbijkomen. Hartstikke goed.

Probleem 4: doelen halen kan juist wel op vakantie31:24

Nou, de laatste waar veel mensen tegenaan lopen is vakantie. Is het idee of de overtuiging. Doelen haal je toch niet in een vakantie. En dat hoor ik heel vaak. Ja, begin maar weer in september, vakantie hoeft allemaal niks, doelen haal je toch niet. En dat vind ik wel grappig, want je kunt er ook anders naar kijken. Als dit een mindset is die jij herkent, dan moet je beseffen dat het een kwestie is van mindset, dus gedachten. En je kunt er ook anders naar kijken. Weet je, je kunt er ook echt anders mee omgaan. Je kunt bedenken, vakantie is juist het perfecte moment om voor doelen te gaan. Je hebt geen dagelijkse sleur, je hebt extra tijd, je hebt de ruimte.

Dus, als je wil hardlopen, dan kan je ervoor kiezen om elke ochtend even over het strand te rennen. Een lezer kan eindelijk eens die boeken lezen die je echt graag wilde. Als je een moeder bent met nooit tijd voor jezelf, kan je best op vakantie elke dag een uur meantime claimen. Want, je bent waarschijnlijk niet alleen. Er zijn veel meer mogelijkheden. En als je wil afvallen, kan je echt bedenken, ik gebruik de vakantie misschien niet zo zie om kilo's te verliezen. Maar wel om van dieetdenken af te komen. Want ik ga heel bewust genieten. Ook van dingen die ik normaal niet eet. Ook van dingen die ik anders misschien niet zou mogen van mezelf. Als je toch nog een dieetdenker bent.

Dus, vakantie hoeft niet probleem te zijn. Kan ook de oplossing zijn. Want wat ik al zei. Je hebt meer tijd. Je hebt minder verplichtingen. Je hebt de ruimte om nieuwe gewoontes, nieuwe dingen uit te proberen. En je hebt minder excuses. Of in ieder geval andere excuses dan anders. En dat geeft ook vrijheid. Maar dat betekent loskomen van het oude verhaal wat jij jezelf vertelde. Met die drie dingen die ik net besprak. En echt gaan voor een doel waar je thuis nooit aan toe komt. Dat kan echt.

Maar wat is daarbij belangrijk? Het belangrijk, wat ik in ieder geval essentieel vind, is dat je een windoel kiest. Geen faaldoel. Nou, wat bedoel ik daarmee? Een doel moet niet gebaseerd zijn op moeten, op beperking of op controle. Dat moet nooit overigens, dat is nooit echt effectief, maar zeker niet in vakantie. Dus niet ik moet vijf kilo afvallen deze vakantie, maar ik wil me fit en licht voelen. Dus niet ik mag geen wijn elke dag, maar ik kies bewust wanneer ik wel drink. Dus niet ik moet elke dag sporten, maar ik geniet van beweging die me energie geeft. Dus je maakt er een windoelen van, meer procesdoelen, meer doeldoelen. Die echt voortkomen uit wat jij wil. Niet wat je moet.

En kijk, ik heb zelf ook een doel. Ik ga best lang weg naar Spanje. En ik heb echt besloten dat ik deze weken fit wil worden weer. Ik ben even ietsje minder op een of andere manier aan het bewegen toegekomen de laatste tijd. En dat wil ik deze vakantie, heb ik echt voorgenomen. Dit wordt een fitte vakantie voor mij. Een energieke vakantie. Dat is mijn doel. Daar heb ik echt zin in, eerlijk gezegd. Maar wat is dus het doel van mijn doel? Ik heb dus niet van, ik moet elke dag 10 kilometer lopen, of ik moet elke dag 10.000 stappen, of ik moet dit, of ik moet dat. Maar ik wil wel fit zijn, en ik wil me fit en energiek voelen.

Hoe werkt dat dan? Wat mij betreft, is het stellen van een doel superbelangrijk, maar niet om dat doel per se te halen. Dus het gaat niet zozeer om het resultaat, maar het gaat erom dat ik wil zijn wie ik ben als ik streef naar mijn doel. Heb je die zin? Dus niet het resultaat, maar wie ik ben in het nastreven ervan. Als ik fit wil worden en energiek wil zijn, dan ben ik actiever. Dan sta ik vaak eerder op. Ga ik ook als niemand mee wil gewoon in mijn eentje even lopen of zwemmen of rennen. Weet je, dat is wie ik wil zijn op vakantie. Geen super strakke doel, ik moet en ik mag niet, maar ik wil en ik zie een beeld voor me wat bij me past en ik weet hoe ik wil zijn deze vakantie. Ik weet wat ik belangrijk vind.

Nou, dat is de vraag aan jou. Voor welk doel wil jij gaan deze zomer? Is er misschien iets wat je thuis steeds uitstelt? Welke droom blijft maar wachten steeds, omdat het nooit echt het juiste moment is? En hoe zou het nou voelen als jij op vakantie gaat en terugkomt en denkt, ja, ik ben er echt voor gegaan. Ik hoop dat je het verschil voelt. Niet, ja, ik heb het echt gehaald, maar ik ben ervoor gegaan. Dat is waar het om gaat. Dan mag je 100% tevreden zijn. Als je ervoor bent gegaan, als je het iedere keer weer opgepakt, als je het vaker hebt gedaan. Dat is het belangrijkste. Dus, ik ben benieuwd naar jouw windoel. Dus niet faaldoel, maar windoel vanuit willen. Voor deze zomer.

Nou, wat heb ik hier staan? Mijn vakantiedoel is terwijl mijn man 's ochtends fietst en mijn dochter nog slaapt, even genieten van koffie en het luisteren van een trainingpodcast of het lezen van een boek. En daarna weer meer bewegen. Nou, wat leuk, daarnaast meer bewegen. Ik zie hier elke dag wandelen. Ja, mooi. Ik zie hier actief zijn. Ja, leuk. Ik wil lichtere keuzes maken qua eten. En hoe ziet het eruit, lichtere keuzes? Dat is al wel, als je dat voor jezelf weet, is het hartstikke goed. Maar het is belangrijk dat je wel weet wat je dan van jezelf verwacht.

Ik wil onderzoeken naar een carrièreswitch. Ik wil van een kantoor naar een opleiding sport kunnen. De baan in sport. Wat leuk. Ontzettend leuk. Vakantietijd voor om dromen en acties te bedenken. Is het nou perfect? Hartstikke leuk. Bewust genieten. Actief leuke dingen doen of juist stilzitten. Dus oefenen met regie op vakantie. Ook perfect.

Fit en licht terugkomen met voldoende beweging. Elke dag zwemmen. Ik hou ervan. Leuk. Ik wil volgend jaar de Camino wandelen en dus tijdens deze vakantie doorgaan met die voorbereiding. Ja, wandelconditie opbouwen. Nou, daar is vakantie perfect geschikt voor. Ik heb dagelijks bewogen, bewust nagedacht over wat ik wilde. Ik drink maximaal twee dagen ook op een week, zoals ik dat thuis ook doe. Nou, gelijk, kijk eens aan. Ontspannen en plezier hebben. Nou, ook een mooi fantastisch doel natuurlijk.

Windoel is dat ik door mijn actieve houding en gezonde keuzes twee kilo kwijt ben. En kijk eens hoe leuk is dat. Meer bewegen. Maar ook als het niet die 2 kilo is. Maar je hebt wel die actieve houding en gezonde keuze. Mag je al heel tevreden zijn.

Ik wil eten en drinken op een manier die niet grenzeloos is. Ook al heb ik emoties. Ja, dat is een hele goede. Regie is echt iets anders dan genieten. Genieten is echt iets anders dan overeten. Regie is echt iets anders dan losgaan. Dus als je zelf voor het praat. Laat maar losgaan. En dat soort dingen. Dan klopt het niet helemaal. Maar je kunt op vakantie natuurlijk wel heel bewust kiezen voor meer genieten. Voor wat meer eten, voor wat andere dingen eten. Dat is prima. Fitter terugkomen. Nou, hartstikke leuk. Heel goed om dit zo te horen.

Stephanie vraagt, heb je tips voor het veel uit eten gaan? Aan het einde kan ik nog even terugkomen op de vraag. Dus dan zou ik deze nog even beantwoorden.

Regieformule en de dagelijkse zomerpodcast39:00

Hartstikke goed. Laten we afspreken dat deze zomer jouw zomer wordt. Ik heb je verteld wat er vaak misgaat. En ik geloof dat je doelen niet haalt door harder te willen, maar wat wel helpt is door er elke dag aan herinnerd te worden. Om focus te houden op die woest aantrekkelijke versie van jezelf, die je eigenlijk best weet. Want ik zie in de chat hartstikke veel goede dingen voorbij komen. Je weet dus wel wat je wil. Zorg dat je dat beeld van jezelf dagelijks even visualiseert, voor ogen houdt, zodat je daar steeds weer op terug kan vallen als je ongetwijfeld ook moeilijke momenten krijgt. Maar als je heel duidelijk weet wat je wil, heel duidelijk een woest aantrekkelijk doel hebt, is het echt makkelijker om dagelijks in actie te komen.

Nou, ik wil je daar heel graag bij helpen en dat doe ik door iets nieuws. En dat is dat ik voor deze zomer een dagelijkse zomerpodcast heb ontwikkeld. Nou, ik zou zeggen, stel je voor dat jij opstaat en je voelt je energiek. In plaats van suf. Dat je weet wat je die dag nodig hebt. Dat je weet dat je die dag wilt. Dat je even stilstaat bij jouw behoeftes. Dat je dus echt heel lekker eet, maar wel licht. Dat je zorgt voor anderen, maar ook voor jezelf. En dat je juist die liefde heel sterk voelt van die mensen om je heen. Dat je echt denkt, wow, ik ben tot rust gekomen. Ik heb geen extra kilo's. Ik heb regie gehad. Ik heb energie die ik vast wil houden. Nou, dat is het doel wat mij betreft voor deze zomer.

En natuurlijk is dat mogelijk. Dat is niet minder genieten, maar bewuster genieten. En dus niet minder vrijheid, maar gekozen vrijheid. En niet minder ontspanning, maar betekenis van de ontspanning. Dat betekent dus wel degelijk stilstaan bij wat jij wil. Bewust leven.

Dit is eigenlijk mijn regieformule die ik heel vaak deel. Het eerste is bewust zijn. Weet wat je wilt. En vervolgens beseffen of ervoor gaan staan dat jouw behoeftes, jouw verlangens belangrijk zijn. Minstens net zo belangrijk als die van een ander. Een ander is verantwoordelijk voor zijn eigen behoeftes. Jij bent het voor die van jou. Daar mag jij verantwoordelijkheid voor nemen. Niet overlaten aan het toeval, aan anderen, aan de situatie, maar zelf die verantwoordelijkheid pakken. En dat betekent bespreken wat je wilt. Je verwachtingen uiten. Je behoeftes kenbaar maken. En zelf kiezen voor je verlangens. Zelf kiezen voor, wanneer niet, wanneer wel. En dat betekent handelen vanuit regie. En regie geeft vrijheid. Dat is het allerbelangrijkste om te onthouden deze zomer. Regie geeft vrijheid.

Nou, hoe wil ik jou daarbij helpen? Dat is met vier weken lang heb ik een dagelijkse podcast. Dus dat is anders dan mijn normale podcast. Dat is wel belangrijk om even erbij te zeggen. Want het is dus niet wat het normaal is. Het is echt, ik zet hieronder even een link, dan kan je erop klikken. Maar je krijgt dus vier weken lang een dagelijkse podcast die je niet luistert via normale kanalen, maar dat een speciaal product is. 28 dagen lang, elke ochtend, ongeveer 10 minuten, waarin ik je help te herinneren aan wat jij wilt. Waarin ik je spiegel op wanneer je jezelf verliest en een soort mini opdrachtje geef om de regie te pakken. Het is echt niet een training waarmee je elke dag enorm lang mee bezig bent. Het is zo'n tien minuten elke ochtend. Maar het geeft wel echt focus. Focus die nodig is om die regie te pakken en te houden. Die nodig is om echt deze zomer een fantastische zomer te vieren.

En waarom werkt dit? Waarom heb ik dit nou bedacht? Omdat ik echt heilig geloof in dagelijks focus. Dat merk ik zelf ook. Als ik dat heb, dan is het echt makkelijker om in actie te komen. Dus niet in één keer heel veel informatie, maar elke dag kleine reminders. En dat betekent natuurlijk automatisch al dat je elke ochtend een minuutje, of even een paar minuten voor jezelf hebt. Nou, dat is waar het om gaat. Dus even tijd voor jezelf. Het is heel praktisch, het is heel concreet. Je kunt ze overal beluisteren, waar je ook maar bent, gewoon via een app. En dat is persoonlijk. Dus elke ochtend sta ik eigenlijk naast je en help je herinneren aan wat jij belangrijk vindt, wat jij wilt.

Nou, dus wat krijg je? 28 dagelijkse podcasts en de kosten zijn laag. Omdat ik echt hoop en iedereen het gun om echt die fantastische zomer te hebben en deze hulp te kunnen gebruiken. Het is 37 euro voor 28, vier weken lang elke dag een podcast. Nou, verschillende thema's in de week. Als je je snel aanmeldt, dus voor 14 juli, want dan start ik, dan startte de podcast en dan krijg je er elke dag eentje bij. Dus als je voor 14 juli aanmeldt, krijg je ook nog mijn e-book The Bikini Challenge. Nou, dat is wel een hele leuke extra motivatie voor deze zomer, denk ik.

Nou, wat ook heel erg handig en wat echt een hele goede aanvulling erop is, is de regieformule Startbox. Een heel aantal van jullie hebben die wellicht al. Nou, dan heb je hem natuurlijk niet meer nodig. Maar heb je die nog niet? Dat is een kennis, ik noem het maar een soort kennismakingsproduct. Waarin ik eigenlijk allerlei nieuwe dingen experimenteer. Waarin ik ten eerste helemaal uitleg waar mijn regieformule voor staat in een masterclass. Je krijgt nog een masterclass afvallen zonder dieet. Je krijgt een audiotraining. Dus als je denkt, nou ik vind het op vakantie juist wel lekker. Wat net ook iemand schreef. Om wat meer aandacht te besteden aan mezelf. Dan kan je dat daar heel erg goed voor gebruiken.

Maar wat ik een hele belangrijke vind die erin zit, dat is de regiecoach. Dat is een AI-coach, helemaal getraind op mijn aanpak. En die heb je gewoon in je broekzak, in je app. En dat betekent dat je elke ochtend, of als je het even moeilijk hebt, of als je denkt, ik wil eigenlijk niet uit eten, maar ik vind het toch wel heel moeilijk om dat te zeggen. Ik gebruik hem zelf zo, dat ik dan letterlijk zeg, dit wil ik heel graag, dit is mijn behoefte, maar ik weet niet zo goed hoe ik dat moet zeggen. Hoe kan ik dat nou op een hele duidelijke en liefdevolle manier brengen? Dan helpt hij je met tips. Als je zegt, ik ben uit eten en ik zit te twijfelen, wat moet ik nemen? Kan je gewoon even intypen, wat zal ik eens nemen? Daar kan hij je ook bij helpen. Dus hij kan je op allerlei manieren helpen op moeilijke momenten. Maar dat zit dus in de regieformule startbox, mocht je die nog niet hebben. Dus een eenmalige aanschaf, die hou je voor altijd, die regieformule. Maar er komen af en toe nieuwe producten in en er gaan af en toe producten uit. Maar die regiecoach blijft erin, dat is een van mijn belangrijkste experimenten op dit moment. Dat wil ik je niet onthouden.

Dus dit is het verhaal van de zomercoach. Die 24 uur natuurlijk beschikbaar is. En je altijd kan helpen. Praktische hulp. Maar als je denkt die heb ik al. Dan is je investering 37 euro voor de podcast. Het is dus 64 als je ze allebei aanschaft. Nou dat is de prijs van een uitgebreide lunch zeg ik. En dan heb je 28 dagen lang heel erg veel inspiratie.

Nou als jij genoeg hebt van oude patronen. Als je elke dag wel een duwtje wil. En als je echt regie wil pakken over deze zomer. Is dit wat mij betreft echt iets voor jou? Nou, 14 juli begint het. Dus zorg dat je voor die tijd aanmeldt. En denk niet in september, ach, shit, toch weer laten lopen. Toch weer drie kilo zwaar. Waarom heb ik niet beter voor mezelf gezorgd? Ik zou zeggen, doe dan mee. Want dan is de kans dat je regie pakt in ieder geval vele malen groter. Want daar word je elke ochtend aan herinnerd.

Nou, dat is het. Je kunt klikken op de knop hieronder. Ik zou zeggen, doe mee, kies voor jezelf en begin met een bewuste ja. Wat je niet verandert, kies je.

Nou, dat is de inhoud van de Masterclass voor vandaag. En ik hoop dat je duidelijkheid hebt, dingen geleerd hebt en dat je hier blij mee bent. En dat je meedoet natuurlijk. Dan spreek ik hier 14 juli bij de eerste podcast.

Afsluitende tips over uit eten gaan en vragen47:07

Nou, de tijd is voorbij, maar ik zal nog even, ik heb in ieder geval de tip voor Stephanie, die wil ik graag, die kan je dus ook aan de coach vragen, Stephanie, mocht je de regieformule hebben of aanschaffen, maar wat ik als tip heb voor het vele uit eten gaan, goede keuzes maken, ja, dat is één, en dat is mijn standaard tip, maar die is echt heel erg belangrijk in zo'n soort situatie, dat is alleen acht en negen centine, dus dat is één.

En dat betekent ook soms van tevoren even nadenken, want ik vind uit eten gaan op vakantie hartstikke lekker, maar ik hoef niet per se, we zitten vaak in Spanje, al die gefrituurde tapas. Dus ik weet best wel wat ik lekker vind, dat neem ik dan, maar het kan heel vaak zijn dat twee voorgerechten bijvoorbeeld en geen hoofdgerecht of geen brood vooraf. Heel vaak ook geen toetje bijvoorbeeld. Dus het gaat heel erg om dat soort keuzes. Bedenk echt hoe je dat wil.

En dan gaat het niet om, wat mij betreft niet om, binnen alle mogelijkheden, wat is de lichtste keuze. Maar als jij zegt, ik heb regie als ik twee voorgerechten neem en geen brood vooraf. En geen toetje bijvoorbeeld. Dan zou ik vooral kiezen wat je het allerlekkerst vindt. Ook al is dat vet. Ook al zitten daar frietjes bij. Maar je mag echt ook genieten. Maar het hoeft niet en en en. Het is van en en naar of of. Of dit, of dat. Dus of je gaat uit eten, of je neemt alleen een voorgerecht en een ijsje na. Ik noem maar wat. Maar heel erg bewust daarbij stilstaan. 8, 9 en 10, dus wel eten wat je het allerlekkerst vindt, maar niet alles. Onder de 8 leg het weg. Echt zonde voor je calorieën. Dus dat is er één.

En het tweede is echt zelf bedenken wat je wil. Niet kijken wat de rest doet, maar echt gewoon voor jezelf staan. En dat is natuurlijk de boodschap van dit webinar. Kies zelf.

Nou, het allerlaatste, mijn allerlaatste tip is, zeker bij vakantie uit eten gaan, bedenk dat je niets tekort komt. Juist op vakantie is er vaak al zoveel en zorg dat je niet in FOMF komt, de fear of missing food. Net als kinderen of pubers nog weleens last hebben van de, wat is het, FOMO, de fear of missing out, heb ik FOMF geïntroduceerd, de fear of missing food. En dat betekent dat je uit eten gaat, dat iedereen van alles neemt. En dat je denkt, ik wil dat ook, ik wil dat ook, ik wil dat ook. Dat je eigenlijk alles wil proeven en dat je denkt, ik kom te kort als ik moet kiezen. Dat is een denkfout, want jij komt echt niet te kort. Je bent op vakantie, je bent met mensen van wie je houdt, je eet fantastisch, je doet leuke dingen, je geniet. Je komt echt niet te kort. Eetkeuzes maken geeft je een veel beter gevoel in plaats van dat je alles eet wat op je pad komt. Nou, dat zijn wat mij betreft de dingen.

Even kijken. Nog een paar vragen. Hoe luister je naar deze? Ja, de regulieren zijn via Spotify. Deze kun je helaas, dat het ligt aan Spotify, nog niet via Spotify luisteren. Wel bijvoorbeeld via Apple Podcast. En als je meedoet, krijg je een mail met iets van vijf podcast apps waarbij je het kan luisteren. Er wordt uitgelegd hoe je dat doet. Je kunt het sowieso ook via mijn website gewoon luisteren. Dus dat is daar voor de mogelijkheid.

Kun je later beginnen. Je kunt beginnen wanneer je wil. Je houdt sowieso 150 dagen, zo'n half jaar ongeveer. Iets korter, maar toegang tot alle podcasts. Dus als je later op vakantie gaat, je kan wel nu beginnen. En gewoon later luisteren. En als je af en toe eens een keer een dag mist, wat iedereen wel eens zal gebeuren, maakt ook niet uit. Dan kan je het daarna gewoon inhalen natuurlijk. Ze blijven gewoon openstaan. Per dag komt er één vrij, zeg maar. Maar jij bepaalt wanneer je begint. Jij bepaalt wanneer je luistert. Jij bepaalt wanneer je inhaalt. Wat je ermee doet. Yes?

Even kijken. Nou, hartstikke goed. Waar kan ik de Bikini e-book vinden? Ook in de aanmeldingsmail. Nee, als je je aanmeldt, dan krijg je die op 14 juli beschikbaar gesteld. Dus iedereen die zich heeft aangemeld op 14 juli, krijgt dan toegang tot het e-book, de Bikini Challenge. En ja, dan kun je dan lekker lezen op vakantie.

Yes, nou, dit is het voor vanavond. Ik hoop dat jullie eraan hebben. En natuurlijk hoop ik helemaal dat je er een fantastische zomer van maakt. Nou, wellicht hoor je mij in ieder geval weer 14 juli. En ik zie je, nou, dan zie ik je misschien niet. Maar dan zie ik je wellicht na de vakantie weer. En nou, ik zou zeggen, geniet ervan.

Even kijken, is de regieformule met AI-coach wel onbeperkt beschikbaar na aanschappen? Ja, en die blijft ook beschikbaar. Yes, nou volgens mij heb ik alle vragen beantwoord. En dan gaan we lekker door. Ik zie jullie of spreek jullie heel graag de veertiende. Tot dan.