328 – Waarom je je soms irriteert aan je kids

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Kinderen op scherm irriteren tijdens vakantie0:00

Ja, dan zit je eindelijk op vakantie, zonnetje erbij, koekje op tafel of misschien gewoon een kop koffie. En je had bedacht, dit wordt quality time. Echt eindelijk even samen met elkaar erop uit. Maar wat doen je kinderen? Die hangen al uren op het scherm. En jij, je zit je op te vreten. Wanneer gaan we nou iets leuks doen? Waarom willen ze niks met mij? En voor je het weet zit je weer in die rol van politieagent. Mopperend, gefrustreerd, vermoeid. En het mooie, of misschien wel het irritante, is dat dat hele gedoe zegt vaak meer over jou dan over hen.

Nou, als jij dit herkent, blijf vooral luisteren. Want vandaag ga ik het hebben over irritaties die eigenlijk boodschappen voor je zijn. En hoe jij zonder mopperend te hoeven leuren, toch dat contact of die verbinding krijgt waar je je naar verlangt.

Je wilt dingen anders in je leven. Afvallen, tijd voor jezelf, energie, je meer uitspreken, plezier maken. Maar je doet niets of je zet niet echt door. Veranderen vraagt om regie. En regie pakken kun je leren.

Introductie Mieke Kosters en de podcast1:06

Mijn naam is Mieke Kosters. Ik ben gedragscoach, schrijver, podcastmaker met meer dan 350.000 verkochte boeken. Deze podcast met al 1,3 miljoen downloads, effectieve online trainingen en heel veel lezers van mijn inspiratiemail help ik vrouwen om succesvol te veranderen wat ze anders willen. Ook in de vakantie. Want deze zomer deel ik vier weken lang elke dag een podcast.

Begin je dag met een dosis regie en geniet meer dan ooit op vakantie. Omdat je weet wat jij wilt. Omdat je niet alleen rekening houdt met anderen, maar ook met jezelf. Omdat je lekker eet zonder aankomen. Door iedere dag goed te beginnen met even zo'n moment voor jezelf, houd je die focus op je doelen, en herinner je jezelf er steeds weer aan wie jij wilt zijn deze vakantie. Licht, tevreden, in contact, met humor en plezier.

Meld je dus snel aan. De eerste podcast deel ik op 14 juli. Je kan ze luisteren wanneer jij wilt natuurlijk. Maar als je je aanmeldt voor 14 juli, krijg je als bonus ook nog de Bikini's Challenge, mijn boek als e-boek. Dus wacht niet te lang. Laten we samen gaan voor een fantastische, lichte, regievolle zomer. Wat je niet verandert, kies je.

Vriendin ergert zich aan schermverslaving kinderen2:12

Nou, een vriendin vertelde mij over haar vakantie. En die zei, oh, ik heb me zo geïrriteerd aan die schermverslaving van die kinderen. Ze zegt, dat vind ik thuis al moeilijk. Daar heb ik altijd al problemen mee. En laat staan op vakantie. En ze vertelde dat haar partner er ook last van had. En dat ze allebei niet zo goed weten hoe ze ermee om moet gaan of wat werkt. En dat ze dan ook nog eens een keer gedoe samen krijgen.

En ik moest erover nadenken toen ik naar huis liep van het bezoek naar haar. En toen dacht ik, tja, is het nou eigenlijk zo moeilijk? Want ik denk dat je vaak best wel weet wat werkt, maar je doet het niet altijd.

Irritatie is informatie volgens Byron Katie2:45

Kijk, de kern is wat mij betreft dat irritatie ook informatie is. En Byron Katie heeft hier een boek over geschreven, The Work. En dat heeft mij ooit eens heel veel inzicht gebracht. En ik altijd, als ik hier last van heb, dan sta ik hier bij stil. Want wat zegt zij? Wat jou het meest irriteert aan een ander, is vaak iets wat je zelf een beetje meer nodig hebt in je leven. Wat je wel een beetje meer kan gebruiken.

Dus, een voorbeeld, die kinderen die op dat scherm hangen, doen natuurlijk lekker wat ze zelf willen. En als je daar super geïrriteerd over bent, dan is dat waarschijnlijk iets wat je zelf ook wel zou willen. Meer doen wat je echt leuk vindt, meer jezelf ruimte geven. Irritaties zijn vaak seintjes, signalen van een eigen behoefte.

Nou, in dit specifieke voorbeeld op vakantie van kinderen kan je natuurlijk jezelf de vraag stellen. Wat wil ik dan eigenlijk? Wat wil ik dan eigenlijk van hen, van mijn kinderen op vakantie? Of misschien van je partner erbij? Als je dat nou eens heel concreet bedenkt. Wat is je intentie voor de vakantie? Hoe zie je dat precies voor je?

Vooraf communiceren in plaats van achteraf mopperen4:25

Kijk, als dat is dat je elke dag graag samen iets doet, dan moet je dat niet pas communiceren als het je ergert. Want dan is het negen van de tien keer veroordelend, verwijtend. En dat leidt alleen maar tot meer afstand, weerstand van je kinderen. Oftewel, dat leidt alleen maar tot precies het tegenovergestelde wat je wilt bereiken. Dan kom je in een soort machtstrijd en dan ga je eigenlijk nog steeds meer moeite krijgen om met elkaar in contact te blijven.

Dus als jij weet wat jij wilt van je kinderen, van je partner, van de andere mensen met wie je op vakantie bent, dan is het zaak dat vooraf kenbaar te maken. Nou, bijvoorbeeld dat je afspreekt, nou we gaan sowieso bij het eten geen schermen. Of je zegt, ik zou heel graag, elke dag wil ik heel graag één ding samen doen. Hoeft niet de hele dag, maar gewoon een spelletje of een wandeling of een goed gesprek. Maar dat vind ik belangrijk, dat we dat elke dag doen. Ik kan ook zeggen, ik vind het ontzettend belangrijk of het zou mijn vakantie echt heel leuk maken om twee keer in de week een uitje met z'n allen te doen. Dat wil ik heel graag.

Met vervolgens natuurlijk ook de vraag aan hen. Wat vind jij belangrijk deze vakanties? Wat willen jullie graag doen? Het gaat natuurlijk niet alleen om jou, het gaat wel ook om jou. Het gaat ook niet alleen om die ander. Dus op het moment dat jij duidelijker bent over jouw behoeftes, heeft de ander ook meer ruimte om daar duidelijk over te zijn en daar keuzes in te maken. En samen tot afspraken te komen.

Regie pakken betekent afspraken maken. Dus niet stiekem turven of ze het wel zelf verzinnen, of ze jou wel aanvoelen, of ze wel rekening houden met je. Maar het zelf aangeven.

Drie manieren om irritatie te uiten6:03

Even kijken, in de podcast over eten ging dat over zakelijke energie en persoonlijke energie. Die heeft hier ook heel veel mee te maken. Kijk, als je merkt dat je toch een beetje arme ik-gedachten krijgt. Niemand zorgt voor mij, niemand wil wat met me doen. Of, dan zit je in die persoonlijke energie.

Maar het kan zich ook op andere manieren uiten. Het kan zich ook uiten in blamen. Dus juist de schuld bij hen leggen. Mijn kinderen zijn lui. Mijn kinderen zijn verslaafd. Of asociaal.

Het kan ook zijn, een derde uitingsvorm is dat je het helemaal goed gaat praten, waardoor je het eigenlijk wegwerkt, waardoor je nog steeds niet stilstaat bij jouw gevoel, bij jouw behoeftes, maar je praat in ieder geval van iedereen alles goed. Het is mijn fase, laat maar, het komt wel goed, maar toch blijft die teleurstelling en die wil je niet voelen, daarom praat je het ook goed. Maar welke van de drie, arme ik, meer blamen of juist dat hele goedpraatje ook kiest,

Kwetsbaarheid essentieel bij regie pakken7:11

Daaronder zit een gevoel wat je wellicht niet aangaat. Of waar je niet echt bij komt. Waar je niet echt bij stilstaat. En dat is wel belangrijk. Want regie pakken in relaties, overigens ook in de liefde, maar ook dus naar een relatie met je kinderen. Bij regie pakken is kwetsbaarheid heel belangrijk, is essentieel. Zeggen wat jouw behoefte is. Zeggen wat jij belangrijk vindt. Gewoon zacht. Dus niet verwijtend, niet veroordelend, maar vanuit jezelf. Vanuit wat jij wilt. Want dat is belangrijk. Jouw behoeften zijn belangrijk. En jij bent degene die daar vooruit moet komen. Dat zal niemand anders doen. Wat daar ook goed is om bij stil te staan.

Stel dat je dat doet. Dus je zegt, ik vind het wel heel erg belangrijk om elke dag één ding samen te doen. Dat lijkt me heel erg leuk. Dat vind ik heel belangrijk aan de vakantie. Dan hoef je niet te eisen of te verwachten zelfs dat zij daar zin in hebben. Maar je kunt vragen of ze dat voor jou willen doen. En dat is prima. Jij doet ook dingen voor hen.

Dus als je van tevoren dan ook nog eist of eigenlijk wil dat zij dat net zo enthousiast zijn over als jij. Dan neem je eigenlijk geen verantwoordelijkheid. Dan zeg je niet dit vind ik belangrijk en ik vind het belangrijk dat jullie daaraan meedoen. Maar dan zeg je ik vind dit belangrijk en jullie moeten dat ook belangrijk vinden. Want anders is het niet goed genoeg. Dan zit je weer eigenlijk in dat verwijt en dan krijg je veel meer verwijdering.

Dus wees daar gewoon heel helder in. Pak verantwoordelijkheid voor je eigen behoeftes. Dat jij het wil is genoeg reden. Zij hoeven het niet goed te vinden of te willen, maar ze kunnen het wel doen. Net zoals, dat hoort in relaties toch, dat je rekening houdt met een ander. Dat je ook wat voor de ander doet. Zij mogen ook wat voor jou doen.

De wereld als spiegel volgens Byron Katie8:47

Maar goed, even terug naar Byron Katie met The Work, zo heet haar boek. Haar uitgangspunt is dat de wereld eigenlijk je spiegel is. En dat juist dus irritatie, frustratie, afwijzing, eigenlijk allemaal een soort aanwijzingen zijn dat er iets in jezelf geraakt wordt. En daar kun je wat mee. Dus, als jij daar last van hebt, vraag het jezelf af. Wat irriteert me? En waar doe ik dat zelf? Ofwel, waar verlang ik eigenlijk meer naar dat gedrag? Wat wil ik daar meer van? En wat kan ik daarmee?

Dus, merk jij dat je steeds moppert? Dat je toch geïrriteerd bent? Zit ze weer op die schermen? Stel jezelf dan die vraag, waarom raakt mij dit? Wat wil ik eigenlijk?

Kijk, verantwoordelijkheid nemen begint natuurlijk bij erkennen, dit zegt iets over mij. Deze irritatie, dat is een boodschap.

Stel jezelf de juiste vraag bij irritatie9:52

Dus vraag niet, waarom doen zij dit? Maar, wat kan ik doen om dit anders te laten lopen? Of, wat kan ik kiezen om hier ook meer van te ervaren?

Dus, wat ik zei, weet wat jij wil. Ga voelen, laat die gevoelens toe. Ook als je teleurgesteld bent, dat is ook een signaal dat je iets belangrijk vindt. En uit dat, sta daarvoor. Wat vind jij belangrijk? Geef het aan, op een zachte manier, zonder verwijt, op een rustig moment. Niet op een moment dat je je al irriteert.

En verwacht niet dat anderen allemaal te staan applaudisseren voor jouw ideeën. Dat hoeft niet. Dus verwacht niet dat ze staan te springen om jouw plannen. Maar vraag ze om mee te doen omdat jij dat zo belangrijk vindt. Omdat jij dat waardevol vindt. Niet omdat zij het meteen leuk hoeven te vinden.

Nou, het kan natuurlijk ook voorkomen dat ze dan nee zeggen. Dat hoort erbij. Bij je behoeftes uiten hoort ook dat je nee kan horen. Maar dan kun je het alsnog zelf leuk maken. Want je weet wel wat jij belangrijk vindt. Hoe kan je dan zo dichtbij mogelijk komen? Nou, en altijd nee.

Begin met communiceren, niet met corrigeren10:56

Dan kun je daar weer een gesprek over voeren. Hoe je wilt dat je met elkaar omgaat. Maar dat is iets heel anders dan verwijtend. Dus irritaties, een signaal en ga dan niet in de aanval. Leg jouw behoefte niet als verwijt bij de ander. Maar maak er een ik-boodschap van. Geef aan wat jij wil. Wees helder over wat jij belangrijk vindt en wees kwetsbaar in je behoeftes. Dat werkt 100% beter dan controle. Als jij dat wil, deze vakantie, of welke situatie natuurlijk dan ook, begin dan niet met corrigeren, maar met communiceren.

En wil je daar hulp bij deze vakantie, meld je dan snel aan voor de zomerpodcast, want dan krijg je elke dag een dosis regie. En met de regiecoach uit de Regieformule Startbox heb je ook nog eens een keer 24 uur per dag coaching bij de hand, gewoon in je broekzak. Dus als je het even moeilijk vindt of je denkt hoe kan ik dit nou uiten zonder verwijten te zijn, vraag hulp. Je krijgt de beste adviezen.