330 – als iedereen chips neemt, moet jij dan ook?

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Gezelligheidseten tijdens de vakantiepodcast

In deze podcast, een extraatje tijdens mijn vakantie, wil ik het graag hebben over gezelligheidseten. Waarom je ja zegt, terwijl je nee bedoelt als je in een groep bent, als je met andere mensen bent, als er anderen om je heen eten. Hoe komt het dan dat jij toch sneller mee eet? Daarover wil ik het hebben in deze podcast, omdat ik denk dat dat in de zomer ontzettend vaak voorkomt. Dus luister snel!

Je wilt dingen anders in je leven. Afvallen, tijd voor jezelf, energie, je meer uitspreken, plezier maken. Maar je doet niets of je zet niet echt door. Veranderen vraagt om regie. En regie pakken kun je leren.

Introductie van Mieke Kosters en zomerpodcast

Mijn naam is Mieke Kosters. Ik ben gedragscodeschrijver, podcastmaker met meer dan 350.000 verkochte boeken. Door deze podcast, met al ongeveer 1,4 miljoen downloads, effectieve online trainingen en tienduizenden lezers van mijn inspiratiemail, help ik vrouwen om succesvol te veranderen wat ze anders willen.

Ook in de vakantie. Want deze vakantie is uniek. Dit is nieuw. Maar ik deel vier weken lang, elke dag, een podcast. Dus begin je dag met een dosis regie. En geniet meer dan ooit op vakantie. Omdat je weet wat je wil. Omdat je niet alleen rekening houdt met anderen, maar ook met jezelf. Omdat je lekker eet zonder aan te komen.

Door iedere dag goed te beginnen met zo'n podcast, met even een momentje voor jezelf, houd je focus op je doelen. En herinner je jezelf steeds aan wie jij wilt zijn deze vakantie. Licht, tevreden, in contact, met humor en plezier. Meld je snel aan.

Je luistert de podcast helemaal in je eigen tijd. Jij bepaalt dus wanneer je begint en je houdt zeker een half jaar toegang. Ik raad je wel aan om bij aflevering 1 te beginnen en dan verder te gaan, want er zit een opbouw in. Het is dé aanpak om stap voor stap te gaan voor een fantastische, regievolle, lichte zomer.

Je vindt de link om je aan te melden in shownotes hieronder of op MiekeKosters.nl. Wat je niet verandert, kies je.

De vraag: waarom eten we mee

Goed, de vraag van vandaag is dus, wat is gezelligheidseten eigenlijk en waarom doen we het? En natuurlijk vooral, hoe kun jij er op een andere manier mee omgaan zonder het gevoel te hebben dat je een saaie spelbreker bent? Want je wilt toch regie? En geloof me, de gezelligheid zit in jou, niet in de chipjes. Dus, ik neem je graag mee in deze podcast door 4 veel voorkomende valkuilen. En de vraag is natuurlijk, waar herken jij jezelf in?

Valkuil 1: gezelligheid is eten

Nou, de eerste is dat je de gedachte hebt, gezelligheid is eten. Ik ben zelf daarmee opgegroeid en dus is dit heel erg lang een gedachte geweest waar ik in geloofde. Waar ik ook naar handelde, omdat ik erin geloofde. En ja, dat kwam gewoon omdat dat bij ons zo was. Als het gezellig was, dan haalden we iets lekkers bij de koffie. Taartje, koekje, chocola, zo deden wij dat. En ja, dat zijn ook uitspraken die ik echt herken van vroeger. Oh gezellig, kom maar bij, nou dan gaan we lekker ergens koffie drinken met wat lekkers.

Heel veel mensen hebben dit, dus het is niet raar. Want het is ook een soort gastvrijheid en ja, je wilt laten zien dat mensen welkom zijn en dat je samen geniet. Maar het is natuurlijk geen feit. Het is een gedachte of een gewoonte die jij hebt overgenomen waar je ooit in bent gaan geloven. Maar het goede nieuws is, je kunt het ook weer loslaten.

En ik ontdekte dit toen ik voor het eerst bij slankere vriendinnen op bezoek kwam. En zeker toen ik op mezelf ging wonen. Ja, dan kwam ik wel ergens en dan was er een kopje thee of soms een wijntje of zo. Maar geen koekje bij de koffie of geen chipjes bij de wijn. En in het begin dacht ik werkelijk nog wel, wat ongezellig of wat karig zelfs. Maar de avonden waren er echt niet minder leuk om, niet minder gezellig. Dus ik heb fantastische avonden gehad.

En zo ontstond langzaam en zeker bij mij het besef van gezelligheid of welkom voelen. Of sfeer zit hem niet in de snackjes, maar in het contact. In het lachen, in de aandacht, in de mensen.

Dus, dat is de vraag, als jij dit enigszins herkent, gezelligheid is eten. Wat zouden voor jou andere manieren zijn om daar tegenaan te kijken? Andere gedachten die jou kunnen helpen. Dus, zoals ik al zei, niet eten, maar mensen maken het gezellig. Of je kunt niet lachen met een zak chips. Of gezelligheid zit hem niet in roze koeken.

Kijk, je hebt dat misschien ooit aan elkaar gekoppeld. Dus het is voor jou, als jij blijvend slank wilt zijn, als je wilt afvallen, is het tijd dit enigszins weer los te koppelen. En dat hoeft echt niet helemaal. Je kunt wel genieten, maar je hoeft ook niet over te eten. Want dat maakt het voor niemand leuker of gezelliger.

Valkuil 2: je past je aan de groep aan

Het tweede mechanisme wat vaak werkt als je in een groep bent, is dat je je aanpast aan wat anderen doen. Eten is besmettelijk, zullen we maar zeggen. Als jouw gezelschap veel eet, ga jij ook meer eten. En als je met slanke mensen bent, die rustig eten, dan eet jij vanzelf ook minder. Dit is echt onderzocht en ook bewezen. Dit is getest, er zijn experimenten geweest met acteurs, die dan heel veel gingen eten om te kijken wat andere mensen deden, en juist minder gingen eten. Je spiegelt je, mensen spiegelen zich aan het gedrag van anderen. En dat doe je vaak zonder dat je het doorhebt.

Kijk, niemand wil bekendstaan als die ene die zoveel meer eet, of juist als die ene die helemaal niks eet. Dus je past je een beetje aan. Uit gewoonte, sociale veiligheid. Dat zegt niks over je karakter hoor, maar dat zegt gewoon dat je menselijk bent. Dit zijn menselijke systemen.

Maar, als je dit eenmaal weet, zoals jij nu, dan kun je er alert op zijn. Dan kun je de komende tijd ook gewoon eens observeren. Kijk eens om je heen, als je in een groep bent, hoeveel iedereen ongeveer eet. En vraag jezelf natuurlijk af, wat wil ik eigenlijk echt nu? Wil ik mee eten, of kies ik voor wat ik echt wil? Nou, als je het lastig vindt om te onderscheiden, dan kan je natuurlijk...

Kijk, ze zeggen heel vaak, de beste manier om blijvend slank te zijn, is om je te omringen met slanke mensen. Of gelijkgestemden, zoals ik altijd in mijn community zeg. En dat klopt. Want als je je met mensen omringt die er hetzelfde over denken, die dezelfde doelen hebben, die op dezelfde manier bezig zijn met eten, dan is het makkelijker om het vol te houden. Nou, wellicht kun je daar ook nog iets mee. Als je dan toch een maatje zoekt, of een buddy zoekt, is dat dus gewoon ook slim om te doen. Omring je met mensen die jouw gewenste gedrag steunen. En dat kan natuurlijk ook in je directe omgeving zijn. Je kunt ook om hulp vragen, want dat helpt echt.

Valkuil 3: gevoelig voor voedselprikkels

Een derde mechanisme, wat er ook nog bijdraagt, is dat je gevoelig bent voor voedselprikkels. Geur bijvoorbeeld, kleur, presentatie. Kijk, als je eten ziet, dan voel je vaak die trekken opkomen. Heb je zin erin. En dat is logisch. En zeker in gezellige settings staat er vaak veel eten. Mooie hapjes op tafel, een barbecue, een buffet, baklucht uit het strandtentje 50 meter verderop. Het kan dan van alles zijn. En als jij een beetje een externe eter bent, dan reageer je niet op honger, maar dan reageer je op prikkels van buitenaf. En dat is dus dit, voedselprikkels. Dat is dan je trigger eigenlijk, eten zien. Je zintuigen worden getriggerd.

Maar ook dit is wel degelijk ook aangeleerd. En je kunt het ook weer afleren. Misschien kun je niet helemaal afleren dat je gevoelig bent voor die prikkels. Maar als je weet dat je gevoelig bent voor die prikkels, kun je wel strategieën ontwikkelen om te zorgen dat je die triggers niet zoveel meemaakt, minder meemaakt.

Oftewel, haal minder eten in huis. Of in ieder geval geen dingen die jij superlekker vindt. Op een feestje, ga niet naast de tafel met hapjes staan. Dat is direct effectief. Ben je uit eten en heb je genoeg gehad, leg je een servet op je bord. Dan eet je er niet meer van, dan ziet het er niet meer lekker uit. Dus maak het jezelf vooral makkelijker, niet moeilijker. Je hoeft niet alles te kunnen weerstaan. Zeker niet als je nog niet zo lang begonnen bent. Zorg gewoon dat je jezelf makkelijker maakt.

In de zomerpodcast geef ik ook de tip over zakelijker kiezen. Want dat werkt ook heel goed hierbij. Maar weet van jezelf of dit voor jou geldt. Of jij inderdaad gevoelig bent voor voedselprikkels. En zorg dat je een strategie ontwikkelt om het jezelf makkelijker te maken.

Valkuil 4: mee eten om niet op te vallen

Het laatste mechanisme waar ik het over wil hebben is dat je mee eet om niet op te vallen. Ach, doe normaal, wat ongezellig dat je niks neemt. Neem gewoon een stukje. Misschien vind je dat herkenbaar en dan voel je het toch een beetje bezwaard om nee te zeggen. Omdat je mensen niet wil teleurstellen. Of omdat je geen gedoe wilt. Of omdat je bang bent dat anderen je ongezellig vinden. Of omdat je niet wil opvallen.

Maar dit gaat echt over iets heel anders dan eten. Dit gaat over grenzen. Grenzen aangeven. En dat gaat weer over jezelf serieus nemen. Zelfrespect. En over kiezen voor jezelf ook als het ongemakkelijk voelt. Dat is het thema van de zomerpodcast.

Maar mijn belangrijkste boodschap hier is: als je kiest om mee te eten, doe dat dan bewust. En niet uit angst of machteloosheid, maar omdat je het echt wilt. En als je het niet wilt, heb dan ook de moed om nee te zeggen en je grenzen aan te geven.

Het is aan jou om te bepalen hoeveel calorieën je in je mond stopt. Daar heeft helemaal niemand wat mee te maken. Dat is echt iets van jou. Daar ben jij verantwoordelijk voor. En je bent niet verantwoordelijk voor het gevoel van die ander. Daar is die ander verantwoordelijk voor. Dus jij hoeft geen nee te zeggen omdat je bang bent dat je iemand teleurstelt.

Is dat vooral in je eigen hoofd vaak heel groot en in de praktijk is dat echt peanuts? Stelt dat echt helemaal niks voor? Ik ken niemand die er ooit een nacht van heeft wakker gelegen omdat ik nee heb gezegd tegen een stukje taart.

Als de ander het al even voelt, het is een volwassen persoon. Die kan daar prima mee dealen. Die kan prima dealen met even een klein ongemakje van: oh, waarom wil ze die taart niet? Maar meestal komt dat ongemak vooral voort omdat ze zelf moeite hebben