339 – Jus is 24 kilo afgevallen en genadeloos eerlijk tegen zichzelf. Laat je inspireren

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Moeders ervaring met het boek als aanleiding0:00

Ik behaalde al een tijdje van mijn eigen gewicht, maar mijn moeder die zei toen, en we hebben het eigenlijk niet zo vaak over gewicht, want het is zo'n gevoelig onderwerp. Ja, nu gaat het wel, maar dat was heel erg een gevoelig onderwerp. En toen zei mijn moeder toch ergens, en dat was wel passend, maar dat ze al een jaar op haar streefgewicht was. En toen dacht ik even na en toen dacht ik, ik ga toch eens vragen, oké, nou, vertel eens, hoe heb je dat gedaan dan? En toen zei ze, ja, nou ja, ik heb dit boek gelezen. Wil je het hebben? Dus toen kreeg ik van haar jouw boek.

Welke? De laatste? Zesvolle afvallers heet je?

Ja, dat boek. En toen ben ik dat gaan lezen. En dus toen ik dat boek uit had, toen ben ik uiteindelijk jouw trainingen gaan doen. Ja, want mijn moeder is ook iemand die er leven lang al afvalt en aankomt. Maar nu is ze dus inmiddels al bijna twee jaar op hetzelfde gewicht.

De stem die je hoorde, dat is de stem van Jus. En Jus doet deze podcast samen met mij. Zij is inmiddels ook al 24 kilo afgevallen. En ze vertelt daar heel inspirerend over. Dus ik zou zeggen, luister snel.

Ha, ik ben Mieke Kosters, schrijver van acht bestsellers met ruim 350.000 verkochte exemplaren, host van een podcast met meer dan 1,3 miljoen downloads en trainer van tienduizenden vrouwen. Ik help vrouwen hun voornemens waar te maken, ook zonder zin. Niet door nog harder te gaan werken, maar door slimmer te kiezen en patronen te doorbreken. Oftewel, met regie leven zoals jij wilt. Ik zeg, doen.

In deze podcast zit ik samen met Jus. Jus, welkom. Wat ontzettend leuk dat je samen met mij een podcast op wil nemen. Kun je misschien even iets over jezelf vertellen? Wie ben je? Wat is je thuissituatie? Wat voor werk doe je? Met andere woorden, wie is Jus?

Wie is Jus: 44 jaar, lesgeeft op de PABO2:06

Ik ben Jus en ik ben 44 jaar. Ik woon met mijn man en drie kinderen samen. En die zijn drie, zeven en negen. Ik geef les op de PABO.

Op de PABO, oh wat leuk. Nou wat goed. Ik heb jou gevraagd om mee te werken. Maar ja, dat komt vooral omdat je natuurlijk al, ik zie je al langer in trainingen die je hebt gedaan. In de coachjuren die we samen hebben. Je hebt heel veel veranderd, heel veel bereikt. Kun je daar iets over vertellen?

Ja, jawel. Ik ben eigenlijk nu tien maanden bezig met jouw programma en wel in eerste instantie alleen met het boek. Maar in februari heb ik me ook aangemeld voor trainingen en zit ik ook elke week bij jou in het coachuur en volg ik regelmatig masterclass van jou. Dat helpt me ontzettend om heel veel dingen te leren die veel invloed hebben op mijn gewicht en mijn eetgedrag. En eigenlijk ook nog wel op andere dingen waar gedrag een rol speelt. Ja, ik ben heel erg blij dat ik die stap genomen heb.

Ja, wat leuk. En je bent inmiddels, weet ik, 24 kilo volgens mij?

Ja, 26 alweer.

Oh, wauw, wat goed. Gefeliciteerd. Dus 26 kilo afgevallen, dat is echt heel veel. In tien maanden tijd heb je dat gedaan, klopt dat?

Ja, in tien maanden tijd. Ik ben in november begonnen, dus dat is tien maanden.

Nou, wat leuk. En daar willen we het natuurlijk graag over hebben. Want de meeste mensen die bij mij komen, die hebben vaak overgewicht. Die willen graag afvallen, maar zijn diëten wel zat. En terwijl ze meedoen, komen ze er eigenlijk achter dat eigenlijk eten, zoals ik altijd zeg, het is een soort ijsberg. Boven het wateroppervlak zie je wat iemand eet en beweegt. En onder het wateroppervlak gebeurt heel veel in waarom je die keuzes maakt en waarom je het niet aanpakt. Of wat er allemaal onder dat eetgedrag zit.

Eetgeschiedenis: eerste dieet op elfjarige leeftijd4:14

Maar laten we even boven het wateroppervlak beginnen, aan de bovenkant van die ijsberg. Hoe zag jouw eetgedrag eruit? Wat deed je dan vroeger en wat heb je daarin veranderd? Hoe doe je dat nu?

Ik heb best wel een verleden met aankomen en afvallen eigenlijk. Volgens mij deed ik mijn eerste dieet toen ik een jaar of elf was. Toen ging ik met mijn buurvrouw meedoen met de Weight Watchers. Ik mocht zelf nog niet in de Weight Watchers, maar mijn buurvrouw deed dat wel. En dan kreeg ik van haar boekjes. En als ik foto's terugzie van toen, toen was ik ook wel iets voller. Dus het had ook wel een reden op dat moment. Maar echt super dik was ik niet hoor. Maar gewoon net iets voller. Maar sindsdien heb ik veel gewichten gehad. Ook wel op een gegeven moment te mager geweest. Dus die kant ook.

Oh, echt?

Gek genoeg. Eigenlijk elf jaar geleden of zo. Als ik de foto's van toen zag, denk ik nu van ja, maar toen was ik echt te mager. Toen schoot ik weer een beetje door. Was ook niet een hele gelukkige periode. Dus beide kanten van het spectrum ken ik. Inmiddels was het zover, dus een jaar geleden, tien maanden geleden, dat ik alweer een tijdje echt teveel overgewicht had. Ja, dat ook wel zat was, maar ook op zoek was naar... ja, ik wil niet een dieet, want nou ja, dat werkt niet of zo.

En kun je mij vertellen hoe je dat overgewicht gekregen had? Wanneer at je teveel of hoe ziet dat er bij jou uit, zoveel eten?

Snoepen deed ik niet zo heel veel, al gaat het wel makkelijk dan... als er een traktatie voorbij kwam of zo, dan deed ik altijd wel mee of zo.

Patroon: bij elke maaltijd iets te veel eten5:54

Maar het is niet zo dat ik zakken chips weg at op de bank. Ik at wel eigenlijk bij elke maaltijd iets te veel. Ik kan gewoon heel goed een tweede bord opscheppen, omdat ik dan denk dat ik nog honger heb. Of een cracker te veel eten, bijt op bijt. En ook bij bijvoorbeeld uit eten gaan of een buffet of dat soort dingen, kon ik heel erg denken van ja, maar ik ben nou toch uit eten. En daardoor toch gewoon weer te veel eten. En als je dat elke keer doet, dan word je langzaam dikker en dikker. En zeg maar, elk kind dat ik kreeg, was ik ook weer wat dikker geworden.

Ja, herken maar. Dus je bent niet per se, zeg jij, een enorme alleen-eter. Maar je eet eigenlijk meer, klopt dat? Meer in gezelschap, gezelligheid, als het er is bij het avondeten, dat soort dingen.

Meestal wel, al heb ik mezelf in dit traject ook wel weer een paar keer betrapt. Dat was wel in het begin van het traject, maar toen betrapte ik mezelf een paar keer op dat ik stiekem at.

Oh ja.

Ontdekking van stiekem eten tijdens het traject7:02

Echt dacht, waarom ben ik nou stiekem aan het eten? Wie hou je voor de gek? Ja, precies. En dat ik ook dacht van, hé, nu zie ik het. Want eerder had ik dat misschien helemaal niet door. Dan deed ik het, maar dan was ik me daar helemaal niet zo bewust van. En juist door jouw programma werd ik me bewust van dat ik dat soort dingen deed. En dat ik mezelf daar natuurlijk enorm mee voor de gek hou.

Ja, precies. En hoe zag dat eruit, dat stiekem eten?

Bijvoorbeeld, wat ik nu echt heel standaard doe, is ik eet mijn avondeten van een kleiner bord. Want ik moet gewoon iets minder avondeten als ik wil afvallen. Dat is nou eenmaal de werkelijkheid. En een kleiner bord helpt daarbij om een portie wat kleiner te houden. En in het begin pakte ik dan wel eens, als mijn man niet thuis was, pakte ik wel een groot bord. En niet dat mijn man mij aan het controleren is of zo, helemaal niet. Maar gewoon voor mijn eigen idee was het dan, oh, mijn man is niet thuis, nou dan pak ik nu een groot bord. En toen dacht ik, wie houd ik nou voor de gek?

Ja, precies, ja.

Ja, en dat doe ik nu echt niet meer.

Nee, nu blijf je altijd met je eigen kleine bordje.

Ja.

Dus eigenlijk zeg je, bij het avondeten, lunch, ontbijt, zeg je, bij alle maaltijden at je eigenlijk wat te veel en bij bijzondere situaties. Dus zijn dat je belangrijkste patronen, zou ik maar zeggen, als het echt gaat om eten?

Eten koppelen aan verdienen en aan gezelligheid8:06

Het is wel zo dat ik bijvoorbeeld ook wel eens eten koppelde aan het gevoel dat ik iets verdiende en dat dan met eten beantwoordde. Nou, daar denk ik dan nu over na van, goh, kan ik niet iets anders doen als ik vind dat ik iets verdien. En waar ik eten ook heel erg aan koppel is aan gezelligheid. En dat is natuurlijk nog steeds wel zo, want ik denk dat je dat niet los kan koppelen. Het is nou eenmaal gezellig om uit eten te gaan, maar dat hoeft niet per se met teveel eten te zijn.

Nee, precies. Dus een beetje dat ontkoppelen en meer aandacht voor wat er dan nog meer gezellig is, je gesprekspartner, de ambiance van het restaurant en daar gewoon meer aandacht voor hebben en het eten wat je wel kiest, dat je daarvan probeert te genieten in plaats van de hoeveelheid eten die dan belangrijk moet zijn.

Die is eigenlijk helemaal niet zo belangrijk uiteindelijk. Of in ieder geval, dat kan ik nu wel meer loslaten ook.

Ja, oké, mooi. Dus je hebt daarin best wel wat concrete dingen eigenlijk genoemd, die je veranderd hebt in je eetpatroon, namelijk een kleiner bordje eten.

Ja.

Dus bij uit eten gaan heel bewust kiezen wat wel.

Een eigen basis eetpatroon ontwikkelen9:50

Zeg maar, eet je dan ook anders bijvoorbeeld bij uit eten gaan? Hoe gaat dat? Bereid je je daarop voor? Of kies je andere dingen? Of dat juist niet, maar geniet je veel bewuster? Of hoe precies ziet dat eruit?

Nou, als ik buiten de deur ga lunchen bijvoorbeeld, dan neem ik nu altijd een salade. En soms heb ik wel de neiging om iets anders te nemen, omdat ik dan op dat moment denk dat ik dat lekkerder vind. Maar als ik toch kies voor die salade, wat ik nu eigenlijk altijd doe, dan merk ik ook dat die salades, die zijn ook hartstikke lekker in een restaurant. Want die maken ze ook heel lekker. En dat is toch net wat minder calorieën. En dat is dan wel meer calorieën dan als ik thuis zou lunchen. Maar dat kan mijn basis-eetpatroon aan, zeg maar. Ik heb wel ruimte in mijn basis-eetpatroon om één keer in de week buiten de deur te eten als dat zo uitkomt. Want ik eet niet elke week buiten de deur, maar dat kan terwijl ik op dit afval.

Oké, en nou mooi dat je de term basis-eetpatroon er al in je gooit. Want dat heb je dus ook aangepakt. Je hebt echt een basis eetpatroon gemaakt.

Ja, zeker. Zeker.

En dat vind ik ook heel erg sterk aan jouw programma. Dat je echt een eigen basis eetpatroon maakt.

Dus dat ik een basis eetpatroon heb wat echt bij mij past. Dingen die ik handig vind. Of die passen bij mijn gezinsleven die ik lekker vind. Ik vind het bijvoorbeeld echt handig om 's avonds gewoon met de pot mee te eten. Wij koken niet heel erg mager. Ja, de ene maaltijd is magerder dan de ander. Maar ik vind het makkelijker om dan 's avonds mijn portiegoten aan te passen. In plaats van om heel mager te gaan koken. Om hongergevoelens te stillen, zeg maar. Eet ik dan gewoon wat meer groente tussendoor. Of een keer een bakje yoghurt extra. Dus daar kom ik dan wel uit. Maar anders koken 's avonds, dat was voor mij niet een optie of een te grote opgave. Dat wilde ik niet.

Maar dat kan dus allemaal met hoe jij het aanpakt, zeg maar, met jouw aanpak. En dat vind ik heel fijn.

En nu ik eenmaal zo'n basis-eetprogramma heb, dat kost even tijd om dat te ontwikkelen. Omdat je een beetje moet zoeken van, hé, wat past bij mij en waar val ik van af? Maar nu ik dat eenmaal heb, geeft het ook heel veel rust, omdat ik daar gewoon op kan terugvallen. Ik weet het uit mijn hoofd ook. En er zitten best wel een paar opties in. Het is niet altijd dezelfde lunch. Ik heb wel drie of vier opties. Maar ik weet gewoon, als ik dat doe, dan val ik in principe af.

Dus wat ik wel leuk vind wat je zegt, is dat je basis-eetpatroon je ook rust geeft.

Ja, zeker. Ja, dan hoef ik er nu ook even niet zo over na te denken. En het is voor mij eigenlijk best wel makkelijk om me daaraan te houden.

En hoe komt dat, denk je?

Ja, ik hoef er niet meer over na te denken nu. Nu ik het eenmaal heb. En ja, dus de moeilijke momenten zitten niet in de normale dagen nu. Dan weet ik gewoon wat ik doe. De moeilijke momenten zitten vooral in uitzonderingen. En inderdaad feestjes of etentjes. Dat vind ik nog wel moeilijk. En soms nog wel ook het avondeten. Want dat kleine bordje. Daar heb ik soms best wel een idee bij van, als ik het net op heb, denk ik best wel van, oh, dat was weinig.

Ja, dat snap ik.

Ja, precies. Maar als ik dan tien minuten wacht, dan is dat gevoel ook wel weer weg eigenlijk. Dan is het toch wel genoeg, want een uur later heb ik nooit meer honger.

Herkenbaar, ja. En die tien minuten wachten, dat doe je dus. Dat spreek je heel bewust met jezelf af.

Ja, en het helpt ook dat ik weet dat het maar tien minuten zijn. Dus dat kan ik ook tegen mezelf zeggen. Over tien minuten ben je dit gevoel weer kwijt. Ik neem eigenlijk altijd nog een glas water bijvoorbeeld. Om dat nog even door te komen. En ik weet het gewoon nu. Dit is even een moeilijk moment. Maar het komt wel goed.

Dat kan je ook aan of zo. Je kan dit moment verdragen.

Ja, precies. Dat is het vaak. Je kan dit best verdragen. Ik kan dit ongemak je even best verdragen.

Mooi, wat goed. En je bent dus ook echt al heel veel afgevallen. Dus dat gaat ook wel echt heel goed. Als je nou kijkt, zeg maar, dit gaat allemaal over hoe je eet en wat je eet. En als je nou een laagje dieper kijkt, zijn patronen achter het eten. Weet je wat daarin jouw belangrijkste patronen zijn? En heb je daar wat in gedaan of in veranderd?

Genadeloos eerlijk zijn: smoesjes herkennen14:48

Nou, wat voor mij heel belangrijk is geweest, is dat jij zegt dat je genadeloos eerlijk tegen jezelf moet zijn. Daarmee ben ik ook wel op het spoor gekomen van de smoesjes die ik tegen mezelf vertel. Ik dacht ook wel, en misschien is dat ook wel zo, maar dat doet er eigenlijk niet toe, dat ik snel aankom, zeg maar. Dus dat ik in mijn genen zit, dat ik zwaar ben. Ja, of dat nou zo is of niet, dat doet er eigenlijk niet zo heel veel toe. Daar heb ik het mee te doen. Dus dat is gewoon een smoesje.

En ook als ik eten verdien, of als ik moe ben, of als het een feestje is of een bijzondere gelegenheid, dan kan ik nu veel meer dat tackelen met: ja, dat kan je jezelf wel vertellen, maar wat wil je? Wil je afvallen? Ja, dan moet je niet nu eten. Wat voor reden je ook kan verzinnen, wat voor argument je ook kan verzinnen in je hoofd, daar moet je dan niet aan toegeven als je wil afvallen. Dus die eerlijkheid naar mezelf toe, die is heel erg belangrijk geworden.

Daarbij dat je soms moeilijke dingen best kan verdragen. Dus dat iets moeilijk is, is ook geen reden om het niet te doen. En als je geen zin hebt om te wandelen, bijvoorbeeld, ik wandel elke dag. Als ik daar geen zin in heb, dan zeg ik nu tegen mezelf: ja, dat maakt niet uit of je er zin in hebt, je gaat dat gewoon doen. Ik denk dat ik dat eerder veel belangrijker maakte, of ik er zin in had en of ik het moeilijk had. Dat maakte ik veel belangrijker dan nu. Nu kan ik tegen mezelf zeggen, ja, dat maakt niet uit, ga het gewoon doen.

Oh, leuk. Maar eigenlijk wat je zegt is, of tenminste, dat is ook de theorie, hè? Als je je acties laat leiden door wat je op het moment zelf voelt, dan doe je 9 van de 10 keer niet wat goed is voor je, maar waar je zin in hebt. Dan, je voelt dat je geen zin hebt om naar buiten te gaan. Ja, je voelt dat je moe bent. Je voelt, en als je iedere keer je gedrag daardoor laat leiden, ja, dan kom je eigenlijk meestal nergens. Althans niet bij de doelen die je het liefst wil, in dit geval. Dus dat klopt echt. Dus dan gaat het echt om het verhaal in jezelf. Het verhaal wat jij tegen jezelf vertelt, herkennen. Dat is eigenlijk wat jij volgens mij nu heel mooi schetst in een aantal voorbeelden. Herken het verhaal wat je jezelf vertelt en trap er niet meer gelijk in. Neem het niet zo serieus, maak het niet zo groot. Maar bedenk gewoon, oh, daar heb je het weer, dat verhaal. Maar dit wil ik en dit is mijn systeem. Dit ga ik doen.

Ja. Mooi.

Ja, en het helpt mij ook heel erg om 's ochtends en 's avonds heb ik eigenlijk allebei een momentje om even stil te staan bij, nou, 's ochtends bij wat gaat deze dag brengen? Welke moeilijkheden zitten er misschien in deze dag? Of welke dingen wil ik eruit halen? Dus ja, wil ik nog iets doen deze dag, wat ik in ieder geval wil doen om een succesdag te maken. Dus echt even dat momentje stilstaan bij de dag aan het begin van de dag.

En aan het eind van de dag om te kijken wat heb ik gedaan daarvan, wat ik van plan was. Is dat gelukt? En waarom is het niet gelukt als het niet gelukt is? En waar ik nu ook veel aandacht aan besteed is om ook echt te kijken van, wat ging er nou echt goed? Want dat vind ik wel eens moeilijk. Ik ben nogal kritisch op mezelf. Dus aan het eind van de dag probeer ik nu ook heel bewust te kijken. Nou, wat ging er goed? Wat waren de successen van vandaag? En daardoor wordt mijn kijk, mijn bril veel positiever. En word ik eigenlijk ook veel vrolijker. Dus dat werkt heel goed voor mij.

Trots op gegroeid vertrouwen, ondanks een dip18:43

Wat goed, wat mooi. Hé, en waar ben je nou het meeste trots op als je terugkijkt naar deze tien maanden? Dat ik er zoveel vertrouwen in heb gekregen. Daar ben ik eigenlijk misschien wat meest trots op. Want ik weet nog dat ik in een coachuur een aantal maanden geleden een keer tegen jou zei. Ja, ik denk dat dit misschien wel een aanpak is die dan voor de rest van mijn leven misschien wel werkt. Jij bent heel goed in mijn corrigeren op taal. Want ik moet erop letten welke taal ik gebruik en ook naar mezelf toe. En nu zou ik dat niet meer zo zeggen, want ik heb er echt vertrouwen in dat dit een manier is die mijn leven lang werkt. En wat ik daar wel bij moet zeggen, is dat dat niet betekent dat het mijn leven lang makkelijk zal zijn. Maar moeilijk kan ik ook aan.

Wat mooi. Dit is zo waar ik in geloof. Ja, en ik geloof er nu ook in. En een paar maanden geleden dus had ik het idee dat het misschien wel zo was. Maar nu geloof ik er echt in. En daar ben ik misschien wel het meest trots op, op dat vertrouwen wat ik heb gekregen. Want ik heb ook echt wel op een gegeven moment een beetje een dipje daarin gehad in het vertrouwen. Want het afval is eigenlijk al die tien maanden best goed gegaan. Ik ben wel eens een week aangekomen, maar niet... Ja, dan was het de week daarna er wel weer af. Dus dat ging eigenlijk best wel goed. Maar ik heb echt een moment gehad toen ik 18 kilo afgevallen was, wat best wel veel is eigenlijk op tal, dat ik echt zoiets had van, ja, maar ik zie het zelf helemaal niet. Er zijn wel mensen die er opmerkingen over maken, maar zelf zie ik het eigenlijk niet. Ik zie nog steeds een dikke vrouw in de spiegel.

En toen heb jij me geholpen juist door te zeggen van, nou, probeer nou te focussen op die successen. Probeer jezelf complimenten te geven. Wees je eigen beste vriendin in je hoofd met je gedachten. Wees iets minder kritisch om wel te gaan zien wat er allemaal veranderd was. En niet alleen in gewicht, maar ook in de gewoontes die ik heb aangepakt en in de vaardigheden die ik heb opgedaan. En daardoor kreeg ik meer vertrouwen en een paar kilo later zag ik opeens ook dat ik was afgevallen. Ja, dat is echt een omslag geweest. Dus dat was eigenlijk helemaal niet zo heel veel meer gewicht. Maar toch zag ik het opeens wel zelf.

Ja, dat was waarschijnlijk ook een andere mind. Een andere manier van kijken naar jezelf die je opeens wel lukte. Ja. En terecht, want laten we eerlijk zijn. Je vertrouwen groeit als je dingen doet. En dat heb je gedaan. Je gaat het allemaal aan. Je pakt het allemaal aan. Weet je, ik weet ook inderdaad, bij de coachjuren geef je ook steeds aan wat je moeilijk vindt. Ga je daar weer in verder? Dus je pakt het, je doet het ook echt allemaal. Je bent ook echt genadeloos eerlijk, weet je. Je duikt niet meer, maar je bent gewoon, je staat er en je zegt, ja, dit is het. Dit vind ik nu moeilijk, hier loop ik nu tegenaan, wat kan ik hier tegen doen?

Ja, en dat is natuurlijk dé manier om te leren, daar geloof ik heilig in. Ook al gaat het dan niet altijd goed of niet altijd makkelijk, dat maakt niet uit. Maar het aangaan is natuurlijk wel echt het allerbelangrijkst.

Ja, dus dan krijg je ook dat vertrouwen. Het is echt heel leuk om te horen en om te zien in de afgelopen tijd.

Ja, en soms dan is het best moeilijk hoor. Bijvoorbeeld, je had een keer een masterclass over growth mindset. En dan geef ik daar ook les in aan mijn studenten op de PABO over growth mindset en wat dat is. En dat ze dat bij mijn vak ook moeten hebben. Dus ik dacht, ja, die masterclass, moet ik daar nou heen? Want ik weet wel wat dat is. En toen dacht ik, ja nee, maar ik ga gewoon naar die masterclass. Ik ga gewoon altijd, ik ben hier nu mee bezig, kom op. En toen heb ik eigenlijk tijdens die masterclass over Growth Mindset heel veel geleerd over mijn eigen Growth Mindset. Niet de theorie van Growth Mindset, maar hoe dat dan bij mezelf zit. En achteraf gezien denk ik dan ook van, ja wat gek ook om naar een masterclass over Growth Mindset op die manier te kijken. Dat is helemaal geen growth mindset. Dat je alles al weet.

Ja, dat is echt een heel mooi voorbeeld. Ja, precies. Nou, wat leuk zeg. Maar die leergierigheid heb je natuurlijk wel. Die zie ik continu. Dus dat is daar een goed voorbeeld van. Van een growth mindset. Dat is mooi.

Wat het opleverde: zelfvertrouwen en tijdsbesteding23:01

Nou, ik zit weer lekkerder in mijn kleding. In nieuwe kleding trouwens, want mijn oude kleding kan ik niet meer aan. Trouwens, ik heb nog wel oude kleding achter uit een kast gevist. En die kan ik wel weer aan, sommige. Maar ik heb ook nieuwe kleding. Dus daar zit ik lekker erin.

Ik heb meer zelfvertrouwen gekregen. Niet alleen doordat er gewicht af is, maar ook gewoon door de training. Zeg maar, door wat ik allemaal geleerd heb. Door moeilijke dingen doen.

Ik kan beter tijd voor mezelf maken en plannen doordat ik bewuster ook in de dag sta. Maar ook doordat ik het beter kan aangeven bij mijn gezin bijvoorbeeld. De tijd die ik heb probeer ik, en dat lukt ook steeds beter, ook waardevoller te besteden. Dus ik probeer niet te veel te scrollen op social media. Maar ik probeer dingen te doen die ik echt belangrijk vind. En dat lukt ook steeds beter.

Oh, wat mooi.

Ja, ook op mijn werk ben ik bewuster van hoe ik mijn tijd indeel. Dus productiever in, ik wil dit nu eerst doen en bijvoorbeeld mijn mail doe ik later. Want anders verzand je soms zo in mailtjes beantwoorden en dan komt er weer een nieuwe mail binnen, dan ga je dat weer doen. En daar sta ik bewuster in en daardoor kan ik mijn tijd waardevoller besteden eigenlijk. En dat heeft me dit ook gebracht, omdat je gewoon echt gaat kijken naar wat wil ik en hoe ga ik dat bereiken en hoe kan ik gewoontes die niet werken aanpassen.

Nou, wat goed, Jus. Dat klinkt echt hartstikke leuk. Heel leuk om te horen.

Vervolgplan: laatste kilo's en nieuwe fase25:18

En wat is nu je vervolgplan, zeg maar? Want je bent bijna op gewicht, denk ik. Ja, ik ga nog vier kilo afvallen. Ja. En dan wil ik gelijk blijven. En dat wordt wel weer een nieuwe fase. Want dan wordt het wel zoeken naar of ik iets moet aanpassen. Bijvoorbeeld in mijn basis eetplan. In principe ben ik dat niet van plan. Maar wil ik kijken of ik iets meer ruimte kan pakken bij juist bijzondere momenten.

Want die vind je het moeilijkst nog steeds? Ja, dus dat ik iets vaker wel iets kan nemen op een borrel of op een feestje of dat soort dingen. Maar dat wordt wel eventjes weer zoeken naar het nieuwe normaal. En wat ben ik van plan om nog meer aandacht te besteden aan die waardevolle invulling van mijn tijd. Dus ik mag nog wel iets minder op mijn telefoon zitten af en toe, bijvoorbeeld. En echt stil te staan bij hoe wil ik mijn tijd indelen. En dat kan natuurlijk ook wel een keer zijn dat ik niks doe, maar dat ik dat dan doe omdat ik daarvoor kies.

Ja, precies. En dat je daar dan ook meer van kan genieten terwijl je niks doet en je je eigenlijk schuldig voelt omdat je allemaal andere dingen nog moet doen. Ja, precies. Dus eigenlijk zeg je, ik ga door met de vaardigheden, met de inzichten, maar ik ga ze ook toepassen op andere dingen of nog iets meer toepassen op andere dingen als ik eenmaal op gewicht ben. Zoals dus je eigen tijd indelen.

Ja, ik wandel wel elke dag, maar ik zou nog wel iets meer willen sporten of aanbeleving willen doen. Nou is het wel altijd zoeken naar de mogelijkheden die ik heb met een gezin met nog jonge kinderen, mijn jongste is drie. Maar ik moet erop passen dat ik dat niet als smoesje gebruik. Dus wel echt kijk, ja, maar welke mogelijkheden zijn er wel? Dus natuurlijk heeft dat gezin grenzen, want er moet nogal wat gedaan worden in een gezin waarin drie kinderen op sport zitten en op school en op de kinderopvang enzovoort. Maar er zijn ook wel mogelijkheden en die blijven zien en die pakken.

Wat leuk, heel goed. Ja, ik dacht bijvoorbeeld, ik kan niet naar yoga, want ik kan niet elke week op eenzelfde tijdstip naar yoga. En dat is ook zo, want dat kost vrij veel tijd. Dan moet je naar een yogales toe, en yoga vind ik heel leuk. Dan moet je naar een yogales toe, en dan moet je nog weer omkleden thuis komen. Dus dat kost vrij veel tijd, en dat lukt niet. In onze weekplanning lukt dat niet. En heel lang dacht ik, ja, dus ik kan niet naar yoga. En toen zei een van de dames uit mijn groepje, zei van ja, denk in mogelijkheden. En toen dacht ik, ja, ik kan wel een keer naar yoga. En toen ben ik in de vakantie een keer naar yoga gegaan. Ik kon één les betalen, ben ik gewoon een keer naar yoga gegaan. En drie weken later ben ik weer één keer naar yoga gegaan.

Oh, wat leuk. Ja, en nu probeer ik dus, wanneer ik wel kan, een keer naar yoga te gaan. En dat is niet elke week, maar als het elke maand is, is het ook goed. Ik moet niet het smoesje bij mezelf gebruiken dat het niet kan.

Dat het nooit kan, nee. En dat denk je in mogelijkheden is dit echt een perfect voorbeeld van hartstikke goed zeg. Ja, en daar heb ik dus ook wel echt hulp gehad bij mijn groepje wat ik heb. Ik heb een groepje waar we eigenlijk elke dag onze doelen en onze successen delen. Wij wijzen elkaar ook echt op dingen. Dus als ik bijvoorbeeld weer mogen en moeten gebruik in taal, dan corrigeert iemand me daarop. En dan denk ik, nee, het is willen en kunnen. En als ik die woorden gebruik van ik wil dit zo, dan voelt het ook veel krachtiger.

Ja, in plaats van ik moet. Ja, daar helemaal mee eens. Nou, ontzettend leuk. Ik ben wel benieuwd, want je bent natuurlijk afgevallen en je past het ook toe op andere gebieden. Wat merkt je omgeving? Wat zeggen die?

Reacties van de omgeving en advies aan anderen29:38

Nou, ik krijg natuurlijk wel opmerkingen over dat ik slanker ben. En dus dat zien de meeste mensen wel.

Is dat positief, omdat je zo zegt, ik krijg opmerkingen over? Of zijn het vooral complimenten, denk je?

Ja, het zijn complimenten. Ik vind het soms wel moeilijk om complimenten te krijgen. Ik moet erop letten om dan bijvoorbeeld niet te zeggen, ja, ik moet nog vier kilo, zeg maar.

Ja, precies. Dat je gewoon zegt, ja, dankjewel, wat leuk dat je het ziet. Wat goed, wat fijn dat je het zegt.

Ja, precies. Dus ik krijg complimenten over dat ik afgevallen ben. Dat zien mensen wel. Ik denk wel dat er kleine dingen veranderd zijn. Dat ik dus inderdaad, ook in de vakantie, heb ik echt tegen mijn man vooraf gezegd, ook op vakantie wil ik elke dag wandelen. Het hoeft niet per se heel lang te zijn, maar ik wil dat wel. En dan houdt hij er ook echt wel rekening mee. En dat merkt hij wel, maar daar heeft hij geen last van. Dus in ieder geval komt dat ook wel goed. En mijn kinderen die zien het wel. Die zeggen ook wel, ja, mama is nu slank. Niet meer dik. Dus dat zien ze wel. Maar of ze iets zien veranderen in mijn gedrag, dat gaat ook in kleine stapjes. Dus ik denk dat dat niet direct zichtbaar is.

All right. En als jij nu denkt aan anderen die ervoor staan zoals jij er tien maanden geleden voor stond, wat zou je aanraden?

Om genadeloos eerlijk tegen zichzelf te zijn. Als je wil afvallen, dan moet je ook doen wat daarvoor nodig is. En dat is niet altijd makkelijk. Maar sommige dingen worden wel makkelijker. Het helpt echt dat ik nu nieuwe gewoontes heb ontwikkeld. En daarnaar gekeken heb. Want als iets een gewoonte wordt, dan wordt het ook makkelijker om het te doen. Dus dan kost het veel minder moeite. Het kost me nu geen moeite om een klein bordje te pakken bij het avondeten. Het kost me geen moeite om elke dag een wandeling te maken. Want dat zijn gewoon gewoontes geworden.

Ja, hartstikke goed.

Dus genadeloos eerlijk, doen wat je te doen hebt. En werk toe naar een soort systeem waardoor nieuwe dingen, nieuw gedrag, wat je wel wil, gewoontes worden. En je daar niet meer iedere keer een discussie over hoeft te voeren in je hoofd.

Ja, mooi. Hartstikke goed. Zijn er nog dingen die je zegt?

Nou, dat hebben we nog niet besproken. Dat zou ik wel leuk vinden om nog even te zeggen. Nee, ik heb alles wel gezegd.

Dan laten we het hierbij. Dan wil ik je heel hartelijk bedanken. Ik vond het ontzettend leuk dat je mee wilde doen aan de podcast. En nou, ik denk dat heel veel mensen hier heel veel inspiratie van kunnen opdoen. Dank je wel.