341 – Breng je gedachten voor de rechtbank

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie: gedachten voor de rechtbank

Vandaag wil ik het graag weer hebben met je over de kracht van je gedachten. Nou, daar hebben we het natuurlijk wel eens vaker over. Daar heb ik het heel vaak over in de podcast. Maar ik las een quote en die triggerde me. En dat was, breng je gedachten voor de rechtbank. In het Engels was het, take your thoughts to court. En toen dacht ik, hé, dat is wel een grappige insteek, want dat is iets wat in ieder geval bij mij bleef hangen. En ja, je kent het vast wel. We kennen het allemaal. Morgen ga ik wel hard lopen. Vandaag mag ik wel even chocola.

Gedachten zijn geen feiten maar verhalen

Ja, maar dit was zo'n zware dag. Het is echt anders dan anders. Het klinkt best logisch vaak, dit soort gedachten in jezelf. Maar het zijn geen feiten. Het zijn verhalen. Verhalen die jij jezelf vertelt. Het is jouw interpretatie van wat handig, makkelijk, plezierig voelt in dat moment. En ja, als je daarin blijft hangen, dan blijf je doen wat je altijd al deed. En dan krijg je precies wat je altijd al kreeg. Niks nieuws onder de zon.

Thema: geloof niet alles wat je denkt

Dus het thema van vandaag is: geloof niet alles wat je denkt. Behandel je gedachten alsof je ze aan een rechtbank voorlegt. En dat is de gedachtenrechtbank. En daarvan ben jij de rechter. En je gedachten zijn de verdachten. Gedachten, verdachten. En laten we eens kijken wat dat je op kan leveren.

Mieke Kosters stelt zich voor

Ha, ik ben Mieke Kosters, schrijver van acht bestsellers met ruim 350.000 verkochte exemplaren. Host van een podcast met meer dan 1,3 miljoen downloads en trainer van tienduizenden vrouwen. Ik help vrouwen hun voornemens waar te maken, ook zonder zin. Niet door nog harder te gaan werken, maar door slimmer te kiezen en patronen te doorbreken. Oftewel met regie leven zoals jij wilt. Ik zeg doen.

Drie vragen als rechter over je gedachte

Goed, je zit in de rechtbank en voor je staat de gedachte die je net had. Ik heb er nu geen tijd voor. Ik kan het toch niet. Alles is al verpest. Morgen begin ik echt.

Ja, jij bent de rechter, dus stel jezelf maar eens drie vragen. Is dit honderd procent waar? Wat ik nu denk. Is het honderd procent waar? Zou iedereen deze situatie op dezelfde manier omschrijven? Zou iedereen deze gedachten hebben in deze situatie? Is het een feit? Of is het mijn mening, mijn gevoel, mijn wens, mijn interpretatie? Dat zijn de drie vragen die jij jezelf mag stellen.

Voorbeeld: ik heb er nu geen tijd voor

Dus bijvoorbeeld als je denkt ik heb er nu echt geen tijd voor. Is dat een feit? Nee, want vaak betekent het ik kies nu voor iets anders. Dus ik geef mijn tijd die ik wel heb aan iets anders uit. Als het geen feit is, dan is de volgende vraag. Helpt deze gedachte mij om te doen wat ik echt wil? Helpt deze gedachte mij om mijn langetermijn doelen te bereiken? Helpt deze gedachte mij verder? Is het antwoord nee? Dan hoef je er niks mee. Dan zeg je nou dankjewel verdachte voor het uitspreken. Of je gaat gelijk door naar het jury oordeel en jury oordeel is als deze uitspraken, deze gedachte je niet verder helpt, dan hoef je er niets mee. Dan leg je het lekker naast je neer.

Dus dit is de gedachten rechtbank, een soort filter waarin jij, waar jij al je gedachten doorheen mag halen. En is het bekijk van hey, is het gewoon toch maar een excuus? Terwijl ik misschien wel echt dacht dat het echt waar was of belangrijk was of nu wel echt, ja echt waar was zeg maar. Maar het is niet zo. Het is gewoon toch een excuus, maar misschien soms in een ander jasje. Nou, hoe kom ik hierbij?

Inspiratie van Byron Katie en The Work

Ik kwam eraan door die uitspraak die ik las. Take your thoughts to court, vond ik echt een mooie. Maar dit sluit natuurlijk enorm aan bij Byron Katie. Ik weet niet of je haar werk kent. Haar werk heet The Work. Nou, dat is nogal toepasselijk. En zij zegt: geloof niet alles wat je denkt.

En in The Work stelt ze eigenlijk altijd vier vragen bij elke gedachte. Nou, die lijken een beetje op wat ik net zei. Dus: is het waar? Is het honderd procent waar? Kun je absoluut zeker weten dat het waar is? Dat is vraag twee. Hoe reageer jij als je deze gedachte gelooft? Nou, dat vind ik een hele mooie, is heel mooi omschreven natuurlijk. Dus eerst: is het waar? Maar de tweede vraag is: hoe, wat zou je doen? Dus hoe reageer je als je deze gedachte gelooft? En wie zou jij zijn zonder deze gedachte? En wat zou je dan doen?

Stick to the plan, not to the mood

Kijk, hier kun je onwijs veel mee met deze, met The Work van haar, omdat je heel erg goed je gedachten kunt challengen eigenlijk. En dat is belangrijk. Dus kijk, een mens doet natuurlijk best wel vaak irrationele dingen. Dus dan doe je dingen waarvan je, als je er echt goed over nadenkt, weet dat ze niet helpen. Maar je doet het toch omdat je korte termijn emotie sterker is dan dat langetermijn doel. En juist om dat te voorkomen, breng je je gedachten naar de gedachtenrechtbank. Je haalt jezelf eigenlijk even uit die emotie. Je gaat er wat rationeler, wat zakelijker naar kijken. En af en toe heb je dat echt nodig om te doen wat je werkelijk wilt doen. Stick to the plan, not to the mood. Dat draait hierom. Hoe kom je uit die mood? Dat is om te denken, ik moet eerst even langs de rechtbank. Ik moet even voorleggen hoe het precies is. Dus daar gaat het om. Want als je dat niet doet en je gaat er gewoon in mee, ja, dan kies je toch vaak voor de korte termijn. Je brein richt zich toch echt op korte termijnplezier, gemak, comfort. En het wil je beschermen, maar dat hoeft helemaal niet. Want er is geen noodzaak. Het is niet een kwestie van overleven. Jij kunt best moeilijke dingen doen. Jij kunt best dingen doen waar je geen zin in hebt. Dat kunnen we allemaal. En dat begint dus bij dat bewust worden. Welke gedachten laat ik toe? Welke wijs ik af?

Voorbeeld: ik kan dit niet volhouden

Dus laten we er nog eentje doen. Bijvoorbeeld de gedachte, ik kan dit niet. Ik hou het toch niet vol. Nou, is het een feit? Heb je het echt nooit volgehouden? Dat geloof ik niet. Je hebt het echt wel eens vaker volgehouden, misschien een paar dagen of een paar weken, maar dat is wel degelijk volgehouden. Dus ik kan dit niet. Helpt deze gedachte? Of in Byron Katie's vraag, hoe reageer je als je dit gelooft? Ja, dan stop je waarschijnlijk. Of dan verdwijnt je motivatie en heb je er geen zin meer in. Dus helpt het? Nee, helemaal niet. Ja, wat is het vonnis? Gedachten afgewezen. Deze gedachten, daar hoef je niks mee. Dus wat is je nieuwe instructie? Wat is het vonnis nog meer? Bedenk, wat kan je wel doen? Wat helpt wel? Dus dat is hoe het werkt, die gedachten rechtbank.

Voorbeeld: ik ben te moe om te koken

En dit kun je gewoon voor jezelf doen. Een soort mini-sitting organiseren als je merkt: ik doe niet helemaal wat ik zelf wil. Welke gedachten zitten erachter? Nou, laat ik ze even voor de rechtbank mee trekken. Ik ben te moe om te koken. Wat is het feit? Het feit is misschien wel dat je moe bent of dat je lage energie hebt. Ben je echt te moe om te koken? Is dat echt honderd procent waar? Nee.

Nou, wat doe je als je deze gedachten gelooft? Ja, dan ga je niet koken. Dan ga je wat makkelijks halen. Dat wil je eigenlijk helemaal niet. Dus wat kan je beter doen? Wat helpt wel? Wat is het vonnis? Het vonnis is even schouders naar achter, hoofd omhoog en gewoon iets makkelijks koken. Een simpel omelet, bij wijze van spreken. Dat kan echt altijd.

Dus dit is hoe het werkt. Geloof niet alles wat je denkt. Neem je gedachten mee naar de rechtbank. Onderwerp ze aan een aantal kritische vragen. En de allerbelangrijkste vraag: helpt dit mij? Is het antwoord nee, doe een ander vonnis. Je hoeft er niks mee met die gedachten. Je hoeft er niet naar te luisteren. Het is afgekeurd. Mensen kunnen moeilijke dingen doen. Jij kunt moeilijke dingen doen.

Afsluiting: begin klein en probeer het uit

Nou, ik zou zeggen begin klein, maar probeer het eens uit. En ik ben heel benieuwd hoe het voor jou werkt. Want je weet het, wat je niet verandert, kies je. De vraag is, wat doe jij vandaag wel?