Het geheim van slanke mensen · aflevering 343
343 – Geloven dat het mogelijk is, maakt dat jij het kunt.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit dat geloven dat je iets kunt bepalend is voor je succes. Aan de hand van atleet Roger Bannister en onderzoek naar zelf-effectiviteit laat Mieke zien hoe overtuigingen als 'ik kom nooit onder de 74 kilo' je gedrag in stand houden. Mieke legt uit dat je door je gedrag te veranderen ook je overtuiging over jezelf en over afvallen verandert.
Hoe verander ik mijn mindset om af te vallen?
Mieke legt uit dat je moet stoppen met overtuigingen als 'ik kom nooit onder de 74 kilo' te geloven, want dat zijn geen feiten maar verhalen die je jezelf vertelt. Door je gedrag te veranderen, bijvoorbeeld meer bewegen, verander je vanzelf ook je gedachten over jezelf.
Wat als ik geen discipline heb?
Mieke legt uit dat 'ik heb gewoon geen discipline' een overtuiging is en geen feit, die je gedrag in stand houdt zodra je erin blijft geloven. Volgens Mieke kun je die overtuiging loslaten door ander gedrag te kiezen, ook al voel je je nog niet zo iemand.
Hoe blijf ik gemotiveerd om af te vallen?
Volgens psycholoog Albert Bandura, waar Mieke naar verwijst, presteer je beter als je gelooft dat je iets kunt: je begint sneller, houdt langer vol bij tegenslag en herstelt sneller na een fout. Mieke noemt vier bronnen om dat geloof te versterken: eigen succeservaringen, het zien van rolmodellen, aanmoediging van anderen en jezelf, en een goede lichamelijke toestand.
Hoe stop ik met opgeven bij afvallen?
Mieke legt uit dat je met visualisatie, zoals topsporter Roger Bannister deed, je brein alvast kunt voorbereiden op succes door de situatie in detail voor te stellen. Zo geloof je steeds meer dat een doel, zoals afvallen of onder een bepaald gewicht komen, mogelijk is.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Of je denkt ik kan het, of je denkt ik kan het niet.
In beide gevallen krijg je gelijk.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Of je denkt ik kan het, of je denkt ik kan het niet. In beide gevallen krijg je gelijk. Deze uitspraak gebruik ik vaak. En dat is meer dan zomaar een citaat of uitspraak. Want geloven dat jij het kunt, is echt een sneutel tot doorbraak in je leven. Daarover gaan we het hebben in deze podcast.
Ha, ik ben Mieke Kosters, schrijver van acht bestsellers met ruim 350.000 verkochte exemplaren, host van een podcast met meer dan 1,3 miljoen downloads en trainer van tienduizenden vrouwen. Ik help vrouwen hun voornemens waar te maken, ook zonder zin. Niet door nog harder te gaan werken, maar door slimmer te kiezen en patronen te doorbreken. Oftewel, met regie leven zoals jij wilt. Ik zeg, doen.
Laatst las ik ergens een heel mooi verhaal. En dat ging over een atleet, Roger Bannister.
En die leefde jaren terug. In 1954 heeft hij een enorme prestatie geleverd. Maar wat zo bijzonder was, dat in de jaren 50, dacht men dat het fysiek onmogelijk was om een mijl binnen vier minuten te rennen. Dus medische experts, wetenschappers dachten, nou dat kan niet, want dan gaat je hart ontploffen.
En toen kwam dus Roger Bannister in 1954. En hij trainde zijn lichaam maandenlang. Maar wat hij ook deed, was visualiseren keer op keer hoe hij die finish zou halen binnen vier minuten. Dus hij zag elke stap voor zich, voelde de ademhaling, hoorde het publiek juichen en hij deed het. In drie minuten en 59,4 seconden, dus net binnen die vier minuten.
Maar, nou, dat is natuurlijk leuk, maar wat is er nou zo bijzonder aan? Binnen 46 dagen verbrak een andere loper dit record en binnen een jaar liepen nog 37 anderen hetzelfde. En de grap is dat er natuurlijk niks veranderd was, niet in de evolutie of genetica of in het lichaam van mensen of in de afstand. Maar wat er veranderd was, is dat mensen gewoon gingen geloven dat het mogelijk was.
En daar gaat het over, dat als jij gelooft dat iets mogelijk is, je een muur kunt doorbreken. Maar als je denkt dat het niet kan, dat het onmogelijk is, de vier minuten mijl onder de vier minuten onmogelijk, dan lukt het niet. En de vraag is natuurlijk, wat is jouw
Vier minuten mijl? Dus welke gedachte houd jij zelf bij jouzelf in stand, waardoor je die doelen niet behaalt? Dat is mijn topglied, daar ben ik geen type voor, dat zit gewoon niet in me. Ja, dat soort dingen denken we allemaal.
Concreet hoor ik ze ook heel vaak. Dus in mijn praktijk hoor ik echt heel vaak: ik kom gewoon nooit onder de 74 kilo. Dat zal wel mijn setpoint zijn. Daaronder is onmogelijk. Of, ja, ik ben gewoon geen ochtendmens.
Bijvoorbeeld mensen die zeggen: ik heb echt geen tijd om te wandelen. Die zeggen, nou, misschien iets eerder opstaan. Nee, ik ben echt geen ochtendmens, dat lukt mij nooit. Of, ik ben nou eenmaal juist wel een harde werker. Dus tijd voor mezelf nemen, ja, dat zit er bij mij. Dat zal bij mij nooit gebeuren. Ik heb gewoon geen discipline. Weet je, dat soort dingen.
Maar wat is nou de overeenkomst eigenlijk van al dit soort dingen? Het zijn geen feiten. Het zijn overtuigingen. Dus het zijn die verhalen waar jij zelf in bent gaan geloven. Jawel, het verhaal wat jij jezelf vertelt. En dat kan gekomen zijn door ervaringen uit het verleden. Of soms gewoon omdat je het al zo vaak tegen jezelf verteld hebt. En dan wordt het een gewoonte. En dat wordt een soort identiteitslaag. Dat is wie jij bent.
Heel vaak in dit soort uitspraken is ook: ik ben nou eenmaal. Ik ben gewoon. Ik kan dat nu eenmaal niet. En ja, als je daarin blijft geloven, dan krijg je dus gelijk. Dus, als jij zegt ik ben nu eenmaal zo, dan is het niet meer alleen een gedachte.
Je bent het ook gaan doen zo. Dus dan houd je het in stand. Maar je kunt het loslaten. Je kunt andere gedachten kiezen en andere overtuigingen, andere gedachten. Een ander verhaal wat jij jezelf vertelt en in je op gaan nemen.
Heel lang heb ik gedacht, ik ben gewoon niet zo actief. Vroeger, als we met vriendinnen uit weekendjes weggingen of zo, had je altijd een paar types die zeiden, laten we lekker een grote wandeling gaan maken. En ik dacht altijd, dat is echt niks voor mij. Ik ben gewoon meer het type van glas wijn bij de open haard. Ik vond dat, ik zag dat niet.
Tot ik op een gegeven moment besloten heb van, ja, ik wil echt meer bewegen. Ik wil echt actiever worden. Ik wil sportiever worden. En toen ben ik dat gaan doen. Ik ben meer gaan sporten. En al met al is het steeds verder veranderd. Nu ben ik zelf een van de mensen die als we ergens een weekend naartoe zegt, dat zeggen van oh is er nog een leuke hike of wandeling die we in de buurt kunnen doen. Dat is echt veranderd.
En ik verander mijn gedrag en daarmee dus ook de gedachten over jezelf. Dus je hoeft niet te wachten tot je iets bent om het al te gaan doen. Je kunt dit gewoon. Je kunt gewoon veranderen. Je kunt je gedrag aanpassen en daarmee uiteindelijk ook het verhaal.
Dat zeg ik natuurlijk al veel vaker. En dat is belangrijk. Maar die kracht van of je nou gelooft dat je het kunt of niet, dat is wel eens vaak onderzocht. Een psycholoog, Albert Bandura, werkte tientallen
Jaren geleden al met het begrip zelf-effectiviteit. En het idee is dat mensen beter presteren als ze zelf geloven dat ze iets kunnen. Dus, als jij gelooft dat je een taak aankunt, dan zijn er een paar positieve effecten, blijkt dus uit dat onderzoek. Eén is dat je sneller begint, dus je bent minder geneigd uit te stellen, omdat je minder twijfelt aan je eigen kunnen. Je houdt langer vol bij een tegenslag, je geeft minder snel op, want het ligt er niet aan dat jij het niet kan. Je hebt gewoon een tegenslag gehad, een incident. Je herstelt sneller na een fout, dus als je toch een keer de fout in gaat, dan kun je dat meer zien als leermoment, in plaats van bewijs dat je het inderdaad toch niet kan. En uiteindelijk presteer je dus echt beter als je gelooft dat je dingen kunt, omdat je doorzettingsvermogen hoger is.
Zelf-effectiviteit noemt hij dat. Dus het heeft echt invloed op je motivatie, op je prestaties, maar zelfs ook op je gezondheid en op het herstellen na bijvoorbeeld stress. Hij zegt, die Bandura zegt, er zijn vier
Bronnen van zelf-effectiviteit. Dat zijn eigen ervaringen, dus succes uit het verleden. Het zien van anderen, dus je kunt kijken, als een ander dat kan, kan hij het wellicht ook. Rolmodellen, wat doen zij anders dan ik? Wat kan ik daarvan leren? Hij zegt sociale overtuiging, dus aanmoediging, die je krijgt van anderen of jezelf. En fysiologische toestand, dus hoe je je lichamelijk voelt. Die dingen droegen bij aan de mate van zelf-effectiviteit die jij hebt. En dat is natuurlijk niet iets vasts, dat
Dat is dus direct de voorspeller van succes. Dat is voor jezelf belangrijk om te weten. Daar kun je ook aan werken.
Het tweede onderzoek wat heel goed bij dit verhaal van Roger Bannister past, gaat over visualiseren. Hij deed dat, en heel veel topsporters doen dat overigens, is dat echt het toepassen van die visualisatie als een instrument om betere prestaties te leveren. Dus hij doorleefde het succes al voordat hij het daadwerkelijk bereikt had. Weet je, hij stelde zich elke stap voor in detail, dus inclusief de emoties die erbij horen, het publiek, de lichamelijke sensaties die erbij horen. En uit onderzoek blijkt dat bij intensieve visualisatie vrijwel dezelfde hersengebieden geactiveerd worden als bij de daadwerkelijke uitvoering van een taak. Dus dat betekent dat jouw brein zich als het ware kan voorbereiden op wat het gaat doen, op wat het te doen heeft. En dan worden je doelen makkelijker bereikbaar.
Zowel mentaal als fysiek. Dus daarom is visualiseren heel effectief. Zeker als onderdeel van een trainingsroutine als je iets wil bereiken.
Als je nou kijkt naar deze twee dingen. Dus die combinatie. Dus zelf-effectiviteit aan de ene kant. En aan de andere kant de visualisatie. Als je die nou eens toepast voor jezelf, als je die nou eens omzet in praktische toepassing voor jezelf, dan kan jij jezelf dus in de gewenste situatie visualiseren. Of dat nou eens eerder opstaan, vaker voor jezelf opkomen, afvallen. Visualiseer jezelf in de situatie dat je het al doet. Iemand die goed slaapt, iemand die grenzen stelt, iemand die niet overeet. Dan programmeer je als het ware je brein al richting dat succes. Richting die nieuwe gewoontes. Dus dat is echt iets wat jij kan doen.
In combinatie met echt gaan bedenken van: hé, hoe kan ik mijn zelfeffectiviteit verhogen? Dus wat is succesvol gegaan in mijn leven? Waar ben ik bijvoorbeeld succesvol veranderd? Waar heb ik succesvol in doorgezet? Dus kijk terug naar wat goed is gegaan.
Kijk naar wat anderen doen. Succes leaves clues, zegt Tony Robbins altijd. Succes laat sporen achter. Zoek mensen die succesvol hebben gedaan wat jij wil. Of succesvol doen wat jij wil. Wat kun je daarvan overnemen? Wat kun je daarvan leren?
Zorg voor die aanmoediging. Vraag hulp aan mensen in je omgeving. Hé, ik wil graag eerder opstaan. Wil jij als de wekker gaat mij een duwtje geven het bed uit? Of: ik wil graag afvallen. Wil jij mij helpen om niet over te eten? Of: ik wil graag elke dag sporten, wil jij morgen checken of ik wel ben gaan rennen? Weet je, vraag hulp, aanmoediging, maar moedig ook vooral jezelf aan. Weet je, steun jezelf, jij bent je eigen coach, uiteindelijk is dat ook echt jouw taak.
En tenslotte, zorg voor een positieve lichamelijke toestand, dus zorg goed voor jezelf in lichamelijk opzicht. Dat zijn die vier bronnen van zelfeffectiviteit. Combineer dat met die visualisatie, maakt
Dat je steeds meer gaat loven in je eigen kunnen. Sterker nog, je brein maakt het eigenlijk al mee. Dus, heb jij iets waarvan je denkt, ja, dit, hier heb ik zo'n muur in mezelf. Hier, dit is iets wat ik echt niet kan, wat ik niet kan veranderen, wat me nooit lukt. Schrijf het op, zeg het hardop. En stel jezelf gewoon een vraag, wat als dat nou niet waar is? Hoe ziet dat eruit als ik het wel doe? Hoe ziet het eruit als ik wel onder die 74 kilo ga? Of als ik wel voor mezelf opkom? Of als ik wel eerder opsta? Dus hoe ziet dat eruit? Visualiseer het zelf tot in detail. Kijk hoe jij je voelt, hoe anderen reageren. En doe de andere stappen, zodat je steeds meer gelooft dat het mogelijk is. Want dat is het, ook voor jou. Ik geloof 100% dat jij het kunt. De vraag is of jij dat wel doet.
Even vertje, er zijn heel veel mensen die mijn podcast luisteren die nog niet op volgen hebben geklikt. Zou je dat willen doen? Daarmee help je me heen, hoor. En nog meer als je deze podcast ook aanraadt aan anderen in je omgeving van wie jij denkt dat die er echt wat aan kunnen hebben. Ik zeg alvast dankjewel.