Het geheim van slanke mensen · aflevering 344
344 – Als je denkt dat het te zwaar is, zit je nog maar op 40% van je kunnen
In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit waarom je vaak al opgeeft voordat iets echt zwaar wordt. Mieke Kosters gebruikt het voorbeeld van een hot yoga les om te laten zien dat je brein 'te zwaar' roept terwijl je nog maar op 40 procent van je kunnen zit. Deze aflevering is voor iedereen die merkt dat zelfdiscipline en doorzetten misgaan, bij sporten, bij grenzen stellen en bij eetgedrag zoals het eten van chocola.
Wat als ik geen discipline heb?
Mieke Kosters legt uit dat je vaak denkt dat je geen discipline hebt, terwijl je brein eigenlijk alleen 'te zwaar' roept om je te beschermen. Als jij denkt dat je niet meer kan, zit je nog maar op 40 procent van je kunnen, dus je kunt vaak nog veel meer aan dan je denkt.
Hoe stop ik met opgeven bij afvallen?
Volgens Mieke Kosters stop je met opgeven door te herkennen dat het stopmoment een oud patroon is en niet de werkelijke grens van je lichaam. Ze geeft aan dat je bijvoorbeeld stopt met sporten of nee zeggen tegen chocola omdat je jezelf wijsmaakt dat het niet lukt, niet omdat je lichaam het echt niet meer aankan.
Waarom heb ik geen discipline om af te vallen?
Mieke Kosters legt uit dat dit niet gaat over gebrek aan discipline, maar over een brein dat 'te zwaar' roept om je te beschermen tegen ongemak. Onderzoek laat volgens haar zien dat mensen stoppen als hun brein zegt dat het te veel is, niet als hun lichaam echt op is.
Hoe houd ik afvallen vol?
Mieke Kosters zegt dat je afvallen volhoudt door te herkennen wanneer je oude patroon van opgeven in werking treedt, bijvoorbeeld bij trek in chocola of bij tegenzin om te sporten. Ze legt uit dat je dan kunt bedenken dat je nog maar op 40 procent van je kunnen zit en dus meer aankan dan je denkt.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Als jij denkt dat je niet meer kan, als jij denkt dat het te zwaar is voor je, dan zit je nog maar op 40%. Niet op 100, op 40.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
De vraag van vandaag is, hoeveel dingen heb jij al niet gedaan omdat je vooraf eigenlijk al besloot dat het te zwaar voor je was? Dus niet per se tijdens dat je iets doet, maar voordat je überhaupt begon al. Dus bijvoorbeeld, je meldt je aan voor een cursus en nog voordat je echt hebt ingelogd denk je, ah ja, dit wordt waarschijnlijk toch niks. Of je wilt een moeilijk gesprek aangaan en nog voordat je je mond open doet denk je, ja, het is eigenlijk toch beter om te zwijgen. En dan heb je allerlei goede redenen voor bedacht. Of je begint met sporten, of met minder eten. En na drie minuten denk je, ik hou dit toch niet vol, waarom zou ik nu doorzetten? En wat doe je dan? In al dit soort voorbeelden, je stopt ermee. Het is te veel, te moeilijk. Maar hier komt de grap. Je geeft niet op of je stopt niet omdat het werkelijk te zwaar voor je is. Je geeft op omdat je jezelf wijs maakt dat het te zwaar is. Daarover gaan we het hebben in deze aflevering. Ha, mijn naam is Mieke Kosters.
Ik ben auteur van acht bestsellers, heb ruim 350.000 boeken verkocht en deze podcast heeft al meer dan 1,4 miljoen downloads. Ik help ambitieuze vrouwen die willen afvallen, grenzen stellen of eindelijk voor zichzelf beginnen, maar het niet doen. Ken jij dat gevoel? Dat je meer wilt, dat je toe bent aan verandering, maar blijft plannen, uitstellen, twijfelen of terugvallen? Met mijn bewezen systeem leer ik vrouwen regie pakken. Niet door harder te pushen, maar door slimmer te kiezen. Blijvend, ook als je geen zin hebt. Want het geheim is niet weten wat je moet doen. Het geheim is doen wat je al weet. Wat je niet verandert, kies je.
Hoe kom ik nou op dit onderwerp? Dat kwam omdat ik gisteren in een hot yoga les zat. Dat zit bij ons om de hoek. En dat is een soort power yoga in een hele warme zaal. Dus ik geloof meer dan 34 graden of zo. Dus het was echt heel warm. En ik was al anderhalf jaar niet geweest. En ik ging heen met mijn dochter, want we dachten het is goed om dit weer op te pakken.
Nou, we lagen er op dat matje en serieus, ik denk na vijf minuten dacht ik, help, ik ga dit helemaal niet redden. En direct waren er allerlei redenen in mijn hoofd waarom dat oké was. Dus het is ook wel heel erg warm. Ik heb dit anderhalf jaar niet gedaan. Ik moet mijn spieren ook rustig opbouwen. Ik dacht, nou ja, ik kan altijd in een child pose, zo'n relaxende houding gaan liggen. En dat schoot allemaal door mijn hoofd, totdat ik mezelf hoorde denken op dat matje.
Dat was wel grappig, want ik herkende het. Ik zag wat ik deed. En dit stemmetje, dit herken ik heel goed van vroeger. Nog in die tijd eigenlijk, voordat ik überhaupt bezig was met regiepakken, dacht ik helemaal niet na bij dit stemmetje, maar was dit stemmetje voor mij de waarheid. Dat won dus eigenlijk altijd vroeger. En nu, op mijn hot yoga matje, zag ik het. Toen dacht ik, hé, dit gaat helemaal niet over nu, over yoga, over dit moment, maar
Dit is gewoon mijn oude patroon. Dit is mijn standaardreactie van vroeger op alles wat zwaar voelt. Dus als ik ergens tegenop zie of het voelt zwaar of ik denk, oh help, dan bedenk ik waarom ik dat beter niet kan doen. En dat is natuurlijk niet echt om mezelf te beschermen, dat maak ik mezelf wel graag wijs, maar het is simpelweg om mezelf een uitweg te geven, om ermee te mogen stoppen. Dus dat geldt natuurlijk voor heel veel.
Dingen. Je eet die chocola niet omdat je zo'n onbedwingbare trek hebt. Je eet het omdat je denkt, ik hou toch niet vol zonder chocola. Of omdat je denkt, ja, als ik eenmaal in chocola begin, kan ik niet stoppen na het eerste stukje bijvoorbeeld. Vaak begin je niet echt met een verandering of bijvoorbeeld met sporten of meer grenzen stellen, omdat je vooraf al besloten hebt dat je er nu toch niet echt tijd voor hebt. Dat het niet werkt of dat jij het niet zou kunnen. Maar als je denkt dat je niet meer kan, zit je nog maar op 40%. Nou, dan denk je, hoe kom je eraan?
Dat heb ik geleerd vanuit Special Forces VIPS. Dat was een programma waar ik bij mijn dochters vaak naar kijk. Dat vind ik echt heel leuk. Zelfs is het kamp van Koningsbrug net zoiets. En die zeggen van, op het moment dat jij voelt dat je echt niet meer kunt, dan zit je nog maar op 40%. En ik geloof dat wel, als je dat programma kijkt, dan zie je echt altijd als mensen denken dat ze echt niet meer kunnen, maar ze zetten een knopje om in hun hoofd, ze weten iets om te zetten, ze gaan toch door, dan kunnen ze nog veel meer.
En ik weet dit ook uit ervaring, zoals gisteren, want ik heb de hele yogales afgemaakt, ik loop nu rond met spierpijn, kan ik je vertellen, maar het was wel de moeite waard.
Dus het gaat erom dat jij dit soort stemmen in jezelf gaat herkennen en daar een omgang mee vindt, zodat je niet bijvoorbeeld al stopt, niet opgeeft voordat het echt, echt zwaar wordt. Maar dat je doorzet, doorgaat, wel doet wat jij jezelf belooft. Ja, dat is toch, dat gaat echt over mindset. Nou, uit onderzoek blijkt dit overigens ook, dat het dus waar is, dat je veel
meer kunt dan jezelf denkt, Dat je veel meer aan kan, dat heel vaak dingen helemaal niet fysiek zwaar zijn, maar ze zijn perceived zwaar. Dus ze noemen dat in de psychologie perceived effort versus actual effort. Dus het gaat erom dat hoe zwaar iets voelt voor jou versus hoe zwaar iets werkelijk is. En wat blijkt nou uit het onderzoek? Mensen stoppen niet als hun lichaam op is of niet meer kan. Ze stoppen als je brein zegt dit is te veel. En jouw brein, net als
Mijn brein, net als al onze breinen, dat brein ligt. Niet expres, maar wel consequent. En dat doet dat brein omdat het een functie heeft. Ik bedoel, dat is natuurlijk niet voor niks. Je brein is getraind om je te beschermen, om energie te sparen, om te voorkomen dat je iets gevaarlijks doet. En gevaarlijk voor je brein, ja dat is iets wat al miljoenen jaren geleden ingeprogrammeerd is en langzaam maar zeker misschien een beetje veranderd, maar gevaarlijk betekent bijvoorbeeld ongemak. Gevaarlijk.
Kijk, vroeger, helemaal in de oudheid, was het gevaarlijk als je niet bij een groep hoorde, als je in je eentje rond ging zwerven. Dus niet erbij horen, dat wordt door je brein nog steeds gezien als gevaarlijk. Terwijl het in onze maatschappij natuurlijk niet levensgevaarlijk is om niet mee te doen als iedereen op een feestje wij gaan drinken en jij niet. Dan zit daar geen levensgevaar bij. Daar kun je wel degelijk gewoon voor kiezen. Maar jouw brein denkt, help ik hoor niet bij, gevaar, ik moet meedoen. Dus dat gevaarlijk, dat leest je brein eigenlijk veel te breed.
Een moeilijk gesprek, een confrontatie, een inspanning, waarvan je dus niet zeker weet of je dat redt, of je dat aan kan. En jouw brein denkt, stop, stop daarmee. Je brein houdt je eigenlijk klein. Dus niet uit slechtheid, maar uit voorzichtigheid, omdat het zo geprogrammeerd is. Het gaat voor gemak, genot, korte termijn behoefte, bevrediging. Dat geeft plezier.
Dus als jij dit weet, deze kennis hebt, dan is het voor jouw zaak om bij jezelf te gaan herkennen wanneer jij in die modus komt waarbij je denkt, dit is te zwaar.
Dit red ik niet. Dat je denkt, dit doe ik altijd. Ik heb altijd dit soort gedachten en daarom stop ik, maar ik kan veel meer dan ik denk. Voor mij is dit inzicht en de toepassing daarvan in mijn praktijk echt een mega verandering in mijn leven. Dat maakt dat ik echt veel meer doe dan vroeger. Veel vaker doorzet. Als ik 's avonds moe ben, toch nog even ga bewegen. Terwijl ik vroeger altijd op de bank zou blijven hangen. Weet je, dat betekent toch 's ochtends de deur uit gaan om hard te lopen. Terwijl ik echt geen zin heb. Dat betekent toch nee zeggen tegenover eten, terwijl ik echt trek heb, of hoofdhonger heb overigens ook. Maar dat betekent bijvoorbeeld ook grenzen stellen. Dus echt zeggen tegen mijn kinderen, nee, sorry, dit doe ik niet, of dit mag niet, terwijl ik weet dat er gedoe van komt. Dus het gaat om heel veel dingen, merk ik dat ik het herken. Dat ik denk, ergens denk van, oh, help, dat moet ik niet doen, want er komt gedoe van, er komt ruzie van, ik heb echt geen zin in, ik ben echt te moe, weet je, dat soort dingen. Maar ik herken dat dat stemmetjes in mijn hoofd zijn waar ik niet naar hoef te luisteren.
Kijk, uithoudingsvermogen, specifieke, dat gaat veel minder over je lijf en veel meer over je hoofd. Dus, topatleten zijn vaak niet alleen, zijn natuurlijk ook fitter, maar ze zijn ook beter getraind in doorgaan, terwijl het zwaar voelt. En dat kun je leren. Kijk, en ik hoef niet, en jij wellicht ook niet, ooit mee te doen in mijn leven met Special Forces VIP of Kamp van Koningsbrugge. Dat is mijn ambitie helemaal niet. Ik hoef geen topsporter te worden. Ik hoef niet een enorme sportfanaticus of überslank te worden bijvoorbeeld, hoef ik ook niet. Of super goed grenzen stellen altijd. Dat hoef ik allemaal niet. Maar ik wil het wel op een bepaald niveau, zodat ik blij ben met mezelf. Daar draait het voor mij om en wellicht ook voor jou. Maar dat betekent dus wel degelijk af en toe doorzetten, terwijl je denkt dat je
niet meer kan. Maar wat ik hoop dat jij onthoudt van deze podcast, is dit. Als jij denkt dat je niet meer kan, als jij denkt dat het te zwaar is voor je, dan zit je nog maar op 40%. Niet op 100, op 40. En nogmaals, dat betekent niet dat je jezelf kapot moet trainen of dat je door moet gaan tot je omvalt. Absoluut niet. Maar dat betekent wel dat je kan bedenken, hé, dit is mijn oude patroon. Ik geef wel op voordat ik begonnen ben en ik kan best nog wel wat meer aan.
Ik hoop dat je doorzet hiermee, dat je verder gaat, dat je in actie komt en blijft komen. En niet bij voorbaat al die handdoek in de ring gooit, omdat het allemaal weer zo zwaar is of omdat die gedachten weer opkomen. Ik zeg doen.
Als je dit leuk vindt en je denkt, hé, ik wil er meer over weten, dan ga ik je nu alvast vertellen dat ik op 27, 28 en 29 oktober weer een challenge ga houden. Een challenge over gewoon doen. Wat zijn daar nou de belangrijkste onderdelen in, zodat je niet alleen plannen maakt, maar ze ook daadwerkelijk uitvoert, zodat jij werkelijk doet wat jij zelf wilt. Maar hierover komt binnenkort meer informatie.
Als je nou zegt, ik wil nu eigenlijk echt afvallen, dus echt kilo's verliezen, zou ik zeggen, kijk even op de site, want op dit moment heb ik daar een aanbieding lopen.
Nou, dat voor deze week. Ik spreek je snel.