345 – Ben ik niet saai geworden, nu ik niet altijd meer naar de kroeg ga?

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Vroeger altijd naar de kroeg, nu vaker thuis0:00

Vroeger stond ik vooraan op feestjes. Als we naar de kroeg gingen, ging ik altijd mee. Ik vond het fantastisch, de gesprekken, lol, dansen. Ik genoot er echt van.

En nu, nu zit ik, ik ben natuurlijk ouder, jawel. Ik zit steeds vaker op vrijdagavond thuis met mijn dochter. Of ik ga bijvoorbeeld naar mijn moeder. En ik voel me daar eigenlijk heel gelukkig bij. Maar soms heb ik er wel moeite mee. Vind ik het ook een beetje raar. Want mijn partner bijvoorbeeld, die houdt er echt van, die gaat nog eigenlijk elke vrijdag wel uit, naar de kroeg.

De angst om saai geworden te zijn0:32

Nou, vriendinnen is wisselend. En ik vind het dus wel af en toe leuk, maar ik hoef het niet per se elke week. En dan bekruipt me toch soms de angst van, ben ik niet te saai geworden? En omdat ik het natuurlijk wel echt anders doe dan vroeger. En ik wil natuurlijk niet dat mensen denken, ja, Mieke, die gaat nooit meer mee, of die is zo veranderd, dat wil ik niet. Maar over deze angst en over wat er komt kijken bij verandering en ook dus minder leuke of minder makkelijke dingen, daarover wil ik het met je hebben in deze aflevering.

Wie is Mieke Kosters1:09

Ha, mijn naam is Mieke Kosters. Ik ben auteur van acht bestsellers, heb ruim 350.000 boeken verkocht en deze podcast heeft al meer dan 1,4 miljoen downloads.

Ik help ambitieuze vrouwen die willen afvallen, grenzen stellen of eindelijk voor zichzelf beginnen, maar het niet doen.

Ken jij dat gevoel? Dat je meer wilt, dat je toe bent aan verandering, maar blijft plannen, uitstellen, twijfelen of terugvallen?

Met mijn bewezen systeem leer ik vrouwen regie pakken. Niet door harder te pushen, maar door slimmer te kiezen, blijvend, ook als je geen zin hebt.

Want het geheim is niet weten wat je moet doen. Het geheim is doen wat je al weet. Wat je niet verandert, kies je.

Dus, vroeger was ik degene die eigenlijk altijd wel tot het laatste doorging. Die nog eentje dan.

Van altijd doorgaan naar bewust kiezen2:15

Dat was een uitspraak die ik zeker herken. En nu heb ik dat nog steeds. Af en toe, maar niet meer elke keer. Want ik baal echt als ik brak ben, bijvoorbeeld. Daar heb ik veel meer last van dan vroeger. En dat vind ik zonde van mijn dag. Ik vind het echt veel lekkerder om te sporten, om lekker bezig te zijn, om op tijd op te staan. En ja, dat vind ik belangrijker. Dus ik kies vaker voor niet meegaan. En dat voelt dus goed, maar ook ingewikkeld. Want ja, dat is die angst, die angst van,

Veranderen terwijl je omgeving dat niet doet2:48

Ben ik niet saai, word ik niet saai, die ken ik wel. En ja, zeker natuurlijk omdat mijn partner bijvoorbeeld het dan nog wel doet. En dit gaat natuurlijk niet over mij alleen of over de kroeg, maar het gaat om, wat gebeurt er als jij verandert en de mensen om je heen niet, of in ieder geval, die zijn dat niet gewend.

Want dit kom ik heel vaak tegen in mijn praktijk. Dus bijvoorbeeld mensen die lekker bezig zijn met afvallen, die hebben een nieuw ritme gevonden, je eet anders, je voelt je beter en je wilt echt niet terug naar oude patronen. Maar dan zit je met vrienden en die zeggen, kom we gaan uit eten, gezellig. En eigenlijk wil je dat niet, want dan denk je, ja, ik heb dat al, ik heb al een keer deze week, ik wil het niet weer, want voordat ik het weet val ik toch terug.

Ja, en dan zeg je wellicht nee. En die ander kan dat jammer vinden. Die hoeft dat ook niet te begrijpen, bijvoorbeeld. Die kan inderdaad dingen denken, oh, ze doet niet meer mee. Nou, een ander voorbeeld is dat je

Grenzen stellen en de reactie van haar zoon3:52

Bijvoorbeeld meer dichter bij je eigen gevoel komt en meer je gevoelens uit. Meer zegt wat je echt vindt of echt voelt. Ook grenzen stellen, bijvoorbeeld.

Ja, dat is moeilijk. Zeker als mensen dat niet van je gewend zijn. Ik weet dat ik dat op een gegeven moment, toen ik echt heel erg bezig was met grenzen stellen, ook naar mijn kinderen. Dat mijn zoon toen op een gegeven moment zei van, nou wat is er met jou gebeurd? Je bent zoveel minder leuk geworden. En hij wist natuurlijk precies wat hij moest zeggen om mijn twijfels te voeden.

Maar er is natuurlijk wel, als er iets verandert, moet een ander daar wel even aan wennen. Als jij opeens nee zegt op je werk tegen collega's of tegen je baas, terwijl jij altijd degene was die zei, ja hoor, kom maar, dat lukt wel. Ja, dan zullen mensen daar wel even misschien negatief op reageren, maar hoe dan ook even aan moeten wennen.

Dus, wat dan? Wat als dat gebeurt? Wat als de andere teleurgesteld is omdat je niet uit eten wil? Of dat je bijvoorbeeld veel minder dingen in huis hebt?

Afvallen en veranderende gastvrijheid4:56

Ik weet dat ook, dat weet ik ook zelf, ook overigens van mijzelf, maar ook van anderen in mijn praktijk, dat mensen afgevallen zijn en veel minder in huis hebben. En dat vroeger gastvrijheid gepaard ging met eten. En dat ze nu op een andere manier gastvrij zijn. Maar dat mensen die daar komen daar nog wel eens aan moeten wennen. Maar zij zelf ook. Zelf moet je ook wennen aan dat gevoel van: oeh, ben ik dan nog wel gastvrij? Ben ik dan niet saai? De vraag is, wat doe je dan? Als dat gebeurt en anderen of jijzelf moet eraan wennen.

Uitleggen of gewoon de tijd geven5:29

Nou, de eerste vraag is, moet je het uitleggen? Moet je altijd vertellen wat er precies speelt, wat je aan het doen bent? Of moet je het misschien gewoon de tijd geven en hopen dat mensen er vanzelf aan gewend raken?

Nou, ik denk dat beide werkt. Dus soms is het wel degelijk handig om uit te leggen waar je mee bezig bent. En dan niet om jezelf te rechtvaardigen, maar wel om duidelijk te zijn.

Dus ik vind het nog steeds heel leuk om naar de kroeg te gaan af en toe, maar ik wil dat niet elk week, want ik kies nu ook voor andere dingen. Ik ben bezig met afvallen en het gaat heel goed. En daarom wil ik vanavond niet uit eten. Maar ik wil wel heel graag iets anders met je doen.

Of ik leer meer voor mezelf op te komen, grenzen stellen. Dus ik ga echt vaker nee zeggen. Dat is nieuw voor jou en voor mij. Maar het is wat ik nu nodig heb.

Dus dan is het niet een excuus, maar dan is het eigenlijk als informatie. Dus je vertelt duidelijk wat er in jou omgaat en waar jij voor kiest op dit moment. En je brengt het ook als jouw keus, als jouw besluit waar een ander mee te dealen.

Tijd gunnen aan jezelf en anderen6:34

Heeft. En dat hoeft niet altijd. Altijd uitleggen, dat wil je waarschijnlijk ook niet. Dat hoeft natuurlijk ook niet altijd. Soms moet je het gewoon tijd geven, tijd gunnen. Gun jezelf tijd om aan jezelf te wennen. Gun andere tijd om aan jou te wennen. Want in het begin vinden mensen het misschien een beetje raar. Of moeten ze een beetje wennen aan de nieuwe jij. Maar eerlijk, als jij consequent bent, als jij blijft kiezen voor wat nu bij je past, wat jij belangrijk vindt, dan bent iedereen. Dat accepteert iedereen als jij het accepteert. En dan wordt het normaal. En dat kan gewoon soms een kwestie zijn van het wat tijd gunnen. En dan vindt niemand het meer raar dat je niet elke week meegaat, of dat je minder in huis hebt, of dat je vaker nee zegt en duidelijker bent. En dan krijg je echt die nieuwe balans.

Als dat nou niet gebeurt en mensen blijven maar erover steggelen, ik wou bijna zeuren zeggen, maar dat kan, blijven zeuren van kom nou, doe nou, doe niet zo moeilijk

Als anderen blijven aandringen en zeuren7:39

over eten, ga nou gewoon mee uit eten, ach neem toch wat, ach we halen dit wel in huis. Kijk, wat als de ander blijft doen alsof jij het probleem bent, dan krijg je de vraag natuurlijk hoe belangrijk is het echt voor jou. Want als jij steeds toch over je grenzen heen gaat en kiest voor de ander, voor de behoefte van de ander en niet voor die van jezelf, dan geef je de regie natuurlijk uit handen. Dan maak je behoeftes van anderen belangrijker dan die van jezelf en dan gaat het mis. Want dan verlies je regie, verlies je trots, verlies je dat goede gevoel. Dan kom je eigenlijk in een veel negatievere spiraal. En dat is zonde.

Want regie pakken betekent niet dat iedereen het met je eens moet zijn. Of betekent ook niet dat iedereen aan de kant moet staan te applaudisseren voor wat jij doet. Het betekent dat jij kiest. Ongeacht wat anderen vinden. En dus ook als anderen teleurgesteld zijn of het jammer vinden. Dus je hoeft je niet aan te passen. Je hoeft niet terug te gaan naar wie je was, omdat anderen dat fijner vinden. Het is gaan staan voor wat jij wilt,

Ruimte geven aan teleurstelling van anderen8:47

Staan voor je verandering. En dat vergt, regie pakken betekent staan voor wat jij echt wilt, waar jij bewust voor kiest. En natuurlijk is dat soms lastig. En moet je wennen aan een andere gastvrijheid. Vaker nee zeggen en misschien meer gedoe.

Of in het geval bijvoorbeeld van met kinderen grenzen stellen. Ja, dan zijn mijn kinderen dus boos op mij. Maar die boosheid mag ik ze ook gunnen. Ze hoeven het echt niet direct met mij eens te zijn. Het feit dat ik een grens stel maakt ook dat zij daar teleurgesteld over mogen zijn. Dus die ruimte moet je de ander ook geven.

Maar dat is geen reden om terug te gaan. Dat is reden om door te gaan. Op zoek naar die nieuwe balans. Een balans waarin jij kiest voor wat echt bij jou past. En anderen dat accepteren.

En ja, doen ze dat echt niet, dan kun je het gesprek nog een keer aangaan. Dan kun je wel degelijk uitleggen waarom je dit doet en waarom dat belangrijk voor je is. En om steun vragen. En als dat echt niet gebeurt, dan is de vraag, wil je dit nog?

Onderzoek naar weerstand tegen verandering9:50

Hoort dit er nog bij wat je nu doet? Er zijn ook onderzoeken hierover, over veranderen. En kijk, mensen hebben altijd weerstand tegen verandering. En dat is niet omdat ze jou niet gunnen dat jij verandert of afvalt of grenzen stelt of groeit, maar het is gewoon omdat mensen gewend zijn aan wie je was. En gewoonte is comfortabel. En als jij verandert, verandert dus ook de gewoonte die je samen hebt eigenlijk. En dat is oncomfortabel, maar mensen passen zich altijd aan.

Dr. Harriet Lerner heeft er een boek over geschreven, dat heet The Dance of Connection. En dat gaat over hoe relaties veranderen als jij verandert. Dat die mee te veranderen hebben als jij verandert. Maar mensen hebben dus moeite met verandering over het algemeen, maar ze passen zich uiteindelijk ook altijd aan op voorwaarden dat jij consequent blijft kiezen voor wat jij echt wil. Dan wordt dat eigenlijk het nieuwe normaal.

Dus, wat kun je onthouden uit deze aflevering? Je bent niet saai als je verandert. Dat geldt voor mij, geldt voor jou, geldt voor iedereen. En je hoeft je niet aan te passen als een ander even aan je moet wennen of teleurgesteld is. Dus of dat nou gaat om je partner, vriendinnen, je baas, je kinderen. Je mag veranderen. Je bent veranderd en dat mag.

Soms kun je het uitleggen, niet om jezelf te rechtvaardigen, maar wel om duidelijk te zijn. Dit is wat ik nu nodig heb. Dit is wie ik nu ben. Dit is wat ik belangrijk vind. En ik zou het fijn vinden als jij me daarin wilt steunen. Doorgaan omdat jij er bewust voor kiest. Ongeacht wat een ander denkt. Dat is regie pakken.

Nou, wil jij meer doen met veranderen? Wil jij dingen veranderen in je leven? Wil je doorzetten als het gaat om afvallen, fit worden, grenzen stellen, voor jezelf opkomen? Nou ja, noem maar op. En dan denk je, nou ik kan er wel een setje bij gebruiken.

Zorg dat je de podcast blijft luisteren, want ergens volgende week, vermoedelijk, kun je je inschrijven voor een gratis challenge die helemaal hierover gaat. Dus hou de nieuwsbrief. Als je daar nog geen lid van bent, zou ik zeggen, word snel lid. De inspiratiemail, dat vind je op mijn site. Houd die in de gaten of blijf in ieder geval de podcast luisteren. Dan weet je wanneer en waar je je kunt aanmelden.