Het geheim van slanke mensen · aflevering 360
360 – Je lichaam liegt nooit
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit dat je lichaam nooit liegt, ook niet als je hoofd zegt dat alles oké is. Onverwerkte emoties zetten zich vast in je lichaam als spanning, vermoeidheid en aankomen. Een emotie die je wegat in plaats van te voelen, kan bijdragen aan overeten. De aflevering is voor iedereen die lichamelijke signalen negeert en wil leren wat het lichaam echt nodig heeft.
Wat is de psychologie achter overeten?
Mieke Kosters legt uit dat onverwerkte emoties zoals verdriet of boosheid zich vastzetten in het lichaam als spanning of vermoeidheid, en dat je zo'n emotie soms wegeet in plaats van voelt.
Hoe verander ik mijn eetgedrag?
Volgens Mieke Kosters begint dat bij voelen in plaats van alleen denken, je lichaam geeft aan wat je wegstopt en wat je nodig hebt, en daar bewust naar luisteren helpt om patronen te doorbreken.
Waarom eet ik als ik geen honger heb?
Mieke Kosters noemt als voorbeeld dat je een emotie kunt wegeten, wegschelden, wegorganiseren of wegwerken in plaats van hem te voelen, en dat die opgehoopte emotie zich later toont als spanning of aankomen.
Hoe leer ik voor mezelf te kiezen?
Mieke Kosters legt uit dat voelen richting geeft aan keuzes, boosheid wijst op een grens, angst op een verlangen en verdriet op liefde, en wie daarnaar luistert komt dichter bij zichzelf en zijn doelen.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Je lichaam liegt nooit.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Ik wil het vandaag graag eens met je hebben over je lichaam en dat je lichaam nooit liegt. Nou, hoe kom ik daar nou op? Vroeger zei ik altijd, als het ware, er zit een soort knip onder mijn hoofd. Ik zit in mijn hoofd, ik los dingen op met mijn hoofd, ik denk met mijn hoofd, ik zit in mijn hoofd. Mijn lichaam, ja, dat voelde ik eigenlijk niet. Dat negeerde ik, ook omdat ik er denk ik niet tevreden mee was in die tijd. En inmiddels weet ik dat er een verschil zit tussen denken en voelen. Denken doe je met je hoofd, voelen doe je
Met je lichaam. En je lichaam is onwijs waardevol om daar wel oog voor te hebben. Om te ervaren wat er gebeurt in het lichaam. Want dat zegt wat. Je lichaam liegt nooit.
Ha, mijn naam is Mieke Kosters. Ik ben auteur van 8 bestsellers, heb meer dan 350.000 boeken verkocht en deze podcast is al ruim 1,4 miljoen keer beluisterd. Hier draait het niet om perfectie, het gaat om regie. In je keuzes, in je gedrag, zodat jij doet wat je jezelf belooft, ook zonder zin. Als jij blijft hangen in uitstelgedrag, overeten, geen grenzen stellen, twijfelen, dan zit je hier precies goed. Want je kunt veranderen, echt. Met kleine, eerlijke keuzes die je leven lichter en leuker maken. Dat bouwt zelfrespect. In elke aflevering deel ik strategieën uit mijn nieuwe programma. Zodat jij het niet alleen weet, maar het ook gaat doen. Wil jij er echt mee aan de slag?
Meld je dan nu aan voor het geheim van Gewoon Doen. Je kunt het nu zeven dagen gratis uitproberen.
Misschien herken je dit wel. Je denkt, ik ben gewoon moe. Of ik ben druk, ik heb veel aan mijn hoofd, een beetje gespannen. Maar ja goed, dat hoort er ook bij. En toch gebeurt er ook iets anders. Je schouders komen vast te zitten. Je kaak staat strak. Je adem staat hoog. Je krijgt pijn in je nek. Of je slaapt, maar je wordt niet uitgerust wakker. En je hoofd zegt nog, ik ben oké, ik ben gewoon een beetje moe. Maar je lichaam zegt, stop met jezelf voor de gek houden. En dat is een belangrijk signaal om te herkennen. Dat is niet zwak of aanstellen of zo. Maar dit is hoe je lichaam, hoe ieders lijf werkt. Als je emoties parkeert en maar doorgaat. Je lichaam snapt vaak veel sneller dan jijzelf, dan je hoofd, zeg maar, dat je iets aan het vasthouden bent.
En dat komt niet door te denken, dus je hoeft het nog niet te kunnen verklaren of snappen of zelfs maar bedenken in je hoofd, maar door te voelen. Nou, wat ik zei, gedachten zitten in je hoofd, gevoelens zitten in je lichaam, komen in je lichaam tot uiting. En je lichaam houdt de score bij.
In mijn tweede boek heb ik ooit eens zo'n grafiek gebruikt. En dat ging erover dat als jij dingen voelt van binnen, maar je uit ze niet naar buiten of op een andere manier. Bijvoorbeeld je bent boos, maar je uit het als een milde irritatie. Ik zal het maar een beetje als voorbeeld. Dan zit er een verschil in die scoren en dat verschil zet zich vast in je lichaam.
Een nog groter verschil is dat je eigenlijk verdriet hebt, maar nooit zo goed hebt geleerd hoe je verdriet uit en je uitte door boosheid. Dan is dat verschil nog veel groter, die gap. Dat soort dingen zetten zich vast in je lichaam. Je lichaam houdt de score bij, altijd.
Elke ruzie die je wegwuifde, de nee die je inslikte, de avond dat je zei ik ben gewoon moe, terwijl je eigenlijk overprikkeld was. De emotie die je wegat, of wegescolde, of wegorganiseerde, of wegwerkte.
Dus je hoofd vergeet dat soort dingen, maar je lichaam niet. Dus dat zie je terug in spanning, in aankomen, in vermoeidheid die niet weg te slapen is, in onrustdrukte. Dus wellicht noem je het dan stress, drukte, of misschien wel hormonen als je op mijn leeftijd bent. Maar eerlijk, heel vaak is het dus die opgehoopte emotie die niet naar buiten kwam, die nergens
...heen mocht. En dat is niet dramatisch, dat wil ik al helemaal niet dramatisch maken, maar het is wel waar. En de grap is dat je lichaam ook weet hoe je dingen los kan laten. Dus bijvoorbeeld door kleine dingen werkt dat al, herken je dat misschien ook wel zelf. Even tien seconden ademhalen bijvoorbeeld, even wandelen. Maar ook bijvoorbeeld heel ontspanningsoefeningen. Het helpt bij mij af en toe echt heel bewust om mijn schouders los te laten, naar beneden te laten. Want als ik gespannen ben of als ik in zo'n periode zit, dan heb ik vaak mijn schouders omhoog. Maar ook je kaak loslaten, ontspannen. Maar natuurlijk ook eerlijk gevoel toelaten in plaats van wegwuiven, vermijden. Dus je kunt ook gewoon tegen jezelf zeggen, hé, er gebeurt iets met mij, dit doet iets met mij. Wat ik nu aan het doen ben, of hoe ik nu leef, of de keuzes die ik nu maak, die doen iets me bij. Dat hoef ik niet meteen op te lossen, maar ik mag het wel voelen. Rust ontstaat vaak niet door harder te denken, maar door zachter te voelen.
En dat is ongelooflijk belangrijk. Ik geloof dat een van de grootste verschillen bij mij vroeger en nu is, dat ik veel meer heb leren voelen. En dat geeft een soort richting aan je leven, dat is een soort kompas. Volgende week ga ik een serie opnemen over doelen, waarom een woest aantrekkelijk doel zo belangrijk is en hoe je dat voor mekaar krijgt. En een van de dingen daarin is ook het belang van voelen, want voelen geeft richting. Door meer dichter bij je gevoel te komen, weet je wat je belangrijk vindt. Boosheid staat voor grenzen, angst staat voor een bepaald verlangen ook, verdriet staat ook voor liefde. Weet je, voelen geeft richting, het zegt van dit vind jij belangrijk, of hierin ga je te ver, of het zegt nooit je kunt dit niet, maar het zegt wel, kijk, voel even wat je nu nodig hebt en kies, weet je, en dat draagt natuurlijk bij aan keuzes die passen bij jou, het is dus ook een soort van zelfrespect eigenlijk, dat je respect hebt voor wat jouw lichaam je te vertellen heeft, wat jouw gevoelens je willen laten zien. En als je daarna luistert, dan kom je dus dichter bij jezelf. Dichter bij de dingen belangrijk vindt, maar dus ook dichter bij je doelen. Dan is het makkelijker om te doen wat jij werkelijk belangrijk vindt, waar je werkelijk naartoe gaat. Dus contact met je lichaam, openstaan voor je lichaam, is onwijs belangrijk. Omdat je er wijzer van wordt, omdat het je dingen wil vertellen.
En omdat het richting geeft in wat je te doen hebt uiteindelijk weer. Richting geeft in de keuzes die je te maken hebt. Richting geeft in wat je nodig hebt. En dat is natuurlijk de vraag die je jezelf eigenlijk elke dag mag stellen. Wat heb ik nodig? Ben je iemand die maar doorrent? Of ben je iemand die jouw lichaam serieus neemt? En daar draait het om. Je lichaam liegt nooit. Wat je er vervolgens mee doet, is een tweede vraag. Want het kan zijn dat je denkt, ik voel
Inderdaad die spanning. Maar ik moet wel mijn stappen zetten. En soms ben je misschien echt ook fysiek oververmoeid. Dan is het slimmer om het niet te doen. Maar heel vaak, wat er ook heel vaak gebeurt, is dat je denkt ik ben moe. Maar je bent vooral mentaal moe. Dan helpt een hondje lopen juist wel om je hoofd leeg te maken, om te ontspannen. Om juist dichter in je lichaam te komen. Hoe dat precies werkt bij jou, kan ik natuurlijk niet zeggen. Dus ik geloof echt in luisteren naar je lichaam. Ik geloof ook in je niet blindstaren op de dingen die je met jezelf hebt afgesproken. Maar wel degelijk voelen wanneer is het een smoes en wanneer is het echt wat ik nodig heb.
Kijk, ik heb de neiging als ik denk van ik heb rust nodig om niet te gaan rennen. Maar iedere keer als ik gerend heb voel ik me uitgeruster zelfs. Mentaal. Dus fysiek misschien niet, maar mentaal wel. En heel vaak is dat precies wat ik nodig heb als ik een soort van mentale moeheid ervaar. Dus het vergt ook natuurlijk wel echt voelen.
Wat je nodig hebt. En echt eerlijk zijn naar jezelf. Dus dit is niet bedoeld als smoes om dingen niet te doen. Maar dit is bedoeld om werkelijk goed voor jezelf te zorgen. Om echt te gaan ervaren wat je nodig hebt.
En weet je het verschil niet? Dat kan, zeker als je natuurlijk nog niet zo vaak naar je lichaam geluisterd hebt. Dan is dat verschil misschien moeilijk te onderscheiden.
Ga dan eens experimenteren. Dus doe eens drie dagen lang wat je denkt dat het beste voor jou is. En kijk eens, helpt dit? Helpt dit in? Dichter komen bij wie ik wil zijn, dichter komen bij mezelf. Ja of nee? Zo ja, dan kun je ermee doorgaan. Zo nee, dan vergt het een nieuw experiment. Dan kan je weer wat anders proberen in plaats van actie stilstaan, in plaats van stilstaan actie, in plaats van deze actie andere actie. Weet je, maar dat is aan jou. Maar wees eerlijk naar jezelf en experimenteer.
Er is hoe dan ook iets nodig, want je mag je lichaam serieus nemen. Je lichaam liegt nooit.