Het geheim van slanke mensen · aflevering 363
363 – Je eigen verantwoordelijkheid nemen gaat nooit over schuld, wel over regie.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit dat verantwoordelijkheid nemen niet over schuld gaat, maar over regie: zelf kiezen hoe je reageert op wat er gebeurt. Aan de hand van een collega die te laat levert en een zak chips die je opeet, laat Mieke zien hoe de vraag waar zit 1% van mij naar regie brengt. Deze aflevering is voor wie merkt dat schuldgevoel in de weg zit bij het veranderen van eetgedrag.
Hoe pak ik de draad op na een terugval?
Mieke legt uit dat je bij een terugval, zoals een zak chips die je 's avonds opeet, niet moet blijven hangen in de gedachte dat het je nooit lukt, maar jezelf de vraag stelt wat maakte dat ik dit deed en hoe ik dit de volgende keer anders kan doen.
Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag?
Volgens Mieke Kosters pak je regie door bij elke situatie te zoeken naar minimaal 1% van jou, het stukje dat je zelf kunt beïnvloeden, in plaats van te blijven hangen in waarom overkomt mij dit.
Waarom lukt afvallen niet met wilskracht?
Mieke legt uit dat de psychologie achter overeten laat zien dat mensen met een interne locus of control, die geloven dat ze zelf invloed hebben, veerkrachtiger en meer in controle zijn dan mensen die zichzelf als slachtoffer van de omstandigheden zien.
Hoe verander ik mijn mindset om af te vallen?
Mieke Kosters legt uit dat regie pakken een vorm van gedragsverandering is: je gaat van waarom ik naar wat nu, en dat train je als een spier, niet iets wat in een dag omslaat.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Regie pakken gaat nooit over schuld, onthoud dat.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Ken je zo'n moment dat je denkt, ach, waarom overkomt dit mij nou weer? Je kind gooit een beker om, de printer weigert, net op het moment dat je iets belangrijks moet inleveren. Je collega vergeet zijn afspraak en jij staat er middenin. Maar het kan ook zijn dat er iets groots speelt. Dus je relatie loopt niet lekker, een plan mislukt. Je krijgt een tegenslag die je niet zag aankomen. En ergens hoor je zo'n stemmetje, oh, serieus, moet ik dit ook allemaal oplossen? En vandaag wil ik het daarover hebben, over verantwoordelijkheid nemen.
En niet als straf, maar als kracht. Want dat gaat niet over schuld. Het is natuurlijk niet allemaal jouw schuld. Maar het is wel allemaal van jou.
Mijn naam is Mieke Kosters. Ik ben expert in gedragsverandering. Auteur van 8 bestsellers, meer dan 350.000 boeken verkocht en host van deze podcast met al meer dan 1,4 miljoen downloads.
Ben jij die vrouw die alles voor iedereen op de rit heeft, behalve voor zichzelf? Die precies weet wat ze moet doen, gezonder leven, grenzen stellen, dromen waarmaken, maar het steeds niet doet? Dan zit je hier goed.
Deze podcast gaat niet over strenger zijn of nog harder werken. Dat ken je al. Ik leer je stoppen met vermijden, zodat je niet langer kiest vanuit moeten, maar weer gaat doen wat jij wilt. Regie pakken geeft vrijheid, lichtheid en levenslust.
Wil je niet alleen luisteren, maar echt veranderen? Stop dan met wachten en start vandaag nog met mijn programma Het Geheim van Gewoon Doen. Je kunt het zeven dagen gratis proberen via de link hieronder in show notes. Laten we beginnen, want wat je niet verandert, kies je.
Een tijdje geleden kwam ik erachter dat veel mensen verantwoordelijkheid nemen, soms uitleggen als het is mijn fout, dus
als een soort schuldvraag. Mijn dochter zei een keer zoiets, die zei van ja, je hebt het natuurlijk altijd over eigen verantwoordelijkheid nemen, en dus dan voel ik dat het mijn schuld is. Nou, daar schrok ik een beetje van. Want wat mij betreft zijn dat twee hele verschillende dingen. Schuld en verantwoordelijkheid nemen.
Kijk, als je denkt dat verantwoordelijkheid nemen voor dingen die gebeuren, betekent dat je altijd moet zeggen het is mijn fout. Ja, dan voelt het natuurlijk heel zwaar. Dat is beschuldigend en beklemmend. En het is dus heel belangrijk dat je beseft
Dat verantwoordelijkheid nemen helemaal niet gaat over schuld. Maar het gaat over invloed. Kijk, je kunt de regen niet stoppen, maar je kunt wel besluiten of je nat wordt of dat je een paraplu pakt. Dat is het verschil tussen slachtofferschap en regie. En slachtofferschap zegt het overkomt me, die zit misschien in schuldvraag. Maar regie zegt het gebeurt en ik kies hoe ik ergens mee omga. Dus, zodra jij zegt, oké, het is misschien niet mijn schuld, maar wel mijn verantwoordelijkheid, dan ben je geen slachtoffer, maar regisseur. En dat is waar verantwoordelijkheid pakken om draait. Om van arme ik naar ik kies zelf te gaan.
Nou, bijvoorbeeld, een collega levert zijn werk te laten in. Ja, natuurlijk baal je ervan, dat is logisch, dat is altijd. Maar je kunt dan blijven hangen in, oh, daar gaan we weer, hij verpest het weer, iedere keer hetzelfde, daar valt toch niet mee te werken, ik ben daar de dupe van. Of je kunt denken, oké, wat is hier van mij? Misschien had je iets duidelijker grenzen kunnen stellen, misschien had je vaker check-ins kunnen plannen, misschien kan je vaker een gesprek voeren dat je spannend vindt om hem toch daadwerkelijk te confronteren. Wat jij kunt doen, daarbij stilstaan, dat is regie pakken.
Nou, nog een voorbeeldje. Stel, je krijgt een diagnose. Iets over je gezondheid bijvoorbeeld. Daar heb je geen controle over. Dus je kunt dan in paniek blijven hangen. Of echt zeggen, ondanks die angst die je wellicht voelt in je buik, dit is nu wat het is. Maar wat kan ik wel doen? Jij kan een arts kiezen, een second opinion aanvragen, je kunt je vragen voorbereiden, je kunt je dagen inlichten, je kunt dus met je mindset aan de slag gaan. Dus, jij hebt de uitkomst niet in de hand, maar wel de ervaring.
Nog een voorbeeld, en dat is natuurlijk een voorbeeld wat in mijn trainingen vaak speelt, is dat je toch, ondanks alle goede voornemens, teveel eet. Dus je zit 's avonds op de bank en je pakt toch die zak chips en voordat je het weet is die op. Ja, dan kan je blijven hangen in die stem die zegt, zie je wel, ik kan het niet, waarom doe ik dit ook allemaal? Weet je, ik kan me beter opgeven, dit is zo frustrerend, het lukt me nooit. Of je kunt denken, oké, wat maakte nou dat ik dit deed? En hoe kan ik dit de volgende keer anders doen? Dat is natuurlijk dezelfde gebeurtenis,
Maar een totaal andere denkrichting. En waarop totaal ander gedrag volgt. Kijk, de eerste, waarom doe ik dit nou allemaal, dat maakt je machteloos. Maar het tweede, dat je denkt, wat maakt wat ik deed en wat wil ik voortaan anders, dan heb je een volwassen reactie.
Kijk, ze noemen dit wel de interne locus of control. En het komt hier dat mensen die geloven dat ze invloed hebben, voelen zich veerkrachtiger, kalmer en meer in controle. Die zijn gelukkiger en herstellen sneller van tegenslagen. Niet omdat ze daadwerkelijk meer geluk hebben, maar omdat ze zichzelf niet zien als slachtoffer van de omstandigheden, maar zelf regie pakken.
En dat is niet een handig trucje, dat is een mindset, wat je wel moet oefenen, wat je niet zomaar van de ene op de andere dag helemaal omdraait, als je dat niet gewend bent. Ook dat, regiepakken is een soort spiertrainer, maar het betekent eigenlijk dat je niet blijft hangen in waarom ik, maar dat je gaat naar wat nu. Dus dat zijn twee hele simpele woorden, die kan je echt heel goed onthouden. Niet waarom ik, maar wat nu.
Kijk, en dat heeft natuurlijk wel consequenties. Het is niet dat als je regie pakt, dat dan alles opeens leuk is. Regie pakken voelt ook niet altijd per se goed als je het doet. Het is best confronterend soms, je moet durven kijken, misschien schaam je je, misschien schrijf je weerstand, ja dat hoort er allemaal bij. Maar wat mij wel helpt om toch steeds weer verantwoordelijkheid te pakken in de situatie waarin ik zit, is de vraag, waar zit minimaal 1% van mij?
Dus niet, ik heb dit veroorzaakt, dit is mijn schuld, maar waar zit een klein stukje dat ik wel kan ownen? Weet je, wat voor mij is. Want dat stukje is je ingang en dan begint eigenlijk je beweging. Dan kom je weer in actie. Weet je, dan ga je weer dingen doen. En dat leidt natuurlijk tot successen, vaker doen, uiteindelijk tot resultaten.
Nou, ik had laatst een webinar en er zaten iets van 500 mensen klaar. En toen deed het geluid het niet. Nou, dus het hele webinar vloog in de soep. En natuurlijk dacht ik, ah, nee, nu. Weet je, de eerste reflex is dan wel, schuld, heeft iemand op mijn computer gezeten, wat is er voor ander, bla bla bla. En toen dacht ik, ja, weet je, stop, wat is hier van mij? Ik kon het niet fixen, maar ik kon wel besluiten hoe ik ermee omging. Dus ik dacht, nou ja, ik stuur een mail en ik ga het gewoon opnieuw doen en ik laat het los. Morgen doe ik het opnieuw en uiteindelijk is het hartstikke goed gegaan die dag erna. Niet perfect was het natuurlijk, maar ik pakte wel regie.
Soms is het eigenlijk nog ingewikkelder. En dat is als een ander jou de schuld geeft.
Dus als je hartstikke goed je best doet en je bent hartstikke druk en je rent je rot en dan krijg je toch een volle laag. Nou, dat hebben we allemaal wel eens natuurlijk. Dus stel je voor, je komt thuis na een lange werkdag en je bent moe en je partner staat in de keuken en die trekt een kastje open en die zegt op zo'n heel geïrriteerde toon, ah, weer geen brood in huis, dat zou jij toch meenemen? Bam! Weet je, dat kan echt hard binnenkomen.
Dus je voelt dan, tenminste ik herken dat wel, zo'n vlam van verontwaardiging. Die voel je als het ware omhoog schieten. En eigenlijk wil je primitieve brein die wil me tegen gaan gillen. Hoezo? Ik heb de hele dag hard gewerkt. Ik regel alles hier. Weet je wel hoe druk ik ben. Ik loop zelf even naar de winkel voor zo'n stom brood.
Maar op het moment dat je zo reageert, dan geef je de regie eigenlijk uit handen. Omdat je in de verdediging gaat. Je gaat uitleggen, je kan gaan pleasen, je kunt terugvechten. Maar waar het op neerkomt is dat je dan zijn bui jouw avond laat bepalen. Dus jij stapt als het ware in zijn film.
Ja, je kunt ook regie pakken. Dus je kunt daadwerkelijk anders op dit soort situaties reageren. Hoe dat eruit ziet is dat je dan echt even diep adem haalt als zoiets gebeurt. En even op de rem trapt. Adem in, adem uit. En zoek gewoon die 1%. Die 1% van jou.
Dus, je kunt heel rustig reageren. Ja, je hebt gelijk. Dat ben ik vergeten. Dat is vervelend. Punt. Je hoeft geen excuus te maken. Geen drama van te maken. Geen ruzie over wie een drukker heeft. Alleen, ja, dit is mijn stukje en dat ben ik vergeten. En dan kun je zeggen, wat wil ik nu? Misschien zeg je, ik heb geen zin om nu nog naar de winkel te gaan. Zullen we pizza bestellen? Of wil jij even gaan?
Ik weet niet of je het voelt. Maar in het eerste scenario ben je slachtoffer, dat ten onrechte wordt aangevallen en ga je eigenlijk mee in zijn film. In het tweede scenario ben je volwassen. En herken je het feit, namelijk ja, het brood is vergeten, maar je weigert je schuldig te voelen en je kiest gewoon voor wat jij wil. Je staat voor wat jij wil op dat nieuwe moment.
Dus je hoeft de ander niet gelijk te geven over alles. Maar je kunt wel een feit herkennen. En daarmee haal je eigenlijk de angel uit het conflict en blijf jij de regisseur van je eigen film. Oftewel, je blijft de baas over jouw gemoedstoestand. Je gaat niet mee in die van hem, maar je blijft bij jezelf. Dat is wat regie pakken, wat verantwoordelijkheid nemen kan doen.
Dus, wat hoop ik dat je meeneemt uit deze podcast? Dat zijn in ieder geval drie vragen die jij jezelf kunt stellen. Waar geef ik vaak de macht weg door bijvoorbeeld te wijzen, te klagen, te gaan verdedigen? Wat daarvan is 1% van mij? En wat kan ik doen om dat stukje te pakken en wel in regie te blijven?
Dus bijvoorbeeld, je kind luistert niet naar je. Ja, dan kun je denken, oh, hij hoort ook nooit wat ik zeg. Of je kan zeggen, die ene procent heb ik echt geluisterd naar wat hij zegt, naar hem. En op het moment dat je daar zit, pak jij
De regie weer terug. Regie pakken gaat nooit over schuld, onthoud dat. Nooit over oordelen, nooit over jezelf afbranden en ook niet over anderen beschuldigen. Het gaat om invloed zoeken, over accepteren wat er is. Vanuit de realiteit kiezen wat voor jou waardevol is. Wat jouw leven beter maakt. Leuker, lichter. Dus niet harder werken, het hoeft niet perfect, maar wel echt meer van jou. Dat is regie pakken.
Dus mocht er vandaag toch iets misgaan, kleins of groots, brood of iets anders. Vraag jezelf niet wie heeft dit fout gedaan, maar wat is die 1% van mij en wat wil ik nu? Wat je niet verandert, kies je. De vraag is, wat kies jij vandaag wel?