374 – Joan, Miranda en Jus: waarom je gedachten zo overtuigend zijn (en je toch tegenhouden)

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Waarom je brein overtuigende excuses verzint0:00

Je brein is briljant. Het verzint de beste verhalen. Als ik dit nog even afmaak, dan neem ik rust. Als ik nu deze podcast luister, dan ga ik morgen echt toepassen. Gisteren wandelde ik met een vriendin en die moet een scenario schrijven voor de werk. En die zei, ja, ik voel echt dat de inspiratie wel komt. En dan ga ik wel schrijven. Maar vandaag zit het er nog niet in.

Het voelt zo logisch, zo redelijk vaak, zo waar. Tot je beseft, hé, dit is hoe het werkt. Dit zijn geen feiten, dit zijn verhalen. Verhalen die je brein vertelt omdat het je wil beschermen tegen ongemak. Ik trap er zelf ook nog vaak in. Mijn brein overtuigt me regelmatig om eerst even de details uit te werken voordat ik het echte werk ga doen. Maar inmiddels herken ik het wel steeds beter. Maar dat vergt alertheid, iedere keer weer. Jouw brein kent jou beter dan wie dan ook. Het weet precies waar je gevoelig voor bent. En daarom werken die verhalen zo goed.

In deze aflevering ga ik verder met het gesprek met Jus, Miranda en Joan. Zij zijn veel alertiger geworden op hun eigen gedachten. Hun eigen verhalen. Ze trappen er lang niet altijd meer in. En vertellen zichzelf steeds vaker een ander verhaal. Ik zeg luister naar hun succesverhalen.

Ben jij die vrouw die alles voor iedereen op de rit heeft, behalve voor zichzelf? Die precies weet wat ze moet doen, gezonder leven, grenzen stellen, andere baan, maar het steeds niet doet? Dat is waar ik werk.

Mijn naam is Mieke Kosters. Ik ben expert in gedragsverandering. Auteur van acht bestsellers met ruim 350.000 verkochte boeken. En host van deze podcast met inmiddels al 1,6 miljoen downloads.

Deze podcast gaat niet over strenger zijn of harder werken, want dat ken je al. Ik leer je stoppen met zoveel moeten en met vermijden. Mijn regieformule draait om drie stappen. Eerlijk kijken, moedig kiezen en blijven doen. Want daarmee krijg je die vrijheid, lichtheid en levenslust terug.

Wil jij van 2026 het jaar maken waarin jij jezelf echt niet meer laat zitten? Het jaar van zelfrespect en trots en krachtig doen wat je jezelf belooft? Je kunt nu zeven dagen gratis meedoen met mijn programma Het Geheim van Gewoon Doen. Geen risico, bevalt het niet, dan betaal je niets. De link daarvoor staat in show notes. 2026 wordt jouw jaar. Wat je niet verandert, kies je.

Joan past haar eetpatroon aan als stewardess2:50

Joan, want ik weet, jij bent stewardess, hè? Dus je hebt flexibele tijden, hotels, eten op vreemde momenten. Ja, dat klinkt als een heel goed excuus om te zeggen, ja, maar een basis eetpatroon kan ik niet. Voor mij is het zo ingewikkeld om me steeds aan te passen. Ik weet niet wat ik overal eet, hoeveel calorieën ergens in zitten. Nou, er gaat even specifiek over eten. Maar hoe doe jij dit? En hoe zag het misschien er vroeger voor je uit toen je dit werkte? En wat doe je nu anders?

Nou, vroeger dacht ik natuurlijk dat ik alles wilde eten. En op dat moment ook. Dus ik kwam natuurlijk kilo's per vlucht aan. Dat was natuurlijk niet helemaal de bedoeling. Want ik moet natuurlijk wel in dat uniform passen. En op een gegeven moment dacht ik dat er toch wel wat kilo's af moesten. En mijn BEP die ik dan nu inmiddels met jou heb, dat gaat natuurlijk niet als ik vlieg. Maar ik neem wel echt mijn eigen eten mee. Ik kom met mijn koeltasje en mijn mealprep bakje kom ik aan. Dat is wat ik eet tijdens die vlucht. Ik wil dan misschien nog wel eens een soepje nemen. Maar daar hou ik het bij. En ik ga niet aan de nootjes en de dropjes waar iedereen maar leuk en lief mee aankomt. Dat doe ik gewoon niet. Dat is gewoon weg.

Nee. En dan wordt het natuurlijk wel wat anders met zo'n terugvlucht. Maar die is vaak 's nachts. En dan heb ik toch minder trek. Of ik zorg toch nog dat ik wel iets meeneem. Ik weet precies wat ik eet en wat ik doe. En ik vul dan niet mijn foodapp in. Dat laat ik, want dan denk ik, ben je 24 uur op. Dus dat heeft dan niet zoveel zin. En dat doe ik eigenlijk al jaren. En er zijn natuurlijk ook wel collega's die zeggen van... Oh, waar kom jij nou allemaal mee aan? Welk dieet ben jij aan? Nou ja, dieet doen we natuurlijk niet. Dus ik ga dan altijd wel zo'n discussie ermee aan. Maar ik probeer gewoon echt heel goed mijn focus erop te hebben. En dat ik, ja, zo probeer ik het eigenlijk te doen.

Ja, oké. En je voelt je daar dus heel goed bij. Dus in plaats van te denken van, ja, ik moet toch flexibel meedoen, zeg jij, dit werkt voor mij, dus ik doe het zo. Klopt dat?

Ik hou me echt aan mijn plan. Maar het plan is anders als ik thuis ben.

Ja, maar dat is logisch natuurlijk. Ik bedoel, je hebt altijd een basis eetpatroon. Je noemde al BEP, basis eetpatroon. Dat is natuurlijk voor de normale dagen. Ja, en ik kan me voorstellen dat dit juist wat bijzondere dagen zijn. Dat je daar dan ook wat flexibeler mee omgaat.

Ja.

All right. Even kijken. En dat is, zeg maar, dan gaat het over eten. Heb je nou ook dingen waarvan je zegt, ja, dat hele regie pakken. Dus de vaardigheden die ik heb geleerd als het ging om eten, pas ik ook breder

Joan breidt regie uit naar scrollen en shoppen5:35

toe. Wat zou jij dan zeggen als voorbeeld?

Nou, als ik dan ook kijk wat er weleens in onze interviews wordt besproken, is dat er een aantal, ik mag denk ik ook wel zeggen dat Jus daaronder valt, het scrollen op de telefoon, maar dat heb ik eigenlijk niet. Ik zeg ook weleens van, nou, ik reageer 's avonds vaak niet, want dan zet ik hem gewoon even op niet storen, dan ben ik gewoon met thuis bezig. En ik heb het niet heel erg bereikt. Misschien wel in contacten met anderen, dat ik door jou wat minder ben gaan pleasen, en wat vaker nee heb durven zeggen. Maar dat het bij mij toch meer op het eten is. En keuzes maken.

Ja, ik wou net zeggen. Want vaak, kijk, het patroon wat je met je eetgedrag... Waar veel mensen, jullie zijn natuurlijk allemaal langer bezig... Dus toch vaak mee begonnen zijn met mij. Het patroon wat je aanpakt met eten... Is vaak een patroon wat breder speelt in je leven. Dus wat jij net vertelde is... Of eerder al vertelde is dat jij soms als iemand anders dan eet... Of je man zegt, zullen we dit? Of op de vlucht is er, weet ik veel wat. Dat je eigenlijk vroeger geneigd was eerder mee te doen. En dat je nu veel meer nadenkt met wat wil ik.

Ja, ik ga niet meer voor alles. Ik maak echt keuzes. Ik heb echt door jou geleerd keuzes te maken. Ik denk dat dat toch wel ook is met shoppen. Misschien bij mij dan toch wel met shoppen. Dat ik veel minder, ik denk dat mijn man nu heel hard zou gaan lachen. Maar dat ik toch minder denk, ja, ik heb het niet nodig. Ik heb nog genoeg in huis of zulke dingen. Dus meer voelen, wat heb ik nodig, wat wil ik echt?

Ja, dus die regie wordt wel breder.

Ja, misschien heb ik het nog niet eens zo door, maar dat ik het wel breder maak. Maar dat het eigenlijk een beetje vanzelf gaat.

Ja, nou dat is natuurlijk helemaal mooi. Miranda, ik ga even naar jou, want ik weet dat jij hebt een drukke baan. En daar speelt ook van alles. Want ik weet dat je weleens gezegd hebt dat je daar ook eigenlijk veel meer verantwoordelijkheid neemt. Wil je daar iets over zeggen?

Dat is inderdaad wel dat mijn verantwoordelijkheidsgevoel daar wel groot in is. Dus dat ik dat wel, ik heb wel graag die touwtjes in handen. Want dan weet ik ook wat er gebeurt. En ik heb wel graag het overzicht ook, zeg maar. En ja, dat trekt zich ook wel thuis door. En ik merk dan inderdaad, eind van de week ben ik moe. En dan komt bij mij vaak het snoepen inderdaad. En zeker als er dan wat onzekerheden of onduidelijkheden zijn, dan wordt dat wat erger.

Miranda's verantwoordelijkheidsgevoel leidt tot snoepen7:51

Dus jij zegt, als ik onzekerheden heb, of ik heb een hele drukke dag gehad, of ik ben vermoeid. Of er spelen dingen waardoor ik onzeker ben. Dan heb ik meer moeite met vermijdingsgedrag. In jouw geval voornamelijk eten, toch?

Ja, en dat scrollen. Ik ga dan vaak spelletjes spelen.

Dat ken ik ook inderdaad. Oh ja, spelletjes spelen. Komt ook vaker voor, inderdaad. En wat doe je dan nu?

Ja, soms geef ik daar nog wel eens aan toe. Maar ik ben me daar nu wel meer bewust van. En ik vind het heel lekker om creatief bezig te zijn. Dus ik probeer dan wel echt bewust die knop om te zetten. En gisteravond had ik het bijvoorbeeld ook. Ik zat ondertussen alweer anderhalf uur dom spelletjes te spelen. Weet je, dat mijn man ook zei zo, nou gaat het goed hè? En dat ik dacht, dit is ook niet wat ik de hele avond wil doen. Maar dan merk ik wel dat ik moe ben. En toen heb ik inderdaad ook mijn knutselspullen de kast uitgetrokken. En heb ik nog de anderhalf uur, ben ik daar nog mee bezig geweest. En dat geeft dan gewoon eigenlijk meer ontspanning. En voldoening ook.

Vermijdingsgedrag vult tijdelijk een leegte9:32

En dan heb ik ook die neiging om te gaan eten. Was ik met die spelletjes bezig gebleven. Was er op een gegeven moment ook nog wel de snij bijgekomen. Ja, precies. Dus, dat is wel leuk. Want de vermijdingsgedrag is natuurlijk heel vaak een soort leegte opvullen. Of juist eigenlijk de behoefte aan voldoening. Maar als je in dat schollen of spelletjes, in ieder geval spelletjes spelen, blijft hangen. Ja, dan blijft eigenlijk die leegte. Dus dan wil je hem nog een keer vullen. En terwijl als je echt iets gaat doen wat je wel inspiratie geeft en voldoening geeft. Dan zeg je, dan zakt dat eigenlijk weg. Ja, dan stap je eigenlijk die cirkel uit. Ja, precies. Ja, mooi. Dus dat doe je als het gaat om eten.

En je zei op je werk, als er dan onzekerheid zijn of dingen onduidelijk. Kom je daar ook beter voor jezelf op?

Ja, ik heb inderdaad wel gemerkt dat ik dat dus inderdaad ook ben gaan doen. En bijvoorbeeld ook gesprekken binnen aangegaan. Zo van, ik moet gewoon nu even wat duidelijkheid krijgen. Duidelijkheid kan goed of slecht zijn. Maar dat maakt dan op een gegeven moment,

Miranda komt beter voor zichzelf op op werk10:37

terwijl ik daarvoor heen, denk ik, voor weg was gelopen. Zo van, nou, ik wacht het wel af en ik zie het wel. En dat doe ik nu niet meer. Dus eigenlijk minder wegduiken, meer voor jezelf opkomen. Voor regie pakken, verantwoordelijkheid nemen. Wat leuk, wat goed. En dus ook moeilijke dingen doen. Want zo'n conversatie aangaan of zo'n gesprek aangaan is natuurlijk best moeilijk.

Ja, ik zit dan nog steeds wel, weet je, dan ben ik al een half uur aan het knooien dat ik denk, ik moet nu echt iemand gaan bellen om een afspraak te maken. En dan op een gegeven moment denk ik van, nou, nu ga ik dat gewoon doen.

Ja, ja, ja, precies. Ja. Maar dat is een perfect voorbeeld, hè. Dat vind ik wel een mooi voorbeeld, want wat mensen vaak zien van de buitenkant is, ja, en die doet dat wel gewoon en die stuurt wel die mail of die voert wel het gesprek. Of die zegt wel nee tegen eten. Terwijl je de struggle die iemand in zijn hoofd heeft, zie je gewoon niet. Dus je ziet vaak het gedrag. Maar het gaat er niet om of je wel of niet struggelt van tevoren. Want bijna iedereen doet dat. Het gaat erom dat je op een gegeven moment desnoods met trillende handen, maar het wel doet.

Jus past 'eat that frog' toe tegen uitstel11:41

In plaats van denkt, ha, laat maar, het is te moeilijk. Dat is juist precies dat vermijdingsgedrag wat je eigenlijk niet meer wil. Dus dat is een heel mooi voorbeeld. Hartstikke goed, herken je dit, Jus?

Ja, zeker. Er zijn ook andere dingen die ik minder vermijd nu. Jij zegt wel eens eat that frog. Nou, dat is iets wat ik heel erg heb onthouden. Op mijn werk begin ik tegenwoordig eigenlijk altijd met de dingen die ik in ieder geval die dag af wil hebben. Dus mijn mailbox blijft nog even dicht en ik ga eerst de dingen doen die ik sowieso die dag wil doen. En als ik bij het koffiezetapparaat sta en ik sta daar weer te kletsen, dan denk ik ook, ja, maar ik wil in ieder geval dat afhebben. Dat had ik opgeschreven, want ik schrijf dat dan ook aan het begin van de dag even op. Dit wil ik in ieder geval doen. Dus dan ben ik me veel bewuster van dat uitstelgedrag, waardoor het ook minder wordt.

En ook bijvoorbeeld nu is het best wel koud buiten. En ik heb een voornemen om elke dag te wandelen, in ieder geval 20 minuten. Dus dat is helemaal niet zo lang, soms wordt het wel langer. Maar het doel is in ieder geval 20 minuten te wandelen. En ik vind dat met die kou best lastig, want ik ben een koukleum. En ik doe het dus best wel vaak zo vroeg mogelijk. Want dan heb ik het gehad, weet je. Eat that frog. Dan heb je dat gehad en dan kan dat weer van mijn lijstje af.

Als je de kikker op hebt, is de rest van de dag al makken. Dat is het idee erachter. Als je met die kikker op hebt, dan valt de rest allemaal mee.

Ja, precies. En dan ben ik toch al een beetje trots op mezelf. En dan is dat al gelukt die dag. Dus dan kan de dag eigenlijk al niet stuk.

En waar ik ook bewuster in ben, is in wat ik aan het plannen ben buiten mijn werk. Dus bijvoorbeeld, ik heb een vriendin waarmee ik elke maand uit eten ga. En als we dan plannen wanneer ik met haar uit eten ga, dan kan ik nu veel duidelijker zeggen, ja nee, dat weekend niet, want dan heb ik al een etentje. Dus dan wil ik een ander weekend, want ik vind één etentje in de week echt genoeg.

Of keuzes in mijn gezin. Bijvoorbeeld vanavond is het oudjaarsavond. En ik vind dat altijd best wel laat opblijven. En ik kan nu veel duidelijker tegen mijn man zeggen van ik wil best opblijven tot 12 uur. Dat vind je gezellig, vind ik ook gezellig. Maar dan wil ik op 1 januari 's middags wel even tijd om wat rust te nemen. En dat kan ik nu veel duidelijker aangeven waardoor mijn man ook weet waar hij aan toe is. En dat vindt hij ook prima dus.

Dat is niet egoïstisch?

Nee, want door het zo duidelijk aan te geven, kunnen we ook kijken wat hij dan nodig heeft. Dus hij mag uitslapen op 1 januari en ik mag 's middags even rust. Dus daardoor heeft hij ook de ruimte om zijn ruimte te pakken.

Nou, ik vraag het, omdat dat natuurlijk heel vaak de angst is van mensen. Want we hebben het eigenlijk, zijn dit allemaal voorbeelden van vaker voor jezelf kiezen, beter voor je eigen behoeftes uitkomen. Dat geef je er hele mooie voorbeelden van. Maar heel vaak, voordat mensen dat nog zelf doen of hiermee bezig gaan, denken zelf is de angst een beetje, ja, maar dat is toch egoïstisch. Of, ja, maar wat hebben anderen daar last

Grenzen stellen is niet egoïstisch14:58

van of zo. Een beetje dat gevoel van, ik moet er zijn voor iedereen, ik kan dat niet claimen, want. Eigenlijk klopt het wat jij al zei, dat je zegt, hoe duidelijker ik ben, hoe duidelijker ook een ander kan zijn in zijn eigen behoeftes. En hoe meer dat eigenlijk in balans of in overeenstemming goed overleg gaat.

Ik weet van mij wel dat als ik vroeger dan niet voor mijn eigen behoeftes uitkwam en zo zei, ja nee, is goed hoor, dan blijf ik wel op. En dan kijken we morgen wel bij wijze van spreken dat ik eigenlijk ondertussen baalde en ofwel kon gaan klagen over de ander die niet aanvoelde dat ik dan ook rust nodig had en hoe asociaal het was dat hij het wel deed en ik niet. Terwijl ik nooit aangaf wat ik wilde. Dus juist aangeven wat je wilde maakt het vaak ook voor anderen veel makkelijker en veel meer in balans.

Herken je dat Miranda? Ik zie je knikken.

Miranda claimt tijd voor haar wandelingen16:02

Ja, ik herken dat wel inderdaad. Dat ik inderdaad ook thuis wel veel duidelijker mijn grenzen aan ben gaan geven. En inderdaad heb ik gezegd van, joh, hier zit ik. En ik claim ook meer inderdaad die tijd. Dat wandelen bijvoorbeeld doe ik ook, weet je. Dus dat is ook echt een regieactie geworden. En ik laat dus altijd 's morgens de hond uit. En weet je, als ik dan een keer wat langer in bed blijf liggen, dat gebeurt eigenlijk dus ook nooit omdat hij eruit moet. En mijn man laat de hond uit. Dan ben ik ook de rest van de dag van slag. Want dan denk ik, oh, ik heb mijn rondje met de hond niet gedaan. Dus dan ga ik later op de ochtend nog wel even zelf lopen inderdaad.

En wat ik inderdaad ook nog wel eens doe, is als wij ergens een afspraak hebben. Wij wonen eigenlijk in een klein dorp en onze familie woont allemaal een dorp verderop. Dan ga ik nog wel eens lopen. En dan zeg ik, dan kom jij even een kwartier of over twintig minuten achter me aan en dan haal je me halverwege, pik je me maar ergens op en soms loop ik helemaal door en dan zie ik hem daar. En in het begin vond hij dat heel raar, die echt zegt, moet je weer lopen? Ik zeg, ja, ik ga gewoon nu lopen. Dus die tijd heb ik ook echt wel geclaimd daarin.

Goed, wat leuk. Wat mooi om te horen.

Jus kiest mildheid in plaats van strengheid17:11

Nou, dit is volgens mij hartstikke duidelijk. Maar wat ik vaak ook vaak hoor, en dan kom ik even bij jou, Jus, is dat mensen denken, als ze het niet doen, ja, maar ik moet strenger zijn. Ik moet strenger voor mezelf zijn. Kijk, jij bent 30 kilo afgevallen. En ik weet dat je het nu soms zelfs moeilijk vindt om te stoppen met afvallen. En meer te genieten van lekkere dingen. Ook omdat je het gevoel van controle zo lekker vindt. Dus wat zou jij nou zeggen tegen iemand die denkt, ja maar ik moet strenger zijn, dan lukt het.

Het helpt mij om die mildheid tegen mezelf te zeggen, zeg maar. Dus als ik mezelf betrap op dat soort strenge gedachten, dan ga ik gewoon daar wat tegenover zetten. Dus een helpende gedachte tegenover zetten. En dat helpt mij heel erg, want dan word je je steeds bewuster van wanneer die momenten zijn dat je streng bent tegen jezelf. Want eerst was ik me daar helemaal niet zo bewust van. En ik ben me nu veel bewuster van de momenten waarop ik dat denk. En ik zal je vertellen, ik ben dus wel nu op het gewicht wat ik wil zijn, maar ik heb die strenge gedachten af en toe nog steeds. Wel veel minder, dus het is echt wel, er heeft een ontzettende ontwikkeling plaatsgevonden, maar ik heb ze nog steeds en dan herken ik ze veel beter en dan kan ik dus tegen mezelf zeggen, hé, dat is niet nodig, of je bent nu weer dat strenge stemmetje aan het praten, dus ja, door je er heel bewust van te zijn, dat helpt eigenlijk al.

Het is een beetje de theorie uit de training, hip op je gedachten. Het is een beetje dit, dat je echt gaat herkennen wanneer je weer in dat oude gedachtenpatroon schiet. Zonder oordeel, maar gewoon, oh daar is hij weer. Weet je, natuurlijk is dat niet weg. Dat gaat waarschijnlijk nooit meer weg. Waarschijnlijk hou je altijd wel af en toe die strenge stemmen. Maar als je het gaat herkennen, heb je wel meer een keus van wie wil ik zijn. Wil ik die strengheid zijn die zichzelf op de kop geeft of de grond in bord als het niet goed gaat of weet ik wat. Of wil ik mezelf upliften en weet je, de schouderklop geven, juist positief stimuleren en coachen, dat is steeds de keus die je natuurlijk kunt maken op het moment dat je het herkent. Maar goed, daarvoor moet je natuurlijk wel het inzicht hebben dat alleen strengheid eigenlijk jezelf steeds kleiner maakt in plaats van groter en krachtiger en meer jezelf, denk ik.

Dankbaarheid opschrijven en de high five methode19:58

Ja, en het helpt mij ook heel erg om 's avonds op te schrijven waar ik dankbaar voor ben. Dan ga ik echt even stilstaan bij wat was er nou deze dag waar ik dankbaar voor ben en wat was er nou deze dag wat heel goed ging. En ik schrijf alleen die positieve dingen op, juist om dat extra aandacht te geven. Want die negatieve dingen, die denk ik toch wel.

En ik ben ook als tip van jou het boek van Mel Robbins gaan lezen over de high five methode. En nou ben ik heel erg nuchter persoon, dus in eerste instantie vond ik het maar raar. Maar ik ben dat wel gaan doen, dus ik geef mezelf elke ochtend een high five in de spiegel en maak mezelf even aan van: je mag er zijn en je gaat er wat van maken, wat zie je er goed uit. Dat helpt wel om je dag positief te beginnen en met een positieve blik ertegenaan te gaan. En ja, hoewel het dus een beetje zweverig klinkt, het helpt me echt om even in de goede mindset te komen.

Buiten je comfortzone stappen voor verandering21:05

Weet je wat ik leuk vind hieraan? Is ook hiervoor geldt, patronen doorbreken, dat gaat niet vanzelf. Kijk, verandering komt niemand aanwaaien. Dat is gewoon niet hoe het werkt. Dus je moet af en toe voor buiten je comfortzone gaan. Dingen doen die je eigenlijk gek vindt. Namelijk een high five in de spiegel geven of positief tegen jezelf praten. Dat hoort bij verandering. Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Dus juist dat wel buiten je comfortzone gaan, wel nieuwe dingen proberen, wel openstaan voor dingen waarvan je hoort of uit onderzoek leest of van mij hoort van dat werkt. Ja, dat is niet voor niks. Uiteindelijk werkt het ook vaak als je het doet. Maar je moet er natuurlijk echt wel wat voor doen.

Wil jij er ook wat voor doen? Echt aan de slag gaan met het managen van je gedachten en je gedrag? In het geheim van gewoon doen leer je je eigen brein kennen, de patronen herkennen, je verhalen doorzien, zodat je steeds vaker kiest voor wat jij echt wilt. Probeer het zeven dagen gratis. Je betaalt pas daarna, alleen als je doorgaat, als het je bevalt. Klik op de link hieronder in show notes of ga naar miekekosters.nl en lees er alles over de speciale aanbieding voor het jaarprogramma, alleen deze week.

Ik zei ja tegen mijn droom, maar de weg was lang te lang. Ik raakte kwijt wat ik voelde en bleef hangen in mijn plan. Van moeten naar morgen, van twijfel naar spijt, maar vandaag is van mij. Het geheim is niet weten. Nee, het geheim is doen. Gewoon doen, wat je al weet. Laat het kloppen, laat het stromen. Zet die stap, voel die moed. Het geheim is doen. Gewoon doen, wat je al weet.

Gewoon doen wat je al weet. Het geheim is doen. Ik werd moe van al dat denken. Van beginnen en weer stoppen. Dus dit keer geen smoes, geen later. Ik ga voelen, ik ga stappen. Van balen naar kiezen. Van denken naar kracht. Want hey, dit is mijn dag. Het geheim is niet weten. Nee, het geheim is doen. Gewoon doen. Wat je al weet. Laat het kloppen, laat het stromen. Zet die stap, voel die moed. Het geheim is. Gewoon doen wat je al weet. Gewoon doen wat je al weet.

Het geheim is. Niet wachten. Niet twijfelen. Niet morgen. Maar nu ook zonder zin. Dat is regie, dat ben jij in je vlucht. Het geheim is niet weten, nee terug. Nee, het geheim is doen. Gewoon doen, wat je al weet. Laat het kloppen, laat het stromen. Zet die stap voor die moed. Het geheim is doen, gewoon doen, wat je al weet. Het geheim is gone.