377 – Regieformule

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Tevredenheid met goed genoeg maakt gelukkiger0:00

Wist je dat mensen die tevreden zijn met goed genoeg gelukkiger zijn? Dat blijkt uit onderzoek. Minder gestresst, betere relaties en bereiken vaak meer. Het betekent wel dat je natuurlijk moet loslaten dat alles perfect moet zijn. Of dat jij perfect moet zijn. Dat je alles moet controleren. De vraag is, wat heb jij los te laten? De gedachte dat je het allemaal alleen moet kunnen, de overtuiging dat het pas goed genoeg is als het perfect is, de angst dat mensen je niet leuk meer vinden als je nee gaat zeggen.

In deze aflevering leg ik de regieformule wat verder uit. Drie stappen die alles veranderen. Eerlijk kijken, moedig kiezen en blijven doen. Ben jij die vrouw die alles voor iedereen op de rit heeft, behalve voor zichzelf? Die precies weet wat ze moet doen, gezonder leven, grenzen stellen, andere baan, maar het steeds niet doet. Dat is waar ik werk.

Mieke Kosters: expert in gedragsverandering1:04

Mijn naam is Mieke Kosters, ik ben expert in gedragsverandering, auteur van acht bestsellers met ruim 350.000 verkochte boeken en host van deze podcast met inmiddels al 1,6 miljoen downloads.

Deze podcast gaat niet over strenger zijn of harder werken, want dat ken je al. Ik leer je stoppen met zoveel moeten en met vermijden. Mijn regieformule draait om drie stappen: eerlijk kijken, moedig kiezen en blijven doen. Want daarmee krijg je die vrijheid, lichtheid en levenslust terug.

Wil jij van 2026 het jaar maken waarin jij jezelf echt niet meer laat zitten? Het jaar van zelfrespect en trots en krachtig doen wat je jezelf belooft? Je kunt nu zeven dagen gratis meedoen met mijn programma Het Geheim van Gewoon Doen. Geen risico, bevalt het niet, dan betaal je niets. De link ervoor staat in de shownotes.

2026 wordt jouw jaar. Wat je niet verandert, kies je.

Vier herkenbare voorbeelden van vermijden1:38

Stel, je wilt al een hele tijd voor jezelf beginnen. En je hebt een plan, een goed plan. En je bent begonnen. En dan komt er een tegenslag. Het loopt even niet. Je krijgt kritiek op je nieuwe site. En in plaats van doorzetten, bedenk je dan gelijk een nieuw plan. Het moet anders. Ik moet een beter idee hebben. En voordat je het weet, begin je zo weer opnieuw.

Of, je staat 's avonds in de keuken, de dag zit erop, iedereen is voorzien. En dan merk je dat je hand al in de kast zit. Chocolade, kaas, wijn, iets. Niet omdat je honger hebt, maar omdat je onrustig bent. Omdat er iets wringt. En eten dempt dat gevoel even.

Of, en dit is een lastige, stel je relatie is al heel lang niet meer zoals je wilt. En je doet er van alles aan. Praten, steeds weer het gesprek aan gaan, je past je aan, je toont begrip. Maar dat ene ding wat je eigenlijk zou moeten doen, een grens stellen, zeggen tot hier, ik raak mezelf kwijt bijvoorbeeld, dat doe je niet.

Nou, laatste voorbeeld. Je zegt al honderd jaar dat je eigenlijk drie kilo wilt afvallen. Maar je doet het niet, je pakt niet door. Maar door die strijd die je steeds weer voelt, kom je uiteindelijk eigenlijk alleen maar aan. Totdat dat weer echt te ver gaat en dan grijp je wel weer in. Tot diezelfde drie kilo grens val je dan wellicht weer af. Want dan ebt je drive eigenlijk weer weg. Maar je blijft maar zeggen, ik wil eigenlijk nog drie kilo afvallen.

Kijk, als je genadeloos eerlijk bent, dan is de vraag, gaat die drie kilo het echte verschil maken in je leven? Of gaat dit eigenlijk om accepteren dat je niet perfect bent? Om jezelf te accepteren en trots zijn op jezelf, ook als er echt nog wel verbeterpuntjes te vinden zijn. Maar dat is een lastig traject en onbekend. Dus richt je je liever weer op diezelfde drie kilo. Dat ken je, dat is veilig.

Nou, dit zijn allemaal voorbeelden van vermijden.

Waarom je weet wat nodig is maar het niet doet4:24

En het gekke is, vaak weet je het zelf ergens best wel. Weet je, diep van binnen weet je precies wat er speelt. Of, als je echt eerlijk zou zijn, weet je best wat je eigenlijk zou moeten doen. Je voelt wel waar het schuurt. En waar het schuurt kun je groeien. Maar het punt is, je gaat het niet aan. En daarmee houd je het steeds weer zelf in stand.

Kijk, de vraag is natuurlijk, maar hoe doe je het dan wel? Hoe kom je nou zo ver dat je wel in actie komt? Nou, dat is het speelveld, zeg ik altijd, van mijn werk. Mijn werk gaat eigenlijk hierom. Mijn aanpak draait om dit stuk. Om te doen wat je eigenlijk best weet wat je het allerliefste zou willen doen. Of wat nodig is.

Nou, daarvoor heb ik dus de regieformule ontwikkeld. En daar wil ik je graag wat meer over vertellen. Want de regieformule is, wat mij betreft, geen stappenplan dat je moet volgen. Maar het zijn een soort vragen of spiegels,

De regieformule als drie terugkerende vragen5:30

hoe je het maar wil noemen. Maar het zijn een soort vragen die je jezelf kunt stellen, steeds opnieuw. Bij elke situatie waarin je eigenlijk voelt dat er iets wringt. Of waarin je niet doet wat je jezelf belooft. Waarin je steeds weer jezelf eigenlijk saboteert. Steeds weer terugvalt.

Nou, wat zijn ze dan? De eerste is eerlijk kijken. Ik zeg het niet voor niks. Vaak veranderen vergt genadeloos eerlijk zijn. Dus de vraag is, waar verlies jij jezelf? En noem je dat normaal? Zo praat je het goed aan jezelf.

De tweede is, moedig kiezen. Dus dan is de vraag eigenlijk, waar kies je niet? Omdat het je iets kost. Omdat je nog niet klaar bent om de consequenties te aanvaarden, bijvoorbeeld.

En het derde is, blijven doen. Waar stop jij als het moeilijk wordt? En hoe praat je dat goed voor jezelf?

Nou, dat zijn ze, de drie vragen. En als je die afgaat, als je die eerlijk beantwoordt, verandert alles. Dat is mijn ervaring. Dus laten we er iets dieper op ingaan.

Stap 1: eerlijk kijken, met eigen voorbeelden6:38

En dan beginnen we even natuurlijk bij de eerste. En dat is de eerlijk kijken, stap 1. Dus de vraag is, waar verlies je jezelf en noem je dat voor anderen klaarstaan? Of ben je dat eigenlijk bijna normaal gaan vinden? Heel vaak gaat regie pakken om jezelf weer terug te vinden. Jezelf, hoe je was voordat je kinderen kreeg. Of voordat je die rotheid hebt gehad en kilo's mee aangekomen, bijvoorbeeld. En het gaat er dus om dat je ergens een deel van jezelf onderweg een beetje bent kwijtgeraakt. En je gaat dan over je eigen grenzen heen zonder dat je dat echt merkt. Dus dat gaat vaak heel geleidelijk. Dat is niet een bewuste keuze of zoiets. Maar ja, zo werkt het. Je gaat zorgen voor anderen. Je noemt het normaal. Je gaat steeds vaker zeggen, zo ben ik nou eenmaal. Maar eerlijk kijken gaat om durven zien waar je jezelf eigenlijk overslaat of tekort doet.

Nou, ik heb daar best een aantal voorbeelden van voor mezelf. Want pas als je eerlijk kijkt, kun je het ook aangaan. Bij eten bijvoorbeeld, dat is natuurlijk al een tijd terug bij mij. Maar dat was echt, ik zei altijd, ik ben een gezelligheidseter. Geen emotie-eter, ik voel ook niet zoveel. Maar toen ik echt eerlijk ging kijken, klopte dat gewoon niet. Want ik at wel als ik onrustig was. En dan had ik geen honger. Dan deed ik dat werkelijk om iets te dempen. En ik noemde dat dan gewoon even lekker. Maar het was wel degelijk vermijden.

Maar bijvoorbeeld ook op mijn werk. Kijk, als iets even tegen zit, als ik iets lastig vind, dan ga ik vaak nieuwe ideeën bedenken. Want daar hou ik van. Dat is voor mij veilig, daar ben ik goed in. Dus een nieuw project, een nieuw idee, dan noem ik dat creativiteit. Ik ben ook zo creatief, ik heb zoveel goede ideeën. Maar soms is het vermijden van het doorzetten van iets wat lastig is.

Nog een voorbeeld van mij is in mijn relatie. En dat speelde een paar jaar geleden. Het ging al heel lang eigenlijk niet goed. We zijn al ruim dertig jaar samen. Of inmiddels nog langer. En ik was echt daar wel heel druk mee hoor. Ik was heel, regie pakken is my middle name, zeg ik dan. Dus ik deed van alles. Praten, aanpassen, begrijpen. Nog weer op een andere manier brengen. Nog een andere invalshoek. Maar wat ik niet deed, was een grens stellen. Ik zei niet tot hier. Tot hier en niet verder. Want dat was eng.

Kijk, eerlijk kijken is niet leuk. Want het vraagt natuurlijk dat je stopt met jezelf de verhalen te vertellen die je doet. Voor mijn relatie bijvoorbeeld zei ik dan altijd van, ja maar als ik het nou zo breng, ja ik breng het heel volwassen, hij doet gek. En daar bleef ik dan mee bezig aan of hoe ik het dan nog anders moest doen of hoe ik hem kon overtuigen. Maar ik dacht niet van, ik wil dit niet. En dat is wel waar regie begint. Dus wij durven zien wat er werkelijk speelt.

Stap 2: moedig kiezen9:18

De tweede, stap twee van de regieformule gaat om moedig kiezen. Je hebt er wel moed voor over. Dus de vraag is dan, wat kies je niet omdat het je iets kost? Dus bijvoorbeeld controle loslaten. Ja, dat kost je je perfectie of je streven naar perfectie. Het kan je veiligheid kosten, het kan de goedkeuring van anderen kosten. Kijk, soms weet je wel wat je echt wilt of waar het schuurt, maar dan nog kies je er niet voor. Dus dat is dat. Als je het heel diep van binnen weet, is ook nog wel eens gewoon niet eerlijk toegeven. Maar ook als je het wel toegeeft, kies je er niet altijd voor. En kan je nog steeds zeggen, ja, nu even niet. Want eerst moet nog even dit. Als dat nog even gebeurt, ja, maar ze hebben me nu nodig. Na deze periode, na deze jaren, na als kinderen het huis uit zijn, nou ja, whatever.

Maar niet kiezen is natuurlijk ook een keuze. En zolang je niet kiest, blijf je waar je bent. Dan verandert er niets. Kijk, moedig kiezen betekent erkennen dat kiezen een prijskaartje heeft. Dat kiezen iets kost. En het toch doen. Kijk, voor mij staat dat echt voor echt aangaan wat er speelt. Dus niet alleen toegeven, maar het ook nog aangaan ermee, aan de slag gaan. En dat begint dus vaak bij gevoelens toelaten. De data, wat jouw gevoelens je willen zeggen, echt serieus nemen. Hoe moeilijk of hoe eng het ook is.

Nou, een voorbeeldje van mijn relatie is dat ik op een gegeven moment heb gezegd, tot hier en niet verder, dit is echt genoeg, ik wil dit niet meer. Dus niet dreigen en dan toch weer laten lopen, maar echt zeggen, dit accepteer ik niet meer. En bereid zijn de consequenties te dragen. Dus in het geval van mijn relatie zei ik, als dit niet verandert, dan hoeft het niet meer. En dat is doodeng, want je weet natuurlijk niet hoe het uitpakt. Nou, in mijn geval heeft het waanzinnig goed uitgepakt. Want voor het eerst in al die jaren is het echt veranderd tussen ons. Ik ben veranderd, hij is veranderd, wij zijn veranderd. En ja, nu zijn we ook bereid om er nog steeds aan te werken. Ik heb om de drie maanden gaan we nog een keer een gesprek in relatietherapie. Om iedere keer weer te kijken van hoe gaat het nu, wat speelt er nu en dat bijhouden. Ja, ik vind dat echt heel erg waardevol en heel leuk.

En bij mijn eetrelatie gold natuurlijk van hé, ik ben dus wel degelijk. Ik eet dus wel degelijk onrust weg, ik ben dus ook wel een vermijdingseter. Maar wat voel ik dan eigenlijk? Dus aangaan dat ik eigenlijk helemaal niet bij mijn gevoelens kon komen. Ik los alles op in mijn hoofd. Dus ik ben heel bewust dat traject in gegaan. En daar ben ik nog steeds mee bezig, omdat ik heb gemerkt hoeveel me dat oplevert.

Nou, dat zijn de dingen waar het om gaat. Kijk, hoe dan ook is waar ik honderd procent in geloof, moeilijke keuzes maken je leven makkelijker. En dat klinkt als een tegenstelling, maar het is echt waar. Want zolang je niet kiest, maar het wel voelt, dan blijf je dus in die tussenruimte hangen. Dan doe je wat moet, niet wat klopt. En ja, dan verander je niet echt, maar je accepteert ook niet hoe het is. Dus je blijft die onrust voelen. En dat kost energie. En daar lekt ook je zelfrespect weg. Juist in dat gebied verlies je jezelf soms een beetje.

Kiezen geeft natuurlijk spanning, want het is eng. En er is dus moed voor nodig. Maar het geeft ook rust. Omdat je echt gaat staan waar jij voor staat. Omdat je echt kiest voor wat jij werkelijk belangrijk vindt, voor wat je echt voelt. Omdat je bij jezelf blijft. Dat geeft absoluut ook een soort relaxedheid, overtuiging, een soort rust. Die onrust in je hoofd, die strijd gaat weg.

Stap 3: blijven doen ondanks tegenslag13:09

Stap drie van de regieformule is dan doen. Dus je hebt eerlijk kijken, moedig kiezen en blijven doen. En je kunt namelijk gekozen hebben en toch snel weer opgeven.

Nou kijk, het makkelijkere voorbeeld is hier natuurlijk dat afvallen. Dus kijk, je haakt niet af in de eerste week. Nou soms trouwens ook wel, maar meestal niet. Als je echt gemotiveerd begint, dan kan je nog wel een week volhouden. Maar je haakt af als het ongemakkelijk wordt. Als het tegen zit, als het niet perfect gaat, als je niet lekker in je vel zit, als er iets ergs gebeurt in je omgeving, of je wordt ziek of je raakt geblesseerd, als het moeilijk wordt, dan stop je.

Dus de vraag is, waar stop je en praat je dat toch zo weer goed voor jezelf? Want juist als het moeilijk wordt, komen die verhalen van je brein. Ach, het was toch niet zo belangrijk, het past ook niet echt bij mij. Ja, volgende keer doe ik het anders, dan gaat het echt gebeuren.

Dus blijven doen, betekent natuurlijk doorgaan ook zonder zin. Doorgaan ook na een terugval. Doorgaan omdat je jezelf iets beloofd hebt. Omdat je gekozen hebt. En je komt die belofte na.

En dat doe je door je eigen verhalen, het verhaal wat jij jezelf vertelt, steeds beter te leren kennen. Je brein eigenlijk te ontrafelen, het primitieve deel van je brein, dat is zo goed in al die smoesjes en verhalen. Maar jij prikt er steeds beter doorheen.

Dus die stem die zegt, laat maar, het heeft toch geen zin. Of jij kunt het niet. Weet je, je hoeft er niet per se tegen te vechten. Dat is één manier dat je de helpende gedachten tegenover zet. Een andere manier is dat je het gewoon gaat herkennen en ze laat. Als een soort achtergrondmuziek.

Oh, daar heb je die, weet ik veel, die dieetstem weer. Die zegt, je moet toch strenger, je moet toch dit, je moet toch dat. Het moet sneller, het moet beter. Oh, daar heb je hem weer, mijn dieetmaatje. Ja, die ken ik inmiddels, maar laat maar gaan. Ik kies zelf.

Dus dan vecht je niet zozeer tegen je gedachten. Je ziet ze, je accepteert ze en je kiest voor jezelf. En dat betekent steeds opnieuw kiezen voor jouw waarde, voor wie jij wilt zijn. Dus ook op een rotdag. Ook als je geen zin hebt. Ook als het tegen zit.

Moeilijke dingen doen, leren moeilijke dingen doen, is een vaardigheid. En die kun jij ook leren.

Nou, dat is wat mij betreft de regieformule. En daar valt eigenlijk alles wat ik doe in deze podcast, wat ik vertel, de trainingen die ik heb ontwikkeld, de masterclasses die ik geef, die vallen

Regieformule is geen trucje maar een manier van leven15:53

eigenlijk altijd onder één van deze drie, nou ik noem het maar even stappen toch, dus eerlijk kijken, moedig kiezen of blijven doen, want dat is de regieformule en daar hangt eigenlijk alles aan vast. Dat is niet een trucje, zoals je wellicht wel begrepen hebt inmiddels. Het is geen hack, het is ook geen snelle oplossing. Maar het is een manier om naar jezelf en je leven te kijken. Het is een hulpmiddel om andere keuzes te maken. En het vraagt dus eerlijkheid, moed, maar ook mildheid en daadkracht.

En als je gaat leven volgens de regieformule, als je beseft dat dat een manier van leven is die je iedere dag weer opnieuw kiest, die eigenlijk altijd blijft gelden, die altijd belangrijk is. Dan word je niet perfect. En heb je niet altijd controle. Dan gaat er ongetwijfeld heel veel mis. Maar dan kies je wel steeds weer opnieuw voor wat jij echt belangrijk vindt. En dat geeft rust, relaxtheid, maar ook lichtheid. Niet letterlijk en figuurlijk, zeg maar. Lichtheid in afvallen, dat je daadwerkelijk die kilo's afvalt. Alleen misschien niet binnen twee weken. Maar wel op lange termijn. Het geeft ook speelsheid, dus je wordt wat makkelijker. Je kunt eigenlijk steeds, je kunt wat makkelijker ook omgaan met dingen die je moeilijk vindt met tegenslagen. Omdat je weet hoe je het weer terug kan pakken, omdat je dat geleerd hebt. En dat geeft natuurlijk vrijheid.

Kijk, ik zeg vaak, wat mij betreft is het beeld wat hier het mooiste bij past, is jezelf een knipoog geven in de spiegel. En een knipoog is niet omdat alles klopt, maar wel omdat jij klopt. Een knipoog is die speelzet en die vrijheid. En in de spiegel betekent, hé, kijk naar

Jezelf een knipoog geven in de spiegel17:34

mezelf en ja, ik mag er zijn. Ik zie er goed uit. Daar gaat het om. Echt kiezen voor jezelf maakt alles mooier. Niet makkelijker per se, maar in the end wel. En mooier. Omdat je dus niet meer wegkijkt. Omdat je niet meer uitstelt en blijft wachten. Niet meer hoopt dat het allemaal vanzelf gaat veranderen. Maar omdat jij doet wat je jezelf belooft. Dat is mijn regieformule in de kern. Drie vragen, drie richtingen. Als je nou zegt, ik wil hier echt mee aan de slag, met meer oefeningen, met verdieping,

Aanbieding voor het jaarprogramma18:06

Met begeleiding. Ja, dan zou ik zeggen, meld je aan voor het ga je van gewoon doen. Want in januari geef ik hier een uitgebreide masterclass over. Daarover volgt later nog wel eens een keer meer informatie. Maar die geef ik dus in januari. En als jij dus meedoet met mijn programma, dan ben je daar gewoon bij. Dan kun je die gewoon volgen. En dan ga ik je dieper op in. Ik zou zeggen, als jij de regieformule toepast in je leven, en dat is dus niet iets eenmaligs wat je één keer doet, maar iedere keer opnieuw, dan bereik jij je doelen dit jaar. En daarna.

Dit is de allerlaatste dag om te profiteren van de speciale aanbieding voor mijn jaarprogramma. Vanavond om 8 uur is dit aanbod met 4 maanden gratis toegang en 2 superbonussen niet langer beschikbaar.

Nog even op een rijtje wat je krijgt als je meedoet. Je betaalt dus 8 maanden, je krijgt 12 maanden toegang. Toegang tot alle trainingen van mij en masterclasses. Daarnaast krijg je 2 keer per week live coaching in een coach van mij of Peggy. Je komt in de community, je kunt onderdeel uitmaken van een intervisiegroep.

Om een voorbeeld te geven, in januari geef ik twee keer een masterclass, één keer over GRID. Dat is dé succesfactor om je langetermijn doelen te halen. En ik geef een uitgebreidere masterclass over de regieformule waar deze podcast ook over ging. Die krijg je er gratis bij als je je nu aanmeldt.

Je kunt het dus zeven dagen gewoon uitproberen. Bevalt het niet, dan stop je en betaal je niets. Maar, beslis vandaag. Want de eenmalige gezamenlijke kick-off begint vanavond om acht uur. En daar mag je ook bij zijn als je kiest voor een maand of een kwartaal abonnement.

Nou, ik zeg: eerlijk kijken, moedig kiezen, blijven doen. Niet omdat alles klopt, maar omdat jij klopt. Tot vanavond.

Lang, ik raakte kwijt wat ik voelde en bleef hangen in mijn plan. Van moeten naar morgen, van twijfel naar spijt, maar hey, vandaag is van mij. Het geheim is niet weten, nee, het geheim is doen. Gewoon doen wat je al weet, laat het kloppen, laat het stromen. Zet die stap vol, die moed, het geheim is doen. Gewoon doen wat je al weet. Gewoon doen wat je al weet. Het geheim is doen.

Ik werd moe van al dat denken, van beginnen en weer stoppen. Dus dit keer geen smoes, geen later, ik ga voelen, ik ga stappen. Van balen naar kiezen, van denken naar kracht. Want hey, dit is mijn dag.

Het geheim is niet weten, weten. Nee, het geheim is doen. Gewoon doen, wat je al weet. Laat het kloppen, laat het stromen. Zet die stap, voel die moed. Het geheim is doen. Gewoon doen, wat je al weet. Gewoon doen wat je lang weet. Het geheim is doen.

Niet wachten, niet twijfelen, niet morgen. Maar nu, ook zonder zin. Dat is regie, dat is jij in je vlow.

Het geheim is niet weten, nee terug. Nee, het geheim is doen. Gewoon doen, wat je al weet. Laat het kloppen, laat het stromen. Zet die stap, voel die moed. Het geheim is doen. Gewoon doen, wat je al weet. Het geheim is doen.