383 – Waarom je 's avonds toch die chips pakt (en hoe je dat stopt)

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Avondlijke discussie over chips0:00

Je zit 's avonds op de bank en je had met jezelf afgesproken: vanavond na 8 uur, of überhaupt 's avonds na 8 uur, eet ik niks meer. Dat is een duidelijke regel, helder, en je wist het zeker toen je het afsprak. Maar dan is het kwart over 8 en dan begint het.

Ja, maar gister heb ik dit toch ook al gedaan? Ik hoef dit toch niet elke dag zo te doen? En we hebben nu chocola in huis, dat hebben we eigenlijk nooit. Ja, die gaat toch op, dus dan kan ik beter hem nu opeten, dan heb ik er morgen geen last meer van. Ik moet ook niet zo moeilijk doen. Je mag ook blijven genieten.

Nou, wellicht herken je er iets van. Die discussie in je hoofd.

En in de vorige aflevering had ik het al over grit, oftewel vastberadenheid. En dat dat bestaat uit twee delen. Passie voor je langetermijndoel en commitment.

Vandaag in de podcast ga ik het hebben over commitment. Dus hoe je blijft doen wat je met jezelf hebt afgesproken. En ik ga het specifiek hebben over die discussies in je hoofd die je dan kan krijgen. En waarom die je steeds saboteren. En ik geef je een hele simpele truc waarmee je dit stopt.

Je ritst je spijkerbroek dicht, kijkt in de spiegel en je geeft jezelf een knipoog. Yes, dit ben ik. Niet omdat alles perfect gaat in je leven, maar omdat je voelt, ik ben lekker bezig, ik kies, ik doe. Dat is waar deze podcast over gaat.

Mieke Kosters stelt zich voor1:35

Mijn naam is Mieke Kosters, ik ben expert in gedragsverandering, auteur van acht bestsellers en host van deze podcast met al meer dan 1,6 miljoen downloads. Ik help vrouwen kiezen voor wat ze willen en doen wat ze gekozen hebben. Niet door strenger zijn of harder werken, maar door eerlijk voelen, moedig kiezen en blijven doen.

Wil jij die knipoog in de spiegel geven? Probeer dan mijn programma Het Geheim van Gewoon Doen. Daar kun je zeven dagen na te zijn meedoen. Gewoon uitproberen. Bevalt het niet? Zeg je binnen zeven dagen op, betaal je niks. En als je je nu aanmeldt, doe je automatisch mee met de masterclass op 10 februari. Die gaat over GRIT, waar deze podcast ook over gaat. Dus snel door naar de podcast.

Je weet wat je wilt, maar het wordt moeilijk2:40

Je weet dus best wel wat je wilt. Je weet wat goed voor je is. Dat is allemaal het punt niet. Het punt is wat er gebeurt op het moment dat je het moeilijk krijgt. Je had afgesproken om te gaan wandelen vandaag, maar het regent. En wat zijn die stemmen in je hoofd die zeggen ach, morgen is weer een dag. Je hebt het al druk genoeg vandaag.

Je had afgesproken om nee te zeggen tegen een vriendin die weer vraagt of je helpt met verhuizen. Maar dan komen ze al die stemmetjes in je hoofd. Ach, zo vaak vragen ze misschien ook weer niet om hulp. Je kunt het ook niet maken om nee te zeggen. Hoeveel moeite is het nog? Het is toch ook best wel gezellig om dat met een vriendin te doen. En wat je eigenlijk gepland had in het weekend kan ook wel een andere keer. Het is ook lullig om niet te helpen. Wellicht ken je het, die stemmen in je hoofd, die discussies.

Waarom die stem in je hoofd zo redelijk klinkt3:45

En het moeilijkste is dat die stem in je hoofd vaak zo redelijk klinkt. Zo logisch. Het heeft gewoon echt goede argumenten om niet te doen wat je met jezelf had afgesproken. En dan voelt het dus ook niet zo heel erg als saboteren. Het voelt eigenlijk als nadenken. Dat je gewoon een nieuwe keuze maakt. Een soort afweging weer. En dat is toch ook redelijk. En dat is toch ook met vriendelijkheid naar jezelf. Maar daarin hou je jezelf voor de gek. Want wat er werkelijk gebeurt op zo'n moment is dat jouw primitieve deel van je brein probeert je te laten stoppen. Die wil niet dat je het moeilijk hebt. Die wil dat je de makkelijke weg kiest. Want als veilig en overzichtelijk en bekend. En daarom komt hij met allerlei argumenten. Totdat jij denkt, ach nou ja, laat ook maar dan. En daar gaat je plan. Daar gaat die belofte aan jezelf.

Maar je kunt wel degelijk wat anders doen. En daarover gaan we het hebben natuurlijk in deze podcast. En daar komen we bij het stuk commitment. Want wat ik al zei, grit bestaat uit twee delen. Passie voor je langetermijndoelen en commitment.

De vraag is natuurlijk wat is commitment dan? Dat is niet wilskracht of discipline of iets dergelijks. Betekent zeker niet dat je altijd zin hebt in hetgene wat je te doen hebt. Maar ik gebruik eigenlijk deze definitie altijd. Commitment is doen wat je met jezelf hebt afgesproken. Ook lang nadat de sfeer waarin je dat afsprak voorbij is.

Dus je spreekt met jezelf iets af op het moment dat je enthousiast bent. Dus die sfeer, de motivatie, het goede gevoel, dat is er op het moment dat je dat afspreekt. Dan denk je ja, dit ga ik doen. Dit is echt een super goed idee. Op maandagochtend, begin van het nieuwe jaar. Na een goed gesprek bijvoorbeeld. Of na het luisteren van een podcast. Dat je echt denkt ja, dit is het.

Maar die sfeer hebt weg. Dat geldt voor ons allemaal. Dat is bij iedereen zo. En dan wordt het ongemakkelijk. En dan heb je er geen zin meer in. En dan is het niet meer nieuw. Of misschien zijn de complimenten wel opgedroogd. Of het is niet meer nieuw voor jezelf. Maar het wordt een beetje saai. Het wordt gewoon. En daar begint echt de commitment. Kijk, je stopt niet in het begin. Je stopt op het moment dat het moeilijk wordt. Dus dan draait het om de commitment die jij hebt.

Kijk, wat ik al zei, om grit te krijgen, om die vastberadenheid te krijgen, is commitment superbelangrijk. En vastberadenheid is dé succesfactor om je langetermijndoelen te halen. Weet je, het is de allerbelangrijkste voorspeller. Dus als jij kan zien hoe vastberaden mensen zijn, kun je inschatten of ze wel of niet hun doel behalen. Dat vastberadenheid is die passie voor je langetermijndoelen waar ik het de vorige keer over had. En die volharding eigenlijk. Dus blijf het doen, ook als je geen motivatie voelt. Waarom is dat dan zo lastig?

De glijbaan metafoor voor zelfsabotage5:24

Commitment begint als het moeilijk wordt7:35

En daar begint echt de commitment. Kijk, je stopt niet in het begin. Je stopt op het moment dat het moeilijk wordt. Dus dan draait het om de commitment die jij hebt. Kijk, wat ik al zei, om grit te krijgen, om die vastberadenheid te krijgen, is commitment superbelangrijk. En vastberadenheid is dé succesfactor om je langetermijndoelen te halen. Weet je, het is de allerbelangrijkste voorspeller. Dus als jij kan zien hoe vastberaden mensen zijn, kun je inschatten of ze wel of niet hun doel behalen. Dat vastberadenheid is die passie voor je langetermijndoelen waar ik het de vorige keer over had. En die volharding eigenlijk. Dus blijf het doen, ook als je geen motivatie voelt.

Waarom is dat dan zo lastig? Kijk, ik zie het heel vaak vormen als een soort glijbaan. Dus zie je een glijbaan voor je. En wat er gebeurt is, dat je op een gegeven moment, als je met jezelf in discussie gaat, dat je eigenlijk als het ware een glijbaan aan de voorkant omhoog probeert te lopen. En dat kan best wel, zeker als je niet al te stijl is. Maar dan moet je je stevig vasthouden en het kost kracht. Je zet stappen naar boven en dan kom je echt wel een stuk verder. Maar op een gegeven moment, als je ook maar even loslaat, dan glij je natuurlijk zo naar beneden. En dat is hoe ik het zie als je met jezelf in discussie gaat op een moeilijk moment.

Dus op het moment dat jij een heldere afspraak met jezelf hebt, maar je gaat toch die stemmen in jezelf toelaten. Ik noemde er al een heel aantal voorbeelden van. Dus je gaat toch met jezelf in discussie. Je laat eigenlijk die discussie toe. Dus je geeft die tegenargumenten een podium in je hoofd. Ja, maar? Nou, onthoud dat als je zo draai je jezelf voor te denken. Ja, maar? Dan weet je, shit, ik zit aan die voorkant van die glijbaan. Dan loop je die er aan de verkeerde kant op. En dan kies je eigenlijk niet meer, maar dan ben je aan het strijden. Dan kost je kracht. Dan ben je aan het onderhandelen met jezelf. Sterker nog, je bent aan het onderhandelen met een deel van jezelf dat helemaal niet wil dat je verandert. En dus is de kans dat je uiteindelijk flats naar beneden glijdt en helemaal niet meer doet wat je met jezelf hebt afgesproken, heel groot.

Nou, wat ik heel fascinerend hierin vind, is, en dan kom ik dichterbij, de truc om hiermee te stoppen, is, ja, ik weet niet, misschien heb je wel eens gehoord van de naam Mogadat, ik spreek het verkeerd uit. Hij heeft een boek geschreven, The Happiness Formula. En hij was vroeger Chief Business Officer bij Google en hij heeft een soort formule voor geluk ontwikkeld. En wat ik heel leuk vond in dat boek, is dat hij heel mooi uitlegt dat je brein niet twee bewuste gedachten tegelijk kan verwerken, letterlijk niet. Dus je prefrontale cortex, dat is het deel dat bewuste keuzes maakt, bewust nadenkt, dus wat zich wel wil houden aan jouw plan voor die lange termijn, dat kan maar één ding tegelijk aan. Dus als je primitieve deel van je brein bezig is met allemaal argumenten waarom je het allemaal niet hoeft te doen, dan kan je niet ook tegelijkertijd bezig zijn met de actie. En dat is waarom die discussie zo gevaarlijk is. Dus het is niet zozeer dat die argumenten je allemaal overhalen, het is ook het discussiëren zelf dat je eigenlijk als het ware blokkeert. Dus je bent zo druk met die excuses verzinnen dat je helemaal geen ruimte meer hebt om te doen. Al is het maar een hele kleine actie om te doen.

Kijk en ik geloof dat alles wat je tegen jezelf zegt op een moeilijk moment per definitie saboterend is. Elk argument, elke reden, elke ja maar, vandaag is anders, dat is je primitieve brein dat je probeert te laten stoppen.

De oplossing: geen discussie voeren8:09

En dus is de eerste truc die ik met je wil delen, dinsdag in de masterclass deel ik er een stuk of vijf om meer commitment te krijgen, maar één daarvan wil ik vandaag graag met je delen. En dat is eigenlijk een super simpele oplossing hiervoor. Geen discussie voeren, punt.

Kijk en iedereen kent natuurlijk het wel, die discussies. Ik ook. Kijk een voorbeeld is ik ben echt van plan, ik wil heel graag vaker rust nemen tijdens het werken. Dus ik kan echt soms ergens inzitten en dan ga ik maar door. Dan neem ik helemaal geen rust. Dan eet ik naast mijn computer en dan dender ik door. Dus ik heb echt met mezelf afgesproken om de zoveel uur zit ik me wekker en dan wil ik even stoppen. Gewoon even pauze, even ademhalen, even wandelen, even rust, opladen.

Maar goed, dan ben ik aan het werk en dan begint dat ja maar, als je nou eerst even dit afmaakt. Weet je, als je dit af hebt dan kun je pas echt rust nemen. Dat is veel beter, veel slimmer en het is natuurlijk ook veel fijner om wel door te gaan nu, want je zit er zo lekker in en het is net een mooi onderwerp, dus maak het gewoon nog even af. Dat klinkt super logisch en redelijk, maar het is wel degelijk saboterend voor mij.

Want weet je wat er gebeurt? Kijk ik stel de timer aan, wat redelijk vaak gebeurt helaas, dan maak ik toch mijn taak af. Maar