401 – Lenneke viel 13 kilo af, al geloofde ze niet dat ze ooit onder die 69 kilo zou komen

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie van Lenneke's afvalverhaal0:00

En vandaag hebben we weer een gast in de podcast en deze gast heet Lenneke. En Lenneke is al 12 kilo afgevallen, zit nu op een gewicht waarvan ze eigenlijk altijd dacht: daar kan ik niet onder komen. En dat, ja, als je zo denkt, dan wordt dat ook de waarheid hè. Vaak als je zo denkt dan kom je ook niet onder dat specifieke gewicht, omdat er dan van allerlei andere dingen gaan spelen. Daar gaan we het over hebben in deze podcast en Lenneke laat zien dat ze er wel degelijk onder kan schieten, want dat is inmiddels al gebeurd. Luister snel naar haar inspirerende verhaal.

Je eet niet te veel uit honger, dat weet jij al lang. Mijn naam is Mieke Kosters. Ik heb ruim 350.000 boeken verkocht over afvallen zonder dieet. Maar afvallen kun je wellicht wel. Slank blijven is het geheim. In deze podcast ontdek je hoe je dat doet. Met elke dag chocola, met plezier, komt deze keer niet terug.

Het speciale aanbod voor Het Geheim van Slanke Mensen, mijn vernieuwde lidmaatschap met 7 online trainingen, de app, coachuren, begeleiding, je intervisiegroep en nog veel meer, loopt tot 20 april om 8 uur 's avonds, want dan starten we samen met de kick-off. Dus wil je weten wat precies dat aanbod is en wil je meedoen, ga snel naar MiekeKosters.nl slash Het Geheim van Slanke Mensen of klik op de link hieronder in show notes. Ik zie je tijdens de kick-off.

Goed, ik zit hier vandaag met de podcast met Lenneke. Lenneke doet mee met mijn programma en dan hoor ik natuurlijk heel veel verhalen in het coachuur en soms is er iemand die heel helder praat over wat ze meemaakt en waar ze staat en dat was Lenneke. En ik dacht eigenlijk moet iedereen haar verhaal horen, dus ik heb gevraagd of ze mee wilde werken aan een podcast en dat wilde ze wel. Ze is inmiddels 13 kilo afgevallen, ze zit op een gewicht waar ze nog nooit onder is gekomen en ja, ze gelooft het eigenlijk zelf nog niet helemaal, althans dat was het verhaal. Dus Lenneke, welkom. Klopt dit een beetje, de introductie die ik zojuist had?

Ja, zeker. Nou, ook leuk dat ik hier mag zijn. Hartstikke leuk.

Kun je iets vertellen? Want je bent nu dus 13 kilo afgevallen, zeg je, maar eigenlijk geloof je bijna niet dat het verder kan. Of is dat inmiddels al een beetje veranderd na het coachuur?

Ja, klopt. Nou ja, ik ben Lenneke, 34 jaar en ik woon samen met mijn vriend en deels van de week zijn twee kinderen. 10 jaar geleden ben ik van 93 naar 69 kilo afgevallen, alleen toen kreeg ik heel veel opmerkingen in mijn omgeving dat mensen dachten dat ik anorexie had of vonden dat ik teveel was afgevallen. Dus toen ben ik eigenlijk op basis van de opmerkingen weer wat aangekomen naar 71, 72 kilo. En de afgelopen jaren is dat weer langzaam opgelopen naar 80 kilo tot deze zomer zelfs 82 kilo. En toen dacht ik, nou is het genoeg. En toen kwam ik jouw boek tegen, Het Geheim van Slanke Mensen, en ben ik eerst aan de hand daarvan begonnen en inmiddels ook gestart met het programma en nu 10 kilo afgevallen.

Overeten door onrust en eenzaamheid3:29

Ja, wat onwijs goed. En hoe heb je het aangepakt? Kun je daar iets over vertellen?

Mijn grootste probleem, of tenminste mijn grootste uitdaging zit op het stuk overeten en dan vooral uit rust of uit eenzaamheid, zoals als ik alleen thuis ben of als ik het heel druk heb of als iets stressvols gebeurt. Ik wist dat dat zo was, want ik heb ooit in een ander programma meegedaan en daar heb ik een familieopstelling gehad ook om zeg maar mijn eetbuien te onderzoeken van nou wat zit daar nou achter. En daar kwam met name inderdaad een stukje onzekerheid, onrust, angst uit dat ik dat wegeet. In de training nu focus ik me dus ook vooral op de SGGG, dus dat je gaat onderzoeken van nou waarom ga ik nu eten? Dus dan heb ik bijvoorbeeld een heerlijk bord eten op en dan toch nou ja nog een zak chips opeten of wat dan ook. Mijn basis was eigenlijk al wel goed, maar het zat vooral op eetgedrag in bepaalde situaties waar nou ja eigenlijk het eten niet het probleem is.

Nee precies.

Het SGGG-model toegepast op eetgedrag4:33

En je noemt SGGG, dat is een model waar ik veel mee werk. Dat het gaat om, er is een situatie, heb je gedachten in die situatie, bepalen je gevoel in de situatie, daar volgt gedrag op en dan krijg je het bevolk, dat is de SGGG. En het idee is dat als jij dit vaak doet, dat over eten, dat je dit nou ja kan eigenlijk kan invullen voor jezelf en ook kijkt waar kan ik op sturen, waar kan ik op veranderen. En hoe doe je dat dan? Ga je dat werk nu uitschrijven of hoe pak jij, hoe doe jij dat?

Ja ik heb, twee weken lang heb ik elke keer situaties verzameld die ik dan bijvoorbeeld 's avonds ging uitschrijven of op het moment dat ik tijd had dat ik ze ging uitschrijven en daar kwam ik eigenlijk achter dat elke keer de gedachten op hetzelfde neerkwamen, dus dat was nou onder andere Rupsje Nooit Genoeg, dus dat ik, deze dag dat ik of te weinig had gegeten, dat ging ik dan mezelf vertellen of inderdaad dat ik dus merkte dat ik eigenlijk iets aan het uitstellen was wat ik moest gaan doen of dat ik dus een hele drukke dag had gehad of dat ik allerlei en met name op het gevoel dingen had en dat ging dan dus met Rupsje Nooit Genoeg goed praten van ja maar je hebt gesport, je kunt wel wat extra eten.

Oh ja ja ja precies, wat mooi.

Ik heb er een patroon in en uiteindelijk heb ik daarna ook gekeken van nou aan welke andere gedrag kan ik dan kiezen op het moment dat ik erbij ben om dus weer tien keer naar de trapkast te lopen en iets te pakken en daar heb ik, daar had jij toen van Mel Robbins, dat is 5 4 3 2 1.

Ja klopt.

Dat is dus nu wat ik eigenlijk doe op het moment dat ik dan nou ja soms letterlijk in de trapkast sta en ik denk oh nee wacht 5 4 3 2 1, de trapkast deze en dan ga ik zitten en dan denk ik, nou ja maak ik vaak andere keuzes en dat is ook het geweegschaal.

Oh wat goed zeg en kan je nu ook dichter bij die gevoelens dan komen of vind je dat nog lastig?

Ik vind het nog wel heel lastig maar ik merk in ieder geval dat ik nu vaker opmerk dat ze er zijn.

Ja precies.

Want dat is al het ding dat ik het überhaupt niet merkte omdat voordat ik het kon voelen was ik al aan het eten en dat was niet te voelen en dan ga je natuurlijk net zo lang eten of treuzelen of iets doen en weer iets anders doen waardoor je eigenlijk zeg maar dat moment van bijvoorbeeld een pauze of even rust nemen overbrugt met continu maar eten. En nu merk ik dan dat ik het voel maar dat ik het vervolgens vind ik het nog wel lastig van ja wat ga ik dan doen zeg maar en juist niks doen maar dat vind ik nog wel heel lastig.

Ja dat hoor ik heel vaak terug hoor. Ik bedoel dat vind ik zelf ook nog steeds lastig maar het is natuurlijk wel de truc om het daar en om het niet alleen met truc zeg maar niet te eten maar ook nog eens te bekijken van hé wat is dat gevoel dan hé ik kan me dus rot voelen of ik kan merken dat ik super moe en druk ben en nog steeds blijven staan nog steeds niet over eten maar wel even daar daar naar luisteren en daar gedrag op kiezen wat daarbij helpt.

Ja dat vind ik nog wel lastig om daar dan echt naar te luisteren om dan niet vervolgens denken oh dan moet ik het gaan invullen met nuttige dingen doen dus eigenlijk toch weer iets anders.

Ja precies dat je het niet vervangt dat je eten niet vervangt door iets anders maar dat je ook wel gewoon even daarbij mag blijven eigenlijk ja.

Dat merk ik wel heel snel ben ik daar geneigd iets anders te doen bijvoorbeeld in het begin met het programma.

Wortels versus chips: patronen doorbreken7:50

Had ik op een gegeven moment een paar weken dat ik in één keer dacht: oh, dan mag ik niks zoetigs of chips of wat dan ook gaan eten. Dat ik op een gegeven moment in één dag een heel potje koude mond had, ik dacht: ja, het is nog steeds.

Ja precies, ja dat vind ik altijd wel mooi. Ik noem heel vaak dat voorbeeld dat mensen weleens zeiden tegen mij: oh, je bent zo gebezig, eet elke avond wortels in plaats van chips, ik ben vijf kilo afgevallen. En dan zei ik altijd: oké, hartstikke leuk, maar waarom eet je dan die wortels? Ja, nou ja, dat weet ik eigenlijk niet precies. En zei ik: ja, maar dit is precies het ding, want als jij wortels chips, omdat dat calorierijk is, vervangt, de wortels zijn calorie-arm, dat is mooi, dan val je af, maar je doorbreekt niks, want je geeft nog steeds toe aan hetzelfde patroon, namelijk 's avonds als je alleen bent moet je wat eten. Nou, en echt na een half jaar of, pak 'm beet, soms na twee weken al of drie maanden, zeg je toch: ik ben geen konijn, wat doe ik nou elke avond met die wortels, weet je wel, ik weet, wat ik neem, rijst eraf, dat kan ook nog wel. Nou, en na een half jaar zit je gewoon naar de chips, omdat je geen patroon doorbreekt maar alleen even ander eten kiest.

Dat is nou een beetje wat jij beschrijft met de kogel, en het is op korte termijn wel helpend hè, dus op korte termijn kan je natuurlijk prima een alternatief vinden, maar wees je bewust van het patroon onder.

Dus dat is eigenlijk wat jij dus ook nog mee bezig bent, zeker anders nu ten opzichte van de vorige keer afvallen, want toen was het inderdaad een hele zakken wortels en tomaatjes en van alles, en dat doe ik nu minder, in de zin van ik ben me er meer bewust van en dat ik daar werk te doen heb. Want in het, nou ja, de basis eetpatroon en het gezond eten, daar zit voor mij het probleem niet, de uitdaging.

Nee, snap ik, inderdaad.

Nou, en dat is mooi dat je dat zegt, dus dat is volgens mij, gaat het daarom dat je daar bewust van bent, en dan kan je daar, weet je, eerst afvallen, dat heb je nu gedaan, nu kan je wel kijken welke stappen kan ik nog zetten om daar dichterbij te komen, om daar meer naar te luisteren, meer te voelen, om te kijken wat wil het me zeggen, wat zijn de signalen, weet je, welk gedrag, ja, welke behoefte zit er echt onder, is vaak de vraag natuurlijk.

Ja, ja, leuk. En dat ook nog met de laatste kilo's die inderdaad vanaf die zelf opgelegde grens nu, nou, want daar wou ik nog even naar terug.

Overtuiging nooit slank te kunnen worden10:01

Want jij zei zo mooi dat coachuur, ja ik geloof eigenlijk niet dat ik hier ooit onder kom, onder dit gedrag. Want ben je ooit lichter geweest dan nu of hoe zit het precies?

Nee, ik ben nou ja, ik heb, mijn vader noemde mij vroeger altijd donkey omdat ik nou ja vroeger ook vrij lomp gebouwd was en dat stevig. Daardoor heb ik ook altijd de overtuiging gehad dat ik nooit echt slank kon worden. En dat had ik ook, dat mijn beste vriendin vroeger, toen ik ging afvallen, toen ik de eerste keer ging afvallen, zei: ik heb nooit gezien dat je dik was tot het moment dat je ging afvallen. Dus het was ook helemaal mooi verdeeld over mijn hele lijf, maar ik had niet zo'n duidelijke buik of heupen of gewoon overal. Ik heb daardoor ook, ik heb ook ontdekt dat ik echt de overtuiging had dat ik de bouw van mijn moeders familie heb, en daar zei de: wat een stevige billen en stevige bovenbenen, en daar kom je nooit vanaf. Nee, dat is hoe het is. En dat was ook bijna erin, zeg ik, de vorige keer die 68 of 69 kilo, de vorige keer dat ik, en dus nu 68.8, maar ik op gang is dat eigenlijk het enige waar nog wat vet vanaf kan is dus inderdaad billen en benen. Dat gaat als laatste, maar het wil niet zeggen dat het niet kan.

Nee, klopt.

Dus dat is echt nu wel de uitdaging.

Ja, wat leuk, en hoe, want hoe pak je het aan? Weet je, dit is natuurlijk, overtuigingen zijn heel sterk, ik bedoel heel veel gedrag wordt uiteindelijk natuurlijk gedreven door bepaalde overtuigingen. Nou, zoals jij het omschrijft, en je dacht van: je kan nooit echt slank zijn, nou mijn vader, zijn het letterlijk altijd, ja wij in ons familie, wij kunnen nog zullen nooit echt slank zijn. Dan geloof je daar ook, dus onbewust ga je zelf soort van saboteren op het moment dat het bijna zo is, want dat kan eigenlijk niet. Dus dat is natuurlijk als je onbewuste overtuigingen, nou mooi dat jij ze al bewust ziet, maar dan is het best heel moeilijk om dan door te zetten. Dus hoe pak je dat nu aan, als je er toch nog niet helemaal misschien in gelooft?

Nou, dat is al weer, nee nou ja, in zoverre ik wil erin geloven, maar voor 100 procent er in geloof, dat denk ik toch nog niet, en dit is ook precies waar ik nu nog tegenaan loop. Want ik was begin februari 68.4, en eind februari was het weer 69.half, nu zit ik weer op 68.8. Dus nu is het echt de uitdaging om me echt gewoon aan mijn basis te houden, en juist inderdaad op die onrust momenten niet denken van: nou ik ga dan heel veel eten, en dan te kijken wat er gebeurt. Want tot nu toe ben ik daarmee netjes elke keer een halve kilo per week afgevallen, soms is meer soms minder, maar die lijn was redelijk stabiel.

Ja, dat ga ik juist de komende weken merken en wat dat gaat doen dus vooral, nou je lacht er wel erg bij, dus het klinkt wel alsof je denkt: ik ga dat gewoon doen.

Een goede motivatie, want ik ga eind mei een trouwjurk passen, dus dat is nu wel de motivatie. En ik merk ook wel een beetje dat ik nu denk van: nou, soms werkt het dan nu, maar wel even om soms wat dingen te doen, en ik heb even de eetmeter, en als het daar niet meer in past dan past het niet meer en dan eet ik het niet meer. Voor de hele lange termijn, help, maar ik denk wel om voor mezelf nu onder die grens van die 68 kilo echt te raken, en daarnaast ook die eetgedragspunten aan te blijven pakken.

Ja, kijk, en dit is natuurlijk zo, als je zegt: ik wil dat gewoon heel graag, weet je, als je het blijft doen gaat het ook gewoon gebeuren, punt eigenlijk. Maar dan moet je wel bewust zijn van al die onbewuste, toch obstakels eigenlijk die je tegen kunnen houden, zoals die gedachten in jezelf. En volgens mij heb je die best wel goed op orde momenteel. Weet je, je mag dat doen, ook al doet jouw familie dat niet, je kunt het, als je het gewoon blijft doen het heeft altijd gewerkt, waarom zou het nu niet meer werken? Weet je, dat zijn allemaal gedachten die jou natuurlijk kunnen helpen om inderdaad gewoon door te gaan. En je bent dus alweer ondergeschoten onder die 69, dus het klopt ook nog, het werkt ook nog.

Ja, en nu door dat, en ik moet wel zeggen daar heb ik de app gemist, met die dagelijkse gedachten, daar heb ik nu ook wat van die one-liners ingezet die ik dan dus ook elke ochtend even lees om mezelf daaraan te blijven.

Ja, ja, ja, wat leuk in de coaching heb je, ja wat goed. Nou hartstikke mooi. En waarom noem je het dieet denken, even, dat je door wil gaan? Want ik bedoel als je een basis eetpatroon een paar jaar volhoudt is toch ook wel prima, of ben je daar niet tevreden mee?

Nou jawel, ik merk alleen dat ik, naast dat ik dus dat eetgedrag heb dat ik wel merk dat dat in mijn basis eetpatroon wel vooral helemaal gezond is, en heb zit nou ja wel een chocolaatje per dag in, maar het is bijvoorbeeld niet dat ik mezelf nog snel die ruimte geef in het weekend wat extra's, of daar heb ik nog wel wat werk te doen om mezelf, nou ja, om daar wat meer ontspannen mee om te gaan. En dat ben ik wel meer aan het uitproberen, bijvoorbeeld ook in het weekend eens een keer gewoon te zeggen van: een broodje halen bij de bakker of een croissantje eten, dat soort dingen.

Kan dat?

Ja, precies, ja, vind ik nog wel lastig. Maar daar heb ik zoiets van, om ding voor ding aan te pakken, precies. Van: nu werkt even dat basis eetpatroon, ik geniet ervan en dat is helemaal prima, en dan ga ik later wel meer experimenteren met dat stukje om, inderdaad, in het weekend een croissantje te eten of dat soort dingen. Dan nu maar eerst onder die kilo's en daarna dat weer aanpakken.

Ja, en ik denk wel dat daar een klein risico in zit, dus ik zou er wel alert op zijn: ga niet te rigide, want als je te rigide gaat dan krijg je toch vaak dat alles-of-niets weer, zeker als het dan niet helemaal zo gaat, of als je zou willen dat je... waar doe ik dit allemaal voor bam. Dus ik geloof wel echt dat de manier van eten die je voor altijd kan volhouden echt het allerbeste werkt, ook om uiteindelijk je doelen te bereiken. Kijk, het is natuurlijk zo dat als jij in het trouwjurk wil passen dan kan je best zeggen, kijk, dat zeg ik altijd eigenlijk voor iedereen: als jij volgende maand 4 kilo lichter wil worden, ja, dan moet je echt zo min mogelijk eten, bedoel ik, dat is niet echt een gezond advies, maar dat is uiteindelijk natuurlijk hoe het werkt. Alleen wil je die 4 kilo er altijd af houden, dan gaat het wel echt om je manier van eten vooral op langere termijn veranderen, en dat is toch geleidelijk met kleine stappen en op een manier waarbij je echt tevreden bent. Dat heb je eigenlijk tot nu toe natuurlijk ook gedaan, want je zegt ook dat je eigenlijk heel blij was met hoe het gaat, dat je wat minder emotie-eten, dat dat eigenlijk maakt dat je al afvalt, dus dat jouw basis eetpatroon niet zo verkeerd was.

Dus is het dan ja, grappig, ik zou dus eigenlijk misschien ook wel uitkijken met het zo uitleggen naar jezelf, dus een tip: bekijk even wat je doet, omdat je nu zo zegt van: ik ga nu nog even heel rigide en dan ga ik kijken hoe ik ermee los kan gaan. Ja, misschien is dat helemaal niet zo, misschien vind je het eigenlijk wel lekker hoe het nu gaat, weet je. En als je denkt: nou ik mis toch wat, kan je ook zeggen: ik ga dat een keer in de week doen, of een keer in de twee weken, of een keer in de drie weken, om gewoon al een beetje mee te oefenen.

Ja, dat kan ik wel doen.

Ja, ja, nou ja, je moet maar kijken. Dus het is in ieder geval, maar je bent nu wel hier gekomen en je zegt: ik ben echt bezig met mijn patronen te doorbreken, dus dat zijn allemaal dingen die heel anders zijn. Wat vond je het moeilijkst de afgelopen tijd?

Perfectionisme en fouten durven maken17:35

Het niet perfect willen doen, dan vooral bijvoorbeeld met net die SGD's, dat ik die situaties niet uitwerk. En op een gegeven moment had ik een tijdje bijgehouden welke situaties er nog zijn en welke gedachten. Maar dan is het niet zo dat meteen de week daarna die situaties er niet meer zijn waarbij je de verkeerde keuzes maakt. En dat ik echt een moment had dat ik mezelf bijna zag eten en dat ik echt dacht: waarom doe ik dit? Want ik weet dat het niet moet en ik weet dat het niet helpt, en toch. En daar ging ik dan weer een heel ding van maken. En toevallig, echt toevallig, kwam dat waarschijnlijk de week erna in de online training naar voren. Maar dat je je er nu bewust van bent, wil niet zeggen dat je er nooit meer in trapt. En juist die fouten maken helpt om daaronder steeds alerter om te worden.

Ja, en dat vind ik wel heel lastig, dat ik denk: ja maar oké, nu weet ik hoe het moet, dan moet ik het van mezelf ook gelijk doen.

Oh, heerlijk. Ja, nou, ik zie je patroon wel een beetje terugkomen, dus ook al voor de komende tijd lekker perfect doen. En het is wel leuk wat je zegt, want dat gebeurt heel vaak, heel vaak zeggen mensen: ja, ik ben nou eenmaal zo, of ik kan nooit slank worden. Dat is eigenlijk de startfase vaak, waar je echt niet gelooft dat het voor jou ook zou kunnen. Nou, de volgende fase is dat ik het vaak noem van: dan sla je eigenlijk alles soort van plat, dat is wie jij bent. En ik hoop altijd met mijn programma's dat je het een beetje op gaat tillen, dus dat je ziet: hey, maar het feit dat ik zo denk, maakt dat ik dit doe. Wat denk ik eigenlijk nog meer, wat zit er nog meer voor patronen? Dat je echt gaat denken in patronen, in plaats van: zo ben ik nou eenmaal. Dat komt door dit patroon, dit patroon, dit patroon. En het feit dat je dat gaat zien, betekent nog niet dat je het al oplost, maar het is wel de eerste stap. Dus het is eerst bewust worden. En soms is het zo dat je je bewust wordt en je doet het gewoon nog steeds - doe ik ook nog steeds, dat ik soms even ik doe het weer. Maar ja, dat is al wel winst, want vroeger dacht ik: zie je nou wel, ik heb geen discipline, zo ben ik nou eenmaal. Nu weet ik: oh, ik zit weer in dit patroon. En dat is een hele grote stap.

De 80-20 regel bij slank blijven19:43

Dat lijkt misschien niet zo, ja ik bedoel het eindresultaat is natuurlijk nog steeds niet helemaal wat je wil want je eet nog steeds te veel, maar toch zit er een hele grote stap in en de volgende stap is dat je het vooraf gaat merken en ingrijpt. En ik denk dat dat je hele leven 80-20 zal blijven, kijk als jij slank blijft dan betekent dat in 80% van de gevallen merk je het op en weet je oh dat is een weer patroon en kun je daarop sturen, kun je daar ander gedrag kiezen. Maar in 20% van de gevallen denk ik dat je het nog steeds doet, ja ook omdat dat nou eenmaal zo is eigenlijk. En eigenlijk doen slanke mensen dat natuurlijk ook, die eten ook echt wel eens teveel, dus het is echt niet zo dat dat nooit meer gaat gebeuren, maar die stappen, ja die zijn ook winst.

Ja en ik vind wel echt een verschil, merk ik nu, tussen een keer teveel eten of inderdaad echt uit onrust een hele zakje leeggegeten en daarna een heel pak koekjes. Daar zit wel, kijk nu, soms als ik een week op wintersport ben geweest heb ik echt wel een keer veel te veel gegeten, maar precies, nou ja oké dan eet je gewoon een keer teveel omdat het allemaal heel lekker is, maar dat voelt wel heel anders dan dat je zegt maar vijf keer naar de trapkast loopt om weer een handje te pakken of een half pak koekjes.

Ja dus jij zegt eigenlijk zo, wintersport voelt veel meer als genieten dus dan mag het, en het andere is uit onrust en dan mag het niet?

Ja, nou ik denk dat de onrust ook nog in 15%, 20% van de gevallen echt nog wel eens zal gebeuren, ja dus ik denk ook dat je dat moet accepteren, maar dat dat niet betekent dat het altijd weer gebeurt. Dus het gaat er maar net om hoe groot je dat maakt in je hoofd. Dus zeg maar als jij gewoon bedenkt oh shit, heb ik toch weer gedaan en dit wil ik echt niet meer, nee oké prima, nou dan moet je zorgen dat je het de volgende keer niet meer doet. Ja, waar kun je dan wel op letten, kun je nog een keer uitschrijven wat dan de eerste triggers waren die je zag, weet je wel, dat soort dingen, dat je net iets eerder kan ingrijpen. Maar als jij zegt zie je wel, ik doe het weer en dus kan ik het toch niet, oh als ik zo doorga gaat het helemaal mis, oh en ik moet echt anders, hoor je dan wordt die wolk, en dan draait je hoofd weer heel groot, terwijl de data, oké een zak chips, ja dat duizend calorieën, misschien is niet echt een feestje als je wil afvallen, maar ja het is ook niet het einde van de wereld toch.

Nee, maar ik zie al aan je dat je dit nog wel wat lastig vindt.

Nou en dat mag, en dat is ook logisch, en dat betekent ook, daar dan zul je vanzelf, je hebt de tijd dus je zult daar vanzelf nog wat tegenaan lopen, ja en daar kan je dan weer een mooi SGG op loslaten: hoe ga ik hiermee om. En dat is ook wel fijn om, ja nu het programma een heel jaar te doen, dat ik ook zoiets had van ik weet voor de kilo's hoe ik het moet, ben ik daar geen heel jaar mee bezig, maar juist inderdaad om in dat soort dingen. Ja ik merk gewoon dat er heel veel steeds weer kleine puzzelstukjes op zijn plek vallen, maar in je inderdaad een bepaalde, of eetkeuzes maakt op een bepaald moment uit gewoon te eten of daar is een laagje, dat brengen wel grappig hoor je dat zeggen, is ook echt zo, er zit zoveel achter eetgedrag eigenlijk wat je helemaal niet doorhebt in eerste instantie vaak. Dat is ook wel jouw ervaring dus.

Advies voor mensen die willen beginnen22:56

Zeker ja.

Nou wel heel erg leuk. En wat zou je mensen die aan het begin staan, die denken van nou, ik weet niet hoor, ik kan nooit slank worden, willen adviseren, waarmee te beginnen bijvoorbeeld?

Ja, ik denk wel echt dat je eerst een basis eetpatroon moet hebben om te zorgen dat je in ieder geval goed en ook lekker eet. Dus niet dat je heel lang dat inperkte. Ik merkte zeker toen ik net begon dat ik het heel lastig vond om inderdaad elke dag een chocolaatje te eten. Ik dacht nou, een keer in de week is dan toch echt al meer dan genoeg. Terwijl het erom gaat om daar echt eerst voor jezelf een basis in te maken.

Zo heb je dus wel goed, dat heb je wel gedaan, dus elke dag zo'n genietmomentje, elke dag echt iets lekkers. Dat is wel heel leuk.

Ja, we hebben nu ook echt voor het eerst inderdaad echt van die gevulde koeken in huis. Nou, eerst, als we die in huis hadden, was gewoon de zak in een dag leeg en nu gaat hij gewoon de hele week mee. Maar ik denk dat die basis eerst moet staan zodat je daarna kunt kijken van hey, op welke eet ik extra of waar zitten mijn, nou ja, mijn aandachtspunten qua eetgedrag, en hoe je daarmee verder gaat. En ik merk nu heel sterk dat, doordat ik nu weet dat ik een eetpatroon heb waar ik echt vrede mee heb, waar ik eigenlijk gewoon voldaan mee kan zijn, kan ik heel makkelijk de momenten eruit pikken waarvan ik denk hey, maar hier ben ik echt gewoon aan het eten uit onrust of iets anders, en heb ik iets te onderzoeken. Ja, wel toen ik begon met het boek van Het geheim van slanke mensen merkte ik dat ik zo'n rigide eetpatroon had.

Ja, dat je inderdaad vanzelf een keer rebels wordt en zegt van, ja, nu heb ik een keer zin in iets anders, en dan is het al gelijk fout. Dus dan, dus eigenlijk zeg je: begin met een basis eetpatroon waar je echt tevreden mee bent en waar je ook van kan genieten.

Ja, maar zeker genieten. Mensen zitten... en dan loop je vanzelf wel tegen de valkuilen eigenlijk aan en dan kan je daar actie op ondernemen.

Het lijkt me helemaal een hartstikke mooi advies. En waar ben je zelf het meest trots op van jezelf over de afgelopen tijd?

Het echt bewust kunnen genieten van nu. Dus bijvoorbeeld een stukje chocola, wat ik altijd heb gezien als slecht, terwijl ik nu heel bewust, ook op vakantie, dat we na de lunch gewoon, nou ja, samen dan een softijsje bestelden, maar gewoon daar echt van kan genieten zonder dat ik dus continu een gedachtestroom heb van dit is slecht en het mag niet en dat moet ik straks weer compenseren. Ik kies hier nu gewoon voor en ik mag hier echt van genieten. Ik denk dat dat te kunnen doorbreken, vind ik nu wel echt het meest leuk.

Wat grappig dat je dit nu noemt. Wat ik ook zie, hoe je het vertelt, is dat, nou, zo streng ben je dus ook al niet meer helemaal. Dus wat je net eigenlijk voor de toekomst noemt, nou, dit heb je eigenlijk dus al heel goed aangepakt, je bent eigenlijk heel erg op de goede weg wat dit betreft.

Ja lekker hoor, hartstikke leuk.

Hey, en je zei helemaal in het begin, je begon met, nou, ik ben toen heel veel afgevallen, maar toen zei je omgeving nou, niet te veel afvallen, en gaat het allemaal niet te snel. Wat hoor je nu van je omgeving?

Ja, heel positief. Sommige mensen zijn ook alweer kritisch of maken zo'n opmerking. Ik denk, ja, je hebt niet helemaal door wat je zegt, denk ik. Bijvoorbeeld iemand zei laatst: ja, maar ik snap het wel dat jij nu af kunt vallen, want jij wilt daar geen trouwjurk, zodat je later die foto's terug kan kijken en kijk, toen was ik slank. Ik was eigenlijk van plan om best wel blijvend zo te zijn.

Ja precies. Maar ook al heel veel mensen die heel positief zijn, die het ook echt wel zien en het ook knap vinden. En je hebt er nu dus niet die opmerking van te veel of te snel?

Nee, nee.

En stel dat je die nou zou krijgen, want je wilt nog iets verder afvallen, zeg je, dus dan ga je onder waar je ooit bent geweest. Stel dat je die nou zou krijgen, hoe zou je daar denk je dit keer mee omgaan? Zou het anders zijn?

Ja, zeker. Ik denk dat ik nu veel meer overtuigd ben van wat ik wil, namelijk die slanke benen en echt gewoon slank zijn. En dat is een plaatje waarvan ik ook voor mezelf een soort van, noem het maar, grens heb bedacht van dat wil ik bereiken en dan is het ook goed. Dus ik heb denk ik vooral voor mezelf dat ik gewoon echt naar een plaatje toe werk en dat maakt me niet uit wat de omgeving daarvan vindt. Ik werk naar mijn plaatje toe en iedereen mag daarvan vinden wat hij vindt. De vorige keer had ik denk ik zelf, nou ja, was ik vooral bezig met kilo's en toen al met het paleo dieet en had ik ook niet echt iets waar ik persoonlijk naartoe werkte.

Nee precies. En nu heb je een plaatje ook qua kilo's, maar ook hoe je omgaat met eten, hoe je omgaat met emoties, hoe je mag eten. Dus het is eigenlijk breder, klopt dat?

Ja, veel breder. En vooral dat inderdaad, en dat ik, zeg maar, die boel over eten, kijk, dat is iets waar ik gewoon heel veel last van had, waar ik me echt gewoon heel rot over voelde, en dat wil ik gewoon kwijt. En ik weet ook dat, omdat ik verder redelijk veel sport en ik eet gezond, dat ik dan ook vanzelf, met natuurlijk nu al het werk eromheen, maar dat ik dan waarschijnlijk ook veel meer stabiel blijf dan dat ik voorheen was. Want toen was ik echt aan het eten en zodra ik het los zou laten...

Ja, dat heb ik ook gezien, kom ik weer aan.

Ja precies.

Nou, het klinkt ontzettend goed, het klinkt heel erg. Merk je het ook breder in je leven dat je dit ervaart?

Ja zeker, ja. Ik merk bijvoorbeeld, ik studeer nog naast mijn werk en ik merk ook dat ik daar nu veel meer gedisciplineerd ook mijn planning haal, omdat ik meer keuzes maak: oké, nee, ik ga nu gewoon hoe dan ook studeren, ook al ligt er een hele to-do lijst van andere dingen. Nee, dit is tijd voor de studie en die ga ik doen, en daardoor ga ik daar ook sneller...

Ja, is dat beter naar je eigen behoeftes luisteren, of grenzen stellen, hoe zou je het omschrijven?

Grenzen stellen, daar zit mijn grote uitdaging.

Ja, ja. En dat gaat eigenlijk dus op veel vlakken beter, zeg je?

Zeker, ja.

Ontzettend leuk om te horen. En is er nog een tip die je zou willen meegeven?

Laatste tip: honger versus emotie-eten28:55

Ja, mijn grootste one-liner, die ik echt elke dag lees, is: als het niet je probleem is, is eten niet de oplossing. Ik denk dat heel veel mensen dat doen: eten terwijl het niet de honger is waarom je eet. Dus dat er echt die andere dingen achter staan en daarvoor openstaan. Kijk, dat klinkt makkelijk, mensen denken oh ja dat is het natuurlijk, maar het vergt natuurlijk wel wat, kwetsbaar zijn. Het vergt meer naar jezelf luisteren. Het vergt je eigen behoeftes leren kennen. Het vergt grenzen stellen. Er komen heel veel aspecten bij kijken die helemaal niet zo makkelijk zijn om in te grijpen, maar die wel kunnen.

En jij bent daar een heel mooi voorbeeld van, als ik het zo allemaal hoor. Ontzettend leuk om te horen. Nou, dank je wel voor je medewerking en ik weet zeker dat je heel veel mensen hiermee geïnspireerd hebt, dus dank je wel.

Ik hoop het.

Vandaag is de start van mijn topzomer. Ik schrijf het groot in mijn agenda. Dik omcirkeld rood. Ik fiets door de stad met mijn sandalen in een maandje. Zon op mijn huid. Ik fluister zacht. Dit jaar ben ik aan de beurt.

Ik ga voor regie. Ik kies voor mij. Deze zomer ben mijn gevoel extanten in mijn bikini. Ik lach naar mijn geld en elke even lager uit. Ik geniet van lekker eten en van drinken. En toch heb ik energie. Ik beweeg. Ik straal het uit. Ik laat de weeggal in de kast. Geen cijfers in mijn hoofd. Ik tel de keren dat ik dans. De keren dat ik hardop lach. Ik proef de frietjes op het plein. Het ijsje aan de kade. Zonder schuld, alleen maar smaak en ruimte in mijn maag.

Ik ga voor regie. Ik kies voor mij. Deze zomer ben ik licht, zo licht, zo vrij. Slank en fit. Ik voel me nieuw. Met energie. Ik leef heel op mijn gevoel. Ik loop relaxed op het strand in mijn bikini. Ik zwaai naar de zee en naar de ondergaande zon. Ik geniet van lekker eten en van drinken. En toch heb ik energie. Ik beweeg. Ik kom weer in mijn flow.

Ik zei te vaak misschien ooit later. Maar later werd nu en nu voelt beter. Ik zet een stap nog in. Ik blijf niet meer staan. Mijn topzomer begint als ik het hardop uit wil spreken.

Ik ga voor regie. Ik kies voor mij. Deze zomer ben ik licht, zo licht, zo vrij. Slank en fit. Ik voel me nieuw. Met energie. Ik leef heel op mijn gevoel. Ik loop relaxed op het strand in mijn bikini. Elke voetstap in het zand schijnt: jij ook hier. Ik geniet van lekker eten en van drinken. Ik heb energie. Ik blijf niet meer staan. Mijn topzomer begint als ik het hardop uit wil spreken. Ik ga voor regie. Ik kies voor mij. Deze zomer ben ik licht, zo licht, zo vrij. Slank en fit. Ik loop relaxed op het strand in mijn bikini. Elke voetstap in het zand schijnt.